Het Bisdom Breda bestaat 150 jaar en als onderdeel van deze Jubileumviering onstond bij Bisschop Muskens van het Bisdom Breda de gedachte om met de mensen uit zijn Bisdom naar Rome te gaan.
Eric en ik vonden dit wel heel speciaal en wilde altijd al een keertje naar Rome, dus gingen wij ook mee.
De reis vond plaats van 19-27 Oktober 2002, Klik hier voor het reisprogramma.

Vanochtend vertrokken we in alle vroegte voor onze reis naar Rome.
Op deze eerste dag werd al duidelijk dat we een heuse bedevaart gingen maken want om 05.00uur was het al opstaan geblazen. We moesten om 05.50u op de Markt in Prinsenbeek zijn waar om 06.00u twee bussen zouden vertrekken. Dit werd 10 minuten later. Om 06.10u vertrokken we, uitgezwaaid door familie en vrienden met Bus 12 die bestuurd werd door chauffeur Theo.
In de bus kregen we allemaal een bedevaartboekje en een jubileumsjaaltje van het bisdom uitgereikt. De reis ging via Tilburg, Eindhoven en Venlo waar we rond 7.30u de grens van Duitsland passeerde.
Daar ging de reis verder richting Keulen waar we tegen 9 uur bij De Dom arriveerde. Hier kwamen alle 40 bussen bijeen om samen de openingsviering te houden.
De sfeer in de dom was toch wel speciaal door alle bedevaartgangers met hun geel/blauwe bisdomsjaaltjes.
Door de drukte viel het voor mij niet mee om mijn evenwicht te bewaren en Eric in goede banen te sturen maar we hebben het gered en in de dom hadden we geluk want ze hadden voor ons een plaatsje in de 4e bank vrij gehouden van waar we alles goed konden volgen.
De openingsviering begon om 10 uur en we werden eerst welkom geheten door de Domproost. De viering werd voorgegaan door Bisschop Muskens bijgestaan door Deken Kuyten die ons namens de Bisschop welkom heette. De Zeeuwse koorschool verzorgde het gezang maar was helaas moeilijk te horen in de grote Dom. Het was ook erg kil in de Dom en ondanks dat het een mooie viering was, waren we blij toen hij afgelopen was.
Meteen na afloop van de viering moesten we weer naar de bussen. Voor de reisorganisatie "De Pelikaan" uit Zevenbergen betekende dit nog een heel geregel om 2000 mensen in 40 bussen te laten stappen en vervoeren. Toch lukte dit zonder al teveel problemen en opstoppingen en om 12 uur vervolgde we onze reis verder Zuid-Duitsland in waar het landschap al aardig heuvelachtig begon te worden.
Pas tegen half 4 hadden we onze lunchstop bij Hotel zum Engel in Mespelbrunn. Hier kregen we een goed verzorgde maar ietwat sobere lunch wat voor onze hongerige magen een genot was. Na de lunch zijn we richting Nurnberg gereden. Onderweg werden we nog verrast door het zangtalent van onze chauffeur die een klein mini-concert weggaf achter zijn stuur.Om 19.00uur arriveerde we bij het Intercity Hotel in Nurnberg. Nadat de kamers verdeeld en de koffers boven gebracht waren konden we na ons heel snel wat opgefrist te hebben aan tafel aanschuiven. Na het eten en de lange bustocht leek het ons wel lekker om even een korte wandeling te maken in Nurnberg. Samen met Alie en Leo hebben we dat gedaan. Na deze wandeling en lange dag zijn we om 22.30u ons bed ingedoken want we moeten morgenochtend weer vroeg op.

Na een heerlijke maar korte nachtrust moesten we om 6.00uur al opstaan. Om 7.30 vertrok de bus richting Munchen naar Oostenrijk via Kufstein en Innsbruck. Het weer was stralend en vooral het Oostenrijkse landschap was prachtig. Het had al gesneeuwd en de witte bergtoppen maakte het landschap nog mooier, het was echt genieten. Vooral de omgeving van de Brennerpas was een plaatje om naar te kijken.
Onderweg hebben we ook nog een tussenstop gehouden waar we enkele mooie natuurplaatjes hebben kunnen schieten. Rond 12.30u passeerde we de grens met Italië en vervolgde we onze reis richting Bolzano
Waar we om 13.30u arriveerde en in Leifers (Laives) in Hotel Ideal een heerlijke en uitgebreide lunch voorgeschoteld kregen met een overvloed aan vleesbeleg. Na deze verwennerij ging de reis verder richting Verona, Trento en Florence naar Montecatin-Terme waar we om 20.45u in Hotel Massimo verwelkomd werden. Na de kamerverdeling en koffers enz was het weer tijd voor een warme maaltijd. Daarna nog even een heel klein ommetje gemaakt en om 23.00u zijn we ons bed weer ingedoken .

Ook vandaag weer vroeg opstaan om 7 uur werden we aan het ontbijt verwacht en om 8 uur vertrokken we op weg naar Florence waar we om 9 uur aankwamen. In Florence kregen we tot 12 uur de gelegenheid om de stad te bekijken. 3 uur leek vrij lang maar viel toch nog tegen. De grote Kathedraal van Florence hadden we vanuit de bus al zien staan en leek heel dichtbij, maar dit bleek gezichtsbedrog. Na een ellenlange wandeling waarbij de Kathedraal dan weer rechts, dan weer links en dan weer nergens te zien was zonk de moed me steeds verder in de schoenen. Het lopen ging me al steeds slechter af en door de vermoeidheid liet mijn evenwicht ook te wensen over. Dolblij waren we dan ook toen we eindelijk bij de Dom Santa Maria del Fiore aankwamen en nog blijer toen we Alie en Leo daar tegenkwamen die ons verder ondersteund en geholpen hebben. Al bij al hadden we dus wel ruim een uur gelopen tot we bij de dom waren. We hebben onderweg echter nog wel mooie dingen gezien.
De beroemde Ponte Vecchio hebben we vanaf een afstandje gezien. Dit is een oude brug uit de Romeinse tijd. De brug is volgebouwd met winkeltjes, alleen in het midden kan je over de rivier de Arno kijken. Ook zijn we door de Galleria Degli Uffizi gelopen. Dat is een straat met aan weerszijde hele hoge zuilen en daarop hele grote kolossale beelden. Ik kwam echt ogen tekort om alles te kunnen zien en aan Eric uit te leggen wat er te zien was. Je waant je daar gewoon in een heel andere wereld en het is ongelooflijk dat dit alles door mensenhanden gemaakt is.
Dit was nog niet alles want het straatje kwam uit op het Piazza della Signoria (plein van het stadsbestuur) en behoort tot een van de mooiste Italiaanse stadspleinen met als grootste blikvanger het Palazzo Vecchio (het oude paleis). Op het plein staat de Neptunusfontein . Een hele grote fontein met weer een levensgroot beeld erin wat via verschillende kanten water de fontein in spuit. Ook dit plein stond vol met beelden en dan vooral grote naakte mannen.
De Kathedraal was ook gigantisch om te zien. Hij is 153 meter lang en respectievelijk 38 meter (het schip) en 90 meter (tribuna) breed. Daarmee behoort hij tot de grootste kerken ter wereld en dat weten wij want we hebben er helemaal rondom gelopen. Veel tijd om de kerk te bezichtigen hadden we niet want we moesten ook weer het hele stuk terug lopen naar de bus. Maar dit ging een stuk beter doordat Alie en Leo met ons meeliepen en ons ondersteunden. We wisten nu natuurlijk ook hoe ver we moesten lopen en wisten de weg , dat scheelt ook een hoop.
We waren weer netjes om 12 uur terug bij de opstapplaats voor de bus waarna we onze busreis vervolgde richting Rome. Onderweg hebben we genoten van de mooie natuur van Italië Om 16.30u arriveerde we op het Heiligdom Madonna del Divino Amore aan de rand van Rome voor de openingsviering. Het jeugdkoor van de St.Jan Basiliek uit Oosterhout gaf de viering een vrolijk tintje. Bisschop Muskens ging weer voor samen met Rector Rud Smit , de Rector van het Nederlands College in Rome, die ons enige uitleg over de kerk gaf.
Rond 19.00uur vervolgen we onze reis waarna we na ongeveer anderhalf uur Fiuggi binnenrijden. Een stadje ongeveer 70 km van Rome waar we de komende 3 dagen zullen overnachten in Hotel Terminus. Het was een vermoeiende dag dus na het avondeten zijn we rond 22.30u maar meteen ons bed ingedoken.

Het was weer vroeg dag namelijk om 6 uur alweer. Om 7.15u vertrok de bus al naar Rome Waar we het hoogtepunt van deze week zouden gaan beleven. Namelijk de H.mis in de St.Pieter waar Bisschop Muskens de mis mocht voordragen boven het graf van petrus, een plaats die alleen voor de Paus bestemd is. De rit naar Rome verliep niet zo soepel doordat het verkeer helemaal vastzat. Ik was blij dat we gereden werden want wat een chaos is het verkeer daar. Een tweebaans weg wordt er gebruikt als vierbaans weg en overal schieten de scooters tussendoor. Het is nog een wonder dat er geen ongelukken gebeuren. Volgens onze buschauffeur is in Rome alles toegestaan als je maar niet botst met elkaar. Door deze opstopping waren we pas om 10.15u bij de St.Pieter waar de mis om 10.00u zou beginnen. Gelukkig was er besloten om iets later te beginnen omdat alle bussen in de verkeersdrukte vast waren komen te zitten en dus later waren. We hadden dankzij onze begeleiders een mooi plaatsje vooraan in de St Pieter vanwaar ik de toch wel enigszins ontroerde Bisschop de mis zag voordragen. Voor hem moet het ook een geweldige ervaring zijn geweest om op die plaats te staan. De bisschop herdacht ook dat 24 jaar geleden Johannes Paulus II als paus werd geïnstaleerd Het Bredaas Mannenkoor en de Zeeuwse Koorschool zongen de Kroningsmesse van Mozart.
Het was heel speciaal en indrukwekkend om deze mis in die grote kolossale St.Pieter mee te maken.
Na de mis hebben we eerst ansichtkaarten gekocht voor de thuisblijvers en een broodje gegeten. Dat laatste was flink schrikken. Er was ons al verteld dat het eten in Italië duur was. Maar dat het zo duur was......we hadden 4 broodjes en 4 blikjes drinken bij zo'n marktwagentje gekocht en moesten daar 35 euro voor betalen !!
Daarna moesten we weer richting de bus voor een stadstoer. We reden eerst richting Colosseum waar we opgewacht werden door onze Nederlandstalige gids Simona. Zij liep eerst met ons naar het Colosseum waar zij het een en ander over vertelde, daarna mochten we er zelf rondkijken maar dat hebben wij niet gedaan omdat we al heel erg moe waren. We hebben lekker een ijsje gekocht en gewacht tot de groep weer terug kwam.
Daarna volgde de rondrit per bus door Rome waarbij Simona ons van alles over alle oude Romeinse gebouwen vertelde. Zoveel dat ik ook al weer heel veel vergeten ben. Er staan heel veel gebouwen uit de oude Romeinse tijd in Rome allemaal even groots en kolossaal en meestal met levensgrote beelden. Ik vind zelf Rome een hele rommelige en drukke stad.
Aansluitend aan de stadstoer reden we naar de Basiliek van St.Paulus buiten de muren waar we om half 6 een gebedsdienst gehouden werd. Deze kerk is de grafkerk van Paulus. Ook weer een heel mooi gebouw maar wel wat donker binnen. Boven de zuilen in de kerk is een lange reeks van in mozaïek uitgevoerde portretkoppen van alle pausen te zien, 265 in totaal.
Na de dienst zijn we weer in de bus gestapt op weg naar ons hotel in Fiuggi waar we om 20.30u aankwamen. Ik was zo verschrikkelijk moe dat ik zonder eten naar bed ben gegaan. Eric werd door tafelgenoot Jan naar zijn kamer gebracht maar op de verkeerde kamer afgeleverd. Eric had dit al snel door maar kon de deur niet vinden om eruit te komen waardoor hij ging roepen. Het mooie was dat er andere pelgrims langsliepen die zeiden dat hij niet zo'n herrie moest maken en gaan slapen. Gelukkig vertrouwde Jan het niet helemaal en is toch even terug gaan kijken en heeft hem daarna wel op de goede kamer afgeleverd waar ik al heerlijk lag te slapen en niets van dit alles mee had gekregen. Er is daarna nog wel veel over verteld en gelachen en vooral Eric had er de grootste lol om.

Het wordt steeds vroeger, vandaag werden we om 5.45u al gewekt en zijn we om 7 uur vertrokken richting Rome waar we op Audiënte bij de Paus zouden gaan.
Het was schitterend weer vandaag (heel de week) dus de audiëntie werd buiten op het plein gehouden. We hadden zelfs een ereplaats op het grote podium gekregen maar helaas was het al erg vol toen wij aankwamen waardoor we ergens halverwege een plaatsje hadden. Van de Paus heb ik daardoor weinig gezien alleen zijn witte petje, dat was wel jammer. Zijn toespraak kon ik helaas ook niet volgen ook al was deze in het Nederlands. Mooi was wel dat alle pelgrims na het welkomstwoord van de Paus met hun bisdomsjaaltje zwaaide en het lied "Shalom chaverim" begonnen te zingen.(dit is de wapenspreuk van onze Bisschop)
het Bredaas mannenkoor heeft ook nog het feestlied (klik hier voor de tekst) van het bisdom en het Lang zal hij leve gezongen bij de Paus, maar daar heb ik zelf helaas niets van meegekregen. ik zag dit pas op de tv toen ik weer thuis was.
De Audiëntie had een hoogtepunt van deze week moeten zijn maar heeft mij persoonlijk niet veel gedaan.
Na de audiëntie zijn we samen met onze steunpilaren van deze week, Alie en Leo naar de Sixtijnse Kapel gelopen omdat we deze toch wel heel graag wilde zien. Ik had al zoveel gehoord over Michel Angelo en zijn beroemde schilderijen dat ik die niet wilde missen. In de Sixtijnse Kapel maakte we een heel avontuur mee.
Bij de kassa hoefde Eric en ik niet te betalen. Eric omdat hij blind is en we dachten dat ze mij ook voor blind aanzagen maar achteraf was dat niet zo maar ze hebben in ieder geval wel iets gezien aan mij omdat ik ook gratis binnen mocht. Nadat Alie en Leo hun kaartje betaald hadden werden we door een bewaker uit de rij geplukt en op een bankje aan de zijkant gezet. Ik dacht in eerste instantie dat Eric en ik daar moesten blijven zitten en wachten totdat de Alie en Leo de kapel bezichtigd hadden, maar dat had ik gelukkig verkeerd. Alie moest met de bewaker mee en ze moesten ook de paspoorten van Eric en mij hebben. Wij vonden het allemaal reuze spannend maar begrepen er weinig van. Na een 10 minuten kwam Alie met haar bewaker weer terug en moest mee naar de kassa en daar kreeg ze het geld van haar 2 kaartjes ook terug. Heel uniek was dat we daarna entreekaartjes met onze naam en paspoortnummer erop kregen. Twee op de naam van Eric en twee op mijn naam.
Dat was nog niet alles want de bewaker liep nog keurig met ons mee en begeleidde ons naar de lift waar we weer overgedragen werden aan een andere lijfwacht. Deze bracht ons naar boven waar we tegen de stroom mensen in naar de kapel mochten lopen. Onderweg mocht Eric nog aan een heel oud wandkleed voelen wat voor iedereen streng verboden is om aan te raken. We voelde ons echte Vips die middag.
De Sixtijnse kapel was ook heel prachtig en indrukwekkend om te zien. Het is gewoon niet voor te stellen dat iemand zoiets in een mensenleven geschilderd kan hebben, echt fantastisch.
Na dit bezoek zijn we maar eens lekker een terrasje op gaan zoeken want we hadden 40 euro bespaard dus daar konden we onszelf eens lekker voor verwennen.
Tegen 15.00u zijn we naar de Kerk der Friezen gelopen. Dit is de Nederlandse kerk van Rome en voor deze dagen een noodadres maar ook ontmoetingsplaats voor alle pelgrims. In deze kerk werd een zangmarathon gehouden waar we naar wilde gaan luisteren. Deze was echter al afgelopen maar we hebben nog wel deelgenomen aan een rondleiding door de kerk gedaan door Rector Smit.
Om half 5 moesten we weer bij de bussen verzamelen waarna we tegen half 8 in het hotel terugkwamen. De avonden zijn wat saai want ik ben weer na het eten meteen naar bed gegaan maar Eric bleef nog een biertje drinken en werd deze keer wel op de juiste kamer terug gebracht.

We zijn op een echte bedevaart want ook vanochtend was het weer vroeg opstaan. Alhoewel we 3 kwartier langer mochten blijven liggen dan gisteren. Om 7.45u vertrokken we weer richting Rome. Vandaag hadden we om half 11 een viering in de kerk van St.Jan van Lateranen op het programma staan .
Deze Basiliek is de Bisschopskerk van Rome en net als alle andere kerken die we tot nu toe gezien hebben weer heel groots en mooi vol pracht en praal.
Tijdens de viering zijn we in processie naar het naast de kerk gelegen Baptisterium (doopkapel) gelopen om onze doopbelofte opnieuw uit te spreken. Voorop in de processie zong De Zeeuwse Koorschool de litanie van alle Heiligen, daarachter volgde de Bisschop, Priesters en Acolieten en daarachter de pelgrims. In de doopkapel aangekomen stond de Bisschop in het midden voor de doopvont met links en rechts van hem 2 schalen wijwater waarmee we een kruisteken konden maken. Ondertussen herhaalde de Bisschop telkens de woorden "Laat uw leven een weerspiegeling zijn van uw doopsel".
Op zich was deze processie en doopbelofte een mooi moment in deze viering maar nadeel was dat wij vooraan in de processie liepen en na ons dus nog zo'n 2000 pelgrims liepen waardoor het erg lang duurde voor iedereen terug was en de viering weer verder kon gaan.
De viering was daardoor pas om half 1 afgelopen en er was weinig gelegenheid meer om de Basiliek te bezichtigen want we moesten meteen naar de wachtende bus. Deze bracht ons weer naar het St.Pietersplein waar we eerst iets gegeten hebben.

Daarna zijn we naar de St.Pieter gelopen want Alie wilde graag de toren van de St.Pieter beklimmen. We hadden gelezen dat dit ook per lift kon.
Op weg naar de St.Pieter maakte we ook nog iets mee. We staken de weg over via het zebrapad. Eric liep met Alie een paar meter voor ons. Eric met zijn blindenstok uitgestoken zoals het hoort. Alle auto's stopte ook netjes om hen over te laten steken maar het mooiste (nou ja mooi) was dat tussen ons door de auto's gewoon optrokken en Leo en mij bijna uit onze schoenen reden terwijl wij vlak achter Eric en Alie liepen. Gelukkig zijn we toch nog heelhuids aan de overkant kunnen komen.
Bij de lift aangekomen stond er een hele rij wachtenden voor de kassa. Maar ook hier deed Eric zijn blindenstok wonderen.
We wilde ons al achter in de rij aansluiten toen we door een bewaker gehaald werden. Deze nam ons meteen mee naar de kassa. Ik zie er schijnbaar toch wel erg gehandicapt uit want weer hoefde Eric en ik niet te betalen. Daarna liep er weer iemand met ons mee naar de lift en werd deze speciaal voor ons vier vrijgehouden. Boven aangekomen bleek dat het voor ons niet mogelijk was om de koepel te beklimmen. Er moesten nog 340 traptreden beklommen worden met als moeilijkheidsfactor dat deze scheef liepen i.v.m de koepelvorm. Leo is toen bij ons gebleven op het plateau bij de lift vanwaar we ook nog een heel eind over Rome konden uitkijken.
Alie is wel naar boven gegaan en wij stonden dus bij de lift op haar te wachten totdat we ineens bemerkte dat er helemaal geen mensen meer terugkwamen. Leo is toen om opheldering gaan vragen en toen bleek dat de mensen aan de andere kant van de St.Pieter naar beneden kwamen. Wij werden weer in een speciaal voor ons gereserveerde lift naar beneden gebracht. Daarna gingen er deuren voor ons open die voor andere gesloten bleven en kwamen we binnendoor in de St.Pieter terecht waar Alie ook net aan kwam lopen.
Na deze Vip behandeling hebben we de St.Pieter op ons gemak bezichtigd en we zijn in de grafkelder (Grotte Vaticana) van de St.Pieter wisten kijken waar een twintigtal pausen begraven liggen.

Daarna was het tijd om naar de bus te gaan. Op het programma stond vanmiddag om 18.00u de slotviering in de kerk van het Heiligdom La Madonna del Divino Amore. Maar Riet onze busleidster had in de bus op weg naar Rome voorgesteld om deze viering te laten vallen zodat we een keer vroeg naar het hotel konden gaan en op tijd eten. Enkele van onze busgenoten hadden in Fiuggi een mooi kerkje ontdekt en daar wilde we een eigen slotviering houden met alleen de pelgrims van Bus 12. In dit plan konden we ons allemaal vinden. Vandaar dat we vanmiddag om 4 uur al richting Fiuggi terug keerden.
Het was Riet en haar helpers gelukt om de toestemming van de plaatselijke Pastor te krijgen om zijn kerk te mogen gebruiken voor onze viering. Het was inderdaad een schitterende kerk vol met mozaïek. Vergeleken met al die grote en mooie kerken die we tot nu toe op onze reis hadden gezien vond ik deze kerk veel meer aanspreken.
Ook de viering die door Riet en Vera werd voorgegaan en muzikaal begeleid door Nel en Jose(?) en Eveline op het orgel, was heel intiem en sprak ons erg aan. Het was heel mooi om deze dagen zo in ons groepen af te kunnen sluiten zonder dat massale van de hele week.
Na de viering hebben Eric en ik nog een ommetje gemaakt en tegen half 11 hebben we ons bed maar weer eens opgezocht.

Het begint te wennen ook vanochtend was het om 6 uur weer dag voor ons. Eric had weinig problemen met het vroege opstaan en liep luidzingend "Auf wiedersehen" naar de lift. Niet iedereen was hiervan gediend want er ging een slaapkamerdeur open waar een slaperige Italiaan uitkwam, enkel gekleed in zijn onderbroek en zijn haren overeind.
Ik had nog niets in de gaten maar toen Eric en ik bij de lift stonden tikte hij Eric op zijn schouders en gebaarde dat hij stil moest zijn. We hadden er helemaal geen erg in dat we iemand wakker konden maken want afgelopen dagen was onze groep de enige gast in het hotel.
Wij konden er de lol nog wel van inzien maar de slaperige Italiaan iets minder.
Na dit gebeuren hebben we voor de laatste keer in Hotel Terminus ontbeten en om half 8 vertrokken we en lieten we Fiuggi en Rome weer achter ons.
Vandaag was ons reisdoel Assisi. Dit is de plaats waar de H.Franciscus en de H.Clara geleefd hebben. We arriveerde rond de klok van 11 uur in het dal van Assisi bij de Basiliek van Maria ter Engelen (Maria Degli Angeli) voor een gezamenlijk middaggebed. De Basiliek is gebouwd rondom twee kapelletjes. De Porciuncula kapel dit was het oude klooster van Franciscus en de Transitus kapel waar Franciscus gestorven is.
Eerst werden we welkom geheten door Broeder Tilmans die in Assisi woont. Hij vertelde ons het een en ander over het leven van Franciscus van Assisi. Het was wel een heel lang verhaal waarvan mede door de vermoeidheid, weinig is blijven hangen.
Na afloop van de viering hadden we heel even tijd om de kerk te bezichtigen omdat wij als een van de laatste groepen naar de bus moesten. Een hele mooie kerk waar je ook weer ogen tekort kwam om alles in je op te kunnen nemen.
Daarna zijn we met de bus voor een bliksembezoek naar Assisi gereden waar we om 2 uur aankwamen. De tijd die we kregen was helaas veel te kort om de basiliek van de H.Franciscus te kunnen bezoeken.Deze stond net iets te ver weg voor ons.
Wij hebben het gehouden bij een bezoek aan de Basiliek van de H.Clara. Een sobere kerk vond ik met nog zichtbare beschadigingen door de aardbeving van enkele jaren geleden.
Daarna hebben we lekker op het plein voor de kerk gezeten en genoten van het prachtige uitzicht over het dal en het heerlijke zonnetje, tot het weer tijd werd om naar de bus te gaan. Om 4 uur vertrokken de bussen richting Montecatini waar we op de heenweg ook overnacht hadden. Vanavond lag ik al heel vroeg in bed , de zware week gaat steeds meer zijn tol eisen.

Weer om 6 uur ons bed uit en om 7.15u al vertrekken voor een lange busreis via Bolzano, Innsbruck, Kufstein en Munchen naar Zuid-Duitsland.
Voor het eerst deze week hadden we een vroege lunch. Tegen half 1 arriveerde we weer bij Hotel Ideal in Leifers voor een overheerlijke lunch.
Na de lunch nog heel even genoten van het mooie weer en snel even een foto gemaakt met Bisschop Muskens, daarna moesten we weer verder.
Om half 3 passeerde we de grens met Oostenrijk en genoten we weer van de prachtige uitzichten over de besneeuwde bergtoppen.
Onze chauffeur Theo kon het niet nalaten om onderweg even te stoppen om ons de Karlskirche van Volders (15 km van Innsbruck) te laten zien. Een heel mooi kerkje naast de autosnelweg . Na een korte stop vervolgden we onze weg weer richting Duitse grens die we rond de klok van vieren passeerde.
Onderweg hielden enkele busgenoten zich al druk bezig met het naderende afscheid en waren al druk teksten aan het schrijven voor afscheidsliederen. Zo ook Gonnie, die haar lied in de bus ten gehore bracht. (klik hier voor de tekst) Theo liet ook nog van zich horen en trakteerde ons weer op een paar van zijn solo-nummers.
Tegen half 8 bereikte we ons hotel in Nurnberg weer waar we na het avondeten nog even een korte wandeling hebben gemaakt. Ik was om half 11 m'n bed weer ingedoken. Eric bleef nog even een biertje drinken en kon de hotelkamer niet meer op. Deze viel namelijk automatisch in het slot en ik had de sleutel binnen liggen. Maar gelukkig voor hem hoefde hij niet op de gang te slapen want de portier heeft met de reserve sleutel de deur opengemaakt zonder dat ik iets van dit alles gemerkt heb. Ik sliep als een roos.

Het einde van de reis is in zicht. We hadden vandaag geluk dat de wintertijd vannacht inging en we dus een uurtje langer mochten slapen. Toch voelde het nog steeds vroeg aan om 6 uur op te staan. Er was afgesproken dat we om 7.45u zouden vertrekken maar aan de ontbijttafel hoorde ik van een tafelgenoot dat onze chauffeur eerder wilde vertrekken omdat er een orkaan op komst was. Ik moest hier om lachen en dacht dat het een grap was want orkanen komen hier toch niet voor. Bovendien was het in Nurnberg heel rustig weer, het had snachts wel geregend maar het waaide bijna niet. Rond half 8 zijn we in Nurnberg vertrokken op weg naar Keulen. Onderweg hebben we nog een pitstop gemaakt waar we een lekkere kop warme chocalademelk met een heerlijke muffin tot ons genomen hebben. Het was ineens wel koud vergeleken met de Italiaanse zon. Onderweg begon het ook te regenen en er kwam inderdaad al meer wind . Toen we om 13.00u bij de Dom in Keulen uit de bus stapten waaide het al behoorlijk hard. In de Dom merken we nog niet zoveel van de storm en luisteren we naar de terugblik op deze bedevaart door Deken Kuyten en Bisschop Muskens. In het slotwoord bedankt de Bisschop een aantal mensen voor het welslagen van deze bedevaartreis. Daarna kwam John Goverde, directeur van "Pelikaan reizen" ook nog even aan het woord om een aantal mensen te bedanken en ons te vertellen waar en hoe de bussen stonden opgesteld. Eenmaal buiten bij de Dom merken we meteen dat de wind flink is toegenomen en waaien we bijna uit onze jassen en van het plateau voor de Dom.We zijn dan ook blij dat we heelhuids bij de bus aan komen. Op de terugweg waren we ook druk bezig met het naderende afscheid en zongen Ria en Godelief hun zelfgeschreven Romelied. (klik hier voor de tekst) Theo werd door Joost in het zonnetje gezet en bedankt. Als antwoord hierop bracht Theo zijn zangtalent voor de laatste keer ten gehore. Onderweg hoorde we van busgenoten dat het in Nederland noodweer was en er verschillende snelwegen afgesloten waren zoals o.a de Moerdijkbrug. Dat bracht enige onrust in de bus omdat er mensen bij waren die van verder weg kwamen en het onzeker was of zij opgehaald konden worden. Uiteindelijk is alles goed gegaan en heeft Theo ons weer veilig in Prinsenbeek afgeleverd waar we dus letterlijk en figuurlijk een stormachtig onthaal kregen.