Logboek

Zondag 25 December 2011: Kerstfeest

Allereerst wil ik alle lezers een Zalig Kerstfeest toe wensen. Ik hoop dat het licht van de geboorte van 't Kindje Jezus, ook jullie harten mag verwarmen.
Zelf ben ik alleen maar beslist niet eenzaam of zonder warmte. Vanmorgen ben ik naar de kerk geweest waar we een hele mooie kerstviering hadden. Nu zit ik gezellig met alle kerstlichtjes aan, mijn blog te schrijven en ik ga verder lekker doen waar ik zin in heb. Ik zie mijn muur behangen met heel veel kerstwensen die ik van veel mensen mocht ontvangen en daar straalt de warmte vanaf. Zoveel mensen die aan mij denken en een kaartje sturen vol met goede wensen, prachtig en daar geniet ik van en dat geeft mij de warmte!
Eens even denken wat ik deze week beleefd heb. Maandag heb ik de logopediste gesproken en 9 januari begin ik bij haar met stembeersing. De logopediepraktijk is in hetzelfde gebouw als de dagbesteding en zelfs ook in dezelfde gang. Ik kan in de pauze van de dagbesteding naar de logopediste. Makkelijker kan ik het niet krijgen! Ik ben wel benieuwd of het gaat lukken hoor, ga mijn best ervoor doen. Gekke is trouwens dat als ik mensen vertel dat ik binnenkort naar logopedie ga en waarom, mensen nu ineens zeggen dat het best wel meevalt met het harde praten van mij?!?
Dan donderdag toen hadden we kerstviering op de dagbesteding en dat was een hele leuke dag waarop we goed verwend zijn. 'S morgens hebben we geknutseld. We hebben een 'Christmascracker' gemaakt. Een wc-rolletje met stukjes papier beplakt, daarin twee chocolade kerstballen verstopt. Plasticfolie er omheen met een mooi lintje en wat versieringen.
In de tussentijd werd er door de begeleiding voor ons een kerstdiner klaar gemaakt. En dat deed weinig onder voor een 4-sterren maaltijd hoor!
Eerst was er keuze uit twee soorten soep, daarna meloen met ham. Hierna het hoofdgerecht; beenham met keuze uit twee sauzen, aardappelkroketjes, aardappeltaart en diverse groenten. Als toetje kregen we ijs met verse vruchten en ter afsluiting koffie/thee met bonbons. En dat was nog niet alles want aan het eind van de dag kreeg iedereen ook nog een leuke kerstattentie mee naar huis. Een glazen kerstbal met engeltje erin (zo een had ik met sinterklaas ook gekregen) en een schilderijtje met daarin een mooie kerstgedachte aan ieder persoonlijk gericht. We zijn echt flink verwend die dag en iedereen heeft er van genoten.
Komende week ga ik donderdag en vrijdag gewoon naar de dagbesteding en woensdag moet ik bloed laten prikken voor de reumatoloog i.v.m. de jicht. Met de jicht gaat het op het moment gelukkig goed. En zo gaan we richting oud en nieuw......nog maar 1 week en 2011 kan de geschiedenisboeken in.

              


Zondag 18 December 2011: CI-controle en kerstwens

Vandaag ben ik aan de late kant met het schrijven van mijn blog. Dat komt doordat ik vandaag de hele dag op de dagbesteding ben geweest. Het was kerstmarkt en we hebben een workshop gedaan. Ik heb een leuke sneeuwpop gemaakt. Foto zal ik dadelijk erbij plaatsen.
Dan even en terugblik over de week. Maandag en dinsdag niets bijzonders. Woensdagmiddag ben ik naar de kerstviering van de Zonnebloem geweest maar dat was niet zo'n succes. Ik heb maar heel weinig kunnen verstaan. Er was een optreden van 'het kerstvrouwtje'. Zij vertelde op een ludieke wijze het kerstverhaal. Na de pauze was er nog een optreden, nu was ze verkleed als oud vrouwtje met de naam Naan en vertelde allerlei verhalen/anekdotes over vroeger. Dat waren blijkbaar heel lachwekkende verhalen want er werd veel gelachen in de zaal. Vervelend dat ik dan iedereen zie lachen en niet waarom. Soms vertelde mijn tafelgenoten aan mij waar het over ging maar dan was dat in een samenvatting, dus minder leuk. Helaas was er geen ringleiding aanwezig in de zaal. Verder was alles wel goed verzorgd en werd de inwendige mens ook flink verwend. Aan het eind van de middag kreeg iedereen een tulband mee als kerstattentie. De tulband heb ik donderdag mee naar de dagbesteding genomen, die kreeg ik toch niet in mijn eentje op en nu hebben we er samen van kunnen smullen.
Vrijdag moest ik naar het ziekenhuis in Maastricht voor de CI-controle. Mijn gevoel dat ik iets slechter ben gaan horen was goed. De instelling van de CI is nu weer aangepast. Verder heb ik een verwijsbrief voor logopedie gekregen. Hier heb ik om gevraagd omdat ik graag wil leren of en hoe ik mijn stemvolume kan beheersen. Ik heb altijd al een harde stem gehad maar ik krijg vaak te horen dat ik te hard praat, terwijl ik dan zelf denk dat ik zacht praat. Ik hoor dat zelf niet hoe hard ik praat. En hoe drukker het om mij heen is, hoe harder ik waarschijnlijk ga praten. Tijdens de vakantie heb ik zelfs momenten gehad dat ik niet durfde te praten omdat ik bang was dat ik te hard zou praten. Wie weet kan logopedie mij ermee helpen of is er een trucje voor?
Verder is besloten om FM-apparatuur voor mij aan te vragen. Dat zou ik dan kunnen gebruiken bij bijvoorbeeld de gespreksgroep op de dagbesteding. Ik vertelde dat ik daar meer moeite mee heb om de gesprekken te volgen en toen kwam men met de optie van FM-apparatuur, ook wel solo-apparatuur genoemd. Het is een soort ringleiding. Ik krijg een apparaatje dat ik op tafel kan leggen of aan de spreker kan geven. Mijn CI moet ik dan op de T-stand zetten en dan zou ik het beter moeten kunnen volgen. Het is nog wel een vraag of ik het toegekend krijg van de zorgverzekering. Normaal gesproken krijg je dit apparaat alleen vergoed voor school, studie of werk. Dat is voor mij niet van toepassing maar gezien mijn vele beperkingen vinden ze het wel belangrijk en dus gaat de maatschappelijk werkster en audioloog een brief opstellen en dan is het afwachten wat de beslissing zal zijn van de zorgverzekeraar.
Nog een weekje en dan is het al kerstmis en de kerstkaarten stromen weer binnen. Wat dat betreft vind ik dit een leuke tijd want ik krijg lekker veel post. Ik kan niet iedereen persoonlijk een kaart sturen, heb er wel heeeeeeeeeel erg veel verstuurd al. Lezers die geen kaart van mij via de post hebben ontvangen, kunnen mijn kerstwens op mijn website bekijken. Dat is dezelfde als die ik verstuurd heb, alleen staat op de echte kaart de tekst op de achterkant en hier op mijn website onder de foto. Nieuwsgierig geworden? Klik dan hieronder op de kleine foto of Klik meteen op deze tekst
Komende week heb ik geen extra dingen op mijn agenda. Donderdag hebben we kerstviering op de dagbesteding. We gaan met z'n allen een kerstdiner bereiden en ook nog iets creatiefs maken, maar wat??? dat is nog geheim, weet ik zelf ook nog niet.

              


Zondag 11 December 2011: Intratuin, brandalarm en meer

Afgelopen week begon met een dipje.....alhoewel niet echt een dip maar verdriet. Maandag was het Sinterklaasfeest maar ook de verjaardag van mijn moeder. Als zij nog geleefd had, dan was zij 88 jaar geworden. Helaas is zij al op 70-jarige leeftijd overleden en moet ik haar dus al een hele tijd missen. Maandag had ik verdriet om het gemis maar ook om alle herinneringen van de gezellige pakjesavond met de hele familie. Het zorgen voor alles en zo speelde er allerlei dingen door mijn koppie, wat mij verdrietig maakte.
Dinsdag was de uitvaart van Joke en daar kon ik niet naartoe, was helemaal in Limburg. Op zo'n dag ben ik daar in mijn hoofd ook veel mee bezig.
Woensdag kwam ik het allemaal weer te boven dankzij een uitstapje naar Intratuin, samen met Dina. De kerstshow was weer heel mooi en ik had natuurlijk mijn camera mee genomen dus onderaan deze blog staat weer een nieuwe foto-collage.
Donderdag werd ik op de dagbesteding verrast. Bij de start van de dag verteld de begeleiding altijd de bijzonderheden o.a. wie er werken die dag, wie afwezig is, wat we gaan doen. Toen vertelde Jeannette dat er na de pauze een verrassing voor mij zou zijn.......mij lekker nieuwsgierig maken dus! Het was een leuke verrassing hoor, had het echt niet verwacht en was ook verbaasd dat zij het hadden..........het was een cd-rom met daarop mijn radio-interview!! En ze hadden er ook een mooi boekje bij gemaakt met foto's van het interview ....gejat van deze site......en ook de Blog die ik hier 27 november heb geschreven. Echt ontzettend leuk en een geslaagde verrassing!!
Vrijdagmiddag werd ik ook verrast doordat Dina en Wim mij kwamen helpen om mij kerstboom in elkaar te zetten en de lampjes er in te hangen. Ik had woensdag verteld dat ik er zo tegenop zag en erover dacht om maar geen boom te zetten of een kleintje. Maar nu staat er dankzij Wim en Dina dus een mooie grote boom. Toen de boom eenmaal stond vond ik het toch wel weer leuk en gisteren heb ik ook andere kerstspulletjes tevoorschijn gehaald. Nu is mijn huisje helemaal in kerstsfeer en geniet ik er van.
Gisteravond had ik ook weer wat, ben me bijna dood geschrokken. Ik heb een combi-magnetron en ging een broodje warm maken in de oven. Netjes op 7 minuten gezet en tijdens het wachten in de kamer zitten lezen (magnetron staat in een ander kamertje bij de wasmachine en droger). Op een gegeven moment begon mijn CI te storen (dacht ik) Ik hoorde gekraak, maar wist niet waar het vandaan kwam dus dacht dat de CI stoorde. Had hem al aan en uit gezet, maar hij bleef vreemd kraken. Toen ik ging kijken of mijn broodje al klaar was, schrok ik mij wezenloos want heel het kamertje vol met rook....en stinken naar brand    Ik heb meteen de stekker er uit getrokken en zoveel mogelijk ramen open gezet. Had ik de magnetron op magnetronstand laten staan i.p.v. op ovenstand, niet goed opgelet.
Dat was nog niet alles want mijn flitsers begonnen toen ook overal te flitsen. Ik heb een speciale rookmelder die op mijn waarschuwingssysteem is aangesloten en toen daar de rook bij kwam gingen dus alles af. En het kraken dat ik hoorde, dat bleek het gewone brandalarm in de gang te zijn. Toen ik de deur van het kamertje open had gemaakt en de rook door heel mijn huisje ging, begon het brandalarm in de kamer ook mee te doen. Dus alles ging hier tekeer en ik had geen idee hoe ik het uit moest krijgen. Het bleef flitsen en kraken. Ten einde raad de begeleiding gealarmeerd en die kwam vrij snel. Op het moment dat de begeleiding binnen kwam, stopte het brandalarm uit zichzelf pffffff. De begeleiding vertelde mij dat het brandalarm een hele hoge pieptoon afgeeft, die voor goedhorenden heel vervelend is. Hij had via mijn alarmoproep gehoord dat het brandalarm tekeer ging. Dus het gekraak dat ik met mijn CI hoorde was de hoge pieptoon van het brandalarm, maar die toon kon ik niet horen en werd daardoor als een krakend geluid door mijn CI weer gegeven.
Van het broodje restte alleen nog een zwarte massa    De stank van de brandlucht is ver weg alleen in het kamertje waar de magnetron staat stinkt het nog. Ik heb al geprobeerd om met een bakje citroensap de brandlucht uit de magnetron te halen, maar dat heeft nog niet zoveel resultaat gegeven. Voorlopig zal ik dus maar extra opletten of de magnetron op de juiste stand staat.
Komende week heb ik weer van alles op mijn programma staan. Woensdag is er kerstmiddag van de Zonnebloem. Ik heb mij door een mede-client van de dagbesteding over laten halen om met haar mee te gaan. Normaal ga ik niet naar dat soort aktiviteiten vanwege de drukte en over het merendeel zijn het oudere mensen die er heen gaan. Maar ja, ik heb mij dus over laten halen en onze vrijwilligers gaan regelen dat wij bij elkaar kunnen zitten. Wie weet vind ik het woensdag toch leuk. Vrijdag een lange reis richting Maastricht voor mijn jaarlijkse CI-controle. Ik ben benieuwd hoe die zal zijn want ik heb het idee dat ik minder goed kan horen met mijn CI, vooral op de dagbesteding merk ik dat. Spannend dus wat de testen vrijdag uit gaan wijzen.


Zondag 4 December 2011: Busreisje en Sinterklaas

Dinsdag ben ik met KBO-Leur (waarvoor ik de website maak) mee geweest met een busreis. De reis ging eerst naar Den Haag, waar we in Paviljoen Malieveld geluncht hebben. Na de lunch kregen we een kleine sightseeing door Den Haag en daarna zijn we doorgereden naar Leiderdorp. Hier zijn we op een rondvaartboot gestapt en hebben we een 4-uur lange boottocht gehad over o.a. de Oude Rijn, Braassemermeer, Kagerplassen. We kregen ook een warm buffet tijdens de vaartocht. Het was een leuke dag maar ik had er geen rekening mee gehouden dat het voor mijn hoofd weleens te druk kon zijn. Op de boot werd live muziek gespeeld. In 1e instantie heel rustig/zacht en had ik er niet zoveel last van. Maar toen de sfeer er in kwam ging de muziek steeds harder spelen en daar is mijn hoofd niet tegen bestand    Door de tinnitus bonkt, toetert en fluit het in mijn hoofd al 24-uur per dag en door de harde muziek, loopt het volume in mijn hoofd ook alleen maar op. Alsof de tinnitus boven het geluid van buitenaf wil komen. Dus dat was niet echt een pretje.
Vrijdag was er ook weer iets leuks want toen hebben we op de dagbesteding Sinterklaas gevierd. Het was een gezellige dag en we hebben allemaal een leuke surprise gekregen. We hadden lootjes getrokken en de opdracht gekregen om voor 1 euro iets te kopen. Dat was een hele uitdaging om voor zo weinig geld iets leuks te vinden. Zo werden er veel chocolade letters uitgepakt maar ik kreeg een leuk kadootje. Een glazen bal met een glazen engeltje erin, dat licht kan geven. (zie fotocollage)
Ook via de post werd ik verrast door de Sint en gisteren ook nog onverwacht een leuke surprise met mooie rijm gekregen. Door deze kleine, leuke verrassingen heb ik een leuke Sinterklaas gehad en daar wil ik Sinterklaas natuurlijk voor bedanken
Helaas waren het deze week niet alleen leuke dingen maar ook verdrietige. Zo kreeg ik donderdag bericht dat een lotgenote/hyves/mailvriendin is overleden aan de gevolgen van nierkanker. Ik wist dat het niet goed ging maar dat het zo snel zou gaan, dat was echt flink schrikken. En het riep naast emoties ook vragen, gevoelens en gedachten op. Het raakt mij erg. Joke is/was een hele lieve, bijzondere vrouw en ikben blij dat ik haar heb mogen ontmoeten tijdens een lotgenotenmeeting. Het oneerlijke van kanker, er zo jarenlang tegen strijden en dan toch de strijd op moeten geven, het is en blijft een rotziekte.
Vanmorgen kwam er weer een heel onverwachts overlijdensbericht vanuit de Lourdesgroep.
En zo merk je dat het leven raar in elkaar kan zitten.......het ene moment geniet van je iets leuks en het andere moment is er verdriet om daarna weer om te moeten schakelen naar iets leuks. Tja...."That's Life" ...... zeggen ze. En dat is ook zo......een lach en een traan ligt soms heel dicht bij elkaar. Daarom moeten we ook proberen van elke dag die ons gegeven is te genieten. Dat is dan ook wat ik probeer te doen, genieten van de kleine dingen in het leven en niet te ver vooruit denken en plannen: "Pluk de dag"!!!

      


Zondag 27 November 2011: Radio-interview

Afgelopen vrijdag was ik te gast in de studio van radio Local FM in Etten-Leur voor een radio-interview. Dit n.a.v. het artikel in de krant over de KBO-website op 10 november en ook het artikel in dezelfde krant over mijn persoontje, afgelopen dinsdag 22 november. Ik was ontzettend zenuwachtig, ben wel 20x naar de wc geweest. De voorzitter van de KBO was op mijn verzoek mee gegaan, dus ik hoefde niet alleen. Dat vond ik toch wel prettig. De vragen had ik de dag ervoor via de mail al toegestuurd gekregen en ik had ze ook beantwoord en uitgeprint. De papieren had ik mee genomen voor het geval ik door de zenuwen niet meer zou weten wat ik moest zeggen, kon ik zo oplezen.
Achteraf had ik mij helemaal niet zo zenuwachtig hoeven te maken. In het begin van het interview was ik nog wel wat nerveus en onwennig om zo dichtbij de microfoon te moeten praten. Maar toen we eenmaal op gang waren, ging het vanzelf en heb ik niet op mijn papieren hoeven te kijken. Toen de spanning eenmaal van mij af was gevallen, begon ik het leuk te vinden.
Het uur was toen zo om. Er zijn foto's van mijn optreden gemaakt en daar heb ik weer een collage van gemaakt. Als je die aanklikt verschijnt er een groter exemplaar van de collage.
Grappig is wel dat als ik buiten ben, onbekende mensen mij aanspreken dat ze mij in de krant hebben zien staan en het een mooi stuk vonden. Vrijdagochtend moest ik bloed laten prikken voor de reumatoloog en op de prikpost werd ik ook al herkend. En ook in 't Anbarg waar de dagbesteding is, herkennen mensen mij. Ik kan niet meer anoniem over straat hier in Etten-Leur
Nu zijn alle interviews achter de rug en komt er weer rust.......het is mooi geweest en ik ga nu weer verder met mijn gewone leventje.
Ik merk dat alle drukte wel aan mijn lichaam, dat voelt flink moe. Dus dit weekend maar eens lekker rustig aan gedaan. Helaas begon gistermiddag mijn enkel op te spelen en zit er weer een jichtaanval in. Vrijdag is er bloed geprikt en als het niet goed is dan zou de reumatoloog naar de verzorging bellen. Ik ben benieuwd of we komende week een telefoontje krijgen. Op dit moment de enkel rust geven en medicatie innemen en hopen dat het snel over gaat.
Komende week is weer lekker vol gepland, alleen woensdag heb ik geloof ik niets. Maandag naar de dagbesteding, dinsdag een dagje op stap met een busreis van de KBO. We gaan naar Den Haag lunchen ergens op het Malieveld en daarna richting Katwijk voor een boottocht en 's avonds ergens onderweg dineren. Woensdag rustdag, donderdag dagbesteding en vrijdag ook een hele dag want dan hebben we Sinterklaasviering op de dagbesteding. Het zijn wel allemaal leuke dingen op mijn programma. Volgende week heb ik vast weer van alles te vertellen


Klik op de foto voor een groter formaat


Woensdag 23 November 2011: Alweer in de krant


Klik op de foto om een pdf bestand te downloaden van de versie uit de echte krant
Even tussendoor een blogje schrijven, want ik kan jullie nu natuurlijk niet tot zondag laten wachten.
Gisteren was ik helemaal verbaasd toen ik buiten kwam en van enkele mensen te horen kreeg dat ik zo mooi in de krant stond. Ik dacht dat zij het artikel van twee weken terug bedoelde. De verslaggeefster had mij verteld dat mijn artikel vandaag/woensdag in de krant zou verschijnen. Zodoende was ik heel verbaasd toen het wel degelijk om een nieuw artikel bleek te gaan. Zelf lees ik de krant altijd via internet en daar stond nog niets op. Toen ik eenmaal op de hoogte was ben ik meteen naar de winkel gecrosst om een krant te kopen, ze waren nog net niet uitverkocht
Het is een heel mooi artikel geworden, alleen wel een supergrote foto zeg
Maandag was de fotograaf op de dagbesteding geweest en hij bleef foto's maken, een hele fotosessie werd het. Iedereen vond het trouwens wel leuk en maandag stond ik dus ook een stukje over de dagbesteding in de krant, waar iedereen trots op was. Ik heb de fotograaf nog gezegd dat hij geen close-up foto moest maken, maar dat is het wel geworden. Poeh, zo dichtbij......ik lijk wel 4 meter breed!!!!
Ik heb al heel veel lieve en leuke reacties gehad en ben er helemaal verlegen van geworden. Ik was al heel verbaasd na het lezen van het stuk dat iemand na een half uur met mij gesproken te hebben zo'n mooi verhaal kan schrijven.......en dat het dan ook nog over mijzelf gaat.......het is bijna niet te bevatten. En dan alle reacties er nog bij.......ik voelde mij even heel bijzonder..........maar ik ben helemaal niet bijzonder, ik ben gewoon Conny. Een doodgewoon, spontaan maar ook verlegen mens. Er zijn zoveel mensen die veel grotere kanjers dan mij zijn. Voor mij zijn bijvoorbeeld de vrijwilligers die met ons naar Lourdes gaan en zoveel moeite doen om ons een hele mooie week te geven. Terwijl zij zelfs moeten betalen om als vrijwilliger mee te kunnen en dan ook nog een hele week keihard moeten werken. Dat ze zich 200% uit de naad werken om ons op een bergtop te krijgen, dat zijn pas kanjers!!
Of mensen die nog zieker zijn dan mij en ook positief blijven, ik ben daarin echt niet de enige hoor.
En wat moet je anders dan positief blijven.........in een hoekje gaan zitten treuren?! Nee, daar schiet je echt niets mee op en maakt de situatie alleen maar erger en triester. Kijken naar de dingen die je ondanks beperkingen nog wel kan i.p.v. naar wat niet meer kan. En genieten van de kleine dingen in het leven. Misschien moet je wel eerst veel mee maken om zo tegen het leven aan te kunnen kijken.......ik weet het niet? Ik doe gewoon wat ik doe, hoe het op mij af komt en ben "GEWOON CONNY".
Nou....vrijdag nog het radio-interview en dan is het wel weer genoeg aandacht en duik ik weer terug in de anonimiteit denk/hoop ik.
Wees niet bang......ik blijf wel gewoon mijn stukjes schrijven


Zondag 20 November 2011: Overdonderd

Poeh, ik heb een opwindende week achter de rug zeg! Ik weet gewoon niet wat mij allemaal overkomt..........
Maandag ontving ik een mail van een andere verslaggeefster van de krant, zij wilde mij ook interviewen. Dit i.v.m. mijn boek dat ik in 2003 heb geschreven. Ik had terug gemaild dat dit niet actueel meer is, het is inmiddels al 8 jaar geleden. Toch vond zij het wel interessant om mij te interviewen. Vrijdagochtend is ze langs geweest en we hebben een gezellig gesprek gehad. Tijdens ons gesprek kwam ook de dagbesteding naar voren, en daar wilde zij meer over weten. Ze vroeg of er een foto van mij gemaakt mocht worden op de dagbesteding en dan wilde ze bij mijn artikel ook een kadertje over de dagbesteding plaatsen. Ik had verteld dat ze er op zoek zijn naar vrijwilligers.
Na telefonisch contact mocht er 's middags een fotograaf langs komen en de verslaggeefster wilde zelf ook een kijkje komen nemen.
Ik was net binnen op de dagbesteding en toen was de fotograaf er al en mocht ik poseren. De andere cliënten vonden het ook leuk en spannend. De verslaggeefster heeft ook nog met iemand van de begeleiding gesproken en daarna een poosje mee gekeken. Daarna kwam zij vertellen dat zij een apart artikel over de dagbesteding wilde maken.
Toen ik thuis kwam, kwam er een mail binnen dat de foto's mislukt zijn.......tja, ik blijf niet plakken .......... nu komt de fotograaf morgenochtend nogmaals naar de dagbesteding om te proberen mij op de foto te krijgen.
Morgen verschijnt het artikel over de dagbesteding al in de krant en ik ben woensdag aan de beurt! Ik ben zo benieuwd naar mijn artikel, wat er in zal staan en ook naar de foto's. De verslaggeefster heeft vrijdag zelf ook een foto van mij gemaakt en die gaat ze er bij zetten en dan nog de foto die de fotograaf morgen gaat maken.
Dit is nog niet alles want donderdag ontving ik ook een mail van de plaatselijke radiozender Local FM. Zij hebben mij uitgenodigd om a.s. vrijdag tussen 11u en 12u te gast te zijn in de radiostudio voor een live-interview!!! Dit gaat dan over de KBO-website n.a.v. het artikel dat vorige week in de krant stond.
Nou, ik vind het wel eng hoor live op de radio, gelukkig is het alleen voor Etten-Leur. Ik ga het wel doen want het lijkt mij wel een hele leuke ervaring. Maar ik ga niet alleen, ik heb gevraagd of de voorzitter van de KBO mee gaat. Stel dat ze vragen over de KBO gaan stellen, die kan ik niet beantwoorden want ik verzorg alleen de website. (en dat is eigenlijk niets bijzonders) De voorzitter vind het ook leuk en gaat vrijdag mee.
Pfffff wat een aandacht ineens door het krantenberichtje van vorige week. Ik ben benieuwd waar het eindigt............het wachten is nog op de NOS of de wereldomroep hahahaha.
Tot nog toe lukt het me nog om gewoon te blijven ........mijn gewone leventje is dan ook gewoon door gegaan. En daar hoorde donderdag het wokken bij. Het was gezellig maar het eten is niets voor mij hoor. In de fotocollage staat een foto van mijn bord eten........frietjes......maar ik heb ook gewokt hoor! Wat boontjes, bloemkool en kipreepjes, dat was veilig. Maar ik kan niet zeggen dat ik het lekker vond, doe voor mij maar gewoon koken, bakken en braden.
Ik ben benieuwd wat mij komende week allemaal te wachten staat......in ieder geval een artikel in de krant en een radio-interview.
Oja en voor ik het vergeet.......er is nog meer leuk nieuws........mijn reisverslag van de Lourdesweek is klaar en staat inmiddels op mijn website: http://www.connyshoekje.nl/lourdes/2011/2011.html


Zondag 13 November 2011: Krant


Aan het begin van deze week dacht ik dat ik vandaag niet veel te vertellen zou hebben. Toch heb ik weer voldoende gespreksstof hoor.
Zoals jullie hiernaast zien heb ik namelijk in de krant gestaan en ben ik momenteel een plaatselijke beroemdheid
Het gebeurde geheel onverwachts. Woensdagmiddag was Lianne bij mij op visite en we zaten samen op de laptop Lourdesfoto's te kijken. Ondertussen zag ik mails binnenstromen en dan ben ik nieuwsgierig van wie die zijn, dus meteen kijken. Zat er een mail tussen van een verslaggever van BNDestem, of ik hem z.s.m. wilde bellen. Ik terug gemaild want bellen is geen succes voor mij, en of het via de mail kon. Meteen weer bericht terug met de vraag of ik aan een mail-interview mee wilde werken i.v.m. de website die ik voor de KBO gemaakt heb en onderhoudt. Ik ging akkoord en weer even later kreeg ik een mail met vragen om te beantwoorden. Aangezien ik bezoek had, heb ik weer gemaild met de vraag wanneer de deadline was. Wat denk je 17.00u want dan sluit het kantoor en hij wilde het de andere dag al in de krant plaatsen!!
In overleg met Lianne, heb ik de vragen meteen beantwoord en terug gestuurd. Hij vroeg ook of ik een foto van mezelf had al werkend achter de computer. Die had ik niet en voor mij was die foto ook niet nodig. Maar Lianne wilde wel een foto maken, dus zo gezegd, zo gedaan. Ze heeft wel een hele serie moeten maken want ik vond mij nergens mooi op staan natuurlijk. Uiteindelijk toch eentje uitgezocht en doorgemaild. Kwam de vraag wat de naam van de fotograaf was. De naam van Lianne doorgemaild en ondertussen lagen wij zo'n beetje dubbel van het lachen. We zagen het natuurlijk al gebeuren dat haar naam ook in de krant kwam te staan.
Lianne was voor het eerst zelfstandig met de taxi naar mij gekomen en ze valt hier meteen met haar neus in de .........krant in dit geval. Dat maak je toch nergens mee, daarvoor moet je bij mij op bezoek komen.
Donderdag was ik natuurlijk heel benieuwd of ik en wat er in de krant zou staan. Ik lees hem altijd via internet maar daar stond nog niets op. Zodra ik op de dagbesteding kwam, meteen de krant gepakt en gekeken en jawel hoor......ik stond er in!
Ik ben er best trots op want er staat geen enkel punt van kritiek in het artikel, het is een positief stukje. En dat voor een hobbyist/amateur webmaster
Op de dagbesteding, beneden in kantoor van de verzorging en in de hal op het prikbord, hangt het artikel te pronken. Ook kom ik binnen en buiten mensen tegen die mij in de krant hebben zien staan, allemaal leuke reacties, echt leuk! Je ziet het bij mij kom je altijd voor verrassingen te staan! Als je de foto aanklikt dan kan je het artikel downloaden in PDF-bestand.
Gewone dingen waren er ook hoor zoals de dagbesteding en bezoek aan de huisarts voor de bloeddruk. Ik kwam goed weg want als mijn onderdruk weer boven de 90 zou zijn dan had ik medicijnen bij gekregen. Het zat me mee want de onderdruk was precies 90, dus geen medicatie erbij en volgende controle weer met de standaard diabetescontrole in januari.
Verder begin ik de laatste tijd te 'alzheimeren'.......ik vergeet soms de gekste dingen. Zo heb ik mij in de afgelopen 2 weken al 3x buiten gesloten. Dan kom ik bij mijn scootmobiel en wil de sleutel pakken, ligt alles nog binnen. Gelukkig heeft de verzorging een loper en kan ik dankzij hen altijd weer mijn huisje in, anders was het een probleem. Vorige week ook een keer vergeten om boodschappen die in mijn tas zaten af te rekenen. Ik had ook boodschappen vast in mijn hand en die rekende ik netjes af. Wilde dus doorrijden na het afrekenen en toen vertelde de kassamevrouw ineens dat ze tassencontrole hielden en of ze mocht kijken.......dat mocht van mij want ik heb niets te verbergen. Maar wat denk jij....juist dan.....bleek er nog iets in te zitten, niet veel iets van 10 euro.......maar ik kon wel door de grond zakken, dan schaam je je echt dood hoor
Gistermorgen ook weer zoiets. Doe boodschappen bij de AH, kom bij de kassa en wil mijn portemonnee pakken......geen portemonnee!! Volle tas met boodschappen bij......heb ik de kassajuf gevraagd of zij mijn tas even achter de kassa wilde zetten en dat ik om de hoek woonde en snel mijn portemonnee zou gaan halen. Dat vond ze gelukkig goed, dus ik in sneltreinvaart hierheen en in sneltreinvaart ook weer terug. Reken ik af met mijn pinpas. Dat werkt op de nieuwe manier; pas er insteken i.p.v. doorhalen. Wil ik de boodschappen in mijn tas stoppen, vliegt dat ding weg dus daarmee moeilijk doen. Ben ik aan het inpakken krijg ik van de persoon die achter mij in de rij stond, mijn pinpas aangereikt. Had ik het ding in het pinapparaat laten zitten. Hoe bont kun je het maken in een half uur tijd
Ben benieuwd wat de komende week voor verrassingen in petto heeft. Dinsdag hebben we inspraakavond. Dan zal het vooral gaan over alle bezuinigingen binnen onze instelling verwacht ik. Woensdag komen ze een check-up doen voor de verwarming. Ze kunnen tussen 8-12 uur komen, ik hoop niet dat ze om 8 uur al voor de deur staan, maar je zal zien van wel.
Woensdagmiddag een verjaardag en donderdag gaat ook weer wat worden..........we gaan dan met de dagbesteding Wokken. Vanuit de dagbesteding worden we naar de Wok in Rijsbergen gebracht. IK had gezegd dat ik niet mee ging omdat ik dat toch niet lust. Maar daar kwam iedereen tegen in en ik moest wel mee en ze hebben er ook frietjes. Zien jullie het al gebeuren......ikke wel......Conny gaat wokken en wat eet ze dan....frietjes
Wat mijn reisverslag betreft.......ik ben er nog steeds mee aan het werk, maar hoop het deze week af te krijgen en dat ik jullie in mijn volgende blog kan vertellen dat het op mijn site staat.


Zondag 6 November 2011: Controle

Afgelopen maandag ben ik op controle geweest bij zowel de reumatoloog als de internist. De reumatoloog was aardig tevreden. De ontstekingwaarden in mijn bloed zijn aan het dalen en de nierfunctie is stabiel gebleven. Maar nu was de leverfunctie flink achteruit gegaan, het is ook altijd wat
De komende 3 maanden moet ik elke maand bloed laten prikken maar ik hoef zelf pas over 3 maanden terug te komen. Mochten mijn bloeduitslagen verslechteren, dan neemt de reumatoloog contact op via de verzorging.
Daarna was het de beurt aan de internist. Daar was niet zoveel nieuws omdat ik de bloeduitslagen al wist via de reumatoloog. De internist keek wel naar mijn schildklier en die is nu weer aan het rommelen en dus niet goed, terwijl het een maand geleden juist de goede kant op ging. Een raar lijf heb ik hoor
De internist wil mij ook over 3 maanden terug zien en ik heb de afspraken weer mooi kunnen combineren. Over 3 maanden dus weer op dezelfde dag naar beide artsen.
Dan heb ik nu eindelijk weer een beetje rust wat ziekenhuisbezoeken betreft. De maand november hoef ik er niet meer naartoe. In december mag ik een dagje Maastricht gaan doen voor de jaarlijkse CI-controle en dan in januari (dan is het alweer 2012) naar de reumatoloog en internist.
Wel moet ik dinsdag naar de diabetesverpleegkundige voor een extra controle van mijn bloeddruk.
En verder.......heb ik deze week genoten van het mooie herfstweer, het leek soms wel voorjaar zo lekker was het buiten. Ik heb van de week dan ook heel wat afgecrosst met mijn scootmobiel.
Maandagmiddag ben ik na het ziekenhuisbezoek nog even naar Mickey gereden, die was weer blij mij te zien en omgekeerd ook zo.
Dinsdag een heerlijke bosrit gemaakt en genoten van alle herfstkleuren, echt prachtig om naar te kijken en van te genieten. Ook als ik hier naar buiten kijk, kan ik genieten van de herfst. Het uitzicht over Etten-Leur is op het moment prachtig.
Woensdag was het allerzielen en nog steeds mooi weer. Ik ben toen naar het kerkhof in Langeweg gereden om een chrysant naar het graf van mijn ouders te brengen. Dat is een katholieke traditie om op allerzielen chrysanten naar overleden dierbaren te brengen.
Donderdag en vrijdag ben ik naar de dagbesteding geweest.
Komende week zit ik weer in mijn normale ritme en ga ik 3 dagen naar de dagbesteding. Dinsdag dus naar de diabetesverpleegkundige en woensdag komt er een vriendin op bezoek. En zo is de week weer volgepland en is het alweer weekend, wat gaat de tijd toch snel, haast niet bij te houden.
Ik ben nog steeds bezig met mijn reisverslag. Ik heb afgelopen week niet zoveel achter de computer gezeten. Het was veel te mooi weer en uitzonderlijk voor de tijd van het jaar, dus daar van genieten voordat het omslaat en koud en nat gaat worden. Mensen die nog op een mail van mij zitten te wachten........jullie moeten dus nog even wachten tot de winter toeslaat
Tot slot heb ik een collage van de herfst in het bos en vanuit mijn huisje.


Zondag 30 Oktober 2011: Protestmars

Zo, nu weer een zondagse blog, zoals jullie gewend zijn van mij.
Ik heb heimwee naar Lourdes en mijn reisgenoten.......het valt best tegen om weer alleen thuis te zijn en niemand te hebben om alle verhalen tegen te kunnen vertellen. Vertellen gaat wel maar iemand die nooit in Lourdes is geweest, begrijpt niet hoe het daar is en wat wij er mee maken. Mijn hoofd zit nog vol van alles wat we gehoord, gezien en beleefd hebben. Ik heb inmiddels een begin gemaakt met het schrijven van mijn reisverslag. Zo kan ik alles nog eens herbeleven, verwerken en nagenieten. Het verslag komt t.z.t. weer op mijn website te staan inclusief foto's, maar daar moeten jullie nog eventjes geduld voor hebben.
Nou......eens kijken wat ik nog meer te vertellen heb over de afgelopen week. Van rusten is het niet echt gekomen, wel elke nacht nog lang geslapen.
Dinsdagmiddag kreeg ik vrij onverwacht, bezoek van een vriendin en zij is een nachtje hier blijven slapen. Het was wel erg snel na mijn vakantie maar nu kwam het bij haar eindelijk uit en ik had - op het uitrusten na - ook niets, dus toch maar toegezegd. Het was reuze gezellig en we hadden heel wat bij te praten want we hebben elkaar in 2009 voor het laatst gezien. Eigenlijk kwamen we aan die 2 dagen nog tekort. Dinsdagavond zijn we samen uit eten geweest, dat was ook gezellig.
Donderdag ben ik weer voor de eerste keer naar de dagbesteding geweest. Ik had er de avond er voor helemaal geen zin en fut in, maar het is toch een leuke dag geworden. Wel lag ik daarna vroeg in bed want de moeheid had toegeslagen. Vrijdag een dagje vrij genomen en extra gerust.
Gistermiddag heb ik mee gedaan aan een protestmars tegen de WMO-bezuinigingen. Deze werd gehouden omdat de gemeente volgend jaar van plan is een eigen bijdrage voor scootmobielgebruik te gaan vragen en in sommige gevallen kan het betekenen dat de scootmobiel ingeleverd moet worden. En ook de deeltaxipassen willen ze bij mensen die boven een bepaald inkomen zitten, in gaan nemen.
De tocht werd hier in het centrum gehouden en we zijn door het winkelcentrum naar het stadskantoor gereden/gelopen. Daar heeft de organisator een toespraak gehouden en een petitie aangeboden aan de wethouder. De wethouder mocht zelf ook nog iets zeggen en heeft in zijn toespraak geprobeerd de boel te sussen. Of het protest geholpen heeft en de bezuinigingen niet doorgaan, dat betwijfel ik. Maar ja, als we niets laten horen en alles maar nemen, dan blijven ze sollen met je. Dus ik denk wel dat het goed was om deze tocht te houden.
Ik heb een collage gemaakt, als je goed zoekt dan zie je mij ergens op een foto naast een mevrouw met een rode jas op de jas op de 1e rij......zoeken maar
Na ons protest ben ik samen met een kennis die ook meedeed, op een terras neergevallen. Lekker in het zonnetje wat gedronken en gekletst.
Vandaag heb ik rustdag....nou ja rust.....ik ben al druk met mijn reisverslag bezig geweest, en al secretaressewerk voor de 35+ groep verricht en nu dus mijn blog aan het schrijven. Noem het maar rust hahahaha......maar mijn lichaam heeft wel rust. Ik lig lekker languit in mijn sta-op-stoel met de laptop op schoot. Wat dat betreft is dit werk niet zo inspannend en bovendien leuk om te doen, dus dan werkt het ontspannend!
Morgen mag ik weer een dagje naar het ziekenhuis. Eerst naar de reumatoloog en daarna naar de internist. Ik ben benieuwd wat deze te vertellen hebben.
Verder heb ik geen extra afspraken of aktiviteiten.


Zomaar een foto genomen vanuit mijn huisje van de mooie herfstkleuren en regenboog


Maandag 24 Oktober 2011: Weer thuis

De vakantie zit er weer op en ik heb een geweldige week gehad met mooie, bijzondere momenten en ontmoetingen.
De busreis is goed bevallen, ik vond het fijner dan de trein. In de bus was er minder herrie dan in de trein (TGV) en als er informatie verteld werd dan werd dit voor in de bus gedaan via de microfoon en kon ik dit ook verstaan. Je ziet veel meer van de omgeving vanuit de bus, ik heb echt zitten genieten van de mooie uitzichten en vooral de natuur met zijn herfstkleuren.
Er werd regelmatig gestopt en dan konden we even naar buiten, wat frisse lucht opdoen. Het was ook heel gezellig in de bus, we hadden een leuke groep.
Toen we in Lourdes aankwamen en afscheid moesten nemen van de busgroep om ons bij onze eigen 35+ groep aan te sluiten, vond ik die omwisseling best even moeilijk. Na 2.5 dag samen in de bus op reis, waren we vertrouwd geraakt met elkaar en dan moet je elkaar weer loslaten. Het was een beetje dubbel.....aan de ene kant heel fijn om weer bij mijn vrienden te zijn van de 35+ maar aan de andere kant miste ik de busgroep. De omschakeling heeft niet zo lang geduurd en gelukkig kwamen we elkaar in Lourdes steeds tegen. Vrijdag was het weer andersom want toen moest ik afscheid nemen van de 35+ groep en verder op reis met de bus. Dat was ook weer even omschakelen. Maar ik heb er geen spijt van dat ik met de bus ben gegaan.
We hebben mooie dingen gezien onderweg en op de heenweg was Lisieux en het verhaal van de Heilige Theresia heel bijzonder. Ik ontdekte dat er veel overeenkomsten zijn tussen de H. Theresia en H. Bernadette. Ook dat was even een moeilijke omschakeling van al het nieuwe dat ik in Lisieux gezien en gehoord had naar het bekende in Lourdes.
In Nevers heb ik een mooi en bijzonder moment bij de schrijn van H. Bernadette gehad en daarna ook nog bij de Lourdesgrot in Nevers.
Verdere hoogtepunten van afgelopen week - die ik jullie al kan laten zien - zijn dat ik de vlag mocht dragen bij de internationale mis en dat ik een top van een berg (Pic du Jer) heb beklommen!! Ik had nooit gedacht dat ik dat ooit nog eens zou kunnen doen. Met hulp van 3 vrijwilligers heb ik het laatste stukje naar de top zelf beklommen. Uitgebreide verslaggeving volgt nog maar ik kan al wel een drietal foto's laten zien. Deze foto's komen van de website van de VNB.

....................

Na gisteren heel lang geslapen te hebben, is vandaag het gewone leven van alle dag weer begonnen. Dat betekende voor mij dat ik al meteen weer in het medische circuit zit. Vanmorgen ben ik al bij de diabetesverpleegkundige geweest. De suiker was goed maar mijn bloeddruk te hoog, dus mag over 2 weken alweer terug voor een extra meting. Waarschijnlijk komt het door het vocht dat ik vasthou. Ik ben in 1 week Lourdes maar liefst 4 kilo gegroeid en dat terwijl ik er bijna de hele week stokbrood en water heb gegeten/gedronken. Maar dat is mijn "wonder van Lourdes" een week amper eten en toch groeien. Het komt voornamelijk door het extra vocht vasthouden, dat moet ik de komende tijd weer kwijt zien te raken. Komt wel weer goed als ik weer in mijn normale ritme zit.
Vanmiddag ook nog bloed laten prikken voor zowel de internist als reumatoloog, maandag moet ik daar weer naartoe.
En verder lekker nagenieten van alle herinneringen aan de Lourdesweek. Foto's nog op de pc zetten, reisverslag gaan maken enz enz. Er is weer genoeg te doen, dus deze dame gaat zich voorlopig niet vervelen.
Vandaag had ik vrij genomen op de dagbesteding maar donderdag en vrijdag ga ik er weer gewoon naar toe.


Donderdag 13 Oktober 2011: Lourdes Programma en Routekaart

Tussen de voorbereidingen, koffer inpakken enz door, heb ik ook nog even een routekaart in elkaar geknutseld en een programma-overzicht gemaakt van de Lourdesreis.
Belangstellende kunnen sommige onderdelen via internet mee volgen, de linken daarvoor staan bij het programma.

Programma (aanklikken) en Routekaart (aanklikken)

Morgen is het al zover.... spannend en uitdagend.....ik ben er - zo goed als - klaar voor!

Willen jullie tussen 14 en 23 oktober even niet mailen? Anders heb ik weer een overvolle mailbox bij thuiskomst. Dat is wel leuk maar ik raak er altijd zo gestrest van.


Zondag 9 Oktober 2011: Feest

Het is weer een week geweest met van alles en nog wat. Maandag naar de dagbesteding geweest, dinsdag een heel leuk en gezellig bezoek gehad en veel herinneringen opgehaald met mijn buurmeisje uit mijn kinder/jeugdjaren.
Woensdag mocht ik de bloedpriksters weer eens gaan plagen   ze beginnen het te leren want deze keer ging het meteen in de eerste prik al goed.
Woensdagmiddag met de scootmobiel nog even naar poes Mickey geweest. Ik kon toen al goed merken dat het een stuk kouder was geworden, vooral op de terugweg met de wind op kop.
Donderdag weer een dagje dagbesteding en 's avonds met onze woongroep en enkele verzorgers uit eten geweest. Ik kwam goed weg want ze hadden gerechten die deze dame lust.....gewoon Hollands eten......varkenshaasje, frietjes, salade en dame blanche als nagerecht. Ik heb dus lekker gegeten en ik kon gewoon niet in slaap komen omdat mijn buik zo vol zat  
Vrijdagochtend lekker uitgeslapen en toen kwam ik nog moe uit bed. 's middags naar de dagbesteding geweest waar we een pittig vragenspel hebben gespeeld.
En gisteren zijn we met een bus vol feestgangers op stap geweest. Mijn broer Jan is woensdag 50 jaar geworden, en dat moest natuurlijk gevierd worden. Zeker nadat Jan vorig zo ernstig ziek is geweest en er zelfs even voor zijn leven gevreesd werd. Ondanks dat het weer gisteren bar en boos was, hebben we een leuke dag gehad en Jan is flink verwend. samen met mijn oudste broer - die touringcarchauffeur is - heeft Jan ons allemaal met een grote bus thuis opgehaald. Nadat alle feestgangers waren opgehaald en ingestapt, zijn we naar Oud-Loosdrecht gereden. Hier hebben we een boottocht gemaakt over de Vecht en de Loosdrechtse plassen. Gistermiddag brak tussen de grijze luchten, de zon af en toe door waardoor de mensen even het dek op konden, waar je een nog mooier uitzicht had dan binnen. Zelf heb ik binnen gezeten want met de rolstoel op het dek dat kon niet. Maar ik heb ook flink wat kasten van huizen voorbij zien komen hoor.
Na de boottocht zijn we naar Ankeveen gereden waar we in een restaurant "De drie dorpen" lekker hebben gegeten. Na het diner heeft Jan zijn vele kado's uitgepakt, hij is flink verwend door iedereen. Josefien, medebewoner van Jan, heeft nog een zelfgemaakt lied voorgedragen.
Rond 20.30u zijn we weer richting huiswaarts vertrokken en is iedereen weer bij zijn eigen huis afgezet. Ik was rond 22.30u thuis en gisterochtend om 10.15u opgehaald. Een flinke lange en ook best vermoeiende dag maar ik heb ontzettend genoten. Als je Jan ziet genieten, dan geniet je vanzelf mee!
En nu is het aftellen naar Lourdes!!! Vrijdag vertrekken we al en deze keer ga ik niet met de trein maar met de bus. Vorig jaar was de TGV mij niet zo goed bevallen en ik heb goede verhalen gehoord over de busreis, is overigens wel met een luxe, aangepaste bus hoor. Bovendien gaat de busreis via Nevers en daar wil ik al lang eens naartoe. De Heilige Bernadette heeft in Nevers in het klooster gewoond en zij is daar gestorven. Haar lichaam ligt er in een glazen schrijn in de kerk opgebaard.
Vrijdagochtend moeten we om 08.15u al in Prinsenbeek op de bus stappen en dan rijden we in 2.5 dag naar Lourdes.
Op de heenweg overnachten we 2x in Lisieux en dan komen we zondagmiddag in Lourdes aan. Ik reis samen met nog 2 mensen van onze 35+ groep, met de bus. De rest van de groep vertrekt zaterdagochtend met bus en TGV en komt zaterdagavond in Lourdes aan. Dus in principe missen wij dan maar een halve dag met de groep.
Op de terugweg gaan we dan naar Nevers en daar overnachten we ook in het klooster waar Bernadette heeft gewoond, heel bijzonder vind ik dat.
Ik vind het best spannend, vooral ook hoe mijn lijf zich houdt tijdens de reis. Ik ga voor de 19e keer naar Lourdes maar ben nog nooit met de bus geweest. Op deze manier is het helemaal nieuw en ik zie het als een - naar ik hoop leuk - avontuur. Het zal best goed komen want er gaan met deze speciale bus (Lance-bus) zelfs mensen mee die nog zieker zijn dan mij. Ik heb er vertrouwen in dat het goed zal gaan en we weer een hele mooie, leuke week tegemoet gaan!
Voor het zover is moet ik woensdag nog wel langs de huisarts-diabetesverpleegkundige. Nog even een laatste check-up en ik krijg dan meteen de griepspuit.
Maandag ga ik naar de dagbesteding maar donderdag heb ik vrij genomen. Deze week zal toch wel hectisch genoeg zijn, koffer inpakken, nadenken of ik alles bij heb enz. Ik hoop wat extra rust te kunnen pakken zodat ik een beetje uitgerust op reis kan. Volgend weekend dus een keer geen Blog en het weekend er op durf ik het nog niet te beloven, ligt er aan wanneer we precies thuis komen en hoe ik mij dan voel. Ik probeer jullie in elk geval zo snel mogelijk te laten lezen hoe het geweest is.


Aanklikken voor groter formaat


Zondag 2 Oktober 2011: Circus

Wat gaat de tijd toch hard zeg! Er is alweer een week voorbij en we zijn inmiddels aangekomen in oktober. Normaal gesproken is dit de herfstmaand maar momenteel hebben we zomer. Daar zit ik helemaal niet mee want ik geniet volop van het mooie weer. Elke dag een eindje toeren met de scootmobiel, zonder jas aan te hoeven......heerlijk is dat, het geeft mij een gevoel van vrijheid! Van mij mag het zo blijven tot de kerst, met kerst even iets kouder anders lijkt het helemaal niet op kerst....en daarna van lieverlee beter. Jaja, ik zou het wel weten hoor, als ik het voor het zeggen had
Ik heb een leuke week achter de rug. Naast het genieten van het mooie weer op mijn scootmobiel ben ik dinsdagmiddag ook nog eens naar een gratis circusvoorstelling geweest. Dit werd georganiseerd door de Lions speciaal voor zieken/gehandicapten uit Etten-Leur e.o. Twee jaar geleden hadden zij dit ook gedaan en dat was zo goed bevallen, dat het voor herhaling vatbaar was.
Ik was er op de scootmobiel naartoe gereden en had verwacht dat deze buiten moest blijven en ik met iemand onder de arm, naar de tribune zou moeten. Maar ik mocht met de scootmobiel de circustent in en volgens mij kreeg ik de beste plaats in heel de tent toegewezen. Helemaal vooraan en recht tegenover de artiesteningang. Het was een aangepaste voorstelling, zonder paarden, kamelen enz. Maar van wat we voorgeschoteld kregen heb ik genoten. Ik had natuurlijk mijn camera mee genomen en wat plaatjes geschoten en filmpjes gemaakt. Van de foto's heb ik weer een collage gemaakt, die zien jullie onder deze Blog en de filmpjes zijn te bekijken op: http://www.connyshoekje.nl/album/film.html
Na de voorstelling kreeg iedereen ook nog eens een tas vol met versnaperingen mee naar huis. Het was echt een geweldige middag waarvan iedereen heeft genoten.
Dan ben ik deze week ook nog naar het ziekenhuis geweest......tja....een week zonder ziekenhuis of huisartsbezoek, is bij mij geen volledige week meer......... deze keer mocht ik naar de oogarts voor de jaarlijkse oogcontrole i.v.m. diabetes. Het is niet mijn favoriete bezoek want ik krijg dan allerlei druppels in mijn ogen en mijn lens moet uit, zodat ze ook in het linkeroog kunnen kijken. Maar zonder lens kan ik niet normaal kijken, vanwege het dubbelzien. Zit ik de hele tijd met mijn oog dicht geknepen en dat is nog best vermoeiend. Afijn, ik heb het weer voor een jaar achter de rug en alles was goed, geen schade door de diabetes. Houden zo!
Ook nog bij de mondhygieniste geweest en ook daar was alles goed, ben ik ook weer voor een half jaar vanaf.
Nog meer goed nieuws is dat Eric donderdag is thuis gekomen na bijna 5 weken ziekenhuis. Nog wel met een drain in zijn nier en hij staat voorlopig onder strenge controle, dus hij mag nog vaak heen en weer naar Rotterdam.
Komende week gaat ook leuk worden denk ik. Ik moet wel woensdag 'even' bloed prikken voor zowel de 3-maandelijkse diabetescontrole als voor de reumatoloog i.v.m. het medicijngebruik voor de jicht. Het gaat met mijn voet langzaam weer de goede kant op en ik heb gelukkig nog geen bijwerkingen van de medicijnen. Alleen kan ik er heel goed van naar de wc, maar och dat is wel makkelijk.
Maandag, donderdag en vrijdagmiddag ga ik gewoon naar de dagbesteding. Dinsdag een bezoekje afleggen. Donderdagavond gaan we met onze woongroep en begeleiding uit eten hier in Etten-Leur, dat is ons jaarlijkse gezamenlijke uitje. Ik hoop dat er iets bij is wat ik lust, vast wel hoor
Zaterdag wordt mijn broer Jan 50 jaar en dat gaan we uitgebreid vieren met een verrassingsdag voor Jan. Wat we gaan doen verklap ik natuurlijk nog niet


Zondag 25 September 2011: Extra Blogje

Vandaag was het prachtig weer dus vond ik het tijd om weer eens lekker ouderwets met de scootmobiel te gaan toeren. Mijn scootmobiel besloot om er maar meteen een avontuur aan vast te koppelen. Ik had bijna 9 km in de wielen en was lekker aan het genieten, tot de scootmobiel steeds een andere kant op wilde dan waar ik hem heen stuurde. Als hij zulke kuren krijgt dan weet ik wel hoe laat het is........een lekke band......en inderdaad de voorband zo plat als een dubbeltje. Tja en daar stond ik dus.....9 km van huis met een lekke band.......het 'moment suprKme' om de teksttelefoonfunctie van mijn Blackberry uit te proberen!!
Nou, dat heb ik uitgebreid kunnen uitproberen want het ging niet zonder slag of stoot. Ik had wel meteen verbinding maar halverwege het gesprek, viel de verbinding weg. Dus ik nogmaals bellen maar toen kreeg ik van de teksttelefoonservice steeds bericht terug dat het telefoonnummer dat ik had ingetoetst een ongeldig nummer was. Na tig keer proberen lukte het uiteindelijk om weer contact te krijgen met de bemiddelaar.
Echter tijdens dit gesprek duurde het steeds heel lang voor de tekst van de bemiddelaar op mijn telefoon in beeld kwam, dus ik moest veel geduld hebben. Later was er een storing en kon de servicemedewerkster van Welzorg blijkbaar mijn bemiddelaar niet verstaan. Er werd al geopperd dat ik op moest hangen en weer opnieuw moest bellen. Gelukkig hoefde ik niet op te hangen en was er ineens weer contact tussen beide partijen. Al bij al ben ik dik 45-50 minuten doende geweest met dit gesprek......maar even niet aan de kostenplaatje denken
Afijn, ik was dus wel zover dat ik zonder hulp, zelf heb kunnen regelen dat er hulp kwam. Het zou wel even duren eer de monteur bij mij kon zijn, want hij was nog op weg naar een ander spoedgeval. Uiteindelijk viel het wachten op de monteur mee, iets van 35-40 minuten. Ik ben langer bezig geweest met bellen dan op het wachten voor de monteur.
Het was een bekende monteur en hij begon al te lachen toen hij aan kwam rijden en zag dat ik het was die met pech stond. Hij heeft er een nieuwe voorband opgelegd en toen kon ik weer verder toeren. Inmiddels was het half 5 en ben ik maar rechtstreeks naar huis gereden. Ik stond iets voor 3 uur al met pech. Heb er dus anderhalf uur gestaan. Veel fietsers en auto's zijn mij voorbij gereden maar niemand die vraagt of ze kunnen helpen. Pas nadat ik er een dik uur aan de kant van de weg zat, stopte er een auto en vroeg de chauffeur mij of alles goed was, of hij ergens mee kon helpen. Maar toen wist ik al dat de monteur onderweg was. Ik heb de chauffeur wel netjes bedankt dat hij stopte om te vragen of hij iets kon doen. Verbazingwekkend toch dat je zolang 'in nood' aan de kant van de weg staat en alles en iedereen gewoon voorbij gaat En de test met de teksttelefoon is dus geslaagd, al mag het volgende keer wel wat soepeler en sneller gaan. Gelukkig dat het mooi weer was en het daardoor geen ramp was om te moeten wachten.


Zondag 25 September 2011: Controle Reumatoloog

Dinsdag ben ik weer bij de reumatoloog geweest. Zij was nog niet tevreden over mijn voet. Dat had ik ook niet verwacht want hij ziet nog steeds rood en dik, alleen de pijn was een stuk minder. Dat de pijn minder is komt mede door de injectie die zij vorige week gegeven heeft. De jicht is echter nog niet weg en als we nu niets zouden doen dan is het in no-time weer terug. De bloedwaarden waren ook niet goed.
Dus nu is het noodzaak om met medicatie te starten om een nieuwe jichtaanval te voorkomen. Ik heb daar twee medicijnen voor gekregen. Wel in aangepaste dosis want door mijn slechte nierfunctie kan ik niet de normale dosis nemen. Nu is het hopen dat de medicatie aanslaat en mijn nierfunctie niet verder achteruit gaat.
Ik moet over 2 weken bloed prikken en dan weer over 4 weken. Over 4 weken moet ik ook voor de internist bloed laten prikken. Toen ik dat vertelde aan de reumatoloog, ging zij meteen op haar computer kijken of we de afspraak konden combineren. En dat kan....nu moet ik 31 oktober eerst naar de reumatoloog en daarna meteen door naar de internist. De week ervoor bloed prikken en dat kan dan voor beiden, dus dat scheelt weer een prikbeurt. Dat is wel heel erg fijn dat een arts mee denkt en oplossingen probeert te zoeken om het voor mij wat makkelijker te maken.
De apotheker was niet zo blij en keek heel erg bedenkelijk of ik de medicatie wel kon hebben. De reumatoloog had daar al rekening mee gehouden en gezegd dat als het niet kon, we met de huisarts moesten overleggen. "Je medicijnlijst wordt wel erg lang", zei de apotheker. Tja, dat is inderdaad zo......ik heb inmiddels al 18 verschillende soorten medicijnen en van sommige moet ik meerdere per dag innemen. Ik begin zoetjesaan op een chemische fabriek te lijken ........ we gaan binnenkort naar mijn medicijnlijst kijken of er misschien iets af kan.
Ik heb de medicijnen voor de jicht wel mee gekregen maar met de opmerking dat als ik last van sterkte spierpijn of spierzwakte krijg, dan moet ik meteen aan de bel trekken bij de apotheek of huisarts want dan is het niet goed.
Tot nu toe gaat het goed alleen ben ik ontzettend moe en slaap ik de laatste dagen de klok rond en dan kom ik nog moe uit bed. Of dit met de medicatie te maken heeft of dat mijn lijf even op is????
Ik hoop dat het de komende tijd wel beter gaat en er geen gekke dingen bij komen. Nog maar 3 weken en dan ga ik alweer naar Lourdes en dan moet ik wel een beetje fit zijn. Eric kan helaas niet mee naar Lourdes. Hij ligt nog steeds in het ziekenhuis. De donornier is m.b.v. een drain wel aan het werk gegaan maar nog niet helemaal goed. We hopen wel dat Eric komende week naar huis mag.
Komende week komt er niet veel van rusten terecht voor mij. Maandag, donderdag en vrijdag ga ik naar de dagbesteding. Verder moet ik naar de oogarts en de mondhygieniste. En dinsdagmiddag mag ik onverwachts met de Zonnebloem naar het circus. Dat is hier in Etten-Leur neergestreken en dinsdagmiddag is er een speciale voorstelling voor zieken en gehandicapten. Twee jaar terug was dat ook maar toen was het een ander circus dan nu. In 2009 was het circus Althof en nu circus Sydney. En zo zit mijn week weer vol en verveel ik mij zeer zeker niet.


Zondag 18 September 2011: Reumatoloog

Schreef ik afgelopen zondag dat de jicht weg was en ik hoopte dat deze lang weg zou blijven.........mijn wens is niet verhoord
Zondagnacht ging het weer helemaal mis en was de pijn weer terug. Dus maar weer een afspraak met de huisarts gemaakt en daar ben ik dinsdagmiddag geweest. Goede nieuws is dat de bloeduitslag goed was, mijn bloedsuikers zijn niet in de war geraakt door de prednison. Van mijn voet kon zij weinig goeds maken en ze is meteen naar de reumatoloog gaan bellen. Die wilde mij meteen in het ziekenhuis hebben. Dat was alleen zo snel niet te regelen want ik rij er niet zomaar eventjes naartoe, daar kom een hoop geregel bij aan de pas. Zorgtaxi bestellen, begeleiding regelen enz. Toen moest ik woensdagmiddag om 12.30u komen.
Ik baalde flink want ik zou woensdagmiddag naar Eric gaan en ik zag dat plan helemaal in het water vallen. Ik was dinsdag zo boos op mijn lijf en ook verdrietig.......altijd gooit het mijn plannen in de war
Gelukkig is het allemaal goed gekomen, we zijn iets later vertrokken naar Eric en in het ziekenhuis verliep alles op tijd waardoor ik tijdig terug thuis was.
We moesten nog gaan zitten in de wachtkamer en toen riep de reumatologe mij al, dus dat was supersnel! Ze heeft eerst heel veel vragen gesteld, daarna lichamelijk onderzoek gedaan. Ze vond mijn voet er flink gezwollen en rood uitzien. Ze heeft eerst een punctie gedaan, vocht uit het ontstoken gewricht gezogen. Daarna heb ik er een injectie met prednison in gekregen. Hierna ging ze meteen het vocht van de punctie onderzoeken en toen ze terugkwam zei ze dat het duidelijk jicht was en een flinke ontsteking want er zaten heel veel kristallen in.
Ze hoopt dat de prednison het ontstoken gewricht rust geeft en dan wil ze daarna kijken wat te doen om de aanvallen te voorkomen. Ik heb ook weer bloed moeten prikken, zodat zij de bloedwaarden van dit moment heeft om straks tijdens de behandeling te kunnen vergelijken. Dinsdag moet ik alweer terug komen.
Op dit moment is de pijn wel minder maar mijn voet is nog steeds rood en gezwollen. Ben benieuwd wat ze er dinsdag van zegt.
Nadat ik bij de reumatoloog was geweest hebben we eerst de zorgtaxi besteld en daarna is mijn begeleidster naar de oogpoli gelopen om mijn nieuwe occlusielens op te halen. Daar had ik bericht van gehad dat die klaar lag.
Eenmaal thuis kwamen na een half uurtje mijn vrienden mij ophalen om naar Eric te gaan. We hadden geluk want het was op de weg niet druk en we reden ook in 1x goed naar het Erasmus. Eric vond het heel leuk dat wij hem kwamen bezoeken. Hij voelt zich goed en heeft geen pijn maar de donornier wil nog steeds niet werken. Donderdag is er een drain in de donornier geplaatst omdat er urine in achterbleef. Nu is het afwachten wat het verder gaat doen. Eric zijn geduld wordt wel zwaar op de proef gesteld hoor
Verder is er niet veel gebeurd ....... is al wel genoeg zo. Op de dagbesteding was het maandag een rommelige dag met de nieuwe cliënten. Tijdens de ochtendaktiviteit was het best druk en ik vond het niet zo prettig omdat ik niet zo veel kon volgen/verstaan. Het was voor ons allemaal wennen. Morgen ga ik een beter zitplekje zoeken, dat kan ook uitmaken met beter zien/horen. Donderdag en vrijdag ging het overigens al een stuk beter alleen ging het vrijdagmiddag mis met het vervoer. De afspraak was dat ik zelf met de deeltaxi zou komen en dan werd ik door Dutax thuis gebracht. Maar ik stond niet op de lijst, communicatiestoornis.....gebeurd wel vaker. Gelukkig mocht ik toch mee en ben ik netjes thuis afgezet. Ook voor de Dutax is de nieuwe vervoersregeling even wennen, denk ik. Uiteindelijk komt het allemaal wel weer goed.


Zondag 11 september 2011: Internist

Maandag ben ik bij de internist geweest. Na afloop was ik niet helemaal tevreden met het bezoek. Ik heb de internist heel veel verteld maar kreeg weinig respons terug van hem. De bloeduitslagen waren stabiel gebleven vergeleken met 6 weken terug. De Schildklierfunctie was hij vergeten te laten prikken en dat moest ik alsnog laten doen. Hij zou dinsdag naar de begeleiding bellen met de uitslag van de schildklier. Dat heeft hij netjes gedaan en er zit verbetering in de schildklierfunctie nu ik de medicatie voor het slapen gaan inneem, dus dat is positief.
Ik was zo zenuwachtig dat ik 's morgens vergeten was de accu van mijn CI te verwisselen voor een vol exemplaar en toen ik bij de internist zat gaf mijn CI aan dat de accu leeg ging. Dat was dus niet zo handig. Verder valt er niet zoveel over te vertellen. Ik moet 24 oktober weer uitgebreid bloed laten prikken en 31 oktober terug op controle.
Eerst lekker naar Lourdes want daar ga ik 14 oktober alweer naartoe en de 22e ben ik dan weer thuis, mag ik de 24e dus meteen bloed laten prikken.
Met de donornier van Eric gaat het gelukkig ook beter. De laatste berichten (gisteren) waren dat de nier 300cc urine had geproduceerd, dus hij komt langzaam op gang. En mooi op tijd want als dit niet was gebeurd dan had Eric gisteren opnieuw onder het mes gemoeten, dat is hem nu bespaard gebleven. Ik hoop dat de berichten vanaf nu goed blijven en heel misschien ga ik woensdag bij hem op bezoek!!
Donderdag kreeg ik een heel naar bericht want een medebewoonster van onze woongroep is heel onverwachts overleden, 45 jaar pas. Ik had een goed contact met haar en dat grijpt er dan wel weer even in. De laatste weken lijkt het leven even op een 'achtbaan van emoties'. Soms heb je dat, een periode waarin van alles en nog wat met en rondom je gebeurd en het even niet meer is bij te benen. Gelukkig weet ik ook dat er aan zo'n periode een eind komt en de rust weer terug keert.
Wat mijn jicht betreft heeft de prednison zijn werk gedaan en ben ik na 8 weken tobben en afzien, eindelijk van die ellende af. Nu maar hopen dat het héél lang wegblijft!
Hebben jullie donderdagavond iets van de aardbeving gemerkt...ik wel! Ik zat rustig naar de tv te kijken toen mijn stoelleuning ineens begon te trillen. Ik dacht wat is dat nou, stormt het nou zo of is er een auto tegen de flat gereden? Buiten zag alles er rustig uit, dus die twee dingen waren de oorzaak niet. En ik heb zelf even aan geesten gedacht, hoe kom ik erbij
We hadden 's morgens in de gespreksgroep op de dagbesteding gesproken over dromen, helderzienden, geesten.......dus vandaar.
Daarna mompelde ik in mezelf dat het een aardbeving was en tot mijn verbazing las ik vrijdagochtend dat er dus echt een aardbeving was geweest en deze in grote delen van Nederland voelbaar was geweest. Ik weet nog van de aardbeving in 1992 dat ik die ook had gevoeld. Toen lag ik nog in bed en trilde mijn bed. Maar mijn vader en broer hadden niets gemerkt, dus dacht ik dat ik het mij verbeeld had. Maar ook toen bleek er echt een aardbeving te zijn geweest. Dus ik ben gewoon gevoelig voor aarbevingen Gisteravond spookte het hier ook even. Was rond 21.00u geloof ik, ineens voelde ik een harde wind hier in de kamer. Bleek de voordeur zomaar open gewaaid te zijn. Dit kwam door een fikse onweersbui met windkracht storm. Het bliksemde ook continu, was best een mooi schouwspel om te zien. Behalve de enge bliksemflitsen die zo de grond in lijken te schieten met een heel fel licht, die vind ik minder mooi.
Vrijdagochtend moest ik trouwens weer bloed prikken i.v.m. het prednisongebruik. Nou ze hebben het geweten op de prikpost hoor! Twee priksters zijn 20 minuten bezig geweest om 1 buisje bloed uit mijn lijf te krijgen Ik denk dat ik morgen of dinsdag de begeleiding maar even naar de huisarts laat bellen voor de uitslag, dan hoef ik geen afspraak te maken en er weer heen te rijden. Volgens mij is mijn bloedsuiker goed gebleven tijdens de kuur, ik heb hem zelf ook een paar keer geprikt om te controleren en die keren was de bloedsuiker goed. Dus ik verwacht daar geen gekke dingen van.
Vanaf morgen ga ik 2.5 dag naar de dagbesteding. Eerst zou ik alleen maandag en donderdag een hele dag gaan, want halve dagen mocht niet meer. Maar inmiddels zijn de regels 100x veranderd en nu mag ik wel op de vrijdagmiddag blijven komen. Het zal misschien even wennen worden want vanaf morgen is er ook een wisseling in cliënten. Een aantal van ons is verhuisd naar de dagbesteding in Breda en vanuit Breda komen er cliënten naar ons. Het zal uiteindelijk wel goed komen als iedereen gewend is aan de nieuwe situatie.


Zondag 4 September 2011: Een week vol spanning

Een maand geleden dacht ik nog dat ik afgelopen week een heerlijke, ontspannen vakantieweek zou gaan beleven op de Zonnebloemboot. I.p.v. afgelopen maandag in te schepen op de boot, moest Eric zich melden in het Erasmus MC voor een niertransplantatie en ik bij mijn huisarts i.v.m. de jichtproblemen. Dat was dus even heel iets anders dan heerlijk ontspannen, al deze gebeurtenissen maakte de week super spannend.
Wat mijn jicht betreft heb ik afgelopen maandag toch een stootkuur Prednison gekregen. Voor 10 dagen, komende donderdag is de laatste dag van de kuur. Vrijdag moet ik dan weer bloed laten prikken. Ik heb wel het idee dat de prednison helpt want de pijn is een heel stuk minder. Wel blijf ik vocht vasthouden en zijn mijn voeten 's avonds flink opgezet. Of het vocht vasthouden door de jicht komt is de vraag want het kan ook zijn dat het door mijn slechte nierfunctie en/of schildklierfunctie komt. Het zal allemaal wel met elkaar samen hangen, denk ik.
De berichten over Eric waren woensdagochtend goed maar woensdagavond veranderde de berichtgeving want de donornier wil niet werken, de operatie op zichzelf is wel goed verlopen. Het kan zijn dat de nier in shock is en binnenkort alsnog gaat werken. Gisteren hoorde ik dat het ook met een hoge medicijnspiegel verband kan houden. Dus het is afwachten, hopen en bidden dat het allemaal goed gaat komen met de donornier. Het zou vreselijk zijn als alles voor niets is geweest, maar daar (proberen) we niet vanuit te gaan.
Al bij al liep mijn hoofd deze week flink over van de spanning, zorgen, verdriet en frustratie. Nogal wat emoties bij elkaar.
Zorgen om mensen om mij heen, er zijn buiten Eric meer mensen in mijn vriendenkring waarmee het niet zo gaat, en ook wel zorgen over mijn eigen gezondheid. Frustratie omdat ik nu weer tegen mijn beperkingen oploop. Ik zou zo graag eventjes met Eric willen kunnen bellen of naar hem toe gaan. Maar het 1e lukt niet en het 2e kost een hoop geregel en gedoe. Vorig jaar toen mijn broer Jan zo ziek was, liep ik hier ook al tegenaan. Toen was ik met de taxi naar hem toe gegaan en deze maakte een rondreis van dik 2 uur waardoor ik maar een kwartiertje bij Jan kon zijn. Dus dat ga ik nu niet herhalen. Ik hoop dat het snel beter gaat met Eric en hij naar huis kan, dan kan ik hem thuis bezoeken, is voor ons beide makkelijker.
Dan de spanning rond de berichtgevingen over Eric maar ook voor mezelf. Het slepende gedoe met de jicht en ik merk ook dat ik gespannen ben voor morgen. Ik ben toch wel een beetje bang voor wat de internist te vertellen heeft, al hoop ik natuurlijk dat het meevalt en alles stabiel is gebleven.
Afgelopen vrijdag zouden we afscheidsmiddag hebben op de dagbesteding van de cliënten die morgen naar een andere locatie zouden gaan. Daar ging ik ook met spanning en gemengde gevoelens naartoe en de verwachting dat het een emotionele middag zou worden. Maar dat liep helemaal anders want we kregen te horen dat alles een week uitgesteld is, dus komende week blijft alles bij het oude en verhuisd er nog niemand. Ze kregen alles niet op tijd rond met het vervoer etc..... Nou ja, leuk natuurlijk dat we nog een week samen mogen blijven maar aan de andere kant kan ik er ook boos op worden. Sinds we bericht hebben gehad over de bezuinigingen, veranderingen en nieuwe regels is het een chaos. Bijna met de dag werden er dingen veranderd en op de duur wist niemand meer hoe en wat. Nu hadden de cliënten die moeten verhuizen zich er bij neergelegd en kwamen we allemaal voor een afscheidsmiddag, en dan krijg je weer zo'n verhaal te horen. Hoe verwarrend kunnen ze het allemaal maken
En dan te weten dat veel van onze cliënten hersenletsel hebben en duidelijkheid en regelmaat voor hen heel belangrijk is. Het moet niet gekker worden. Ik zei al: "als je niet gestoord bent, dan wordt je het hier wel van."
Ik ben ook zo'n muts die het leed van iedereen op zich wil nemen en wil helpen het te dragen. Ik zit zo in elkaar dat ik over alles na ga zitten denken en bij dit soort zaken loop ik dan heel erg tegen de dingen aan die ik niet meer zelfstandig kan, terwijl dat 10 jaar geleden allemaal als vanzelfsprekend ging. Normaal kan ik met alle beperkingen die er in de loop der jaren zijn ontstaan, goed omgaan maar nu dus eventjes niet.
Als er maar weer positieve berichten komen en mijn eigen spanning morgen na het bezoek aan de internist hopelijk wegvalt, dan komt het allemaal wel weer goed. Dus "No Panic" , geen zorgen het komt allemaal weer goed met deze dame......volgende week hoop ik weer een vrolijke, gezellige Blog te kunnen schrijven



Foto aanklikken voor vergroting.
Zondag 28 Augustus 2011: Baalweek

Het is mij dit jaar nog niet vaak gebeurd, maar de afgelopen week vond ik een baalweek
Zondagmiddag was het nog wel leuk met de wielerronde. Ik had een mooi plekje langs het parcours gevonden en van daaruit kon ik mooie foto's maken van de renners. Het was lekker weer, wel bewolkt maar aangename temperatuur. De winnaars van de bolletjestrui en witte trui uit de Tour de France reden mee en ook de inmiddels bekende Vacansoleil renners Johnny Hoogerland (van het prikkeldraad) en Rob Ruigh (beste Nederlander in de Tour). Er was ook een wedstrijd met oud-renners waaronder Joop Zoetemelk, Johan Museeuw, Steven Rooks, Gert Jakobs (van Tour du Jour), Koos Moerenhout. Al die renners heb ik voorbij zien komen en op de foto gezet. Dat hebben jullie vast al gezien op de collage die hiernaast staat.
Dit stukje van de week was dus leuk maar ik ben eerder naar huis gegaan omdat mijn voet flink pijn deed en heel dik was geworden, in die 1.5u-2u dat ik daar heb zitten kijken op de scootmobiel. Thuis gekomen dus meteen met de voeten omhoog. En die rotvoet heeft de hele week vervelend gedaan, ik ben het helemaal beu en moe van
Maandagmiddag ben ik wel naar de dagbesteding gegaan en met de fitness alleen spieroefeningen voor arm, schouders en rug gedaan. Zo had ik toch een stukje beweging.
Dinsdag was het bar en boos met het weer, woensdag niet veel beter......dus lekker even naar buiten met de scootmobiel was er ook niet bij. Op zich kwam het goed uit zodat ik kon rusten met mijn voeten, de andere voet ging ook al mee vervelen. Helaas hielp het rusten er weinig aan.
Donderdag ben ik ook naar de dagbesteding geweest, zodat ik wat afleiding had want ik vond de dinsdag en woensdag lang duren. Deed me ook wel goed om op de dagbesteding weer even tussen de mensen te zijn en te kunnen kletsen.

Vrijdag moest ik naar het ziekenhuis om bloed te prikken en voor het urine-onderzoek. Het bloedprikken lukte al in de 2e poging, dus dat zat mee. Wat de urine-controle betreft ben ik bang dat daar iets mis mee is gegaan. Ik had van de internist begrepen dat hij 24-uurs urine-onderzoek wilde doen. Toen ik het labformulier mee kreeg, begreep ik er niet veel van. Ze gebruiken sinds kort in het ziekenhuis een nieuw computersysteem en ook nieuwe formulieren. Ik dacht dat ik iets mee moest krijgen om de urine in te verzamelen en was daarom langs de prikbalie gegaan om te vragen hoe en wat. Daar werd gezegd dat ik alleen bij hen moest plassen, omdat ze verse urine moesten hebben. Dit kon niet op de prikpost in Etten-Leur, dat moest in het ziekenhuis gebeuren. Dus ik was vrijdag benieuwd wat er zou gaan gebeuren. Meld ik mij daar bij de balie en wat denken jullie.... vraagt de medewerkster of ik 24-uurs urine bij heb.........nee dus, want dat hoefde niet volgens de collega. Dat zou dan wel kloppen, dacht zij. Ik kreeg buisjes mee voor de prikster en een potje voor urine. Nou.....ik moest dus gewoon plas in dat potje doen, hetzelfde zoals dat hier bij de huisarts en de prikpost gebeurd. Waarom dat nou speciaal in het ziekenhuis moest gebeuren??? Ik hou er alvast maar rekening mee dat de internist volgende week ook vraagt naar het 24-uurs onderzoek, waarom dat niet gedaan is. En dan zal ik waarschijnlijk weer een keer extra terug kunnen. Maar wie weet, kunnen ze toch iets aan de plas van vrijdag zien. Afwachten maar weer.

Morgen zouden we met de Zonnebloemboot vertrekken maar zoals jullie weten, gaat dit niet door vanwege ziekenhuisopname van Eric. Morgen wordt hij opgenomen en dinsdag is de grote dag van de niertransplantatie, ik vind het heel erg spannend. Ik ga dinsdag naar een vriendin toe, zodat ik afleiding heb want anders zit ik de hele dag hier thuis in de zenuwen aan Eric te denken. Daarom bood mijn vriendin aan om naar haar te komen. Eerst vond ik dat ik niet weg kon gaan, maar ik help er Eric ook niet mee door hier thuis te blijven zitten en mezelf al helemaal niet. Dus heb ik toch besloten om het aanbod aan te nemen.
Morgen gaat de begeleiding voor/samen met mij naar de huisarts bellen voor mijn voet. Maar kijken wat ze er van zegt en gaat doen.
Verder ga ik i.p.v op vakantie gewoon morgenmiddag, donderdag en vrijdag naar de dagbesteding. Vrijdagmiddag hebben we afscheidsmiddag van de cliënten die vanwege de bezuinigingen naar een andere locatie van de dagbesteding moeten. Dat gaat waarschijnlijk met emoties gepaard, maar wel goed dat ze een afscheidsmiddag organiseren en de cliënten niet stilzwijgend weg laten gaan.


Zondag 21 Augustus 2011: Dokterdag

Eindelijk kwam de zon deze week weer eens tevoorschijn, ik dacht toch bijna dat hij met de noorderzon vertrokken was
Maandagmiddag ben ik eerst naar de dagbesteding geweest en daarna ben ik met een vriendin een terrasje gaan doen. Heerlijk genoten van het zonnetje en gezellig gekletst.
Dinsdag had ik een dokterdag. Eerst moest ik 's morgens naar de oogkliniek in Breda voor controle van mijn lens. Deze controle had ik vervroegd omdat de lens al een poosje aan het vervelen is. Ik keek er weer onderdoor/langs, in elk geval zag ik steeds licht en daardoor is het net alsof ik dubbelzie/scheel kijk en dat met 1 oog. Erg vervelend en irritant. Maar goed dat niemand het ziet maar ik zit al een poosje 's avonds als ik tv kijk met een zakdoek achter mijn linker brillenglas. Het is geen zicht maar het helpt om een beetje redelijk tv te kunnen kijken en och.....niemand die het ziet als ik alleen hier zit. Maar ja, het hoort zo natuurlijk niet
Mijn contactlensspecialist is sinds kort met pensioen en ik kwam nu voor het eerst bij de nieuwe specialist. Nadat ik mijn verhaal had gedaan, ging hij kijken. Nu blijkt dat er gaatjes in de lens zitten, dit is slijtage en daardoor zie ik licht er doorheen. Deze man vertelde dat de lens om het half jaar vervangen moet worden. Daar keek ik wel even van op want mijn oude specialist deed het altijd om het jaar, ondanks dat volgens mij bij de laatste twee lenzen, ik dit probleem ook al had. Er blijkt ook nog een ander soort lens te zijn, die nog beter afsluit en langer mee gaat en deze lens wordt met de hand geschilderd. Die kunnen ze dan beter op mijn eigen oogkleur aanpassen, is duurder en duurt langer om te maken, dat kost even meer energie. De lens die ik nu heb is een zgn. printlens en komt uit een laatje dat vol ligt met deze kleur lenzen, zei deze specialist.
Hij vroeg mij wat we zouden doen.......tja, dat weet ik niet, ik heb er geen verstand van. Had geen idee dat er meerdere opties bestonden. Nu is besloten om toch nog een half jaartje met deze standaard lens het te proberen. Krijg ik dan weer zo snel problemen ermee, dan gaan we over op de andere lens. Hij zou een nieuwe lens bestellen en ik krijg bericht als deze binnen is en ik hem op kan halen.

Dinsdagmiddag had ik een afspraak met de huisarts gemaakt i.v.m. mijn voet. De jicht wil niet weggaan, en ik heb veel last van vocht. Ik begon al te twijfelen of het wel jicht is, omdat het deze keer zo lang duurt. Dus de huisarts zelf mijn bloed maar eens laten beoordelen.
Het is toch werkelijk jicht en het vocht kan door de jicht komen maar het kan ook zijn dat ik vocht vast hou door mijn slechte nierfunctie en schildklierfunctie. Doorgaan met de medicijnen vond zij niet aan te raden. We hebben nu afgesproken om het 2 weken aan te zien, is er dan nog steeds geen verbetering dan wil ze mij prednison geven.
Nadeel van prednison is dat de bloedsuikers vaak omhoog schieten en aangezien ik diabetes heb, moet dat dan weer in de gaten gehouden worden. Ik hoop dat de prednison niet nodig zal zijn maar het ziet er nu nog niet naar uit. Nog steeds is mijn voet flink opgezwollen en de teen rood en pijnlijk. Het duurt nu volgens mij al een week of 6, dus ik vrees dat er komende week een wonder moet gebeuren, wil het over gaan.

Woensdag ben ik naar vrienden van mij geweest en daar was het heel gezellig. Met de taxi was het voor de verandering eens goed gegaan, zowel heen als terug.
Donderdag naar de dagbesteding, de rust is daar weer een beetje terug gekeerd maar de bezuinigingen zijn nog wel onderwerp van gesprek. Ook bij mijn mede-cliënten hier in de zorgappartementen is het een actueel onderwerp en zijn de meningen verdeeld. Afgelopen week kregen we weer een brief over de bezuinigingen binnen de zorginstelling met uitleg van het hoe en waarom en wat ze er aan proberen te doen om de zorginstelling 'gezond' te houden. Het zijn spannnende tijden wat dat betreft en we kunnen niet meer doen dan de ontwikkelingen af te wachten.
Vrijdag was ik heel moe, lang geslapen en verder weinig gedaan. Wel ben ik 's middags 2 uurtjes naar de dagbesteding geweest en aan de spelaktiviteit mee gedaan.
Gistermiddag lekker even naar buiten geweest. Een rondje gereden met de scootmobiel en genoten van het mooie weer.
Straks ga ik buiten naar de wielerronde kijken. Ik kan het van hieruit ook zien maar dan zie ik de renners niet goed, daarvoor moet je langs het parcours staan. Dus daar ga ik vanmiddag op af.
Verder niet zoveel plannen voor de komende week. Morgen naar de pedicure en ik herinner mij dat ik de laatste keer dat ik bij de pedicure was, ook last van jicht had. Dat is 6-7 weken geleden denk ik. Vrijdag moet ik naar het ziekenhuis voor het bloed prikken en het speciale urine-onderzoek.


Zondag 14 Augustus 2011: Bloeduitslag, bezuinigen, Zonnebloemvakantie geannuleerd

Het is niet te geloven maar elke zondag denk ik dat ik de week er op weinig tot niets kan vertellen, en elke week gebeurd er dan toch weer van alles en kan ik hele verhalen schrijven. Zo ook deze keer. Ik begin maar met de eerste dag en dan de dagen langs, dan komen de verhalen vanzelf.
Maandag konden we de huisarts bellen voor de bloeduitslag. De begeleiding heeft voor mij gebeld en er was weinig goeds aan mijn bloed, maar niet zoveel verschil met 3 weken terug begreep ik uit het verhaal. In overleg is besloten dat ik toch medicatie voor de jicht kreeg, wel in aangepaste dosering. Toen ik dat op ging halen vertelde de apotheker dat ik maar voor 1 week medicijnen mee kreeg en een herhalingsrecept voor nog een week. Maar als het na een week niet beter gaat, moet ik eerst contact opnemen met de huisarts en dan pas mag ik het herhalingsrecept afgeven, dit i.v.m. mijn slechte nierfunctie en we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn.
Helaas gaat het nog niet veel beter met mijn voet en hij is elke avond flink opgezwollen. De medicijnen doen dus niet zoveel en ik denk dat het weinig nut heeft om er een week aan vast te plakken, zeker niet als het slecht is voor mijn nier. Ik kijk komende week hoe het gaat en misschien dat ik anders zelf even langs de huisarts moet gaan om mijn voet te laten beoordelen door haar.

Dinsdagmiddag ben ik naar het wielrennen geweest. De Enecotour kwam hier vlakbij - in het buitengebied - langs, en daar ben ik naar gaan kijken. Kreeg toen ik net een mooi, rustig plekje had gevonden langs de route, een plensbui op m'n kop. Daar was ik wel op voorbereid met regenpak en paraplu, het was de hele dag al rotweer. Toen de wielrenners langs kwamen, was het gelukkig droog. Ik had mijn camera natuurlijk bij en heb wat plaatjes geschoten. Ze zijn aardig gelukt, ook al heb ik zomaar in het wilde weg zitten klikken. Onderaan deze Blog staat weer een collage voor de wielerliefhebbers. De renners waren in een flits voorbij maar ik heb er toch van genoten. Het is gewoon een speciaal sfeertje en de hele kermis er omheen; heel veel politie, volgauto's, helicopters enz
Woensdagochtend is mijn buddy op bezoek geweest, we zijn niet naar de markt gegaan maar gezellig bij mij iets gedronken en gekletst. Woensdagmiddag scheen de zon en ben ik er op uit geweest met de scootmobiel, kon maar 1 kant op.......naar poes Mickey. We hebben samen lekker geknuffeld en kunnen er weer een weekje tegen.

Donderdag was ik op de dagbesteding en daar was het een heftig dagje, heel veel onrust en emoties. Er moet bezuinigd worden want we krijgen steeds minder geld van de regering. Er is besloten om op het vervoer te bezuinigen en dit levert een nieuwe regeling op. De cliënten moeten vanaf 5 september naar de dichtstbijzijnde locatie van dagbesteding. Bovendien mogen we geen halve dagen meer, maar moet iedereen een hele dag naar de dagbesteding. Op die manier moeten de taxi's minder ver rijden, en minder vaak op en neer. Op zich is dat natuurlijk heel logisch.
Maar voor ons cliënten betekent het heel veel meer. Cliënten die al 10-15 jaar op een dagbesteding komen, moeten nu na al die jaren ineens naar een andere locatie. Ik kan zelf gewoon in Etten-Leur op locatie 't Anbarg blijven maar er zijn bij ons een dertiental cliënten die naar de locatie in Breda moeten. En dat geeft dus veel onrust en emoties. Zij zijn zo vertrouwd met onze groep en de begeleiding en worden nu uit de voor hen vertrouwde omgeving gehaald.
Het is niet alleen de verhuizing maar ook de manier waarop het mede gedeeld werd. Wij kregen een week geleden een brief waar de nieuwe regeling in bekend gemaakt werd. Omdat er veel vragen en onrust door kwam, is er donderdagochtend iemand gekomen om vragen te beantwoorden en uitleg te geven. Maar dat was een soort "blij maken met een dode mus", want zij kan niets aan de regeling veranderen. Ze kon alleen maar vertellen wie er moet verhuizen en een positieve draai aan het verhaal te maken door te vertellen dat het allemaal goed komt en het leuk is om een nieuwe uitdaging aan te gaan, en dat we het moeten accepteren blablabla.
Dat kan allemaal wel, en het zal uiteindelijk ook wel goed komen als alle cliënten eenmaal een poosje meedraaien op de nieuwe locaties. Maar ik vind dat je op deze manier niet met mensen omgaat.
Als je chronisch ziek/gehandicapt bent moet je al zoveel inleveren en dingen accepteren die je eigenlijk helemaal niet wilt maar wel moet vanwege je ziekte. Een vaste structuur is ook heel belangrijk en dan ineens beslist iemand anders voor jou dat het anders moet, zonder dat je zelf iets in hebt te brengen. Wij zijn geen postpakketjes die je zomaar kunt verplaatsen, zonder enige vorm van overleg of communicatie vooraf.
Ook voor de begeleiding kwam het rauw op hun dak, zij wisten ook niet precies hoe en wat en konden daardoor veel vragen niet beantwoorden. En zo zijn er meer zaken waarvan ik vind dat ze niet kloppen. Ik was donderdag en vrijdag echt boos en ontdaan erover
Voor mij betekent het wel dat ik op maandag en vrijdag niet meer alleen de middag erheen kan. Ik heb het nu zo opgelost dat ik vanaf 5 september op maandag en donderdag een hele dag ga, dus dan worden het 2 dagen per week.
Dit zijn trouwens niet de enige bezuinigingen want ook hier bij ons moet bezuinigd worden. Daardoor mag er nog maar 1 begeleider op 11 cliënten werken. Dat vind ik eigenlijk niet verantwoord want stel dat er met mij iets gebeurd en een andere cliënt heeft ook hulp nodig, de begeleiding kan zich niet in tweeën splitsen. Gelukkig is er tot nu toe nog niets gebeurd en we hopen dat het ook niet zal gebeuren.
Donderdag is er ook gesproken over een handtekeningaktie of protest, maar ik denk dat het weinig uit zal halen. Er is gewoon geen geld en ze moeten iets. En waar en hoe je dan bezuinigd, het komt altijd hard aan. Men had bijvoorbeeld kunnen besluiten om de cliënten een hogere eigen bijdrage voor dagbesteding/vervoer te laten betalen. Dat geeft ook problemen want de meeste mensen hebben een kleine uitkering en kunnen dat niet betalen. Of andere locaties helemaal sluiten en 1 locatie open houden, dat willen we ook niet en dan krijg je trouwens weer het probleem van hogere vervoerskosten. Doen ze niets, dan gaat de zorginstelling failliet en waar blijven we dan?? Ze zouden in Den Haag eens wakker moeten worden en/of zelf eens een weekje ons leven leiden, een maand houden ze vast niet vol dus laat ik het maar op een week houden.

Toen ik na deze heftige dag thuiskwam, lag daar een volgende verrassing te wachten. Dat ging over de vakantieweek met de Zonnebloemboot van 29 aug t/m 3 sept. Deze is geannuleerd en wel om een hele goede reden hoor. Eric is namelijk gebeld door het Erasmus dat er een donor voor hem beschikbaar is en hij wordt 29 augustus opgenomen en 30 augustus krijgt hij een niertransplantatie. Dat is natuurlijk veel belangrijker dan een weekje varen! Ik vind het wel jammer dat de vakantie niet doorgaat maar ben ook heel blij dat Eric deze kans krijgt, daar laat ik een vakantie graag voor schieten.
In oktober heb ik toch nog een weekje Lourdes in het vooruitzicht en wie weet kunnen we volgend jaar de vaarweek inhalen.
Nou, dat waren wel genoeg verhalen denk ik voor deze week. Ik ben benieuwd wat komende week voor verrassingen in petto heeft. Ik moet in elk geval dinsdag op controle voor mijn lens en woensdagmiddag ga ik op bezoek bij een vriendin. Komende zondag is hier de wielerronde, dus misschien dat ik dan 's avonds pas een stukje schrijf, of 's morgens kan natuurlijk ook. Dat zien jullie dan vanzelf wel.


Zondag 7 Augustus 2011: Bingo, jicht, boerendag.....

Ja hoor, deze dame heeft weer van alles te vertellen over de afgelopen week
Om te beginnen maandag en dinsdag genoten van het mooie weer, eindelijk hadden we eventjes zomer in ons kikkerlandje. Maandag ben ik eerst naar de dagbesteding geweest en toen ik thuis kwam, lekker een rondje met de scootmobiel gereden. Dinsdag was de Bingo en dat was reuze gezellig, maar het geluk was niet aan mijn kant want ik heb geen enkele prijs gewonnen. Och, is ook niet erg hoor, dat 't gezellig en leuk was, dat is het belangrijkste. Er was ook goed voor ons gezorgd. Zo werden we al verwelkomt met iets lekkers bij de koffie/thee. Met de lunch werden we getrakteerd op pannenkoeken en 's middags kwamen er ook nog lekkere hapjes op tafel. Een hele verwennerij dus. Toen ik rond half 4 thuis kwam ben ik weer op de scootmobiel gesprongen om een eindje te crossen. De rit ging naar Prinsenbeek, even bij Mickey geweest en haar lekker geknuffeld. Daarna naar Martha en zij heeft mijn scootmobiel een wasbeurt gegeven. Door al het 'crossen' zag het ding er niet uit. Ik denk dat hij vorige zomer voor het laatst gewassen is, kun je nagaan. Hier in de flat kan ik hem moeilijk gaan staan wassen en het bukwerk gaat mij niet zo goed af. Dus ik was heel blij dat Martha dit voor mij heeft gedaan. Hij blinkt nu weer als een schallebijter (zo zeggen we dat hier, al weet ik niet eens wat het is)
Woensdag ben ik met mijn buddy naar de markt geweest en daar gebeurde ook iets leuks. Sylvia zei dat een bekende mij riep. Ik kijken maar ik zag geen bekende. Toen kwam er een mevrouw naar mij toe met de vraag of ik Conny was, ja dus. Zij bleek mij al lange tijd via dit logboek te volgen en nu hadden we dus een live-ontmoeting. Heel leuk om op zo'n spontane manier kennis te maken met een één van mijn volgers.
Woensdag was de zomer helaas al weer voorbij en woensdagmiddag heb ik de laatste hand gelegd aan een digitaal fotoalbum van mijn Lourdesweek in mei. Dat is een heel karwei geweest en ik ben nu heel benieuwd naar het eindresultaat. Ik heb het nu voor het eerst bij de hema gedaan, zal het van de week wel op kunnen halen dus ben benieuwd.
Donderdag ben ik weer naar de dagbesteding geweest en die dag had ik flink last van mijn voet. Eigenlijk al 2 weken dat er in mijn middelste teen jicht zit maar het werd erger. Woensdagmiddag was mijn voet eigenlijk al flink gezwollen en donderdag toen ik thuis kwam van de dagbesteding nog erger. Maar ik had daar wel de hele dag op een gewone stoel gezeten, dus voeten op de grond en thuis zit ik eigenlijk altijd in mijn sta-op-stoel met de benen omhoog, dat scheelt met vocht. Vrijdagochtend had ik nog niet veel gedaan en zelfs toen was mijn voet al dik en pijnlijk, mijn enkel en grote teen deden ook al pijn. Tussen de middag besloot ik toch maar om de begeleiding te vragen of zij voor mij naar de huisarts wilde bellen. Ik zou toch naar de dagbesteding gaan en in hetzelfde gebouw zit ook mijn huisartspraktijk en de apotheek. Dus dacht ik heel simpel.......bel de huisarts en vraag of ik toch niet iets voor de jicht/pijn mag hebben. Dan is het misschien sneller over dan dat ik het weekend ook nog door blijf lopen. Zo ja, dan kan ik het meteen ophalen in de apotheek en hoef ik er niet speciaal voor heen en weer te rijden. Vond het wel handig bedacht van mezelf.
Maar het liep iets anders.........de begeleiding belde en de assistente ging overleggen met de huisarts. Daar kwam uit dat ik dezelfde dag bloed moest laten prikken en ik zou diclofenac krijgen. Even later bij de dagbesteding aangekomen, ging ik eerst naar de huisartspraktijk om het prikformulier op te halen. Daar kreeg ik van de assistente te horen dat ik geen diclofenac mag hebben i.v.m. mijn andere medicatie. Ik moest dus alleen bloed prikken en aan de hand van de uitslagen beslist de huisarts verder. Als ik in het weekend koorts zou krijgen dan moest ik wel meteen naar de huisartsenpost.
Dus ben ik na thuiskomst om half 4 meteen op de scootmobiel naar de prikpost gereden. Volgens mij ben ik inmiddels "de schrik van de bloedpriksters" want het prikken was weer een ramp. Ik kwam als een mummie thuis, beide handen in het drukverband en op beide armen ook verschillende verbandjes. Na 6 prikpogingen lukte het eindelijk om een beetje bloed te bemachtigen.
Eigenlijk had ik al eerder op de dag moeten laten bellen want dan hadden we vrijdagmiddag de bloeduitslagen al kunnen hebben en eventuele medicatie. Nu was ik op de dagbesteding en daar kan ik niet weg voor de Dutax-bussen ons weer ophalen. Gelukkig dat wij in de zomermaanden om 3 uur al stoppen i.p.v. kwart voor 4, zodoende kon ik toch nog naar de prikpost voor 4 uur (dan sluiten ze). Morgen kan de begeleiding bellen voor de bloeduitslag en dan hoor ik weer verder wat wel en niet mag.
Toch heb ik mij door die stomme voet niet laten onthouden om gistermiddag naar de Boerendag in Rijsbergen te gaan. Op de scootmobiel gebruik ik mijn voet toch niet, dus kan ik best gaan vond ik. Het was weer leuk om daar te zijn en ik kwam er een hoop bekenden tegen, dus veel gekletst en ook veel foto's gemaakt. Eigenlijk is het er elk jaar hetzelfde maar ik blijf het mooi vinden .... de nostalgie van het vroegere boerenleven.......al zullen de mensen het toentertijd minder leuk gevonden hebben, het was ook een zwaar boerenleven.
Toen ik thuis kwam had ik een hele dikke voet...."eigen schuld, dikke bult"..... dat krijg je van eigenwijs doen
Maar ja de hele dag in m'n eentje binnen zitten, dat is toch ook niets. Ik heb genoten gistermiddag en vandaag blijf ik netjes in mijn stoel zitten met de beentjes in de lucht. Morgen zien we dan wel weer verder.


Zondag 31 Juli 2011: De aanhouder wint

Toen ik mijn vorige Blogje schreef, dacht ik dat ik vandaag weinig te vertellen zou hebben. Ik had niets in de planning dus zal wel saai worden dacht ik. Nou......bij mij is het niet snel saai want ik heb toch weer voldoende schrijfstof opgedaan hoor
Maandag kreeg ik bezoek van Rina, de regiocoördinator Buddyzorg van HOOM. Zij kwam bij mij omdat het de regel is dat een buddy voor een periode van 2 jaar aan een cliënt gekoppeld wordt. In november heb ik mijn buddy 2 jaar en loopt het dus af. Rina heeft mij het hoe en waarom van deze regel uitgelegd en dat Buddyzorg eigenlijk is ter ondersteuning als cliënten in een moeilijke fase van hun leven zijn. Toen ik de buddyzorg aanvroeg, was ik net naar dit zorgappartement verhuisd, overleed mijn vader en viel mijn thuis weg. Dat was een hoop om te verwerken en toen was het fijn dat ik buddyzorg kreeg toegewezen. Inmiddels zijn we bijna 3 jaar verder en heb ik hier mijn draai gevonden, ga ik 3 dagen naar de dagbesteding en is er geen gat waar ik in dreigde te vallen. Wat dat betreft heb ik geen buddyzorg meer nodig. Wel hou ik nog contact met mijn buddy Sylvia hoor, we zijn in de afgelopen 2 jaar vrienden geworden van elkaar.
Rina vroeg mij of ik E-buddy wil worden. Zij heeft al een poosje een plan in haar hoofd om cliënten via de computer met een buddy in contact te brengen. Vaak willen mensen hun verhaal kwijt en zijn ze ook al heel blij als men via de mail bij iemand terecht kan. Het plan moet nog helemaal uitgewerkt worden en er komen regels en wetgevingen bij kijken. Maar als het gaat lukken om zoiets op te zetten dan word ik dus E-buddy. Ik vind het een hele eer dat Rina dit aan mij vroeg.
Eigenlijk ben ik via mijn website al een soort van E-buddy want ik krijg regelmatig mails van mensen die ook gehoorproblemen, tinnitus, of nierkanker hebben en zij zijn dan ook heel blij om iemand te kunnen schrijven die zelf weet wat dit is en hoe het voelt. Gewoon al je verhaal kwijt kunnen aan een lotgenoot is vaak voldoende.
Nou dat was het 1e leuke nieuwtje en ik heb nog meer. Op het volgend verhaal slaat het onderwerp van deze blog: "de aanhouder wint!"

Ik kreeg afgelopen week namelijk bericht dat ik een mobiele teksttelefoon, de Blackberry vergoedt krijg van de zorgverzekeraar.
Dat lijkt heel gewoon en simpel maar er gaat een heel verhaal aan vooraf. Ik zal het kort proberen te houden......hoop dat 't lukt
Misschien herinneren jullie je nog dat ik vorig jaar tijdens een tocht met de scootmobiel in Rucphen met stukken kwam te staan. Toen heb ik voorbijgangers moeten vragen voor mij naar Welzorg te bellen en die mensen hebben toen een uur bij mij staan wachten omdat Welzorg terug zou bellen. Na een uur hadden ze nog niet gebeld en uiteindelijk hebben deze mensen mij mee naar huis genomen en daar nogmaals gebeld. We zijn toen een hele middag zoet geweest.
Gelukkig is dat uiteindelijk goed gekomen maar ik vond het zo vervelend dat ik zelf geen hulp in kon roepen en de mensen zolang met mij opgescheept zaten.
Daarom ben ik op zoektocht gegaan naar een oplossing en kwam toen uit op de Blackberry mobiele teksttelefoon van AnnieS. Dit is een gewone Blackberry waar een speciaal ontworpen programma op zit waardoor het mogelijk is om te teksttelefoneren. Op die manier kan ik via Teleplus, dat is een bemiddelingsservice van KPN, naar iemand bellen. Ik bel Teleplus en zij bellen voor mij bijvoorbeeld Welzorg. Ik kan intoetsen wat ik wil zeggen en Teleplus verteld dat dan door en tikt het antwoord aan mij terug (soort van chatten). Deze telefoon kan je alleen verkrijgen via de zorgverzekeraar en niet zelf kopen.(anders had ik dat gedaan)
Nou had ik in 2003 een gewone teksttelefoon gekregen via de zorgverzekeraar en na 5 jaar mag je een nieuwe aanvraag indienen. Maar mijn teksttelf ging eind 2006 stuk. Het bedrijf dat deze telefoon leverde heeft mijn kapotte telefoon toen omgeruild voor een gebruikt toestel. Dit omdat de telefoon niet meer geleverd of gerepareerd werd. Maar wat hadden ze nou gedaan........dat gebruikte toestel bij de zorgverzekeraar als nieuw opgegeven. En het ergste is nog dat deze telefoon ook niet goed werkte
Ik kwam er achter doordat ik van CZ een brief kreeg met de vraag waarom ik een nieuwe telefoon had gekregen. Toen heb ik het hele verhaal uitgelegd. Paar weken later kreeg ik dezelfde brief met vragenlijst, dus maar weer hetzelfde ingevuld. En mei 2007 kreeg ik bericht van CZ dat zij akkoord gingen.
Alleen zat ik toen met een kapotte teksttelefoon. Het bedrijf gemaild en ze konden hem alleen ruilen voor een heel ander model maar dat was een groot apparaat en toen had ik zoiets van die wil ik niet. In die tijd kon ik ook steeds meer via de e-mail doen en als het toch nodig was om te telefoneren dan deed mijn familie of doofblindbegeleiding dat voor mij. Sinds ik hier woon belt de begeleiding indien dat nodig is, dus op zich miste ik de teksttelefoon niet.
Tot het gebeuren vorig jaar. Ik heb toen navraag gedaan voor de Blackberry en alle correspondentie over de kapotte teksttelefoon naar AnnieS gemaild, daar zou iemand zich over de kwestie buigen. Helaas konden we niet aantonen dat het vervangend toestel een gebruikt exemplaar en al stuk was bij levering, dus moest ik de termijn van 5 jaar afwachten. Officieel zou ik pas in mei 2012 een nieuwe aanvraag mogen indienen.
Op een of andere manier dacht ik begin dit jaar dat ik de aanvraag nu al mocht doen en dus had deze dame een dikke brief naar CZ gestuurd of ik in aanmerking kwam voor vergoeding van de Blackberry. Uitgelegd hoe het allemaal gegaan was, mails en andere correspondentie erbij, uitleg over de Blackberry erbij. Maar helaas na enkele weken ontving ik bericht terug dat ik niet in aanmerking kwam. CZ sprak zich in de brief tegen want volgens hen had de leverancier geen contract bij CZ. Conny niet te beroerd en mailde de brief door naar AnnieS. Daar waren ze verbaasd want zij hebben wel degelijk een contract met CZ. Dus ik weer een brief geschreven met de mail van AnnieS erbij en ook het verhaal dat als een hulpmiddel kapot is, de klant recht heeft op een vervangend hulpmiddel.
Maar ook nu weer een negatief resultaat. Ik had mij er al bij neer gelegd dat ik tot volgend jaar moest wachten. Maar AnnieS kwam met het plan om de Blackberry aan te vragen en kijken wat er dan zou gebeuren. Nee hadden we al en Ja konden we nog krijgen!
Tot mijn verbazing ontving ik begin deze week een mail dat CZ akkoord ging met levering en gisteren heb ik de Blackberry ontvangen........dus ....."DE AANHOUDER WINT!"
Toch vind ik het van de gekke dat als je alles netjes via het boekje doet en een aanvraag indient met uitleg erbij, ze tot 2x toe weigeren. En vraag je het zomaar aan en denkt van we zien het wel, dan kan het ineens wel......raar toch!!
Nu heb ik dus een Blackberry maar ik moet nog uitdokteren hoe het ding werkt. Gisteren ben ik samen met de begeleiding bezig geweest. Het apparaat is al helemaal ingesteld door AnnieS en zou het moeten doen, maar doet dus niet wat het moet doen. Er is al een mail naar de helpdesk de deur uit, dus dat komt vast ook wel goed. Korter kon ik het niet vertellen

Met de gezondheid is er niet veel veranderd, alleen dat ik al een hele week jicht heb in mijn middelste teen. Gelukkig geeft dat niet zoveel last en pijn als in de enkels of bij de grote teen. Maar het irriteert wel, net alsof er iets in mijn schoen zit te vervelen of mijn sok dubbel zit. Nou ja, gaat wel weer over hoor.
Donderdag had ik ook wat.......ik was op de dagbesteding en toen we werden opgehaald had ik Ria, een blinde mede-cliënt een hand gegeven en mee naar buiten genomen. (zoiets als de lamme helpt de blinde ) Stap ik hier uit de bus en wil mijn huisleutels pakken.......merk ik dat ik mijn jas incl sleutels op de dagbesteding had laten hangen. Gewoon helemaal vergeten dat ik een jas aan had. Dan heb ik geluk dat de begeleiding een loper heeft en mij binnen kan laten. Ik heb de begeleiding gevraagd naar de dagbesteding te bellen om te zeggen dat ik mijn jas en sleutels op kwam halen. Ik had geen idee of zij als wij weg zijn, ook naar huis gaan of langer blijven voor andere werkzaamheden. Het was maar goed dat we gebeld hadden want ze gaan dus na ons ook naar huis. Toen ik aan kwam crossen op mijn scootmobiel, stond iemand buiten op mij te wachten met mijn jas en sleutels pfff. Vrijdagmiddag had ik maar geen jas aangetrokken, kon ik hem ook niet vergeten

Al bij al was dit echt geen saaie week. Komende week ben ik maar liefst 4 dagen op de dagbesteding te vinden. Dinsdag ga ik een extra dagje want dan hebben we Bingo! Ik heb niets te doen die dag, dus ga ik gezellig mee doen met de Bingo. Het is morgen al 1 augustus, nu kan ik echt aftellen naar de 29e voor de vaarvakantie. De Kapitein van de MS de Zonnebloem is al op de hoogte van onze komst, hoorde ik. Hij is zich vast al aan het voorbereiden


Zaterdag 23 Juli 2011: Internist

Mijn blogje komt een dagje eerder dan normaal want ik heb gemerkt dat veel mensen benieuwd zijn hoe het bij de internist gegaan is.
Donderdag ben ik bij de internist geweest en daar bleek dat de schrik van de huisarts terecht was.
Mijn nierfunctie gaat steeds verder achteruit en helaas is er niet zoveel aan te doen dan het heel goed in de gaten houden. Ook de leverfunctie en schildklier geven zorgen. De medicatie voor de schildklier moet ik nu 's avonds voor het slapen gaan innemen. Kijken of dat een beter effect geeft. Normaal gesproken moet ik ze 's morgens ruim voor het ontbijt innemen.
De internist wil mij meteen na zijn en mijn vakantie terug zien. Ik ga van maandag 29 augustus t/m zaterdag 3 september samen met Eric een weekje met de Zonnebloemboot varen door Duitsland.
Nu moet ik vrijdag voor de vakantie (26 aug) naar het ziekenhuis om urine te verzamelen voor verder onderzoek. En dan ook weer uitgebreide bloedcontrole. Maandag 5 september moet ik dan naar de internist. Ik kan nog net tussen de bedrijven door op vakantie. De medicatie voor de jicht mag ik niet omdat deze ook weer een slechte invloed op de nierfunctie hebben. Soms helpt prednison ook tijdens een jichtaanval maar daarvan schieten de bloedsuikers vaak omhoog en met mijn diabetes is dat ook geen goede optie. Het komt er op neer dat mijn buitenkant er heel goed uit ziet, maar de binnenkant is een bouwval
Voorlopig lijkt het mij het beste om gewoon door te gaan met adem halen en vooral te genieten van de leuke dingen die op mijn pad komen.
Wie weet blijft mijn nierfunctie de komende tijd stabiel zoals hij nu is, dat zou toch ook zomaar kunnen gebeuren!!
Ik schrijf dat nu wel zo leuk, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik donderdagavond heel veel moeite had om in slaap te komen, door alle gedachten die door mijn hoofd spookten.
Afgelopen 2 dagen heb ik alles wat de internist verteld heeft laten bezinken en nu kan ik er weer vrij nuchter over denken.
De tour zit er bijna op en ik heb - ondanks de valpartijen - er drie weken van genoten. Het is tot vandaag spannend geweest wie er zou gaan winnen en het is net bekend dat Evans de tour wint. Morgen nog een ritje door Parijs en dan zit het er op voor de mannen. Helaas geen Nederlandse etappe winnaars, maar ik vind dat ze zich deze tour wel goed hebben laten zien. Jammer dat Geesink niet aan de verwachtingen kon voldoen, maar we hebben er met "De Zeeuwse leeuw" Johhny er een "held" bij
Volgens de weerberichten krijgen we komende week eindelijk een beetje zon en zomer, dat komt goed uit want ik heb nu weer tijd om lekker te gaan toeren. De komende weken heb ik geen uitstapjes of andere leuke dingen. Het is nu aftellen naar de vaarweek met de Zonnebloem, nog 5 weken te gaan en dan gaan we aan boord.


Zondag 17 Juli 2011: Diabetescontrole

Afgelopen dinsdag ben ik eerst bij de diabetesverpleegkundige geweest. Omdat dit de grote jaarcontrole was (APK  ) deed zij de voetcontrole, die was goed. Daarna bloeddruk meten, de onderdruk was ietsjes aan de hoge kant.
Voor de bloeduitslagen moest ik naar de huisarts. Toen ik bij haar binnen kwam, zei ze meteen dat het niet goed was. De huisarts is heel erg geschrokken van mijn nierfunctie. Die is sinds mei, heel erg achteruit gegaan. De toename van de jicht aanvallen, staat daar mee in verband. De nieren (bij mij 1 nier) zuiveren het bloed en als de nierfunctie niet goed is dan stapelen afvalstoffen zich op en zo ook het urinezuur. De waarde van het urinezuur was ook erg hoog en dit slaat dan neer in de gewrichten waardoor ik de jicht krijg.
Zij durft er geen medicatie voor te geven nu mijn nier zo achteruit is gegaan. Ze heeft een brief geschreven voor de internist en die moet ik donderdag aan hem geven.
Afgelopen woensdag is er weer bloed geprikt op de nierfunctie en schildklierfunctie. Dus het is weer even spannend wat de internist er donderdag van gaat zeggen, of hij ook schrikt?
Ik probeer mij er niet teveel zorgen over te maken. Wie weet hebben ze in het lab een fout gemaakt of vind de internist het minder erg dan de huisarts? Aan de andere kant......als een huisarts er van schrikt dan moet het toch wel serieus zijn. Niet te veel nadenken en donderdag eerst maar afwachten.
Wat de jicht betreft gaat het wel beter maar helemaal over is het nog steeds niet, mijn voet is nog erg gevoelig.
Verder geniet ik nog steeds van de Tour, nog 1 week en dan komen ze alweer in Parijs aan en zit het er op.
Mijn scootmobiel is afgelopen maandag ook gemaakt, deze keer is het wel goed gegaan. Helaas heb ik weinig ritjes kunnen maken met al die regen van afgelopen week. De vooruitzichten voor komende week zijn ook niet erg zonnig......regen, regen en nog eens regen ....  Ach, wel goed weer om naar de tour te kijken...... 


Zondag 10 Juli 2007: Weekpraatje

Ik heb best een leuke week achter de rug, hij is omgevlogen. Sowieso genoten van de Tour en komende week nog meer genieten want ze gaan de bergen in. Vrijdag is de finish in Lourdes, dus dan zeker kijken. Ik moet dan wel eerst naar de dagbesteding maar gelukkig stoppen we in de zomermaanden al om 3 uur en ben ik vroeg thuis, komt goed uit
Zondagnacht werd ik wel getroffen door een jichtaanval, dat was minder leuk. Maandag bij de pedicure was het iets minder fijn want mijn voet was nogal pijnlijk. Gelukkig was het een lichte aanval en ging het snel beter. Maar afgelopen nacht is het toch weer op gaan spelen en vandaag verveelt de jicht weer, kan weer amper op mijn voet staan/lopen
Dinsdag moest ik bloed laten prikken. Het was heel druk op de prikpost. Ik was er om 8.30u en dat is vroeg voor mijn doen want meestal ben ik een uurtje later en dan is de grootste drukte vaak weg. Ik heb een uur moeten wachten en toen werd ik geroepen. Een geluk dat ik tussendoor mocht omdat ik nuchter moest prikken. Anders helpen ze alleen mensen die insuline moeten spuiten eerder maar omdat het zo druk was mocht ik nu ook eerder. Als dat niet was gebeurd dan had ik zeker tot half 11 moeten wachten. Er waren maar 2 laboranten om te prikken, erg weinig.
De laboranten heeft eerst gekeken of ze in mijn arm kon prikken, beide armen helemaal afgezocht maar niets gevonden. Toen ging ze toch maar op mijn hand prikken en daar ging het in 1x goed.
Dinsdag heb ik een afspraak bij de diabetesverpleegkundige en de huisarts voor de uitslagen.
Dinsdagmiddag was het prachtig weer en ben ik er met de scootmobiel op uit geweest en natuurlijk ook even bij poesje Mickey geweest.
Woensdag werd heel onverwachts een leuke dag. Nel, een mede-cliënt op de dagbesteding met wie ik veel optrek, had mij verteld dat zij gevraagd was door de Zonnebloem voor een interview om 10.00u bij de Moeierboom op de markt in Etten-Leur. Nel had gevraagd of ik ook kwam. Ik was natuurlijk heel nieuwsgierig en ging samen met Sylvia (mijn buddy) kijken. Bij de Moeierboom was niets te doen want die was afgeschermd i.v.m. de kermis. We hoorde van iemand dat ze naar de Nobelaer gewandeld waren, daar stond de markt op het parkeerterrein. Sylvia en ik waren al van plan naar de markt te gaan en zijn die kant op gegaan. Daar kwamen een groepje van de Zonnebloem tegen, gasten en vrijwilligers. De voorzitter van de Zonnebloem was er ook bij en zei tegen ons dat wij aan moesten sluiten. Het bleek niet om een interview te gaan, zoals Nel dacht. Er werd een promotiefilmpje opgenomen omdat de Zonnebloem genomineerd is voor een aktie van de plaatselijke Rabobank. Deze aktie heet "hart op de juiste plek". De Zonnebloem heeft een aanvraag gedaan om volgend jaar naar de Keukenhof te kunnen gaan. Het filmpje komt straks op de website en dan kunnen leden van de bank stemmen op een van de genomineerde doelen. Wij hopen dat de stemmen naar de Zonnebloem gaan want dan mogen we volgend jaar gezellig naar de Keukenhof! Helaas kunnen alleen leden van de bank stemmen.
De opnamens voor het filmpje waren al bijna klaar toen wij erbij kwamen maar we mochten daarna mee naar een terras waar we met het hele groepje iets hebben gedronken, op kosten van de Zonnebloem. Ik viel dus met mijn neus in de boter   Nel vond het ook heel leuk dat wij er bij waren gekomen en is na afloop nog samen met ons naar de markt geweest. Daar kregen we een tegoedbon voor een gratis doosje kersen, die moesten we tussen 2 en 3 uur ophalen op de kermis. Zodoende zijn Nel en ik 's middags weer samen op stap gegaan, Nel in haar elektrische rolstoel en ik met de scootmobiel. Een rondje over de kermis gereden en daar de kersen opgehaald en daarna zijn we samen door het winkelcentrum gereden en tenslotte heb ik bij de Hema op een heerlijke ijscoupe getrakteerd. Daar had Nel zin in en ik vond het zelf ook wel lekker hoor. Om 4 uur zijn we beiden naar ons eigen huis gegaan en ben ik voor de tv neergestreken voor de Tour.
Donderdag had ik ook weer wat......mijn scootmobiel rammelt weer eens, volgens mij de lager van het voorwiel want dat was de vorige keer ook. Ik had de Welzorg gemaild en deze zou donderdagochtend komen. Ik moest naar de dagbesteding maar had gezegd dat ze bij het kantoor van de verzorging aan moesten bellen en ik mijn scootmobiel beneden in de hal zou zetten. Zo konden ze toch gewoon komen om hem te repareren. Maar wat denk je ......kom ik om 9.15u beneden met de scootmobiel en hoor ik van de begeleiding dat de Welzorg al was geweest maar dat ik niet thuis was....* zucht*.... De begeleidster was nog samen met de monteur bij mij aan de deur geweest maar ik had niet open gedaan, dus niet thuis dachten ze. Ik was er wel maar had mijn CI nog niet op omdat mijn haren nog nat waren van het douchen en ik was waarschijnlijk in de badkamer bezig toen zij aangebeld hebben, daar heb ik geen flitser voor de bel. De begeleidster was een invalkracht en de monteur ook niet bekend hier. Anders hadden ze geweten dat de scootmobiel die hier boven in de hal staat, de mijne is. Als je uit de lift komt, loop je bijna bovenop mijn scootmobiel, is niet over het hoofd te zien. Ik had ook niet verwacht dat de Welzorg al zo vroeg zou komen.
Nu komen ze morgenmiddag en ook dan ben ik naar de dagbesteding maar dan zet ik de scoot morgenochtend alvast maar beneden in de hal. Welzorg zou het nu ook goed doorgeven aan de monteur, zo is mij beloofd. Ben benieuwd of het morgen wel goed gaat komen.
Vrijdag was een rustige dag en gisteren een gezellige dag. Wil, mijn vroegere doofblindbegeleidster was op bezoek en dat voelde weer even als vanouds.
Vandaag verplicht rust met mijn voet en hopen dat de jichtaanval weer snel over gaat. Zo meteen lekker lui naar de tour kijken, komt goed.
Dinsdag diabetescontrole en uitslagen en die dag heb ik ook nog mijn zorgplanbespreking. Woensdag moet ik alweer bloed prikken, deze keer voor de internist en daar moet ik dan de week er op naartoe.


Zondag 3 Juli 2011: Verjaardag

Mijn verjaardag is weer voorbij en deze dame is een jaartje ouder, 48 alweer. Ik heb een hele leuke dag gehad. Heel erg genoten van alles.....visite, kadootjes, heel veel kaarten en nog veel meer mails en krabbels. Zoveel dat het onbegonnen werk is om jullie allemaal persoonlijk te bedanken en daarom via deze weg: IEDEREEN HARTELIJK BEDANKT VOOR DE KAARTEN, KADOOTJES, KRABBELS, MAILS EN SMSJES
Het meest heb ik nog genoten van mijn broer Jan. Hij is voor het eerst sinds hij zo ziek is geweest weer bij mij op bezoek geweest en hij heeft de middag van zijn leven gehad. Ze waren donderdag heel druk met het opbouwen van de kermis en er stonden geregeld grote kermisvrachtauto's stil op straat. Dat alles kon hij van hieruit zien en hij heeft de hele middag voor het raam staan kijken en had het zo druk met aanwijzingen geven (ook al horen ze dat buiten natuurlijk niet). Met mijn vriendinnen die op bezoek kwamen, ging het ook heel leuk samen met Jan. Het was echt genieten omdat hij zo genoot. Hoe je iemand dan met iets simpels toch een leuke middag kan geven.
De kermis is vrijdagavond begonnen en ik heb nu een achtbaan in mijn achtertuin
Ik heb 2 filmpjes gemaakt. Eentje zaterdagavond in het donker, omdat de verlichting dan zo mooi is. En vanmiddag een filmpje bij daglicht. Deze kun je bekijken op:http://www.youtube.com/watch?v=v6evEcpcsUg en op http://www.youtube.com/watch?v=VKXVmYIJuRY
Komende week mag ik de laboranten op het priklab weer gaan plagen, want ik moet bloed laten prikken voor de diabetescontrole. Dit is de jaarlijkse controle en dus groot onderzoek. Ik moet gelijkertijd ook bloed laten prikken voor de jicht en nierfunctie. Als ze maar zoveel bloed kunnen vinden, ben benieuwd hoeveel pogingen er deze keer nodig zijn.
Verder geen bijzonderheden geloof ik. Morgen mijn voetjes heerlijk laten verwennen bij de pedicure en morgenmiddag naar de dagbesteding. Donderdag en vrijdagmiddag ook naar de dagbesteding en woensdag is buddydag, en zo is de week aardig gevuld.
De Tour de France is gisteren van start gegaan en zoals jullie inmiddels wel weten ben ik daar een grote fan van. Ik heb eigenlijk niet eens tijd voor de dagbesteding want ik moet Tour kijken


Zondag 26 Juni 2011: Filmpjes

Afgelopen zondag heb ik, ondanks de regen, naar het wielrennen gekeken. Eerst was ik hier 500 meter verderop bij de rotonde gaan kijken. Daar was de wedstrijd nog niet officieel begonnen, die zou 400 meter verderop van start gaan. Toen ik er naartoe reed was het droog maar ik was op alles voorbereid. Ik had mijn winterjas aangedaan want die is waterdicht en het was zondag niet erg warm, was blij dat ik hem aan had gedaan. Paraplu en regenpak was ook mee. En ja hoor, op het moment dat de wielrenners er aan kwamen begon het verdorie te regenen. Paraplu boven mijn hoofd en gelukkig niet al te nat geworden.
Ik had de smaak te pakken en ben een kilometer verderop ook gaan kijken naar de doorkomst. De renners reden daar met een omweg naartoe en zodoende was ik er net iets eerder, zodat ik de renners voorbij kon zien komen.
Gebeurde daar iets minder leuks......sta ik netjes in de berm te wachten op de renners, komt er een van de volgauto's aangereden (die was vooruit gegaan) en die parkeert pal voor mijn neus. Ik moest een stukje achteruit rijden, anders had hij mij gewoon omver gereden. Toen moest ik nog verder achteruit want anders konden de deuren niet open. En wat denk je......het kan nog erger.....ik was een stukje terug gereden achter de auto zodat ik daar vrij zicht had. Komen er 5 mensen uit die auto en die gaan pal voor mijn neus staan, alsof ik onzichtbaar was of zo, hoe asociaal kan een mens zijn
Er was 1 man die toch nog een beetje fatsoen in zijn lijf had, en zag dat ze voor mijn uitzicht stonden. Hij spoorde de anderen aan om een stukje verderop te gaan staan, zodat ik toch nog iets kon zien.
Toen de renners er aan kwamen, bleken zij er de vaart flink in te hebben want ze vlogen in een flits voorbij. En ook hier begon het te regenen op het moment dat de renners er aan kwamen.
'S middags bleef het regenen en zag ik mijn plannen om bij mijn vroegere buren te gaan kijken, in het water vallen.
Via internet kon ik de koers volgen en zo zag ik dat de renners een dik half uur vertraging hadden. Het was inmiddels toch droog geworden en de lucht zag ook wat helderder. Het begon zo te kriebelen dat ik het er toch op gewaagd heb om te gaan kijken maar niet bij de buren zoals ik van plan was, maar iets dichterbij huis.
Ik had een heel mooi plekje waar het niet druk was en ik stond recht tegenover de straat waar de renners uit kwamen rijden, prima zicht en droog gebleven. ze zijn daar 4x langs gekomen en ik heb er 1 ronde van gefilmd, dat zet ik dadelijk onder deze Blog.
Maandagavond ging de avondvierdaagse van start. Volgens de krant liepen er 5000 mensen mee en ik heb de start van maandag ook een stukje gefilmd, dus die kunnen jullie ook bekijken.
Verder is het een rustige week geweest zonder bijzonderheden. Ik heb niets uitgespookt   
Ik zit nu te wachten op het beloofde zonnetje, dan kan ik er even op uit met de scootmobiel. Afgelopen week heb ik geen ritjes kunnen maken met het wisselvallige weer.
Morgen en dinsdag schijnt het tropisch te worden, dat hoeft eigenlijk ook weer niet wat mij betreft, zo warm. Het is in Nederland altijd 'te bot of te zot'.
Donderdag is het feest want dan ben ik jarig    en vrijdag barst hier 6 dagen lang de kermis los. De Tour de France begint volgend weekend ook, ik zal mij de komende tijd vast niet vervelen.

          


Zaterdag 18 Juni 2011: Reisverslag is klaar

Yes!!! Het reisverslag inclusief de foto's staan op mijn website. Jullie moeten er flink wat tijd voor uittrekken want ik heb er deze keer wel een heel uitgebreid en lang verslag van gemaakt. Er was ook zoveel te vertellen. Als je op de link klikt http://www.connyshoekje.nl/lourdes/NLZ2011/nlz2011.html daar kan je alles lezen en bekijken.

Verder is er niet veel te vertellen, het is rustig momenteel. Ik zit weer in mijn gewone ritme, er zijn geen gekke, vreemde, rare of leuke dingen gebeurd.
Gisteren was het een rare dag, het was alweer de 17e sterfdag van mijn moeder. Ik schreef al op hyves dat het soms lijkt alsof ik haar alleen maar meer ga missen. Wat dat betreft maakt het niet uit hoelang iemand overleden is, in gedachten blijven ze bij je.
Komende week zal het ook rustig zijn, niets op het programma. Morgen wil ik wel naar het wielrennen gaan kijken. De "ster zlm tour" vertrekt en finisht morgen in Etten-Leur. Ze rijden aan het eind van de wedstrijd 3x door de Verloren Hoek (ouderlijk huis) en ik hoop dat het rond die tijd droog is want dan ga ik daar bij de buren kijken.
Maandag begint hier de avondvierdaagse, dat is ook leuk om naar te kijken als al die mensen hier vertrekken. Ik hoef daarvoor de deur niet uit want dat kan ik vanuit mijn luie stoel zien.
Weinig te doen maar genoeg te zien, deze week.


Zondag 12 Juni 2011: Internist

Donderdag ben ik bij de internist geweest. Het was een lange zit want het spreekuur had maar liefst anderhalf uur uitloop!
Ik had om 12 uur mijn afspraak en werd pas om 13.30u geroepen. De internist excuseerde zich hiervoor en vertelde dat de uiloop veroorzaakt werd door de in gebruik name van een nieuw computersysteem, met de nodige problemen en gewenning. Voor de arts en medewerkers ook vervelend dat door zo'n nieuwe systeem, alles zo ontzettend uitloopt, dat werkt ook niet prettig.
Hij heeft eigenlijk altijd al uitloop van zijn spreekuur omdat hij de tijd neemt voor zijn patienten. Dat is heel fijn maar het zou nog fijner zijn als ze daar met de planning van het spreekuur ook rekening mee houden.
Zoals gewoonlijk had hij, ondanks de flinke uitloop, toch alle tijd voor mij.
Hij heeft niet precies gezegd wat er met mijn lever aan de hand is maar wel dat ik mij nog geen zorgen er over moet maken en dat het met verschillende factoren te maken heeft zoals: conditie, medicatie, diabetes enz.
Toen hij naar de bloeduitslagen ging kijken vertelde hij wel dat de nier - en leverfunctie de afgelopen 6 weken weer wat verslechterd zijn. Hij wil mij daarom goed in de gaten blijven houden. Daarom moet ik over 6 weken alweer terug komen en dan de week ervoor uitgebreid bloed laten prikken.
Ik vind het wel een veilig gevoel dat hij mij goed in de gaten wil houden. Al had ik verwacht dat ik over een half jaar pas terug zou moeten. In de taxi had ik mijn begeleidster nog verteld dat dit voorlopig even mijn laatste ziekenhuisbezoek was en de volgende pas weer rond oktober zou zijn. Dat had ik beter niet kunnen zeggen. Maar zoals ik al zei, is het wel goed en geeft het een veilig gevoel.
Verder is er niet veel te vertellen over de afgelopen week. Ik ben weer naar de dagbesteding geweest. Maandagmiddag had ik niet zoveel zin en puf om te gaan en ik dacht dat het niets zou worden met de fitness omdat ik mij niet fit voelde. Tot mijn verbazing ging het toch zodra ik weer bezig was. Ik heb mijn gewone programma gedaan, zoals ik dat voor de vakantie deed. Wel een beetje rustiger opgestart maar uiteindelijk toch alles kunnen doen.
Dinsdag heb ik visite gehad en woensdag ben ik zelf op visite geweest, en dat was mijn week, lekker rustig.
Komende week staat er ook niets op het programma, alleen de dagbesteding. Dus gaat ook een rustige week worden, ik heb straks niets meer te vertellen
Mijn reisverslag begint op te schieten, de foto's zijn inmiddels uitgezocht en kleiner gemaakt. Nu moet ik alles nog verwerken en als dat klaar is kan ik het uploaden naar internet en kunnen jullie het lezen. Ik verwacht dat ik het komende week klaar ga krijgen.


Zondag 5 Juni 2011: Luieren en nagenieten

Voor mijn gevoel heb ik een luie week gehad. Ik heb veel geslapen, nachten van 12-13 uren slaap zijn heel normaal voor mij. Toch heb ik afgelopen week meer gedaan dan geslapen en geluierd.
Maandagmiddag ben ik met de KBO mee geweest naar een draaiorgelmuseum in Hilvarenbeek. Dit was op zich een leuk uitstapje maar voor mij was het iets minder omdat ik de mevrouw die uitleg gaf en allerlei verhalen bij de diverse orgels vertelde, niet kon verstaan.(ik had de tolk van Lourdes mee moeten nemen )
En de muziek van de draaiorgels was voor mij 1 deuntje terwijl er na afloop van zo'n deuntje aan mij gevraagd werd of ik het Ave Maria ook mooi had gevonden. Daar had ik dus helemaal niets van meegekregen dat er ook een melodie in de muziek zat en toch zeker geen Ave Maria. Op dat moment baalde ik daar wel even van hoor.
Woensdagmiddag heb ik eerst bloed laten prikken, dat lukte deze keer in 1 keer!! Daarna ben ik er met mijn scootmobiel op uit geweest en ben ik weer eens even bij poes Mickey wezen kijken. Ze was zo blij mij te zien, ze kwam miauwend aangerend. Ik hoorde haar niet miauwen maar zag haar mondje bewegen. Ik was ook heel blij om haar te zien, ik mis haar nog steeds. Maar voor Mickey is het gewoon fijner om lekker op de boerderij te wonen en rond te struinen.
Donderdag heb ik bezoek gehad van een Lourdesvriendin. Samen gezellig gekletst en foto's gekeken. Daarna zijn we naar een terrasje gegaan en hebben daar lekker gegeten. Dat was een gezellige middag.
Vrijdag ben ik weer voor het eerst naar de dagbesteding geweest en zo kom ik zoetjes aan weer in mijn normale ritme.
Afgelopen week heb ik nog heerlijk na kunnen genieten van Lourdes, via de mail nog een hoop leuke foto's ontvangen en verhalen verteld, echt leuk. Ik heb mijn reisverslag klaar, maar nu moet ik alles nog verwerken in een webpagina en de foto's uitzoeken, kleiner maken enz. Dus jullie moeten nog eventjes geduld hebben voor ik alles op het internet heb staan en het met jullie kan delen.
Komende week heb ik niet zoveel op mijn programma, alleen donderdag moet ik naar de internist en krijg ik als het goed is te horen wat er met mijn lever aan de hand is. Zolang ik nog niet geel zie denk ik dat het wel meevalt......en ik zie meestal rood, soms bruin


Zondag 29 Mei 2011: Weer thuis

Donderdagavond ben ik - na een taxirit van 3 uur - thuis gekomen. Woensdagavond was ik rond 16.30u de trein in gegaan en donderdagavond om 17.30u thuis, 24 uur onderweg geweest! De trein is wel met bijna een uur vertraging vertrokken uit Lourdes zo rond 18.50u en we waren om 13.15u donderdagmiddag in Den Bosch.
Thuis ben ik bijna meteen mijn bed ingerold want ik was helemaal knockout en heb maar liefst 18 uur aan 1 stuk door geslapen.....hoezo knockout?! Gisternacht weer 13 uur geslapen en afgelopen nacht weer een beetje normaal. Dus langzaam begin ik weer in mijn gewone ritme te komen.
In Lourdes ga ik maar door want als ik daar ben dan wil ik toch alles heel graag mee maken en is het zonde om de helft van de tijd op bed te moeten liggen. Maar zodra ik thuis kom, stort ik helemaal in. Dat gaat elk jaar zo en het komt ook elk jaar weer goed hoor.
Het is in elk geval wel weer een hele mooie en vooral een bijzondere Lourdesweek geweest. Dit was mijn 18e keer in Lourdes, maar geen een reis was hetzelfde en elke keer gebeurd er wel iets moois of bijzonders. Deze reis best wel veel bijzondere dingen.
De groep bestond uit 29 pelgrims en 10 vrijwilligers waaronder: tolken, verzorging, diaken en brancardiers. Mijn 1e ontmoeting met de groep was wel even schrikken. Dit was in de eetzaal van het hotel waar iedereen al aan tafel zat toen ik binnen kwam. Tot mijn schrik zag ik bijna iedereen druk gebaren met elkaar. Het overgrote deel van de groep waren mensen die doof geboren zijn en afhankelijk van de gebarentaal. Nou heb ik in 2000 wel een cursus NmG (Nederlands met Ondersteunende Gebaren) gedaan, maar als je daar nooit meer gebruik van maakt, dan vergeet je veel.
Gelukkig kwam het allemaal goed hoor want iedereen deed zijn best om zo goed en duidelijk mogelijk met elkaar te communiceren zowel met gebaren als met duidelijk mondbeeld. De tolken waren gebarentolken maar ik heb toch wel steun aan hen gehad, vanwege hun duidelijk mondbeeld. En in de loop van de week, herkende ik ook steeds meer gebaren en begon ze zelf soms ook te gebruiken.
De ontmoeting met mijn computervrienden was ook heel leuk en bijzonder. Het voelde meteen zo vertrouwd met elkaar, heel bijzonder.
Ik heb helaas kou gevat in Lourdes en vanaf dinsdag heb ik flinke keelpijn en de laatste dagen flink hoesten erbij. Toen ik op reis ging was ik al niet helemaal fit en daardoor zal ik vatbaarder zijn geweest denk ik. Het was over het algemeen mooi weer maar we hebben ook een paar keer regen gehad. En de ene dag was het 30 graden, de andere dag 20 en toen weer 32 graden. Dat was op de laatste dag, toen was het gewoon veel te warm. Ook in de trein was het snikheet en kregen we natte washandjes voor een beetje verkoeling. Maar 's nachts was het ineens weer erg koud in de trein. Tja, dan pak je wel een kou, of je wilt of niet.
In het ambulance rijtuig lag het trouwens prima. Ook daar weer iets bijzonders want ik lag in het rijtuig tussen mensen uit het verpleeghuis waar ik gewerkt heb. Sommige mensen kende ik zelfs, frappant toch dat ik daar dan tussen lig. De vrijwilligers in de trein waren heel lief en zorgzaam voor ons.
Ik kan wel uren vertellen over de reis maar ik ga dat toch maar bewaren voor mijn verslag........... jullie moeten dus nog even afwachten.
En nu gaat het gewone leven weer beginnen. Morgenmiddag heb ik nog een uitstapje met de Rolerisuitbus, met de KBO. We gaan naar een draaiorgelmuseum in Hilvarenbeek. Ik heb vanmorgen wel zitten twijfelen of ik wel/niet zal gaan omdat ik nog best moe en niet fit ben. Maar denk dat ik toch lekker mee ga. Het is maar een middag van 13.00 tot 17.00u of zo. Het is in en uit de bus stappen want we worden voor de deur van het museum afgezet. Dan ga ik morgenavond maar lekker vroeg naar bed en dan komt het wel weer goed.
Van de week mag ik de laboranten op de prikpost weer lastig gaan vallen want ik moet weer bloed prikken voor de internist.
Vrijdagmiddag voor het eerst weer naar de dagbesteding want donderdag is het Hemelvaart en hebben we een vrije dag.


Alvast een paar fotootjes van Lourdes, de rest volgt z.s.m. op mijn website bij het verslag


Woensdag 18 Mei 2011: Op reis

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle kaartjes, mails, krabbels en smsjes. Het lukt mij niet om iedereen persoonlijk te beantwoorden, dus daarom maar via deze weg. Ik hoop dat jullie dat niet erg vinden.
Nou....morgen is het dan zover, dan ga ik op reis naar mijn - inmiddels wel - tweede thuis. De trein vertrekt morgenmiddag om 15.30u vanuit Den Bosch en als alles goed gaat komen we vrijdagochtend om 09.00u in Lourdes aan.
Ik moet de taxi nog bestellen maar denk dat ik rond de middag hier weg ga, zodat ik ruim op tijd in Den Bosch ben.
Voor de mensen die ons via internet willen volgen, zal ik het programma hier neerzetten.

Programma NLZ 19 t/m 26 Mei

Vrijdag 20 mei:
14.30u: Openingsviering Bernadettekerk
17.00u: Passage door de Grot

Zaterdag 21 mei:
09.45u: H. mis aan de Grot (Aansluitend fotoís per hotel op de Esplanade)
21.00u: Lichtprocessie

Zondag 22 mei:
09.30u: Internationale H. mis in de Bernadettekerk

Maandag 23 mei:
10.30u: H.mis in de Bernadettekerk
13.30u: Excursie naar de PyreneeŽn
14.00u: H. mis thuisblijvers in de Josefkapel

Dinsdag 24 mei:
09.45u: Grote kruisweg
14.30u: H.mis in de Pius X Basiliek
17.00u: Sacramentsprocessie en ziekenzegening

Woensdag 25 mei:
10.00u: Slotviering in de Bernadettekerk
17.55u: Vertrek trein naar Nederland

De passage door de grot op vrijdag en de mis aan de grot op zaterdag, zijn rechtstreeks via Lourdes TV te volgen. Dit is de link naar Lourdes TV: http://www.lourdes-radio.com/player_live/player_live_nl/player-token_nl.php
Op de webcams zijn wij - als je geluk hebt - ook te spotten: http://www.lourdes-france.org/index.php?goto_centre=ru&contexte=nl&id=672&id_rubrique=672

Dan nog even over het uitstapje van gisteren. We hebben zo'n mooie en leuke dag gehad. Eerst werden we ontvangen met koffie/thee en een puddingbroodje. Daarna hebben we een rondleiding o.l.v. een gids door het Arboretum gehad. Onze gids kon ons heel veel vertellen en deed dit op een enthousiaste manier en met humor. Zo weet ik sinds gisteren dat er niet zoals ik altijd dacht, 2 soorten kastanjebomen zijn: wilde en tamme kastanje. Er blijken maar liefst 60 soorten kastanjebomen te zijn. En zo heeft hij ons nog veel meer verteld en geleerd.
Na de rondleiding hebben we onze lunch opgegeten en ben ik nog met een klein groepje op eigen gelegenheid door het Arboretum gegaan. IK had het idee dat we nog lang niet alles hadden gezien en heb nog wat extra foto's kunnen maken.
Om half 3 gingen we naar de overkant van de straat waar de Basiliek van Oudenbosch staat. Ook hier kregen we een rondleiding o.l.v. een gids en weer hadden we een heel enthousiaste en humoristische gids. Ik was al vaker in de Basiliek geweest en ook in de echte St. Pieter in Rome, maar je blijft er je ogen uitkijken hoor. En de gids vertelde heel veel anekdotes waardoor je weer heel anders naar alles kijkt, echt leuk om dan de achtergrond van bepaalde dingen te weten.
Vanuit de Basiliek zijn we weer de straat overgestoken en zo kwamen we in Hotel-Restaurant Tivoli waar we een Brabantse koffietafel kregen voorgeschoteld. Tivoli is een chique hotel en we hebben er gesmuld van al het lekkers. Rond half 7 kwamen de taxibussen iedereen weer ophalen om naar huis te brengen.
Ik heb twee collages gemaakt want het waren veel te veel foto's voor 1 collage. Als je de collage aanklikt, zie je een grotere, duidelijkere versie.


Zondag 15 Mei 2011: Uitslagen

Dit was de week van de uitslagen. Eerst moest ik dinsdag naar de diabetesverpleegkundige voor de uitslagen van mijn bloed en bloeddrukcontrole. De bloeddruk was nog ietsjes te hoog maar al beter dan de laatste keer. Uit de bloeduitslagen bleek het urinezuur flink hoog te zijn en dat had ik dus al gemerkt door de jichtaanval. Met de jicht gaat het gelukkig weer beter hoor. Mijn nierfunctie is ook niet goed, dat is bekend maar ze moest toch eerst met de huisarts overleggen.
Na overleg is besloten dat ik door moet gaan met de extra bloeddruktablet en dan over 2 maanden weer bloedcontrole op nierfunctie en urinezuur. Dat kan ik dan tegelijk doen met de diabetescontrole die ik in juli heb, zo hoeven ze maar 1x te prikken. Dat scheelt voor mij en voor de laboranten een hoop ellende.
De andere dag, woensdag, moest ik naar de uroloog voor de uitslag van de CT-scan en longfoto. De mensen die mij op hyves volgen, hebben al kunnen lezen dat deze uitslag goed was en dat ik nu al 5 jaar kankervrij ben, een hele opluchting is dat.
Aan mijn lever hebben ze wel iets afwijkend gezien maar voor meer duidelijkheid daarover moet ik wachten op mijn bezoek aan de internist. De uroloog kon daar niet zoveel over zeggen omdat dit niet op zijn vakgebied ligt. 9 juni moet ik weer naar de internist en de week daarvoor bloed prikken op nier en leverfunctie. Dus dat is nog even afwachten, eerst maar eens lekker vakantie gaan houden komende week!!
De reispapieren voor Lourdes zijn binnen maar helaas zijn de vertrektijden van de trein nog niet bekend. Dus ik weet nog niet hoe laat we donderdag vertrekken maar waarschijnlijk zal dit halverwege de middag zijn. Dat was bij de vorige reizen waarbij wij met de oud bedevaarttrein vanuit Den Bosch vertrokken ook zo.
Wel weet ik dat ik in het ambulance-rijtuig reis. De bedevaartarts heeft mijn medische gegevens gezien en vind dat verstandiger. Ik vind het geen ramp hoor, als ik maar in Lourdes kom. Ik heb nog nooit in het ambulance-rijtuig gelegen maar ik denk dat het wel fijner is omdat ik dan een vaste ligplaats heb en dat is voor mijn pijnlijke hoofd wel veel fijner.
Afgelopen week heb ik mijn scootmobiel flink getest maar op dit moment kom ik nog steeds niet veel verder dan ongeveer 30 kilometer. Ik heb er contact over gehad met Welzorg en zij zeiden dat deze accu's eerst ingereden moeten worden voor ze de volledige capaciteit kunnen halen. Ik moet hem 20 a 30x helemaal leeg rijden en opladen en dan zou hij van lieverlee weer verder moeten kunnen rijden. Nou ik ben benieuwd. Afgelopen week heb ik tijdens mijn ritjes mijn camera mee gehad en een aantal mooie natuurfoto's gemaakt (vind ik zelf). Daar heb ik weer een fotocollage van gemaakt, die zet ik dadelijk hieronder zodat jullie het kunnen bekijken.
Donderdag was de verjaardag van mijn vader en dit was de 3e keer sinds hij niet meer bij ons is. Dat blijft een rare dag. Ik had gelukkig wel afleiding want ik was donderdag gewoon naar de dagbesteding.
Gisteren was ik de hele dag niet zo lekker. Ik had het gevoel alsof mijn hoofd vol met watten zat of zo, en warm en koud, meer pijn, misselijk, algehele malaise dus. Ik ben gistermiddag toch even een rondje gaan rijden want ik hoopte dat het met wat frisse lucht wel zou zakken. Ik heb het wel eens vaker en dan helpt dat wel. Maar gisteren wilde het niet weggaan. Thuis gekomen de koorts opgenomen en bleek ik 38.6 te hebben. Ojee even schrikken want ik moet nu niet ziek worden zo vlak voor we naar Lourdes gaan. Ik ben toen lekker vroeg mijn bed ingedoken en vandaag gaat het al een stuk beter. Nog wel wat verhoging en misselijk na het eten maar mijn lijf voelt beter.
Vanmorgen ben ik al een beetje in Lourdesstemming gekomen. Hier in de kerk was de jaarlijkse Mariaviering. Om 10.30u zijn we begonnen met een Eucharistieviering, daarna kregen we een lunch aangeboden in de kerk. Dit was weer heel goed verzorgd en best een uitgebreide lunch met broodjes, krentenbrood, bananen, koffie en thee. Na de lunch hebben we nog een Maria-hulde met ziekenzegening gehad en deze viering werd afgesloten met een vaandelgroet door het Cloveniersgilde. Na de Maria-hulde werden we ook nog getrakteerd op kaas, worst, wijn en jus d'range. Bovendien kreeg iedereen een kado omdat dit de 10e Mariaviering was. Ze zijn al een jaar bezig met renovatie van de kerk en nu kregen we een originele Lei van het dak van de kerk, met daarop een Maria-afbeelding. Een leuk aandenken en de vieringen waren ook heel mooi en indrukwekkend. Ik heb een paar foto's geschoten en meteen maar weer een collage er van gemaakt, dat vind ik zo leuk om te doen die collages maken Hieronder kunnen jullie hem zien.
Morgenmiddag ga ik gewoon naar de dagbesteding voor de fitness en dinsdag hebben we met de dagbesteding een uitstapje, dat kan ik nog mooi mee pikken. We gaan naar Oudenbosch waar we een rondleiding met gids, door het Arboretum krijgen en daarna ook door de Basiliek. Als afsluiting krijgen wij dan nog een Brabantse koffietafel in Hotel Tivoli. Dat gaat vast gezellig worden alleen moeten we hard duimen voor droog weer. Woensdag proberen rustig aan te doen en mijn koffer moet natuurlijk ook nog ingepakt worden, maar dat is zo gebeurd. En dan donderdag de grote reis en lekker naar Lourdes voor een weekje
Als het lukt dan schrijf ik woensdag nog een stukje en anders moeten jullie wachten tot na Lourdes.


Zondag 8 Mei 2011: CT-scan, Prikperikelen en veel meer

Er is weer zoveel te vertellen, dus ik begin maar gewoon bij het begin en dat is afgelopen zondagmiddag. Toen zou ik een tocht met mijn scootmobiel gaan maken om te kijken welke afstand ik er mee kon rijden. Accu was volgeladen, dus dat zou deze keer geen probleem moeten zijn. Ik ben uit voorzorg wel in de omgeving van Etten-Leur gebleven en dat was achteraf heel goed. De scootmobiel gaf weer na 30-31km aan dat de accu aan het leeg gaan was. Ik zie op de meter 7 groene streepjes en 2 rode streepjes. Als ik bij rood kom dan moet ik zorgen dat ik thuis ben, want dan is hij dus leeg. Het eerste groene streepje viel weg toen ik iets van 2 km van huis verwijderd was. Normaal gesproken kan ik op elk groen streepje 1-2 km rijden. Maar zondag vielen in nog geen kilometer alle streepjes weg * schrik* , daar stond ik weer met een lege accu en nog iets van 0.5-1 km te gaan. Ik heb steeds de scootmobiel even stilgezet en dan laadde hij zich een klein beetje bij en kon ik weer een stukje rijden. Zo is het gelukt om toch mijn huis te bereiken. Ik heb wel meteen naar de Welzorg gemaild, want dit was niet goed. Dat waren ze met mij eens en de monteur zou later in de week langs komen om de accu's door te meten.
Maandag was een heel gewone maandag. In de ochtend rustig aan gedaan en in de middag naar de dagbesteding geweest.
Dinsdag moest ik naar het ziekenhuis voor de CT-scan en Longfoto. Vanwege personeelsgebrek moest ik alleen naar het ziekenhuis. Dit ging allemaal goed hoor. De taxichauffeur heeft mij naar binnen gereden en een gastvrouw van het ziekenhuis heeft mij naar boven gebracht naar de röntgenafdeling. Daar werd eerst de longfoto gemaakt en daarna bracht een verpleger mij naar de andere kant van de afdeling voor de CT-scan. Hier werd ik meteen geholpen en aangezien ik geen contrastmiddel meer per infuus mag hebben vanwege mijn slechte nierfunctie, was de scan zo klaar. Ik moest daarna een uurtje op de taxi wachten maar er is in het ziekenhuis zoveel te zien. Er lopen zoveel mensen in en uit, daar kan je heel de dag naar zitten kijken. Als je ziet hoeveel mensen dat er in en uit lopen, dan lijkt het alsof er geen gezonde mensen meer in Nederland rond lopen.
De uitslag van de scan en longfoto krijg ik komende woensdag bij de uroloog. Ik ga er nog steeds vanuit dat de uitslag weer goed is en het leverprobleem door de medicatie komt. Het moet gewoon goed zijn, ik heb deze keer helemaal geen gevoel dat het niet goed zal zijn en tot nu toe ook geen spanning of zenuwen. Al zullen die zenuwen er woensdag vast wel zijn, want die steken bij elk ziekenhuisbezoek de kop op.
Woensdag mocht ik de bloedpriksters op de prikpost van SHL met een bezoekje verblijden. Alhoewel verblijden......ik betwijfel of ze zo blij waren met mijn bezoek.
Het prikken wilde weer eens niet lukken, er kwam nergens bloed uit. Ik ben een (bijna) bloedloos mens en een anti-dracula mens
Uiteindelijk bij de 3e prikster en 6e prikplek, is het toch gelukt om een beetje bloed van mij te bemachtigen. Gelukkig hoefde ze maar 1 buisje te hebben.
De bloeduitslagen krijg ik komende dinsdag bij de diabetesverpleegkundige.
Donderdag kwam de monteur van Welzorg en hij heeft er meteen twee nieuwe accu's ingezet, die ik kan gaan testen.
Donderdagmiddag heb ik samen met mijn buddy geluncht bij 't Ogenblikske , dat was lekker en gezellig. Heerlijk buiten op het terras gezeten met het mooie weer.
Vrijdag was iets minder leuk want ik had in de ochtend al een zeurend gevoel in mijn voeten en dat werd alleen maar erger. Toen ik 's middags naar de dagbesteding ging, kon ik bijna niet lopen van de pijn. Ja hoor.....weer eens een jichtaanval   Nu slik ik geen plaspil meer en dan krijg ik nog jicht. Ik kan dinsdag dus zelf al vertellen hoe mijn bloeduitslag is, in elk geval hoge concentratie urinezuur in mijn bloed.
Zaterdag flink last gehad van de stomme jicht. Toch heb ik gisteren een kappersbeurt gehad, dat kan ook met zere voeten. En gistermiddag heb ik een tocht gemaakt met de scootmobiel, daar heb ik mijn voeten ook niet bij nodig. Al nam de pijn wel toe omdat ik (zoals normaal is) met mijn voeten naar beneden zat. Als ik ze omhoog heb liggen, is de pijn minder en ook het vocht. Zit ik op de scootmobiel dan worden voeten en benen ook meteen dikker door het vocht, dus logisch dat het dan pijnlijker is. Maar ik ben een taaie en ze krijgen mij zomaar niet klein, dus ik ben toch gaan toeren. Kan met dit mooie weer toch niet binnen blijven zitten!
Ik heb de nieuwe accu's dus uit kunnen testen. Helaas kon hij nog niet verder dan rond de 30 km. Het eerste groene streepje viel nu al weg na 26 km. Gelukkig vielen ze nu niet allemaal in een kilometer tijd uit. Ik moest nog iets van 4-5 km rijden voor ik thuis was en dat heb ik gehaald. Er waren toen ik thuis kwam 3 streepjes weg, dus wat dat betreft ging het beter dan afgelopen zondag.
Waarschijnlijk moet ik deze nieuwe accu's eerst weer inrijden. Ik moet dan de accu zover mogelijk leeg rijden alvorens ze op te laden. Dan schijnen de accu's steeds meer capaciteit te krijgen. Laat ik dat maar hopen.......en anders ga ik weer aan de mail met Welzorg. Ze weten daar inmiddels wel dat ze mij als klant hebben
Vannacht ging het beter met de pijn en ook nu is het minder pijnlijk, de roodheid is ook niet meer zo vurig. Ik hoop en denk dat de jichtaanval weer aan het uitdoven is. Vanmiddag wil ik weer een rondje gaan toeren, zien of ik al verder kan komen.
Komende week weer van alles op het programma. Morgen geen dagbesteding want ze komen een nieuw alarmsysteem aansluiten van Brabant Connect. Dat mogen we tot eind dit jaar gratis uitproberen. ben benieuwd of het iets is al denk ik van niet. Dinsdag naar de diabetesverpleegkundige voor de bloeduitslagen en bloeddrukcontrole. Woensdag naar de uroloog voor de uitslagen van scan en foto. Donderdag wel dagbesteding en dan lopen we weer richting weekend en kom ik ook steeds dichterbij de 19e mei........de dag dat ik naar Lourdes ga. De reispapieren heb ik nog niet in huis maar ik weet toch al het een en het ander. En door wat ik nu weet, weet ik ook zeker dat O.L.V. Maria er een bedoeling mee heeft om mij dit jaar al in mei naar Lourdes te halen. Het volgende kan gewoon geen toeval zijn! Onze groep logeert in Hotel L'europe, dat is hetzelfde hotel waar wij met de 35+ groep al jaren logeren, heel bekend dus voor mij. En dan blijkt ook nog eens dat onze hotelverpleegkundige Maria is, en haar ken ik. Toen ik in 2000 en 2001 met de NLZ in Lourdes was, was Maria ook onze hotelverpleegkundige. Daarna hebben we contact gehouden met elkaar en de afgelopen 2 jaar stond zij in Lourdes op het station om mij in te halen en uit te zwaaien. Nou dat kan toch allemaal geen toeval zijn. Ik vind het wel heel fijn en keileuk dat Maria bij onze groep is ingedeeld, zo zijn er al een aantal vertrouwde zaken voor mij. Nog maar 10 dagen..........
Oja ik had gisteren een foto gemaakt na mijn kappersbeurt, vind hem wel mooi geworden. Toen ik na de rit met mijn scootmobiel thuis kwam, was er weinig meer van het mooie, nette kapsel over.......beoordeel het zelf maar. Vandaag zit het helemaal niet meer. Vanmorgen leek het wel alsof er een storm door mijn haar is gegaan, dus heb ik het maar weer gewassen en nu zit het lelijk plat. Ik heb geen handen die haren kunnen modelleren. Och, zo maar weer een ritje maken en dan staan ze straks weer overeind


Zondag 1 Mei 2011: Accu leeg gereden

Afgelopen week heb ik eens een rustige week gehad. Met de paasdagen heb ik genoten van het mooie weer, heel veel gescooterd met de scootmobiel. Zo ben ik een dag naar Langeweg gereden (13km) en daar het graf van mijn ouders bezocht. Daarna bij mijn broer geweest en broer Jan was daar ook, dat was gezellig. De andere dag ben ik naar Meerseldreef gereden (17km) en heb daar een poosje bij de Lourdesgrot gezeten, ook dat was fijn.
Dinsdag en woensdag was het iets minder met het weer, dus niet gescooterd die dagen maar wel op bezoek geweest bij vriendinnen, gezellig bij gekletst.
Donderdag de hele dag naar de dagbesteding en vrijdag voor de buis gezeten om naar het huwelijk van William en Kate te kijken. Ik vond Kate een mooi bruidje maar wat ging het er allemaal stijf aan toe zeg. De romantiek straalde er niet echt vanaf, dat vond ik wel jammer.
Gisteren weer voor de buis om naar onze eigen Koningin en gevolg te kijken.
Er was hier oranjemarkt, maar door het mooie weer was het erg druk en heb ik mij er maar niet aan gewaagd om er overheen te rijden. Ik heb de ervaring van voorgaande jaren, dat het geen doen is. Ik ben dan drukker met mensen ontwijken, dan dat ik iets van de kraampjes zie.
Daarom ben ik weer lekker een eindje gaan scooteren. Op de terugweg schrok ik mij een hoedje want mijn accu was bijna leeg. Heel vreemd want er stond 30km op de teller en met de paasdagen had ik bijna 40km gereden op een dag. Ze hebben er vrijdag een nieuwe motor ingezet, misschien komt het daardoor. En ik had hem niet opgeladen omdat ik er vrijdag niet mee had gereden.
Het was in elk geval wel schrikken. Ik was al in de bebouwde kom van Etten-Leur toen ik het opmerkte en het was niet zo ver van waar een kennis van mij woont. Ik hoopte dat ik dat nog zou kunnen halen. Het lukte maar wel op het nippertje. De wijzer stond al in het rood en er gingen rode lampen branden maar ik kon gelukkig net ver genoeg rijden tot het huis. Gelukkig heb ik altijd mijn oplader bij en konden we de scootmobiel aansluiten op het stopcontact. Ondertussen hebben we samen zitten kletsen en na 3 kwartier zat er voldoende stroom in om thuis te komen. Ik moest nog maar 3km rijden naar huis. Dit had ik nog nooit meegemaakt, een lege accu.
Het is vandaag ook mooi weer, ik denk dat ik vanmiddag weer een eindje ga rijden. Alleen zal ik nu wel goed opletten dat ik niet te ver van huis ga. De scootmobiel heeft nu wel de hele nacht aan de oplader gestaan, als het goed is moet hij nu weer verder kunnen rijden. Maar ik neem vandaag toch maar even het zekere voor het onzekere.
Komende week heb ik wel een paar afspraken staan. Morgen weer gewoon naar de dagbesteding voor de fitness. Dinsdag naar het ziekenhuis voor CT-scan van mijn buik en een longfoto. Woensdag bloed prikken voor controle bij de huisarts i.v.m. de bloeddrukmedicijnen. Woensdagmiddag gezellig naar een vriendin. Ik hoop op goed weer, dan kan ik er met de scootmobiel naartoe, ik moet dan in Breda zijn. Donderdag is het 5 mei en is er geen dagbesteding, wat ik dan ga doen weet ik nog niet. Rustig aan doen en een eindje scooteren waarschijnlijk. Vrijdagmiddag is de dagbesteding gewoon open en ga ik daar weer heen.


Zondag 24 April 2011:

Er valt weer van alles te vertellen over mijn week. Maandag was ik bij de diabetesverpleegkundige om mijn bloeddruk nog eens te laten meten, vorige week was deze te hoog. Ook bij deze nieuwe meting was hij te hoog en de diabetesverpleegkundige wilde eerst met de huisarts overleggen over het verdere beleid, en dan zou zij mij mailen. Zij dacht dat ik toch weer aan de plaspil zou moeten. Waarschijnlijk is mijn bloeddruk verhoogd door het stoppen met de plaspil en het opnieuw vocht vast houden. Ik zag de bui al hangen....... weer nieuwe jichtaanvallen, nierfunctie die verslechterd.
Aan het eind van de middag ontving ik haar mail en het is niet de plaspil geworden maar een extra bloeddruktablet bovenop de tabletten die ik daarvoor al slik.
Over 2 weken moet ik dan weer bloed laten prikken en daarna terugkomen voor controle, uitslag en bloeddrukmeting.
Dinsdag moest ik eerst naar de fysio. Daar was ook geen goed nieuws want de behandeling helpen niet en zijn daarom stop gezet. Jammer, maar ik had het al een beetje verwacht en we hebben het in elk geval geprobeerd.
Daarna langs de huisarts om het labformulier op te halen en meteen bij de apotheek de nieuwe medicijnen opgehaald.
Dinsdagmiddag was het leuker want toen ben ik met Eric naar onze Lourdesvriendin geweest en daar was het heel gezellig en natuurlijk heeft ze ons flink verwend.
Alleen de taxi was weer eens minder......op de heenweg zijn we bijna 3 uur onderweg geweest van Etten-Leur naar Boskoop! Eerst moesten we naar Gilze om mensen op te halen.......een uur later reden we weer op de A16 op het punt waar we een uur eerder er op gegaan waren. Waren we na een uur dus nog geen stap verder. Toen moesten we mee naar Pijnacker om de mensen af te zetten. Volgens mij een onlogische volgorde, maar ja .....wie ben ik!? In Pijnacker rond gedoold omdat de straat niet te vinden was. Dat bleek nieuwbouw te zijn en was net opgeleverd, dus nog niet bekend op Tom-tom of stadsplattegrond.
'S avonds werden we een uur te laat opgehaald. Hoorde we later dat de baas had gezegd dat de chauffeur gerust kon gaan eten voor hij ons op ging halen. Dan hadden ze toch wel even kunnen bellen om te vertellen dat de maaltijd een uur ging duren
Woensdag rustdag, donderdag dagbesteding en vrijdag moest ik naar de internist.
Bij de internist bleek er weer een nieuw probleem bij gekomen te zijn met/in mijn lijf, mijn leverfunctie is hard achteruit gegaan. Gezien mijn voorgeschiedenis met de nierkanker wil hij dit verder onderzoeken.
Hij wilde een echo laten maken maar nou moest ik 3 mei toch al door de CT-scan i.v.m de jaarlijkse controle en dan scannen ze de lever ook altijd mee. Dus nu is die echo gelukkig niet nodig want ik zag hier de bui ook al hangen om nog een extra keer naar het ziekenhuis te moeten en ik moet al zoveel. Over 5 weken moet ik weer bloed prikken op de nierfunctie en leverfunctie en dan over 6 weken (9 juni) uitslag en controle.
De uitslag van de CT krijg ik eerder want 11 mei moet ik naar de uroloog. Mocht er iets zijn met de lever dan zal hij dat ook wel weten. Ik ga er vanuit dat het niets is want mijn lijf heeft afgelopen 5 jaar al zoveel van die streken geleverd waardoor de artsen voor de zekerheid allerlei onderzoeken lieten doen en ik steeds weer vol spanning zat en dan uiteindelijk (gelukkig) bleek dat het loos alarm was. Dat zal nu ook wel zo zijn.
Al schrok ik er natuurlijk wel van. Ik was de laatste tijd rustiger geworden en begon er steeds meer vertrouwen in te krijgen dat de kanker nu, na 5 jaar echt uit mijn lijf is en blijft. En dan komt een arts weer met zo'n opmerking op de proppen. Maar ik heb mij voorgenomen om voorlopig lekker te genieten van het mooie weer en dat ik probeer om mij niet te druk te maken over die lever......zoals ik op hyves schreef: "die mag in zijn sop gaar koken"
Komende week lijkt het een rustige week te worden. Op dit moment staat er in mijn agenda dat ik alleen donderdag naar de dagbesteding ga.
Vrijdag ben ik van plan om naar het huwelijk van Prins William en Kate te gaan kijken........niet in Londen hoor maar lekker languit in mijn stoel en voor de buis



Foto aanklikken voor vergroting.
Zondag 17 April 2011: Efteling

We hebben maandag een fantastische dag gehad in de Efteling, prachtig weer en genoten van alles. Bij binnenkomst zijn we eerst op een terras neergestreken. Hierna in de pandadroom maar daar ben ik niet mee naar binnen gegaan. Doordat ik maar 1 oog heb om mee te kijken, kan ik geen diepte zien en dan werkt een 3D film niet, er is dan niets aan. Ik heb lekker buiten zitten wachten tot de groep terug kwam. Daarna zijn we in het spookslot geweest, dat blijf ik leuk vinden. Na het spookslot hebben we daar op het terras zitten lunchen. Na de lunch de Piranja (wildwaterbaan) daar mochten we 2x achter elkaar in en we zijn allemaal nat geworden. Ik heb zo'n beetje de hele dag een natte kont gehouden want tja daar zat ik op in de rolstoel en dan droogt het niet zo. Maar we hebben heel veel lol gehad in de piranja. Daarna zijn we naar de Fata Morgana gegaan. Daar werden we door de Efteling-medewerkers goed geholpen om vanuit de rolstoel in de bootjes te komen. Vanuit de Fata Morgana zijn we in de Pagode gegaan daar konden we allemaal in, ook de mensen met een elektrische rolstoel. Toen in het Carnavalfestival, dat blijft ook leuk en het deuntje blijft zo in je hoofd hangen.
Na het carnaval zijn we naar de nieuwe attractie Raveleijn gegaan om te zien of we binnen konden want we hadden begrepen dat je er met de rolstoel niet in kon. Na informeren werd gezegd dat je een paar treetjes moest kunnen lopen en de rolstoel buiten laten staan. Dus degene die dat konden gingen mee. Maar wat bleek we moesten 2 flinke trappen oplopen en dan kom je zoals in een stadion bovenaan een tribune uit en moet je weer naar beneden om op de tribune te gaan zitten. Niet erg vriendelijk voor gehandicapten. Er stond een bordje dat slechthorenden een ringleidingset konden vragen, wij dat gedaan maar die hadden ze nog niet........zetten ze wel bordjes weg ....ook stom. Maar ik miste niet veel want tijdens de voorstelling werd er niets gezegd. Ik vond het niet zo spectaculair hoor. Wel leuk om gezien te hebben maar ik denk niet dat ik een volgende keer er weer naar zou gaan kijken, zeker niet met al dat klimwerk. Na afloop moet je dan in alle drukte de trap weer af, dat viel niet mee want door de drukte raak ik helemaal uit balans. Gelukkig werd ik goed vast gehouden door mijn begeleider en kwamen we weer heelhuids bij mijn rolstoel aan. Inmiddels was het half 6 en om 6 uur zou de bus klaar staan, dus moesten we richting uitgang. Tegen half 8 was ik thuis, flink moe en pijn in mijn hoofd maar met heel veel voldoening van een hele leuke dag.

Dinsdag was ik nog flink moe, maar uitslapen was er niet bij want ik moest naar de fysio. Hij heeft mij nu op een andere manier behandeld en hoopt dat het helpt. Dinsdag moet ik weer en als het niet geholpen heeft dan moest hij gaan overleggen, zei hij. Jammer genoeg merk ik nog geen verbetering, dus wacht het dinsdag maar af.
Na de fysio moest ik naar de diabetesverpleegkundige. De uitslagen van de suiker waren netjes maar nu was mijn bloeddruk weer te hoog. Daarom mag ik morgen weer terug om nogmaals de bloeddruk te laten meten.
Woensdag heb ik het rustig aan gedaan, donderdag naar de dagbesteding geweest en vrijdag had ik weer een avontuur met het bloed prikken, kan niet missen bij mij
Ze moesten flink wat buisjes bloed hebben en daarom wilde ze eerst proberen om in een grotere ader te prikken, op de hand is moeilijker. Het had gekund dat we eens geluk hadden en er een ader te vinden was. Niet dus, toen in de andere elleboog geprobeerd, ook zonder resultaat. Daarna een stukje naar beneden op mijn onderarmen, ook daar wilde het niet lukken. Toen toch maar op mijn hand en normaal lukt het daar wel maar nu niet. Uiteindelijk is het toch nog gelukt met een vlindernaaldje (voor kinderen) op mijn andere hand. Het liep niet snel, maar er kwam bloed uit en we hebben in alle buisjes iets kunnen stoppen.
Ik ging er weg met 2 ellebogen, 2 onderarmen en 2 handen in het verband. Het zag er erger uit dan het was hoor. Ik kan gelukkig goed tegen het prikken en vind het vervelender voor degene die mij moet prikken dan voor mezelf. Thuis heb ik al het verband er meteen afgehaald en nu zie je her en der blauwe plekken, maar die trekken wel weer weg. Vrijdag moet ik naar de internist en dan maar afwachten wat hij te vertellen heeft over de bloeduitslagen.
Morgen dus naar de diabetesverpleegkundige voor de bloeddruk, dinsdagmorgen fysio en dinsdagmiddag ga ik samen met Eric naar onze Lourdesvriendin Jeanne. Volgens mij gaat zij ons heerlijk verwennen
Donderdag dagbesteding en vrijdag naar de internist. Ik heb dus weer van alles te doen!


Zondag 10 April 2011: Weekpraatje

De week is om dus tijd voor mijn weekpraatje. Eens kijken of ik iets te vertellen heb.....uuuuuhhhhhmmmmm diep nadenken.....nee denk ik........hahahaha tuurlijk wel, jullie zouden raar opkijken mocht ik niets te vertellen hebben
Dinsdag ben ik bij de fysio geweest en na afloop zei hij dat het deze week beter zou gaan met de pijn. Helaas heeft hij geen gelijk gekregen want ik merk nog geen verschil. Ik vrees zelf dat de behandeling weinig effect zal hebben op mijn pijnklachten. Dinsdag moet ik weer, ben benieuwd wat hij er dan over zegt.
Dinsdagmiddag ben ik gezellig op visite geweest bij een vriendin en we hebben van half 2 tot 5 uur aan een stuk door zitten kletsen. We hadden niet eens in de gaten dat het al zo laat was en ineens belde de taxi aan, die mij op kwam halen. Wat een kletstantes
Woensdagmiddag was het prachtig weer en daar heb ik goed van genoten, heb maar liefst 32km met de scootmobiel gereden die dag. Ik moest naar de mondhygieniste in Prinsenbeek, daar was alles goed en stond ik snel weer buiten. Toen ben ik naar Breda gereden want ik had een boodschap in de stad. Meteen een ritje door de winkelstraat gemaakt. Ik viel daar goed op want de scootmobiel had ineens kuren en maakte een geluid ...knak...knak...knak....iedereen keek om te zien waar dat geluid vandaan kwam, zodoende had ik ruim baan J   Heb nog een bodywarmer gekocht want ik reed nog in mijn winterjas. Ik had verwacht dat het op de scootmobiel nog fris zou zijn maar dat viel reuze mee en ik had het warm in de jas. Toen ben ik maar even bij de Ulla winkel binnen gereden, de winkel voor grote maten en daar zag ik een leuke bodywarmer, die ik meteen gekocht en aangetrokken heb. Mijn winterjas heb ik wel mee naar huis genomen hoor. vanuit de stad ben ik binnendoor naar de verloren hoek gereden, even bij poesje Mickey wezen kijken en haar geknuffeld. Daarna nog even bij de buurvrouw wat gedronken en een praatje gemaakt en toen naar huis gereden, was een heerlijke middag.
Er staat trouwens een flimpje van Mickey op youtube, dat heb ik vorige week zaterdag gemaakt. Hier kan je het zien http://www.youtube.com/watch?v=Wk9vn9NwZRE
Donderdag was ik op de dagbesteding en in de tussentijd is de monteur van Welzorg hier naar mijn scootmobiel wezen kijken. Het blijkt de motor te zijn die herrie maakt en er moet nu een nieuwe in. Die wordt besteld, dus duurt nog even maar gelukkig kan ik er wel gewoon op rijden, anders zou het een ramp zijn voor mij.
Vrijdagochtend heb ik eerst bloed laten prikken en daarna ben ik druk geweest met voorbereiding voor de Lourdesreis. Ik had papieren thuis gestuurd gekregen die moesten ingevuld worden door de huisarts en de apotheker. Dus eerst langs de huisarts voor het invullen van mijn medische gegevens (past amper op 1 papier) en daarna een medicijnoverzicht gehaald bij de apotheek. Hierna meteen alles in een envelop gestopt en op de post gedaan. Nu is het afwachten waar ze mij weg gaan stoppen in de trein......ambulancerijtuig of een gewone couchette coupe. Als ik maar in Lourdes kom, dan vind ik het allang best.
Gisteren weer lekker met de scootmobiel op toer geweest en natuurlijk weer eventjes bij Mickey geweest, die nog steeds in de tuin van de buurvrouw ondergedoken zit. Ik was op het grasveld neer gevallen (vraag maar niet hoe en hoe ik omhoog geklauterd ben) en ze kwam lekker tegen mij aan liggen, kopjes geven, rollebollen, aaien.............dan heb ik het even te kwaad en vraag ik mij af of ik haar toch niet mee naar mijn huisje moet nemen. Soms weet ik ook niet meer wat beter is....dat ze lekker buiten kan zijn of dat ze bij mij kan zijn, best moeilijk vind ik dat.
Komende week staat er ook al van alles op de agenda. Maandag gaan we met de dagbesteding een dagje naar de Efteling, leeeuuuuk!!
Dinsdag eerst naar de fysio, daarna de diabetesverpleegkundige en dinsdagmiddag ga ik een vriendin helpen met de lay-out van haar boekje, dat zij uit wil gaan geven.
Woensdag komt mijn buddy weer en gaan we samen naar de markt, boodschappen doen. Donderdag dagbesteding, vrijdag alweer bloed prikken deze keer voor de internist waar ik de week erna heen moet.


Zondag 3 April 2011: Druk

Deze week mijn blog weer gewoon op zondag. Het was een druk weekje, ik ben maar liefst 4 dagen naar de dagbesteding op/in 't Anbarg geweest.
Eerst maandagmiddag, mijn vaste middag waarop ik de fitness doe. Dinsdag was mijn 'vrije dag'. Op dinsdagochtend komt mijn huishoudelijke hulp altijd en ik moest naar de fysio. De behandeling bij de fysio doet nog weinig, afgelopen week zelfs meer pijn gehad dan anders. De fysio had gezegd dat hij het in 3 behandelingen wilde bekijken of het wel of geen zin had. Dinsdag moet ik weer en dan is het de 3e behandeling, dus ik ben benieuwd wat hij dan er van zegt.
Dinsdag ben ik ook bij de pedicure geweest en zo ging die dag ook snel om.
Woensdag was een extra dagje dagbesteding vanwege het 5-jarig bestaan. Ik was gevraagd om een verslag te maken voor in de nieuwsbrief. Dat verslag moet ik nog maken, gewoon nog geen tijd voor gehad om dat te doen. Het was in elk geval een gezellige dag en we zijn er flink verwend. We kregen eerst koffie/thee met zelf gebakken muffins, deze waren de dag ervoor door de kookgroep gebakken. Daarna was er een soort prijzentombola waarbij iedereen een kleine prijs won. Ik won een fotolijst. Hierna hebben we een uitgebreid diner gehad met pasteitje, zelfgemaakte soep (ook door de kookgroep) en diverse broodjes. Na het diner was het de bedoeling om foto's te bekijken van de verwendag van vorig jaar. Helaas liep de dvd na een paar foto's steeds vast en is dat niet gelukt. Aan het eind van de dag kreeg iedereen een kleine attentie als bedankje dat wij geweest waren. Het was een leuke, gezellige dag al was ik wel heel moe toen ik thuis kwam (19.15u) en ben al snel naar bed gegaan.
Donderdag weer een hele dag dagbesteding en we hadden een lachdag want we hebben veel gekletst en gelachen, het was gewoon heel gezellig.
Vrijdagochtend eerst lekker lui gedaan en lang uitgeslapen en vrijdagmiddag alweer naar de dagbesteding. We hebben het spel Leonardo & Co gedaan. Ik kende het spel niet maar het was best een pittig spel, best moeilijke vragen werden er gesteld. Het was wel spannend en ook leuk om te spelen.
Gisteren heb ik heerlijk genoten van het mooie, warme weer. Lekker een rit met de scootmobiel gemaakt, was echt genieten buiten.
Vandaag heb ik een rustdag. Ik ben pas tegen het middaguur ontwaakt en heb nu de tv aan staan op het wielrennen 'de ronde van Vlaanderen' is bezig, mooi hoor. Tussendoor mijn Blogje schrijven en verder lekker luieren zodat ik weer met nieuwe energie de week in kan. Ik hoef mij weer niet te vervelen.
Morgenmiddag dagbesteding, dinsdag weer naar de fysio en op bezoek bij een vriendin. woensdag moet ik bloed prikken voor de 3-maandelijkse diabetescontrole en ik moet naar de mondhygieniste. Iets minder leuk maar ik ben er weer zoet mee. Donderdag en vrijdag naar de dagbesteding en dan is de week weer zo goed als om.


Zaterdag 26 Maart 2011: Leuk nieuws

Op verzoek van enkele hyvesvrienden (die ik al nieuwsgierig had gemaakt J ) ben ik een dag eerder met mijn Blog, al hou ik het leuke nieuws natuurlijk voor het laatst J 
Eerst even terug kijken op de week en wat ik erover kan vertellen........ O ja, dinsdag ben ik voor de eerste keer naar de Fysio geweest voor de pijnklachten achter mijn oor/achterhoofd. Het is een aardige fysio en wat ik vooral belangrijk vind, hij heeft een duidelijke stem, die ik goed kan verstaan. Na de intake waarin ik mijn hele voorgeschiedenis heb uitgelegd (waren we wel even zoet mee) heeft hij mij onderzocht. Zijn conclusie is dat de linker nekspier erg gespannen aanvoelt en hij wil gaan proberen om deze iets soepeler te krijgen. Hij wil er 3 behandelingen voor uittrekken en als er dan nog geen verbetering is, dan stopt hij want dan werkt het niet. Zo heb ik het begrepen. Nou, ik ben benieuwd. Ben er zelf wel sceptisch over want die spier is diverse malen gebruikt en beschadigd en zelf denk ik dat hij daardoor zo gespannen aanvoelt, doordat hij verkort is zeg maar. Of dat dan nog soepel te maken is?? "Baat het niet, dan schaadt het niet", dus ik probeer het en dan zien we wel. Dinsdag moet ik er weer heen.
Woensdag heb ik lekker lang uitgeslapen en daardoor vergeten te kijken naar Koffiemax, om te zien of ze een ander persoon gevonden hadden voor het jicht-praatje. Lang leve het internet en 'uitzending gemist'. Dus heb ik het even terug gekeken en zag dat ze een ander thema hadden. Het ging over de ziekte van Lyme en Jacques d'Ancona kwam daar over vertellen........hij was dus de vervanger van deze 'bijna BN-er' J 
Woensdag lekker rustig aan gedaan en donderdag en gisteren weer naar de dagbesteding op 't Anbarg geweest.
Toen ik gisteren thuis kwam, vond ik een brief in mijn brievenbus met een heel leuk bericht.......nu komt het dus......Ik mag in mei mee naar Lourdes samen met een groep dove mensen!
Ik ben hier al sinds december mee bezig maar kon er niet eerder over vertellen omdat ik nog niets zeker wist, nu dus wel.
In december ontving ik een mail met de vraag of ik het leuk vond om met deze groep mee te gaan. De diaken van Viataal-doveninstituut in St. Michielsgestel, organiseert dit en was op zoek naar mensen die mee wilden. Het lijkt mij heel bijzonder om met zo'n groep mee te gaan en Lourdes eens op een andere manier te beleven dan met onze vaste groep. Dus had ik aan gegeven dat ik wel interesse had. Er moest eerst van alles uitgepluisd en geregeld worden, vandaar dat het een tijd duurde voor ik zekerheid had, en dat is nu.
Ik vind het best spannend hoor. Ik weet verder helemaal nog niet wat voor groep het is. Of het oudere mensen, jongeren of van mijn leeftijd zijn of van alles wat? Of iedereen doof is of slechthorend, hoortoesteldragers of CI-dragers? Er gaan tolken mee, en ik ben heel benieuwd of ik met deze reis meer kan volgen tijdens vieringen en groepsgesprekken. Ik heb wel 2x een cursus NmG gevolgd (Nederlands met ondersteunende gebaren) maar dat is inmiddels al 10 jaar geleden of langer nog. Zelf gebruik ik de gebaren nooit want ik kan zelf vertellen en de mensen die mij spreken kennen geen gebaren, dus dat is allemaal verwaterd op enkele gebaren na. Spannend dus hoe straks de communicatie gaat. Maar ik vind het ook heel bijzonder, leuk en een uitdaging om met deze groep mee te mogen!
Wat ook heel leuk is, is dat ik enkele vrienden ga ontmoeten die ik via de computer (mail, hyves, sms) ken, maar nog niet eerder ontmoet heb. We reizen met de NLZ (Nederlandse Lourdesbedevaart voor Zieken) en met de ouderwetse bedevaarttrein. In 2000 en 2001 ben ik ook met de NLZ in Lourdes geweest, dus ik ben ook benieuwd of ik nog bekenden ga ontmoeten. Ik heb er dus heel veel zin in. Oja de reis is van 19 t/m 26 mei, dus dat schiet al op!
Ik heb dit jaar wel een luxe hoor want ik ga 3x op vakantie, dat is voor het eerst in mijn 47-jarig bestaan dat ik zo vaak op vakantie ga. Eerst dus deze mei-reis, dan 29 augustus met de Zonnebloemboot en waarschijnlijk in oktober weer met mijn eigen groepje naar Lourdes. Jaja 2x naar Lourdes dan.........ik vrees dat als ik weet dat mijn vrienden in Lourdes zijn, ik het thuis niet uit kan houden. Bovendien wordt er altijd gezegd dat 'zonder mij de 35+ reis niet door kan gaan', dat kan ik de groep toch ook niet aan doen J   dus ga ik er vanuit dat ik in oktober mee ga.
Komende week heb ik weer een vol programma. Ik ga maar liefst 4 dagen naar de dagbesteding. Mijn vaste dagen; maandag, donderdag en vrijdag. Woensdag is een extra dag want dan bestaat de dagbesteding 5 jaar en hebben we feestdag van 13.30u tot 19.00u. Dinsdag naar de fysio en pedicure........ik kom haast nog tijd tekort J  oooooo ja over tijd gesproken........niet vergeten dat de klok vannacht een uur vooruit gaat!!


Zondag 20 Maart 2011: TV-debuut?

Afgelopen week heb ik mij geen moment verveeld.Ik merk het ook wel aan mijn lichaam want ik lig elke avond heel vroeg in bed en slaap dan bijna de klok rond. Maar het is leuk en beter dan de hele dag op de klok te moeten kijken omdat de tijd voorbij kruipt......mijn tijd lijkt om te vliegen.
Maandag ben ik naar de fitness geweest. Het gaat nu weer lekker, ik heb het ritme van voor de Lourdesvakantie weer te pakken.
Dinsdagmiddag/avond een extra dagje dagbesteding gehad. We hebben gezellig samen gegeten. Helaas deze keer niet zo van mijn gading. Tomatensoep met stokbrood en belegd stokbrood met kruidenboter en eiersalade. De soep en kruidenboter waren niet aan mij besteed. Dus heb ik een paar sneetjes stokbrood met eiersalade op en dat was ook lekker en genoeg voor mij hoor, ik heb geen honger gehad. Voornaamste was dat het gezellig was zo met z'n allen samen eten.
Na het eten zijn we Bingo gaan spelen en dat vonden we ook leuk. Het was voor mij wel vermoeiend want ik moest mij erg concentreren om de getallen te verstaan. Ik dacht dat het goed ging maar achteraf bleek ik getallen dicht geschoven te hebben, die niet waren opgenoemd. En getallen die wel waren opgenoemd had ik niet dicht geschoven. Maar ach dat mocht de pret niet drukken, ik heb het gezellig gehad.
Woensdag ben ik samen met mijn buddy naar Breda geweest. Zij op de fiets en ik op de scootmobiel. Eerst zijn we naar de oogkliniek gereden en heb ik daar mijn nieuwe occlusielens opgehaald. Deze sluit mijn oog weer goed af. Bij de oude lens keek ik onderdoor of doorheen, weet niet precies hoe maar het was flink lastig omdat het leek alsof ik nog alles dubbelzag. Nu de lens beter afsluit zie ik in elk geval weer enkel beeld.
Vanaf het ziekenhuis zijn we door gereden naar de stad. Bij V&D hebben we iets geluncht. Dat was jaren geleden dat ik daar was geweest en het was ook helemaal veranderd. Na onze lunch nog een beetje geshopt en ik heb een leuke schoudertas gekocht. Ik denk dat die handig is voor in de rolstoel.
Donderdag en vrijdagmiddag naar de dagbesteding geweest, dus op zich niet echt bijzonder nieuws.
Tot ik terug thuis kwam van de dagbesteding, mijn laptop aan deed en zoals gewoonlijk meteen naar mijn mail ging kijken...............zag ik een mail van KoffieMAX binnen komen!!! Het bleek een uitnodiging te zijn om a.s. woensdagochtend in hun programma te komen. Er is elke woensdag een arts in het programma en dan worden er verschillende thema's besproken. Aanstaande woensdag willen ze het over jicht hebben en zoeken ze iemand die ervaring daarmee heeft en kan vertellen wat de invloed daarvan is op je leven. Ze hadden in mijn logboek mijn jichtverhaal gelezen en vandaar de uitnodiging.
Ik vind het een hele eer en heel leuk dat ze mij gevraagd hebben maar deze dame heeft 'Nee' gezegd. Ten eerste vind het eng om met mijn hoofd op de tv te komen en ben daar veel te onzeker voor, niets voor mij. Als ik het zou doen, zou ik nu al in de zenuwen zitten. Als ik flink zenuwachtig ben ga ik zweten en krijg ik een vuurrood hoofd. Heel koffieMAX kijkend Nederland schrikt zich wezenloos als ze mij op tv zien, hebben we weer een nieuwe crisis J 
Ten tweede moet ik om 09.00 uur al in Hilversum zijn en dan moet ik daar met de Valystaxi naartoe. Nou jullie weten inmiddels dat het taxi rijden niet altijd soepel verloopt en wil ik er op tijd zijn dan moet ik onderhand om 06.00 uur al weg, dat trek ik niet. Moet ook nog iemand hebben die met mij mee wil want dan moet ik met de rolstoel en heb hulp nodig en dat allemaal op korte termijn. Dus heb ik mijn tv-debuut afgezegd en blijf lekker anoniem i.p.v BN-er te worden J 
Komende week hoef ik mij ook niet te vervelen. Ik heb mijn 3 vaste dagen naar de dagbesteding. Dinsdagochtend moet ik voor de eerste keer naar de Fysio voor de pijn in mijn achterhoofd, ben benieuwd wat de Fysio er over te zeggen heeft.
Dinsdagmiddag op bezoek bij een oud-collega. Woensdag staat vrij gepland om een dagje uit te rusten en dan donderdag en vrijdag de dagbesteding en dan is de week weer om.


Zondag 13 Maart 2011: Rustige week

Het feestgedruis van carnaval is weer voorbij. Ik heb het alleen via de tv gevolgd en maandagmiddag was ik in carnavalstenue naar de dagbesteding gegaan. Dit had ik samen met twee andere cliënten afgesproken. Wij waren met z'n drieën de enige die zich verkleed hadden, maar de anderen vonden het wel heel leuk. Verder hebben we niets speciaals gedaan, gewoon wat we anders ook doen op de maandagmiddag.
Dinsdagmiddag ben ik naar Mickey geweest. Ik had begrepen dat het goed ging met haar maar dat bleek toch niet zo te zijn. Er is de afgelopen week heel veel werk verricht bij ons oude huis. Mickey is heel bang geworden van alle bedrijvigheid en drukte en weggekropen bij de buren in de tuin. Op mijn roepen kwam ze ook niet, dus ben ik naar de buren gegaan en daar kwam ze wel naar mij toe. Ze was alleen heel erg angstig, voor elk geluidje liep ze weg en zo ken ik haar helemaal niet. Ik vond dat best moeilijk en voelde mij schuldig want voor mijn gevoel heb ik haar dit aan gedaan, ook al had ik het beste ermee voor zodat ze in haar eigen vertrouwde omgeving kan blijven. Op het moment is die omgeving niet meer betrouwbaar voor haar.
Woensdagmiddag ben ik er weer naartoe gereden en zat ze weer bij de buren. Ze was toen wel minder angstig en kwam op mijn scootmobiel zitten, kopjes geven tegen mijn benen en ook even op mijn schoot. Ik probeerde haar naar huis te lokken maar dat lukte niet. Ze zat te kijken op een manier van: "ga jij maar, ik blijf hier!".
Donderdag en vrijdag was ik naar de dagbesteding maar gistermiddag ben ik toch weer even naar Mickey gereden. Het was trouwens heerlijk weer voor een ritje. Gisteren zat ze ook nog bij de buren maar ze kwam wel naar huis gelopen toen ze mij hoorde/zag. Haar nieuwe baasje heeft haar een schaaltje eten gegeven, en dat heeft ze lekker op gegeten. Ze liet zich ook een beetje aaien door haar nieuwe baasje. Dus we hopen dat als de rust straks terug keert in en rond het huis, dat Mickey dan wel weer komt en blijft.
En dat is eigenlijk alles wat ik gedaan en beleefd heb afgelopen week.
Komende week heb ik iets meer op mijn agenda staan. Ik ga maar liefst 4 dagen naar de dagbesteding; maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Dinsdag is een extra dagje want dan hebben we avondaktiviteit van 4 tot 7 uur. We gaan eerst gezamenlijk eten (hopelijk iets wat ik lust) en daarna hebben we Bingo. Gaat wel gezellig worden denk ik.
Donderdagavond hebben we een informatie avond over een nieuw oproepsysteem waar NSWAC mee wil gaan werken en waarmee ze bij ons een proef willen starten. Twee weken terug zijn er mensen van dat oproepsysteem bij mij in mijn huisje komen kijken. Het systeem heet Brabant Connect, op internet hebben ze ook een website met informatie er over.
vrijdag heb ik bericht gehad dat mijn nieuwe lens binnen is, die moet ik komende week ook op gaan halen in de oogkliniek. Ik moet alleen nog een gaatje vinden in mijn agenda J 


Zondag 6 Maart 2011: Jicht

Ik heb een baalweek achter de rug. Afgelopen zondag schreef ik al dat ik jicht had gehad in mijn voet, dat was bij het gewricht van mijn grote teen, de plek waar jicht zich meestal openbaart. Zondagavond gingen mijn enkels ook pijn doen en 's nachts kon ik het amper velen dat mijn enkel het laken/dekbed raakte. Toen ik uit bed kwam waren beide enkels flink opgezet, pijnlijk, rood en warm en kon ik er bijna niet op lopen. Ik had 'geluk' dat ik al in het bezit ben van een rollator, anders was ik niet ver gekomen.
Maandag moest ik ook naar de huisarts voor de bloeduitslagen. Toen zij de uitslag zag hoefde ze mijn enkels niet meer te bekijken want ze zag aan de uitslagen al dat ik jicht in mijn enkels had. Mijn linkerknie was ook wat pijnlijk en ook dat was jicht. Ik wist niet eens dat je jicht ook in je enkel en knie kon krijgen, dacht altijd alleen bij de grote teen.
De bloeduitslag was dus helemaal niet goed. Mijn nierfunctie is weer achteruit gegaan, kalium te laag en urinezuur veel te hoog. Ik ben vergeten om de waardes/getallen te vragen. Ik was best geschrokken dat mijn nierfunctie alweer achteruit is gegaan.
De jicht komt door een samenspel van slechte nierfunctie in combinatie met de plastablet, hierdoor hoopt urinezuur zich op en dat kan mijn nier niet verwerken. Als het urinezuur te hoog wordt dan krijg je dus jicht en jicht is een ontsteking van het gewricht. De plastablet is meteen stop gezet. Dan ga ik wel weer vocht vasthouden maar het is kiezen tussen twee slechte dingen en dan is de jicht het slechts want dat is echt niet leuk K 
Ik heb de week veelal met de beentjes in de lucht doorgebracht. Ik ben wel naar de dagbesteding geweest, een beetje afleiding kon ik nu wel gebruiken.
Met de huisarts heb ik ook de uitslag van de CT-scan besproken en de pijnmedicatie daarvoor is nu opgehoogd. De huisarts vond het ook geen slecht idee om toch de fysiotherapeut er eens naar te laten kijken en te beoordelen of hij/zij iets voor mij kan betekenen. Het kan ook een samenspel zijn van de beschadigde spier/zenuw met verkeerde houding of spieren die vast zitten. Hier heb ik een paar dagen over nagedacht want eigenlijk had ik er helemaal geen zin in om naar de fysio te gaan en weer een hoop gedoe aan mijn lijf. De huisarts had meteen door waar ik bang voor ben. Ze vroeg of ik het niet zag zitten omdat ik bang was er duizelig van te worden. En dat is het inderdaad ook. Ik ben bang dat ze dan allerlei bewegingen met mijn hoofd/nek gaan maken waardoor alles begint te tollen in dat hoofd van mij.......daar is namelijk maar weinig voor nodig om hem te laten tollen. Op de verwijsbrief heeft de huisarts gevraagd om een 'rustige behandeling'.
Inmiddels heb ik besloten om dan toch maar naar de fysio te gaan om het te laten beoordelen, dan kan ik daarna altijd nog zeggen of ik er wel of niet mee doorga. Wanneer ik er heen moet weet ik nog niet want er is een wachtlijst bij de fysiotherapie, ze mailen mij als er plaats is. Afwachten dus.
Met de jicht gaat het nu gelukkig weer beter. Ik heb er medicijnen voor gekregen. Dat was ook nog wat want toen ik ze bij de apotheek op wilde halen, kreeg ik de medicijnen niet mee. Ik mocht ze niet hebben omdat mijn nierfunctie te slecht is. De apotheker moest eerst met de huisarts overleggen en dan zou ik nog horen hoe en wat. Uiteindelijk heb ik ze toch gekregen maar i.p.v. een hele tablet mocht ik maar een halve tablet.
Ik kon de hele week mijn schoenen niet aan omdat mijn voeten te dik waren maar vandaag kon ik er weer in. De pijn is ook een heel stuk minder, dus het gaat vooruit.
Vandaag ben ik weer een beetje in aktie gekomen. Vanmorgen ben ik naar de carnavalsmis geweest. Dat was een leuke mis met de prins en de raad van 11, en ook in het dialect.
Vanmiddag ben ik naar de optocht wezen kijken. Het was wel een leuke optocht alleen erger ik mij er wel aan dat mensen gewoon voor mijn neus gaan staan zodat ik niets zag. Dat kleine kinderen voor mij gaan staan, dat vind ik niet erg, die kleintjes willen ook iets kunnen zien. Maar dat volwassen mensen mij blijkbaar over het hoofd zien en gewoon voor mijn uitzicht gaan staan, daar erger ik mij wel aan. Ik heb wel een paar keer gevraagd of ze opzij wilde gaan zodat ik ook iets kon zien. Dan doen ze net alsof ze heel verbaasd zijn en mij niet hebben gezien.......alsof je een scootmobiel zo over het hoofd zie en zelf ben ik ook de kleinste of magerste niet......
Nu heb ik de tv aanstaan op Baronie TV, dat is een regionale zender die speciaal met de carnavalsdagen alle festiviteiten uit de hele regio, de hele dag uitzend. De optocht van Boemeldonck (Prinsenbeek) wordt zo meteen live uitgezonden. Dat is elk jaar een hele mooie optocht, die wil ik graag zien. Om op de scootmobiel erheen te rijden en daar de hele middag stil te staan en vast ook mensen die voor mijn neus gaan staan en het uitzicht ontnemen......nee.....dan kan ik beter lekker warm binnen in mijn luie stoel zitten en via de tv kijken. Dus dat ga ik zo meteen doen ........ nu, want ik zie de 1e wagen in beeld.


Zondag 27 Februari 2011: Afscheid huis

De afgelopen week stond vooral in het teken van het afscheid nemen van ons huis/thuis. Afgelopen zondag hebben we alles leeg geruimd. Ik vond het best moeilijk om alle spulletjes het huis uit zien te gaan en het huis steeds leger en kaler te zien worden. Niet dat het waardevolle spullen waren maar aan alles zitten wel heel veel herinneringen en die zie je dan bij het grof vuil verdwijnen. De ziel verdwijnt zo ook uit het huis.
Dinsdag kwam de gemeente al het grof vuil ophalen en werden alle spulletjes nog eens in een knijper (van de kraanwagen) kapot geknepen en in een container gedumpt.......en daarmee verdwijnt dan echt een heel stuk van je leven J 
Vanmiddag gaan we er met z'n allen voor de laatste keer naar toe om de boel nog even schoon te maken en dan is het afgelopen.
Raar hoor en ik zal het vooral dinsdag voelen want al die tijd sinds mijn vader dood is (oktober 2008) ben ik op de middagen naar ons thuis gereden voor de beestjes. Misschien gaat mijn automatische piloot dinsdag gewoon weer die kant op......of de scootmobiel rijdt er automatisch naartoe J 
Ik blijf nog wel een klein stukje binding houden want mijn poes Mickey blijft er wonen en wordt door de nieuwe bewoners geadopteerd. Ik ben altijd welkom om Mickey te komen knuffelen. Kan ik moeilijk dagelijks of een paar keer per week gaan doen, dan vinden zij het vast niet leuk meer.
Vanmiddag ga ik Mickey lekker verwennen en knuffelen (als zij dat wil) en dan moet ik haar proberen los te laten, zal best moeilijk worden voor mij.
Maar ik denk wel dat dit de beste oplossing is want haar mee naar hier nemen.......ze is bijna 10 jaar oud en het boerderijleven gewend, dan kan ik haar toch niet aandoen om hier in mijn appartementje te halen waar ze nooit meer buiten kan. Nu blijft ze in haar vertrouwde omgeving en ik weet zeker dat de nieuwe bewoners goed voor haar gaan zorgen. Als Mickey dan vertrouwen in hen krijgt, dan komt het allemaal wel goed.
Verder heb ik afgelopen week weer eens bloed mogen laten prikken. Dat duurde zoals gewoonlijk een poosje voor ze iets te pakken hadden en het buisje vol kregen, uiteindelijk is het wel gelukt. Morgen moet ik voor de uitslag naar de huisarts en dan ook overleggen over de pijn.....of de medicatie verhoogd kan worden of toch fysio proberen? Ik ben benieuwd naar de bloeduitslag en of ik door moet gaan met de plaspillen want afgelopen week had ik weer jicht in mijn voet. Dat wordt veroorzaakt door de plaspillen, ik vermoed dat ik er weer mee zal moeten stoppen.
Vrijdag bij de oogarts geweest en deze gaat een nieuwe oclussielens bestellen voor mij. De huidige is beschadigd en vandaar dat ik er last van heb. Dus dat is even wachten tot de nieuwe lens binnen is en ook afwachten of de zorgverzekeraar akkoord gaat. Normaal wordt de lens om het jaar vervangen en nu al na een half jaar. De oogarts verwacht geen problemen, zei hij.
Deze week ga ik voor het eerst ook op vrijdagmiddag naar de dagbesteding. Nu ik geen ritjes naar ons thuis meer kan maken moet ik een andere invulling zien te vinden. Op vrijdagmiddag is het spelletjesmiddag en ik heb al een proefmiddag meegedraaid, wat heel gezellig was. Vanaf deze week ga ik dan 3 middagen en donderdagochtend naar de dagbesteding.

-----------------------------



Zondag 20 Februari 2011: Leuk nieuws

Vandaag heb ik een leuk nieuwtje te vertellen, maar ik hou het lekker tot het laatst en begin gewoon te vertellen vanaf het begin van deze week.J 
Zondag was de reünie van de Lourdesgroep. Hiernaast zien jullie een overzichtje. Het was een gezellige middag en Eric en ik hadden geen van beide spijt dat we toch gegaan zijn. Zelfs met de taxi ging het best goed. Op de heenweg moesten we in Breda mensen ophalen en in Oudekerk a/d Amstel afzetten. Dat was maar een klein stukje van de snelweg af, dus geen grote omweg. We waren netjes na 2 uur rijden in Amsterdam. Op de terugweg kwam de taxi ons wel een uur te laat ophalen maar daarna reden we weer rechtstreeks naar Breda om mensen af te zetten en daarna naar Etten-Leur. Ook de terugrit duurde 2 uur. Als je weet dat wij vorig jaar 3 uur onderweg zijn geweest naar Den Bosch, dan waren dit dus supersnelle ritten naar Amsterdam.
De reünie was gezellig, helaas was niet iedereen aanwezig maar we hebben ook aan hen gedacht. Het was leuk om elkaar weer te zien en ik heb met een paar mensen kunnen kletsen. We hadden de reünie in het koffiezaaltje van een kerk (Martelaren van Gorcum) en hierdoor waren we in de gelegenheid om in de doopkapel van de kerk een kort bezinningsmoment te houden, waarna we allemaal een kaarsje bij Maria hebben gebrand. Hierna ook nog een rondleiding door de kerk gehad. De middag vloog heel snel om en voor we het wisten was het 6 uur en zou onze taxi komen.........die kwam dus pas een uur later.
Maandagmiddag wilde ik naar de dagbesteding gaan. Sta ik voor de lift en jullie raden het vast al.........weer kapot L  Verplicht thuis blijven en geen dagbesteding/fitness. Ik heb er inmiddels een klacht over ingediend bij de woningstichting want ik vind dat in een gebouw als het onze, waar gehandicapten en senioren wonen, een lift niet zo lang en zo vaak kapot mag zijn. Ik heb er al een reactie op terug gehad en de woningstichting is net zo boos als ons op het onderhoudsbedrijf. Er zijn inmiddels gesprekken geweest en er is beterschap beloofd. Nu maar hopen dat ze zich daar aan gaan houden.
Dinsdag deed de lift het gelukkig weer en kon ik mijn ritje naar de beestjes weer maken.
Woensdag kreeg ik de uitslag van de CT-scan van mijn oren. Er zijn gelukkig geen nieuwe dingen ontdekt die de toename van de pijnklachten verklaren, zoals ik zelf al verwacht en gehoopt had. De kno-arts in Breda stelde voor om naar een in nekklachten gespecialiseerde fysiotherapeut te gaan. Daar zie ik zelf niet zoveel heil in want van mijn nek heb ik geen last, en ik heb eigenlijk ook geen zin in nog meer gedoe aan mijn lijf, ben het zat!
Mijn KNO-arts uit Groningen, waar ik nog steeds mailcontact mee heb en die alle operaties bij mij gedaan heeft, ziet ook geen heil in fysio. Hij gaat er nog steeds vanuit, net als de artsen in Maastricht, dat de pijn veroorzaakt wordt door beschadiging/verlittekening van de spieren/zenuwen achter mijn oor, door de vele ooroperaties. Zijn advies is om de pijnmedicatie te verhogen. Eind van de week of begin volgende week moet ik naar mijn huisarts en zal ik het met haar nog overleggen.

Dan komen we bij de donderdag, dat is de dagbestedingdag. Het was gezellig op de dagbesteding. We hebben met ons gespreksgroepje veel gelachen. 'S middags weer gefitnest en dat ging best lekker.
Vrijdag ben ik naar mijn jarige nichtje geweest. De taxi maakte deze keer wel een flinke omweg, dus ik heb weer extra stukje van ons mooie Brabant gezien J  Was ik net bij mijn zus en toen belde ze van de taxi al of ze mij om kwart over 6 op konden halen i.p.v. kwart voor 8 's avonds. Mijn zus heeft een hartig woordje met hen gesproken en ik werd om half 8 opgehaald (dat mag kwartier voor of kwartier na de afgesproken tijd) We hebben pannenkoeken gegeten, heb lekker gesmuld mjammjam.
En dan nu eindelijk het leuke nieuws van deze week: ERIC EN IK MOGEN MET DE ZONNEBLOEMBOOT MEE!!! We hebben bericht gehad dat we in de week van 29 augustus t/m 3 september zijn ingedeeld. We zijn echt superblij want eigenlijk hadden we er niet meer op gerekend en verwacht net als afgelopen jaren weer op de reservelijst te komen. In 2007 zijn we in maart mee geweest en toen was het nog vroeg donker. Dus ik verwacht dat het dit jaar een heel andere week zal worden omdat het in de zomer is en lang licht. Ik heb er nu al zin in J 
Dat was mijn week.......wat kan een mens veel mee maken in een week tijd, vinden jullie ook niet?!
Komende week staat mijn agenda ook weer best vol; morgenmiddag dagbesteding, dinsdag naar ons thuis en waarschijnlijk samen met mijn oudste broer en Jan naar het nieuwe huis van mijn broer die alle tijd in ons ouderlijk huis heeft gewoond, kijken. Woensdag moet ik bloed prikken i.v.m. de plasmedicatie. Donderdag naar de dagbesteding en 's avonds hebben we inspraakavond, we krijgen dan informatie over de bezuinigingsmaatregelen die ook onze instelling treffen. We hebben inmiddels al het een en ander gemerkt want er werkt nog maar 1 dagdienst i.p.v. 2. Vrijdag mag ik weer een ritje naar het ziekenhuis maken, voor controle van mijn occlussielens. En dan is het alweer weekend.


Zaterdag 12 Februari 2011: CT-scan en liftperikelen

Deze keer schrijf ik mijn wekelijks praatje een dag eerder. Eric en ik hebben besloten om morgen toch naar Amsterdam te gaan naar de reünie van de Lourdesgroep. Duimen jullie dat we rechtstreeks naar Amsterdam worden gereden door de taxi, zonder omwegen door heel Nederland?
Nou, ik heb weer een avontuur mee gemaakt hoor.....de oplettende hyvesvrienden zijn er al van op de hoogte. Laat ik bij het begin van de week beginnen.
Maandagochtend had ik bezoek van de zonnebloemvrijwilligster, samen koffie/thee gedronken en gekletst. 'S middags naar de dagbesteding. We hadden maandag avondaktiviteit. Normaal ga ik om 4 uur naar huis maar nu was dat om 7 uur. Na de normale maandagaktiviteiten hebben we eerst gezamenlijk gegeten. Er was goed voor ons gezorgd, allerlei salades met stokbrood waarvan ik ook iets lustte (dat is al heel wat J ) Het is ook gezellig zo met z'n allen eten. Thuis zit ik maar in mijn eentje en dan ben ik zo klaar. Daarna zijn we gaan knutselen, meer kan ik niet vertellen want misschien wordt er mee gelezen door iemand die het nog niet mag weten??? Het was in elk geval heel leuk en gezellig.
Op dinsdagochtend komt mijn huishoudelijk hulp altijd en het was dinsdag prachtig weer, dus daar wilde ik van genieten. Maar wat denk je.....wil ik naar buiten is de lift kapot. Balen dus en vooral omdat het mooi weer was.
Gelukkig was de lift snel gemaakt en kon ik toch nog naar buiten en ik genoten van het zonnetje. Ook voor het eerst zonder muts en dikke sjaal buiten kunnen, echt genieten was dat, ik voel me dan meteen een stuk vrijer en vrolijker.
Woensdagochtend samen met mijn buddy naar de markt en een terrasje gedaan. Ook die middag was het mooi weer en ben ik nog even op en neer gereden naar Prinsenbeek.
Donderdagochtend zou ik naar de dagbesteding gaan met eigen vervoer (scootmobiel) omdat ik maar een halve dag kon want 's middags moest ik naar het ziekenhuis voor de CT-scan.
En dit was de de dag van 'het avontuur'. Rond half 10 wilde ik vertrekken richting dagbesteding......lift kapot L  Ik naar de begeleiding gesmst of zij er van op de hoogte waren en of zij de dagbesteding wilde bellen dat ik later zou komen, als de lift het weer zou doen. Dat zou de begeleiding doen en voor de lift was al gebeld, dus ik hoopte dat hij net zo snel gemaakt zou worden als dinsdag.
Mooi niet......het werd 12 uur en nog geen monteur geweest. Toen kreeg ik wel de kriebels want om 3 uur zou de zorgtaxi mij komen halen om naar het ziekenhuis te gaan. Hoe moest dat als de lift dan nog niet gemaakt was???
Ondertussen ben ik plannen gaan bedenken; we konden de afspraak afzeggen maar dat hield in dat de afspraak van volgende week ook verzet moest worden, en daar zou het ziekenhuis niet blij mee zijn en ikzelf ook niet. Het is toch wat als je af moet bellen omdat een lift het niet doet!!
Toen had ik bedacht om met de rollator te gaan. Een rolstoel de trap af sjouwen.....en dan 6 trappen.....zou niet meevallen, een rollator was wel te doen. Dus dat aangegeven bij de begeleiding en dat werd gedaan. Ik ben zelf voorzichtig de 6 trappen afgedaald. Normaal ga ik met de rolstoel naar het ziekenhuis omdat het met de rollator nogal vermoeiend is, Maar ja dan maar een keer op mijn tanden bijten, komen zou ik er, daar was ik zeker van! Het is ook gelukt, al ging het voetje voor voetje, ik ben er toch gekomen!
Daar in de CT-scan, dat viel een beetje tegen want ik kreeg geloof ik een opvlieger toen ik in dat ding lag en bovendien lag ik helemaal niet fijn met mijn hoofd en moest ik zo ook nog eens stil blijven liggen. Ik raakte helemaal verkrampt.
De verpleegkundige had gezegd dat het onderzoek 5 minuutjes zou duren en contrast was niet nodig. Nou ik weet niet hoelang ik er in gelegen heb maar langer dan 5 minuten hoor. Toen kwam ze ook nog vertellen dat er wel contrast nodig was. Ik meteen aangegeven dat dit volgens mij niet mocht vanwege mijn nierfunctie. Dat zijn ze na gaan zoeken en toen kwam ze vertellen dat ze het nagekeken hadden op de computer en mijn nierfunctie inderdaad veel te slecht is en er absoluut geen contrastmiddel gebruikt mag worden. Dus daar was ik net op tijd bij pfff. Ik was ook blij want toen hoefde ik niet meer terug in de CT-scan.
Komen we om half 6 thuis met de hoop dat de lift gemaakt zou zijn.........mooi niet dus L  Tja en toen was er maar 1 mogelijkheid om boven te komen en dat was 6 trappen opklimmen!! Met ondersteuning en aanmoediging van begeleiding en medebewoners, heb ik het gered. Ik was wel kei kapot, moest braken gewoon van de moeheid/inspanning. Daarna heb ik 2 uur geslapen, was gewoon even helemaal van de wereld. Maar ik was wel heel trots op mezelf dat ik die klim toch maar mooi gedaan en gehaald had, voelde als een overwinning..............nog even en ik kan de Mount Everest gaan beklimmen   
Gisteren heb ik de klok rond geslapen. Ik voelde ook al mijn spieren en dus maar rustig gedaan. Ook zitten genieten want 11 februari is in Lourdes een feestdag vanwege de 1e verschijning van Maria aan Bernadette. Daardoor was het er gisteren heel erg druk en werd o.a. gisterochtend de Internationale mis uitgezonden via internet op LourdeTV. Gistermiddag ook de Sacramentsprocessie en gisteravond de Lichtprocessie. Helaas was er bij de Lichtprocessie geen beeld te zien van de processie maar van de mis en de Sacramentsprocessie heb ik zitten genieten, waande me even zelf in Lourdes.
Vandaag ook rustig aan gedaan want morgen moet ik fit zijn voor de reis naar Amsterdam.
Dat was me 'n weekje wel zeg! Komende woensdag krijg ik de uitslag van de CT-scan. Ik verwacht nog steeds dat er niets op te zien is en dat het aan de medicatie ligt dat ik meer pijnklachten heb. Maar door de scan we het dan zeker.


Zondag 6 Februari 2011: KNO-arts

We zitten al in februari en als ik terug kijk heb ik in januari elke week bij een arts of onderzoek gezeten. Niet helemaal zoals ik het zelf bedacht had, want mijn bedoeling was geweest om minder met medische toestanden bezig te zijn. Waarschijnlijk zit ik er gewoon in vast geroest en lukt het daarom niet?!
Afgelopen week heb ik weer een ochtend in het ziekenhuis door gebracht. Ziekenhuisbezoeken zijn op zich geen leuk uitje, maar toch vond ik het donderdag wel leuk.
Ik was bij de KNO-arts in Breda en daar was ik na 2004 niet meer geweest. Het was een soort reünie J  
Ik was heel benieuwd of ze mij nog zouden herkennen want ik ben in de afgelopen jaren wel wat uitgedijt. Maar de assistente zag het meteen en reageerde heel leuk. Voor mijn gevoel werkt zij daar al sinds ik bij de KNO kom en dat is al heel lang vanaf mijn 8e (1971). Waarschijnlijk zal zij er zo lang niet werken, maar voor mijn gevoel al wel heel lang en zij heeft dus ook de lange ellendige weg die ik er met mijn oren heb afgelegd, meegemaakt.
Daarna naar de KNO-arts en ook dat was een gezellig weerzien. We hebben eerst bij gepraat en hij vroeg nog of ik mijn 2e boek al heb geschreven. Tja, dat was wel de bedoeling maar er is zoveel gebeurd in de afgelopen jaren, dat ik het allemaal niet meer samen weet te vatten in een boek.
Daarna kwam ter sprake waarom ik bij hem was. Daar kan ik een lang verhaal van maken maar kort is handiger denk ik. De pijnklachten in mijn achterhoofd zijn toegenomen. Die pijn wordt veroorzaakt door beschadiging van spieren en zenuwen, na alle ooroperaties. Ik heb daar pijnstillers voor en zelf denk ik dat mijn lichaam aan de medicatie gewend is geraakt. Maar om zeker te weten dat er niets aan het broeien is van binnen, moet er een CT-scan gemaakt worden. Mijn oren zitten dicht dus via de normale weg is niets meer te zien, vandaar dat dit alleen met een CT-scan kan.
Komende donderdag mag ik weer naar het ziekenhuis voor die CT-scan en de week er op voor de uitslag.
Ik ga er zelf vanuit dat er niets aan de hand is want het is dezelfde pijn als voorheen, van voor de medicatie. Vandaar dat ik aan gewenning denk.
Verder was het een rustig weekje. Vrijdag heb ik van de pedicure nog een heerlijke verwenbeurt voor mijn voeten gehad, een pedicurebehandeling met voetmassage.......echt heerlijk is dat!
Komende week moet ik dus door de CT-scan en morgenochtend krijg ik bezoek van de vrijwilligster van de zonnebloem. Morgenmiddag en Donderdagochtend naar de dagbesteding, donderdagmiddag ziekenhuis en daardoor geen fitness. Zondag hebben we reünie van de Lourdesgroep. Ik ben er alleen nog niet helemaal aan uit of ik er heen ga want het is helemaal in Amsterdam. Gezien mijn ervaringen met de Valys-taxi, ben ik een beetje bang dat het een hele lange reis gaat worden. Eric was er ook nog niet helemaal aan uit, we beslissen deze week wat we gaan doen. Zelf heb ik toch wel de kriebels en ik denk ........ dat ik wel ga want het is toch wel heel leuk om iedereen weer te zien.


Zondag 30 Januari 2011: Huisarts

Afgelopen week heb ik rustig aan gedaan en vooral veel geslapen. De moeheid is al wel minder maar nog niet helemaal zoals ik het zou willen.
Heel veel heb ik dus niet te vertellen. Alleen dat er maandag bloed is geprikt en vrijdag ben ik daarvoor bij de huisarts geweest. Mijn kalium was 3.6 dat is net goed maar aan de lage kant van goed, zo zei de huisarts. Ik moet nu nog een maand doorgaan met de plastabletten want er zit nog veel vocht. Over 3 weken opnieuw bloed prikken en controle want ze wil het goed in de gaten houden. Met deze medicatie is het ook uitkijken voor jicht. Anderhalf jaar terug moest ik ermee stoppen vanwege jichtaanvallen. Ook daar laat ze bloed op prikken om dit in de gaten te houden. Zo blijf ik weer mooi bezig.
Donderdag moet ik even naar de KNO-arts in Breda en verder heb ik alleen de dagbesteding maandag en donderdag alleen de middag omdat ik dan 's morgens naar de KNO moet.
Kort stukje dit keer J  


Zondag 24 Januari 2011: CI-controle

Pfffff ik ben blij dat de week voorbij is, het was zo'n drukke week. Ik ben ook helemaal doodop en heb vandaag maar eens lekker lui gedaan, lang geslapen en geluierd.
Het belangrijkste deze week was de CI-controle, alweer de 7e jaarcontrole. Woensdag in alle vroegte ben ik met de taxi en iemand van de begeleiding richting Maastricht vertrokken. We reden hier weg met de opkomende zon en in Limburg reden we de regen tegemoet.
In het AZM(nu UMCM) aangekomen zijn we eerst iets gaan drinken, we hadden dorst en hadden nog een half uurtje voor ik bij de KNO-arts moest zijn, dus dat kwam goed uit.
De KNO-arts had niet veel te vertellen, ze kon ook niet in mijn oren kijken want die zijn beide dichtgenaaid, dan ben je zo klaar.
Daarna door naar de audiologie voor de gehoortesten. Ze zijn eindelijk wijs geworden want het protocol is afgelopen zomer aangepast en nu hoefde ik niet meer de standaard gehoortest te doen. Dat is de test die iedereen wel kent, met koptelefoon en dan naar piepjes luisteren. Omdat ik helemaal doof ben en dit nooit kan veranderen, vond ik het altijd zo'n onzin om die testen te doen. Een beetje voor Jan Joker met een koptelefoon op m'n hoofd naar pieptjes luisteren die ik nooit van m'n leven meer zal kunnen horen op die manier. Maar het moest steeds volgens het protocol want er kan wel eens iets veranderen. Dat zou dan bij mij een heel groot wonder zijn. Dus ik was heel blij dat ik die testen niet meer hoefde te doen.
Wel de CI-testen waarbij ik voor de luidsprekerbox zit en op die manier naar de piepjes luister. Hierna nog een spraakverstaandbaarheidstest, dan krijg je via de box korte woordjes te horen in verschillende spreektonen: hard, normaal en zacht.
Na de testen hadden we de gelegenheid om te gaan lunchen en na de lunch moest ik naar de audiologe voor de uitslag van de testen, CI-controle en eventuele afregeling.
De gehoortesten had ik iets slechter gedaan dan de afgelopen jaren. Met de piepjestest scoorde ik altijd gemiddeld 35db en nu zat ik op 45db. Wat de woordjes betreft had ik bij het harde spreekniveau hetzelfde gemiddelde als vorige jaren 85% maar bij het normale spreekniveau nu 55% en vorige jaren 65%. Bij het zachte spreekniveau kon ik geen enkel woordje verstaan, dus dat was 0% score.
Dat ik het deze keer slechter heb gehoord kan door verschillende factoren komen zoals: moeheid, anders voor de box zitten, tinnitus. En ik denk dat de tinnitus woensdag de oorzaak was. Dat vertelde ik aan de audiologe en toen hebben we een heel gesprek over mijn tinnitus gehad.
Hierna is ze de CI na gaan kijken of alles nog goed werkte. Daarna mijn implantaat via de computer door gemeten en de apparatuur werkt nog prima. Als er niets geks gebeurd kan ik er weer een jaar tegenaan met de CI.
Daarna richting huiswaarts vertrokken en nu scheen in Limburg de zon en begon het vlak voor Eindhoven flink te regenen. Eind van de middag was ik thuis en ik was me toch moe. Ik was eerst in mijn stoel neer gevallen maar ben al snel naar bed gegaan.
Donderdag ging ik de hele dag naar 't Anbarg (dagbesteding) en dat was wel leuk en gezellig maar de moeheid zat nog steeds in mijn lijf, dus donderdagavond was het lampje weer opgebrand.
Vrijdagochtend kon ik uitslapen en mij voorbereiden op het etentje ter ere van het 40-jarig huwelijk van mijn oude buren (uit Prinsenbeek)
Ik zag er best tegenop, maar ik had de buurvrouw beloofd dat ik zou komen dus moest ik gaan. Ze had het zo lief gevraagd en houdt dan ook rekening met mij. Ze had al verteld dat er geen muziek zou zijn en gewoon Hollands eten dus ook vast wel iets voor mij erbij. Toen ik de feestzaal binnenkwam reageerde ze beide zo enthousiast en blij, en daar deed ik het voor. En ik mocht ook nog eens bij het bruidspaar aan tafel zitten, zodat ik iemand bekends naast mij had, echt lief hoor. Van het eten heb ik ook mee kunnen smullen, dus wat dat betreft is het wel goed gegaan.
Alleen maken 60 pratende mensen net zoveel herrie als muziek en ik kon daardoor heel weinig verstaan en erger is dan dat de tinnitus steeds harder wordt, alsof het boven alles uit wil komen.
Het was ook wel even lachen want de buurvrouw vertelde mij iets en ik kon er maar niet achterkomen wat ze zei. Ik had 2 woorden van de zin: buren en paarden, maar het 3e belangrijke woord, daar kon ik niet aan uit komen. Uiteindelijk bleek het om 'brood' te gaan. Toen ik het eenmaal wist, leek het zo simpel en logisch. 'Onze buren hadden veel brood over voor onze paarden', dat was de zin en door dat ene woordje kon ik er niet uit komen, stom eigenlijk.
Gisterochtend kwam ik met hoofdpijn, veel lawaai in mijn hoofd en moe uit bed. Was wel wat langer blijven liggen want gistermiddag zou ik naar vrienden in Rosmalen gaan en daar ben ik ook geweest. Of ik nou thuis met hoofdpijn en herrie zit of bij hen, dat maakt dan niet uit en het was bij mijn vrienden gezelliger.
Vandaag dus lekker lang geslapen en lui gedaan en dan morgen weer vol goede en frisse moed aan de nieuwe week beginnen. Gelukkig heb ik nu geen extra dingen, het was afgelopen weken even een beetje te veel van het goede denk ik.
Morgen moet ik eerst even bloed laten prikken en dan morgenmiddag naar de dagbesteding. Meteen langs de huisarts om een afspraak te maken voor de bloeduitslag. Donderdag een hele dag naar 't Anbarg en verder heb ik volgens mij niets.


Zondag 16 Januari 2011: Diabetescontrole

De 2e week van dit nieuwe jaar is ook weer voorbij gevlogen en ik heb geen moment gehad om mezelf te vervelen J  
Maandag ben ik naar 't Anbarg (dagbesteding/fitness) geweest en ook nog op een verlate verjaardagvisite.
Dinsdagochtend moest ik naar de Diabetesverpleegkundige. Mijn suiker was heel netjes met een gemiddelde van 5.8 daar was zij erg tevreden over. Mijn bloeddruk was aan de hoge kant en ik hou nogal veel vocht vast. Daar heb ik nu een extra plastablet voor gekregen. Volgende week moet ik bloed laten prikken en daarna op controle bij de huisarts voor het vocht vasthouden. Zo blijf ik dus weer lekker bezig.
Woensdagochtend gezellig met mijn Buddy en een vriendin van haar naar de markt geweest en gewinkeld.
Had ik dinsdag en woensdagmiddag ook weer wat bijzonders.......ik was dinsdagmiddag - zoals gewoonlijk - naar mijn ouderlijk huis gereden voor de beestjes. Dinsdag op de scootmobiel want toen was het gelukkig droog. Kom ik er aan, kan ik niet binnen omdat de sleutel niet lag waar die moest liggen K   Een geluk dat ik met de scootmobiel was, anders had ik daar gestaan. Mickey zat in de bijkeuken te miauwen. Zij begreep er natuurlijk niets van dat het vrouwtje er was maar niet binnen kwam. Zag ik ook nog dat ze geen eten en drinken meer had, maar ik kon nergen bij.......dat was dus niet zo leuk K  
Ik ben toen maar naar de buren gereden om daar een bakske te doen, zo was ik niet helemaal voor niets die kant opgereden.
Woensdagmiddag regende het, maar ik had geen rust in mijn kont en wilde gaan kijken of Mickey inmiddels wel eten had. Ik zat toen nog met mijn Buddy in de Hema aan een lekkere lunch, en vertelde van mijn onrust. "Dan ga je toch met de taxi", zei mijn Buddy. Jaaa maar als de sleutel er weer niet is, dan zit ik daar en kan geen kant op! Zij heeft toen voor mij naar mijn broer gebeld en de sleutel lag weer waar hij moest liggen, zei mijn broer. Daarna heeft ze voor mij ook de taxi gebeld en besteld. Dus ik met de taxi er op af. Sleutel van de schuur netjes op zijn plaats..............en..........je zult het niet geloven.............huissleutel onvindbaar L   Zat ik daar in de schuur met mijn rollator, dus kon geen kant op. Mickey was gelukkig ook in de schuur en ik had eten voor haar in mijn tas, dat kon ik haar geven. Maar ja, het was iets na half 3 en de taxi zou mij om 4 uur pas komen halen. Lange tijd wachten in een koude schuur.
Ondertussen mijn broer gesmst over de huissleutel maar hij wist ook niet waar die dan moest zijn. Uiteindelijk besloot ik om te proberen bij de buurvrouw te komen, zodat ik in elk geval een beetje warmer en gezelliger zou zitten. Nou is het bij ons niet zo dat de buurvrouw pal naast ons woont en ik dus een stukje moest lopen. Maar buiten lopen met de rollator gaat heel moeizaam, zo ook die middag en dan regende het er ook nog eens bij. Ik was halverwege en toen kwam er een man aangefietst die bijna dagelijks bij ons komt. Dat was mijn redding want ik heb hem gevraagd om naar de buren verderop te gaan om te zien of daar iemand thuis was omdat zij een reservesleutel hebben. Dinsdag was ik er ook heen geweest maar toen was er niemand thuis. Nu had ik meer geluk want ze was nu wel thuis en kwam zelf met de sleutel, kon ik eindelijk binnen en Mickey ook. Het was op dat moment al wel half 4 hoor. Om kwart over 4 kwam de taxi, dus heb ik nog lekker 3 kwartier binnen kunnen zitten, beter dan in de schuur.
Een vriendin zei dat haar leven maar saai is vergeleken bij dat van mij. Nou is het mijne ook niet zo spectaculair maar op de een of andere manier gebeurd er altijd wel weer iets waar ik dan een heel verhaal over kan vertellen.........voor jullie als lezers ook wel leuk   
Na dit avontuur werd het gewoon donderdag en die dag ben ik voor het eerst de hele dag naar 't Anbarg geweest. Ik heb 's morgens mee gedaan met de gespreksgroep en vond dat heel gezellig. Ik kon het gesprek gelukkig redelijk goed volgen. Er werd door de begeleidster goed opgelet dat we niet door elkaar zaten te kletsen maar om de beurt en dan is het voor mij goed te doen. Wat heel leuk was, is dat iedereen zei dat ze blij met mij zijn, en ze vinden mij een aanwinst voor de dagbesteding en voor de gespreksgroep. En dan zit ik daar met al mijn onzekerheden en zeggen ze zoiets, dat doet dan wel goed hoor   
Vrijdag ben ik weer naar ons thuis geweest en gelukkig geen sleutelproblemen meer gehad. Gistermiddag op verjaardagsvisite van de buurvrouw (van ons thuis) en ook nog even thuis geweest.
Vandaag heb ik rustdag en Blogdag J  De komende week zit ook aardig volgepland. Maandagmiddag en Donderdag naar 't Anbarg, woensdag de hele dag naar Maastricht voor de CI-controle, vrijdag etentje van de oude buren die 40 jaar getrouwd zijn, zaterdag naar vrienden in Rosmalen. En dan is de week weer om en tijd voor een nieuwe Blog.


Zondag 9 Januari 2011: Verkeerde start

Ja, ik heb al meteen de eerste week van 2011 een verkeerde start gemaakt. Dinsdag aan het eind van de middag had ik de kerstboom opgeruimd en heb ik de spullen ook in mijn eentje naar de kelder gesjouwd. Dat had ik beter niet kunnen doen, maar hulp in roepen van de begeleiding. Mja deze mevrouw is weleens eigenwijs en dacht het zelf wel af te kunnen. Het is ook gelukt maar met als gevolg dat het in mijn rug is geschoten en ik vooral dinsdagavond en woensdag bijna niet op of neer kon door de rugpijn L   Daar heb ik van geleerd en zal volgend jaar toch maar tijdig hulp inroepen.
Het gaat nu wel beter met mijn rug maar het is nog niet helemaal over. Vooral met opstaan en het eerste stukje lopen, is het nog flink pijnlijk. Als ik eenmaal op gang ben, dan gaat het wel.
Woensdag heb ik geen buddy-dag gehad maar donderdagmiddag ben ik wel gewoon naar de dagbesteding gegaan. Daar heb ik aan de begeleider gevraagd of hij specifieke oefeningen voor mijn rug had. Die heb ik gedaan en het gevolg was dat ik vrijdag en gisteren vreselijke spierpijn in mijn bovenbenen had K   Ik moest op een hele grote skippybal zitten, daarop recht je automatisch je rug en dus een goede oefening voor de rugspieren. Ik had zoiets van daar rol ik meteen vanaf met mijn evenwichtsproblemen. Er was wel een bank achter de bal gezet zodat deze niet weg kon rollen. Maar ik heb zo stevig met mijn benen op de grond gedrukt om mij op die manier zittend te houden. Ik voelde het al terwijl ik zat dat mijn bovenbenen pijn deden en gisteren was het helemaal prijs. Nu voel ik het nog wel maar al een heel stuk minder.
Dus dat was geen goede start maar wie weet.......heb ik nu alles gehad voor dit jaar en wordt de rest van het jaar keigoed J  
En wat nog meer.........maandag stond onverwachts de monteur van Welzorg voor de deur, hij kwam nieuwe koolborstels in de scootmobiel zetten. Dinsdag kon hij al weer terug komen want hij had de kap/bumper niet goed terug gezet en die hing nog maar half aan de scootmobiel. Inmiddels is dat ook weer opgelost en nu is het even afwachten of het tik-geluid weg is, anders moet er ook nog een nieuwe motor in. Kunnen ze beter een nieuwe geven en dan eentje die een nog grotere afstand kan rijden..........zal vast niet gebeuren hoor. Zeker niet met alle bezuinigingen. Ik hoorde dat men in Breda binnenkort maandelijks huur moeten gaan betalen, ben ik blij dat ik niet meer in die gemeente woon.
Afgelopen woensdag werden we ook opgeschrikt door de grote brand op industrieterrein Moerdijk. Ik kon vanuit mijn stoel de vlammen de lucht in zien gaan en toen het donker werd zag ik de oranje gloed van de vlammen. Ik denk dat ik hemelsbreed iets van 8 - 10 km er vandaan woon. Gelukkig voor ons dat de wind de andere kant op stond, anders was de rookwolk deze kant opgekomen. Ik benijd de mensen die de rookwolk over zich heen kregen echt niet.
En vrijdagmiddag ben ik als gast bij de spelmiddag op de dagbesteding geweest. Ik had aan het eind van de middag een evaluatiegesprek en mijn begeleider had mij uitgenodigd om als ik zin had, heel de middag te komen. Ik kon toch weinig doen en ben er heen gegaan en vond het heel gezellig.
Waarschijnlijk ga ik binnenkort op donderdag de hele dag naar de dagbesteding en ook de vrijdagmiddag erbij. Donderdagochtend wilde ik graag mee doen met het spel Boccia, dit is een soort jeu de boules. Tijdens mijn revalidatie in 2004 in het revalidatiecentrum van Breda, speelde we dat spel vaak en vond ik het erg leuk, dus vandaar mijn vraag.
Helaas is er op het moment nog geen plaats, de groep is al groot en de ruimte klein. Ik word wel op de wachtlijst geplaatst. Tot er een plaatsje is werd mij aangeboden om aan de gespreksgroep mee te doen. Dit is elke donderdagochtend met iets van 6 personen en er komt elke week een bepaald onderwerp aan bod. Er word ook op gelet dat iedereen aan het woord komt en dat niet iedereen door elkaar zit te praten. Dan zou het voor mij moeilijk te worden om het gesprek te volgen. Ik heb gezegd dat ik het wil gaan proberen. Anders zit ik die dag 's morgens toch maar te wachten tot het 1 uur is (dan halen ze mij op voor de dagbesteding) dan kan ik net zo goed in de ochtend al gaan, net zo gezellig.
In de toekomst wil ik ook op de vrijdagmiddag met de spelmiddag mee gaan doen, dat vond ik gisteren heel leuk en gezellig. Maar dat wil ik pas na 1 maart gaan doen. Vanaf die datum is ons ouderlijk huis verkocht en kan ik niet meer naar de beestjes, dus moet ik andere bezigheden zoeken. En dan is dit wel leuk. Wat en verandering trouwens want een half jaar geleden zag ik er heel erg tegenop om naar de dagbesteding te gaan en nu vraag ik zelf om aan meer aktiviteiten mee te doen en dus vaker erheen te gaan. Een goed teken, dat ik daar mijn draai gevonden heb en het leuk vind.
Zo zit mijn week al bijna volgeboekt, ik denk niet dat ik mij voorlopig ga vervelen J   Vanaf maart zal ik dan op maandagmiddag, donderdag hele dag en vrijdagmiddag naar de dagbesteding gaan. Woensdag is buddy-dag, dinsdagochtend komt mijn huishoudelijke hulp altijd en in het weekend ben ik meestal vrij.
Tussendoor nog artsen en ziekenhuis bezoeken. Oja vrijdag is er bloed geprikt. Ik moest wel eerst een minuut of 10 met mijn hand in een warm badje en daarna lukte het prikken in 1x. Dinsdag moet ik naar de diabetesverpleegkundige voor de uitslag, zal wel goed zijn hoor.
Komende week weer elke dag wel iets te doen: fitness, diabetescontrole, buddy, naar verjaardag, op visite en vanmiddag naar Eric voor de reispapieren. Wel op tijd naar huis om naar de boeren (boer zoekt vrouw) te kijken, want dat kan ik niet missen J   En hopen dat de rugpijn de komende dagen verdwijnt, dan komt het allemaal wel weer goed.



Zondag 2 Januari 2011: Nieuwjaar

Gelukkig Nieuwjaar en welkom in 2011. De afgelopen jaren heb ik er een gewoonte van gemaakt om het nieuwe jaar met een nieuwe pagina te beginnen. Zoals jullie zien begin ik ook 2011 met "een schone lei". Ik weet niet of jullie goede voornemens hebben gemaakt.......ikke niet.......alleen dat ik deze pagina weer vol ga schrijven dit jaar J
Gisteren ben ik aan het knutselen geweest en heb het plaatje dat hiernaast staat gemaakt. Ik heb de twee spreuken die er op staan afgelopen week ergens gelezen, en vond ze mooi. Op mijn hyves had ik ze al in mijn www gezet en nu heb ik ze in dit plaatje verwerkt om ze met jullie te delen.
Mijn jaar begint al meteen met medische toestanden. Afgelopen week kreeg ik een brief met de mededeling dat ik deze week weer bloed moet laten prikken voor de diabetescontrole. Dat begint dus al goed, meteen bloed prikken. Betekent dat ik volgende week dus weer een bezoek mag brengen aan de diabetesverpleegkundige.
De eerste week van het nieuwe jaar zit al aardig vol gepland. Maandag-dagbesteding, dinsdag-bezoek, woensdag-buddy-dag, donderdag-dagbesteding, vrijdag-naar de beestjes, zaterdag vrij en zondag gaan Eric en ik de aanvraagformulieren voor de Zonnebloem-vaarvakantie invullen. En dan heel hard hopen dat we dit jaar wel mee mogen met de boot.
Tussendoor ook nog de kerstspullen op zien te ruimen, die kunnen weer voor een jaar de kelder in. Ik vind het altijd wel jammer als de kerstspullen weg zijn want dan doet het huis ineens zo kaal aan. Maar ach, voor we het weten is het weer kerst en kan alles weer tevoorschijn gehaald worden. Als ik zie hoe snel 2010 voorbij gevlogen is. Ik weet nog dat ik vorig jaar in januari schreef dat ik zo zat te balen van de sneeuw en wilde dat het voorjaar werd. Het voelt alsof ik dat pas een paar weken geleden heb geschreven maar er is inmiddels al een heel jaar voorbij gegaan.
En er is in het afgelopen jaar ook van alles gebeurd. Hele heftige maar ook leuke dingen. Nu gaan we op avontuur in het nieuwe jaar, vol nieuwsgierigheid naar wat dit jaar in petto heeft.........ik hoop heel veel goeds voor iedereen!

Alle Blog-pagina's

Blogs 2018 | Blogs 2017 | Blogs 2016 | Blogs 2015 | Blogs 2014 | Blogs 2013 | Blogs 2012 | Blogs 2011 | Blogs 2010 | Blogs 2009 | Blogs 2008 |
Blogs 2007 | Blogs 14-4-2006 t/m 30-12-2006 | Blogs 21-9-2005 t/m 26-3-2006 | Blogs 12-3-2005 t/m 18-9-2005 | Blogs 7-2-2004 t/m 10-2-2005

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL (nieuw)|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT