Met de bus naar Lourdes.

Voor de 19e keer vertrok ik naar Lourdes. Deze keer niet per trein maar op een – voor mij – geheel nieuwe wijze, met de Lance-bus. Dit is een aangepaste bus waar rolstoelen in vervoerd kunnen worden en er gaan extra begeleiders mee, die zorg kunnen geven aan pelgrims met een zorgbehoefte. Het was voor mij best spannend omdat dit de 1e keer was dat ik zo’n verre reis met een bus zou gaan maken. Na de verwijdering van mijn evenwichtsorganen en alle bijkomende complicaties, kon ik niet eens tegen een autorit en nu – inmiddels 8 jaar na die operatie – ga ik een busreis maken, hoe wonderlijk toch!
Deze busreis gaat via Nevers en het was al lang een wens van mij om nog eens naar Nevers te gaan. Ik geloof in 1997 ben ik ook in Nevers geweest, maar dat was toen geen succes. We waren toen met de trein via Nevers gegaan. Helaas had de trein toen heel veel vertraging waardoor we veel later dan gepland aan kwamen en het enige wat ik mij herinner is dat alles vlug-vlug moest. We mochten niet eens stil staan bij de schrijn van St. Bernadette. Sindsdien had ik de wens om ooit nog eens terug te gaan en dan in alle rust een kijkje te kunnen nemen in het leven dat St. Bernadette in Nevers heeft gehad.
De busreis is goed bevallen, het rijden ging goed en we hebben veel meer van Frankrijk gezien dan vanuit de trein. Voor mij was de bus fijner omdat het een kleinere ruimte en groep is en daardoor minder rumoerig dan de trein. Bovendien kon ik verstaan wat er verteld werd want als wij informatie kregen dan gebeurde dit d.m.v. de microfoon voor in de bus, en dat kon ik goed verstaan. Het enige wat ik jammer vind is dat er soms zo weinig tijd is om ergens goed rond te kijken. Wat mij betreft mag zo'n busreis 2 weken duren. 1 week voor de busreis en 1 week Lourdes. Al zal de reis dan vast veel duurder worden en dat is ook weer niet wat we willen J  
Hieronder is mijn reisverslag weer te lezen en natuurlijk een groot aantal foto's te bekijken.........ik wens jullie veel lees - en kijkplezier!!!

Fotoalbum Lourdesreis Busreis/35+ van 14 t/m 22 Oktober 2011

Als je op de startknop drukt dan gaat de fotoshow automatisch. De foto's wisselen om de 10 seconden. Je kunt door met de muis op de knop met >> of << te klikken ook handmatig door het fotoalbum bladeren.
Er zitten ook een aantal foto's tussen van andere groepsgenoten, daar schrijf ik de naam van de fotograaf achter.
Mocht je een foto op groter formaat willen hebben, stuur mij dan een mailtje.

Vrijdag 14 Oktober 2011

We moesten vanochtend om 08.15u aanwezig zijn bij de parkeerplaats van NS-staion Breda/Prinsenbeek. De bus zou hier uiterlijk 09.00u vertrekken. Maar op de tijd van vertrek waren 2 personen nog niet aanwezig, zij bleken op het verkeerde station te staan, namelijk Breda CS. Tegen de klok van 09.30u kon de bus met alle pelgrims aan boord vertrekken. Ik voelde mij meteen thuis in de bus want er zaten enkele bekenden van mij in. Onder andere mijn reisgenoot Bernadette en groepsgenoot Emma-Marie. Maar ook enkele mensen die ik al eerder in Lourdes heb mogen ontmoeten. Gezellig dus.
Toen we eenmaal op weg waren heeft onze reisleider zich via de microfoon voorgesteld en later ook onze pastores Riekje en Ria. Na het voorstellen en informatievoorziening, ging Riekje ons voor in gebed en gezang uit ons reisboekje. Ik voelde mij op deze wijze echt op bedevaart, vond het mooi.
De bus beviel mij al meteen goed. Qua geluid was het veel rustiger dan de TGV waar ik vorig jaar mee gereisd had. Als er informatie verteld werd of gebeden, dan werd dit voor in de bus, met de microfoon gedaan en was dit ook voor mij goed verstaanbaar. Ook vond ik het gezellig zo met een kleine groep mensen in de bus. Met mijn lijf/hoofd ging het gelukkig ook goed. Met de zitplaats had ik er rekening mee gehouden dat ik met mijn linker doofblinde zijde naar het raam ging zitten, zodat ik een beter overzicht had met mijn rechter horende/ziende zijde. Ik had alleen wel iets meer ruimte voor mijn benen willen hebben, maar ja je kan op een bedevaart niet alles hebben J
Rond 11.15u hadden we onze eerste stop in de omgeving van Kortrijk. Hier konden we even de bus uit en in het wegrestaurant naar de toilet, iets drinken of zomaar even rondkijken en een frisse neus halen. Ik heb er een lekkere beker warme chocomel gedronken en tegelijkertijd een leuk gesprek met medepelgrims en pastores.
Om 12.15u vertrok de bus weer en rond 12.20u passeerden wij de Franse grens en reden verder richting Lille en Amiens. Onderweg kregen we een lunchpakket uitgereikt.
Om 15.00u hadden we een stop bij de kathedraal van Amiens en kregen we gelegenheid om deze te bezichtigen. Kathedraal Notre-Dame is é én van de belangrijkste kathedralen van Frankrijk en is sinds 1981 opgenomen in de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het is de grootste gotische kathedraal van Europa. Ik heb er mijn ogen uitgekeken en natuurlijk foto’s gemaakt. Wel jammer dat we maar een uurtje de tijd hadden om de kathedraal te bezichtigen, ik had er best langer willen rondkijken. Niet alleen in de kathedraal maar ook in Amiens zelf.
Om 16.00u vertrokken we uit Amiens in de richting van Lisieux. Op weg naar Lisieux heeft pastor Riekje ons het een en ander verteld over het leven en heiligverklaring van St. Thérèse van Lisieux. ( Klik hier voor info)
Ook hebben we gebeden en gezongen uit ons reisboekje en samen de rozenkrans gebeden. Riekje, Ria, Wout, Joke en Thea hebben elk een tientje van de rozenkrans voorgebeden. Lia las ook nog een prachtig gedicht voor.
Om 17.45u hadden we weer even een korte stop op een parkeerplaats om daarna onze weg richting Lisieux te vervolgen. Onderweg reden we over een hele indrukwekkende brug over de Seine, de “Pont de Normandie”. Bij mij is deze brug vooral bekend van de Tour de France. Iedereen was volgens mij onder de indruk van dit prachtig stuk kunstwerk, de brug is in 1995 geopend en was gedurende 4 jaar de langste hangbrug ter wereld.
Om 19.30u arriveerden wij in Lisieux bij Ermitage Sainte Thérèse voor onze overnachting. Nadat alle koffers uit de bus geladen waren konden we om 20.00u aan tafel voor ons diner.
Na het diner werden de kamers toegewezen en Bernadette en ik kregen kamer 302 om te overnachten. Vrijwilligers Joke en Thea hielpen ons meet boven komen, de koffers en de bedden opmaken. Toen we op de kamer aankwamen liep het al tegen de klok van 22.00u. Na nog wat rommelen en samen praten over alles wat we deze dag gezien, gehoord en beleefd hebben zijn we gaan slapen. We vonden het heel bijzonder om in het klooster te slapen waar St. Thérèse heeft gewoond.

Zaterdag 15 Oktober 2011

Vanmorgen moesten we om 06.45u al opstaan want om 7.45u was het ontbijt. Het was een sober ontbijt met alleen stokbrood met jam. Na het ontbijt ben ik even buiten in de tuin gaan kijken en enkele foto’s gemaakt. Het was nog erg koud buiten, het had ’s nachts gevroren want de daken en het gras zagen wit.
Om 08.30u zijn we met de groep naar de kapel van St. Thérèse gegaan. In het midden van de zijkapel staat een bronzen schrijn met St. Thérèse. De meningen waren verdeeld of dit het lichaam van haar was of een wassen beeld uitvoering. Op internet heb ik gevonden dat St. Thérèse hier is uitgebeeld, in haar stervenshouding en gekleed met de pij van de Karmel. In de linkerhand houdt ze het kruisbeeld van haar professie. Bij de opgravingen van haar stoffelijk overschot vond men slechts stof en beenderen. Bijna al de relieken zijn opgesloten in een zilveren koffertje dat zich in de onderbouw van het schrijn bevindt.
Na het bezoek aan de kapel zijn we met de bus naar de Basiliek gereden. De basiliek stond niet ver van het klooster/kapel vandaan, maar de weg ernaartoe was heel steil. Gauthier heeft mij geduwd en een rondleiding gegeven en ik had aan hem een hele goede gids, want hij wist heel veel over de basiliek te vertellen. Ik vond de basiliek nog indrukwekkender dan de kathedraal van Amiens. Na de rondleiding door de basiliek zijn we naar buiten gegaan om via de rolstoelingang naar de Crypte onder de basiliek te gaan. Daar keek ik mijn ogen nog meer uit, wat een prachtige mozaieken zijn daar te zien zeg. Echt heel indrukwekkend alles. In de crypte hadden we ook een mooie Eucharistieviering.
Na de viering rond 11.00u, zijn we met een klein groepje rolstoelers/duwers te voet terug gelopen en hebben onderweg een terrasje opgezocht, waar we gezellig iets gedronken hebben. Daarna terug naar de Ermitage voor onze lunch.
Na de lunch werden we verrast met een lied gezongen door de bediening. De bediening bestond uit vooral uit Afrikaanse en Vietnamese jonge vrouwen. Zij liepen zo stilletjes, haast sereen tussen de tafels door, ik heb daar echt even vol bewondering naar zitten kijken. Op internet vond ik over de bediening het volgende: “Sedert november 1995 wordt de Foyer uitgebaat door 'Les Travailleuses Missionnaires de l'Immaculée', leden van de 'Famille Missionnaire Donum Dei', derde seculiere Karmelorde ... mensen die komen uit de 5 continenten.”
Gauthier had bij een afbeelding in de basiliek ook iets verteld dat voor St. Thérèse alle mensen gelijk waren/zijn en zij zich daarvoor inzette. Daar komt dit verhaal dan met overeen.
We zijn rond 13.30u weer met de bus vertrokken richting onze volgende overnachtingplaats Niort. De bus was trouwens versierd met slingers want onze reisleider Dolf vierde zijn 65e verjaardag. In de bus was het heel gezellig en we werden ook goed vermaakt. Eerst las Dolf een grappig gedicht voor, over 65 jaar worden. Verder hebben we Bingo gespeeld en was er een prijsvraag. We kregen een formulier met daarop zinnen die afgemaakt moesten worden door een plaatsnaam in te vullen. Bijvoorbeeld: De parachutist durft niet in tuinen te landen, want hij is bang dat hij……….. en daar moest dan ingevuld worden Rozendaal. Het was best een pittige opdracht en er was ook heel wat strijd onderling.
Onderweg hebben we ook weer samen gebeden en gezongen, de rozenkrans gebeden en daarbij mochten Ronnie, Thea, Bernadette, Riekje en mijn persoontje een tientje van de rozenkrans voorbidden. Verder werd de dvd ‘the song of Bernadette’ gedraaid. De tv was voor mij te ver weg om goed te kunnen kijken en ik ben tijdens de film in slaap gevallen.
Rond 16.15u hadden we een korte busstop en om 17.00u vertrokken we weer. Onderweg kwamen over de Loire, dat was rond 17.45u en toen moesten we nog bijna 200km rijden naar Niort. Vanuit de bus konden we genieten van een hele mooie zonsondergang en rond 19.45u kwamen we eindelijk in Niort aan bij het Mercure hotel. Hier konden we meteen door naar het restaurant voor het diner. In dit hotel was alles heel luxe (vergeleken bij wat ik gewend ben in Lourdes en onderweg in Lisieux). Het eten zal ook best goed geweest zijn maar het was niet mijn smaak, dus veel heb ik niet op. Het liep al tegen tienen toen we klaar waren met het diner en onze koffers konden gaan halen om naar de kamer te gaan. Grappig was wel dat we gisteren in Lisieux kamer 302 hadden en hier in Niort 203, omgedraaide getallen dus.
Het hotel zag er goed uit maar niet echt aangepast voor rolstoelers. De rolstoel kon maar net door de kamerdeur en in de toilet geen beugels en een badkuip i.p.v. douche, en een bad is voor zowel Bernadette als mij, moeilijk om te gebruiken met onze beperkingen. Maar ik was allang blij een bed te hebben, want ik viel bijna om van moeheid en slaap. Het was dan ook een lange dag geweest vandaag met alle indrukken van Lisieux nog in mijn hoofd en de busreis. Het slapen lukte niet meteen en ik heb een paar keer mijn CI weer op moeten doen om aan Bernadette iets te vertellen of te vragen over alles wat we vandaag meegemaakt hebben.

Zondag 16 Oktober 2011

Vandaag moesten we supervroeg opstaan, om 05.15u al want om 06.15u moesten we aan het ontbijt verschijnen omdat we om 07.00u al zouden vertrekken. We zaten allemaal een beetje duf aan het ontbijt, wat overigens een goed ontbijt was. Op dit vroege uur hebben we al gezongen voor Adrienne, zij werd vandaag 50 jaar en daar moest op gezongen worden en ze kreeg een sjerp om zodat iedereen kon zien dat ze vandaag Sarah werd.
Om 07.15u zijn we vertrokken vanuit Niort richting Lourdes. Omdat we vroeg in de middag in Lourdes aan wilde komen, moesten we zo vroeg vertrekken, het is een rit van dik 430km.
Doordat we zo vroeg op stap waren, konden we wel genieten van een mooie zonsopgang en daar is dan ook menig foto van gemaakt. Aan de linkerkant van de bus konden we de zonsopgang zien en aan de rechterkant stond de maan nog aan de hemel, apart hoor. Rond 09.15u reden we bij Bordeaux en een uurtje later hadden we weer een busstop waarbij we de bus even uit konden, naar de toilet, iets drinken en/of eten of lekker een frisse neus halen. Om 11.00u vertrokken we voor het laatste stuk van onze reis naar Lourdes. Onderweg hebben we samen weer gebeden en gezongen en er was weer voldoende vertier in de bus. De prijsuitreiking van de plaatsnamenwedstrijd vond plaats en er bleken 6 mensen te zijn die het helemaal goed hadden ingevuld. Zij moesten de prijs samen delen. Dit was een doosje Merci chocolade. De verliezers kwamen goed weg want iedereen kreeg een stukje chocola. J
En zo kwamen we steeds dichter bij Lourdes en kreeg ik al aardig de kriebels. Bernadette en ik waren een beetje melig en we gingen zodra we Lourdes op de wegwijzerborden zagen staan, deze borden proberen te fotograferen……..”als de kinders maar zoet zijn” J
Om 13.25u waren we in Lourdes bij hotel Arcades waar Ronnie, Patricia en Erik de bus uit gingen om zich bij de jongerengroep aan te sluiten. Hierna ging het naar ons hotel L’europe waar Bernadette, Emma-Marie, Gauthier en ik, bij onze vrienden van de 35+ groep konden voegen. De groep zat aan de lunch en wij konden meteen aanschuiven.
Ik vond het fijn en leuk om weer bij mijn eigen groep te zijn maar had ook heimwee naar de bus, in twee dagen was ik toch al heel vertrouwd geworden met de mensen in de bus.
Ook vond ik de omschakeling van Lisieux naar Lourdes even moeilijk. Er zat nog zoveel in mijn hoofd over wat ik over St. Thérèse had gehoord en gezien in Lisieux, en dan ineens weer omschakelen naar het bekende in Lourdes, dat was even heel raar.
Na de lunch was er eventjes tijd om naar de kamer te gaan en even te rusten. Daarna hadden we ons kennismakingsrondje. Er werd gevraagd om in het kort op een kaartje te schrijven wat Lourdes voor jou betekent. Daarna mocht iedereen vertellen wat hij/zij had opgeschreven. Helaas heb ik niets kunnen verstaan van wat er verteld werd. Dat was weer even een confrontatie …….tijdens de bustocht was het best goed gegaan met het horen/verstaan, vond ik. Terug in Lourdes bij de groep, ging het dus al meteen mis en was ik weer terug in de werkelijkheid van “Oja, dit hoort voor mij ook bij Lourdes.”
We kregen van Pastor Gerrit allemaal een speciaal polsbandje met verschillende in elkaar overlopende kleuren die speciale betekenis hadden:
ZWART -staat voor onze zonden en tekortkomingen, maar ook voor al onze zorgen die we met ons meedragen.
ROOD -is het bloed van Jezus waardoor wij zijn gered, zijn liefde voor ons is zo groot geweest dat hij zijn leven heeft gegeven; hij heeft de wil van de vader echt helemaal volbracht.
BLAUW - als wij net als Jezus die weg willen volgen laten we ons dopen en stappen in zijn voetspoor; een hele opgave want we weten hoe het met Jezus is afgelopen; we doen het niet alleen want hij heeft gezegd dat hij altijd met ons meetrekt.
WIT -is de reinheid; het wassen van onze zonden en tekortkomingen, we kunnen door de heilige Geest vrije mensen en geestdriftig, enthousiast, ons geloof belijden.
GROEN - staat voor het groeiproces, wij mogen als christenen groeien in geloof, hoop en liefde en vol vertrouwen de toekomst tegemoet gaan.
GEEL / GOUD - een toekomst die ons zal brengen bij het vredig, liefdevol en eeuwig leven samen met de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
Na het groepsgesprek zijn we met de hele groep richting de grot gegaan om Maria te begroeten. Ik ben samen met onze groepspastor Gerrit door de grot gegaan en daarna meteen door naar de kaarsen om allereerst kaarsjes te branden voor Eric en Christel, die beiden niet mee konden vanwege ziekte. Gerrit ging spontaan een gebed erbij zeggen en we hebben samen ook gebeden. Dat was zo mooi en een bijzonder moment.
Hierna naar de grot en daar een poosje in stilte met Maria gezeten. Toen ik daar zat, voelde ik mij meteen weer helemaal thuis.
Na het bezoek aan de grot zijn we met de groep naar het terras van Rievierasol gegaan totdat het tijd werd om richting hotel te gaan voor het diner.
Om 20.30u was de openingsviering voor de buspelgrims in de St.Jozefkapel. Wat ik in de preek kon verstaan kwam overeen met de gevoelens die ik vanmiddag had bij de overgang van bus naar 35+ groep. De pastor vertelde zoiets als dat je met de bus nog meer op bedevaart gaat doordat je eerst 2.5 dag samen onderweg bent en elkaar leert kennen, vertrouwt gaat voelen met elkaar en samen op weg bent naar Lourdes en nu de bestemming is bereikt. Met de trein gaat dat sneller en bouw je minder snel een band en vertrouwen met andere reisgenoten. Met de bus ben je samen onderweg, samen bidden enz.... Nou moet ik wel zeggen dat in de trein bij onze groep er wel snel een band is omdat de meeste mensen jaarlijks mee gaan en wij een vriendengroep zijn geworden. Dus voor we in de trein stappen is die band er al. Maar ik vond de bus ‘intiemer’ dan de trein.
Na de openingsviering zijn we nog met een groepje naar de grot gegaan waar we een hele poos in alle rust konden zitten, dat was heel fijn. Daarna richting hotel en het bed in, dat werd de hoogste tijd.

Maandag 17 Oktober 2011

Vanmorgen weer vroeg uit de veren....tja dat hoort bij Lourdes. Na het ontbijt zijn we richting ST. Jozefkapel gelopen voor de Catechese. We kregen weer kaartjes waar we op moesten schrijven wat ‘Onze Vader’ voor je betekent. Daarna werd iedereen gevraagd wat hij/zij had opgeschreven. Ook hier had ik een probleem met het verstaan en heb er helaas weer niets van mee gekregen. Toch vond ik het wel fijn om zo samen met de groep bij elkaar te zijn en we hebben ook samen gezongen waarbij Bernadette ons op haar dwarsfluit begeleidde en Janet en Marcel met de gitaar. Dat vond ik mooi.
Tegen het einde van de viering hebben Bernadette en ik ons ‘aandenken’ uitgedeeld aan de groep. Bernadette bad het Onze Vader en daarna heb ik een korte uitleg gegegeven over het hoe en waarom van ons aandenken. We hadden kaartjes gemaakt met het logo van dit jaar er op: “Samen met H. Bernadette het Onze Vader bidden.” Op de achterkant van het kaartje hadden we het Onze Vader gezet. En voorop het kaartje een speldje met twee open handjes. Dit omdat tegenwoordig het Onze Vader steeds vaker gebeden wordt met beide handen open, om God tot je toe te laten. En open handen betekenen ook dat je je openstelt voor de ander; vriendschap, liefde en warmte aan een ander wilt geven. Bernadette en ik hadden er goed over nagedacht J
Na de Catechese zijn we weer naar ‘ons terras’ gegaan, lekker wat gedronken, gekletst en ontspannen. Tot het weer tijd werd om richting hotel te gaan voor de lunch.
Na de lunch was er tijd om te rusten. Om 15.00u hadden we de Boeteviering in Chapelle Notre-Dame. Dit is een kleine kapel naast het Bernadettemuseum. De pelgrims en vooral de rolstoelen konden er maar net in.
Na de boeteviering zijn we met onze groep naar de grot gegaan. Na de lunch hadden we kaartjes gekregen met de vraag om daar op te schrijven waar we spijt van hebben. Deze kaartjes zijn verzameld en die gingen we nu, in het bijzijn van de hele groep bij de grot neer leggen. We kregen de tijd om een poos rustig bij de grot en Maria te zitten en daarna ben ik nog kaarsen gaan branden, voor mensen die mij dat gevraagd hadden.
Daarna langs de kraantjes om mijn flesjes met water te vullen en van daaruit samen met Leon, José, Bernadette en Herman naar de bibliotheek op het Heiligdom geweest.
Vanuit de Bibliotheek zijn we naar het terras van New Orleans (de vroegere Miam Miam) gegaan. We moesten eerder naar ons hotel want vanwege de Lichtprocessie zouden we een half uur eerder gaat eten.
Om 19.30u zijn we vertrokken richting Heiligdom voor de lichtprocessie. Het opstellen ging nu anders dan voorgaande jaren. We moesten nu op de prairie opstellen en dan over de brug bij de baden, langs de grot en zo de Esplanade op. Een langere tocht dan voorheen. De lichtprocessie was zoals altijd heel mooi en het blijft indrukwekkend om met een lange stoet mensen, samen het Ave Maria te zingen en de kaarsjes de lucht in te zien gaan.

Dinsdag 18 Oktober 2011

Ook vandaag was het vroeg dag, om 06.00u werd ik al gewekt. We moesten vroeg ontbijten omdat we om 07.30u al richting de Grot moesten vertrekken voor de Eucharistieviering die daar om 08.30u zou zijn. Ondanks het vroege tijdstip was het een mooie viering. De kinderen die met de kinderreis mee waren hebben een prachtig lied gezongen: “Je bent een parel in Gods hand.” Ik vond het heel mooi en ontroerend.
Na de viering met z’n allen naar het Rozenkransplein voor het maken van de groepsfoto’s. Daar kwam ik heel wat bekenden tegen, dat was leuk en gezellig. Na het maken van de foto zijn we maar weer eens naar ons terras gegaan. Ook daar was het heel gezellig en druk door de aanwezigheid van vele bekenden.
Daarna weer naar het hotel voor de lunch en na het eten naar de kamer om te rusten, dat was heel hard nodig.
Om 14.30u buiten weer verzamelen om samen de Kruisweg te gaan doen. Deze keer hebben we de kruisweg in de Pius-X kerk gedaan en Gerrit en Leon deden samen de staties lezen, waarna we samen een gebed of gezang zongen. Ik persoonlijk vond het niet ‘mooi’- het sprak mij niet zo aan als anders. De Pius-X vind ik een kille kerk en met kille donkere glas in lood schilderijen/staties van de kruisweg.(nou past dat eigenlijk wel bij een kruisweg, want de kruisweg is natuurlijk ook iets kils en sombers, maar toch spreekt het mij minder aan dan de Kruisweg voor de zieken die buiten staat en we anders altijd deden met de groep)
We waren laat klaar met kruisweg om nog iets te gaan drinken, want het was al tijd om ons op te gaan stellen voor de Sacramentsprocessie.
Deze gaat nu heel anders dan voorgaande jaren. De processie begint in de bovenste basiliek, waar de Monstrans opgehaald wordt. Dan komen ze via de rechterboog naar beneden naar het Rozenkransplein en gaan het bordes op. Daar is een moment van stille aanbidding en daarna trekken we met de hele stoet in processie naar de Pius-X kerk waar de viering gehouden wordt en ook de zegen met de Monstrans wordt gegeven.
De Sacramentsprocessie was deze keer heel bijzonder omdat Marcel de vlag mocht dragen en dus vooraan de processie reed, en wij reden/liepen achter Marcel. Marcel droeg de vlag vol trots en ik vond het zo jammer dat hij zelf niet kon zien wat hij losmaakte bij vele pelgrims. Het was echt heel bijzonder en speciaal.
Ook Olaf en Patrick hadden een bijzondere taak tijdens de processie want zij mochten het balkadijn dragen, waaronder de priester met de monstrans loopt. Onze groep was dus zeer duidelijk aanwezig tijdens de sacramentsprocessie.J
Voor het eten kon ik nog eventjes rusten en tijdens het diner hadden we ‘hoog bezoek’. Nicolien (projectleider VNB) en Jan (bedevaartleider VNB) kwamen bij ons dineren. Het bezoek viel een beetje in de soep. Eerst kwamen ze te laat en tijdens het eten werden ze steeds gestoord door telefoontjes, waardoor ze steeds moesten onderbreken.
Vanavond hadden we onze feestavond. Ik heb nog even geholpen om alle namen op een sjerp te schrijven, deze was bestemd voor groepslid José. José had vorig jaar opgemerkt dat zij nooit jarig is in Lourdes maar altijd erna. Zij werd nu 50 jaar en Mariëtte had beloofd om dit alvast in Lourdes te vieren. Op de sjerp stond: “de liefste Sarah.” En achterop de sjerp hebben we alle namen van de 35+ groep geschreven.
Toen het feest begon werd José naar voren geroepen en kreeg zij de sjerp om en een feestmuts. Bij een verjaardag horen natuurlijk ook kadootjes, dus die kreeg ze ook. En ze moest ons trakteren. Ze was zo blij en genoot volop, en daar genoten wij weer van.
De begeleiding had ook nog twee acts voorbereid voor ons. De eerste act was een opera. Ze hadden een groot wit laken waar gaten in gemaakt waren. Om de handen sokken waar ze gezichtjes op hadden gemaakt en die staken ze door het laken. Gerrit was dirigent en de sokken bleken de zangers en zangeressen, het was heel leuk om naar te kijken. Daarna nog een act met lichtgevende bandjes, de zaal werd donker gemaakt zodat wij alleen de bandjes zagen bewegen. Ze zongen er een lied bij met een dansje en ook dat was grappig om naar te kijken.
Daarna was het een gezellig samenzijn met lekkere hapjes zoals kaas, worst, chips, nootjes enz. Er was heel goed gezorgd om het ons naar de zin te maken!

Voordracht "De Opera"

Dans met lichtgevende bandjes

Woensdag 19 Oktober2011

Uitslapen is iets wat in het woordenboek van Lourdes niet voor komt. Ook vandaag niet want we moesten om 07.30u alweer aan het ontbijt zijn en om 08.30u richting de Pius-X voor de internationale mis.
Tot mijn verrassing was mij gevraagd of ik de vlag wilde dragen en dat leek mij heel leuk, dus had ik ja gezegd. Mariëtte zou mij duwen en we moesten ons samen melden bij de ingang van de Pius-X. Ik mocht de vlag van de VNB dragen en kreeg een band/riem om waar de vlaggenstok in kon staan. We moesten vooraan bij de sacristie van de Pius-X opstellen en van daaruit door het middenpad naar het altaar lopen, helemaal om het altaar heen en zo naar de zijkant van de kerk. Het was heel bijzonder en eventjes voelde ik mij belangrijk omdat ik voorop mocht met de vlag, dat was toch wel een speciaal gevoel hoor en spannend vond ik het ook.
Ook tijdens de Internationale mis was onze groep duidelijk aanwezig want Bas mocht een voorbede voorlezen en tijdens de collecte mochten enkele mensen van onze groep met de collecteschaal rondgaan. Heel leuk dat wij overal zo bij betrrokken werden. Aan het einde van de mis mocht ik weer voorop met de vlag en voor de sacristie vormden alle vlaggendragers een soort erehaag waar alle priesters en de bisschop door liepen, mooi hoor.
Toen we rond 11.00u buiten kwamen bleek het te regenen. We zijn toen snel naar Rivierasol gegaan. Daar konden we onder het afdak toch buiten zitten. Wij waren niet de enige die op dat idee waren gekomen want het was er flink druk en ook onze busgroep zat er, dus even zwaaien naar elkaar J
Vanmiddag hadden we om 15.00u de viering met handoplegging in de Bernadettekerk. Ik zat tijdens deze viering helemaal vooraan, bijna tussen de priesters. Omdat de handoplegging iets heel persoonlijks en vaak emotioneel is, mochten er geen foto’s gemaakt worden, heel begrijpelijk. Tijdens de handoplegging kwam er bij elke rolstoeler iemand achter staan en zijn/haar hand op de schouder van de ander leggen. Dat is een mooi en fijn gebaar en we hebben elkaar tijdens de hele handoplegging vastgehouden om zo met elkaar en de anderen verbonden te zijn. Het gaf mij een heel warm en speciaal gevoel.
Na de viering regende het nog steeds en ook harder. We zouden met de hele bedevaartgroep koffie/thee drinken buiten bij het acceuill. Maar in de regen is dat niet zo handig en leuk, vandaar dat er geregeld was dat we met z’n allen op de 6e verdieping in het acceuill terecht konden. Vandaaruit heb je een mooi uitzicht op de Heiligdommen en de grot. Toen het een beetje droger werd ben ik met Leon en Bas nog even buiten naar het dakterras gegaan om een paar foto’s te maken. Na de koffie ben ik samen met Ad naar de kraantjes gegaan want mijn waterflessen waren leeg en moesten gevuld worden. Toen we dat gedaan hadden was 17.30u en zijn we samen even bij een paar winkeltjes binnen gestapt omdat ik ergens naar op zoek was. Ik heb het er niet kunnen vinden maar vanwege de regen had ik geen zin om verder te zoeken en zijn we naar Rivierasol gegaan om iets te drinken en droog te zitten. Bas, Jellie en Ria zaten daar ook en later kwamen Herman en José er ook nog bij, dus werd het nog gezellig ook.
We waren rond 18.30u terug in het hotel en ik besloot het diner over te slaan, ik lust er toch niets van en kon de tijd beter besteden om te gaan rusten dan voor ‘spek en bonen’ aan tafel te zitten. We hadden vanavond na het eten onze groepsviering nog en ik was al flink moe en meer pijn, dus was het wijzer om eerst mijn rust te pakken, anders zou ik de groepsviering niet vol kunnen houden.
Om 20.15u ben ik weer naar beneden gegaan en zijn we ons gaan verzamelen om naar het Heiligdom te lopen waar we in de Crypte onze groepsviering hadden. Het regende nog steeds en in de crypte aangekomen werden alle regencapes over de kerkbanken en aan de muur gehangen om te drogen. De Crypte is een kleine kerk (er kunnen 120 mensen in) en de gangpaden zijn erg smal en niet geschikt voor rolstoelen. Daar maakte onze begeleiding geen probleem van want zij tilden gewoon de rolstoelen over de banken heen.......wel zonder iemand er in hoor J
Het was een mooie viering en deze keer kon ik het vrij goed volgen. Ik zat op de 1e rij en Gerrit stond bijna tegenover mij, waardoor ik hem goed kon zien, horen en daarbij ondersteuning had aan zijn mondbeeld. Gerrit had mooie, rake, pakkende teksten die heel herkenbaar zijn. O.a. over het op bedevaart gaan, dat we op reis zijn en anders terug komen dan toen we op reis gingen. Ook dat elke mens bijzonder is en je ’s morgens in de spiegel moet kijken en trots op jezelf zijn, dat je bent wie je bent en een mooie buitenkant niet alles zegt maar wat binnen in je zit het belangrijkste is......bekend verhaal, maar vergeet het zelf vaak om zo te denken.
We hebben samen liedjes gezongen en Gauthier las een heel mooi , pakkend gedicht voor.
Tijdens de viering hebben we een noveenkaars aangestoken en aan het eind ook nog een gewone kaars. Deze laatste kaars mochten we allemaal even vast houden, zodat wij onze intenties er in konden stoppen en het een kaars namens de hele groep werd. Hierna zijn we met z’n allen naar de grot gegaan. We hadden geluk dat we nog net door de grot konden want de mis in de grot van 23.00u begon bijna, het was 22.50u. Het toegangspoortje werd al dicht gedaan, maar wij mochten er nog door. Vanuit de grot zijn we naar de kaarsen gegaan en hebben eerst de noveenkaars in de kaarsenbak bij de anderen kaarsen gezet. Daarna de groepskaars en daarbij heeft Gerrit een gebed opgezegd. Daarna konden de mensen die dat wilden een persoonlijke kaars aansteken en dat heb ik ook gedaan en mijn kaarsen via de vlam van onze groepskaars aan het branden gemaakt. Toen iedereen zijn kaarsen had aangestoken en neergezet, heeft Gerrit afgesloten met een gebed. Tijdens het kaarsengebeuren was het zo goed als droog maar we waren amper klaar en het begon alweer te regenen, dus snel naar het hotel gelopen en lekker het bed ingekropen.

Donderdag 20 Oktober 2011

Vandaag mochten we uitslapen tot 07.45u en om 08.30u ontbijten. Nou is dit bij mij niet echt uitslapen maar voor Lourdesbegrippen is het erg lang slapen J
Het was vandaag excursiedag en onze groep ging naar de Pic du Jer. De bus kwam ons om 10.00u ophalen en op 5 mensen na, ging de hele groep mee. We zijn met het kabeltreintje naar boven gegaan en daar op het plateau natuurlijk eerst verschillende foto’s gemaakt. We hadden prachtig, helder weer en konden ver kijken.
Er werd gevraagd of ik het leuk vond om naar de top te gaan. Dat vond ik wel leuk maar met een rolstoel niet haalbaar. Maar daar hadden de vrijwilligers rekening mee gehouden, ze hadden trektouwen meegenomen en die voor aan de rolstoel gebonden. Zo ben ik door twee vrijwiliigers naar boven getrokken en een vrijwilliger duwde mijn stoel. Het was een hele klim en echt petje af voor de vrijwilligers, want het was een heel gesjouw. Bijna boven stopte het pad en ging het over in trappen. Geen luxe trappen maar een natuurlijke trappen van keien en heel ongelijk. Om op de top te komen moest ik dus zelf een stukje klimmen. Tussen twee vrijwilligers in en eentje achter mij om mij tegen te houden als ik de verkeerde kant ophelde, ben ik boven gekomen.
Het was maar goed dat ik niet wist hoeveel treden ik op moest. Ik dacht maar een paar, maar dat bleken er toch meer te zijn. Bij elke bocht dacht ik er te zijn, maar door de bocht zag ik dan toch weer meer treden. Eenmaal boven was ik supertrots dat ik op eigen kracht dat stukje top had beklommen en gehaald. Ik had nooit durven denken dat ik zoiets nog eens zou kunnen doen, echt geweldig J
Vanaf de top hadden we een nog mooier uitzicht en kon je alle kanten op kijken. Na een poosje op de top gekeken, gezeten en uitgepuft te hebben, moesten we weer naar beneden. Dat gebeurde op dezelfde manier. Al was naar beneden lopen minder vermoeiend dan het klimwerk.
Terug op het plateau werden onze lunchpaketten uitgedeeld en hebben we buiten in het zonnetje lekker zitten eten. Het was er gezellig want er waren ook een paar groepen van kinderen en jongeren en de groep van onze ex-vrijwilligers die dit jaar met een eigen groep mee waren. Gezellige drukte dus op de Pic du Jer .
Tegen 2 uur kwam een medewerker van de kabeltrein vragen of wij naar beneden wilde gaan, anders moesten we langer wachten eer we terug konden en dan zouden we te laat beneden zijn voor de bus.
Zo tegen de klok van 3 uur kwamen we weer terg in ons hotel. We hadden toen nog een paar vrije uurtjes en toen ben ik samen met Jose en Ad naar de Limburgse winkel gegaan om inkopen te doen. Het was mijn laatste middag in Lourdes, dus de enige kans nog om te winkelen. Gelukkig vond ik daar wel waar ik naar op zoek was.
Na het winkelen zijn we nog even op het terras gaan zitten, daar zaten nog meer mensen van onze groep. Daarna zijn Ad, Jose, Bernadette en ik samen verder gegaan. Eerst nog even naar een winkeltje waar Jose een heel mooi Mariabeeld had gezien, maar ook erg duur. We hadden nog ruim de tijd voor het eten en zijn toen even naar het oude accueill St Frai gewandeld. Dit is helemaal gerenoveerd en we hebben daar even rond gekeken, zag er mooi uit.
Hierna kwamen we op het idee om naar de kapel van het Clarissenklooster te gaan. Bernadette was daar nog nooit geweest. Toen wij er kwamen was er een mis bezig in de kapel en durfde we zomaar niet binnen te stappen. Maar een zuster van de Clarissen kwam vertellen dat we welkom waren en binnen mochten maar stil zijn. We kwamen halverwege de mis binnen en zagen de Clarissen achter het altaar en achter tralies zitten waar zij aan het zingen waren, echt ouderwets nog achter de tralies. Ik vond het best indrukwekkend. We hebben de mis uitgezeten en daarna gingen ze verder met het rozenkransgebed. Wij hadden toen even fluisterend overleg of wij zouden blijven of verder gaan. Blijkbaar maakten we toch teveel lawaai want we werden gemaand om stil te zijn. Toen hebben we stilzwijgend besloten om te blijven zitten en dat bleek achteraf mooi te zijn want aan het eind van het rozenkransgebed zongen de Clarissen “te Lourdes op de bergen”. Wel in het Frans natuurlijk, maar het was erg mooi, weer een bijzonder moment om mee gemaakt te hebben deze week!
Terug in het hotel heb ik het eten overgeslagen en ben ik gaan rusten. Want direct na het diner was de zegening van de devotionalia en daarna wilde we nog een keer met z’n allen naar de grot, omdat het de laatste avond was voor de busreizigers.
Om 20.30u ben ik uit bed gekomen en naar beneden gegaan voor de zegening van onze gekochte spulletjes. Toen dat was gebeurd liep het alweer richting 22.00u en zijn we naar de grot gegaan, kaarsen opgestoken en daarna nog een tijdje bij de grot en Maria gezeten. Afscheid genomen en gezegd dat ik volgend jaar weer terug kom. J
Rond 23.30u waren we terug bij het hotel en ik wilde eigenlijk naar bed gaan maar hoorde dat er nog mensen zaten te wachten om afscheid te nemen en een goede reis te wensen. Dus ben ik toch nog even mee gegaan om iets te drinken en dus afscheid genomen van enkelen. Dat gaf weer een dubbel gevoel om elkaar nu al los te moeten laten terwijl de groep nog een dag in Lourdes zou verblijven en wij de andere ochtend in alle vroegte weer met de bus op stap gingen. Maar aan de andere kant keek ik ook naar onze busreis uit omdat wij naar Nevers zouden gaan, op bezoek bij St. Bernadette.

Vrijdag 21 Oktober 2011

Vandaag supervroeg op moeten staan, ik lag amper in bed en moest er al weer uit. Om 05.30u werd ik al gewekt want de bus zou ons om 06.45u al op komen halen. Dat was het minder leuke van de busreis K
Wat wel leuk was, is dat alle vrijwilligers en ook enkele groepsgenoten waren opgestaan om ons uit te zwaaien, ze waren dus heel solidair met ons ‘arme pelgrims’ J
De bus stopte om 06.50u voor ons hotel en toen wij met z’n vieren in de bus zaten en waren uitgezwaaid, gingen we naar hotel Arcades om Ronnie, Patricia en Erik op te halen bij de jongerengroep. Ook daar waren de vrijwilligers en enkele pelgrims vroeg opgestaan om hen en ons uit te zwaaien. Daarna verlieten we Lourdes om op weg te gaan naar Nevers, waar we in het klooster waar St. Bernadette gewoond heeft en ligt opgebaard, te overnachten.
Het voordeel van het vroege vertrek was dat we weer een prachtige zonsopgang hebben gezien en daar menig foto van hebben gemaakt. Iedereen was moe en lui en velen van ons hebben nog een dutje gedaan in de bus. Ik ook en toen ik wakker werd waren we bij Toulouse, dat was rond 09.15. Een half uurtje later hadden we een busstop en konden we weer eventjes de frisse lucht in om wakker te worden en een sanitaire stop te doen of iets te drinken. Toen we weer verder reden en iedereen redelijk wakker was, hebben we samen gebeden en gezongen. Mijn ogen zijn ’s morgens diverse keren dicht gevallen door de moeheid.
Onze lunch hadden we in Rocamadour en daar kwamen we rond 12.45u aan. Ik had op internet al gelezen dat dit een heel mooi, schilderachtig plaatsje is dat tegen de rotswand geplakt lijkt te zijn. Helaas zijn we niet in het plaatsje zelf geweest maar iets ervoor waar een restaurant stond en waar wij onze lunch kregen.
Na de lunch vlug naar buiten om nog iets van de omgeving te kunnen bekijken. Ik had aan tafel gehoord dat we al vertraging hadden en dus achterliepen op het reisschema. Vandaar dat ik zo snel mogelijk buiten wilde rondkijken voordat we weer de bus in moesten. We kregen de gelegenheid om te voet/rollend naar beneden te gaan, zodat we wel Rocamadour konden zien en foto’s ervan maken, al was dat op afstand. De bus zou ons dan in het dorp beneden ophalen. Om 14.20u zijn we weer vertrokken met de bus.
Onderweg was ik weer even in slaap gevallen en toen ik wakker werd hoorde ik dat we een heel eind hadden gereden maar weer op hetzelfde punt waren uitgekomen. Dit vanwege een wegafsluiting. Dus we hadden flink wat vertraging opgelopen. Toen ik net wakker was reden we bij Souillac, toen was het 16.00u en er was daar een hele mooie brug waar ik meteen vanuit de bus een foto van heb gemaakt. Ik heb onderweg ook zitten genieten van het mooie landschap dat al in herfsttooi aan het komen was. Prachtig de bergen/heuvels met al die verschillende herfstkleuren, dat vond ik echt genieten. Heb er ook foto’s van gemaakt maar helaas zie je daarop niet goed op, hoe mooi het in het echt er uit ziet.
Rond 17.00u reden we bij Clermont en toen moesten we nog bijna 200km afleggen, dat het een latertje zou worden had ik toen al door. De busverpleegkundige kwam vragen of ik er problemen mee had als ik laat moest eten, dit i.v.m. mijn diabetes. Om 18.30u hadden we weer een busstop en werd ons aangeraden om iets te eten te kopen omdat het dus laat zou worden voor we in Nevers aankwamen en daar aan tafel konden. Ik heb toen een sandwich gekocht en die lekker in de bus opgegeten.
Iets na 21.00u vertelde de busleider dat de kapel in Nevers, waar St. Bernadette ligt opgebaard, tot 21.30u open is en waarschijnlijk dicht zou zijn als wij er arriveerden. Ze probeerden wel hun best te doen om de kapel iets langer open te houden maar of dat zou lukken, dat wist hij niet.
Toen waren we wel teleurgesteld en verdrietig want we hadden zo naar Nevers uitgekeken en gehoopt er rustig de tijd te hebben om alles te bekijken en te beleven. We hadden ook beloofd in Nevers een kaars te branden voor onze groepsgenoten die er deze reis niet bij waren vanwege ernstige ziekte, en die belofte leken wij dus niet na te kunnen komen.
Toch was ik er zelf vrij rustig onder. Ik baalde natuurlijk wel maar had ook een gevoel dat het misschien wel zo moest zijn en wie weet wat wij daar mee zouden gaan maken.
Achteraf bleek mijn gevoel goed geweest te zijn want Emma-Marie, Bernadette en ik hadden een heel bijzonder moment die avond in Nevers. In de bus was gezegd dat de mensen die nog wilden dineren, meteen naar de eetzaal moesten. Mensen die dit niet wilden die konden hun eigen ding doen. Tot onze grote opluchting was de kapel nog open en hebben we met z’n drietjes een hele poos in alle rust bij de schrijn van St. Bernadette kunnen zitten, dat was zo ontzettend fijn. Daarna kwam Pastor Riekje naar ons toe om samen bij de Lourdesgrot van het klooster, een noveenkaars te branden en zo konden wij onze beloften toch waar maken en dankzij Riekje werd ook dit een heel bijzonder moment. Zo hadden we toch nog een hele speciale afsluiting van de dag, na alle tegenslag van wegafsluitingen, omrijden en verkeerd rijden.
We konden ons toen klaar gaan maken om te gaan slapen op een bijzondere plek; het klooster van St. Bernadette. Alleen vonden we het wel raar dat er in onze kamer geen enkele aanwijzing was, dat we in een klooster waren. Er hing niet eens een kruisbeeldje of zo aan de muur en dat hadden Bernadette en ik wel verwacht. Maar we sliepen er niet minder om hoor!

Zaterag 22 Oktober 2011

Ook vandaag begon de dag vroeg. Rond 06.30u zijn we opgestaan want we hadden om 07.00u al de slotviering!! Deze was eigenlijk gepland voor gisteravond 20.30u, maar aangezien wij toen nog onderweg waren en laat aankwamen was de viering verplaatst naar dit vroege tijdstip.
Ik had een heel mooi plekje vooraan met uitzicht op de schrijn van St. Bernadette. Eerlijk gezegd heb ik van de slotviering weinig mee gekregen en was ik vooral in gedachten samen met St. Bernadette.
Na de viering konden we ontbijten, een erg sober ontbijt was dat. Na een paar sneetjes stokbrood snel naar buiten gegaan om bij daglicht nog iets van het Klooster te kunnen zien. Ook nog eventjes langs de Lourdesgrot om een laatste kaarsje te branden. Er was ook een souvenirwinkeltje waar ik ook even binnen ben geweest en een aandenken heb gekocht.
Om 09.15 zijn we weer vertrokken op weg naar onze thuishaven Nederland. Het was een lange rit met onderweg wel de nodige busstops. We kregen in de bus een lunchpakket waar we van gesmuld hebben. De rit ging ook dwars door Parijs maar de Eifeltoren heb ik niet kunnen ontdekken.
Tegen 16.00u naderde we Lille en dat betekende dat we bijna bij de Belgische grens waren. Gelukkig verliep de rit nu zonder problemen en kwamen wij mooi op tijd in St. Niklaas aan, waar wij met alle busreizigers samen, een afscheidsdiner kregen in Restaurant de Houtmuis.
Vanuit St. Niklaas gingen we met volle buiken verder richting Nederland en rond 20.15u arriveerden we bij station Prinsenbeek/Breda. Daar stonden mijn broer en schoonzus al te wachten om mij naar huis te brengen. Om 21.00u was ik weer in mijn eigen huisje en heel snel daarna ben ik mijn bed ingekropen. Eenmaal thuis voelde ik de vermoeidheid pas goed.
Toch is de busreis mij goed bevallen. Ik heb deze reis heel veel van Frankrijk gezien, op plaatsen geweest waar ik nooit eerder was geweest, nieuwe verhalen gehoord, nieuwe mensen ontmoet.

ALLE VRIJWILLIGERS, BEGELEIDERS, MEDE-PELGRIMS BEDANKT VOOR ALWEER EEN HELE MOOIE LOURDESWEEK!!!!

REISVERSLAGEN EN FOTOALBUMS
MAAK HIER UW KEUZE:

Reisverslag 35+ reis 2000
NLZ-reis met Jan 2001
Reisverslag 35+ reis 2001
Reisverslag 35+ reis 2002
Reisverslag 35+ reis 2004
Reisverslag 35+ reis 2005
Reisverslag 35+ reis 2006
Reisverslag 35+ reis 2007
Reisverslag 35+ reis 2008
Reisverslag 35+ reis 2009
Reisverslag 35+ reis 2010
Reisverslag NLZ reis Mei 2011
Nieuw - Reisverslag Busreis/35+ reis 2011
Reisverslag NLZ reis September 2012
Reisverslag Busreis/35+ reis 2012
Reisverslag Juli 2014
Reisverslag 35+ reis 2014
Links
Conny's Hoekje

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL (nieuw)|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT