Logboek


Foto aanklikken voor een vergroting

Donderdag 23 December 2010: Kerstwens

Zooo en hier is dan de verrassing waar ik het zondag over had. Ik heb een kerstkaart in elkaar geknutseld met een foto die bij Intratuin is gemaakt in een dolle bui. Ik ben versierd met een kerstboomkleed J
Als je op de foto klikt dan kom je op een webpagina waar de kaart in het groot te bekijken is.
Verder heb ik nu heel weinig te vertellen, het is rustig hier. Buiten is het nog steeds wit en koud, dus met de scootmobiel kom ik ook niet ver. Ze zijn gisteren van Welzorg wel even naar de scootmobiel komen kijken. Hij heeft namelijk een tik.......beter de scootmobiel dan ik J   Ik was bang dat de remkabel weer los zat, zoals de laatste keer dat ik pech ermee had. Dus had ik voor de zekerheid naar de Welzorg gemaild en die kwamen al meteen de andere dag. De remkabel is het deze keer niet maar de koolborsteltjes, ik wist niet eens dat die er ook al in zaten. Er worden nieuwe koolborstels besteld en als die er in zitten en hij tikt nog, dan moet er een nieuwe motor in........aldus de monteur. Nou, dan wachten we maar weer af hoe dat af gaat lopen.
Hahaha, heb ik toch nog een verhaal verteld. Nu weet ik echt niets meer. Straks komt de taxi en ga ik naar mijn jarige zus.
Alle lezers hele fijne en gezellige kerstdagen, geniet er van!


Zondag 19 December 2010: Intratuin

Zo, een beetje later dan op andere zondagen dat ik mijn blog schrijf. Ik ben vandaag namelijk ook naar de dagbesteding geweest. Het was kerstbraderie in het verpleeghuis en daar hadden wij ook een kraam om spulletjes te verkopen die door onze cliënten gemaakt zijn. Er was afgelopen week gevraagd wie er zin had om vandaag te komen en dat leek mij wel leuk. Of ik alleen hier thuis zit of op de dagbesteding.......dan is het laatste toch gezelliger. Vanmorgen hebben we een rondje langs de kramen gelopen en daarna gezamenlijk geluncht. Dan smaakt het veel beter en lekkerder, en ook gezelliger dan in je eentje thuis aan tafel. Vanmiddag was er een verrassingsaktiviteit waar ik heel nieuwsgierig naar was.........jullie weten inmiddels vast wel dat ik een nieuwsgierig aagje ben J   Vanmorgen waren we al op de foto gezet, met een kerstmuts op.......dat vond ik al vreemd maar ach zal wel voor de lol zijn, dacht ik. Mooi niet dus, dat was al een voorbereiding op de aktiviteit! We hebben namelijk kerstballen gemaakt. Plastic ballen die je in 2 helften kunt doen. Die hebben we eerst aan de binnenkant ingesmeerd met een soort lijm, daarop kwam ons fotootje met kerstmuts. Daarna weer een laagje lijm erover en glittertjes erop gestrooid. Hierna de binnenkant wit verven en als alles droog is de 2 helften op elkaar klikken en toen had iedereen een persoonlijk kerstbal. Best wel grappig hoor!
Dat was vandaag maar afgelopen maandag hadden we ook al een leuke dag want toen zijn we een dagje naar Intratuin geweest, dat had ik zondag al geschreven dat we daarheen gingen. We waren met een flinke groep en zijn er met een touringcarbus naartoe gebracht. Eenmaal binnen hebben we eerst koffie/thee of chocomel gedronken met iets lekkers erbij. Daarna de winkel in en daar kwamen we al snel in de kerstwereld terecht. Zo mooi.......dat was echt genieten.
Natuurlijk kon ik het niet laten om iets te kopen. Ik heb een hele leuke piek met verlichting gekocht, niet voor in de boom maar als sier. Hij staat voor het raam. En een glazen kerstbal met een klein kerststalletjes van glas erin. En ook nog een glazen bol met met een kerstboom en verlichting. Alleen had ik niet gezien dat die verlichting allerlei kleuren krijgt. Het is nogal een "kunst en kitsch" ding en van de verlichting werd mijn hoofd ook een beetje gek. Dus nu heb ik hem gewoon zonder verlichting weggezet, dat is leuker.
Rond 1 uur hebben we ook nog een uitgebreide lunch gehad. Iedereen had een week voor vertrek al op kunnen geven wat we wilde eten. Dat was handig want nu was alles mooi klaar toen wij er kwamen. Na de frietjes, nasi, wokschotels enz kregen we ook nog een lekker toetje; ijs met pannekoek of wafel.
Met volle buiken konden we daarna weer verder gaan snuffelen in de winkel en uiteindelijk kwamen we zelfs nog tijd tekort. We hadden nog niet de hele winkel gehad - maar wel het mooiste - toen de bus weer klaar stond om ons terug naar huis te brengen.
De andere dagen van deze week waren rustig. Door de sneeuwval lig ik er met de scootmobiel wel even uit. IK ben alleen naar de winkel geweest om boodschappen en verder maar veilig binnen, waar het ook warm is. Op dit moment valt de sneeuw er weer mals uit en de straten die ze vanochtend net een beetje zuiver hadden gekregen, na de sneeuwval van gisteravond en vannacht, kleuren nu al weer goed wit. Ik was net op tijd terug thuis van de dagbesteding. Ik was net binnen en toen begon het met sneeuwen.
Een mooi zicht blijft het wel het witte landschap maar wat is het toch lastig voor veel dingen. Als ik op tv zie hoeveel mensen er op schiphol of treinstations vastzitten, nou dan ben ik blij dat ik lekker warm in mijn huisje zit!
Komende week verveel ik mij geloof ik ook niet. Morgen weer naar de fitness, dinsdag komt mijn hulp, woensdag buddy-dag, donderdag een dagje naar mijn jarige zus, vrijdag boodschappendag en dan is het al kerst, zo snel gaat dat!
Ik heb nog een fotocollage voor jullie, want ik had natuurlijk mijn camera mee naar Intratuin genomen. Als je op de plaatjes klikt dan zie je een groter exemplaar en zijn de foto's veel beter zichtbaar.
Ik ben nog even snel aan het knutselen gegaan en heb ook een collage gemaakt van de spulletjes die ik bij Intratuin heb gekocht,mijn andere kerstversiering in mijn huisje ( de zelfgemaakte kerstbal van vanmiddag, wil niet goed op de foto) en een kerststuk dat ik gisteren bezorgd kreeg. Dat ik kreeg ik van de KBO voor mijn vrijwilligerswerk dat ik doe met het maken en bijhouden van hun website. Dat vond ik heel erg leuk en het is ook nog eens een heel mooi kerststuk. Heel lief van ze en hartstikke leuk om op deze manier waardering te krijgen........nou kreeg ik dat toch al wel van hen hoor.
Ik ben nog iets aan het knutselen maar dat is nog een verrassing, zien jullie komende week wel verschijnen ........ hahaha lekker nieuwsgierig iedereen J   genoeg gekletst, ik stop ermee voor vandaag!

          


Zondag 12 December 2010:

Eens even denken wat ik over de afgelopen week kan vertellen.........eerst nog even de Sinterklaas bij mijn broer. Dat was heel gezellig en ik heb toch zo'n leuke surprise gekregen, een taxi. Met een rijm erbij over de rondreizen die ik met de taxi maak, mijn gemopper soms, dat ik soms net ergens ben en de taxi dan al vrij snel weer voor staat. Was echt heel erg leuk gedaan. In de taxi zaten mijn kadootjes verstopt. Ik zal er een foto bij zetten van de surprise.
Verder was het een rustige week. Ik ben alleen snipverkouden geweest, maar zal vast de enige niet geweest zijn die daar last van had.
Vrijdag en gisteren ben ik bezig geweest om mijn huisje in kerstsfeer te brengen. Een heel karwei maar het is nu klaar, dus ik kan er nu lekker van genieten. Het is toch wel heel gezellig die kerstspulletjes en de kerstboom.
Morgen gaan we met de dagbesteding naar Intratuin in Halsteren. Gezellig weer een dagje weg en naar de kerstshow kijken, die daar altijd heel mooi is. Verder heb ik niets op mijn programma voor de komende week.
Volgens de weerberichten gaat het weer winteren en komt er ook nieuwe sneeuw. Daar zit ik eigenlijk helemaal niet op te wachten. Maar ja, we moeten het nemen zoals het komt, dus afwachten maar wat het weer ons gaat brengen.

          


Zondag 5 December 2010: High-Tea en Sinterklaas

Wat een winterse week hebben we achter de rug. De sneeuw waarvan ik hoopte dat die hier niet zou komen, kwam toch. Het is best een mooi plaatje hoor, het witte winterse landschap. Maar toch blijft het lastig als je beperkingen hebt.......en volgens mij ook als je die niet hebt. Gelukkig had ik voldoende afleiding en kon alles gewoon door gaan.
Maandagmiddag heb ik weer lekker gesport, het fitnessen ging goed. Dat was voor het eerst sinds de Lourdesvakantie, dat het goed ging. Ik denk dat ik mijn ritme weer te pakken heb.
Dinsdag had het hier nog niet gesneeuwd maar het was wel heel koud. Daarom ben ik toen met de taxi naar mijn ouderlijk huis gegaan. Eerst de beesten verwend en geknuffeld en daarna thee gedronken bij de buren. Ik was net thuis gebracht door de taxi en toen begon het te sneeuwen en zag Etten-Leur vrij snel wit.
Woensdagmiddag hadden we de High-Tea met onze bewonersgroep en begeleiding. Gelukkig was dit hier in het centrum en maar een klein stukje lopen/rijden. Maar tjee wat was het die dag ijzig koud zeg, het leek Siberië wel brrrrrr. Ik denk dat we maar 500 meter moesten lopen naar 'The Butler" waar de High-Tea gehouden werd, maar we kwamen er helemaal verkleumd aan. Het was dus extra genieten van de warme thee in allerlei smaken en het lekkers dat we erbij kregen. Het was voor mij moeilijk om gesprekken te volgen of zelf gezellig te kletsen, maar ik heb er wel van genoten en vond het leuk. Gewoon het zien dat iedereen zit te genieten en ook zelf genoot ik van het lekkers, dan is het ook goed.

.............

Donderdag was het weer een leuke dag met de Sinterklaasviering op de dagbesteding. Het sneeuwde die dag weer en door het slechte weer kwam de taxi mij 3 kwartier later ophalen. Ik heb nog wel eventjes mee gedaan met de fitness en na de theepauze werd alles klaar gemaakt voor Sinterklaas. De begeleiding van de dagbesteding heeft heel erg hun best gedaan om het ons naar de zin te maken. Eerst werd de spanning er goed ingebracht en toen kwamen met veel bombarie twee zwarte pieten binnen en werd het strooigoed om onze oren gegooid J
De gezelligheid zat er al goed uit en toen was het wachten op Sinterklaas (cliënt van ons). Van de Pieten hadden we al gehoord dat de reis van de Sint niet zo best verlopen was. Hij was onderweg van zijn paard gevallen (vast door de sneeuw) en ze waren hem aan het oplappen in de hoop dat hij ons toch nog kon bezoeken.
Ons wachten werd beloond en Sint kwam toch maar met zijn hoofd in het verband....wat een pech voor de Goedheiligman K
We hadden bewondering dat hij ondanks zijn verwondingen toch nog bij ons op bezoek wilde komen en hebben hem uitgenodigd om met ons mee te eten. Na een goed verzorgende, heerlijke maaltijd heeft Sint een persoonlijk woordje met enkele cliënten gesproken. Daarna kreeg iedereen een kadootje met een rijm erbij en die rijmen moesten natuurlijk ook voorgelezen worden.
Ik had begrepen dat er voor 1 euro een kadootje gekocht moest worden maar er waren nogal wat kadootjes "naast de band gevallen", zoals een van de pieten zei. Ook ik had het geluk zo'n 'gevallen kadootje' te krijgen. Ik kreeg een pyramide met verlichting er in en er zat een hele lieve rijm bij.
Toen iedereen zijn kado had ontvangen en uitgepakt werden we nog verwend met warme chocomel met slagroom, en daar ook nog iets lekkers bij. Dat was de afsluiter van de avond. De chauffeurs van de Dutax-taxi, die ons vervoer altijd verzorgen, stonden al op ons te wachten om ons veilig thuis te brengen. Ook een dank je wel aan de chauffeurs die voor extra in de avonduren moesten werken en ook nog met de gladheid op de weg. Ze hebben ons allemaal weer veilig thuis gebracht.

...... ...... ......

Vanmiddag nog een keer bij mijn broer het Sinterklaasfeest vieren en dan zit het er weer op met alle verwennerij. Vandaag is het ook de verjaardag van mijn moeder. Als zij nog geleefd had dan hadden we vandaag haar 87e verjaardag gevierd. Inmiddels is zij al 16 jaar dood, wat gaan die jaren toch hard. Maar ondanks die 16 jaar, denk ik nog heel vaak aan haar en vandaag staat er een kaarsje te branden speciaal voor mijn moeder.
Komende week heb ik niets bijzonders of speciaals op mijn programma.......bijkomen van al het leuks van deze week J   De sneeuw is hier al goed aan het wegsmelten. Gisteren heeft het heel veel gesneeuwd en toen ik gisteravond naar bed ging viel er ook nog behoorlijk wat sneeuw uit de lucht. Vanmorgen doe ik de gordijnen open en is zeker de helft van de sneeuw weg, raar is dat dan toch weer. En gek genoeg......vind ik het toch ook wel een beetje jammer want het doet nu buiten toch een stuk somberder aan dan met de sneeuw. Maar het voordeel is dat ik nu buiten wel beter uit de voeten/wielen kan.


Zondag 28 November 2010: Uitslag Internist

Maandag ben ik bij de internist geweest voor de uitslag van het darmonderzoek. Ik had van de uroloog al gehoord dat de uitslag goed was, en zelf had ik dit ook meegekregen tijdens en na het onderzoek. Toch was het maandag nog wel spannend of er misschien iets anders uit was gekomen, dus ik was toch wel zenuwachtig.
Mijn darm zag er inderdaad goed uit, geen kwaadaardige dingen of poliepen er in. Wat dat betreft zijn we gerust gesteld.
Wat precies de oorzaak van het bloed is kon de internist ook niet zeggen. Ik heb PDS (Prikkelbaar darmsyndroom oftewel spastische darm) Hierdoor zijn mijn darmen gevoeliger en heb ik meer last van pijnlijke krampen, maar dit kan verder geen kwaad. Het bloed kan ontstaan zijn door een ontsteking in de darm maar dat was op de coloscopie niet terug te zien. Of een gevoelige plek in mijn darm maar ook dat kunnen ze op de coloscopie niet zien.
Dus heel veel wijzer ben ik niet geworden alleen dat er geen ernstige dingen gevonden zijn en dat is het belangrijkste.
Dan mijn schildklier, die werkt te traag ondanks de hoge dosering medicijnen daarvoor. De internist heeft overleg gehad met een collega/endocrinoloog en ze hebben samen besloten om het voorlopig zo te laten. Een nog hogere dosering thyrax durven zij niet aan. Over 5 maanden moet ik weer op controle komen, in april is dat pas weer. En dan in mei ook weer CT-scan en controle bij de uroloog.
Tot die tijd hoop ik eens even ziekenhuisvrij te kunnen blijven en ik hoop dat mijn lijf mee werkt en geen rare capriolen meer uithaalt.
Helemaal ziekenhuisvrij lukt niet want in januari moet ik nog op CI-controle en in maart de oogarts, maar dat zijn standaard controles en verwacht ik niets geks bij.
Al bij al ben ik heel opgelucht dat het een "storm in een glas water" was en er geen ernstige dingen zijn gevonden, waar iedereen - en ik ook - bang voor was.
Nu maar weer gewoon doorgaan en genieten van de leuke dingen die op mijn pad komen!
Verder is het een rustige week geweest, niet veel bijzonders gedaan. Ja, sinterklaassurprises en rijmen gemaakt, donderdag weer naar de fitness geweest, kaarten ontworpen en gemaakt voor het bruiloftsfeest van vrienden, website van de KBO weer helemaal bijgewerkt, mijn eigen website ook. Door de kou een paar keer naar mijn ouderlijk huis getuft met de scootmobiel, goed warm aankleden en dan was het goed te doen hoor.
Nu hoop ik dat er hier geen sneeuw komt want dan zit ik weer aan huis gekluisterd en dat is niets voor mij. Het mag van mij overal sneeuwen behalve in en rondom Etten-Leur-Prinsenbeek J
Komende week heb ik weer een aantal leuke dingen op mijn programma staan. Zo hebben we woensdagmiddag een High-tea met onze woongroep en de begeleiding. Donderdag hebben we op de dagbesteding Sinterklaasavond met kadootjes natuurlijk. We hebben lootjes getrokken en mochten maar voor 1 euro iets kopen. Dat is heel weinig, maar het is mij toch gelukt om er iets leuks voor te kopen..........ik hoop tenminste dat degene die ik getrokken heb, het leuk vind. Zondagmiddag mag ik bij mijn broer Sinterklaas komen vieren, dat is ook gezellig. Jan komt dan ook, zie ik hem ook weer even. Ik denk dat het wel een leuke en gezellige week gaat worden.
Ik wens de lezers die ook het Sinterklaasfeest vieren ook heel veel plezier toe


Zondag 21 November 2010: Uroloog en Verwendag


Klik op de foto voor een vergroting

Donderdag ben ik op controle geweest bij de uroloog. Hij was tevreden over de bloeduitslagen. Behalve over de nierfunctie want die is weer iets verslechterd vergeleken met de laatste keer. Ik heb het verhaal van mijn ziekenhuisopname en darmonderzoek verteld en toen ging hij meteen op de computer kijken of hij er iets over kon vinden. En dat kon hij.......ik heb het goed meegekregen tijdens het darmonderzoek want de uitslag is goed!
Morgen (maandag) moet ik voor de officiële uitslag naar de internist. Ik ben benieuwd of de internist een idee heeft waar het bloed dan door veroorzaakt wordt, want ik heb het af en toe nog steeds. In elk geval weet ik al dat het niets ernstigs is. Ik hoef mij morgen dus niet zenuwachtig te maken.......al zal ik dat vast wel zijn want dat gaat gewoon vanzelf.
Dan over de verwendag van afgelopen vrijdag op de dagbesteding. We hebben zo'n leuke dag gehad en zijn echt verwend.
In de ochtend kregen we allemaal een schoonheidsbehandeling. Deze werd gegeven door een schoonheidsspecialist en door 4 mensen van de begeleiding. De schoonheidsspecialiste gaf aan de begeleiding uitleg wat zij moesten doen. Voor de begeleiding was het dus een soort workshop en wij (cliënten) waren de 'slachtoffers' J
Nee hoor, dat viel reuze mee die slachtofferrol. Ze deden allemaal heel goed hun best en op deze manier konden er telkens 5 cliënten geholpen worden. We waren toch wel met een flink groepje en toen iedereen behandeld was, was het al half 2. Ik had geluk want ik was al met de eerste groep aan de beurt.
Eerst werden onze gezichten gereinigd met een reinigingsmelk, daarna schoongemaakt met natte, warme doeken.....dat was echt heerlijk! Daarna een scrubbehandeling en ook weer schoonmaken met die heerlijke warme doek. Toen een gezichtsmasker en dat zag er zo grappig uit (zie foto). Als laatste kregen we nog een dagcreme op en toen was het de beurt aan de volgende 5 cliënten.
Je kon ook nog een parrafinebehandeling voor de handen krijgen, hiervoor moest wel een kleine bijdrage betaald worden. Ik had geen geld bij dus die behandeling heb ik niet gedaan. Maar ik heb wel een extra behandeling gehad waarbij mijn wenkbrauwen zijn geëpileerd. Na deze verwennerij zie ik er 10 jaar jonger uit J
Nadat rond half 2 iedereen aan de beurt was geweest, werd het tijd voor de High-Tea. Hier had de begeleiding ook heel erg hun best op gedaan. Ze hebben alles zelf klaar gemaakt en gebakken. We kregen eerst een pasteitje met ragout. Daarna kwamen er verschillende soorten sandwiches op tafel en geroosterd brood. En na afloop ook nog zelfgebakken cake, cupcakes, brownies en bonbons. Iedereen heeft echt zitten genieten.
Toen ik thuis kwam, was ik wel erg moe en brandende ogen, alsof ze elk moment dicht zouden vallen .......dat krijg je van al die verwennerij J
We hebben met z'n allen een hele leuke dag gehad. Ik heb een fotocollage gemaakt en die zie je hiernaast. Als je er op klikt dan kan je een groter formaat bekijken.


Zondag 14 November 2010: Reisverslag online

Yes!!! Ik kan jullie vertellen dat het karwei geklaard is en het nieuwe reisverslag met foto's van de Lourdesweek, online staat.
Hier kunnen jullie het vinden: http://www.connyshoekje.nl/lourdes/2010/2010.html
Het was een heel werk, vooral het uitzoeken en op maat maken van de foto's. Ik hoop dat jullie er van genieten.
Van de ziekenhuisopname ben ik weer hersteld. Aanstaande donderdag mag ik weer naar de uroloog, dat is de halfjaarlijkse controle i.v.m. de nierkanker.
En vrijdag gaat leuk worden denk ik want dan hebben we op de dagbesteding een verwendag. We krijgen een high-tea en schoonheidsbehandeling. Ik ben benieuwd hoor wat ze uit gaan spoken met ons J


Donderdag 11 November 2010: Ziekenhuisopname

Zoals jullie zien zit de ziekenhuisopname er op en ben ik weer lekker in mijn eigen huisje.
Het drinken van het laxeermiddel (Klean Prep) was een grote ramp voor mij. Het spul is zo ontzettend vies en dan ben ik al een 'miemeut' wat eten en drinken betreft K  
Ik moest maandag 3 liter van dat spul naar binnen werken en dinsdagochtend voor het onderzoek ook nog 1 liter. Nou, na het eerste glas begon ik te kokhalzen en voor mijn gevoel heb ik geen 4 liter maar 8 liter op. Elke slok kwam terug omhoog en moest dus nog een keer ingeslikt worden. Vreselijk vond ik het en bij de 2e kan, kon ik wel janken maar ik heb me groot gehouden en vol gehouden, maar wat een zware opgave zeg!
Ik had de zuster gevraagd hoelang het zou duren voor het spul ging werken en volgens haar gebeurd dat meestal na de 2e kan. Nou had ik al voorwerk gedaan en het weekend ervoor alleen maar vloeibaar gegeten en ook niet veel. Dit in de hoop dat ik snel leeg zou zijn en niet zoveel van dat spul hoefde te drinken.
Na de 1e kan liep ik al naar de wc en na de 2e kan poepte ik een soort plas, dus was ik leeg. De broeder erbij gehaald om te kijken maar het haalde niets uit want kan nummer 3 moest ik toch ook opdrinken. Ze kwamen steeds kijken of ik hem al op had - ik heb er 2x zo lang over gedaan dan de tijd die er voor stond - en dan werd er weer gezegd dat ik door moest drinken want anders zou ik er in de nacht mee zitten dat ik steeds naar de wc moest.
Daar kon ik zelf echt niet mee zitten hoor, dan maar 's nachts op de wc, dat spul zo snel wegdrinken lukte gewoon niet.
Ik had bij de broeder ook aangegeven dat ik dinsdagochtend geen 4e kan nodig was omdat ik echt leeg was, dat was hij toen wel met mij eens. Ik blij!
Maar tot mijn verbazing had hij dinsdag vroege dienst en kwam toch met kan nummer 4 aandragen. Hij had overleg gehad maar ze vonden dat ik die kan toch leeg moest drinken want het kon zijn dat er nog iets achtergebleven was in mijn darmen en ze moesten echt helemaal schoon zijn. Eerst moest de kan leeg en dan pas kon het onderzoek plaats vinden, balen...balen...balen L  
Toch heb ik hem niet helemaal leeg gedronken, maar de helft ongeveer. Er was gebeld dat ik mocht komen en dus werd ik weggereden naar de endoscopie-afdeling. Daar aangekomen werd ik meteen het onderzoekkamertje ingereden. Ik moest op mijn zijn gaan liggen met de benen hoog opgetrokken. Daarna werd er al meteen spul voor een roesje in mijn infuus gespoten. Ik heb gezien dat hij er 2 spuiten in leeg spoot maar waarschijnlijk is het water geweest. De man zei nog: "slaap maar lekker". Maar ik heb helemaal niet geslapen en heb ook niets gemerkt van het roesje. Ik kan mij ook alles nog herinneren en ze zeggen altijd dat het roesje ervoor zorgt dat je geheugenverlies krijgt en daardoor vergeet wat er gebeurd is. Blijkbaar werkt dat bij dan heel anders.........ik heb alles op de tv kunnen volgen en soms deed het wel even gemeen pijn maar volgens de zuster was hij dan net in een bocht van de darm. Zover ik het heb kunnen zien, was er niets geks in mijn darmen te zien dus volgens mij was het wel goed. De officiele uitslag krijg ik 22 november.
Toen ik terug op de kamer kwam en iets wilde lezen, lukte dat niet omdat mijn hoofd raar deed. Tv kijken lukte ook niet dus heb ik mijn ogen maar dicht gedaan. Echt geslapen heb ik niet want ik hoorde wel het geroezemoes op de kamer. Maar mijn ogen waren te zwaar om ze open te doen. Het roesje deed zijn werk dus pas na het onderzoek, denk ik.
Op zich is alles dus goed gegaan, alleen was het laxeerspul een ramp om op te drinken. Toch moest er wel iets geks gebeuren, want anders heet ik geen Conny Kapitein
Ik heb namelijk voor een bloedbad gezorgd. Dit kwam nadat het infuus uit mijn hand werd gehaald. De zuster deed er alleen losjes een gaasje op plakken en niet dichtdrukken of een drukverband er om. Ik vroeg nog of ze geen drukverbandje erop moest doen, want dat doen ze na het bloed prikken ook. Dan lijk je zwaar gewond door alleen maar een prikje, maar het helpt wel. Deze zuster deed er dus een gaasje op en dat was het.
Totdat ik ineens overal bloedplekken zag liggen en toen bleek mijn hand helemaal lek te zijn. Het was net een overstroming, bloed stroomde over mijn hele hand ......ik meteen bellen maar voor er iemand komt ben je een paar minuten verder en toen kwam dezelfde zuster weer en wist niet wat te doen. Dicht drukken dat wist ik wel maar dat ging niet zo makkelijk door het gaasje dat helemaal doordrenkt was. Toen ging ze er iemand anders bij halen en hebben ze er een plastic handschoen op gelegd en zo dicht gedrukt. Daarna weer alleen een gaasje erop. Toen ben ik zelf maar zo slim geweest om nog een tijdje te blijven drukken en toen bleef het dicht. Alles zat onder het bed, mijn kleding, de vloer een grote plas....echt een bloedbad dus. De 2e zuster die erbij kwam zei het toen ze bij mij kwam ook zo: "wat dacht je, ik maak er maar een bloedbad van". Ik was al zo verbaasd dat er geen rare dingen gebeurd waren en toen op het laatst gebeurde het toch nog. Afijn, dit heb ik weer achter de rug.
Vanmorgen moest ik al weer bloed laten prikken i.v.m. de controle volgende week bij de uroloog. Of dat zinvol is vraag ik mij wel af, maar de halfjaarlijkse afspraak staat er dus laat ik het maar gewoon door gaan. Het bloed prikken ging niet vanzelf want het bloedvat waarin ik altijd geprikt wordt, op mijn hand dus. Die hand ziet helemaal blauw door die blunder met het infuus. Uiteindelijk heeft ze op mijn andere hand een bloedvat gevonden waar druppelsgewijs bloed uit kwam gedruppeld. Gelukkig dat ze maar 2 buisjes moest hebben maar voor daar voldoende bloed in zat, waren we een hele poos verder.
Vanmiddag ben ik weer gewoon naar de dagbesteding gegaan en een beetje proberen te sporten. Het ging niet zo geweldig maar dat is niets gek na 2 dagen ziekenhuis, laxeren, niets eten. En een week geen ijzertabletjes mogen slikken, dus mijn HB zal ook wel gezakt zijn, dan ook nog dat bloedbad erbij. Ik voel me nog slapjes en moe, maar dat komt vast wel weer goed.
Zo, dat was weer een heel verhaal geloof ik, hebben jullie weer iets te lezen gehad J  


Woensdag 3 November 2010: Opnamedatum bekend

Gisteren heb ik bericht gehad en de opname is al super snel.......ik word namelijk aanstaande maandag 8 november al opgenomen!! Dinsdag krijg ik dan de onderzoeken en woensdag ben ik als het goed is weer thuis en is alles achter de rug. Wel moet ik best lang op de uitslag wachten, 22 november heb ik daar pas een afspraak voor.
Ik ben blij dat het al zo snel kan, 8 november is wel wat anders dan 22 december!
Komende dagen heb ik gelukkig voldoende afleiding. Morgen ga ik naar de fitness. Vrijdag samen met mijn buddy naar de kerst-en winterbeurs in de Brabanthallen in Den Bosch. Lekker even een dagje op stap. Zondagmiddag even naar de verjaardag van mijn neefje en dan is het al bijna maandag. Maandag zullen de zenuwen wel volop aanwezig zijn. Ik zei al dat ik helemaal niet hoef te laxeren want dat gebeurd vast automatisch al. Als ik zenuwachtig ben dan moet ik wel 20x naar de wc.......kom ik dus al leeg in het ziekenhuis aan J  
Ik had vandaag ook weer wat...........ik heb het "heen en weer" gehad J   Vanmorgen ging ik bij de apotheek medicijnen ophalen en daar kreeg ik te horen dat er al sinds begin oktober een antibiotica-kuur voor mij klaar lag i.v.m. blaasontsteking. Ik was helemaal verbaasd want ik wist daar niets van. Ik heb toen inderdaad urine na laten kijken, gelijk met de ontlasting. Zowel de doktersassistente als de huisarts zeiden toen dat ik geen blaasontsteking had, alleen bloed in de urine maar daar ben ik mee bekend. Verder was alles goed, en er is echt niets gezegd over een kuur. Dus ik was echt stom verbaasd K  
Na een hele discussie heeft de apotheek naar de huisarts gebeld, wat te doen met die kuur. Moest ik weer urine in komen leveren om na te kijken. Dus ik eerst bij de praktijk (die is gelukkig naast de apotheek) een potje gehaald, toen naar huis en wachten op plas. Daarna weer naar de praktijk om weg te brengen.
Vanmiddag weer terug om te vragen hoe de zaken ervoor stonden. Blijk ik dus wel degelijk een blaasontsteking te hebben en dus al de hele maand. En ik maar denken dat de pijn in mijn onderbuik van mijn darmen was. L  
Ik heb een AB-kuur gekregen voor 7 dagen maar toen kwam het volgende probleem. Ik had dat vanochtend al bij de apotheek verteld en even later aan de doktersassistente toen ik de urine inleverde...... Dat ik dus maandag opgenomen wordt en dinsdag darmonderzoeken krijg. Of ik die kuur dan wel mag hebben want ik moet met een aantal andere medicijnen ook 7 dgn voor de ingreep stoppen?! Antibiotica geeft meestal diarree dus lijkt mij dan niet zo goed voor de darmen.
Wisten ze er weer niets van en of de AB dan mag. Uiteindelijk heb ik zelf beslist dat ik de kuur nog niet inneem en eerst de onderzoeken afwacht. Als ik al een maand met blaasontsteking loop dan kan ik er nog wel een week bij. Neem liever het zekere voor het onzekere. Wat een blunders weer K  
En dat heb ik dan weer.......doen ze vast om mij schrijfstof te bezorgen. Deze week schrijf ik geen Blogje meer hoor.......na de ziekenhuisopname weer, tot dan


Zondag 31 Oktober 2010: Internist

Vrijdagmiddag ben ik bij de internist geweest i.v.m. bloed bij de ontlasting en darmkrampen. Nou had ik de afgelopen week geen bloed meer waar genomen en ik vond dat wel een goed teken. Ik heb zelfs even in twijfel gezeten of ik wel naar de internist moest gaan, maar uiteindelijk toch maar gedaan. Zelf dacht ik dat hij zou zeggen om het nog even aan te zien, maar ik kreeg heel iets anders te horen K  
Hij wil mij opnemen voor darmonderzoeken! Poeh, dat was even schrikken want daar had ik helemaal niet op gerekend een opname. Ik kreeg het Spaans benauwd en het zweet stond op mijn voorhoofd.
De internist wil gezien mijn achtergrond, zeker weten dat er niets kwaadaardigs zit. Zo ja, dan moeten we daar zo snel mogelijk bij zijn.
Gezien mijn gezondheid en immobiliteit wil hij mij 2 dagen opnemen. De eerste dag word ik dan gelaxeerd. Dat is volgens hem zo'n toestand, dat ik daarvoor beter in het ziekenhuis kan zijn want alleen is dat geen doen. De andere dag krijg ik dan de onderzoeken. Door al die verhalen over kwaadaardigheid en laxeren, kreeg ik het alleen maar benauwder.
De assistente stuurde ons eerst weg om bloed te prikken en dan zou zij in de tussentijd gaan bellen met de opname. Toen wij terug kwamen (begeleidster en ik) vertelde zij dat ik 22 december opgenomen zou worden. Poeh dat duurt nog 2 maanden, best lang. Ik vroeg mij hardop af of de internist dit goed zou vinden want hij had gezegd het zo snel mogelijk te willen doen. Gelukkig kwam hij net aanlopen en konden wij het meteen vragen. Hij vond 22 december inderdaad te lang duren. Dus moest de assistente weer opnieuw aan het regelen.
We hadden al een poosje in de wachtkamer zitten wachten en toen kwam de assistente vertellen dat wij beter naar huis konden gaan. Het zou wel een poosje gaan duren want de artsen moesten nog overleggen. (Over mij of iets anders????) Ik krijg nu via de post bericht. Gisteren was er nog geen post van het ziekenhuis. Waarschijnlijk zal het dinsdag komen want op maandag werkt de post op halve kracht, dus morgen verwacht ik niets. Ik hoop het wel zo snel mogelijk te weten, dan kan ik mij er op in stellen.
De grootste schrik is nu wel gezakt hoor. Ik zie vooral op tegen het laxeren en dan nog niet zozeer het laxeren zelf maar de troep drinken die er voor nodig is. Ik heb gehoord dat dit heel vies is en je er 4 liter in 4 uur van moet drinken. Ik ga al over mijn nek als ik er aan denk K   Hopelijk krijg ik een ander laxeermiddel, waarbij je niet zoveel vies spul moet drinken.
Zelf denk ik trouwens niet aan iets kwaadaardigs, ik blijf nog bij de diagnose van "dokter Conny" dat het een ontsteking is geweest als gevolg van de buikgriep en een spastische darm. Daar hou ik mij in elk geval aan vast, ik wil gewoon niet te negatief denken. Alle andere keren dat de artsen dachten dat de nierkanker terug was, bleek er ook niets aan de hand, dus nu ook niet. Klaar uit!!
Verder gaat het dagelijkse leven zijn gangetje. Na een week thuis te zijn na Lourdes heb ik mijn dagritme weer te pakken.
Donderdag ben ik weer naar de fitness geweest. Ik had een beetje verwacht dat ik er na 4x niet geweest te zijn, weer even er in moest komen en het nog niet zo soepel zou gaan. Maar dat viel reuze mee. Ik kreeg op de dagbesteding weer een paar uitnodigingen voor leuke uitstapjes. Zo is er 19 november een high-tea met schoonheidsbehandeling. Nou ben ik niet zo weg van de schoonheidsspecialist. Ik heb dat 1x gedaan en vond het maar niets al die stoom in mijn gezicht. Mijn buddy vond het stom, "alle vrouwen vinden een schoonheidsbehandeling lekker en jij niet". Tja ik kan er ook niets aan doen, ben blijkbaar niet standaard J  
Toch wil ik mij er wel voor opgeven. De high-tea is in elk geval leuk en er zijn diverse schoonheidsbehandelingen, ze zullen ook wel iets zonder stoom hebben. Ben er eigenlijk wel nieuwsgierig naar.
Dan 13 december dan gaan ze naar Intratuin in Halsteren, naar de kerstshow. We krijgen dan koffie met gebak, een lunch, vervoer wordt geregeld. Daar wil ik mij ook voor opgeven.
En dan was er nog een 3e uitnodiging voor 23 december om gezamenlijk een kerstdiner te bereiden en op te eten. Daar ga ik niet heen want met die "eetstooornis" van mij, is dat niets gedaan.
Nu is het alleen even afwachten wanneer de opname in het ziekenhuis is, of ik met de uitstapjes mee kan. Hoop het wel.
Met mijn Lourdesverslag ben ik druk bezig. Ik heb het klaar maar moet het nog nalezen op tikfouten. Daarna op een webpagina plaatsen, foto's nog uitzoeken en verkleinen enz. Ik ben er nog wel even mee bezig, dus jullie moeten nog eventjes geduld hebben. Het is voor mij wel leuk om met het verslag en foto's bezig te zijn, zo kan ik heerlijk nagenieten J  


Maandag 25 Oktober 2010: Lourdes

Sinds zaterdagavond 23.30u ben ik weer thuis. Gisteren heb ik heel veel geslapen en vandaag heb ik geprobeerd om mij door bijna 300 mails heen te werken. (niet normaal zoveel mails in 1 week) Dat is nog niet gelukt, maar nu toch eerst even tijd maken om te vertellen hoe de Lourdesreis gegaan is.
Ik kan terugkijken op een hele mooie Lourdesweek. We hadden een leuke groep, enkele nieuwe groepsleden en vrijwilligers erbij. Dat maakt het alleen maar leuker om nieuwe mensen te ontmoeten. Ook heel veel bekenden terug gezien.
Met het weer hebben we heel veel geluk gehad. Heel de week een lekker zonnetje. In de ochtend duurde het wel lang voor de zon op warmte was en in de avond koelde het snel af. Maar de middagen waren prachtig. Alleen woensdagmiddag heeft het een klein beetje gemiezerd.
Wij zijn precies op tijd vertrokken uit Lourdes want gisteren en vandaag regende het in Lourdes, zag ik op de webcams.
De reis met de TGV vond ik zelf niet zo fijn. Het is vreemd want we hebben veel korter in de trein gezeten dan als we met de bedevaartrein reisden, en toch leek het voor mijn gevoel een veel langere zit. In de andere trein kon ik wisselen met zitten en liggen en dat is voor mij toch fijner en beter, heb ik nu dus gemerkt. Het was ook heel erg rumoerig in deze trein waardoor het voor mij nog moeilijker was om gesprekken te kunnen volgen en de tinnitus werd er erger door.
Zaterdagavond had ik heel veel vocht in mijn benen/voeten, ik denk door het lang in dezelfde houding zitten. Gisteren had ik er ook nog veel last van, vandaag is het al iets minder.....komt weer goed.
Het was ook een hele drukke week, we hadden weer een overvol programma. Gisteren heb ik tot vroeg in de middag geslapen en vannacht ook flink wat uurtjes geslapen.
"Op bedevaart gaan is afzien", maar wel op een leuke manier afzien hoor J  
Nu is het even uitrusten en heerlijk nagenieten van alle mooie en leuke momenten. Foto's staan al op de computer en heb ik al een paar keer terug zitten te kijken, weer eventjes met beelden erbij alles herbeleven.
Er komt natuurlijk weer een verslag met foto's op mijn website, maar daar moeten jullie nog eventjes geduld voor hebben.
Met mijn darmen is het redelijk goed gegaan, ik heb geen hevige krampen gehad. Het gaat gelukkig beter en ik vermoed zelf dat ik een ontsteking of zo in mijn darmen heb gehad. Vrijdag moet ik naar de internist, maar zien wat hij er van denkt en zegt.


Zaterdag 16 Oktober 2010: Op reis

Pfffffff wat een karwei zeg een koffer pakken.......ik ben hard aan vakantie toe nu J  
Eigenlijk had ik er eerder mee moeten beginnen i.p.v. uit te stellen tot vandaag. Mijn hoofd zat vol met van alles en nog wat; wat ik mee moet nemen, wat ik allemaal nog moet doen enz. Er kwam alleen weinig uit mijn handen. Maar nu staat alles klaar en ben ik zo goed als reisvaardig. Zo'n beetje mijn hele garderobe zit er in en ik heb hem met veel moeite dicht gekregen. Het is altijd weer een gedoe wat er in moet. Volgens de weersvooruitzichten gaat het mooi weer worden maar wel fris 11-15 graden. Tja dan moet je dus lange broeken, truien en een dikke jas bij hebben. Maar uit ervaring weet ik dat als de zon er eenmaal door is, het in de middag lekker warm kan zijn. Daarvoor moet ik dan weer korte (kuit) broeken mee en t-shirt, sandalen. Afijn ik heb nu voor alle weersomstandigheden iets in de koffer zitten J  
De taxi is ook besteld voor morgenochtend 07.00u. Dat is vroeg opstaan en hopen dat de taxi op tijd is en mij rechtstreeks naar Roosendaal brengt.
De bus vertrekt daar om 08.00u, dus dat zou goed moeten komen want het is maar een kwartiertje rijden van hieruit.
Dan gaat de reis dus beginnen, een heel andere reis dan wij gewend zijn. Eerst met de bus naar Frankrijk en dan met de TGV naar Lourdes, spannend hoor!
Met mijn buik gaat het gelukkig beter dan vorige week. Ik heb afgelopen maandag medicijnen gekregen tegen de darmkrampen, deze helpen redelijk goed. Ik heb nog wel last van darmkrampen maar gelukkig niet meer van die hele hevige, zoals vorige week. Ook het bloeden is minder aan het worden. Er komt nog wel bloed mee maar niet meer bij elke 'poepbeurt'. Dat lijkt mij wel een gunstig teken. Ik heb er nu meer vertrouwen in.
Nog eventjes vertellen over afgelopen donderdag. Toen was ik met de dagbesteding een dagje naar de kinder/zorgboerderij in Rijsbergen geweest.
Dat was nog een leuke dag geworden en dankzij de schrijftolk kon ik het goed volgen. Ik heb nog nooit zoveel 'gehoord' aan tafel. De tolk typte zoveel mogelijk in wat zij kon verstaan. Niet alleen van de mensen die naast mij zaten maar ook wat er verderop werd verteld.
Toen ik binnen kwam, hadden de meesten al kennis gemaakt met de schrijftolk en ik had niet het idee dat iemand het vreemd of vervelend vond.
We hebben eerst koffie/thee met appeltaart gehad. Daarna zijn we een rondje over/door de kinderboerderij gaan wandelen. Weer terug in de boerderij hebben we onze lunch genuttigd en na de lunch was er een playbackshow door zowel clienten als begeleiding.
Hierbij kwam mijn schrijftolk goed van pas want de aankondigingen kon ik niet verstaan en de muziek was heel erg hard en daardoor hoorde ik alleen maar dreunen en geen tekst of melodie. De schrijftolk typte dat allemaal voor mij, zodoende wist ik toch om welk lied het ging. Ik heb er geen spijt van gehad dat ik de schrijftolk gevraagd had om te komen. Eigenlijk zou ik dat vaker moeten doen.
Natuurlijk heb ik foto's gemaakt die dag en daar heb ik een soort filmpje van gemaakt. Ik zet dat dadelijk onder deze Blog. Niet schrikken want halverwege het filmpje staat ook een stukje dat ik met de camera gefilmd heb en daar zit geluid bij (YMCA)
Nu ga ik eerst eens even zitten rusten en dan straks lekker vroeg mijn bedje in duiken, want het is heel vroeg dag morgen voor deze dame. Over een dikke week lezen jullie dan wel weer hoe de reis gegaan is en hoe het in Lourdes was. We gaan er met onze groep vast weer een hele leuke en mooie week van maken!


Zaterdag 9 Oktober 2010: Uitslag

Tjee, wat een week was het zeg! Eerst de maandag met het heen en weer gerij naar de huiarts en labaratorium.
Toen de dinsdag met een bezoek aan de mondhygiëniste die gelukkig tevreden was.
Woensdag het bezoek aan de diabetesverpleegkundige en ook zij was tevreden over de uitslagen van de suiker en zelfs mijn bloeddruk was goed. Ik mocht mezelf van haar een schouderklopje gegeven omdat de bloedsuiker netjes was gezakt en dat ik dit te danken heb aan de 2 uurtjes aangepast fitness. Dat heb ik helemaal zelf gedaan, dus ik mag trots op mezelf zijn, zo zei de diabetesverpleegkundige. Nou dat is dan weer goed en leuk om te horen J  
Donderdag ben ik weer naar de fitness geweest. Het ging nog niet zo soepel als anders maar ja mijn lijf had even een tik gehad door de buikgriep en al het gedoe erna.
Vrijdag een spannende dag want toen moest ik naar de huisarts voor de uitslag van de kweek van de ontlasting. Er is uitgekomen dat er bloed bij zat. Tja, daar had ik het niet voor naar het lab hoeven te brengen, want dat had ik zelf allang gezien. De huisarts heeft nog een inwendig onderzoek gedaan om te kijken of ik misschien een wondje of aambeien of irritatie of zo had. Zij heeft bij het onderzoek niets gevonden. Maar ja bloed bij de poep hoort niet en is niet goed, daarom moet de oorzaak gevonden worden. Dus mag Conny weer eens naar het ziekenhuis voor verder onderzoek K   Dat viel mij vies tegen want ik was er toch wel met de gedachte heen gegaan dat het allemaal mee zou vallen en het bloed nog een gevolg is van de buikgriep. Maar aangezien er nog steeds bloed bij zit, kan het daar niet meer van zijn. Tja, ik ben dus nog niet erg gerust gesteld.
De begeleiding heeft vrijdagmiddag naar het ziekenhuis gebeld om een afspraak bij mijn eigen internist te maken. Dat vond de huisarts het handigst omdat deze internist mij kent en mijn voorgeschiedenis weet.
Ik kon 18 oktober al komen, maar dan zit ik net in Lourdes. Nu kan het pas na Lourdes op 29 oktober. Baal ik wel een beetje van want ik zou het liefst zo snel mogelijk gaan, zodat ik het achter de rug hebt en gerust gesteld ben.
Maar de Lourdesreis er voor af zeggen vind ik ook een beetje ver gaan. Daar zit ik al een heel jaar naar uit te kijken.
Ik ben best een beetje boos op mijn lijf......verdorie......begon het net weer goed te gaan, voor mijn doen, en dan krijg ik dit weer. En altijd lijkt er de laatste jaren wel iets op te gaan spelen als ik op vakantie ga, stom lijf
Ik ben gelukkig niet ziek meer maar heb wel steeds last van buikkrampen en soms heel hevig. Zo gisteravond en vanochtend een uur op de wc gezeten met die krampen. Dan heb ik het gevoel alsof er heel wat komt, maar er komt niets en dan zwakt het na een tijd gewoon weer af.
Nu zit ik mij een beetje druk te maken over hoe dat in Lourdes zal gaan. Stel dat ik midden in een viering zit en ineens die krampen krijg....pfffff......de wc's daar zijn zo smerig, daar ga ik echt geen uur op zitten......hoe moet dat dan allemaal weer. Misschien gaat het wel meevallen en maak ik mij nu voor niets zo druk, maar dat weet je altijd pas achteraf natuurlijk.
Maar ik ga wel hoor en ga er van genieten ook. De reispapieren zijn gisteren al binnen gekomen en ik moet om 08.00u opstappen in Roosendaal. Van daaruit rijden we met de bus naar Tourcoing, een plaats net over de Belgisch/Franse grens. In Tourcoing stappen we dan in de TGV en die brengt ons vliegensvlug naar Lourdes. als het goed is komen we zondagavond (17e) rond 19.00u in Lourdes aan. Spannend hoor, een nieuwe manier van reizen. Een heel avontuur.
Eerst ga ik aankomende donderdag een dagje met de dagbesteding op stap. We gaan naar Rijbergen naar 'De Leijhoeve'( http://www.leijhoeve.nl/ )
Daar zijn ze vorig jaar ook geweest en toen hebben ze er een hele leuke dag gehad. Een boerderij vind ik altijd al leuk en er is mij verteld dat er in de middag toneelstukjes opgevoerd worden. Toen dacht ik in 1e instantie dat het niets voor mij zou zijn, want dat kan ik toch niet volgen. Maar toen kwam ik op het heldere idee dat ik nog steeds gebruik mag maken van een schrijftolk en wel 168 uur per jaar. Ik heb dit jaar nog helemaal geen gebruik gemaakt van een tolk, dus uren genoeg. Na overleg met de begeleiding mag ik een schrijftolk meenemen en ik heb ook een tolk gevonden die graag voor mij wil komen tolken. Ik vind het toch nog steeds onwennig hoor een tolk. Ben dan ook zo'n muts dat ik denk wat zullen de anderen er van vinden. Normaal heb ik toch ook geen tolk bij en klets ik toch, dus versta ik het wel. Dat denk ik dan dat mensen zo denken, hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn en zal vast ook niet zo zijn. Maar ja zo'n muts ben ik nou eenmaal. Maar ja wil ik iets kunnen volgen die dag dan moet ik mij maar over mijn eigen denkbeelden heen zetten en gebruik maken van de voorzieningen die er zijn voor mij! Toch wel stoer van mezelf dat ik het ook doe J  


Maandag 4 Oktober 2010: ziekjes

Een dag later dan jullie van mij gewend zijn dat ik een Blogje schrijf. Ik was geveld door een buikgriep K Vandaag heb ik heel de dag heen en weer gereden naar de huisarts en het SHL-lab. Ik was zaterdagnacht ziek geworden en de hele zaterdag honds beroerd op de wc en op bed gelegen. Zaterdagmiddag zag ik ineens dat er bloed bij mijn ontlasting zat, dat was even schrikken oeps. Misschien had ik het eerder ook al maar ik was zo beroerd dat ik toen in het donker en met mijn ogen dicht op de pot heb gezeten. K   Maar dacht ik misschien is mijn darm geirriteerd door al het gepoep. Ik had wel de begeleiding gebeld en die kwam even kijken met het advies om het aan te zien, maar het maandag wel aan de huisarts te melden.
Gisteren was de diarree over (ik was leeg...) maar nog heel slap, moe, duizelig, buikkrampen, verhoging......gewoon nog niet lekker.
vanmorgen ging het wel weer op buikkrampen en verhoging na. En toen ik een heel klein 'dropje' ontlasting had, zat er weer bloed bij. Toen had ik het er niet meer op. Ik had gedacht dat na de 'rustdag' van gisteren de eventuele irritatie wel weg zou zijn........ is de oorzaak dan wel irritatie of iets anders?
Ik moest vanochtend nuchter bloed prikken i.v.m. de 3-maandelijkse diabetescontrole.
Dus eerst bloed laten prikken, daarna door gereden naar de huisartspraktijk met een potje urine en het 'dropje' ontlasting (lekker praatje zo)
Mijn verhaal gedaan aan de assistente en zij zouden de urine nakijken en met de huisarts overleggen over het bloed, om 11 uur konden we bellen.
Dus om 11.00u heeft iemand van de begeleiding voor mij gebeld. Werden alleen niet wijzer want de assistente had nog geen overleg gehad met de huisarts. Vanmiddag weer terug bellen. In de urine zat bloed maar geen infectie, dat viel mee. En van mijn ontlasting heb ik een kweek naar het lab moeten brengen. Eind van de week krijg ik daar de uitslag van. Ik hoop dat het niets is en dat het met de buikgriep van zaterdag te maken heeft.
Maar toch ben ik ook een beetje onzeker/angstig. Ik vertrouw het niets meer als er bloed 'van onderen komt' (op menstruatie na dan) Nadat ik de nierkanker heb gehad en daardoor zoveel viezigheid plaste, ben ik extra attent op bloed.
Ik hoop dus dat er niets uitkomt vrijdag.......duimen jullie mee??
Gelukkig heb ik deze week van alles te doen, goed voor de afleiding om ergens anders aan te denken. Daarnet is de kapster geweest, dat werd hoog tijd en ik heb weer een lekker kort koppie, kan er weer even tegen.
Morgen komt mijn hulp en ik moet naar de mondhygieniste en morgenavond hebben we inspraakavond voor onze bewonersgroep.
Woensdag moet ik naar de diabetesverpleegkundige en ik ben heel benieuwd of er resultaat te zien is nu ik aan het fitnessen ben.
Donderdagmiddag naar de fitness en vrijdag worden mijn voetjes verwend door de pedicure, lekker even genieten dan. En vrijdag dan ook de uitslag bij de huisarts.
Morgen is Jan jarig (wie had dat gedacht afgelopen zomer, toen hij zo ernstig ziek was) dat gaan we a.s. zondag vieren want daar hoort nu zeker een feest bij.
En dan is het nog maar 1 week en dan ga ik al naar Lourdes, komt nu heeeeeeeeel dichtbij J
Nou, laten we er maar van uit gaan dat ik de volgende keer goed nieuws te melden heb!


Zondag 26 September 2010:
Het kon niet missen........afgelopen zondag heb ik weer een Brabantse rondreis gekregen. Over een stuk dat normaal 40 minuten rijden is, heb ik zondag 2.5 uur gedaan! Ons plan was geweest om eerst iets te drinken en bij te kletsen en daarna samen alles voor de gourmet klaar te maken. Maar ja, toen kwam ik pas tegen 4 uur aan en hebben we nog net te tijd gehad om rustig te drinken en te kletsen en toen was het al etenstijd. We waren al bang dat de taxi mij op zou komen halen. als we nog druk aan het gourmetten waren. Dat is gelukkig niet gebeurd en de terugreis ging ook iets sneller dan de heenreis. Ook wel met een omweg, maar korter.
Nu ga ik vanmiddag op kraambezoek en ook dit moet weer met de Valys-taxi. Ik heb uit voorzorg alvast maar verteld dat ik om 13.00u de taxi heb besteld maar niet weet hoe laat ik er ben. Dat ze niet vreemd op moeten kijken als ik er pas halverwege de middag ben. Ben benieuwd hoe het vanmiddag gaat.
Ik blijf toch gewoon volhouden en met de taxi reizen hoor. Ik zal wel moeten, wil ik ergens komen.
Het voordeel is dat je d.m.v. taxi rijden, heel veel van het land zie en op plaatsen kom waar ik nog nooit ben geweest. J   En je ontmoet ook nog eens andere mensen, soms is het best gezellig in de taxi. Nadeel is dan weer wel dat ik niet alles kan verstaan......en zo is het altijd wat....
Verder was het een rustig weekje. Maandag en donderdag gesport. Maandag ging het supergoed maar donderdag wilde het niet lukken. Morgen maar weer een nieuwe poging wagen......."we blijven doooorgaaaaaaaaaan" J  
Nog maar 3 weekjes en dan ben ik met mijn Lourdesvrienden onderweg naar Lourdes.......ik zit er zo naar uit te kijken. Zou best vandaag al willen vertrekken en dan ga ik over 3 weken wel mee terug met de groep J  
Komende week heb ik weer een rustige week. Mijn buddy is op vakantie, dus geen gezamenlijke uitstapjes. Toch vermaak ik mij wel hoor. Maandag en donderdagmiddag naar de sport en de andere middagen naar ons thuis naar de beestjes. Hoop wel dat het een beetje droog wil blijven, dat rijdt prettiger op de scootmobiel dan door kou en regen. Wat dat betreft gaan we de slechte tijd weer tegemoet met de herfst en winter. Maar als het enigszins kan dan blijf ik die ritjes wel maken. Ik heb er een doel mee. Maar het is ook dat als ik er een paar dagen niet ben geweest dan moet ik er gewoon naartoe, wordt er dan gewoon naartoe getrokken. Ik heb geen rust in mijn lijf, als ik er niet ben geweest. Stom maar ja zo is het, zo zit dit vrouwtje in elkaar J


Zondag 19 september 2010:

Wat vliegt de tijd toch snel om, een week is niets. Voor je het weet is het alweer zondag en tijd om een logje te schrijven.
Deze week heb ik iets meer beleefd dan vorige week hoor J   De week begon maandag met een bezoekje van mijn zonnebloemvrijwilligster. Omdat het de dag ervoor Nationale Ziekendag was (wist ik niet), kreeg ik een portemonnee met Zonnebloem-logo kado. Een leuk gebaar toch!. Maandagmiddag weer aan de fitness geweest en dat ging deze week best lekker het fitnessen. Bovendien merk ik nu dat ik er baat bij heb. Ik had het niet eens in de gaten tot mijn hulp dinsdag kwam en vroeg of ik zelf mijn bed had afgehaald en opgemaakt, en of ik er niet vreselijk moe van was. Dat had ik inderdaad gedaan en dat is al een hele tijd geleden dat ik dit zelf had gedaan. Het was de afgelopen tijd een te zware klus. Als ik het zelf deed en ik had mijn onderlaken op bed liggen, dan moest ik eerst in mijn stoel gaan zitten om op adem te komen en uit te puffen. Maar deze keer heb ik het dus helemaal zelf gedaan, zonder dat ik tussendoor uit moest gaan zitten puffen. Na afloop heb ik dat wel gedaan, maar toen had ik dan ook het bed in 1x opgemaakt. Toen mijn hulp er naar vroeg, besefte ik mij ineens pas wat ik had gedaan. Dus ik heb echt al meer conditie gekregen, anders was dit nooit gelukt J 
Dinsdag had ik mijn zorgplan bespreking. Dat ging goed en er zijn wat kleine dingetjes aangepast. Mijn begeleidster moet dat nu verder uitwerken.
Woensdag was ik 'een beetje dom' geweest. Mijn Buddy had een smsje gestuurd of ik zin had om mee naar de markt te gaan en iets te drinken op 'ons terrasje'. Dat vond ik wel leuk en dus zat ik hier te wachten tot zij kwam. 10.30u hadden we afgesproken. Krijg ik rond 10.40u een sms waar ik bleef en dat zij in de tussentijd al 6 koppen thee op had (echt nietJ ) Wat bleek, ik had het smsje niet goed gelezen want er stond ook bij dat we elkaar op het terras zouden zien. En daar had ik dus overheen gelezen m.a.g. dat ik hier in mijn huisje zat te wachten en de Buddy op het terras K  Gelukkig is het heel dichtbij en ben ik er meteen naartoe geraced op de scootmobiel. We hebben toch nog een leuke, gezellige ochtend gehad.
Vrijdag had ik ook weer een stunt uitgehaald........ik was bij de bakker en daar liet ik een open pak met koekjes op de grond kletteren
De koekjes stonden op de toonbank voor de klanten om te proeven. Ik was aan het afrekenen en kwam er met de mouw van mijn linkerarm tegenaan. Ik had heel het pakje niet gezien doordat het aan mijn blinde kant stond. Ik kon wel even door de grond zakken hoor, toen alles op de grond lag. En ik kon het niet opruimen doordat ik niet kan bukken. Als ik dat had gedaan, dan had ik er zelf ook nog tussen gelegen.....zou een mooi zicht geweest zijn Conny als een soort koekjesmonster J 
Ik heb wel een paar keer mijn verontschuldigingen aangeboden maar ze zeiden dat het niet erg was en ik had het toch ook niet expres gedaan.......nee, dat moest er nog bijkomen ook dat ik expres koekjes op de grond ga gooien.
Vanmiddag ga ik naar een vriendin toe en er komt nog een vriendin van ons, we gaan dan gezellig met z'n drietjes gourmetten. Heb er wel zin in, hoop alleen dat ik geen Brabantse rondreis krijg van de taxi, daar heb ik vandaag even geen zin in.


Zondag 12 September 2010:

Deze keer een korte blog denk ik, want ik heb niet zoveel te vertellen. Dat is best wel raar.....Conny die niets heeft te vertellen J 
Het is gewoon een normale en rustige week geweest. De fitness ging beter dan vorige week en ik begin mij ook steeds meer thuis te voelen binnen de groep.
Ik heb visite gehad en ben zelf op viste geweest, dus lekker kunnen kletsen. Gisteren van 1 dag mooi weer genoten, lekker met de scootmobiel er op uit geweest.
En nu weer een nieuwe week die morgen al begint met een bezoek van zonnebloemvrijwilligster. Morgenmiddag en donderdagmiddag weer naar de fitness. Dinsdag heb ik mijn jaarlijkse zorgplanbespreking met mijn begeleiders. En verder geen plannen. Ik hoop dat het een beetje droog wil blijven zodat ik naar de beestjes kan gaan.
Tja, en hier moeten jullie het deze week mee doen, saai toch eigenlijk


Zondag 5 September 2010:

Tjee, we zitten alweer in september, wat gaat de tijd toch snel. Ik weet nog dat ik in januari ontzettend naar het voorjaar uit zat te kijken en nu is de zomer al haast voorbij en gaan we richting herfst. Hopelijk krijgen we nog wel een mooie nazomer want de zomervakantie is toch wel aardig in het water gevallen geloof ik. De komende week geven ze in elk geval mooi weer op, daar moeten we dan maar volop van genieten. Betekent voor mij lekker naar buiten met de scootmobiel.
September betekent ook dat we steeds dichter bij de maand oktober komen en dat vind ik helemaal leuk want oktober is Lourdesmaand J  17 oktober vertrek ik weer......dat is vandaag over 6 weken!! Ik ben al druk doende met het maken van een boekje en het gaat ook spannend worden want we gaan dit jaar niet met de bedevaarttrein maar met de TGV is het plan. Dan moeten we eerst met de bus naar Tourcoing, een plaatsje net over de Franse grens. Daar stappen we op de TGV en dan zijn we 8 uur later in Lourdes. Dus dit jaar niet slapen in een wiebeltrein. Best spannend zo'n onderneming en ik vind het wel een uitdaging en een avontuur.
Afgelopen zondag was ik naar Jan geweest en dat is dus inderdaad een Brabantse rondreis geworden. Ik ben heel de middag onderweg geweest van 13.00u tot 18.00u. Normaal is het iets van 40-45 minuten rijden van hier naar Biezenmortel. Met de taxi hebben we het op de heenreis in dik anderhalf uur gedaan en op de terugreis twee uur. Ik heb weer heel veel van ons mooie Brabant gezien J 
Jan doet het goed maar hij is nog lang niet de oude. Hij is heel erg verzwakt, kan nog niet zelfstandig staan, lopen of uit zijn stoel/bed komen. Hij is ook nog erg stil maar verder gaat hij supergoed met alles om. Hij ondergaat zonder morren alles wat hem overkomt, petje af voor die Kanjer van ons hoor
Verder was het een gewone week, niet veel bijzonders gedaan of gebeurd. Alleen maandagochtend was ik op bezoek geweest bij mijn vroegere buurmeisje. We hadden elkaar al zeker 25 jaar niet meer gezien en op hyves zijn we elkaar weer tegen gekomen. Was heel gezellig, samen jeugdherinneringen ophalen J 
Maandag en donderdagmiddag naar de fitness geweest maar donderdag wilde het niet zo lukken. Ik was na 3 minuten fietsen er al helemaal door. Had mijn dag niet want ik was 's morgens al doodmoe. Dus ik heb niet zo lang gefietst maar wel wat andere, minder belastende oefeningen gedaan en wat meer rust tussendoor. Zo heb ik toch mijn beweging gehad. Vrijdag was ik ook nog heel moe en gisteren ging het weer wat beter.
Raar is dat want zo gaat het een poosje vrij aardig en dan ineens heb ik die verlammende moeheid weer. Ik heb nog steeds niet uitgedokterd wat daar de oorzaak van kan zijn, kan er niet echt een oorzaak voor vinden. Als het zo is dan laat ik het maar over me heen komen, extra rusten en wachten tot het weer beter gaat.
Deze week heb ik ook niets bijzonders. Het plan was om woensdag samen met mijn buddy naar de Efteling te gaan maar dat gaat geloof ik niet door. Dat uitstapje hou ik nog te goed.
Vanmiddag is het bloemencorso in Zundert. Ik heb zitten twijfelen om er heen te gaan maar toch maar niet gedaan. Het wordt rechtstreeks op Omroep Brabant uitgezonden. Dus ik heb nu de tv aan staan, volgens mij zie ik het nu beter. Ik had even geen zin om een dik uur met de scootmobiel erheen te rijden, daar in alle drukte een plekje te moeten zoeken en als ik dan een plekje heb gevonden dan gaan de mensen gewoon voor je neus staan op het moment dat de wagens langs komen. Daarom toch maar besloten om lekker in mijn luie stoel te gaan zitten/liggen en op de tv te kijken. Kan ik tenminste ook redelijk verstaan wat er bij verteld wordt.
Ik ga nu dus lekker relaxed naar het corso kijken op tv J 


Zondag 29 Augustus 2010: Boottocht en Internist

Eerst ga ik het goede nieuws vertellen en dat is dat Jan weer thuis d.w.z. in de woonvoorziening waar hij woont.
Maandag is er een gesprek geweest met de artsen en Jan moet nu vooral aansterken, zijn lichaam heeft een hele zware klap gehad. In het ziekenhuis konden ze niet veel meer doen dan op de woonvoorziening en aangezien het voor Jan beter is in zijn eigen omgeving te zijn en rust te hebben, is dus besloten dat hij naar huis mocht. Nadat alles voor zijn thuiskomst geregeld was, is hij lekker naar huis gegaan. Vanmiddag ga ik bij hem op bezoek om weer eens met eigen ogen te zien hoe het met hem gaat. Ik ga met de Valystaxi dus ben benieuwd wat voor Brabantse rondreis ik vanmiddag ga krijgen
Dan nog wat verhalen over mezelf vertellen J  De fitness ging deze week iets minder omdat het begin van de week zomaar ineens in mijn rug was geschoten au-au. Ik ben wel naar de fitness gegaan omdat er altijd gezegd wordt dat bewegen beter is bij rugpijn dan stil zitten. Mijn oefenschema is een beetje aangepast en een paar extra oefeningen met de bal er bij om mijn rugspieren los te maken. Of het daardoor komt weet ik niet maar het gaat gelukkig al een stuk beter met mijn rug. Hij is nog wel gevoelig maar ik kan mij weer een beetje normaal bewegen.
Woensdag was het uitstapje van onze woongroep. We werden rond 13.15u opgehaald en naar jachthaven "De Turfvaart" hier in Etten-Leur gebracht. Daar werden we ontvangen met koffie/thee met gebak......het leek wel feest J  Daarna gingen we richting de boot en dat was een hele survivaltocht. Eerst moesten we een hele steile steiger af. De begeleiding heeft mijn rollator naar beneden gedragen en ik ben op eigen kracht beneden gekomen. Voetje voor voetje en mezelf met 2 handen vasthoudend aan het hek. Hierna moesten we een hele lange steiger aflopen om bij de boot te komen. Moeilijkheidsfactor was dat hoe verder je op de steiger kwam, hoe meer deze ging wiebelen (deinen). Bij de boot aangekomen bleek er geen loopplank te zijn maar moesten wij over de railing klimmen om er op te komen. Daarna via een smalle richel, waarbij we ons vast konden pakken aan de rand van het bovendek, naar het dek. Daar aangekomen ook nog een steil trapje op van 4-5 treden en met maar 1 leuning (aan de waterkant gelukkig) Zien jullie ons avontuur al voor je J  en toch zijn we allemaal zonder kleerscheuren op de boot gekomen. Deze was dus duidelijk niet aangepast en het was ook geen grote boot. Het was redelijk mooi weer, dus we konden buiten op het dek zitten. Eerst in ons shirt maar later kroop de zon weg en toen kwamen de jassen en vesten van pas.
De boottocht vond ik wel leuk omdat deze langs bekend terrein was. Normaal rij ik daar over de weg op mijn scootmobiel (en vroeger met auto en fiets) en nu zag ik het vanaf de boot eens van de andere kant, best leuk hoor.
Rond 17.00u waren we weer terug in de Leurse Haven en daar stonden de tafels al gedekt voor ons want we kregen ook nog een etentje. Gelukkig was daar iets van mijn gading bij en dat is heel bijzonder met mijn eetkunst J 
We kregen eerst groentesoep. Die lust deze dame niet, dus overgeslagen. Daarna het hoofdgerecht, dat was varkenshaas met champignonroomsaus, diverse groenten, salade, appelmoes, aardappelkroketjes, frietjes. En als toetje nog een grote sorbet met aardbei en vanille ijs, met slagroom, grote wafel en vruchtjes. Ik heb heerlijk gegeten, de hele groep volgens mij.
Na het eten kwam de taxibus ons weer ophalen en dat leverde ook nog wat stunt en vliegwerk op. De instap van die busjes is best hoog en normaal gebruiken ze dan een los opstapje, zodat men beter in de bus kan stappen. Ik vroeg om het opstapje en toen kregen we te horen dat die niet meer gebruikt mogen worden omdat ze te gevaarlijk zijn. Tja leuk, maar hoe komen we dan in de bus?? Klimmen dus en als dat niet zou lukken dan moest de rit geannuleerd worden en een nieuwe taxi besteld worden. Achterlijk toch!!! Om met z'n allen nog een uur te moeten wachten, dat was ook niet wat wij wilden. Dus zijn we in de bus geklommen met het nodige stunt en vliegwerk. Ik vind het maar achterlijk hoor, als je mensen met een handicap op gaat halen dan hou je daar toch rekening mee dat deze niet zo mobiel zijn?! Het zal wel aan mij liggen......
Ik heb wat foto's gemaakt woensdag en die zal ik zo onder deze log plaatsen.Ik sta er ook 1x op en jullie zullen mij vast wel vinden want ik ben de dikste die erbij zit L 
En dan het andere nieuws, mijn bezoek aan de internist. Die was niet helemaal tevreden met mijn bloeduitslagen. Mijn nierfunctie was weer een beetje achteruit gegaan. HB op de grens, dus doorgaan met de ijzertabletten en mijn schildklierwaarde was niet goed, veel te hoog. En dat betekent dat de schildklier te traag werkt. (voor de kenners TSH was in de 21) Vreemd want ik slik er al een hoge dosering thyrax voor ( 2 roze tabletjes 0,3mg) Over 3 maanden moet ik weer bloed prikken op de schildklierwaarden en in de tussentijd gaat de internist met collega's overleggen wat hij met mij aan moet......zo hou ik ze mooi zoet, die artsen J 
Voorlopig maak ik mij er maar niet druk om want als het ernstig was dan had hij mij vast eerder laten prikken en terug komen dan over 3 maanden.
Zover mijn verhalen van deze week. En nu de foto's van de boottocht............


Zondag 22 Augustus 2010:

Jan is na 4 weken IC afgelopen vrijdag verhuisd naar de gewone afdeling, weer een sprongetje vooruit waar wij allemaal heel blij om zijn.
Donderdagavond ben ik bij hem op bezoek geweest. In mijn eentje met de Valystaxi maar wat een ramp was dat weer. Ik had om 17.00u de taxi besteld zodat ik zeker op tijd zou zijn (dacht ik). De taxi kwam om 17.30u dat was al te laat en toen mocht ik ook nog een rondreis mee maken. Nou ik zat met gekromde tenen in die taxi want ik was zo bang dat ik er pas op het einde van de bezoektijd aan zou komen. Uiteindelijk was ik er 19.30u, 2 uur onderweg geweest naar Tilburg. Het bezoekuur is van 19.00 tot 20.00u dus ik had nog een half uurtje om bij Jan te zijn. De terugrit ging een stuk beter. We moesten toen ook iemand ophalen en thuis brengen en na een uurtje was ik thuis. Voor een half uurtje bezoek ben ik dus van 17.30u tot 21.40u op stap geweest pfffffff.........maar Jan had bezoek en dat was het belangrijkste van de missie!!
Donderdagochtend had ik ook al mijn evaluatiegesprek op de dagbesteding gehad. Dat stelde op zich niet zoveel voor, gewoon even vertellen hoe ik het vind gaan. Maar ja het kost natuurlijk wel energie om er te komen en het gesprek zelf, concentreren met luisteren. Donderdagmiddag de fitness en 's avonds het bezoek aan Jan. Vrijdag kwam ik er achter dat dit toch een beetje teveel van het goede was geweest en stortte ik zomaar compleet in. Ik had vrijdag bloed laten prikken en daarna naar mijn ouderlijk huis gereden. Onderweg werd ik toch misselijk en hoofdpijn en het gevoel zo in slaap te vallen. Ik heb dan ook een flinke middagdut buiten in de tuinstoel gedaan. Vrijdagavond vroeg mijn bed in en gisterochtend uitgeslapen maar nog steeds niet fit. Vanochtend ook lang uitgeslapen en ik kan nog steeds niet zeggen dat ik fit ben. Komende week heb ik ook weer van alles op de planning staan. Maandag fitness, dinsdags komt altijd mijn huishoudelijk hulp, woensdag hebben we met onze woongroep een uitstapje. We gaan varen vanuit de Leurse Haven en na de vaartocht een etentje (hopelijk iets wat ik lust) Donderdag weer fitness en vrijdag mag ik naar de internist voor controle en hopla de week is alweer om! Ik heb niet eens tijd om iets met mijn buddy af te spreken, erg toch! Aan de andere kant ook wel weer goed natuurlijk dat ik in elk geval niet als een kasplantje achter de geraniums zit........haha ik heb niet eens geraniums in huis, dus dat kan ook niet. Geraniums vind ik 'oude mensen planten' J 


Zondag 15 Augustus 2010:

De dagen draaien nog steeds om de zorgen over Jan. Hij ligt nog steeds op de IC en morgen staat hem weer een operatie te wachten. Het valt allemaal niet mee, zeker niet voor hemzelf want hij moet alles ondergaan maar voor ons als familie is het ook zwaar om Jan zo te zien. Moeilijke is ook dat Jan alles niet begrijpt van wat er met hem gebeurd en aan de hand is en waarom bepaalde dingen zoals drinken, of naar huis gaan niet kunnen.
Naast de zorgen en bezoekjes aan Jan, draait mijn eigen leventje natuurlijk ook door.
Op maandag en donderdag naar de fitness, daar heb ik deze week geen vorderingen gemaakt maar hetzelfde programma gedaan als afgelopen 2 weken.
Aanstaande donderdag heb ik al een evaluatiegesprek op de dagbesteding.
Ik moet komende week ook bloed laten prikken voor de controle bij de internist volgende week.
Verder heb ik niet zoveel gedaan volgens mij. Gesport, naar Jan geweest en een paar middagen naar de beestjes geweest.
Gisteren heb ik wel een leuke middag gehad bij een vriendin in Bergen op Zoom. Ik had mijn scootmobiel meegenomen en dat was een goed idee geweest van mij. We hebben een kleine stadswandeling gedaan door Bergen op Zoom en gisteravond naar een pannenkoekenrestaurant geweest, dat was echt eeuwen geleden dat ik zoiets had gedaan. Het was een leuke middag, alleen ging er natuurlijk weer eens iets mis met de taxi. Die stond hier bij mijn huis voor de deur om mij op te halen i.p.v. in Bergen op Zoom. Vandaar dat ik langer moest wachten voor ik opgehaald werd, maar uiteindelijk is alles goed gegaan en ben ik weer veilig thuis gekomen.


Zondag 8 Augustus 2010: Zware week

Het is een zware week geweest met alle zorgen en emoties rondom Jan en daarnaast dat ik zelf een vol programma had.
Maandag en donderdag de fitness, ik zit inmiddels al op 2x 6 minuten fietsen en daarnaast de verschillende spieroefeningen, elke week een beetje meer.
Dinsdagmiddag ben ik met een vriendin eerst bij Jan op bezoek geweest en daarna zijn we naar onze vrienden in Rosmalen geweest, dat was een welkome afleiding. We hebben met elkaar een fijne middag gehad.
Woensdagochtend ben ik met mijn Buddy naar de markt geweest en samen een terrasje gepakt, dat vind ik altijd wel leuk en gezellig.
woensdagmiddag naar de oogkliniek geweest in Breda voor de jaarlijkse oogcontrole. Ze hebben mijn ogen weer binnenste buiten gekeerd geloof ik en er was niets veranderd t.o.v. vorig jaar dus dat was goed.
Donderdagochtend weer naar de oogkliniek voor controle van mijn occlusielens. Dat was een ander verhaal want ik had nog steeds veel last van de huidige lens, waar ik steeds een streepje doorheen kon kijken. Dat is heel irritant want dan is het of ik scheel kijk, heel inspannend en vermoeiend is dat. Een tijdje terug was ik het zo moe en beu, dat ik een oude lens opgezocht heb en die heb ingedaan. Toen was het probleem meteen verholpen, het lag dus echt aan die lens. Dat verhaal dus verteld donderdag en ik had de lens ook meegenomen. Hij gaat nu een nieuwe lens bestellen en de huidige lens wordt opgestuurd om te onderzoeken wat daar mis mee is. Nu dus wachten op een seintje dat de nieuwe lens binnen is en tot die tijd gewoon de oude lens gebruiken.
Vrijdagmiddag was de BBQ op de dagbesteding. Ik zat daar toch niet helemaal op mijn gemak, Jan speelde door mijn hoofd. Ik had ook geen lekker plekje, met mijn doofblinde kant richting de meeste mensen en dat is niet zo handig. Er was wel heel goed gezorgd. Veel vrijwilligers ook die kwamen helpen, wat dat betreft was het wel goed hoor.
Vrijdagavond ben ik weer mee naar Jan geweest en dat was best moeilijk want Jan bleek wakker te zijn, de slaapmedicatie was gestopt maar hij werd nog wel beademd. Maar oooo wat was het moeilijk om de angst, verdriet, reddeloosheid en machteloosheid in zijn ogen te zien en dan ook nog dat hij verstandelijk gehandicapt is en niets van alles begrijpt, moeilijk hoor. Ik heb heel de nacht zijn ogen in mijn dromen gezien. Maar wel een lichtpuntje dat hij weer wakker was gemaakt, na 2 weken slapend te zijn gehouden.
Vanmiddag ben ik weer eventjes bij hem geweest en er is weer een lichtpuntje want de beademing was er nu ook af. Hij krijgt nog wel zuurstofondersteuning, zonder lukt het nog niet. Jan is nog ontzettend ziek en ligt nog steeds op de intensive care. Het is weer afwachten hoe Jan het komende dagen gaat doen, voorlopig zal hij nog wel een poos in het ziekenhuis verblijven.
Komende week heb ik het gelukkig rustiger. Maandag en donderdag de fitness en vrijdag naar de pedicure, de voetjes even laten verwennen. Dan kan ik hopelijk ook weer een middag naar ons thuis naar Bart en Mickey want die hebben het deze week zonder mij moeten doen, en ik heb hen ook gemist. En ik hoop ook nog een paar keer naar Jan te kunnen gaan. Ik laat het kaarsje nog maar even branden want dat heeft de afgelopen week gewerkt!


Zondag 1 Augustus 2010: Zorgen

Er valt deze week over mijzelf niet zo veel te vertellen. De fitness ging goed, ik heb alle oefeningen weer met 1 minuut opgebouwd. Komende week gaat een drukke week worden. Maandag en donderdag de fitness, dinsdag op bezoek, woensdag naar de oogarts, donderdag naar de contactlenspecialist, vrijdag BBQ en dan is het weer weekend.
Mijn zorgen zijn deze week bij mijn broer Jan. Hij ligt sinds maandagavond op de Intensive Care en zijn toestand is erg zorgelijk, kritiek zelfs.
Dus jullie zullen begrijpen dat mijn hoofd nu niet staat naar lange vrolijke stukjes schrijven of mailen.
Het is nu elke dag machteloos afwachten hoe het gaat en bidden, hopen, duimen en kaarsjes branden voor Jan.


Zondag 25 Juli 2010: Laptop

Afgelopen week heb ik eindelijk mijn Acer Laptop terug gekregen, gerepareerd en zonder rekening erbij hiephoi!!! Alles werkt weer en ik kan nu weer lekker snel mailen en internetten. Al bij al heeft het wel dik 2 maanden geduurd. Toch nog sneller dan ik verwacht had want ik had verhalen gelezen van mensen die hem wel een jaar hadden moeten missen., dus dan heb ik nog geluk.
Maandag en donderdag ben ik weer naar de dagbesteding/fitness geweest (ik ga het maar fitness noemen voortaan, dagbesteding klinkt zo zwaar). Ik ga al wel vooruit want ik heb afgelopen week 2x 4 minuten gefietst en ook nog 6 minuten op de crossbike (hometrainer met armbeweging). Verder de stokoefeningen, handbike en een nieuw onderdeel de gewichtenbank waar ik een gewicht omhoog moet trekken.....krijg ik vast spierballen van J   Komende week ga ik proberen om 2x 5 minuten te fietsen en zo willen we het elke week met een minuut ophogen.
Ik val wel meteen "met mijn kont in de boter" want 6 augustus organiseren ze een barbeque en ik mag ook komen want ik ben er nu ook client J
Ook heb ik deze week genoten van de bergetappes in de Tour de France. Vanmiddag is alweer de laatste rit en rijden ze Parijs binnen, dan zit de Tour 2010 er op. Verder valt er niet zoveel te vertellen, het is vandaag maar een kort Blogje K


Zondag 18 Juli 2010: Sport

Jammer dat Nederland geen wereldkampioen is geworden maar er is gefeest en gehuldigd alsof we het wel zijn geworden. Inmiddels zijn alle oranjespulletjes opgeruimd en hoef ik alleen de Tour nog bij te houden, nog 1 week en dan zijn die mannen alweer in Parijs.
zelf ben ik inmiddels ook aan het sporten........nou ja de naam sporten mag het eigenlijk nog niet hebben, maar het begin is gemaakt!
Maandag was ik vreselijk zenuwachtig en die dag was zeer goed voor mijn stoelgang J  Ik werd netjes door een taxibus opgehaald en na nog iemand opgehaald te hebben, werden wij naar het Anbarg gebracht. Daar werd ik goed opgevangen door begeleider Marcel. Hij stelde mij op mijn gemak en we hebben eerst even het een en ander doorgenomen. Wat uitleg gekregen en gevraagd/verteld wat ik denk te kunnen en wat niet, dingen waar ze rekening mee moeten houden m.b.t mijn handicaps/beperkingen. Daarna kennis gemaakt met de andere 4 mensen die ook mee doen aan het fitness-groepje. En toen richting oefenzaal van de fysio. Eerst mocht ik wat rondkijken en zien wat de anderen zoal deden, zo had Marcel ook de gelegenheid om iedereen aan het werk te zetten. Hierna had hij de tijd voor mij. We zijn eerst spieroefeningen met een stok gaan doen. Stok met 2 armen rechtvooruit steken, boven mijn hoofd en achter mijn nek. Dat ging goed en ik moest 3x die serie oefeningen herhalen. Na elke oefening kreeg ik een poosje tijd om even uit te rusten. Ik heb ook 2x 2 minuten gefietst en ik was zo verbaasd over mezelf. Weten jullie nog dat ik zondag schreef dat ik dacht dat ik na 2 minuten fietsen knock-out zou zijn.........en nu heb ik zelfs 2x 2 minuten gefietst en niet knock-out. Ik was daarna hartstikke blij dat dit gelukt was en ook helemaal trots op mezelf J 
Ik heb ook nog 3x 1 minuut op de loopband gelopen in de laagste stand. En ook nog op een soort fietsje dat ik met mijn armen vooruit en achteruit moest draaien. 3 minuten vooruit, even rust en 3 minuten achteruit. Als afsluiting hebben we als groepje een soort hockeyspelletje gedaan. We moesten met de stok een schijf die op de grond lag, naar de ander zien te schuiven en zo het groepje rond.
Na het uurtje fitness gingen we terug naar de ruimte van de dagbesteding en hebben we eerst een half uurtje pauze gehouden, thee gedronken en gekletst. Daarna nog een spelletje gespeeld, iets met dobbelstenen en tellen maar hoe het spel heet???? Het was wel leuk.
Om kwart voor 4 kwamen de taxibusjes weer om ons op te halen en naar huis te brengen. De middag was zo om en het is mij heel erg meegevallen en ik vond het nog leuk ook!
Donderdag ben ik ook geweest, toen was het wel drukker op de dagbesteding en ook in de oefenzaal en dat vond ik iets minder prettig maar het sporten lukte wel en ik heb toen ook nog iets nieuws gedaan. Gefietst op een hometrainer waarop je fietst en ook armbewegingen maakt door het stuur dat beweegt. En verder de oefeningen die ik maandag ook heb gedaan.
Donderdag heb ik ook leren 'eenendertigen' een kaartspel is dat. Ik kan helemaal niet kaarten, dat wilde ik nooit leren omdat ik het een 'oude mensen spel' vond J  nu ben ik blijkbaar een oud mens hahahaha.
Dinsdag ben ik bij de huisarts en diabetesverpleegkundige geweest voor de bloeduitslagen en controles. Alles was goed en de huisarts was tevreden. Behalve over mijn nierfunctie want die is weer wat achteruit gegaan L  en mijn gewicht. Maar ja daar ben ik zelf al jaren niet tevreden over en ik werk er wel aan maar zonder veel resultaat. De huisarts en de diabetesverpleegkundigen vonden het wel heel goed dat ik nu ben begonnen met deze manier van aangepast fitness en net als mij, hopen zij ook dat mijn conditie hierdoor verbetert, moeheid minder wordt en hopelijk ook wat kilo's er af willen gaan. Ik doe mijn best, daar ligt het niet aan.
Ik moest wel lachen want zowel de diabetesverpleegkundige als de huisarts zeiden dat het kan zijn dat ik eerst zwaarder wordt, doordat mijn spieren zwaarder worden door het sporten. Nou dacht en zei ik, dat zal zo'n vaart niet lopen met wat ik nu doe. Van 2 minuten fietsen en 1 minuut lopen zullen ze die spieren van mij niet zo snel groeien.


Zondag 11 Juli 2010: Hittegolf

Het is zomer in Nederland en dat is te merken ook want iedereen loopt te puffen en te hijgen, dat het zo warm is. Aan de ene kant vind ik het wel lekker dat het zomers is, aan de andere kant vind ik het nu ook te warm. Ik kan moeilijk tegen deze hitte en bij de kleinste inspanning zweet ik mij dood en moet ik naar adem happen. Dus wat mij betreft zou het ook wel iets minder mogen. 25 graden lijkt mij meer dan genoeg. Maar ja we hebben het weer nog niet zelf in de hand en dat is maar goed ook. Wie weet wat voor zooitje het anders gaat worden. De een wil zon, de ander regen en weer een ander misschien wel sneeuw. Dus laten we het maar gewoon over aan de weergoden en er komt vanzelf weer een tijd dat het koeler wordt en we met z'n allen weer lopen te klagen dat het te koud of te nat is. Het is wat het weer betreft zelden goed voor ons mensen. Zolang het zo warm is probeer ik mij maar gedeisd te houden. Ik zit nu vooral lekker binnen want in mijn flat is het redelijk koel. Dat komt nu goed uit want nu kan ik heel de touretappe volgen op tv en vanavond natuurlijk de finale van het WK-voetbal, dus ik moet weer supporteren
Eens even denken wat ik deze week allemaal heb uitgespookt........maandag heb ik het plaatsingsgesprek gehad op de dagbesteding. Ik kan morgen (maandag dus) al beginnen, dat is supersnel. Vanaf morgen ga ik dan op maandagmiddag en donderdagmiddag naar de dagbesteding om mee te doen aan de bewegingsactiviteiten daar. We beginnen met aangepast fitness en daarna doen ze meestal een groepsspel. Ik had in het eerste gesprek begrepen dat het een uurtje bewegen zou zijn, dan pauze en daarna nog creatief bezig zijn. Maar uit dit tweede gesprek heb ik begrepen dat het heel de middag bewegingsaktiviteiten zijn. Morgen maar afwachten en over me heen laten komen wat er gaat gebeuren. Ik zie er toch wel een beetje tegenop hoor. Aan de ene kant een beetje eng om zo als nieuweling tussen de groep te komen. Maar mezelf kennende verdwijnt dat wel als ik er eenmaal ben en heb kennis gemaakt. Waar ik het meest benieuwd naar ben is wat ik aan kan. Ik denk nog steeds dat ik na 2 minuten al knock-out ben. En ook vraag ik mij af hoe mijn hoofd zich zal houden en de tinnitus, want die wordt bij vermoeidheid steeds luider. Komt er nu ook de warmte nog bij. Daar kan ik al niet tegen en dan moet je gaan bewegen pffffff, ik zal maar een grote badhanddoek meenemen om het zweet te deppen. Ik ga wel morgen hoor, alles is geregeld. De taxi haalt mij morgen rond de middag op en brengt mij rond 4 uur weer naar huis. Ik kan het ook niet maken om al meteen de eerste keer af te zeggen, is ook zo stom. Wie weet doen ze het met deze warmte rustig aan, of ze hebben een hele goede airco. Zie het morgen wel, ik ga ook zeker niet opgeven voor ik er nog maar aan begonnen ben
En wat heb ik nog meer gedaan......... oja donderdag bloed laten prikken en urine ingeleverd voor de grote jaarlijkse diabetescontrole. Het bloed prikken ging in 1x goed. Was wel even grappig want de laborante die mij riep, gaf mijn prikformulier snel aan een andere laborante. Ze kennen mij daar inmiddels en weten dat ik moeilijk te prikken ben. Op mijn hand gaat het meestal goed, maar niet iedereen durft op de hand te prikken. De laborante die mij nu hielp durfde dat wel en kon het ook goed want het ging meteen goed. Dinsdag moet ik naar de diabetesverpleegkundige en de huisarts voor de uitslagen.
Vrijdagmiddag ben ik samen met mede-clienten naar de trouwerij van onze begeleidster Chantal geweest. Dat was heel leuk maar ook erg warm. De taxibus leek meer op een sauna, vooral als we stil stonden. Hadden ze ons ook nog op de verkeerde plaats afgezet, bij het feestadres i.p.v. stadshuis. En we waren ook net te laat voor de trouwplechtigheid. We hadden al besloten om dan maar te gaan kijken als ze naar buiten kwamen op het bordes van het stadshuis. (Het feestadres was gelukkig niet zo ver van het stadshuis) Tot iemand ons kwam halen en vertelde dat Chantal het heel leuk zou vinden als wij wel bij de plechtigheid waren, het maakte niet uit dat we te laat kwamen. Het was niet zo ver naar het stadshuis maar ik was met de rolstoel en geen duwers, dus zelf rollen.......ik heb dus al gesport. Dat valt nog niet mee hoor, je rolstoel zelf rollen en dan ook nog over kinderkopjes (kasseien) en een beetje oplopend. Het laatste stukje kwam er gelukkig iemand helpen.
Toen we in de trouwzaal kwamen moest de bruid huilen, ze vond het inderdaad heel leuk dat wij kwamen. En we waren toch nog op tijd om bij het Ja-woord te zijn en de ringen aanschuiven, handtekeningen zetten enz. Het belangrijkste gedeelte hebben wij dus mee beleefd. Na de plechtigheid zijn we naar het feestadres gegaan waar we het bruidspaar konden feliciteren, zelf iets drinken en een stukje bruidstaart eten. En voor we er erg in hadden stonden de taxi's weer voor de deur om ons op te halen. Ik was na deze middag wel helemaal gaar maar het was heel leuk om er bij te zijn geweest.
En nu maar hopen dat we vanavond ook een feestje kunnen vieren, een oranje feest. Iedereen die gaat kijken, heel veel plezier vanavond ......Hup-Holland-Hup


Zondag 4 Juli 2010: Verjaardag

Mijn verjaardag is weer voorbij en ik heb een hele leuke verjaardag gehad, heb mij echt jarig gevoeld. Ontzettend veel kaarten, mails, smsjes, e-cards en felicitaties via hyves gehad en daarvoor wil ik iedereen bedanken. En nu ben ik alweer 47 jaar, nog 3 jaartjes en dan staat Sarah al voor de deur. Wat gaat het leven toch snel zeg! Ik weet nog dat mijn ouders 50 werden en toen waren zij in mijn ogen al oude mensen. Nu kom ik zelf in die richting, maar ik voel mij niet oud. Mijn lichaam is een ander verhaal, dat voelt als 80. Maar de geest - en dat is het belangrijkste denk ik- voelt nog alsof ik 18 ben J 
Gek hoor, dan denk....zouden mijn ouders zich ook zo gevoeld hebben toen zij deze leeftijd hadden. Is haast niet voor te stellen maar waarschijnlijk wel.
We moeten maar proberen zoveel mogelijk van het leven te genieten, want het is voorbij voor we het weten!!
Het was wel een hele warme week zeg pfffft. Op zich lekker hoor de warmte maar het was donderdag en vrijdag een beetje te. Vrijdag ben ik niet naar ons thuis geweest omdat het gewoon te warm was om er met de scootmobiel op uit te gaan. Ik was vrijdagochtend naar de pedicure geweest en toen ik hier de voordeur uit ging, sloeg de warmte gewoon op mijn adem. In huis is het lekker dankzij de vloerkoeling. Dus ik ben lekker binnen gebleven en natuurlijk naar het voetbal gekeken.
Nu staat de Tour de France aan op tv. De Tour vind ik nog veel leuker dan het voetbal. De komende 3 weken ben ik aan de buis gekluisterd hoor. Gelukkig wordt de halve finale en de finale van de voetbal om 20.30u gespeeld, dan is de touretappe al geweest.
Naast Tour kijken heb ik van de week nog een paar dingen op mijn programma staan.
Morgen heb ik het plaatsingsgesprek op de dagbesteding/sport. Ik ben heel benieuwd wanneer ik kan starten. Ik vind het wel een beetje eng/spannend en ik hoop zo dat het gaat lukken. Ik heb soms wel mijn twijfels als ik na een kleine inspanning al buiten adem en doodmoe ben. Dan denk ik hoe moet dat toch gaan met sporten, 2 minuten fietsen op de hometrainer en ik ben al knock-out vrees ik. Toch ga ik het proberen en dan maar zien hoe het gaat.
Donderdag moet ik bloed prikken en urine inleveren i.v.m. de jaarlijkse grote diabetescontrole. De week erop naar de huisarts en diabetesverpleegkundige, voor de uitslagen en controles.
Vrijdag trouwt iemand van de begeleiding en dan gaan we met een aantal clienten, waaronder mijn persoontje, naar de trouwplechtigheid in het Gemeentehuis. Daarna nog taart eten en natuurlijk het bruidspaar feliciteren.
En verder lekker genieten van de zomer.


Kaartenslinger met verjaardagskaarten


Zaterdag 26 Juni 2010: Mary Poppins

Mary Poppins was Supercalifragilisticexpialidasties. Ik een hele leuke middag/avond gehad afgelopen zondag.
We zijn wat eerder thuis weggegaan en in Scheveningen over de Boulevard gewandeld en winkeltjes gekeken. Lekker iets warms gedronken want het was behoorlijk fris op de Boulevard. Daarna ook nog een lekker puntzak met friet en een flinke dot mayonaise erop. Waardoor je handen onder de mayo komen te zitten en de frietjes gezocht moeten worden J 
Rond half 7 richting Circustheater want de voorstelling begon om 7 uur. Eerst bij de balie om een ringleiding gevraagd en die hadden ze gelukkig.
Ik had een mooi (rolstoel)plekje vooraan in de zaal samen met mijn nichtje. Mijn schoonzus en haar moeder zaten verder naar achteren in de ring.
Doordat ik helemaal aan de linkerkant van de zaal zat, kon ik net niet het hele podium zien. Maar ik geloof niet dat ik veel gemist heb hoor.
De musical was geweldig. Met de ringleiding ging het goed. Ik kon alleen als ze samen zongen of spraken het niet volgen, maar dat heb ik in het dagelijkse leven ook.
De verhaallijn was wel goed te volgen en al zou ik niets gehoord hebben dan was het nog mooi geweest om naar te kijken.
Na de pauze bleek de ringleiding het niet meer te doen, batterij leeg. Gelukkig heeft mijn nichtje iemand gewaarschuwd en werd er meteen een nieuwe ringleiding voor mij gehaald. Die deed het weer wel en zo kon ik de voorstelling tot het eind volgen.
Verder heb ik deze week niets uitgespookt geloof ik. Gewoon een rustig weekje, mijn dagelijkse ritje naar de beestjes bij ons thuis en genoten van het mooie weer.
Morgen begin ik al een beetje feest te vieren, vandaar dat ik vandaag al een blogje schrijf.
Woensdag ben ik jarig en morgen komt mijn familie alvast feesten. Woensdag op de grote dag komen er enkele vriendinnen en ook nog familie. De kermis (ter ere van mijn verjaardag J ) komt deze week ook naar de stad en start vrijdag.
Maandag is het weer voetbal, dus supporteren Het gaat een feestweek worden


Zondag 20 Juni 2010: Voetbal en uitje

Het is een rustig weekje geweest. Ik heb natuurlijk naar de voetbal gekeken, zoals zovelen oranje-supporters. Het waren geen super wedstrijden maar we hebben ze wel allebei gewonnen en dat is het belangrijkste, toch! Inmiddels zijn we er zeker van dat oranje door gaat naar de achtste finales, toch weer mooi en dan maar zien hoeveel geluk we hebben en hoever we komen.
Woensdag heb ik een hele leuke dag gehad. Ik ben toen samen met mijn Buddy Sylvia, naar een vriendin van haar in Eindhoven geweest. Die vriendin is een echte "Crea-Bea." Ik kwam er achter dat een vriendin/oud-collega van mij, maar 700 meter er vandaan woonde. Toen waren de plannen snel gemaakt. Eerst zijn we naar de buddy-vriendin gegaan, wat gedronken, gekletst en een broodje gegeten. Daarna hebben zij mij naar mijn vriendin gebracht en heb ik daar gezellig een middag zitten kletsen. We hadden elkaar al 2 jaar niet meer gezien, dus praatstof hadden we volop. Zo vloog de middag om en heeft zij mij weer terug gebracht naar de "Crea-Bea's." J 
Die waren gezellig aan het knutselen met kettingen en armbanden. Ik heb met ze meegedaan en voor mijn buddy een armband ontworpen en gemaakt. Toen zaten er dus drie "Crea-Bea's"J 
'S avonds hadden we wat problemen met de taxi. Ik had mijn scootmobiel meegenomen maar ze kwamen met een gewone taxi voorrijden.....tja daar past geen scootmobiel in. Gelukkig kwam er vrij snel een andere taxi waar de scootmobiel wel in kon en zijn we in 1 rit naar huis gebracht. Om 21.30u waren we weer thuis en toen ik hier in mijn stoel ging zitten, kwam de moeheid er ineens uit. Ik was in mijn stoel in slaap gevallen en schrok om half 12 ineens wakker. Toen naar bed gegaan maar daar kon ik niet in slaap komen door de vermoeidheid en herrie in mijn hoofd. Uiteindelijk is dat wel gelukt en heb ik de andere ochtend ook nog eens flink lang uitgeslapen.
vanmiddag ga ik naar Mary Poppins, rond half 4 word ik opgehaald want we gaan naar de avondvoorstelling van 19.00u. Ik heb er heel veel zin in en ben zo benieuwd, want ik heb al zoveel goede verhalen gehoord. Ben ook benieuwd of ze er een ringleiding hebben (kon ik op de website niets over vinden) en of ik het een beetje kan verstaan. En anders maar kijken, volgens mij is dat ook al heel leuk. Jullie lezen het de volgende keer wel hoe het was!


Zondag 13 Juni 2010: Gemaakt

De scootmobiel is afgelopen maandag gemaakt, dus ik kan weer lekker crossen J  De monteur kwam wel later dan was afgesproken. Hij zou voor de middag komen maar dat werd uiteindelijk na 3 uur en om 4 uur was hij klaar. Toen hij aanbelde dacht ik eerst dat Guus Meeuwis beneden voor de deur stond. Ik dacht al Guus komt mij verrassen met een gratis concert of zo J  Het was Guus toch niet maar de monteur van Welzorg. Hij had al vaker opmerkingen gehad dat hij op Guus lijkt. Ik heb hem de tip gegeven dat hij misschien als look-a-like van Guus kan gaan werken. Wie weet verdient dat beter dan bij de Welzorg J 
Ik was in elk geval dolblij dat hij de scootmobiel heeft kunnen repareren. De remkabel bleek tussen de achterwielen te zitten en dat maakte zo'n kabaal. Ik heb meteen nieuwe achterbanden en een nieuw voorwiel gekregen en hij rijdt weer als een Mercedes, dus crossen maar J 
Verder was het een rustige week waarin niet veel bijzonders is gebeurd, dus vandaag geen lange verhalen. (het kan elke week geen feest zijn)
Vandaag heb ik al van alles gedaan. Eerst vanmorgen hier over de jaarmarkt gereden. Het was nog niet zo druk waardoor ik rustig kon rijden en ook eens iets van de kraampjes kon zien. Vanmiddag ben ik eerst naar de Nobelaer geweest, daar zou een recordpoging flashmop dansen gehouden worden. Ik had een grote drukte verwacht maar dat viel tegen. Ik denk dat ze geen record gehaald hebben. Maar de mensen die meededen hadden er wel plezier in. Daarna doorgereden naar de Leur waar het vandaag Gildedag is en daar was een optocht met alle Gildenteams, dat was wel leuk om naar te kijken. Thuis gekomen nog even een rondje door het winkelcentrum gedaan, daar was het lekker druk en ik kwam ook straatartiesten tegen en op een podium stonden 3 buikdanseressen te swingen, die hadden erg veel bekijks.
Komende week staat er niet veel op mijn programma. Alleen woensdag ga ik een dagje met mijn buddy op stap en zondag Mary Poppins J Daar heb ik veel zin in!!


Zondag 6 Juni 2010: Intakegesprek en avontuur

Goh, ik heb beslist geen saaie week achter de rug en volop te vertellen. Ik zal de dagen maar even langsgaan dan komen mijn verhalen vanzelf.J
Maandag moest ik naar de tandarts en daar was alles goed. Alleen had ik flink kou geleden op de scootmobiel. Mijn winterjas had ik uitgewassen, ik dacht die niet meer nodig te hebben tot komende herfst. Ik had dus mijn zomerjas aan, maar ik had de winterjas beter kunnen gebruiken. Gelukkig had ik mijn handschoenen nog in de tas zitten en die heb ik wel aangetrokken, was wel lekker. De tandarts merkte ook op dat mijn wangen helemaal koud waren......."tja, komt door de koude wind buiten".

Dinsdag Had ik het uitstapje met de KBO met de rolerisuitbus naar Baarle-Nassau. Dit uitstapje is speciaal bedoeld voor mensen die in een rolstoel zitten of slecht ter been zijn, zodat zij er ook eens op uit kunnen. Ik ben dan wel geen lid van de KBO.......daar ben ik ook nog te jong voor. Maar omdat ik voor hen een website heb gemaakt en die bijhou, mocht ik als dank mee. Ik word wel vaker gevraagd hoor om aan een aktiviteit deel te nemen, maar dat zie ik meestal niet zo zitten. Dit uitstapje wel.
Met de oudjes was het ook heel gezellig hoor. We zijn eerst naar het kaarsenmuseum geweest, waar prachtige kaarsen te bezichtigen zijn. ( http://www.baarlesmuseum.be/ )   Daar kregen we door een gids van het museum, uitleg over de kaarsen en de man die ze gemaakt heeft. Daarna was er nog gelegenheid om de kaarsen van dichtbij te bekijken.
Je mocht er geen foto's maken maarre......ik ben slechtziend, had de bordjes niet gezien (goeie smoes toch J ) en heb dus wel foto's gemaakt maar zonder de flitser te gebruiken. Ik ben niet opgepakt door de Gendarmerie, dus heb ik het blijkbaar stiekem genoeg gedaan J   Vanuit het kaarsenmuseum zijn we naar het ernaast gelegen restaurant gegaan, alwaar we getrakteerd werden op koffie/thee met appeltaart. En daarna was het al snel 4 uur en stond de bus paraat om ons terug naar Etten-Leur te brengen.



Woensdag had ik mijn intakegesprek bij "AC 't Anbarg" i.v.m. de sport/beweging aktiviteit, waar ik aan mee wil gaan doen. Ik ben er samen met mijn persoonlijk begeleidster naar toe geweest en de mevrouw met wie ik het gesprek had, kende ik toevallig. Dat maakte het al een stuk ontspannender. Tot mijn grote verbazing vertelde zij dat er waarschijnlijk over 3 weken al een plaatsje voor mij is!!! Dat had ik helemaal niet verwacht want er was al gezegd dat er een hele lange wachtlijst was en ik moet ook een indicatie van het CIZ hebben. Die is al wel aangevraagd maar nog niet toegekend (ambtelijke molens draaien niet zo snel) Maar zij verwacht daar geen problemen mee.
Nadeel is wel dat het niet zo is dat ik alleen voor de sportaktiviteit kan komen en daarna weer naar huis. Het is een aktiviteitencentrum/dagbesteding via de AWBZ en dan moet ik mij aan bepaalde regels houden. De sportaktiviteit is een onderdeel van het middagprogramma en dat betekent voor mij dat ik op maandag- en donderdagmiddag een dagdeel naar het AC ga, van half 2 tot 4 uur. Vervoer wordt allemaal geregeld, een taxi haalt mij op en brengt mij weer thuis. Eerst gaan we dan sporten, daarna is het pauze en daarna heb ik nog tijd over en kan ik meedoen met een aktiviteit of zelf iets knutselen. Maaaaaaar ik heb gezien dat ze ook een computerlokaal hebben waar wel een stuk of 10 computers in staan. Dus misschien kan ik dan wel een computeraktiviteit gaan doen J  
Ik denk dat ik het aanbod aan moet nemen. Nu krijg ik deze kans en wie weet hoelang ik anders weer moet wachten. Het is voor mij toch wel belangrijk om iets aan beweging te kunnen gaan doen en dit is een van de weinige mogelijkheden daartoe. Balen vind ik het wel dat ik die 2 middagen niet naar de beestjes kan bij ons thuis. Maar ja, uiteindelijk moet ik toch ook aan mezelf denken en het ouderlijk huis zal toch ook ooit weleens verkocht gaan worden.
Ik heb al aangegeven dat ik het aanbod aanneem en ik krijg binnenkort nog een plaatsingsgesprek en dan hoor ik wanneer ik kan starten. Het is ook wel weer een knop omschakelen en een grote drempel overstappen hoor. Ik heb altijd geroepen dat ik niet naar een AC wil omdat ik mij daar geestelijk te goed voor voel en ik mijzelf best goed kan vermaken. En nu ga ik er dan toch heen...........maar wie weet, vind ik het straks nog hartstikke leuk?!

Donderdag ben ik in de ochtend eerst langs de huisarts geweest. Ik moest van haar een verklaring hebben dat zij het er mee eens is dat ik meedoe aan de sportaktiviteit. Meteen maar weer eens gevraagd of er niet iets aan die vreselijke spierkrampen te doen is, waar ik steeds zoveel last van heb. Nu heb ik er medicatie voor gekregen en ik heb afgelopen 2 nachten geen kramp gehad!!! Ik hoop dat dit door de medicatie komt en het zo blijft want ik vind het een hele verademing om niet meer 10x per nacht mijn bed uit te moeten omdat mijn benen weer in de kramp zijn geschoten. Ze heeft ook meteen naar mijn linkerknie gekeken. Die knie doet al sinds begin april pijn en het wil niet overgaan. Ik dacht eerst dat ik hem verdraaid had. Daarna dat het aan de nieuwe steunzolen lag en toen wist ik het ook niet meer. Nou blijken mijn kniepezen overbelast te zijn...............hoe kunnen die van mij nou overbelast raken, zo veel loop ik niet??? Afijn, rustig aan doen en straks met sporten niet meteen zwaar belasten. Ik neem aan dat dit toch niet gebeurd want ik heb 4 jaar niets gedaan, dus dan zullen ze de sport toch wel rustig opbouwen.............anders kunnen ze me meteen afvoeren naar de hartbewaking of elders vrees ik J
Donderdagavond hebben we een barbeque gehad met onze bewonersgroep en de begeleiding. Dat was een gezellige avond.



Vrijdag heb ik eerst heel lang geslapen tot half 12. Het was heel lekker weer dus ik kon niet binnen blijven en ben vrijdagmiddag een rondje met de scootmobiel gaan rijden. (Ik hoefde die middag niet naar de beestjes omdat mijn broer een vrije dag had en voor ze kon zorgen)   Het was heel lekker op de scootmobiel en ik was richting Roosendaal gereden, dat had ik nog nooit eerder gedaan en wilde de omgeving daar eens gaan bekijken. Op de terugweg begon mijn scootmobiel zomaar ineens heel hard te ratelen, knallen, bonken, allerlei rare geluiden maakte hij en ik werd er gewoon bang van. Ik reed een kilometer of 2 voor de bebouwde kom van Rucphen en wilde proberen zo dicht mogelijk daar in de buurt te komen. Dus ben ik heel langzaam een stukje door gereden met bonzend hart. Denk je dat er dan iemand stopt om te vragen wat er is en of ze kunnen helpen?? Nee hoor, iedereen fietst mij hard voorbij. Ze keken wel even om, om te kijken waar de herrie vandaan kwam of zo. Ik heb een voorbijkomende fietser gevraagd om mij te helpen, maar die fietste vrolijk door (niet gehoord misschien?)
Na nog een stukje rijden durfde ik toch echt niet verder, ik was bang dat het ding uit elkaar zou knallen of zo. Echt zo ging hij tekeer. Ik vond een klein stukje schaduw op het fietspad en daar ben ik gaan staan. En toen bedenken hoe ik dit op ging lossen, ik was nog 15km van huis! Ik heb wel altijd mijn mobiel bij me. Daar kan ik heel goed mee smsen maar niet bellen, dat versta ik niet. Welzorg is per sms niet bereikbaar.......hoe los ik dat op? Op dat moment kwamen er een paar reddende engels aan. Twee vrouwen met twee kids. Ik heb hen netjes gevraagd of zij mij konden helpen en uitgelegd wat er aan de hand was en waarom ik het zelf niet kon. De ene mevrouw ging meteen het servicenummer van Welzorg bellen met mijn mobiel. Welzorg zou het doormailen naar de vestiging in Breda en die zouden dan weer telefonisch contact met ons opnemen. Mja......daar heb ik weinig aan als ik de telefoon niet op kan nemen, dus hoe moet dat dan weer?? Die mensen waren zo lief dat ze bij mij bleven wachten tot er terug gebeld zou worden. Maar dat duurde heel lang en na 3 kwartier of zo heeft zij toch nog maar een keertje naar Welzorg gebeld, of ze mij niet vergeten waren. Ze kreeg hetzelfde verhaal te horen dat Breda ons zou bellen.
Na nog een tijd wachten besloten de vrouwen om mij mee te nemen. Een eindje verderop staat een woon-zorgcomplex en daar woonde de oudere mevrouw. Dus geprobeerd daar met de scootmobiel te komen, wat lukte. Daar kon ik in de aula zitten, uit de brandende zon en met toilet en drinkgelegenheid bij de hand. De mevrouw heeft Welzorg weer gebeld om te melden dat ik daar zat te wachten.
Pas tegen kwart voor 5 belde Welzorg dat de monteur over een half uur zou komen......eindelijk, want we hadden rond kwart over 3 voor het eerst gebeld. Maar om kwart over 5 kwam de receptioniste van het gebouw ( de mevrouw met kids was inmiddels naar huis gegaan en de oudere mevrouw die daar woont, bleef wel bij mij) vertellen dat Welzorg daarheen had gebeld met de mededeling dat de monteur niet meer kon komen en ze zouden een taxibus sturen om mij met de scootmobiel naar huis te brengen. Die bus kwam om 6 uur. En al die tijd is de mevrouw bij mij gebleven, dat vond ik wel ontzettend lief. Ik vond het ook vervelend dat ik hun zo lang ophield, maar ze waren blij te kunnen helpen, zeiden ze.
Eenmaal thuis heeft de begeleiding ook nog naar de Welzorg gebeld om te vragen of de monteur dan zaterdag kon komen. Maar dat was niet het geval. "Een kapotte scootmobiel is geen spoedgeval, alleen een kapotte elektrische rolstoel",werd er gezegd. Vreemd want toen ik met Pinksteren een lekke band reed, stonden ze er wel binnen 20 minuten?!
Ik denk dat het komt omdat er al een afspraak gepland stond voor maandagochtend (morgen) om nieuwe banden om mijn scootmobiel te leggen.
Nou........dat was dus weer een heel avontuur waar ik ineens voor kwam te staan. Het is nooit saai bij mij zien jullie wel J

Zaterdag was een baaldag omdat ik niet naar buiten kon en dat met het mooie weer. De begeleiding heeft mijn boodschappen gedaan. Ik woon dan wel dichtbij de winkels, maar met de rollator is het te ver voor mij. Zonder scootmobiel ben ik nergens en dan durven ze nog te zeggen dat een kapotte scootmobiel geen spoed is. Je moet er maar van afhankelijk zijn, dan piepen ze wel anders!!! Op momenten zoals vrijdagmiddag en nu zonder scoot, voel ik mij ineens wel gehandicapt hoor. Dat ben ik natuurlijk ook maar sta er niet altijd bij stil als ik lekker zelfstandig nog de alledaagse dingetjes kan doen, al is het dan met hulpmiddelen. Als dat hulpmiddel wegvalt, word ik even flink met de neus op de feiten gedrukt.

Zondag dat is vandaag. Mijn broer Jan zou vanmiddag komen maar dat werd donderdagavond afgezegd. Om een leuke reden voor Jan want hij mocht mee naar een speciaal concert voor verstandelijk gehandicapten. Frans Bauer, Frans Duyts en andere artiesten kwamen optreden, nou dat is ook veel leuker voor hem dan bij mij binnen zitten.
En ik ben nu druk om heel dit verhaal neer te tikken. Het is inmiddels gaan regenen, dat maakt het ook minder erg dat ik niet naar buiten kan.......beetje troost J
Ik hoop dat Welzorg morgenochtend de scootmobiel kan maken en als het niet kan dat er dan een leen scootmobiel is. Want ik moet er even niet aan denken om nog langer zonder te moeten zitten hoor.
Verder ga ik - als er geen onverwachtse dingen gebeuren - een rustige week tegemoet.


Zondag 30 Mei 2010: Rustig

Over afgelopen week heb ik weinig te melden. De laptop is nog niet gemaakt, we zijn nog in onderhandeling met Acer over de garantie.
Komende week gaat het wel een drukke week voor mij worden. Dan heb ik elke dag iets te doen geloof ik, behalve vrijdag.
Morgen (maandag) moet ik naar de tandarts. Dinsdag ga ik met de KBO en de Rol-er-is-uit-bus een middagje op stap. We gaan dan naar het Kaarsenmuseum in Baarle-Nassau.
Woensdagochtend heb ik een intakegesprek met het hoofd van 'AC het Anbarg". Dat is een aktiviteitencentrum (AC) van het NSWAC (zorginstelling waar ik woon) en het AC is gevestigd in Verpleeghuis 'Het Anbarg' hier in Etten-Leur. Ik wil gaan proberen om aan de sport/bewegingsaktiviteiten mee te gaan doen. Dit in de hoop dat ik daarmee mijn conditie iets kan verbeteren en de moeheid daardoor afneemt. Ik loop al een poosje met dit plan in mijn hoofd, sinds januari geloof ik al. Maar er is een indicatie voor nodig van het CIZ. Die is inmiddels aangevraagd en het wachten is nu op toekenning van deze indicatie. Ook is er bij het AC een lange wachtlijst, daar moet ik ook op wachten.
Nu woensdag dan dus het intakegesprek en ik vind het best wel spannend. De stap naar een AC vind ik al best groot maar ik heb ook de nodige twijfels, of dit werkelijk zal gaan helpen om mijn conditie te verbeteren en de moeheid te verminderen. Het revalidatiecentrum en de stoelgym, hebben mij wat dat betreft ook weinig gebracht. Maar toen was mijn situatie anders dan nu en als ik het niet probeer dan weet ik het natuurlijk niet. Ik ga alles maar over mij heen laten komen en dan maar zien hoe het gaat.
Donderdag hebben we BBQ avond met de groep en begeleiding. Vrijdag en zaterdag kan ik dan weer bijkomen van alle aktiviteiten. Zondag komt mijn broer Jan een middagje naar mij toe. Hij is in Januari en Februari ook een middagje geweest en zijn 2e bezoekje in Februari had nogal wat heisa veroorzaakt. De taxi-chauffeur had hem buiten op straat uit de auto gezet en Jan was gaan dolen. (Jan is mijn verstandelijk gehandicapte broer, voor de mensen die dit niet meer weten) Gelukkig zag een oplettende bewoner uit de flat hem lopen, en wist hij dat Jan mijn broer is. Sinds dat incident durfde ik Jan niet meer te laten komen. Maar nu gaan we dus toch een nieuwe poging wagen. Alles is goed doorgesproken met de begeleidster van Jan en zij werkt die dag zelf en kan dus zelf de taxi aanwijzingen geven. Ik ga hem beneden in de hal wel opwachten en dan zou het niet meer mis moeten kunnen gaan.


Zondag 23 Mei 2010: Computerloze week

Mijn laptop heeft het afgelopen zondag, nadat ik het logje hieronder had geschreven, helemaal begeven. Flink balen dus. Ik hoopte nog wel dat hij het, net zoals de vorige week, vanzelf weer zou gaan doen. Helaas had hij er nu echt de brui aan gegeven. Dinsdag heb ik hem weggebracht en nu blijkt dat of het moederbord of de videokaart kapot is. In beide gevallen zouden de kosten boven de 300 euro uitkomen. Aangezien er nog garantie op zit gaan we contact proberen te zoeken met Acer en dan hopen dat zij het willen/kunnen maken en dat het onder de garantie valt.
Gelukkig werd het buiten steeds mooier weer en daar heb ik dan maar extra van genoten. Alhoewel helemaal computerloos was mijn week ook weer niet hoor. In mijn ouderlijk huis staat mijn oude computer (kastmodel) nog en als ik de middagen thuis was, kon ik daar wel even op kijken. Al heb ik dat ook niet zo heel vaak kunnen doen, doordat er bezoek kwam of doordat ik lekker buiten had gezeten.
Nu het met de laptop wel even gaat duren heb ik mijn oude laptop (een middeleeuws geval hahaha) tevoorschijn gehaald en aan de praat gekregen. Dit ding is vreselijk traag. Om op te starten is hij al 3 kwartier bezig en ik moet geen twee dingen tegelijk doen want dan is hij meteen van slag. Maar ik ben er mee uit de nood, kan mijn mails lezen en beantwoorden (als ik zin heb natuurlijk J )   Ik heb er wel een probleem bij want de mails die ik afgelopen weken op de andere laptop had ontvangen, die ben ik kwijt en kan ik dus niet beantwoorden. Ik weet zo uit mijn hoofd niet meer van wie ik nog allemaal mails had om te beantwoorden. Dus mochten sommige van jullie op een antwoordmailtje van mij te zitten wachten, dan is dit de oorzaak. Tweede probleem is dat ik alle mailadressen kwijt ben want die staan ook allemaal op de andere laptop. Nou ja, van lieverlee zullen deze adressen wel weer aangevuld worden denk ik.
Verder gaat het zijn gangeske bij mij. Op de kapotte laptop en moeheid na gaat het goed. Ik geniet van het mooie weer, heb weer heel wat kilometers gemaakt op de scootmobiel. Gistermiddag reed ik een lekke voorband. Gelukkig was ik dicht bij huis en kon ik langzaam rijdend op de kapotte band thuis komen. Ik zag de bui al hangen dat ik met de pinksterdagen verplicht binnen moest zitten en baalde dus al een beetje bij dat vooruitzicht. Maar de begeleiding heeft voor mij naar het pechnummer van Welzorg gebeld en tot onze verrassing stond de monteur binnen 20 minuten al hier, om de band te verwisselen. Geweldig toch JJ  
Vanmiddag heb ik weer heerlijk kunnen rijden. Ik heb maar liefst 40 km gereden, zoveel kilometers heb ik met deze scootmobiel nog niet in 1 rit gehaald. Ik was nieuwsgierig hoever hij kon komen en ben daarom met een omweg naar huis gereden. Wel dicht in de buurt gebleven voor het geval de stroom minder werd, dat ik snel thuis kon zijn.
Hopelijk is het morgen ook nog van dit heerlijke weer, dan kan ik er weer op uit. Dat is echt genieten hoor die tochtjes op de scootmobiel J  
Nou, ik hoop dat deze middeleeuwse laptop de geest er niet aan geeft, zodat ik mijn logjes kan blijven schrijven en een beetje mailen. Mochten jullie niets van mij horen, dan geen paniek maar dan ben ik dus echt helemaal computerloos geworden........laten we dat maar niet hopen!


Zondag 16 Mei 2010: Uitslag

Goed nieuws! Mijn voorgevoelens hadden mij niet bedrogen want de uitslag van de CT-scan was goed. De nierkanker houdt zich nog steeds rustig hiephoi J   Nu is het inmiddels 4 jaar geleden en ik denk dat ik er nu onderhand wel vertrouwen in kan hebben dat het voor altijd wegblijft, denken jullie ook niet?!
Nu, moet als het even kan, de vermoeidheid een stuk minder worden en dan kan ik er wel even tegen. De uroloog vertelde ook nog iets dat de vermoeidheid ook samenhangt met mijn nieren want die geven een of ander spul af (epo dacht ik dat hij zei?) en doordat ik maar 1 nier heb, die minder werkt, krijg ik daar dus minder van. Vandaar ook de bloedarmoede. Ik weet niet precies meer wat hij allemaal vertelde.
Over een half jaar weer terug en dan bloed prikken en controle. Oja, ik heb nog gevraagd waarom er geen contrastmiddel via het infuus is gegeven maar dat is om mijn nier te sparen. Dat contrastmiddel is nogal gemeen spul voor de nieren, vandaar.
Van het ziekenhuisgebeuren ben ik nu even af. In augustus begint het weer met de oogarts en internist. Nu heb ik even zomerstop J
Vandaag ben ik naar de speciale Mariaviering geweest. Eerst een plechtige hoogmis met Bisschop van den Hende, Pater Wouters van de Paters Capucijnen uit Meerseldreef en onze eigen Pastor. De hoogmis vond ik wel lang duren van 10.30u tot dik 11.45u. Daarna kregen we een lunch aangeboden in de kerk, verzorgd door o.a. de Zonnebloem en andere organisaties en vrijwilligers. Heel goed verzorgd hoor, we kwamen niets tekort. Na de lunch een Marialof (Maria-hulde) met aansluitend de ziekenzegening en als asfluiting een Vendelgroet aan Maria door het Cloveniersgilde. Vooral het gedeelte na de lunch, vond ik persoonlijk mooi.
Verder is er niet echt veel nieuws......ja, dat mijn laptop het van de week had begeven. Vreselijk balen was dat. Toen ik hem aanzette kreeg ik een beeld te zien met verticale, gestreepte strepen en daarna werd het scherm wit met zwarte vegen erop en daarna helemaal zwart en gebeurde er verder helemaal niets meer. Hij wilde niet opstarten. Tja en Conny zonder computer, dat is een regelrechte ramp K   Ik ben gewoon heel erg afhankelijk van de pc voor mijn communicatie en zelfstandigheid, kan hem echt niet missen.
Het is een Acer laptop en ik heb een tijd terug bij Tros Radar een reportage gezien dat de service van Acer veel te wensen overlaat. Nou daar kan ik over meepraten want mijn zwager had afgelopen december voor mij al naar de Acer servicedesk gebeld om mijn laptop voor reparatie aan te melden. Toen liet hij mij namelijk ook al even in de steek. Nou acer moet de laptop dus nog steeds op komen halen, sindsdien heb ik niets meer van ze vernomen. Gelukkig bleek het probleem toen aan de adapter te liggen en heb ik zelf een nieuwe gekocht en toen deed hij het weer. Dat probleem had ik zelf snel opgelost. Als het aan Acer lag, had ik dus al bijna een half jaar zonder laptop gezeten. Nu heb ik gemaild naar Acer dat de laptop stuk is, maar tot op heden nog geen bericht terug gehad. Gelukkig heb ik de laptop ook deze keer weer aan de praat gekregen. Meer geluk dan wijsheid hoor............ineens deed hij het weer gewoon. En nu hopen en duimen dat hij het nog een hele poos blijft doen. Een nieuwe kost nogal wat.
Ik heb nu wel weer achterstand opgelopen in het beantwoorden van mijn mails. Nu weten jullie hoe het komt.....er is niets met mij aan de hand, maar met de laptop.
verder ga ik denk ik een rustige tijd tegemoet. Ik heb de komende twee weken nog niets op de planning. 'S morgens slaap ik vrij lang en in de middag kom ik tot leven om 's avonds weer in te sluimeren J  


Zondag 9 Mei: CT-scan

De CT-scan afgelopen maandag is goed gegaan en was in een paar minuten al klaar. Deze keer geen gevecht gehad met het infuus want ze hebben de scan zonder infuus met contrastmiddel gemaakt. Dat vond ik wel heel vreemd want bij alle andere scans is dat wel gedaan. Ik heb nog gevraagd of ze niets vergeten waren maar de verpleegkundige zei dat het niet nodig was en het zo goed was. Ik neem aan dat ze wel weten wat ze doen. Was ook wel lekker om zo snel klaar te zijn.
Wat ook vreemd was voor mij, is dat ik toen ik uit de CT-scan kwam ineens het gevoel kreeg dat alles goed is. Alle spanning viel op dat moment van mij af en tot nu toe ben ik nog niet gespannen voor de uitslag van komende woensdag.
Waar ik de laatste tijd wel erg mee worstel dat is de moeheid. Ik doe al zo weinig, rust veel en dan toch zo doodvermoeid blijven, daar heb ik wel veel moeite mee. Soms heb ik dagen dat ik maar 8 uur op een dag op ben. Dat is voor een normaal werkend mens, een werkdag! Ik slaap heel veel de laatste tijd. Ga 's avonds vaak vroeg naar bed omdat ik dan helemaal op ben en 's morgens ben ik dan laat wakker.
Gisteren heb ik een begeleidingsgesprek gehad met mijn persoonlijk begeleidster en zij zegt dat ik de moeheid moet accepteren en dat het gezien mijn lichamelijke toestand niet zo verwonderlijk is. Maar dat accepteren is heel makkelijk gezegd maar moeilijker gedaan.
Ik heb de laatste jaren al zoveel moeten accepteren, maar dit gaat mij eigenlijk te ver. Het druist ook zo tegen mijn gevoelens in. Ik ben opgevoed met het gezegde van mijn vader: "Je moet van een dag geen nacht maken, en van een nacht geen dag". Ik ben ook bang dat als ik toe blijf geven aan het lange slapen en de moeheid, dat het dan alleen maar erger wordt doordat ik aan dit dag/nachtritme gewend raak. Wie weet, gaat het wat beter als de zon weer lekker gaat schijnen en het warmer wordt? Duurt mijn winterslaap nu gewoon wat langer
Verder was het een hele rustige week. Vrijdag heb ik van de pedicure een heerlijke voetmassage gekregen, dat was heerlijk.
Gistermiddag ben ik naar het kerkhof geweest om een bloemetje te brengen voor Moederdag en ook voor de verjaardag van mijn vader a.s. woensdag. Lekker een eindje op de scootmobiel gereden. Ik zou echt niet weten wat ik zonder mijn scootmobiel moest doen. Dankzij de scootmobiel kan ik - ook al ben ik doodmoe - lekker genieten en het geeft mij ontspanning en afleiding.
Komende week is ook rustig, alleen woensdag naar de uroloog voor de uitslag van de CT-scan, maar die is goed dus zal het verder weinig nieuws opleveren.
Daarna heb ik weer even vakantie van het ziekenhuis. In augustus moet ik dan pas weer naar de oogarts en de internist.


Zondag 2 Mei 2010: Schoenenjacht

De afgelopen week was best een leuke week. Zaterdag bij mijn Lourdesvrienden hebben we genoten van het prachtige weer, lekker wat gedronken en gegeten en heel veel gekletst. Zondag was ik op de scootmobiel naar mijn vriendin gereden. Ze hadden voor die dag ook heel mooi weer besteld maar dat viel toch tegen. Op de heenweg was het wel een aangename temperatuur alleen de zon liet zich niet zien. Op de terugweg was het ineens een heel stuk frisser. Onderweg zag ik op zo'n bord waar de tijd en temperatuur aangegeven wordt, dat het nog maar 16 graden was. Terwijl het op de heenweg 24 graden was. Dat scheelde een jas. Toch heb ik ook bij An lekker buiten kunnen zitten en samen weer gezellig veel gekletst. Daar zijn we beiden goed in J
Maandag, dinsdag en woensdag heb ik niet veel bijzonders gedaan. Gewoon mijn dagelijkse ritje naar 'ons thuis' en genoten van het zonnetje onderweg.
Donderdagmiddag ben ik samen met de andere clienten van onze woongroep naar de bruiloft van een van onze begeleiders geweest. Het was toen heel mooi weer en het feest was in een oud klooster in Breda. We hebben daar lekker buiten in de kloostertuin gezeten. Dat was voor mij wel gunstig, want buiten is het minder lawaaierig dan binnen.
Koninginnedag was helaas een stuk kouder en nat. Ik heb natuurlijk voor de tv gezeten om de Koninklijke familie te volgen. Toen het later op de middag droog werd, ben ik nog even naar buiten gegaan. Ik heb een rondje over de oranjemarkt gereden en daar was het nog behoorlijk druk. Het was een sport om niemand raak te rijden en daar had ik het drukker mee dan de kraampjes te bekijken. Maar ik was even buiten geweest, frisse lucht opgedaan en veel mensen gezien......altijd beter dan in je uppie binnen te zitten.
En gisteren ben ik samen met mijn zus op schoenenjacht geweest. Geen avonturen mee gemaakt deze keer en zelfs 2 paar nieuwe schoenen opgedaan!! Daarna zijn we ook nog bij mijn neef (zoon van mijn zus) op de thee geweest. Ik had zijn huisje nog niet gezien, dus dat was wel leuk om er even naartoe te gaan. Met de taxi was alles ook goed verlopen, dus ook daarover geen avontuurverhalen, saai eigenlijk J
Nou.....en dan morgen, dan moet ik door de CT-scan voor de jaarlijkse controle van de nierkanker. En ook al verwacht ik dat het goed zal zijn, toch ben ik er weer gespannen voor. Dan niet zozeer voor de scan, dat stelt op zich niets voor. Alleen is het weer de vraag hoe het infuus prikken zal gaan, dat is altijd een ramp bij mij. Het spannendste komt volgende week als ik de uitslag krijg op 12 mei.
Verder heb ik deze week weinig op de planning staan. Ik hoop dat het mooier weer gaat worden, want de regen ben ik nu alweer beu.
Ook zou ik heel graag iets meer energie willen hebben, niet meer zo doodmoe zijn. Als de herrie in mijn hoofd dan ook een beetje minder wil worden, dan ben ik al heel erg tevreden.


Vrijdag 23 April 2010: Dipje

De lezers die hyvesvrienden van mij zijn, hebben het daar al gemerkt. Ik had deze week even een dip.
Dat kwam nadat ik woensdag naar de dieetiste was geweest en daar bleek ik 4 ons aangekomen te zijn i.p.v. dat ik afgevallen was. Nou is 4 ons op zich niets en dat was op zich ook niet de oorzaak van de dip. Maar de frustratie dat ik zo mijn best doe om af te vallen en het maar niet wil lukken. Als ik veel zou eten en snoepen en mezelf volvrat met van alles en nog wat, dan zou ik er vrede mee hebben. Maar ik hou al zolang rekening met wat ik eet en dan ben ik toch moddervet. Oke, ik heb al vaak van mensen gehoord dat zij mij zo niet zien maar gewoon een lieve, warme, gezellige, vrolijke Conny en dat mijn omvang niet opvalt. Maar ja het probleem is dat iedereen dat kan zeggen, maar ik het zelf toch anders blijf zien.
Volgens de dieetiste wil het in sommige gevallen niet lukken en dan moet je dat accepteren................en ja, dan ben ik dat 'sommige geval' weer eens L
Zij denkt dat het voortkomt uit alle klappen die mijn lichaam in de afgelopen jaren heeft gehad en daarbij werd weer van alles opgenoemd en ook door medicijngebruik, schildklierproblemen, erfelijkheid, hormonen en weet ik wat al meer. Dan kan ik zo boos worden want een normaal mens valt juist af als ze ziek zijn, na operaties enz. En ik groei alleen maar grrrrrrr.
Ik hoef niet meer terug naar de dieetiste want haar voedingsadviezen volg ik op en ik mag beslist niet minder eten want dan krijg ik te weinig binnen, dus veel meer kan zij ook niet voor mij doen. Ik mag wel altijd mailen of langskomen als ik ergens mee zit op voedingsadvies.
Het was allemaal zo confronterend ook toen we op gingen noemen wat ik in de afgelopen 10 jaar heb meegemaakt. Zal ik het nog eens op een rijtje proberen te zetten voor jullie......in vogelvlucht en waarschijnlijk vergeet ik het een en ander nog.....
Begin 2000 kon ik alles nog; werken, fietsen, auto rijden, zelfstandig zijn.
Eind mei 2000 na een zware ooroperatie met flinke complicaties moest ik van alles inleveren: doof aan mijn linkeroor, dubbelzien, evenwicht uitgevallen, knoerharde tinnitus.
Hierdoor niet meer kunnen werken, fietsen, auto rijden. Afhankelijk zijn van anderen, meer moeite met de communicatie.
2001 en 2002 weer zware ooroperaties en heel vaak ziek door mijn evenwichtsproblemen, misselijk, braken, niet uit bed kunnen.
In 2002 totaal doof geworden, nog meer communicatieproblemen.
November 2003 alweer een zware ooroperatie waarbij ook het rechterevenwicht wegviel en ik mijn Cochleair implantaat geimplanteerd kreeg.
Na deze operatie weer grote evenwicht en oogproblemen en hevig toenemende tinnitus.
2004 een jaar van revalideren, zowel gehoorrevalidatie opnieuw leren horen met mijn CI en tegelijktijdig ook revalideren om te proberen om mijn evenwicht beter te krijgen.
Helaas lukte de laatste revalidatie niet en blijf ik afhankelijk van allerlei hulpmiddelen zoals de rollator, rolstoel, scootmobiel, occlussielens.
Tijdens de revalidatie werd ik alleen maar vermoeiender i.p.v. fitter, zoals ze beloofd hadden.
Na onderzoek bleek mijn schildklier niet meer te werken en zijn we bijna een jaar bezig geweest om dat onder controle te krijgen.
Waren we eindelijk zover met de medicijnen dat de schildklierwaarden beter waren en toen begon het bloed plassen, 2005 was het inmiddels.
Maart 2006 werd uiteindelijk ontdekt dat ik een kwaadaardige tumor in mijn rechternier had, zo groot als een meloen.....nierkanker.
Daaraan geopereerd en hiervan weer herstellen en leren omgaan met de nodige onrust en wantrouwen dat kanker met zich mee brengt.
Dan komen we in 2007 en belandde ik met buikklachten in het ziekenhuis, weer een buikoperatie volgde en het bleek een eierstokontsteking te zijn maar voor dat dit bekend was had het veel onrust gegeven omdat ze mij op de afdeling oncologie hadden geplaatst en er nogal vaag werd gedaan over de ontsteking.
Hiervan net hersteld en weer voor het eerst met de scootmobiel naar buiten, werd ik door een wilde automobilist omver gereden. Zat ik weer in de lappenmand(stoel).
2008 de verhuizing naar het zorgappartement wat ook de nodige emoties heeft gegeven.
Oktober 2008 het overlijden van mijn vader.
2009 de diagnose Diabetes erbij en zo gaat het maar door. Wat zou het volgende weer zijn, denk ik dan weleens.
Zo'n lange lijst en dan nog maar voor 1 persoon..........dat een mens zoiets aankan?!!
Over het algemeen kan ik dat dus wel maar op zo'n moment als woensdag dat ik er dan weer zo mee geconfronteerd wordt en daarbij de dodelijke vermoeidheid waar ik met regelmaat veel last van heb en ik denk ook een stukje spanning voor de komende controle. 3 mei moet ik weer door de CT-scan en 12 mei de uitslag bij de uroloog.
Ook al zeg ik steeds tegen mezelf dat alles goed zal zijn want dat was het afgelopen keren ook en ik voel mij niet anders dan vorig jaar met de scan. Maar toch blijft er stiekem ergens in mijn achterhoofd een stemmetje steeds zeggen: "ja maar". 12 mei is de verjaardag van mijn vader en die dag krijg ik dus de uitslag van de CT-scan, dat moet toch wel goed nieuws zijn op zo'n bijzondere dag!
Nou, ik denk dat jullie samen met mij dan wel tot de conclusie komen dat ik in dit geval best even een dipje mag hebben.......als die maar niet te lang duurt.
Op hyves had ik al een oproepje geplaatst: "GEZOCHT: een gezond, jong, energievol lijf zodat mijn hersens en geest daarheen getransplanteerd kunnen worden................huidige lijf is afgeschreven @ als dat eens zou kunnen". Helaas is de medische wetenschap nog lang niet zover en heb ik dus niet kunnen vinden wat ik zocht en zal ik door moeten blijven roeien met de riemen die ik heb!
Gelukkig ging het vandaag weer eens stuk beter en is de dip voorlopig weer weg. Ik heb vandaag weer lekker genoten van mijn ritje met de scootmobiel en het zonnetje. Afleiding zoeken is een hele goede remedie tegen dippen J   Wat dat betreft kom ik dit weekend niets tekort, vandaar ook dat ik vandaag al mijn logje schrijf want ik denk dat ik dit weekend er geen tijd voor heb. Morgen ga ik gezellig een dagje naar mijn Lourdesvrienden in Rosmalen en zondag met de scootmobiel naar een vriendin.
Komende week beloven ze ook mooi weer en donderdag trouwt een van onze begeleiders en mogen wij clienten op de receptie komen donderdagmiddag. Vrijdag is het Koninginnedag dus dan eerst voor de tv ....kijken wat de koninklijke familie aan heeft J  en dan is er van alles te doen zoals Oranjemarkt. De dag erna naar mijn zus en samen op schoenenjacht. Dan kunnen jullie volgende week zondag dat avontuur weer lezen denk ik. Tot dan!


Zondag 18 April 2010: Diabetescontrole

Afgelopen week ben ik naar de diabetesverpleegkundige geweest voor de uitslagen van mijn bloed en de diabetescontrole. De gemiddelde bloedsuikerwaarde (HBA1c) was 6.3 en dat is netjes. Maar de nuchtere bloedsuiker was 10.2 en dat is aan de hoge kant. Heel vreemd want ik had verwacht dat deze laag zou zijn. Ik had de middag ervoor overgegeven en niets meer gegeten. Maar volgens de diabetesverpleegkundige verklaart dat de hoge waarde wel. Als het overgeven veroorzaakt werd door een virus dan kan de bloedsuiker oplopen. Ik dacht zelf dat het kwam doordat ik te vet had gegeten en daar niet meer tegen kan. Ik had die middag frietjes op en dat was lange tijd geleden. Laten we er maar vanuit gaan dat het dan wel een virus is geweest.
Verder was de diabetesverpleegkundige wel tevreden. Mijn bloeddruk was netjes en mijn gewicht stabiel en aangezien de HBA1c goed was, zag zij geen aanleiding om iets aan de medicatie te veranderen. In juli heb ik de grote jaarcontrole, dan kijken ze nog veel meer dingetjes na. En dan zien we wel verder hoe het dan gaat.
Verder was het een rustige week. Woensdag ben ik nog samen met mijn Buddy naar de markt geweest en op schoenenjacht maar die jacht heb ik voortijdig afgebroken. Het is voor mij altijd zo moeilijk om schoenen te kopen. Ten eerste leef ik met een maat 42 op grote voet en ten tweede moet ik joekels van steunzolen dragen voor die flinke platvoeten van mij, dan als derde ook nog dat ik zwakke enkels heb en daar snel doorheen ga. De orthopeed en orthopedisch schoenmaker komen altijd met hetzelfde verhaal aan, dat ik stevige schoenen nodig heb en het liefst veterschoenen. Maar dat laatste is wat moeilijk omdat ik niet goed kan bukken, dan protesteert heel mijn hoofd.
Afijn de buddy en ik dus op schoenenjacht woensdag. Aan de winkelier uitgelegd waar ik naar op zoek was en hij ging zoeken in zijn magazijn. Kwam hij terug met 4 paar schoenen en wat denk je ......opoe-schoenen K   Nou daar ga ik dus echt niet op lopen! Ik wil wel een beetje leuke schoen aan mijn voeten en geen ouderwets degelijke opoe-schoenen.
Daarna nog in 2 andere winkels gekeken. In de ene winkel zag ik wel een leuke schoen maar die hadden ze natuurlijk weer niet in mijn maat. En toen was ik het beu en heb de jacht gestaakt.
Nu ga ik over 2 weekjes naar mijn zus. Zij weet een goede schoenenzaak waar ze wel leuke en goede schoenen hebben. Ik ben benieuwd of ik daar dan ga slagen. Heb ik meteen een leuk uitje naar mijn zus en het is wel gezellig om zo eens samen op stap te gaan.
Verder heb ik genoten van het mooie weer.....alhoewel de wind op sommige dagen nog behoorlijk fris was hoor. Gisteren was ik op de scootmobiel naar Langeweg gereden, even naar het kerkhof, naar het graf van mijn ouders geweest. Onderweg kwam ik mensen tegen in alleen een t-shirt en zelfs al met korte broeken. En ik zat met mijn winterjas op de scoot en heb nog zitten denken of ik mijn handschoenen aan zou trekken KJ   Het was ondanks het mooie weer, toch fris en ik kreeg koude handen. Ik heb ze toch maar niet aangetrokken, vond het zo stom dat de mensen op zijn zomers fietsen en lopen en ik er op zijn winters bij zit. Op de terugweg had ik de wind van achteren en de zon van voren en toen was het een stuk warmer en heb ik mijn jas zelfs open gedaan.
Dinsdag krijgt de scootmobiel trouwens een beurt. Ik heb in 1 jaar tijd al bijna 4300km op de teller staan, veel toch!! Maar ja wat denk je.....5x per week naar Prinsenbeek naar het ouderlijk huis. Dat is toch elke dag iets van 15km en dan de ritjes die ik tussendoor maak. Zoals vorige week naar Meerseldreef 33km en gisteren Langeweg 27km, die tikken lekker door op de teller.
Ik zou nog steeds heel graag een scootmobiel willen met een hogere actieradius (zo noemen ze dat geloof ik) waar ik in elk geval verder mee kan rijden. Er zijn scootmobielen in de handel die een afstand van 70km kunnen halen. Helaas krijg ik die niet van de gemeente K
Woensdag moet ik weer naar de dieetiste, eens kijken wat haar weegschaal ervan zegt. Die bij de huisarts gaf hetzelfde gewicht aan als in januari, dus stabiel. Mijn eigen weegschaal is vastgeroest op hetzelfde getal. Nu afwachten wat de weegschaal van de dieetiste zegt. Afvallen gaat in elk geval niet erg snel. Ik zeg er verder maar niets meer over want dat werkt alleen maar frustrerend, stom lijf van mij grrrrrrr L
Tot slot laat ik jullie een paar foto's zien die ik donderdagavond gemaakt heb tijdens de zonsondergang. Het was toen een hele mooie zonsondergang die volgens de weerman veroorzaakt werd door de asdeeltjes van de IJslandse vulkaan. De koepel die je op de achtergrond ziet, dat is de Basiliek van Oudenbosch.





Zondag 11 April 2010: Weekpraatje

Deze week geen stuntverhalen, ik heb het maar eens een beetje rustiger aan gedaan wat stunten betreft J
Alhoewel........zaterdagavond zag ik mij al eventjes in de huisartsenpost zitten, zover is het niet gekomen hoor. Ik had even met mijn vinger door mijn linkeroog gewreven en daarna was ik ineens mijn lens kwijt. Eerst had ik in de spiegel gekeken om te zien waar het ding zat, maar ik zag de lens nergens in mijn oog zitten. Toen ben ik rondom mijn stoel gaan zoeken......geen lens te vinden. Mijn looproute naar de badkamer nagezocht........ook niets te vinden. Mijn kleding en zool van mijn schoenen nagezocht......ook daar niets te vinden. Ik begreep er geen sikkepit meer van en heb de begeleiding maar gebeld of zij konden komen zoeken. Misschien dat ik het niet goed zag. De begeleiding aan het zoeken........ook niets te vinden. Het was zo raar want de lens moest toch ergens zijn, kan niet ineens kwijt zijn. Ik had nog een keer in de spiegel gekeken om in mijn oog te kijken, de begeleiding had ook al in mijn oog gekeken maar geen lens gezien. Maar uiteindelijk bleek hij toch in mijn oog weggekropen te zijn. Helemaal in de hoek onder mijn ooglid zag de begeleiding ineens een stukje van de lens.......OJEE..... hoe krijgen we die daar onderuit??? Op dat moment dacht ik dat ik naar de huisartsenpost zou moeten, om de lens achter mijn oog uit te halen. Gekke was dat het geen pijn deed of zo. Na wat prullen en doen, lukte het de begeleiding toch om de lens te pakken te krijgen pffffffff wat een opluchting was dat toen. Ik heb dit nooit eerder meegemaakt. Nu weet ik dat mocht ik de lens weer kwijt zijn, we eerst goed in mijn oog moeten kijken!!!
Met mijn blauwe voet gaat het al een stuk beter, deze heeft inmiddels alle kleuren van de regenboog. Maar hij doet geen pijn meer en de regenboog zal de komende tijd ook wegtrekken.
Het bloed prikken is deze keer in 1x goed gegaan. Ik merk dat de laboranten mij leren kennen en weten waar en hoe ze moeten prikken. Op mijn hand dus en dan gaat het meestal in 1x goed. Alleen durft niet elke laborante op de hand te prikken, dat schijnt een speciale techniek te zijn en pijnlijker voor de patiënt. Maar ik vind dat wel meevallen. Ze kunnen beter 1x op mijn hand prikken dan beide armen lek prikken en er niets uit krijgen.
Woensdag ben ik bij de mondhygiëniste geweest. Daar moest ik 2 weken terug al naartoe, maar de afspraak is door haar tot 3x toe afgezegd en verzet. Nu ging het dan eindelijk toch door. Ze was tevreden en ik mag een half jaar wegblijven.
Verder heb ik van het mooie weer genoten, vooral dinsdag en woensdag was het heerlijk. Daarna nog wel maar toch een stuk frisser.
Gisteren ben ik met de scootmobiel helemaal naar België getuft, naar Meerseldreef. Mijn Lourdesvriendin Bernadette was daar met Geloof & Licht. Dit is een geloofsgemeenschap voor verstandelijk gehandicapten. (www.geloofenlicht.nl)   Geloof & Licht had in Meerseldreef hun Nationale dag en om half 12 was er een speciale viering bij de Lourdesgrot in het Mariapark. (www.meerseldreef.be)
Het was een hele mooie, vrolijke en muzikale viering en ik vond het heel bijzonder om deze mee te mogen maken.
Na de viering was het nog spannend of ik genoeg stroom zou hebben om weer thuis te kunnen komen. Gelukkig bleek dit zo te zijn, al was het krap hoor. Ik had nog maar 3 groene streepjes op het display van de scootmobiel en dat geeft aan dat ik nog iets van 3km ermee had kunnen rijden en dan was de stroom op geweest. ( en dan had ik moeten stunten J )
Het was een rit van 33 kilometer. Als het warmer is dan kan de scootmobiel wel wat verder, hij zou 40-45km moeten kunnen halen. Met mijn oude scootmobiel haalde ik dat zonder moeite, maar deze scootmobiel heeft er meer moeite mee en daardoor is het ook spannender. Beetje spanning is ook wel leuk J
Hier twee foto's die ik in Meerseldreef tijdens de viering heb gemaakt.


Bernadette in roze jas

De viering voor de grot


Zaterdag 3 April 2010: Mamma Mia

Mamma Mia was genieten. Het was wel goed dat ik mij er goed op voorbereid had door de film te bekijken en de songteksten door te nemen. Volgens mij had ik het verhaal anders niet kunnen volgen. Ik heb wel gebruikt gemaakt van de ringleiding maar soms had ik echt de neiging om het kastje of mijn CI harder te zetten, omdat ik het niet goed verstond. Maar geen van beide apparaten konden harder. Ik had woensdagochtend op You Tube filmpjes van de liedjes gevonden en die heb ik zitten beluisteren. Die klonken veel beter en ze werden ook in 1 x gezongen. In het echt was dat niet zo, er werd tussendoor gepraat en dan weer verder gezongen. Dat maakte het wel moeilijker.
Maar ik heb er toch van kunnen genieten hoor, en een avondje uit op zich, is al leuk!
Met de taxi was het ook goed gegaan hiephoi. Op de terugweg zei ik tegen Sylvia, dat ik als een blok in slaap zou vallen. Ik was zo moe. Logisch natuurlijk want ik heb mij toch extra in moeten spannen om het te kunnen verstaan maar ook om te kunnen kijken. Want het kijken is met mijn oogproblemen ook niet vanzelfsprekend en vandaar ook dat ik met de rolstoel moest, zodat ik een hoofdsteun heb voor mijn hoofd. Als ik geen steun voor mijn hoofd heb, dan krijg ik het beeld niet stil en dat kijkt niet erg makkelijk.
Het slapen ging alleen niet zo makkelijk als ik dacht. Ik was wel moe maar alle indrukken van de avond gingen door mijn hoofd en ook die vervelende tinnitus, die hield er zijn eigen rockmusical op na met het geluid op volle sterkte. Ook met een slaaptablet wilde het inslapen niet lukken K 
Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen en ik werd 's morgens pas wakker doordat er een onweersbui in mijn slaapkamer was losgebarsten..........dat kwam door de flitsbel die ging. Er heeft iemand aan de deur gebeld, wie ????? Door al dat geflits was ik wel meteen klaarwakker, maar dat werd tijd hoor want toen was het al tegen 11 uur geloof ik.
Donderdag was ik nog wel flink moe maar vrijdag ging het weer hoor.
En nu.......nu heb ik een volgende musical op de planning staan want ik mag met een van mijn broers mee naar Mary Poppins J   Dat is pas 20 juni, maar wel heel leuk om naar uit te kijken. Kan ik mij dus weer ergens op voor gaan bereiden!

Verder was het een rustige week. Alleen heb ik op het einde van deze week toch weer even gestunt.......zie foto van mijn voet.
Als ik op de scootmobiel rij, heb ik vaak een been ernaast bengelen. Dat vind ik lekkerder zitten.....een tik van mij J  Nu wilde ik vanmorgen hier in het gebouw de lift in rijden, maar ik was vergeten mijn been binnenboord te halen. Op de een of andere manier kwam mijn voet knel te zitten tussen de liftdeur en mijn scootmobiel.....au...au.......gelukkig heeft niemand het gezien deze keer J  Nu zit ik dus met twee flinke blauwe tenen en een beetje pijnlijk zijn ze ook wel, maar alles beweegt en doet nog, dus komt wel weer goed. Maar goed dat ik een lijf heb dat hypermobiel is en tegen een stootje kan. Anders had ik met al dat kunst-en vliegwerk van mij, al ik weet niet hoeveel botten gebroken.

Het Paasweekend is inmiddels ook aangebroken. Ik ben deze dagen alleen maar vind het geen ramp hoor. Morgenmiddag lekker voor de buis naar het wielrennen kijken, de Ronde van Vlaanderen. Voor een wielerfanaat als mij (of is het als ik?) is dat genieten. Maandag zie ik wel wat ik ga doen, misschien lekker luieren.
Dinsdag mag ik weer eens bloed laten prikken i.v.m. de 3-maandelijkse diabetescontrole. Volgende week maandag 12 april heb ik dan een afspraak bij de diabetesverpleegkundige en hoor ik weer hoe de zaken er voor staan.
Ik wens jullie allemaal een Fijn Paasweekend toe.


Zaterdag 27 Maart 2010: 'Gevallen vrouw'

Hebben jullie er aan gedacht om de klok een uurtje vooruit te zetten? Ikke nog niet, ik hou nog een dagje wintertijd, lekker luieren vandaag J  
Voor het verhaal over het onderwerp van deze log, laat ik jullie lekker even vol nieuwsgierigheid wachten J  
Eerst de week langs lopen. Allereerst heb ik natuurlijk genoten van het mooie lenteweer. Het is nu wel iets minder maar hier is het toch nog best een mooie dag met een temperatuur van 12 graden en het zonnetje.   Dinsdag moest ik naar de mondhygieniste, maar zij smste anderhalf uur ervoor dat mijn afspraak niet door kon gaan. Maar goed dat ik geen taxi had besteld omdat het mooi weer was en ik met de scootmobiel zou gaan. Nu moet ik woensdag naar haar toe, een weekje uitstel dus.
Donderdag ben ik samen met Buddy Sylvia naar Intratuin in Halsteren geweest. We hebben daar een leuke dag gehad. We hadden alle tijd en hebben rustig rondgewandeld en iets gedronken en gegeten in het restaurant. In Halsteren staat geloof ik de grootste Intratuinvestiging van Nederland. Het is daar echt een genot om rond te dolen. Ik heb er wat paasspulletjes gekocht. Met de taxi was het goed gegaan. Ik had mijn scootmobiel meegenomen en moest dus met een taxibus. Gelukkig ging dat goed alleen was het wel eng om met de scootmobiel achteruit de taxi uit te rijden op de lift. Maar dat ging goed. We zijn om half 11 vertrokken en toen in 1x naar Intratuin gereden, dat is een half uurtje rijden denk ik. Om 5 uur waren we pas weer thuis maar wel na een brabantse rondreis gehad te hebben.
Vrijdag ben ik bij de internist geweest voor controle. Hij had niet zo heel veel nieuws. Mijn bloedwaarden zijn zoals ik zelf al verwacht had, stabiel gebleven. HB was wel wat laag, ondanks dat ik ijzertabletten slik. Daar moet ik dan ook mee doorgaan. Nierfunctie was gelukkig redelijk stabiel gebleven. Dat was waar ik heel benieuwd en een beetje bang voor was. Over 5 maanden wil hij mij weer terugzien. Of ik moet merken dat de bloedarmoede toeneemt, dan moet ik eerder terug komen.
Gisteren kreeg ik een verrassing met de post, een pakketje......ik heb prijs gewonnen!!! Dat gebeurd niet vaak dat ik een prijs win, dus heel leuk. Een DVD van de film 'Terug naar de kust' is mijn prijs.   Ik had een hele tijd terug meegedaan met een enquete van SOAP over ondertiteling op DVD's. Met het invullen van de enquete maakte je kans een DVD te winnen. Ik had er al niet meer aangedacht en nu dus totaal onverwachts dat pakje in mijn bus. Wel heel leuk hoor, eindelijk eens een prijs te winnen. De DVD had ik al op mijn verlanglijstje staan, dus dat komt goed uit J  
SOAP staat trouwens voor: samenwerkingsverband ondertitel alle programma's! Zij zetten zich in voor meer en betere ondertiteling op tv en op Nederlandstalige dvd's. Zelf maak ik altijd gebruik van de ondertiteling via teletekstpagina 888. Helaas worden nog lang niet alle programma's ondertiteld en dat is ontzettend jammer, daar zet SOAP zich dus voor in.

En dan nu eindelijk het verhaal over de 'gevallen vrouw'. Ik zal er een uitgebreide versie van maken, dan hebben jullie iets te lezen J  
Twee weken terug was ik bij de DA-drogist binnen gereden om naar brillen te kijken. Sinds begin dit jaar verkoopt de drogist namelijk brillen en deze kosten maar 45 euro. Nou heb ik vorig pas een nieuwe bril gekocht, maar deze is met meekleurend glas. Dat heb ik altijd omdat het rustiger kijken is voor mijn ogen. Het is alleen niet altijd handig want het glas kleurt heel snel donker maar duurt lang voor het licht is. Toen dacht ik laat me eens bij de DA kijken wat ze hebben en dan neem ik er een zonder meekleurend glas, kan ik af en toe ook eens wisselen, is toch geen geld voor een bril. Tja......en kijken loopt bij mij heel vaak uit op kopen, zo ook deze keer J   Ik zag een leuke bril en ik was verkocht, dus besteld!
Afgelopen woensdag kreeg ik via de mail bericht dat de bril klaar lag en ik er naartoe. Mja toen bleek dat een drogist geen opticien is. Door alle ooroperaties is mijn hoofd nogal een maanlandschap geworden, vol met kuilen en gaten. Hierdoor is het best moeilijk om de pootjes van de bril goed af te stellen. Er moet een heel kunstwerk van de brilpoten gemaakt worden, voor ze goed zitten bij mij. Dat kon de drogisterij-verkoopster dus niet. Haar advies was om vrijdagmiddag tussen 4u en 5u even terug te komen. Dan was er een opticien aanwezig, die zou het wel kunnen.
Dus ik vrijdagmiddag met de bril terug. Het was flink druk. Zowel in de winkel vanwege jubileumfeestdagen als bij de opticien. Ik kon met de scootmobiel niet aansluiten in de rij wachtenden, maar er stond een tafeltje met 2 stoelen. Daar ben ik gaan zitten zodat de mensen konden zien dat ik ook aan het wachten was. Terwijl ik daar zat werd er volop geklaagd door de wachtende mensen. De brillen schijnen niet zo heel goed te zijn. Er stonden 3-4 mensen die niet tevreden waren omdat ze niet goed door het glas konden kijken. Een man moest zijn hoofd helemaal schuin houden om goed te kunnen zien en een mevrouw moest haar bril omhoog houden om te kunnen zien. Tja, niet zo handig allemaal. Die mevrouw was al 3x terug geweest zei ze. Gelukkig was mijn bril wel goed, alleen de pootjes moesten bijgesteld worden.
Na een dik half uur wachten, was het mijn beurt. De opticien was al op de hoogte gebracht door de verkoopster dat ik zou komen en ik niet goed kon lopen en staan. Hij kwam daarom netjes bij mij aan het tafeltje zitten en ging aan het kunstwerk beginnen. Ik deed hem aan zijn examenopdracht terugdenken, vertelde hij. Toen had hij ook zo'n soort kunstwerk moeten fabriceren.
Hij wilde de bril weer eventjes op mijn neus zetten om te zien of hij al beter zat......en ineens.......pats-boem.......klant weg!!!! Was ik door de stoel gezakt en boem recht naar beneden gevallen, plat op de grond. Zoiets moet mij natuurlijk weer overkomen in een bomvolle winkel K   Ik dacht toen ik op die stoel ging zitten al dat hij wat wiebelde en achteraf gezien had ik dat dus goed gevoeld. Alle klanten flink geschrokken en de opticien, verkoopster en ik ook. Iedereen komt dan ook nog eens kijken naar 'het spektakel'.
Ze wilde mij onder mijn oksels pakken en zo omhoog tillen, maar dat zag ik niet zo zitten dus dat mochten ze niet. Ik zei dat ik het zelf wel zou doen. Ben eerst op mijn knieën gaan zitten en heb mij toen aan de tafel omhoog getrokken. Het zal wel een schouwspel geweest zijn J  
De mensen waren wel heel lief hoor. De verkoopsters kwamen steeds vragen of ik mij toch echt geen pijn had gedaan en of ik een glaasje water of zo wilde. Gelukkig had ik mij niet bezeerd, alleen mijn schouders deden net na de val wel pijn. Gisteren voelde mijn rug en schouders wel wat stijf aan, maar vandaag is het al minder.
Zooooo en dat was dan het verhaal van 'de gevallen vrouw' J  
Met de bril is het uiteindelijk ook goed gekomen. De opticien heeft er flink wat werk mee gehad, maar het is hem gelukt om er iets van te maken zodat de bril niet van mijn hoofd glijdt. Ik plaats zo wat fotootjes, daar kun je op zien hoe een pootje verwrongen moet worden om achter mijn oren te kunnen blijven zitten.

Voor de komende week heb ik niet veel op mijn programma. Woensdag eerst naar de mondhygieniste en dan woensdagavond ga ik met mijn buddy naar MAMA MIA de musical. Dat is een hele tijd geleden. De laatste musical die ik heb gezien was Ciske de Rat, daarna ben ik niet meer in het theater geweest. Ik heb alle songteksten al op internet gezocht en gevonden. Zo ben ik goed voorbereid en hoop ik de musical beter te kunnen volgen.
Verder ga ik lekker genieten, ik hoop dat het een beetje mooi weer wil blijven en dan lukt dat wel hoor!


De bril met kunstwerk pootjes


Zoek de verschillen........het 1e fotootje daar vind ik mezelf wel mooi opstaan


Zondag 21 Maart 2010: Eindelijk Lente!

Vandaag is het dan eindelijk officieel Lente. Gisteravond om 18.32u is de astronomische lente ingegaan, las ik op het internet.
Afgelopen week hebben we al kunnen genieten van een paar mooie lentedagen, vooral donderdag was het lekker weer. Ik heb gewoon zitten genieten op mijn scootmobiel. Alleen al dat ik geen dikke sjaal en handschoenen nodig had, maakte dat ik mij een heel stuk vrijer voelde en ook vrolijker. Niet alleen de mensen maar ook de natuur zie je weer tot leven komen. Onderweg was het genieten van de bloembollen zoals krokussen en narcissen die ineens tot bloei gekomen zijn.
Donderdag had ik echt de lentekriebels en besloot ik om mijn scootmobiel te wassen. Het ding zag er niet erg toonbaar meer uit door de sneeuw, zout, blubber. Ik dacht dat doe ik wel eventjes die scootmobiel wassen. Heb het bij ons thuis gedaan omdat ik daar de ruimte heb. Maar zo eenvoudig als ik dacht dat het was, was het niet. Ik heb het karwei in 4 fases uit moeten voeren. Gewoon omdat ik binnen afzienbare tijd al doodmoe en buiten adem was. Dus steeds even een rustpauze inlassen, en dan weer verder. Op die manier is de scootmobiel uiteindelijk wel toonbaarder geworden.
Het viel mij erg tegen dat het mij zoveel moeite kostte en frustrerend ook dat ik het niet in 1x kan doen. Zo groot is de scootmobiel toch niet en 'vroeger' kon ik zonder moeite een hele auto van binnen en van buiten wassen. En nu lukt het verdorie niet eens om een scootmobiel eventjes een wasbeurt te geven maar ben ik daar een paar uur mee zoet.
Uiteindelijk was ik ook weer wel een beetje trots op mezelf want tja mijn lijf heeft afgelopen jaren natuurlijk wel heel wat te verduren gehad en als ik het van die kant bekijk dan mag ik toch wel weer een beetje trots zijn dat ik de scootmobiel zelf gewassen heb.

En verder.......ben ik woensdag bij de dieetiste geweest. Ik kwam er met een beetje sip gezicht binnen omdat ik er zeker van was dat ik niet was afgevallen. Op mijn eigen weegschaal kan ik niet meer zo van op aan, die doet nogal vreemd. Bij de dieetiste moest ik ook op de weegschaal en tot mijn grote verbazing gaf deze 2.2 kilo minder aan dan 3 weken geleden. Dus ik ben toch afgevallen J   Ik hoop dat dit blijvend is, omdat ik sinds oktober al wel schommel tussen 2-3 kilo minder of meer. De dieetiste vertelde dat ik (en iedereen) maar 1/2 kilo per week af mag vallen, anders gaat het te snel en komt het er ook sneller terug aan. Ik moet nu over 4 weken terug komen en ik ben benieuwd of het lukt om dan weer 2 kilo minder te wegen.
Vrijdag moest ik bloed laten prikken. Ik was er al helemaal op ingesteld dat er verschillende prikpogingen gedaan moesten worden. Maar ik had geluk en had een laborante die mij al vaker geprikt heeft. Zij moest wel even zoeken naar een goed plekje maar toen lukte het wel in 1x. Alleen vroeg ze of ik urine bij had en dat had ik niet. Bleek er achterop het formulier ook aangevinkt te zijn dat mijn urine nagekeken moet worden. Dat had ik niet gezien en ik was wel eventjes verbaasd. Lastig was ook dat ik thuis nog naar de toilet was geweest. Uiteindelijk heb ik er toch een paar druppeltjes uit kunnen persen en nu maar hopen dat dit genoeg was voor een onderzoek. Zo niet, dan moet het maar opnieuw.
Vrijdag moet ik naar de internist. Dan zal ik wel horen of het gelukt is en hoe de uitslagen zijn. Dinsdag moet ik ook al naar de mondhygieniste en donderdag ga ik samen met mijn Buddy naar Intratuin. Nu de Pasen eraan komt hebben ze daar vast alles in paassfeer en in voorjaarsferen denk ik. Daar willen we eventjes van gaan genieten.


Zondag 14 Maart 2010: 2 jaar

Gisteren was het precies 2 jaar geleden dat ik de sleutel van mijn zorgappartement kreeg. Twee jaar woon ik hier nu al, onvoorstelbaar wat gaat de tijd toch hard zeg.
Tja......verder heb ik deze week niet zoveel zinnigs te vertellen geloof ik. Ik ben lekker elke middag met de scootmobiel naar 'ons thuis' kunnen rijden. Het zonnetje zag er lekker uit maar buiten viel het toch tegen door de ijzig koude wind. Maar mezelf lekker warm aankleden en dan was het wel te doen hoor.
De ochtenden had ik ook steeds iets; huishoudelijke hulp, buddy, gesprekken met begeleiding, pedicure en ook de kapper is geweest. Dus ik heb weer een 'schoonheidsbeurt' achter de rug J
Spannende avonturen heb ik deze week niet meegemaakt.
Aanstaande woensdag moet ik weer naar de dieetist. Het dieet werkt nog niet erg want volgens mij is er niets af. Vorige week was ik wel in 1 nacht 2 kilo kwijt maar dat heeft denk ik aan de weegschaal gelegen want een paar dagen later wees de weegschaal weer 3 kilo meer aan. Ik snap er niets van want ik hou mij zo netjes aan het dieet en nog wil het niet lukken. Daar baal ik zo vreselijk van. Kijk, als ik nou dik was door het vele eten en snoepen, dan zou ik er voor mezelf vrede mee hebben omdat het dan mijn eigen schuld is. Maar ik hou me zo netjes aan de voorschriften en snoep niet of zo en dan toch niet afvallen, dat is toch erg L   Misschien dat de weegschaal van de dieetiste woensdag wel iets minder aangeeft?
Donderdag komt de coördinator van HOOM bij mij langs voor een gesprekje over de Buddyzorg. Vrijdag moet ik bloed laten prikken voor de controle bij de internist, daar moet ik 26 maart weer naartoe.
En de rest van de week lekker mijn ding doen en hopen dat de Lente nu eindelijk eens door gaat breken. Volgens de weerman krijgen we komende week wel warmere temperaturen. Nou van mij mag het hoor, ik ben de kou hartstikke beu.


Zondag 7 Maart 2010: Reünie, ECG, kapotte CI

Afgelopen zondag was de Reünie van ons Lourdesclubje, de taxiritten gingen deze keer eens goed. Alleen zaten Eric en ik in de verkeerde taxi en waren bijna ergens anders beland J   Er was gebeld dat de taxi er aan kwam en Eric had de telefoon opgenomen en gehoord dat Taxi Groen ons op kwam halen. Wij naar beneden en toen zagen we de taxi al voor komen rijden. De chauffeur kwam ook al naar ons toe en nam mijn rollator over om in de kofferbak te leggen. Toen dat gedaan was en wij in de taxi zaten, kwam er ineens nog een taxi Groen aanrijden. Ik vroeg nog aan de chauffeur: "wij zitten toch wel in de goede taxi"? Volgens hem wel maar toen vroeg hij om mijn pasje en ik geef hem mijn Valyspas. Maar dat was de verkeerde pas volgens hem. Toen vertelde ik hem dat wij naar Den Bosch moesten en dat klopte niet met zijn gegevens, dus we waren toch in de verkeerde taxi terecht gekomen. Alles weer uitgeladen en overgestapt in de goede taxi, we moesten er wel om lachen hoor. Zoiets overkomt ons dan weer en ook heel toevallig dat er twee taxi's van hetzelfde bedrijf op hetzelfde moment voor komen rijden. Gelukkig is daarna alles goed gegaan en zijn wij rechtstreeks naar Den Bosch gebracht.
We hebben een leuke middag gehad en het was fijn om iedereen weer eventjes gezien en gesproken te hebben. Nu is het weer wachten tot oktober, dan zien we elkaar weer met de volgende Lourdesreis.
Maandag naar de huisarts voor de uitslag van de ECG. Mijn hartritme gaat te snel en de hartspier is verdikt/vergroot. Dit laatste wisten we al langer en vandaar was ook het ECG om te kijken of de spier dikker is geworden. In dat geval hadden mijn bloeddrukmedicijnen aangepast moeten worden. Dat was gelukkig niet het geval dus de medicatie kan zo blijven. Het hartritme zien we nog even aan. Dit heeft ook met mijn slechte conditie te maken. We zijn aan het uitzoeken of ik ergens kan gaan sporten. Daarover later meer, als ik er meer over weet.
Verder had ik deze week niets op mijn programma dus dacht een rustige week te gaan krijgen......nee hoor, gebeurde er weer iets.
Dinsdagavond begaf mijn CI het zomaar ineens en ik kon hem niet meer aan de praat krijgen. Dus zat ik ineens zonder geluid en was weer stokdoof. Dan is het toch wel schrikken als het hulpmiddel waar je zo afhankelijk van bent, het niet meer doet. Ik was meteen onthand - ontoort in dit geval K   Ik had nog stille hoop dat de CI het na een nachtje rust, het misschien weer zou doen. Nee dus.
Woensdagochtend heeft de begeleiding naar het UMC Maastricht gebeld en gelukkig kon ik die middag om 16.00u al komen. Meteen de zorgtaxi geregeld en begeleiding om mee te gaan. De late dienst begon speciaal voor mij een half uur eerder met haar werk om met mij mee te kunnen. Dat was allemaal heel goed en snel geregeld, dus pluim voor de begeleiding!!
Om 14.00u kwam de zorgtaxi en pas om 19.45u waren we weer thuis. Doodmoe maar ook dolgelukkig want ik heb een andere CI gekregen en kan weer horen. Het was wel een heel vermoeiende dag. Ineens weer moeten liplezen of met pen en papier werken. En vooral ook moe van de tinnitus. Als ik de CI draag en geluid van buiten krijg dan is de tinnitus nog wel hard maar heb ik afleiding door het geluid van buiten. Zonder CI kwam er geen geluid van buiten, dus geen afleiding en dan hoor ik alleen die vreselijke herrie in mijn hoofd, daar werd ik wel een beetje gek van. Het is ook zo frustrerend dat je niets kan horen maar dan wel die herrie in je hoofd hebt zitten en er helemaal niets aan hebt.
Ik was zo blij toen ik weer het eerste geluidje binnen kreeg via de CI. En ook heel raar want het klonk heel anders dan ik gewend ben. Krakerig en er leek wel een echo in te zitten. Heel vreemd want het is hetzelfde programma en toch lijkt het anders te klinken. Dit komt doordat ik 24 uur zonder geluid heb gezeten en dan moeten de hersenen blijkbaar al weer wennen aan het geluid. Ook de tinnitus speelt er een rol in mee, zei de audiologe. Inmiddels klinkt het weer zoals ik het gewend was. En nu hopen dat deze CI voorlopig niet kapot gaat.
Ik kwam er woensdag achter dat ik toch nog aardig kan liplezen. In de auto onderweg naar Maastricht hebben mijn begeleidster en ik aardig zitten kletsen. Pen en papier hadden we bij de hand, maar weinig gebruik van hoeven te maken. Mijn stem was wel een heel stuk harder zeiden ze. Logisch natuurlijk als je jezelf niet hoort.
Dat vind ik nog steeds akelig dat ik niet kan horen of er geluid uit mijn mond komt en dan is praten ook vermoeiend zeg. Ik deed maar wat ik anders ook doe als ik klets.......mond open en kletsen maar en hopen dat er geluid uit komtJ   Zo maak ik weer eens avonturen mee zie je wel.
Of ik deze week weer avonturen ga beleven.......het is afwachten. Ze staan in elk geval niet op mijn programma. Alleen donderdag een halfjaarlijks gesprek met onze coördinerend begeleidster. Gewoon eventjes kletsen over hoe het gaat, of er klachten of problemen zijn enz. Vrijdag lekker naar de pedicure om mijn voetjes te laten verwennen. Verder een rustig weekje. Volgens de weerman krijgen we deze week best aardig weer; zonnetje en een graad of 6-7. Nou dan is het goed te doen om naar mijn ouderlijk huis te gaan, naar de beestjes. Dat doe ik nog steeds op de werkdagen, 's middags naar de beestjes gaan. Ik voel me er goed bij, heb dan ook een doel om iets te doen en ik wordt steeds vrolijk onthaald door hond Bartje en poes Mickey. Er komt ook regelmatig bezoek aanwaaien als ze mijn scootmobiel voor het huis zien staan. Dat vind ik wel gezellig, het breekt de dagen ook. En dan maar hopen dat de winter ons eindelijk eens vaarwel zegt en plaats maakt voor de Lente!!


Zaterdag 27 Februari 2010: Huisarts, dieetiste, column

Het was me een weekje wel zeg. Het bezoek van Jan afgelopen zondag was een klein drama met die stomme, achterlijke taxi grrrrrr boos ben ik er op L   Ze hadden Jan zondagmiddag op straat uit de taxi gezet i.p.v. hem hier beneden te brengen zoals was afgesproken. Gelukkig dat een bewoner uit onze flat hem rond zag dolen en hij ons de vorige keer samen had gezien. Zodoende herkende hij Jan en vermoedde dat Jan mijn broer was. Die bewoner stond om 3 uur met Jan voor de deur en toen hoorde ik het verhaal. Was flink schrikken en een geluk dus dat die man hem gezien had want wie weet waar Jan anders gebleven was. Is toch niet normaal dat een taxichauffeur zo'n jongen gewoon aan zijn lot over laat. Zo'n chauffeur heeft toch ook zijn verantwoordelijkheid tegenover de klant!?!
Eenmaal bij mij binnen ging alles wel goed en heeft Jan lekker genoten. Maar zondagavond weer een gedoe doordat de taxi een dik uur te laat kwam. Hierdoor was Jan erg onrustig. Echt ontzettend jammer dat het gedoe met de taxi een gezellige middag helemaal overschaduwd. Ik weet nu ook niet of ik Jan volgende maand nog een middag kan laten komen. Stel dat het dan weer zo mis gaat en er niemand is die hem herkend en naar mij toe brengt. De Valys en Deeltaxi is er verdorie om gehandicapten de gelegendheid te geven op bezoek te gaan bij familie, maar als ze zo met de mensen omgaan dan ontnemen ze je dat toch. Niet gek dat ik boos ben.
Maandag ging ik zelf op stap met de taxi om bij een vriendin op bezoek te gaan en van daaruit weer met de taxi naar ons thuis, en van thuis weer naar mijn eigen huisje. Dus 3 ritten op 1 dag en ik was al bang, maar maandag verliepen alle ritten prima en bij mijn vriendin was het ook gezellig. Dus het kan ook wel eens goed gaan met de taxi hoor.
Dinsdag ben ik bij de huisarts geweest voor de vervelende jeukklachten. Ik heb nu andere medicijnen gekregen voor 14 dagen om eerst uit te proberen. Ze lijken wel te helpen, op dit moment is de jeuk een stuk minder en ben ik heel blij. Woensdagmiddag moest ik een hartfilmpje (ECG) laten maken en aanstaande maandag moet ik weer terug naar de huisarts voor de uitslag van dat ECG.
Woensdagochtend ben ik bij de dieetiste geweest en tot mijn verbazing vertelde zij dat ik meer moet gaan eten. Volgens haar eet ik te weinig waardoor mijn lichaam in de 'overlevingsstand' staat. Door meer te eten moet mijn 'kacheltje weer gaan branden' en komt de verbranding weer op gang. Ik heb dit wel vaker van vriendinnen/kennissen gehoord maar ik geloofde het nooit. Hoe kan het nou dat als ik weinig eet en daar al dik van wordt, hoe kan ik dan dunner worden als ik meer ga eten. Voor mijn gevoel wordt ik dan alleen maar nog dikker. Maar nu zegt de dieetiste het dus ook al. Zal ik het toch maar gaan proberen en dan ben ik heel benieuwd wat er gaat gebeuren. 17 maart moet ik bij haar terugkomen. Ik ben heel benieuwd of ik dan inderdaad al iets ben afgevallen. Net zoals de huisarts zei de dieetiste ook dat het best moeilijk zal zijn voor mij i.v.m. allerlei factoren die ik tegen heb zoals: schildklier, medicijnen, bewegingsbeperking, erfelijkheid. Maar proberen doe ik het en ik doe heel erg mijn best want ik wil zo graag een hoop gewicht kwijt raken.
Ik ben trouwens gekrompen. Mijn lengte was altijd 1.76 mtr en bij de dieetiste bleek ik nog maar 1.73 mtr lang te zijn. Dan ben ik 3 cm gekrompen.....te warm gewassen denk ik JJ
Verder heb ik zoals waarschijnlijk veel mensen met mij, een snotterweek. Ik ben snotverkouden en heb deze week heel wat pakjes zakdoeken erdoorheen gewerkt. Dat gesnotter ben je zo beu maar ik was er niet ziek bij hoor, gewoon neusverkouden. Vandaag is het snotteren een heel stuk minder. Soms kriebelt het nog wel en dan is het haaaaaatttsjoeeeeee en mijn hoofd voelt nog een beetje als een wattenhoofd, maar verder gaat het weer goed.
Morgenmiddag zie ik mijn Lourdesvrienden weer want we hebben onze jaarlijkse reunie. Net als voorgaande jaren in Den Bosch. En dan maar hopen dat de taxirit naar Den Bosch beter verloopt dan vorig jaar want toen zijn Eric en ik 3 uur onderweg geweest en kwamen we pas halverwege de middag aan. Dus ik hoop dat morgen alles eens mee wil zitten.
Volgende week niet zo veel op mijn planning. Maandag nog even langs de huisarts voor de uitslag en verder lekker mijn eigen gangetje gaan, ook heerlijk hoor. De ergste kou en de sneeuw zijn gelukkig voorbij en het begint weer wat aangenamer te worden om op de scootmobiel te rijden. Alleen moet het nog een beetje minder regenen........het is ook nooit goed KJ  


Zondag 21 Februari 2010: Weekpraatje

Als je afleiding hebt dan vliegt een week om. En afleiding had ik deze week volop, dus mijn week is omgevlogen. Maandag kreeg ik onverwachts bezoek, dat is altijd leuk. Maandagmiddag ben ik naar de recordpoging 'droog roeien' wezen kijken, hier op de markt. Het record is bereikt, misschien hebben jullie dat in de krant of op tv gezien?
Dinsdag ben ik naar de oogarts geweest en daar was alles goed. Alleen heb ik oogdruppels gekregen en moet ik 's avonds mijn linkeroog druppelen. Dit omdat ik al een poosje last heb van irritaties van de occlusielens die ik in dat oog draag. De oogarts denkt dat het komt doordat mijn oog te droog wordt, waardoor de lens wat gaat schuiven. Dus nu elke avond een druppeltje er in. Tot nu toe geeft het nog geen verbetering en als ik het mag zeggen, geloof ik ook niet dat de druppels zullen gaan helpen. Ik denk dat de lens net 1mm te klein is en ik daardoor net langs de lens heen kijk. Hierdoor zie ik dan steeds een streepje licht en dat is irritant omdat het dan het gevoel geeft dat ik scheel kijk. Ik moet mijn oog dan dicht knijpen om goed te kunnen zien. Maaaaaaaaar ik wil eens niet te eigenwijs doen en het toch maar even proberen met de druppels.J
Woensdag was het 'buddy-dag'. Donderdag ben ik naar een jarig nichtje geweest en vrijdag naar mijn andere jarige nicht. Dat is goed bevallen en het was bij beide gezellig. Omdat ik nu alleen was hebben we in alle rust kunnen kletsen en weer eens goed bij kunnen praten. Met de taxi was het ook goed gegaan.
Gisteren een rustdagje gehad en vanmiddag komt Jan op bezoek (mijn verstandelijk gehandicapte broer) In Januari is hij voor het eerst een middagje hier geweest en dat was goed gegaan. De grootste zorg was de taxi. Als de chauffeur Jan hier buiten afzet, waar blijft hij dan? Hij weet wel in welk gebouw ik woon maar niet op welk belletje hij moet drukken en als hij iets of iemand ziet, is hij meteen afgeleid en gaat hij daar op af. Gelukkig ging het goed doordat de begeleiding van Jan aan de chauffeur had gezegd dat deze bij Jan moest blijven tot ik beneden zou zijn. En dat heeft de chauffeur toen netjes gedaan. Nu maar hopen dat dit vanmiddag ook goed gaat.
Komende week heb ik ook weer allerlei afspraken. Morgen ga ik gezellig bij een vriendin 'een bakske doen'. Dinsdag heb ik een afspraak bij de huisarts omdat ik soms gek word van de jeuk over mijn hele lichaam. Ook op mijn onderbenen is de jeuk/uitslag nog steeds niet weg, wel minder. Dus ik zal eens even langs gaan om te vragen of er geen andere oplossing voor is. Jeuk is soms echt vreselijk K
Woensdag heb ik de afspraak bij de dieetiste en donderdag komt mijn Buddy weer. En dan is het alweer vrijdag, dan heb ik nog niets en kan ik weer even uitrusten van alles. Vervelen hoef ik mij deze week niet J
De temperatuur gaat deze week eindelijk een beetje omhoog, laten we hopen dat de winter nu dan eindelijk voorbij is en we nu van lieverlee richting de Lente gaan. Kan ik weer lekker met de scootmobiel er op uit.


Zondag 14 Februari 2010: Carnaval

Het carnaval is hier losgebarsten. Vanmiddag heb ik, lekker warmpjes achter de ramen in mijn huisje, naar de optocht zitten kijken. Jammer dat het vanmorgen weer sneeuwde, ik was al bang dat de optocht niet door zou gaan. Rond half 12 kwamen de eerste wagens hier aanrijden, een teken dat de optocht wel door ging. Etten-Leur bestaat uit twee dorpjes; Etten en Leur, die al een aantal jaren geleden samengevoegd zijn. Met de carnaval is het traditie dat de optocht het ene jaar van Etten naar Leur rijdt, en het andere jaar van Leur naar Etten. Dit jaar vertrokken ze vanuit Etten en dat is het gedeelte waar ik woon. Ik kwam dus goed weg want het opstellen was hier achter, zo kon ik de optocht mooi zien opstellen en vertrekken. Ik heb wat foto's gemaakt en daar vanmiddag mee aan het knutselen geweest. Onder dit logje zal ik mijn knutselwerkje plaatsen.
En verder......niet zo heel veel nieuws deze week. Het blijft maar winteren, met de scootmobiel er op uit trekken zit er nog steeds niet in. Maar ik heb mij er niet door thuis laten houden hoor......ik ben elke middag met de taxi naar ons thuis geweest, naar Bart en Mickey. Die waren steeds net zo blij om mij te zien als andersom. Ik heb in mijn ouderlijk huis ook een paar middagen bezoek gehad. Soms zaten we zo gezellig te kletsen en dan kwam ineens de taxi al voorrijden. Gezelligheid gaat snel en zo vlogen de dagen wel om J
Ik heb inmiddels bericht gehad van de dietiste en ik heb 24 februari bij haar een afspraak, ik ben benieuwd.
Komende week zal ik mij niet vervelen want ik heb best veel te doen. Dinsdag moet ik op controle bij de oogarts, woensdag komt mijn Buddy, donderdagmiddag ga ik op verjaardagsbezoek bij mijn nichtje en vrijdag ook weer verjaardagsbezoek bij een ander nichtje. Afgelopen zaterdagavond was ik mee geweest naar het verjaardagsfeestje van mijn nichtje en neefje. Ik was al lang niet meer naar een feest geweest, vanwege de drukte en dat ik dan ook weinig kan volgen. Nu had ik zoiets van ik ga het weer eens proberen. Het is ook niet leuk om altijd het buitenbeentje te zijn. Maar mijn hoofd vond het die avond toch niet zo fijn en ik had de dagen erna weer flink veel last van de harde tinnitus. Dus heb ik besloten om het toch maar weer op de oude manier te doen. Nu ga ik op een middag naar de verjaardagen van mijn nichtjes en dan ben ik dus de enige visite. Voordeel daarvan is weer dat je in alle rust met elkaar kan kletsen en doen. Op een feest heeft de jarige meestal amper tijd voor zijn/haar bezoek. Zoals Cruyff al zei: "Elk nadeel heb z'n voordeel."
Tot slot nog de foto's van de optocht...............

Carnavalsoptocht van 't Stijlorenrijk naar 't Zwaaigat.(van Etten naar Leur)


Zaterdag 6 Februari 2010: Weer in mijn sas

Het gaat weer goed hier hoor, ik ben hersteld van alle ongemakken van vorige week. Mijn gezang heeft ook geholpen want het weer was deze week ook beter. Ik weet nu ook welke Heilige dat we aan moeten roepen om beter weer te krijgen, namelijk de Heilige Clara. Met carnaval is het hier traditie dat Prins Carnaval en zijn gevolg (raad van 11) een worst gaat offeren bij het beeld van de Heilige Clara, in de beeldentuin van Meerseldreef. Dit om te vragen of Heilige Clara voor goed weer tijdens de carnaval wil zorgen. Meerseldreef is een bedevaartplaatsje net over de Belgische grens onder Breda. Er is nog een Capucijnerklooster en de paar Capucijners die er nog wonen, genieten de week (of weken) na carnaval van alle geofferde worsten denk ik J
Dankzij het betere weer kon ik er weer met de scootmobiel op uit en ben ik ook weer naar mijn ouderlijk huis geweest, naar Bart en Mickey. Zij waren ook heel blij om mij te zien en dat geeft mij dan een goed gevoel. Ik kreeg ook nog bezoek terwijl ik daar was en als ik dan weer terug rij naar mijn eigen huisje, dan ben ik gewoon helemaal in mijn sas J
De diabetesverpleegkundige was ook tevreden want mijn bloedsuikerwaarden zijn netjes gedaald. Ik moet nu door blijven gaan met de medicatie (Metformine) en over 2 maanden is de volgende controle.
Ik heb ook een verwijsbrief gehad voor de dietiste. Deze werkt bij de thuiszorg (Thebe) en is ook aangesloten bij de diabetesvereniging. Ik hoop dat zij tips en ideetjes heeft om mij te helpen om verder af te vallen. Het lukt al een poosje niet meer om af te vallen, gelukkig ben ik wel stabiel gebleven en zijn de kilo's die er af zijn er niet opnieuw aangekomen. Dat is op zich wel positief maar ik ben nog steeds veel te zwaar en wil zo graag minder dik zijn. Dus ik hoop dat de dietiste er raad mee weet. Wanneer ik bij haar terecht kan weet ik nog niet, ik zit nog op bericht te wachten.
Tja en verder......is het nu wel rustig. Komende week heb ik niets op mijn programma. Ik hoop dat het niet al te koud wordt en dat ik lekker mijn ritjes naar Prinsenbeek kan blijven maken, dan geniet ik al en ben ik blij. Donderdag komt mijn Buddy, ik moet nog iets verzinnen om dan te gaan doen. Komt vast wel goed.


Zondag 31 Januari 2010: Ziekjes
Sinds donderdag ben ik een beetje ziek. Ik heb ervaren dat ongesteld zijn, blaasontsteking hebben en buikgriep, dat dit niet zo'n fijne combinatie is K   Ik had buikpijn, rugpijn en hoofdpijn, ontzettend moe en heb heeeeeeeeel veel geslapen de afgelopen dagen. De hoofdpijn is inmiddels over maar mijn buik en rug zijn nog steeds aan het zeuren.
Als ik naar buiten kijk, is dat ook niet om vrolijk van te worden. Het is weer eens een witte wereld en daar heb ik het nu toch wel mee gehad hoor. Ik verlang zo naar wat meer warmte en er weer op uit kunnen met de scootmobiel. Op het moment zit ik gewoon eventjes met mezelf in de knel. Ziek zijn is natuurlijk niet fijn maar als ik thuis ziek was, dan was mijn vader daar en mijn broer en de beestjes. En hier zit ik helemaal in mijn uppie en dat is niet echt leuk. Op het moment mis ik thuis, ik mis pa, ik mis Bart en Mickey, ik mis het buiten zijn met de scootmobiel, ik mis het onafhankelijk zijn, ik mis de dingen die ik 'vroeger' kon en nu niet meer en ik voel me gewoon alleen.
Ik weet dat ik niet achteruit moet kijken naar hoe het geweest is, maar vooruit en naar dingen die ik nu kan. Maar dat lukt niet altijd. Nou ken ik mezelf en ik weet dat een dipje nooit zolang duurt. Als ik mij beter voel en vooral als ik weer naar buiten kan, dan komt het weer goed. Een echte dip is het ook weer niet hoor, het is meer het geconfronteerd worden met.......maar niet dat ik depressief ben, alleen even balen van alles.
De lange maand januari heeft eindelijk zijn laatste dag bereikt en daar keek ik ook wel naar uit. Maar eigenlijk met de hoop dat het dan eindelijk wel beter weer zou worden. Helaas geven de weersvoorspellingen voor deze week mij weinig hoop. Veel winterse buien en het gaat weer kouder worden........dus nog steeds niet met de scootmobiel er op uit sniksnik K
Wie weet tot welke Heilige je moet bidden voor mooier weer? Ik weet het niet, anders had ik de hele week niets gedaan dan bidden J
Toen wij klein waren, zongen we altijd een liedje als het slecht weer was. Even denken of ik nog weet hoe dat ging:
Onze lieve Heerke, geef mooi weerke, geef 'n mooie dag, dat het zonnetje schijnen mag. Vogeltjes die fluiten, kindjes spelen buiten. Het is mooi weer ter ere van de Heer.
Zo ging het volgens mij. Wij zaten dan voor het raam en maar zingen en wachten tot het zonnetje eindelijk weer ging schijnen en we weer naar buiten konden. Toen was ik al een buitenmens J  
Tja, ik denk dat er niets anders op zit dan veel geduld hebben tot het eindelijk een beetje lente gaat worden.Tot dan zal ik het net als iedereen met de sneeuw en de kou moeten doen. Er zit weinig anders op vrees ik. En geduld is een schone zaak!
Morgen mag ik weer bloed laten prikken i.v.m. de suiker en dan deze week weer langs de diabetesverpleegkundige. Heb ik in elk geval weer iets te doen. Woensdag komt mijn Buddy ook weer en gaan we waarschijnlijk naar een nieuwe vloerlamp kijken. Mijn vloerlamp is namelijk op onverklaarbare wijze stuk gegaan. De glazen kap is stuk, terwijl er helemaal niets mee is gebeurd....vreeeeeeeeeeemd.


Dinsdag 26 Januari 2010: Column

Jullie hebben iets langer moeten wachten op mijn volgend logje. Ik was namelijk van plan om over mijn 'wao-jubileum' te schrijven maar daar heb ik ook een column over geschreven voor de website van AnnieS
Zij zouden mijn column vandaag plaatsen en vandaar dat ik ook moest wachten tot vandaag om het hier te plaatsen.

Aardbeving

Zoals iedereen weet is er in Haïti een ramp gebeurd: een aardbeving. In enkele minuten is alles verwoest en zijn er duizenden doden. Vreselijk zo’n ramp en wij zijn er allemaal van ontdaan, hulpacties op touw gezet om de mensen op Haïti te kunnen helpen.
Soms zijn er ook aardbevingen heel dichtbij, niet letterlijk maar figuurlijk. Zo had ik 20 januari 2000 mijn persoonlijke aardbeving. Inmiddels al 10 jaar geleden maar het lijkt soms alsof het vorige week pas gebeurd is, zo helder staat alles nog in mijn geheugen gegrift.
31 Juli 1998 was ik in de ziektewet terecht gekomen vanwege (weer) eens een ooroperatie. Na deze operatie bleef ik erg tobben met oor- en evenwichtsproblemen. Hierdoor kon ik niet volledig aan het werk. In 1999 was ik wel opgestart met werken op therapeutische basis. Het therapeutisch werk was ik langzaam aan het uitbreiden. Ik had ook weer een operatie in het vooruitzicht, dus volledig beter melden, dat lukte nog niet.
Die 20e Januari had ik een consult bij de bedrijfsarts en mijn plan was om te vragen of ik voor halve dagen mocht gaan werken en dan de andere halve dag nog therapeutisch. Helaas, heb ik niet eens de kans gekregen om deze vraag te stellen want ik kreeg te horen dat ik moest stoppen met het werk, mijn REA-uitkering stop gezet zou worden, en ik moest maar WW aan gaan vragen en werk zoeken.
Op dat moment leek de wereld onder mijn voeten in te storten en overkwam mij ook een soort van aardbeving. Ik kan mij dat moment nog zo goed herinneren. Eerst het moment van verbazing, dan ongeloof, onmacht en verdriet. Later kwam er ook nog boosheid en vechtlust bij. Het ergste en gemeenste van alles vond ik nog dat er één persoon deze beslissing had kunnen en mogen nemen, namelijk het afdelingshoofd. Dat afdelingshoofd was nog maar korte tijd bij ons werkzaam en had mij amper aan het werk gezien. Maar nog erger was dat het argument was dat ik niet meer functioneerde omdat ik te slecht hoorde.
20 jaar had ik met veel plezier gewerkt – ik werkte in een verpleeghuis - en heel vaak is het voor gekomen dat ik met oorontstekingen zat, mijn hoorapparaten niet kon dragen en mij ziek moest melden. Maar dat het afdelingshoofd mij vroeg om toch te komen werken omdat ze zo moeilijk zaten. Dat ik minder goed kon horen zonder mijn hoorapparaten in, was geen enkel probleem. De andere collega’s moesten dan maar een beetje extra mee opletten. Maar och ik was een reddende engel als ik alstublieft toch kwam werken. En dan ging ik weer want als de nood zo hoog is en je collega’s en de patiënten tekort komen, dat was het laatste wat ik wilde.
En nu ineens werd het slechter horen als argument gebruikt dat ik niet meer functioneerde.
Ik ben terug gaan vechten en ik heb vele gesprekken gevoerd met allerlei 'hoge pieten’ tot aan de directeur toe. Maar iedereen bleef achter de beslissing van het afdelingshoofd staan.
In die periode heb ik wel heel goed geleerd om voor mezelf op te komen! Helaas kwam ik op dat moment geen stap verder. Ik had de hele situatie uitgelegd bij Cadans (nu UWV) en de keuringsarts waar ik een goed gesprek mee had, heeft mij daarop 80-100% afgekeurd. Zo hoefde ik niet in de WW en aan de sollicitatieplichten en andere ww-regels te voldoen.

Met mijn oorproblemen liep ik in die tijd ook vast omdat mijn behandelend KNO-arts aan de andere kant van het land ging werken en ik daarna door de andere KNO-artsen waar ik kwam, van het kastje naar de muur werd gestuurd. Ook daar was het vechten en opkomen voor mezelf. Uiteindelijk had ik ten einde raad mijn KNO-arts aan de andere kant van het land een brief geschreven of hij niet eens kon overleggen met zijn collega’s. Ik kreeg heel snel bericht van hem dat ik ook naar de andere kant van het land (Groningen was dat) mocht komen en hij mij daar wilde helpen. Er was weer een lichtpuntje in zicht. Mijn gedachte was: “als de operatie achter de rug is en alles weer goed is, dan zal ik mijn werkgever eens laten zien dat ik zo niet met mij laat sollen, en terug zal komen”.
Helaas………alles liep anders af……..er volgde een zware naschok…….door complicaties tijdens de operatie ging er van alles mis. Het gehoor wat ik nog had in mijn geopereerde oor was helemaal uitgevallen, evenwichtsorgaan ook uitgevallen, heel erge tinnitus en ik zag alles dubbel. De eerste tijd ben ik heel ziek geweest. Het eerst wat ik dacht toen ik weer op mijn kamer lag en mijn arts kwam vertellen wat er was gebeurd: “Nu is alles over en kan ik echt niet meer werken”. Sindsdien ben ik definitief in de WAO en later is er nog veel meer gezondheidsellende over mij heen gekomen, waardoor terugkeer op de werkvloer steeds meer onmogelijk werd.

Deze persoonlijke aardbeving is inmiddels 10 jaar geleden en de tijd is gewoon verder gegaan, zij het met diverse naschokken.


Zaterdag 16 Januari 2010: Powerpointplezier

Er is nog steeds geen vervroegd voorjaar ingetreden maar het dooit hier vandaag wel lekker. Het grasveld aan de overkant begint steeds groener te worden. Nou geloof ik dat ze volgende week weer wel vorst gaan geven, dan blijft het nog steeds te koud om er met de scootmobiel op uit te trekken K   Ik vind het goed als het nog even flink gaat vriezen zodat er een Elfstedentocht gereden kan worden. Dat zou leuk zijn al betwijfel ik of het nog gaat lukken hoor. Maar daarna moet het dan wel afgelopen zijn en weer wat warmer worden.
Wat mij betreft kunnen we de maand Januari voortaan wel over slaan. Ik vind het altijd zo'n lange, saaie rotmaand. December is ook wel koud en donker, maar dan is er voldoende afleiding met alle feestdagen en buiten is het gezellig door de lichtjes en versieringen. Dan komt ineens Januari als een koude, donkere maand die heel lang duurt (naar mijn gevoel). In Februari hebben we afleiding met de carnaval en dit jaar ook de Olympische Winterspelen, die vind ik ook wel leuk om naar te kijken. In Februari merk je dat het langer licht is en daarna komt Maart en voel je het voorjaar weer ontwaken. Maar Januari.......nee niets aan, gewoon overslaan J
Jullie merken het al, veel zinnigs heb ik niet te vertellen. Het was een rustig weekje, weinig gebeurd dus saai voor jullie om over te vertellen. Ik heb wel een aantal reacties op mijn vorige Logje gehad over de hond, de Beagle. Of ik mij realiseer dat dit niet de makkelijkste hond is, lekker eigenwijs en dat het een jachthond is. Maar eigenwijs ben ik zelf ook J  En het was gewoon even dromen over wat ik graag zou willen maar moeilijk uitvoerbaar is. Thuis hebben wij altijd jachthonden gehad omdat mijn vader jager was en ook enkele broers van mij jagen, dat is met de paplepel ingegoten door mijn vader. Ik heb een eigen hond gehad een Duitse Staande Draadhaar, Boy heette hij. Boy en ik waren altijd samen en ik heb zo van hem genoten. Boy is gestorven in 2000 op het moment dat ik ernstig ziek in Groningen in het ziekenhuis lag na een ooroperatie met veel complicaties. Het heeft toen een week geduurd voor mijn familie mij over de dood van Boy durfde te vertellen.
Door het stukje van vorige week en de reacties, heb ik mijn fotoboeken weer eens tevoorschijn gehaald en ik ben foto's in gaan scannen op de computer. Het was een leuke bezigheid. Nadat alle foto's ingescand waren, kwam er een volgend plannetje in mijn hoofd.......een powerpointpresentatie maken. Daar ben ik dan ook aan begonnen en die is inmiddels ook klaar. Misschien vinden jullie het leuk om deze te bekijken. Je kent mij niet meer terug op de foto's denk ik, ik zie er heel anders uit. Natuurlijk jonger maar ook slanker. Terwijl ik toen ook al bij de categorie 'dikke mensen' hoorde. In 1993 kwam na een operatie een internist aan mijn bed vanwege mijn hoge bloeddruk. Die man onderzocht mij en zei dat ik af moest vallen, anders moest ik mijn leven lang pillen slikken. (dat doe ik inmiddels volop) Maar als ik nu de foto's terug zie dan vind ik mezelf niet zo dik als ik mij toen vond (snappen jullie het nog?)   Ik zou er alles voor geven om weer het figuur van toen te hebben.   Ooooo en als je mijn haren ziet, dat is echt lachen J  In die tijd was een permanentje mode maar als ik het nu terugzie...vreselijk.
Nou.....ik denk dat jullie zelf maar moeten kijken. Klik hier om de powerpointpresentatie te bekijken
Hier kan je de presentatie d.m.v. pijltjestoetsen onderaan het scherm, dia voor dia doorbladeren en bekijken. Je ziet daar staan 'dia 1 van 40' en voor en achter die tekst staan pijltjes die kan je gebruiken om naar de volgende of vorige dia te gaan. Maar als je rechts onderin het scherm kijkt, dan zie je een heel klein icoontje van een soort tv-scherm. Als je daar op klikt dan opent de presentatie op je hele scherm en loopt hij automatisch verder. Je hoeft dan niets te downladen.
Succes ermee en veel kijkplezier en ik hoop dat jullie er van genieten, zoals ik genoten heb van het maken van de presentatie.

Voorproefje.........


Zondag 10 Januari 2010: Diabetesverpleegkundige

Maandag ben ik bij de diabetesverpleegkundige geweest. Ik kon er toch zelf komen met de scootmobiel. Wel met een omweg, op die manier kon ik over een fietspad en een weg, waar gestrooid was en die daardoor goed schoon en berijdbaar waren.
De uitslag van het bloed was toch nog wat te hoog. Voor de kenners, mijn nuchtere suiker was 7.0 en de gemiddelde suiker over afgelopen 3 maanden (hbA1c) 6.6    De diabetesverpleegkundige vind dit toch nog aan de hoge kant en heeft nu een tabletje Metformine voorgeschreven. Over 1 maand moet ik dan weer bloed laten prikken om te kijken hoe de bloedwaarden dan zijn. Zullen ze blij mee zijn bij het priklab J   Mijn gewicht was stabiel gebleven en daar was ze tevreden mee. Zelf zou ik er graag nog wel een heleboel kilo's af willen hebben mja....... Bloeddruk was deze keer ook goed en dat gebeurd zelden. Maar het mocht onderhand wel na alle ophogingen van de medicijnen. Ik heb aan medicijnen 's morgens al een heel ontbijt, hoef er bij wijze van spreken niet meer bij te eten.
En verder..........het heeft nog geen warm water geregend, dus de sneeuw ligt er nog steeds. Ik heb mij daar deze week niet door laten weerhouden hoor. De deeltaxi reed gelukkig wel, waardoor ik op stap kon. Dinsdag ben ik op verlate verjaardagsvisite geweest bij een vriendin. Woensdag is mijn buddy geweest en zijn we 's morgens naar de markt geweest en in het winkelcentrum iets gedronken. 's middags zijn we naar het plaatselijk tuincentrum geweest. Ik wilde een paar nieuwe plantjes hebben, want ik had er dood laten gaan.......ik heb nog steeds geen 'groene vingers'.
Mijn buddy is te voet samen met haar hond met mij mee gewandeld en ik op de scootmobiel ernaast. Ik was nog even geslipt met de scootmobiel, vond het wel stoer J  Ik wilde een stoep oprijden via zo'n opritje. Maar ik liep vast in de sneeuw en de scootmobiel wilde niet meer voor of achteruit. Uiteindelijk is het toch gelukt om weer terug op de weg te komen hoor. Ik had mij wel een beetje verkeken op de kou. Ik had wel een dikke jas, sjaal en handschoenen aan. Normaal als ik met dit weer naar buiten ga dan trek ik onder mijn spijkerbroek een legging aan, dat is warmer. Maar dat had ik woensdag niet gedaan.
Het tuincentrum is maar 2km verderop dus ik dacht dat het niet nodig was. Maar doordat mijn Buddy te voet was en ik dus langzamer reed, deden we er ook veel langer over en was ik langer buiten in de kou. We zijn samen toch 2 uur op pad geweest en op de terugweg was het zonnetje weg en toen kon je meteen voelen dat het een stuk kouder werd. Ik had bij thuiskomst flinke koude voeten en benen. Maar och, na een poosje opwarmen kwam dat ook weer goed. En het was een leuke middag geweest en voor de plantjes was ik ook geslaagd. Volgende keer moet ik mij gewoon warmer aankleden. En dan moet je weten dat ik een schootskleed en een voetenzak bekleed met schapenwol hier thuis heb liggen. Ik vind die dingen alleen zo onhandig, alsof ik in een dwangbuis zit........maar warm zijn ze natuurlijk wel. Eigenwijs dametje J 
Donderdag ben ik met de deeltaxi naar mijn ouderlijk huis geweest. Ik was er een dikke week niet geweest en miste Bart en Mickey (hond en poes) heel erg. Ik moest er gewoon even naartoe om die twee te zien en te knuffelen. Mijn verlangen naar een hondje is de laatste tijd ook weer aangewakkerd. Nu ik veel binnen zit, is het gewoon heel saai en stil zo alleen. Op de markt zag ik een hondje waar ik helemaal verliefd op ben, een Beagle. Niet zo groot hondje, dus wat dat betreft zou het goed kunnen denk ik. Ik zie het dan al helemaal voor me......ik rijdend op de scootmobiel en het hondje tussen mijn benen of naast de scootmobiel. Mja het is dan ook wel dat het hondje regelmatig uitgelaten moet worden, ook met slecht weer, in het donker of zoals nu met de sneeuw. En als ik niet thuis ben waar ga ik dan heen met het hondje? Altijd mee nemen kan niet, in de taxi mag het volgens mij niet eens. Dus er zitten haken en ogen aan en er moet goed over nagedacht worden.
Ik kijk nu naar buiten en het sneeuwt weer. Gelukkig is het hier gisteren en vandaag reuze meegevallen met het weer. De meeste sneeuw is in het noorden en oosten gevallen begreep ik. Hebben jullie trouwens van de primeur van Etten-Leur gehoord???? Een aantal mensen wel want ik kreeg vrijdag een heleboel mails van mensen die het gehoord hadden en erover mailde met mij en natuurlijk grappen erover maakte. Waar ik het over heb???? Dat Etten-Leur met badzout strooit omdat de voorraad strooizout op was. Een bedrijf dat hier in Etten-Leur zit en in badzout doet, had een aantal ton afgekeurd badzout over. Nou en dat heeft de gemeente overgenomen om te strooien. We kwamen zelfs op het 8-uur journaal J  Vrijdagmiddag reed ik buiten en reed hier bij ons voor op de rotonde en ik rook echt badzout. Er lagen ook lichtgele korreltjes op de weg en gewoon strooizout is roze van kleur. Gisteren stond in de krant dat er inderdaad vrijdagmiddag met het badzout was gestrooid, dus ik had het goed geroken. Als het straks gaat dooien (hoop snel) dan krijgen we hier schuimende wegen en kunnen we bellen blazen op de weg hahahaha J 


Dit is een Beagle, het soort hondje waar ik verliefd op ben.


Zondag 3 Januari 2010: Nieuwjaar

Allereerst wens ik alle lezers van mijn logboek en hyves-Blog, een heel gelukkig nieuwjaar toe. Ik hoop dat al jullie wensen en dromen voor dit jaar uit mogen komen. Inmiddels is het nieuwe jaar drie dagen jong en zoals jullie zien ben ik weer een nieuwe pagina gestart. Zelf ben ik heel benieuwd met welke verhalen en vertelsels ik dit jaar deze pagina vol geschreven krijg. Dit is alweer de 8e pagina van mijn logboek, in de afgelopen jaren heb ik heel wat geschreven. Dat zal dit jaar ook vast wel gaan lukken.......maar met welke onderwerpen, dat is nog de grote verrassing van 2010 J ?
Ik ben het nieuwe jaar rustig begonnen. Ik was alleen in mijn huisje en ik heb om 00.00u weer ontzettend genoten van de 'grote vuurwerkshow' die ik hier te zien kreeg. Ik heb nog geprobeerd om het te filmen met mijn fotocamera. Maar op het filmpje zie je het niet zo goed als in het echt. Het was te donker om te filmen denk ik.
De laatste dagen van het oude jaar waren wel heel gezellig. Elke dag visite gehad en ik ben zelf een dagje op visite geweest bij vrienden. Woensdagmiddag is Eric geweest en hebben we samen de aanvraagformulieren voor de Zonnebloem vaarvakantie ingevuld. Nu maar hopen dat we mee mogen dit jaar.
Dinsdag moest ik nog even nuchter bloed laten prikken i.v.m. de diabetescontrole. Nou dat was weer wat hoor........5x een prikpoging gedaan om 2 buisjes met wat bloed te kunnen vullen. Het wilde maar niet lukken L  De prikster werd er zenuwachtig van geloof ik. Ze ging bij een collega vragen of ze voor het 2e buisje niet wat bloed uit het andere buisje kon halen. Maar dat mocht niet want er zat te weinig in en voor het onderzoek zijn 2 buisjes nodig. Nou uiteindelijk is het dus gelukt en had ik op 5 plaatsen een verband om mijn armen, pols en hand. De prikster vroeg of ik mijn armen wel wilde bedekken als ik wegging. Zij was bang dat als de mensen in de wachtkamer al dat verband bij mij zagen, bang zouden worden om geprikt te worden J  Was dat een geluk dat het nu winter is en het te koud is om zonder jas naar buiten te gaan hahaha. Als ik er zo in de zomer bijgezeten had, dan was er niet veel te bedekken geweest en zou ik dus heel de wachtkamer de stuipen op het lijf gejaagd hebben.......dat zou wel komisch zijn geweest, ik zie het al helemaal voor me J 

Morgenmiddag heb ik een afspraak bij de diabetesverpleegkundige voor de uitslagen, controles van bloeddruk en gewicht (laatste is een ramp want ik ben niet meer afgevallen sniksnik) en een gesprekje. Ik ben alleen benieuwd of ik er kan komen want er is hier gisteren en vannacht ook een pak sneeuw gevallen. Of ik daar morgen met de scootmobiel door kan? Morgen maar zien hoe het dan is buiten, of de weg een beetje begaanbaar is. Er ligt hier niet zoveel als in het noorden van het land maar ja voor iemand die niet zo goed mobiel is, is een beetje sneeuw ook al gevaarlijk.
Wat mij betreft mag de sneeuw eigenlijk wel weg. Ik ben de sneeuw en de kou nu een beetje beu en van mij mag het morgen al voorjaar worden. Dan kan ik weer lekker op de scootmobiel naar buiten, zonder mij dik in te pakken en uit te moeten kijken voor de gladde en gevaarlijke wegen en plaatsen. Ik vrees alleen dat mijn geduld nog even op de proef gesteld gaat worden.
Vervelen doe ik mij gelukkig nog niet. Ik ben druk doende met het maken van fotoboeken van onze Lourdesweek. Voor Eric heb ik het boek al klaar. Nu ben ik bezig voor Marcel. Net als Eric is Marcel ook blind. Ondanks dat zij zelf de foto's niet kunnen zien, vinden zij het wel leuk om deze aan familie en vrienden te kunnen laten zien. Dan hebben zij ook een beeld bij de verhalen. Ik heb beloofd om voor hen beiden een boek te maken, dus ben ik daar mee bezig. Daarna ben ik zelf aan de beurt want na al dat werk voor anderen, wil ik zelf ook wel een mooi fotoboek als herinnering aan deze Lourdesweek. Het is een mooi en leuk klusje in deze koude en witte dagen.

Alle Blog-pagina's

Blogs 2018 | Blogs 2017 | Blogs 2016 | Blogs 2015 | Blogs 2014 | Blogs 2013 | Blogs 2012 | Blogs 2011 | Blogs 2010 | Blogs 2009 | Blogs 2008 |
Blogs 2007 | Blogs 14-4-2006 t/m 30-12-2006 | Blogs 21-9-2005 t/m 26-3-2006 | Blogs 12-3-2005 t/m 18-9-2005 | Blogs 7-2-2004 t/m 10-2-2005

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL (nieuw)|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT