Logboek

Maandag 31 December 2007:
Zo nog maar een dag te gaan en dan behoort 2007 ook weer tot de geschiedenisboeken. Voor mij gaat het de boeken in als het zoveelste kwakkeljaar en ik ga al kwakkelend ook weer het nieuwe jaar 2008 in. Soms denk ik wel eens dat ik niet zou leven als ik niets mankeer. Het hoort gewoon bij mij om altijd wel iets te hebben. Ik weet gewoon niet beter en als het niet zo is dan ben ik gewoon helemaal van slag J
Deze week was het ook weer raak want mijn rug heeft me heel de week flink dwars gezeten en vooral met de kerstdagen. Maar op de rugpijn na hebben wij wel een goede kerst gehad hoor. Mijn broers en zus zijn op bezoek geweest, verdeeld over beide dagen en ik heb ondanks mijn zere rug ook een lekkere maaltijd voor de mannen en mezelf op tafel kunnen toveren.....wat willen we nog meer!
Donderdagmiddag had ik met mijn Lourdesvriendin Jeanne afgesproken om op bezoek te komen. Of dat zou lukken was tot en met donderdagochtend de vraag i.v.m. mijn rug. Uiteindelijk heb ik toen de knoop doorgehakt en de taxi besteld. Of ik nou hier thuis in de stoel zit of bij Jeanne, mijn rug doet toch pijn dus dat maakte niet uit. Achteraf ben ik heel blij dat ik gegaan ben want het was heel gezellig bij Jeanne en als een wonder had ik bijna geen last van mijn rug.(alhoewel ik vergeet bijna dat ik wel extra pijnstillers had genomen.....) Het is niets voor mij, maar donderdag had ik eens het geluk mee J  Ik had op de heen-en terug weg een taxi die iets hoger is dan een gewone auto, dit zat lekkerder met mijn rug dan als je zo diep wegzakt. Ook beide ritten een aardige en gezellige chauffeur. Dan bij Jeanne nog eens lekker verwend, echt heel leuk.
Helaas deed mijn rug toen ik vrijdagochtend uit bed kwam weer flink pijn. Tot overmaat van ramp viel ik in de badkamer en presteerde het om tegen de rand van de wastafel te vallen. Precies bij de punt van mijn rechterlong en mijn rug deed linksonder al pijn dus toen deed alles pijn L  Maar vrijdag was ook de dag van Disney on Ice, daar hadden we de kaartjes al voor gekocht en betaald. Afleiding is altijd goed dus zijn Margareth en ik er samen naartoe gegaan.
Het was een leuke show maar ik vond zelf de show van vorig jaar veel mooier. We hadden ook de pech dat we geen fijne plek hadden. De rolstoelen werden allemaal achterin een 'verdomhoekje' geplaatst en er was daar ook nog eens veel te weinig plaats voor alle rolstoelen (of er waren te veel rolstoelen) Dat was deze show slecht geregeld en de begeleiders hebben ook flink gemopperd. Zonder resultaat want i.v.m. de brandveiligheid konden we niet op een andere plaats zitten. Het verhaal van deze show kon ik ook niet helemaal volgen doordat ik vanwege het harde geluid mijn CI uitzet en dus niets kan horen. Op zich geen ramp want ook zonder geluid vind ik dit soort shows altijd mooi maar de beleving is toch anders als je het verhaal een beetje kent. Later werd mij dit door Margareth wel verteld en toen kon ik het beter begrijpen/volgen wat er allemaal gebeurde. Ondanks deze wat minder leuke kanten, was het wel leuk hoor en heb ik er van genoten en geen spijt van gehad dat ik gegaan ben!
Zaterdag en zondag wel eventjes want toen kon ik weer niet op of neer, maar vandaag gaat het weer beter en nu maar hopen dat dit in stijgende lijn doorzet!
Dan mijn kaak, dat gaat redelijk. Er zit een behoorlijk gat in waar ik met mijn vingertop in kan! Het spoelen met NaCL is niet zo leuk omdat dit er via mijn neus uit komt lopen en dat is een beetje smerig K  Ik moet ook steeds opletten met drinken. Ik neem wel eens een grote slok en dat ik dan even bolle wangen maak, voor ik het doorslik. Als ik dat nu doe dan komt de drank er dus via mijn neus uit en met warme thee of prikkelende limonade is dat niet echt fijn. Ik ga trouwens toch proberen of de afspraak voor de nieuwe ingreep een week eerder of later kan.
Ik kreeg deze week namelijk een uitnodiging voor de "officiele steenlegging" bij het appartementengebouw....."De Wachter", heet ons gebouw. Deze steenlegging gaat gepaard met een heel programma en ik vind dat ik er eigenlijk bij moet zijn want dit is toch wel een hoogtepunt voor een toekomstige bewoonster! Dit is 25 januari en 24 januari moet ik eigenlijk onder het mes, dus dat gaat nooit lukken om er dan bij te zijn. En ik zit toch ook wel met de Lourdesreunie van 27 januari in mijn maag.......toch maar even proberen of de afspraak verzet kan worden.
Dan ook nog een goed nieuwtje..........ik kreeg zaterdag bericht dat ik Doventolkuren toegekend heb gekregen, 168 uur per jaar!
Ik heb nog nooit eerder gebruik gemaakt van een doventolk, ik had natuurlijk mijn doofblindbegeleiding. Maar de doofblindbegeleiding gaat stoppen zodra ik verhuisd ben en dan is het toch wel handig om iets achter de hand te hebben. Vandaar dat ik de tip kreeg om Tolkuren aan te vragen en dat heb ik gedaan.
Als je doof of ernstig slechthorend bent, heb je recht op 30 tolkuren (in de leefsfeer) per jaar. Als je doofblind bent dan krijg je 168 uren. Ik heb dus voor doofblindheid gehad. Dat is toch ook weer wel een beetje confronterend. Ik denk zelf altijd van "het valt wel mee" en "ik kom daar niet voor in aanmerking", en dan blijkt dit dus heel anders te zijn. Wat dus eigenlijk wil zeggen dat "het niet mee valt" want anders word ik niet in de categorie doofblind geplaatst, en dat doet dan toch eventjes pijn diep in mijn hart.
Gelukkig kan ik met mijn CI nog 'iets' horen en met mijn ene oog ook nog 'iets' zien en "iets is beter dan niets", Ja toch!?
Overigens moet je in mijn geval niet aan een doventolk met gebaren denken (zoals op tv bij het nieuws) ik ken wel een paar gebaren maar niet zoveel dat ik dat kan volgen. Ik krijg dan een schrijftolk, deze heeft een laptop en speciaal toetsenbord (Velobord) bij zich waarop het gesprokene meteen ingetypt wordt en ik het dan op de laptop mee kan lezen. Ik weet nog niet waarvoor, wanneer en of ik een schrijftolk in ga zetten. Het is toch weer een drempel die ik over moet want het is nogal opzichtig als ik met iemand aan kom zetten met al die apparatuur bij zich. Dan is alle aandacht op mij gericht en daar zit ik ook niet echt op te wachten. Maar het is fijn om deze mogelijkheid achter de hand te hebben en wie weet hoe blij ik er straks mee ben!?
Zo pfffftttttt ....... ik heb nu wel een heel verhaal weggetypt hier geloof ik. Hebben jullie op de laatste dag van het jaar nog iets te lezen voor het geval iemand de dag te lang vind duren of zich verveelt of zo. Mijn jaarwisseling zal overigens een rustige worden want hier gaan de mannen om 22.00u gewoon naar bed. Na jaren van alles geprobeerd te hebben, heb ik mij afgelopen jaarwisseling daar maar bij neergelegd en vandaag ga ik dat ook doen. Er is hier in de polder ook niets te beleven dus dat nodigt ook niet uit om op te blijven. Volgende jaarwisseling woon ik in mijn appartement en kan van daaruit over heel Etten-Leur uitkijken en al het vuurwerk zien, lijkt me best mooi J  Nieuwjaarsdag wordt hier wel druk want dan komen mijn broers en zus weer langs om nieuwjaar te wensen, dan is het weer volle bak in Huize Kapitein.
Ik wil al mijn lezers een hele fijne, gezellige en goede jaarwisseling toewensen en ik wens iedereen alle goeds toe voor 2008


Maandag 24 December 2007: Kerstwens

Soms droom ik ervan om het vlammende licht
van een kaarsje te zijn in deze heugelijke tijd.
Dat dansend van vreugde,
de ene na de andere schaduw
als schimmige gedaante uitspreidt.
Romantiek uit het niets te voorschijn tovert
en sfeervolle trekken tekent op het gezicht.
Harten en leven verwarmt
en de fakkel in de duisternis oplicht.
kaarslicht,
een teken van vrede in ons vaak duister bestaan.
Een enkel vlammetje
dat al brandende en in harmonie over de aarde moet gaan.

Met deze kerstgedachte in 't hoofd wens ik alle lezers van mijn logboek
fijne, gezellige en gezegende Kerstdagen toe.

Die van mij zijn al goed begonnen want gistermiddag is het in mijn rug geschoten. Gisteren ging het nog wel maar vanmorgen met het opstaan was het een ramp. Vraag me niet hoe ik uit bed en beneden ben gekomen; met veel tanden bijten en traantjes in elk geval. Ik zit nu in elk geval in mijn stoel met mijn trouwe vriend de laptop. Een warmtezak achter mijn rug gestopt en nu maar afwachten hoe het de rest van de dag gaat. Ik hoop heel heel erg dat het morgen weer een stuk beter gaat. Echt weer wat voor mij om met de kerstdagen weer iets te hebben *sniksnik*
Als het donderdag maar beter gaat want dan zou ik naar een Lourdesvriendin gaan en vrijdag naar Disney on Ice, dus dan kan ik dit helemaal niet gebruiken.K


Vrijdag 21 December 2007: Heel veel te vertellen
Ja er is amper een week voorbij sinds mijn laatste stukje en ik heb toch al weer veel te vertellen. Laat ik de dagen maar eens aflopen want het was elke dag wel iets. Maandag ben ik eerst naar Revacore gaan mailen over mijn sta-op-stoel. Ik kreeg vrij snel een mail terug met hun excuses want ze waren inderdaad vergeten de zittingdiepte en armsteunen aan te passen. Ze hebben meteen een monteur langs gestuurd en ook hij bood zijn excuses aan en heeft de stoel hier thuis verder aangepast. Ik merkte het verschil meteen want de stoel zit nu stukken beter en ook het AD-kussen zit nu veel beter.
Maandag kreeg ik ook onverwachts visite van een vriendin en ook dinsdag zijn er twee vriendinnen op bezoek geweest en een vrijwilligster van de Zonnebloem met een kerstattentie, leuk hoor!
Dinsdag gebeurde er nog iets heel leuks want ik ontving een mail van een Journalist. Hij had mijn website gezien en was daarvan onder de indruk. Hij vroeg mij of ik mee wil werken aan een interview voor het 'Pharmaceutisch Weekblad'. Nou dat vind ik een hele eer en heel leuk, dus deze dame heeft 'ja' gezegd. Na de kerstvakantie neemt hij weer contact met mij op en er komt ook een fotograaf langs........spannend!!!! Ik ben ook al geinterviewd door de Zonnebloem voor het 'Scheepsjournaal'. Dat is een blad voor de donateurs van de Zonnebloem en het komt in januari uit.
Nog even en ik ben beroemd.........een echte BN-er word ik dan, denken jullie ook niet JJJ 
Dan verder naar de woensdag, die dag heb ik samen met onze hulp Martha ons huis in kerststemming gebracht. Donderdag (gisteren) zijn Margareth (begeleidster) en ik nog eens op zoek gegaan naar een geschikte vloer voor mijn appartement. Het laminaat dat ik uitgekozen had, werd afgeraden door de woningstichting i.v.m. de vloerverwarming en deze werkt in de zomer als koelsysteem (luxe hoor!) Nu is het dus toch weer novilon geworden maar je ziet eigenlijk bijna geen verschil of het novilon is of echt laminaat.
En dan zijn we bij vandaag.....vanmorgen ben ik op controle geweest bij de tandarts voor mijn kaak. Alle hechtingen zijn er uit gehaald en de tandarts had geen leuk nieuws L  Er zit namelijk een gaatje in mijn tandvlees en dat wil nog steeds niet dichtgroeien.....ondanks de hechtingen. In het kaakbot zit ook een gaatje en daar had de tandarts vorige keer een kunstmembraan ingelegd, maar dat heeft op dat plekje niet willen pakken. Nu is er dus een rechtstreekse opening van mijn mond naar de kaak/neusholte en dat geeft extra infectiegevaar. Er moet dus iets aan gedaan worden want zo kan het niet blijven. Ik moet nu 24 januari terug en dan gaat hij weer de rechterbovenkaak openen, eerst goed schoonspoelen, dan bekleden met een ander soort kunstmembraan, en dan weer alles dichthechten. Ik hoopte al dat in de tussentijd het gaatje in mijn tandvlees vanzelf dicht zal groeien maar dat blijkt valse hoop te zijn, vertelde de tandarts. Het gaatje in het bot kan namelijk niet vanzelf dichtgroeien en zolang dat open is zal het tandvlees ook niet dichtgroeien bweeeh L  Het is nu eerst belangrijk dat het tandvlees rustiger wordt en dan dus deze ingreep. Ik moet nu tot aan de ingreep elke dag met een spuitje met NACL (zoutoplossing) het gaatje in mijn kaak spoelen. Dit is om infecties te voorkomen, om het schoon te houden. De tandarts heeft er nog alle vertrouwen in dat het goed gaat komen alleen duurt het langer dan gedacht. Het is pure pech...en tja....dat moet mij dan weer overkomen, dat kan niet anders.......Ik ben echt voor pech geboren!!!
Ik ben nog steeds aan de antibioticakuur bezig. Zondag is de laatste dag en dan zal ik heel blij zijn want ik heb fikse bijwerkingen ervan zoals diarree en schimmelinfectie. dat is dus wat minder J. Nu maar hopen dat ik geen nieuwe infectie krijg als de kuur stopt........
Ik hoop alleen dat ik dan 27 januari weer een beetje opgeknapt ben want dan is de Lourdesreunie, en daar wil ik graag bij zijn, flink duimen dus!!
Zo, dat was me weer een verhaal voor 1 week, vinden jullie ook niet? Het is toch eigenlijk wel wonderlijk dat ik, ondanks dat ik thuis zit, nog zoveel mee maak J
O wacht ik vergeet nog iets belangrijks. Vandaag ontving ik bericht van mijn clientondersteuner van Viataal (doveninstituut) dat ik tot aan mijn verhuizing gebruik mag blijven maken van de doofblindbegeleiding. Dit zou eigenlijk per 11 januari, als mijn nieuwe indicatie voor het zorgappartement ingaat, stoppen. Het is een beetje moeilijk uit te leggen hoe en waarom. Heeft te maken met een nieuwe wetgeving en na 11 januari zou het NSWAC (mijn toekomstige zorginstelling) mij deze zorg moeten geven alleen hebben zij die niet in huis. Nu kan het tot aan de verhuizing overgeheveld worden naar Viataal zodat ik in elk geval nog begeleiding heb tijdens de voorbereidingen en de verhuizing, dat is wel heel belangrijk. We hebben op dit moment mondelinge toezegging, dus moeten wel even wachten tot alles geregeld is en defintief is voordat we echt kunnen gaan juichen. Maar dit is in elk geval een heel positief bericht!!!
Als laatste dan nog even vertellen dat ik van mijn kerstkaart ook weer een digitale versie heb gemaakt. De meeste mensen heb ik die al per e-mail toegestuurd maar 'mijn anonieme fans' (wat een eigendunkJ) die op de achtergrond meelezen kunnen hem downloaden op mijn beginpagina (www.connyshoekje.nl)


Zaterdag 15 december 2007: Kijkdag Zorgappartement
Ik heb niet zo'n lekkere week achter de rug. Ben nog steeds met mijn rechterkaak aan het tobben. Dinsdag een flinke ingreep gehad bij de tandarts van anderhalf uur L  Mijn kaakholte is geopend, ontsteking verwijderd en schoon gespoeld, een heel karwei en geen pretje. Daarna ook veel napijn gehad. Het gaat nu weer wel beter maar mijn kaak is nog erg gevoelig, eten is nog moeizaam maar wel goed voor de lijn en ik ben nog aan een flinke zware Antibiotica-kuur. De wond 'draagt' nog een beetje maar ik hoop dat het nu allemaal goed gaat komen. 21 december moet ik weer op controle en tot dan ook nog de antibiotica slikken.
Dan de goede berichten van deze week............mijn stoel is gisterochtend terug gebracht Hiep-Hoi J  Het is wel wennen want ik zit nu dus op het AD-kussen en dat zit heel anders en ook hoger dan normaal. Mooier is het ook niet want het kussen ligt er los in maar dat moet zo omdat het niet goed is om materiaal over het kussen maken want dan is de werking van het kussen weg. Ik moet mijn draai weer een beetje terug zien te vinden in m'n stoel denk ik. Maandag ga ik trouwens toch nog er over mailen want ze zouden de zitdiepte dieper maken en de armleuningen hoger zetten. De armleuningen zag ik al meteen dat dit niet gedaan is, dat heeft de man die de stoel terug bracht nog gedaan. Maar volgens mij is de zitdiepte ook niet veranderd en veel te kort want het AD-kussen zit er nogal ingepropt. Misschien dat ik daarom nog niet zo fijn zit......dus maandag weer er achteraan!!!
En dan waar jullie allemaal op zitten te wachten...........de kijk-en meetdag in de appartementen! We werden eerst ontvangen in 'Het Pluspunt' met Koffie/Thee en lekker gebak.......het leek wel feest J  Het Pluspunt is trouwens een ontmoetingsplaats voor ouderen waar allerlei aktiviteiten gedaan worden. Het ligt aan de overkant van ons gebouw. We kregen daar dus eerst iets lekkers en daarna kwam er iemand van de woningstichting aan het woord om ons welkom te heten en hierna nog een mevrouw. Wat zij allemaal te vertellen hadden heb ik natuurlijk niet gehoord maar ze hielden het gelukkig kort zodat wij zo snel mogelijk naar de appartementen konden gaan. Het was nogal een donkere middag gisteren (donkere dagen voor kerst) en er is nog geen licht in het gebouw dus vandaar dat ze er haast bij hadden. Vond ik helemaal niet erg want dat gepraat kan ik toch niet volgen en ik wilde gaan kijken in m'n huisje!! We moesten eerst een survivaltocht maken over het bouwterrein om bij de ingang te komen J  Eenmaal binnen steeg de spanning en nieuwsgierigheid nog meer......eerst nog op de lift wachten en toen naar de 6e verdieping waar ik kom te wonen. Het was best even raar hoor om er binnen te komen. In mijn beleving van wat ik op de bouwtekening had gezien, had ik een groter appartement verwacht. Ik had in 1e instantie zoiets van 'oeps wat klein'.....maar ik ben dan ook heel veel ruimte gewend hier thuis. Toen we een poosje binnen waren en aan het kijken en meten of de meubels die ik uitgezocht er konden staan en of het kan zoals ik dat in gedachten had...........en dat kan!!! Het is raar, maar toen begon de ruimte te wennen en groter te lijken dan toen we binnen kwamen. Het is in elk geval groot genoeg voor mij alleen hoor. En ik heb een heel mooi uitzicht over Etten-Leur en ik kijk ook richting ons thuis, dat vind ik ook wel leuk/grappig.....alsof er dan toch nog een soort binding is tussen daar en hier. Ik heb natuurlijk foto's genomen maar het was wel moeilijk om het goed op de foto te krijgen. Vooral de slaapkamer en badkamer ging wat moeilijk. De berging ben ik vergeten.....och komt nog wel. Het is nu nog kaal en er stonden kruiwagens met spullen binnen en zo. Ze zijn nog lang niet klaar hoor, er is nog heel wat af te werken. Waarschijnlijk wordt het begin maart voor we er in kunnen, maar dat is ook al best snel. En er is nog zoveel om over te brainstormen.......ik duizelde helemaal vanmiddag. Margareth en ik waren aan het brainstormen wat we allemaal zouden kunnen doen om de ruimte zo efficient mogelijk te gebruiken. Daar planken......daar kasten......in de keuken kastjes boven de aanrecht enz enz enz pfffttt Over het laminaat zijn we ook nog niet uit want volgens de mensen van de woningstichting is dat niet zo handig i.v.m.de vloerverwarming die in de zomer ook als koelsysteem dient. Dus er is nog veel om over na te denken en uit te pluizen...........maar goed dat ik volgende week nog niet ga verhuizen hahaha


Aangepaste stoel
Slaapkamer (vanuit slaapkamerdeur) Slaapkamer (vanuit slaapkamerhoek) Badkamer: wc en douche
Woonkamer Keuken Uitzicht vanuit woonkamer Uitzicht vanuit slaapkamer


Zondag 9 december 2007: Drukke week
Afgelopen week was een heel drukke week, elke dag had ik wel iets. Maandag en woensdag naar de tandarts.
Er is ook nog een wonder gebeurd want maandag hebben ze eindelijk mijn sta-op-stoel opgehaald om aan te passen! Ik wist niet wat me overkwam toen ik daar vrijdagmiddag een mail over kreeg. Alleen hoop ik dat ze er nu ook geen 4 maanden over doen om de stoel te maken want ik heb hem dus nog niet terug. Ik zit nu al heel de week in mijn rolstoel te bivakkeren. We hebben geen andere stoel in huis,die voor mij goed zit K  Het computeren vanuit de rolstoel is alleen niet zo handig. Dinsdag naar de oogarts om mijn nieuwe lens op te halen. Woensdagavond hebben we met het hele gezin sinterklaas gevierd en de 'Goed Heiligman' heeft mij goed bedacht. Donderdag een rustdagje en vrijdag stapte ik om 07.30u al in de taxi richting Academisch Ziekenhuis Maastricht. Daar moest ik heen voor de jaarlijkse CI-controle. Ik had er nogal tegenop gezien omdat ik flink moe was en helemaal geen zin had in alle onderzoeken en testen. Gelukkig is het allemaal goed gekomen en ik hoefde het videospraakaudiogram niet te doen, daar was ik wel blij mee. Alles was verder goed. De CI doet het goed, er is alleen een andere magneetslangetje aan gezet. De testen waren beter dan vorig jaar maar toen kwamen we er achter dat ik vorig jaar alle testen met een kapotte CI heb gedaan, dus niet te vergelijken.
Tussendoor heb ik ook nog kans gezien om een nieuwe bed te kopen voor straks in mijn appartement. Een heel luxe nog wel want het is een verstelbare bodem die ook in zijn geheel omhoog en omlaag kan, net als in het ziekenhuis zeg maar. Deze bodem staat in een gewoon ledikant. Stel dat ik ziek wordt en op bed verpleegd moet worden dan kan dat op mijn eigen bed en hoef ik geen antiek hoog-laagbed van de thuiszorg weg te zetten. Ook voor in en uitstappen is het voor mij wel handig omdat ik het bed op een voor mij prettige hoogte kan zetten.
Verder gaat het op het moment niet zo lekker. Ik zit al heel de week te tobben met een ontsteking van mijn rechter kaakholte, vandaar de bezoekjes aan de tandarts. Ik had er een antibiotica-kuur voor gekregen maar die slaat niet aan en nu heb ik gisteren een andere zwaardere kuur gekregen en dinsdag mag ik dan weer naar de tandarts dan gaat hij de kaakholte schoon maken. En dan maar hopen dat ik er daarna snel vanaf ben.
Verder is de komende week rustig denk ik. Vrijdagmiddag is het kijk- en meetdag in de appartementen, dat vind ik wel spannend. Kan ik voor het eerst een kijkje gaan nemen in mijn toekomstige stulp en natuurlijk ook foto's maken J


Donderdag 29 November 2007: Meubels, bril, stoel
Dinsdagmiddag zijn Margareth en ik weer eens naar de meubelzaak gereden en ik heb nu alle meubeltjes uitgezocht en ze zijn ook al besteld,leuk hé J
Hier zie je de buffetkast die ik gekocht heb en alle meubels zijn van dit hout, gepatineerd blank eiken. We hadden de bouwtekening mee genomen en de maten van de kasten en tafels passen in het huisje. We hoefden daarvoor niet te wachten tot de kijk-en meetdag van 14 december. Ik ben heel blij met deze meubels, dit is wat ik eigenlijk al jaren mooi vind. Toen ik het zag staan viel ik er ook meteen op. We zijn nog wel in andere meubelzaken wezen kijken maar ik bleef hier terugkomen. Jammer dat ik het nog niet in kan richten, daarvoor moet ik nog eventjes geduld hebben. Maar och,februari is het ook weer zo denk ik.
Dan ben ik ook nog naar de opticien geweest want mijn nieuwe aangepaste brilleglas lag daar klaar en kon in mijn bril geslepen worden. Ik merk wel verschil hoor met dit nieuwe glas. De wereld is ineens een stuk helderder en rustiger en ik kan de ondertiteling op tv ook weer beter lezen!
Mijn sta-op-stoel is een ander langdurige story aan het worden K  Ik heb maandag nog maar eens gemaild hoe de zaken er voor staan en me ook een beetje boos gemaakt in die mail. Reactie was dat zij er niets aan kunnen doen want de zorgverzekeraar heeft alles nog steeds in behandeling. Zolang zij nog geen machtiging afgegeven hebben, mogen en kunnen ze niets aan mijn stoel doen. Ik begrijp er geen sikkepit van want de zorgverzekeraar had mij eind september al gemaild dat de machtiging afgegeven was.....rararara hoe zit dat?? Iedereen schuift alles maar op elkaar af en ondertussen zit ik hier maar te wachten en te wachten. Daar kan ik zo boos over worden, maar schiet daar alleen weinig mee op. Ben toch afhandelijk van de hulpverleners. Als ik het zelf zou kunnen doen dan was het allang gebeurd!! Maar ja,laat ik maar aan mijn hart denken en me niet al te boos maken.............anders krijg ik dat er ook nog bij en dat kunnen we er niet bij hebben hartklachten......het is zo al wel genoeg dacht ik zo.
Ik heb in elk geval mooie meubeltjes naar mijn zin en daar denk ik nu maar aan......dromen van hoe mijn appartementje er straks uit komt te zien  JJ


Woensdag 21 November 2007: Urine-uitslag en huisje
Vanochtend hebben we naar het ziekenhuis gebeld voor de uitslag van de urinekweek en er zaten geen kwade cellen in maar weer wel bloed. Maar de uroloog was toch tevreden. Verder weet ik het niet.......het bloed zal wel normaal zijn voor mij dan?! Onze hulp heeft voor mij gebeld en zij had een verpleegkundige aan de lijn, die deze boodschap aan mij door moest geven namens de uroloog. Er is verder niets gezegd dus dan zal ik het verder wel niet meer hoeven te controleren en gewoon zo laten tot de volgende controle in mei volgend jaar. Mocht het bloeden erger worden of dat ik andere klachten er bij krijg dan trek ik natuurlijk toch wel eerder aan de bel. Nu maar even niet druk over maken en genieten van andere dingen
Gisteren heb ik namelijk bericht gehad over het zorgappartement en ik weet nu welk appartement voor mij is!!!! Het is het driehoekvormige appartement met 1 slaapkamer geworden en ik kom op de 6e verdieping te wonen! Dan heb ik straks een mooi weids uitzicht (ben ik thuis ook gewend) en kan lekker ver kijken. Er is een lift in het gebouw en die stopt dan tegenover mijn voordeur, lekker handig dus!
Nu kan ik ook gericht naar meubeltjes gaan kijken alhoewel ik eigenlijk mijn keus al wel gemaakt heb.
14 december mogen we gaan kijken en meten in het appartement en dan kunnen we alles gaan bestellen.
Maar het is denk ik wel handig om eerst deze meetdag af te wachten zodat we zeker weten dat alles past. Wel heel spannend hoor nu het allemaal zo heel dichtbij begint te komen maar ook heel leuk


Bij de gele pijltjes wordt mijn appartementje


Woensdag 14 November 2007: Uitslag CT-scan
Zo, ik heb vanochtend GOED nieuws gekregen want de CT-scan zag er mooi uit, geen gekke dingen op te zien!
Over een half jaar weer terug en dan uitgebreide controle met CT-scan, longfoto en bloedcontrole.
Ik heb vanochtend wel urine in moeten leveren voor onderzoek. Dit vanwege het bloedspoor dat steeds in mijn urine zit. Waar dat door veroorzaakt wordt, weten we nog niet. Volgende week woensdag (21-11) moeten we bellen voor die uitslag. Dat is dus nog eventjes spannend of daar iets geks uit komt. Lijkt me overigens wel heel sterk dat er iets geks uit zou komen want dan hadden ze op de CT-scan toch al iets moeten zien?!
Dan nog even over gisteravond vertellen over de informatieavond van de zorgappartementen. Zoals verwacht kon ik helemaal niets verstaan. Ik heb mij zo zitten verbazen dat alle andere mensen in de zaal blijkbaar wel alles konden horen, terwijl er bij mij geen geluid binnen kwam. Dat is best een rare gewaarwording hoor, ook al weet ik natuurlijk dat ik slecht kan horen. Als mensen achterin de zaal de spreker kunnen verstaan en ik zit helemaal voorin, dan zou ik toch verwachten wel iets mee te krijgen........helemaal niets dus K  Ik heb wel geprobeerd om een glimp van de andere 9 toekomstige bewoners op te vangen. Dat ging wel moeilijk omdat ik vooraan zat met mijn rug naar de andere mensen toe. Maar ik heb wel een 5-tal bewoners gezien en volgens mij zijn ze allemaal wel rond mijn leeftijd en zijn het leuke mensen. Ik heb ook kennisgemaakt met de directeur van de instelling en ons afdelingshoofd en zij kwamen op mij ook heel sympathiek over.   Margareth heeft gisteravond voor mij geluisterd en aantekeningen gemaakt maar het meeste wist ik al wel. Alleen de bedragen die we van het AWBZ voor 'leefgeld' en de maaltijden krijgen, dat was nieuw voor mij. Ik schrok er ook wel van want het gaat geen vetpot worden. Ik denk dat ik heel zuinig zal gaan moeten zijn om straks rond te kunnen komen K  Ben bang dat een vakantie met de Zonnebloemboot en Lourdes ook een probleem gaan worden. Laat ik daar nu mijn hoofd nog maar niet over breken.    Volgende week krijg ik bericht welk appartement mij toegewezen is, best spannend allemaal hoor!!


Zaterdag 10 November 2007: stukje uit de krant
Afgelopen dinsdag stond onderstaand stuk in onze krant BN/DeStem. Het gaat over de zorgappartementen. Ik had het al naar enkele mensen doorgemaild maar bedacht me dat het ook leuk is om het hier te plaatsen.


Als alles volgens verwachting verloopt, krijgen de bewoners van seniorenflat De Wachter aan de Valpoort in Etten- Leur in februari hun sleutel. foto Gerard van Offeren/ het fotoburo
Werk aan seniorenflat De Wachter op een oor na gevild

door Peter de Leeuw

Dinsdag 6 november 2007 - ETTEN-LEUR - Aan de Valpoort is het werk aan De Wachter, de nieuwste seniorenflat van Etten- Leur, bijna klaar. Het complex van bruine baksteen telt veertig appartementen. Op de begane grond is ruimte voor winkels.

,,Daar komt in elk geval de ING Bank. Voor de winkelruimte hebben we nog twee andere gegadigden. Maar die contracten zijn nog niet getekend", zegt Marieke Keyzer van Woonstichting Etten-Leur (WEL), die het complex bij het Winkelhart voor negen miljoen euro laat bouwen. De belangstelling voor de appartementen is groot. Afgelopen voorjaar telde WEL nog 239 kandidaat-huurders. Inmiddels zijn alle appartementen op een na verhuurd. Voor de toekomstige bewoners is er op 14 december 'een kijk- en meetdag', aldus Keyzer.
Als alles volgens plan verloopt, krijgen zij in februari de sleutel van hun nieuwe woning. Van de veertig appartementen zijn er tien bestemd voor lichamelijk gehandicapten. Twintig woningen gaan voor hooguit 550 euro in de maand in de verhuur. Zeven dienen tussen 550 en 650 euro huur op te brengen. En wie in een van de drie penthouses op top van De Wachter wil wonen, betaalt daarvoor tussen de 900 en 1300 euro per maand aan WEL.

Nog even een beetje uitleg van mij erbij. Ik kom niet in een seniorenflat maar in een zorgappartement. Het gebouw heeft 40 appartementen waarvan 30 voor senioren en 10 zorgappartementen voor bewoners van het NSWAC (zorginstelling). Ik kom dus in 1 van die 10 zorgappartementen en dit houdt in dat ik intern binnen de zorginstelling kom te wonen. Ik heb daarvoor een indicatie voor 7 dagen per week 24-uurs zorg. Het is een zgn "kleinschalig wonen project". Ik hoef ook geen huur te betalen aan de woningstichting maar via de AWBZ een bijdrage aan het zorgkantoor geloof ik. Die bijdrage wordt bepaald naar gelang je uitkering. Officieel ga ik dus in een instelling wonen maar door het karakter van het kleinschalig wonen en zelfstandig appartement, denk en hoop ik dat ik het meer zal beleven als zelfstandig wonen. Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk uitgelegd heb voor iedereen.


Woensdag 7 Novemmber 2007: CT-scan en Oogarts
Zo de ziekenhuisdagen zitten er gelukkig weer op. Eerst maandag door de CT-scan geweest. Was zoals gewoonlijk weer een hele toestand met de infuusnaald.........ik ben echt een ramp om te prikken hoor J  Ik had ze al gewaarschuwd dat het moeilijk zou gaan, maar dat vonden ze wel een uitdaging. Nou ze hebben het geweten dat ze de uitdaging aangegaan zijn......en ik ook natuurlijk want ik was wel degene waarin geprikt werd K  Gelukkig kan ik het prikken wel hebben. Na lang proberen zijn ze uiteindelijk toch weer op mijn hand uitgekomen, op de plaats die ik al meteen aangewezen had. Toen de infuusnaald eenmaal zat, kon de CT-scan gemaakt worden en dat was zo gebeurd.
Toen ik rond de middag weer thuis kwam uit het ziekenhuis, voelde ik me heel trillerig, zwaar, loom en moe.....alsof alles in slow-motion ging en ook licht in het hoofd erbij. Heel vreemd voelde ik mij. Ik denk dat het een nawee was van al het contrastmiddel. Voor de CT-scan moest ik al een liter naar binnen zien te werken en tijdens de CT-scan spuiten ze dan ook nog via het infuus een hoop van die rommel in m'n lijf. Ik voel dat spul dan branden en kan precies voelen waar het blijft. Het begint eerst in mijn keel te prikkelen en dan voel ik het zo zakken tot het beneden is en dan krijg ik een heel warm gevoel alsof ik het in mijn broek doe......dat is gelukkig nooit het geval hoor. Maar zoiets kan toch nog nooit goed zijn voor je lichaam? Maar het is wel noodzakelijk om van binnen alles goed in beeld te kunnen brengen, dus tja..........
Ik ben maandagmiddag lekker in bed gekropen en een paar uurtjes geslapen. Toen was het nog niet helemaal over, dus 's avonds ook weer vroeg gaan slapen en gisterochtend ging het wel weer.
Gisterochtend mocht ik de oogarts weer met een bezoekje vereren, hij blij J  Die had te vertellen dat mijn lens vervangen moet worden. Hij gaat weer een nieuwe bestellen en als het goed is, is die over 2-3 weken binnen.
voor de mensen die het nog niet weten.....in mijn linkeroog zit een donkere lens zodat ik met dat oog niet kan zien omdat ik met twee ogen alles dubbelzie. Dit komt doordat ik geen evenwichtsorganen meer heb. De evenwichtsorganen zijn de besturing van je ogen en zonder dat zijn je ogen als het ware stuurloos en weten ze niet meer wat ze moeten doen, ze kunnen niet meer samenwerken met elkaar en zodoende zie ik dus alles dubbel. Mijn ogen zijn hierdoor ook heel erg beweeglijk en ik zie dus eigenlijk nooit iets stil staan. Alleen als ik heel stil zit en met mijn hoofd tegen de hoofdsteun dan kan ik het oogbeeld een beetje rustig krijgen.
Mijn 'goede'rechteroog is opgemeten en dat is weer wat achteruit gegaan. Mijn bril moet dus weer aangepast worden K  Ik had dat zelf al gemerkt want ik kan al een poosje de ondertiteling op tv moeilijk lezen. De letters lopen uit en na een poosje zie ik dan alleen nog een soort lint en geen letters meer. Dat is knap lastig als je toch wel afhankelijk bent van de ondertiteling bij het tv-kijken.
Mijn scootmobiel is nog niet terug, dus ik kan nog niet naar de opticien rijden. Het is toch bar en boos buiten, geen weer om met de scootmobiel op stap te gaan. Volgende week maar eens kijken hoe het dan is. Zo'n grote haast is er ook weer niet bij.
Nou en volgende week staat eerst de informatieavond over de zorgappartementen op het programma en dan woensdag de uitslag van de CT-scan. Gek hoor, de vorige keren was ik zo onrustig, onzeker en zenuwachtig voor de uitslag en was er eigenlijk in mijn achterhoofd van overtuigt dat het niet goed zou zijn. Nu is het heel anders; ik voel me heel rustig en weet nu zeker dat het allemaal goed is. Ben nu ook helemaal niet zenuwachtig. Ik ben nu eigenlijk benieuwder naar de informatieavond dan naar de uitslag..........wat zit ik toch vreemd in elkaar J


Vrijdag 2 November 2007: Beetje kletsen
Geen spectaculaire nieuwtjes vandaag volgens mij maar wel even wat kletsen, dat zijn jullie gewend van mij J
Afgelopen maandag ben ik eerst maar eens gaan mailen over de aanpassing van mijn sta-op-stoel........en jawel hoor.....er is weer van alles mis gegaan L
Het bedrijf beweert dat de offerte voor mijn stoel per ongeluk is blijven liggen. De aanvraag zou niet naar de zorgverzekeraar zijn gegaan. Ze hebben beloofd om er nu spoed achter te zetten en de machtiging is nu aangevraagd, zodra die binnen is hoor ik weer van ze.
Helemaal begrijpen doe ik het niet want volgens mij was de aanvraag al wel naar de zorgverzekeraar gestuurd. Deze heeft mij zelf gemaild dat zij Mediplus gemachtigd hadden voor aanpassing van het ROHO-kussen en Revacore was gemachtigd voor de aanpassing van de drempelzitting, zodat het kussen in de stoel geplaatst kan worden. Ik denk zelf dat Revacore de machtiging kwijt is geraakt of zo. Mediplus heef vandaag het ROHO-kussen gebracht, dat ligt hier al in huis......het begin is er dus al!
Ze hebben vanochtend mijn scootmobiel meegenomen. Ik heb een Booster Trophy en het merk en de serie die ik heb, daarbij zijn mankementen gevonden en daarom worden al deze scootmobielen opgehaald om opnieuw nagekeken en ingesteld te worden. Ik hoop maar dat het niet te lang gaat duren en ik hem snel weer terug heb, want zonder mijn scootje ben ik aan huis gebonden en dat is iets minder leuk.
Gisteren zijn we weer op meubeljacht geweest en dit keer heb ik wel leuke meubeltjes gezien! Ik hoop dat het NSWAC woord houdt en ik eind deze maand weet welk appartement ik toegewezen krijg. Gisteren werd ons overal geadviseerd om begin december de meubels te bestellen want de levertijd is gemiddeld 8 weken en met kerst ligt alles 2 weken stil. Dus we moeten echt begin december gaan bestellen om ze tijdig te hebben. Maar we moeten gewoon eerst weten welk appartement het gaat worden, om zeker te weten dat de meubels die ik wil kopen ook in het appartement passen.
Dinsdag ben ik nog even langs de bouw gereden en de steigers zijn nu bijna allemaal weg, dus het schiet best op hoor.(zie de foto's)
Zover de nieuwsberichten voor deze week J  komende week mag ik twee keer naar het ziekenhuis. Maandag voor de CT-scan van mijn buik ter controle van de nierkanker waarvan ik 14 novemeber dan de uitslag krijg. Dinsdag weer terug, dan naar de oogarts. Verder geen plannen voor komende week.


Zaterdag 27 Oktober 207: Reisverslag en uitstel verhuizing
YES!!!! Na een week flink doorwerken, heb ik het reisverslag en de foto's van de afgelopen Lourdesweek online staan.
Op deze pagina: http://www.connyshoekje.nl/lourdes/2007/2007.html kunnen jullie alles zien en lezen.
Dan heb ik nog een nieuwtje over de zorgappartementen. Margareth heeft afgelopen dinsdag naar het NSWAC gebeld om te zien of ze er iets meer informatie uit kon krijgen. Wat we wijzer geworden zijn is dat op de informatieavond van 13 november, mensen nog de gelegenheid krijgen om hun voorkeur voor appartement uit te spreken. Hierna gaan ze de appartementen toewijzen en als het goed is krijg ik dan na een week bericht welk huisje voor mij is. Als de plannen uit gaan komen, weet ik dit dus eind november. Ze vertelden ook dat de oplevering van de bouw uitgesteld is naar eind februari/begin maart i.p.v. eind december/begin januari. Ik blijf dus nog wat langer thuis wonen maar dat vind mijn vader helemaal niet erg, hij is daar alleen maar blij om.
Dan ga ik nu maar uit van maart 2008 en is mijn motto: "een nieuwe lente......een nieuwe start" L
De aanvraag voor verlenging van mijn indicatie voor 24-uurs zorg is nu ook eindelijk de deur uit richting CIZ. Nadeel van alles is wel dat ik zodra de nieuwe indicatie in gaat en dat is als het goed is half januari, ik dan niet meer in aanmerking kom voor de doofblindbegeleiding. Zo is de nieuwe regeling. Dat komt doordat ik dan onder AWBZ-zorg val. De instelling waar ik kom te wonen moet dan eigenlijk voor deze begeleiding zorgen maar zij hebben al aangegeven dat zij daar de middelen niet voor in huis hebben. Dus dat is wel balen K Nou ja, we zien tegen die tijd wel hoe dat allemaal gaat lopen.
Over de aanpassing van mijn sta-op-stoel heb ik niets meer gehoord. Volgende week maar weer eens achteraan gaan mailen denk ik!


Maandag 22 Oktober 2007: Terug van een geweldige Lourdesweek

Zaterdagmiddag ben ik thuisgekomen van een geweldige Lourdesweek. Na de slechte en emotionele start van deze week hebben we er met z'n allen toch weer van kunnen genieten van een hele bijzondere Lourdesweek. We hebben moeilijke en emotionele momenten gehad maar daarnaast ook hele mooie, fijne en vrolijke momenten. De begeleiding was fantastisch en ze hebben mij/ons heel veel liefde en warmte gegeven. Ze verdienen een hele grote pluim!!!
Het weer was ons ook goed gezind want we hebben de hele week stralend weer gehad, alleen donderdag een bewolkte dag maar wel droog. Zoals jullie gewend zijn van mij, komt er ook deze keer weer een uitgebreid foto-verslag. Ik moet daar nog aan beginnen dus jullie moeten nog wel eventjes geduld hebben.
Zaterdag en gisteren heb ik heel veel geslapen en nu ben ik geloof ik weer wel wat bijgekomen. Het liefst zou ik alweer terug gaan want het was zo fijn en het is nu zo stil en leeg. Maar ja.....ik zal toch een jaartje geduld moeten hebben want de volgende Lourdesreis staat gepland voor oktober 2008. Tot die tijd eerst nog flink sparen om weer mee te kunnen!
Omroep Brabant was ook met ons mee naar Lourdes en heeft heel de week gefilmd. Ze hebben mij zelfs geinterviewd en onze groep is ook vaak gefilmd. Ik weet niet of het uitgezonden wordt en wanneer? Ik heb verhalen gehoord dat het filmmateriaal voor een jubileum-dvd van de VNB is maar ik heb ook verhalen gehoord dat het 5 december uitgezonden gaat worden op Omroep Brabant. Hoe het precies zit, weet ik niet maar dat merken we vanzelf wel. Mocht ik meer horen er over dan lezen jullie dat vast wel in mijn logboek.

Zaterdag heb ik overigens eerst mijn post doorgelezen en er was een brief bij van het NSWAC dat de informatieavond over de zorgappartementen niet a.s woensdag is maar pas 13 november. Dat is even balen want ze zouden pas na de informatieavond de appartementen gaan toewijzen. Dit betekent dus dat ik nog langer moet wachten voor ik weet welk appartement ik toegewezen krijg K
Er was ook een brief bij van het CI-team van het AZ-Maastricht, dat ik 7 december mijn jaarlijkse CI-controle en testen krijg. Ik heb de CI dan alweer 4 jaar, wat gaat de tijd dan toch snel zeg! In Lourdes heb ik wel veel gemist doordat ik niet goed kan horen maar ik heb ook gemerkt dat ik er nu beter mee om kan gaan dan vorig jaar. Toen kon ik erg verdrietig zijn als ik niets kon verstaan maar nu had ik mij er bij neergelegd. Soms vond ik het zelfs fijn als ik iets niet hoorde omdat ik dan mijn emoties beter de baas kon blijven, raar maar waar!


Vrijdag 12 Oktober 2007: Lourdes
Morgen is het dan zover dan stappen we in Den Bosch in de lange bedevaarttrein die ons naar Lourdes gaat brengen!!
Iedereen trouwens bedankt voor alle vakantiewensen,lied dat jullie zo aan mij denken, dat doet me goed.
Onze reis gaat een 'beladen karakter' krijgen want we zijn dinsdag geconfronteerd met een sterfgeval binnen de groep en gisteren zijn we naar de avondwake geweest. Dat was best wel heftig. Aangezien dit niet naast de deur was maar helemaal in de kop van Noord-Holland heb ik nu een "off-day", maar dat was te verwachten. Vandaag al veel gerust en vanavond lekker vroeg het bed in duiken en morgenvroeg wat langer blijven liggen en dan hoop ik weer met frisse moed in de trein te stappen. Ik ben ondanks de moeheid en pijn wel heel blij dat ik gisteren mee gegaan ben.
Verder was het deze week rustig. Mijn sta-op-stoel kan helaas niet komende week aangepast worden, jammer. Afwachten dan maar wanneer het wel kan. Ze beweren dat er nog geen machtiging is van het ziekenfonds, terwijl het ziekenfonds mij gemaild heeft van wel rarararara hoe zit dat??? Ik ga me daar nu maar niet druk over maken, zien we na de vakantie weer wel verder.
Ondanks het verdriet ga ik morgen toch maar vol goeie moed op stap en samen met onze groep proberen er een mooie week van te maken. We zullen vast moeilijke momenten hebben maar het mooie van de Lourdesgroep is dan weer dat we er voor elkaar zijn in mooie en moeilijke tijden en elkaar dan steunen!!
Jullie lezen mijn belevenissen weer wel als ik een beetje uitgerust ben van de reis,tot dan!!


Zaterdag 6 Oktober 2007: Drukke week
Het was voor mijn doen een drukke week, ik had elke dag wel iets behalve maandag. Dinsdag was een bezoekdag en heel gezellig. Woensdag ben ik naar de huisarts geweest, waar ik overigens als een verzopen katje vandaan kwam omdat het op de terugweg begon te hozen. En dan is 4km op een scootmobiel een heel eind rijden hoor! Bij de huisarts is mijn urine gecontroleerd en weer wees de urinetest uit dat er bloed in mijn urine zit. Ik kan het zelf nog steeds niet zien en had het eigenlijk ook niet meer verwacht. Nog een maandje en dan moet ik weer door de CT-scan. Afwachten dus of er dan een oorzaak te zien is?!
Mijn pijnstillers zijn ook opgehoogd want de dosis die ik had, hielp niet afdoende. Hopelijk gaat het met de nieuwe dosis beter.
Donderdag ben ik naar de gynaecoloog geweest voor controle. Ik heb verteld dat het een stuk beter gaat en ik moet nu doorgaan met de hormoonpil.

Gisteren is er iemand van Mediplus voor mijn sta-op-stoel geweest i.v.m.de aanpassing van een AD-kussen. Ik krijg een zgn: ROHO-kussen in mijn stoel. Ik heb er een plaatje van hiernaast. De man begreep ook niet waarom twee instanties aan mijn stoel moeten werken. Zij moeten alleen het kussen leveren en Revacore gaat de stoel aanpassen. Van Revacore heb ik nog niets gehoord. Ik heb gevraagd of het mogelijk is dat ze mijn stoel aanpassen in de week dat ik naar Lourdes ben. Dan hebben ze de hele week de tijd en zit ik niet zonder stoel. Wat hem betreft kan dat wel maar of het bij Revacore kan, dat kon hij ook niet vertellen. Ik dus gevraagd of zij dan contact opnemen met Revacore want ik neem aan dat als je met twee aan een stoel moet werken dat er dan onderling contact of overleg is. Uiteindelijk heb ik zelf het initiatief maar weer genomen en gisteren een mail gestuurd naar zowel Revacore als Mediplus met de vraag of mijn stoel in mijn vakantie aangepast kan worden en of zij contact met elkaar op willen nemen voor overleg. Hoe het afloopt weet ik nog niet want ik heb nog geen reactie terug gehad.
Chronisch ziek zijn is echt een fulltime baan hoor......ik heb gewoon geen tijd om te werken met al dat geregel met alle instanties!!
Donderdag ben ik ook nog aan het mailen geweest met het NSWAC over het zorgappartement. Het voornemen was om dit na Lourdes te doen maar ik was het wachten zo beu dat ik het alvast maar gedaan heb. Ik kreeg vrij snel bericht terug dat er 24 oktober een informatieavond georganiseerd gaat worden. En daarna gaan ze pas de appartementen toewijzen. Nou dat wordt wel november denk ik, voor ik meer weet. Ik wil wel proberen naar die avond toe te gaan maar blij ben ik er niet mee. Aan bijeenkomsten heb ik niets omdat ik dan niets kan volgen, te druk en afstand tot de sprekers te groot. Ik heb veel liever een 1 op 1 gesprek. als ik ga dan gaat er in elk geval iemand mee, want alleen kan ik toch niet. Mijn begeleidster gaat denk ik mee en dan moet zij maar voor mij luisteren en later alles vertellen.
Nou.....nog maar een weekje en dan vertrekken we naar Lourdes JJJ  De reispapieren heb ik donderdag binnen gekregen dus nu begint het echt te worden!! Voor de Lourdesgangers onder jullie.......de 35+ groep heeft Rijtuig 5 afgehuurd.....extra service is van harte aanbevolen JJJ
Komende week ga ik rustig aan doen want het is niet de bedoeling dat ik afgepeigerd de Lourdestrein in ga.
Zo en dan ben ik nu uitverteld geloof ik............tot volgende week!!!


Zaterdag 29 September 2007: Volop schrijfstof.....
Er is nog maar een week voorbij maar ik heb weer volop schrijfstof. Zal ik eerst de "kussenstory" afmaken. Het AD-kussen voor mijn rolstoel heb ik inmiddels. Dat is heel fijn want nu heb ik het gelukkig op tijd voor de Lourdesvakantie.....nog maar twee weekjes!! Met mijn sta-op-stoel is het nog een ander verhaal. Ik ben heel de week met alle instanties aan het mailen geweest. Gisteren ben ik er dan eindelijk via het ziekenfonds achter gekomen dat het ene bedrijf Mediplus, het AD-kussen voor mijn stoel moet leveren en het andere bedrijf Revacore, gaat de stoel aanpassen. Lekker handig dus dat twee instanties aan 1 stoel moeten werken!? Ik heb het bericht van het ziekenfonds gisteren maar weer doorgemaild naar beide instanties. Hopelijk is het nu voor hen ook duidelijk en wordt er snel aktie ondernomen. Wat een gedoe toch allemaal pfttttt.

Dan een leuker verhaal....de theatermiddag van de Zonnebloem, afgelopen woensdagmiddag. Het was een leuke voorstelling en ging over het leven van de Andrew Sisters. Ik zat helemaal voor in de zaal (alle rolstoelen hoor) en kon alles goed zien en horen. In het tweede deel kwam Maggie Maccneal (Sjoukje Smit) als de dronken Andrew Sister Laverne, de zaal in gewaggeld. ze stopte bij mij en vroeg of ik het naar mijn zin had. Ik een rood hoofd natuurlijk maar ik vond het wel heel leuk. Een hele eer dat ik de enige was aan wie iets gevraagd werd, toch J
Zo stond
ze ineens
voor mijn
neus
Donderdag ben ik met mijn begeleidster naar de woonboulevard in Waalwijk geweest om meubeltjes te zoeken. Dat viel een beetje tegen. Alleen heel moderne en strakke meubels en daar hou ik niet van. Ik heb wel een leuk dekbedovertrek gekocht. Ik heb al wel in de gaten dat het meubels uitzoeken en kopen niet zomaar 1-2-3 gebeurd is.
Gistermiddag moest ik even boodschappen doen in Etten-Leur en kwam dus langs de bouw. Daar werd ik even flink verrast want de helft van het gebouw is nu uit de stijgers en veiligheidsnetten. Er komt nu eindelijk zicht op het gebouw, leuk hoor! Ik heb natuurlijk foto's gemaakt en die staan al in het fotoalbum over de bouw.
Wel raar dat ik maar niets hoor van het NSWAC. Moet je kijken hoe ver ze nu al zijn, als het zo doorgaat worden de appartementen misschien al wel in december opgeleverd. En ik weet nog steeds niet welk appartement ik krijg of wanneer ik er in kan, dat is toch raar?! Ik had me al voorgenomen om als ik na Lourdes nog niets gehoord heb, dat ik dan weer een mail ga sturen. Nog maar even afwachten dus.
Dan nog een laatste verhaal wat ik eigenlijk begin deze week al had willen schrijven maar het kwam er niet van. Afgelopen weekend was het heerlijk weer en zaterdag had ik soort 'lentekriebels' en zin om iets leuks te doen. Ik ben toen naar het bos gereden. Hier bij ons achter heb je een klein bos waar bijna geen mens komt maar wel best leuk is. Ik had mijn fototoestel natuurlijk meegenomen en ben daarmee lekker bezig geweest. Ik heb heel veel foto's gemaakt en de beste heb ik er uit gezocht en weer zo'n slide-show van gemaakt. Zondag en maandag had ik toch een spierpijn zeg......niks gek want ik heb voor de foto's allerlei halsbrekende toeren uitgehaald J
Eerst had ik een foto gemaakt dat ik in het gras lig. Nou ik de camera op de zelfontspanner gezet en op mijn scootmobiel een plaatsje gezocht waar hij kon staan. Toen mezelf in het gras laten vallen....dat is nog niet zo heel moeilijk hahahaha.......maar toen moest ik weer omhoog en terug bij mijn scootmobiel komen en dat was dus wel een heel werk. Ik ben uiteindelijk kruipend naar de scootmobiel gegaan en kon me er toen aan omhoog trekken. Jammer dat daar geen beelden van zijn, vinden jullie ook niet JJ
Met de foto's in het bos ging het op soortgelijke manier. Maar ik heb nu wel foto's van mezelf waar ik eens zonder hulpmiddelen op sta en dat vind ik zelf heel leuk.....de bomen waren mijn hulpmiddel. Eens geen rollator, rolstoel of scootmobiel in beeld maar alleen Conny. De spierpijn is inmiddels ook weg en vergeten en ik heb veel lol gehad tijdens mijn survivalmiddag J


Zaterdag 22 September 2007: Instanties......je krijgt er wat van  K
Ja grijze haren krijg je van die instanties maar wat je nodig hebt, daar moet je maanden op wachten. Ik ben deze week eens flink aan het mailen geweest om te informeren waar het AD-kussen voor mijn rolstoel blijft en hoe het met de renovatie van mijn sta-op-stoel staat. Afgelopen twee weken had ik er ook al over gemaild maar meer dan een leesbevestiging kreeg ik niet terug.
Maandag had ik van Revacore, het bedrijf dat over de sta-op-stoel gaat, wel bericht terug gehad dat er nog geen machtiging van het ziekenfonds binnen is. Voor mijn rolstoel heb ik donderdag één mail CC naar alle betrokken instanties gestuurd. Dat heeft wel geholpen want daarop kreeg ik een bericht van Mediplus terug dat mijn vermoedens waar bleken te zijn. Ik was bang dat er iets mis gegaan was met de aanvraag en ja hoor......aanvraag is kwijt, onvindbaar, vandaar dus dat ik niets hoorde L  Ze hebben beloofd er nu vaart achter te zetten en het AD-kussen is inmiddels besteld. Nu maar hopen dat ik het dan krijg voor de vakantie naar Lourdes. Mediplus wilde ook een afspraak maken voor komende week om naar mijn sta-op-stoel te komen kijken want daar hadden ze ook een aanvraag voor binnen gekregen. Nou dat is wel heel vreemd want mijn sta-op-stoel gaat weer via een andere instantie namelijk Revacore.
Even uitleggen: Mediplus levert alle hulpmiddelen die ik via de gemeente (wmo) krijg. Zoals mijn rolstoel en de scootmobiel. Revacore levert de hulpmiddelen die ik via het ziekenfonds krijg zoals de sta-op-stoel en rollator.
Revacore is dus 20 augustus naar mijn stoel komen kijken en hebben toen een offerte opgemaakt voor zo'n beetje een hele 'stoel-metamorfose'. Daarvoor moeten we eerst toestemming van het ziekenfonds hebben en dat zou 2-3 weken duren, dachten zij. Die toestemming was toen ik dinsdag mailde, nog niet binnen. Maar nu begrijp ik niet hoe Mediplus ook een aanvraag binnen kan hebben voor aanpassing van mijn sta-op-stoel, want die hebben hier niets mee van doen. Snappen jullie het verhaal nog J  Ikke niet.....en ik ben een beetje bang dat het ziekenfonds de machtiging naar Mediplus heeft gestuurd i.p.v. naar Revacore. Ik heb beide instanties maar weer gemaild om te vragen of ze dit na kunnen checken. Afwachten dus weer hoe dat zit pffffffftttttt   vervelend is dat vaak om zo afhankelijk van anderen te zijn. Daar krijg je toch grijze haren van, van al die toestanden.........maar goed dat ik er af en toe eens een kleurtje doorheen gooi anders zou ik nu stikgrijs zijn JJ 
Eens kijken of ik nog iets anders kan vertellen dan kussens, stoelen, grijze haren en vervelende instanties......... Ja.....komende week heb ik leuke uitjes op het programma staan. Woensdagmiddag ga ik naar de Theatermiddag van de Zonnebloem. Dat is in Theater De Nobelaer in Etten-Leur. In de theatershow treden op o.a.: Maggie Macneal, Gemma van Eck, Jaqueline Aronson en Wim Rijken. Ik ben benieuwd of het iets voor mij is want het is wel veel zingen geloof ik en veel ouderwetse liedjes. Het merendeel van het Zonnebloempubliek zijn namelijk ouderen en daar wordt de show voor samengesteld. Enkele jaren geleden ben ik ook geweest en toen was het best leuk. Dus ik ga er gewoon heen en zie het wel. Ik ben in elk geval een middagje er tussenuit.
Donderdag gaan Margareth en ik naar meubels kijken. Dat wil ik al zo lang en gaan we nu eindelijk doen. We gaan naar de woonboulevard in Waalwijk. Ik heb nog steeds niets gehoord van het NSWAC over de zorgappartementen en weet nog steeds niet welk appartement ik toegewezen krijg. We kunnen dus nog niet gericht gaan kijken/kopen. Maar ik wil gewoon eens lekker gaan snuffelen wat er allemaal te koop is. Ik heb wel een idee in mijn hoofd wat ik graag wil. Iets van blank eiken of grenen ....in elk geval lichte houtkleur. O ja en ik heb ook besloten dat ik toch geen Novilon wil maar laminaat.......of het nog veranderd?????


Zaterdag 15 september 2007: Even kletsen
Zo eens kijken wat ik jullie deze keer kan vertellen. Op zich was het een rustige week, weinig gebeurd. Mijn lijf houdt zich momenteel ook rustig, geen rariteiten op het moment. Het wondje op mijn stuit is gelukkig weer dicht. Ik heb wel een mail weggedaan om te informeren naar het speciale AD-kussen dat ik voor mijn rolstoel zou krijgen. Eind juli zijn ze hier thuis geweest en zou het kussen aangevraagd worden bij de WMO. Ik heb tot op heden helemaal niets meer er van gehoord en ben een beetje bang dat het vergeten werk is geworden. Op mijn mail heb ik nog geen reactie gehad. Als ik begin volgende week nog niets hoor, dan stuur ik maar een tweede mail.......werkvoorziening noemen ze zoiets toch J
Ik heb vandaag weer eens foto's gemaakt van de bouw......begint nu echt op te schieten. Ze hebben het bijna wind-en waterdicht. De laatste twee verdiepingen moeten ze nog de buitenmuren metselen en ramen er in. Binnen zijn ze ook flink bezig maar dat kan ik helaas niet zien K
Van het NSWAC (de instelling) heb ik nog niets gehoord. Hun streven was om begin september de gesprekken te hervatten. Het is vandaag half september dus ik kan wel stellen dat het streven niet gehaald is! Ik lig er maar niet wakker van want zolang ze nog aan het bouwen zijn kan ik er toch nog niet gaan wonen. Tegen de tijd dat het zover is zal ik vast wel bericht krijgen, daar ga ik maar van uit.
Dan wil ik nog iets moois vertellen want ik had van de week zo'n bijzondere ervaring. Jullie weten denk ik nog wel dat het de bedoeling was om volgend voorjaar met ons Lourdesvriendengroepje (mooi woord voor scrabble J) naar Texel te gaan om met z'n allen het graf van onze Lourdesvriendin Corina te bezoeken en haar ouders en herinneringen op te halen enz. Afgelopen week ben ik aan de regel geweest om het Tesselhuus, waar wij altijd logeren, te boeken. Het was gelukt om het eind maart en weekend te huren en ik had iedereen gemaild en een andere Lourdesvriendin de mensen gebeld die geen mail hebben. Wat denk je kreeg ik een mail dat er een overboeking was gedaan en wij toch niet het huis konden huren. Er was nog wel een weekend vrij in april en dat hebben we dus maar genomen. Maar ja in april huren is wel een stuk duurde dan april, dus dat was wel een bijkomend probleem. Ook dat werd opgelost want omdat zij een boekingsfout hadden gemaakt mogen wij het huis huren tegen de prijs van maart, goed toch J
Maar het mooiste komt nog.......toen de rust weer terug kwam in mijn hoofd, na al het geregel......besefte ik mij opeens dat wij dan op de sterfdag van Corina op Texel zijn! Nou dat kan geen toeval zijn, dit heeft gewoon zo moeten zijn denk ik. In gedachten zie ik Corina daar boven op haar wolkje zitten met een grote smile op haar gezicht en dat zij alles van daaruit mee zit te regelen, denken jullie ook niet ?!?! Ik krijg weer kippevel als ik het zo zit te vertellen, zo bijzonder vind ik het. Voor volgend jaar heb ik dus al iets om naar uit te kijken. Wel vreemd hoor want dan woon ik dus in mijn appartement in Etten-Leur en dat kan ik mij nu nog helemaal niet voorstellen. Het lijkt nog zo ver weg maar stiekemweg komt het toch aardig dichtbij!
Even denken of er nog meer te vertellen is........hoe het met het bloed in mijn urine is weet ik niet. Binnenkort nog maar eens een keer urine na laten kijken. Maar ja veel nut heeft het niet want ze doen er toch niets aan. Maar ik denk dat het wel goed is om in de gaten te houden en dan kan ik straks de uroloog ook precies vertellen hoe en wat. Met mijn buikpijn gaat het een stuk beter nu ik de hormoonpil slik. Als ik nu met de scootmobiel ga rijden voel ik geen buikpijn meer en dat heb ik twee jaar lang gevoeld. Vreemd is het dan als je het ineens niet meer voelt hoor!
Ik merk ook dat het mij rustiger maakt nu ik die buikpijn niet meer zo voel. Ik heb me al die tijd toch wel ongerust er over gemaakt en je gaat je ook van alles in je hoofd halen zeker m.b.t de kanker want dat heeft echt een hele grote impact op je leven zeg. Ik mankeer van alles maar het moeilijkste om mee om te gaan vind ik toch de kanker, het maakt je zo onzeker. En ik zei vorig jaar wel mooi:"ik laat me er niet gek door maken" maar ook al wil je dat niet, het gebeurd toch. Nu voel ik me weer rustiger worden maar ik weet nu al dat het in november als ik weer door de CT-scan moet, weer begint te rommelen in mijn hoofd. Dat duurt nog twee maanden dus nu nog maar niet aan denken en proberen te genieten en nog maar 28 dagen en dan gaan we naar Lourdes JJJ
Zo en nu ga ik er maar eens mee stoppen want het wordt wel een heel lang "even kletsen" verhaal J





Het stralende bruidspaar
Zondag 9 September 2007: Bruiloft
De bruiloft vrijdag van Marjan en Stephan was heel mooi, we hebben er volgens mij allemaal van genoten. De Huwelijksinzegening in de kerk leverde niet alleen het bruidspaar natte ogen op maar ik zat ook regelmatig met blinkende ogen en volgens mij was ik niet de enige. Ik had trouwens geluk want Marjan en Stephan trouwde in een oud, klein kerkje langs de Maas. Ik had niet verwacht dat daar een ringleiding in zou liggen, maar probeerde het toch even uit en tot mijn verbazing was er een ringleiding. Het klonk wel wat krakerig en brommerig maar het was best goed te volgen. Later hoorde ik dat ik echt gelukt had want de mensen die goed konden horen, hadden het niet goed kunnen volgen. Nu was ik eens in het voordeel J 
Na de kerkdienst is er een groepsfoto gemaakt van het bruidspaar met alle mensen die in de kerk zaten en ik kan vertellen dat dit er heeeeeeeeel veel waren. Daarna naar de receptie, die heel goed verzorgd was en waar we met onze Lourdesclub bij elkaar zaten en ik met sommige van hen even heb kunnen kletsen. Het was echt weer eens een leuke dag J
Gisteren een dagje op bed gebleven want mijn stuit was door de lange zit van vrijdag weer een beetje stuk gegaan, terwijl ik toch het AD-kussen heb gebruikt. Ik was ook wel flink moe,dus een dagje bedrust was wel lekker. Vandaag ben ik nog een beetje van het padje af want ik loop overal tegenaan met de rollator............
Ik lijk wel stomdronken J maar dat komt allemaal wel weer goed......niet zeuren maar doorgaan!!


Donderdag 6 September 2007: Jeugdfoto
Gisteren ben ik bij de Orthopedisch schoenmaker geweest om nieuwe steunzolen aan te laten meten. Hierdoor moest ik er ineens weer aan denken dat ik een poosje geleden mijn jeugdfoto's had ingescand. Ik heb mijn steunzolen nodig voor enorme platvoeten.....met een heel mooi en net woord platypodie.......dat klinkt al veel interessanter J  en voor mijn hypermobiliteit waardoor ik snel door mijn enkels ga. Ik loop nu niet meer zoveel, maar zonder steunzolen kan ik helemaal niet lopen en aangezien ik deze al een poosje heb, is het hoog tijd voor een paar nieuwe.
Ik zat er een beetje over na te denken en toen moest ik dus ineens weer aan de foto's denken. Ik heb een foto van toen ik 5-6 jaar was en daar kan je mijn hypermobiliteit of lenigheid, het is maar hoe je het noemt .....HMS kan ook nog dat klinkt ook wel interessant maar wil niets anders zeggen dan HyperMobiliteit Syndroom.
Nou genoeg interessant gedaan voor vandaag, het ging om deze foto,leuk toch J
Ben ook bij de audicien geweest voor de aanvraag van een nieuw waarschuwingssysteem voor de bel. Dit voor straks in mijn appartement. Anders staan jullie straks beneden aan de deur te bellen en wordt er niet open gedaan omdat ik de bel niet gehoord heb, dat moeten we niet hebben natuurlijk. Ik ben wat vroeg met de aanvraag maar meestal gaat er zoveel tijd overheen voor je zoiets ook daadwerkelijk in huis hebt, vandaar dus. Ik kan het maar hebben!

Morgen de bruiloft van onze Lourdesvrienden Marjan en Stephan. Ik heb geprobeerd deze week energie te sparen maar of het geholpen heeft??? Ga er gewoon lekker naar toe en zie wel hoe het gaat. Er komen veel Lourdesvrienden en ik vind het hartstikke leuk om iedereen weer even te zien. Waar een wil is, is een weg!! En vaak is het zo dat als je een leuke afleiding hebt je alle pijntjes en kwaaltjes ook even vergeet, zo is mijn ervaring. Daarna voel je ze dan wel dubbel maar dat is niet erg, als het maar leuk geweest is!!!


Maandag 3 September 2007: Bloemencorso
Eindelijk heb ik weer eens iets leuks gedaan want het is gelukt om gisteren naar het Bloemencorso in Zundert te gaan. Ik had zaterdagavond al naar het weerbericht gekeken en volgens Gerrit Hiemstra zou het hier de hele dag mooi weer zijn. Wat denk je....kwam ik gisterochtend uit bed, doe mijn gordijn open en wat zie ik......regen L  Daar gaat het corso, dacht ik ....... maar gelukkig knapte het weer later op de ochtend op en gistermiddag scheen het zonnetje lekker. Dus wij gistermiddag op pad - met een extra pijnstiller achter de kiezen - richting Zundert om 's werelds grootste Dahlia bloemencorso te aanschouwen J  Zundert ligt niet zo ver van ons af, een kwartiertje rijden maar dus dat valt mee. Margareth heeft mij met haar eigen auto opgehaald en het was in Zundert even kicken want dankzij mijn Gehandicapten Parkeerkaart, mochten wij overal doorrijden en konden we heel dicht bij de route parkeren. Wij hebben samen als twee kleine kinderen in de auto zitten glunderen om dit voorrecht JJJ  Dit was de eerste keer dat we gebruik konden maken van de parkeerkaart en het is echt gaaf als alle wegversperringen voor jou open gemaakt worden, zodat je door kan rijden, en alle andere auto's achter moeten blijven. We voelden ons net een paar VIP-figuren......de bodyguards ontbraken nog hahahaha   Het was wel heel erg druk langs de route maar we hadden geluk want we hadden vrij snel nog een vrij plekje bemachtigd. Net voorbij een bocht waar we de wagens goed aan zagen komen en ik kon er ook lekker foto's maken. We konden de wagens zelfs aan beide kanten bekijken. Als ze aan kwamen rijden de ene kant en als ze ons voorbij reden de andere kant! Er was wel veel lawaai door de vele mensen, commentaar uit de luidsprekers en de fanfares die tussen de stoet liepen. Het was een beetje teveel geluid voor mijn koppie om te verwerken dus heb ik mijn CI maar uitgezet. Het commentaar uit de luidsprekers kon ik toch niet verstaan, dus dat maakte niet uit. En ondanks dat ik niets kan horen zonder CI, kon ik toch de drumbands 'horen'. Het lijkt dat als ik de CI af heb, het geluid van drums veel harder in mijn lijf te voelen is. Door het trillen van de drums in mijn lijf, kon ik het ritme er van voelen en was het net alsof ik ze wel hoorde. In gedachten denk je automatisch het geluid erbij.....een hele aparte gewaarwording is dat hoor!! Nou en ook zonder geluid kan je vreselijk genieten van het bloemencorso want het is echt een pracht om te zien. Ik heb er van genoten en het zonnetje scheen heerlijk. Ik heb mijn jas zelfs uitgedaan omdat het zo lekker warm was in het zonnetje......wat wil je dan nog meer, dat is toch genieten!! Dankzij de pijnstilling is het met de pijn ook vrij goed gegaan. Verder ga ik deze week mijn energie sparen om vrijdag naar de bruiloft te kunnen gaan.


Eerste prijs: Olifant

Tweede prijs: Vissenkom

Derde prijs: Kip en ei


Vrijdag 31 Augustus 2007: WMO
We hebben bericht gekregen dat we er 3 uur hulp per week bij krijgen en dat al per 1 september, goed hé J  We gaan nu van 4 uur naar 7 uur hulp per week. Als ik straks uit huis ga dan moeten we dat doorgeven en dan krijgt mijn vader waarschijnlijk nog extra hulp erbij. Ik moet zeggen dat mij dit wel een geruster gevoel geeft met het oog op mijn verhuizing.
Even denken wat ik nog meer voor nieuwtjes heb......... woensdag ben ik nog even bij de huisarts geweest om urine na te laten kijken. En weer zat er bloed bij mijn urine  K  Maar er is geen verdere aktie nodig. Ik moet het goed in de gaten blijven houden en aan de bel trekken als ik meer klachten krijg. Als het zo blijft dan wachten we af tot de controle-CT-scan in november en als ik meer klachten krijg dan bekijken we dan wat te doen.
Verder is er weinig gebeurd deze week. Ik ben eindelijk aan het Lourdesboekje begonnen want dat wordt nu toch hoog tijd.....over 6 weken vertrekken we al naar Lourdes!  Met mijn lijf gaat het niet zo heel lekker, maar dat zijn we gewend hé. Met de buikpijn gaat het nu wel iets beter trouwens. Ik heb deze maand niet die hele heftige buikpijn gehad alleen zeurt het nog wat, de ene keer erger dan de andere keer. Ik heb de laatste weken weer wel heel veel last van de pijn in mijn linkeroor/achterhoofd. Daarvoor ben ik vorige week gestart met andere pijnstilling maar deze hebben een inwerktijd van 2-3 weken, op dit moment merk ik er nog niet veel verbetering van. Is nog te kort denk ik om het al te merken. De pijn trekt dan door naar mijn schouders en maakt ook nog eens dat ik nog sneller moe wordt dan anders. Dat is wel balen maar ja wat doe je er aan..........veel rusten en af en toe eens lekker flink balen van alles.
Nou.....dat is zo'n beetje al het nieuws denk ik. Er gebeurd de laatste tijd niet zo heel veel, dus ik doe niet zoveel schrijfstof op. Komende week heb ik ook geen druk programma hoor. Als het zondag een beetje goed weer is dan willen we even naar het Bloemencorso in Zundert gaan kijken. En vrijdag is een leuke dag want dan trouwen twee Lourdesvrienden Marjan en Stephan en als het allemaal mee zit dan wil ik daar heel graag naartoe gaan. Dan hebben we meteen een kleine Lourdesreunie op de bruiloft, kunnen we alvast in de stemming komen voor de Lourdesreis van oktober  J


Vrijdag 24 Augustus 2007: Stoel en WMO
Afgelopen maandag is de meneer van de sta-op-stoel geweest i.v.m. de aanpassing van een anti-doorzitkussen. Zijn advies is niet alleen een AD-kussen maar de hele matenverhouding van mijn stoel klopt volgens hem niet. Mijn zitkussen is te kort en dat gaan ze verlengen. Als het verlengd is dan wordt de druk op mijn billen ook automatisch beter verdeeld volgens hem want nu is de zitting een stuk te kort waardoor er meer druk op mijn 'tere billekes' komt. Het beenstuk wordt ook een stukje verlengd en de armleuningen moeten een stukje hoger want die staan volgens hem ook iets van 3cm te laag. Een hele stoel-metamorfose gaat dat dus worden!!! De meneer die mijn maten opgenomen heeft toen deze stoel aangepast is, heeft dat toentertijd dan niet goed Er wordt nu een offerte opgemaakt en naar de zorgverzekeraar gestuurd. Dan moeten we eerst wachten op toestemming. Hij verwacht dat dit 2-3 weken duurt (vakantietijd) En zodra de toestemming binnen is kunnen zij aan de slag.
Vanmorgen hebben we bezoek gehad van een mevrouw van de gemeente van de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Zij kwam naar onze thuissituatie kijken i.v.m. de huishoudelijke hulp die we nu hebben via het PGB (Persoons Gebonden Budget). Ze heeft ons het hemd van het lijf gevraagd en gaat nu alle informatie verwerken en daarna kan zij berekenen of wij voldoende uren hulp krijgen of misschien voor meer uren in aanmerking komen. We hebben wel een goed gevoel over het gesprek, ben benieuwd naar de uitkomst!!
Verder heb ik deze week alle papieren die noodzakelijk zijn voor de aanvraag van de verlenging van de CIZ-indicatie voor 24-uurs zorg i.v.m. het zorgappartement, ingevuld en op de post gedaan. Dat geeft ook weer een gerust gevoel dat dit allemaal de deur uit is en nu in behandeling genomen gaat worden. Dat kan overigens best lang duren hoor omdat ze bij het CIZ een hele grote achterstand hebben. Maar ik heb de papieren in elk geval ruim op tijd verstuurd.
Over het zorgappartement ben ik nog niet veel wijzer maar ik weet inmiddels dat ze willen proberen om in september afspraken te plannen voor verdere informatie en gesprekken. Bij de bouw ben ik al even niet meer geweest. Ik zal vanmiddag eens even die kant op rijden want het is nu mooi weer. Ik ben benieuwd of er iets te zien is want ze zijn nu vooral binnen met de afwerking bezig en daar zie je vanaf de buitenkant niet veel van K


Vrijdag 17 augustus 2007: Eindelijk bericht
Het was wat deze week hoor........ik heb heel de week zitten wachten op bericht van de huisarts/uroloog. Pas vandaag heb ik bericht gekregen. De huisarts is heel de week telefonisch contact aan het zoeken geweest. Steeds als zij belde was de uroloog er niet maar vanochtend hebben ze elkaar dan eindelijk gesproken.
De uroloog had mijn dossier er bij gepakt en kon daarin geen aanwijzingen vinden dat er iets ernstigs aan de hand zou zijn. Hij kan het bloed in mijn urine ook niet verklaren maar denkt dat er misschien toch weer een onsteking zit of gezeten heeft. In november moet ik weer door de CT-scan dus voorlopig wil hij even afwachten. Mocht ik meer klachten krijgen dan moet ik bij de huisarts nogmaals mijn urine na laten kijken en afhankelijk van de uitslag bespreken we dan weer verder wat te doen.
Ik ben zelf wel blij dat ik weer niet allerlei onderzoeken moet ondergaan. Daar was ik wel een beetje bang voor dat ik weer door 'de molen' zou moeten. En zoals mijn huisarts ook zegt: "Steeds maar dokteren en onderzoeken maakt je ook ziek."
Mijn bloeduitslagen geven ook geen aanwijzingen dat er iets ernstigs aan de hand is........dus we kunnen weer rustig ademhalen pffffttt
Dan ben ik gisteren nog naar de oogarts geweest. Gewoon routine-controle, stelde verder niets voor hoor. Ik moet over 2 maanden terug komen en de oogarts verwacht dat mijn lens dan weer vernieuwd moet worden. Daar keek ik wel even van op want volgens mij heb ik deze nog niet zo lang. Volgens de oogarts moet hij elk half jaar vernieuwd worden. Nou die andere lens heb ik meer dan een jaar gedragen.......die irriteerde de laatste maanden wel. Dan is dat de oorzaak daarvan dus geweest, dat hij niet tijdig vervangen was. Ik moet 6 november terug....dat is over goed 3 maanden want in oktober is de oogarts op vakantie en ikzelf trouwens ook want dan ga ik naar Lourdes!!!!! Nog maar twee maandjes en dan is het eindelijk zover. Het is hard nodig hoor om weer even op krachten te komen!!
Deze week heb ik ook bericht gehad dat ze a.s. maandag naar mijn sta-op-stoel komen kijken i.v.m. aanpassing van een AD-kussen. Om 9 uur komen ze al, vroeg opstaan voor mij want meestal ontwaak ik pas rond die tijd J
Dat is een beetje het nieuwsoverzicht van deze week J  nu weer afwachten wat de komende week brengen gaat!?!?


Vrijdag 10 Augustus 2007: Ben er weer
Neenee, ik ben niet op vakantie geweest, ook niet onverwachts in het ziekenhuis gelegen of te ziek om te schrijven......mijn computer was gecrasht K
Mijn grote computer begaf het twee weken geleden en wilde niet meer doen dan een zwart scherm aan mij tonen. Tja daar kom je niet ver mee. Gelukkig had ik nog wel een werkende laptop maar alle gegevens van mijn website en ftp-programma (waarmee je de website op internet zet) staan op mijn grote computer. Zodoende kon ik geen verhalen in mijn logboek plaatsen, erg hé K
De computer is twee weken in het "computer-ziekenhuis" geweest en van top tot teen nagekeken en nu genezen verklaard. Hij mag weer volop belast worden dus mensen.......ik kan weer verhalen vertellen hiephoi J

Waar zal ik eens mee beginnen dan.........bij het begin maar denk ik hahaha.....eens even kijken waar ik gebleven was met vertellen...
De gynaecoloog......ik slik nu twee weken de medicijnen maar mijn buik blijft nog wel zeuren al lijkt het er de laatste dagen op dat het iets beter gaat. Maar ik durf nog niet te hard te roepen hoor.
Met mijn stuit gaat het gelukkig weer de goede kant op. Hij is weer dicht maar nog wel erg rood, het is dus nog wel oppassen geblazen. Ik moet er heel goed op letten dat ik niet te lang achter elkaar in mijn stoel zit maar elk half uurtje even omhoog om - al is het maar - een rondje om de keukentafel te lopen. Elke 3 dagen wordt mijn stuit nu behandeld met Cavilon-spray. Dat is een speciale spray waardoor er a.h.w een beschermlaagje op je huid komt.
De ergotherapeute heeft inmiddels ook telefonisch contact gehad met de leverancier van mijn sta-op-stoel i.v.m. aanpassingen aan de zitting. Maar zij kunnen pas vanaf 20 augustus komen kijken i.v.m. de vakantietijd. Och dat is het ook al over een dikke week, dus valt mee.

Dan heb ik weer wat anders......jajaja...... Afgelopen dinsdag mailde mijn huisarts dat ik nog een keer urine na moest laten kijken. Vorige week was dat op advies van de gynaecoloog ook gedaan en toen zat er bloed in en dat hoort niet. Woensdag ben ik dus maar weer met mijn potje urine naar de praktijk geweest. De assistente heeft het nagekeken en er zat weer bloed in.(met mijn 'blote oog' overigens niet te zien) De assistente heeft eerst met haar collega overlegd en toen kwam ze vertellen dat ik moest wachten omdat zij met de huisarts moesten overleggen. Toen heb ik iets van 20 minuten moeten wachten en werd toen opgehaald door de dokter en meegenomen naar de spreekkamer. Daar kreeg ik te horen dat ze al met het ziekenhuis gebeld had want het is niet goed dat er bloed in mijn urine zit, dat komt van de nier en dat moet dus niet. Ze had daarom naar mijn uroloog gebeld maar die heeft deze week nog vakantie en komt volgende week weer terug. Dus volgende week gaat ze hem weer bellen en dan mailt ze mij wat er verder moet gebeuren. Spannend dus weer wat me nu weer te wachten staat. O ja ik heb geen urine-infectie alleen bloed erbij. Ik hoop niet dat er iets met mijn nier aan de hand is want ik heb er nog maar eentje en die moet het wel blijven doen als het even kan. Wie weet blijkt het straks "een storm in een glas water" te zijn en valt het mee (hoop het)

Inmiddels zijn we weer twee dagen verder en ben ik van mijn eerste schrik bekomen en heb alles wat laten bezinken. Ik heb er zelf eerlijk gezegd een goed gevoel over en denk niet dat er iets aan de hand is. Denk dat mijn huisarts gezien mijn achtergrond het zekere voor het onzekere wil nemen en daarom wil overleggen met mijn uroloog. Ik zie zelf geen bloed in mijn urine en dat was vorig jaar met de nierkanker wel anders, toen plaste ik bosbessensap, zo rood. Afgelopen jaar ben ik al naar zoveel dokters gelopen met allerlei klachten en elke keer was ik bang dat ik slecht nieuws zou krijgen, maar het viel steeds mee. Zal je zien dat dit nu weer zo is hoor!! Wie weet misschien een klein niersteentje dat een beetje zit te irriteren, zou ook kunnen!?
Tot slot is er gisteren bloed geprikt gewoon algemene controle. Dat was alweer eventjes geleden, vandaar. Volgende week hoor ik daar ook de uitslagen van. Dan ben ik nu helemaal bijgekletst geloof ik en zijn jullie weer helemaal 'up-to-date' J


Zaterdag 28 Juli 2007: Drukke dag
Zo, hier ben ik weer! Gisteren dus naar de gynaecoloog geweest en hij heeft een inwendige echo gemaakt en geen afwijkingen gevonden. Op zich dus goed nieuws maar ook een beetje dubbel want waar komt de buik/rugpijn dan vandaan??
De gynaecoloog dacht misschien door de blaasontstekingen. Maar dat is niet want toen de urine schoon was had ik toch nog heel erg pijn.
Toen dacht hij nog even aan mijn darmen......eigenlijk wist hij het ook niet goed.
Waarschijnlijk heeft het met mijn cyclus te maken en daar kon hij hormonen voor geven, dat helpt meestal goed. Maar hij was daar bij mij niet zo voor. Door de hormonen wordt je zwaarder en ik ben al zwaar. Bovendien ben ik sinds november 26 kilo afgevallen en het zou vreselijk jammer zijn als ik nu door het slikken van hormonen weer zwaarder gaat worden. Een ander probleem is dat je een vergrote kans op trombose hebt. Daar ik al heel weinig beweging heb,is dat voor mij een extra groot risico. Als ik jong, slank en gezond was, dan had hij geen enkele twijfel en meteen voorgeschreven maar nu niet. In eerste instantie was zijn advies om het nog even aan te kijken. Na wat verder gepraat/overleg is toch besloten om een hele lichte hormoonpil voor te schrijven, die heeft weinig bijwerkingen. Als de pijn inderdaad door mijn cyclus veroorzaakt wordt zou het met deze pil beter moeten gaan. Over twee maanden moet ik weer terug komen en dan kijken we verder hoe het gaat.
Ik was net een dik half uurtje thuis en toen kwam de ADL-specialiste van de thuiszorg om naar mijn stuit te kijken en een behandelplan op te stellen. Zij had ook een ergotherapeute meegenomen om te zien wat zij voor mij konden doen om erger te voorkomen. Toen bleek dat het AD-kusssen dat ik maandag heb gekregen, geen goed kussen voor mij is. Ik heb nu een gelkussen gekregen en we hopen dat het hiermee beter gaat.......ze houden mij in elk geval in de gaten dus er word nu goed voor mij gezorgd!
Daarna moest ik nog naar de apotheek voor de medicijnen en zo was het alweer eind van de middag en was ik kei en kei kapot. Gisteravond lag ik al heel vroeg op bed en ben er vandaag pas met de middag uitgekomen maar ben nog moe K


Donderdag 26 Juli 2007: Stuit
Nou.....ik heb weer iets hoor......het zal niet waar zijn hé !!!
Ik heb al een poosje last van mijn stuit, zo dat ik soms niet meer wist hoe ik moest gaan zitten. Dat werd steeds erger en zondag had ik er zoveel pijn aan dat ik maandag maar eens wat aktie ben gaan ondernemen. Zo heeft mijn broer een AD-Kussen bij de thuiszorg gehaald (AD= Anti-Decubites oftewel doorlig/zit)  De thuiszorg stuurt nog een ADL-specialiste op mij af (ADL= Algemeen Dagelijkse Levensbehoeften) Zij gaat kijken wat er moet gebeuren om erger te voorkomen.
Ik heb ook gemaild met de leverancier van mijn sta-op-stoel en zij sturen binnenkort een adviseur langs om mijn situatie te beoordelen en of het nodig is om mijn stoel aan te passen met eventueel een ingebouwd AD-kussen. Dan nog een mail naar Mediplus om ook naar mijn rolstoel te kijken. Ook omdat ik heel snel pijn krijg en moe wordt in de rolstoel. Ik krijg de laatste tijd steeds meer/sneller last van mijn vermoeidheidsproblemen L  Zo zou ik gisteren bijvoorbeeld een middagje gaan shoppen met Wil. Nou.......we waren nog geen uurtje in het winkelcentrum en ik was al helemaal doodop en we hebben de taxi maar gebeld om ons weer op te komen halen. Echt balen dat het steeds slechter gaat en ik zo weinig kan K
Gisteren ben ik naar de huisarts geweest voor mijn stuit en nog wat andere dingen die besproken moesten worden.
Mijn stuit ligt dus open en ik heb nu een speciale anti-doorlig-zalf gekregen......dat wordt dus flink smeren om erger te voorkomen. Ik hoop dat het weer snel dicht gaat want ik heb 'vroeger' op mijn werk genoeg doorligwonden gezien en daar zit ik dus echt niet op te wachten om die zelf te krijgen!! Er is ook zo weinig alternatief want ik kan zo weinig anders dan zitten. Het is een rondje om de keukentafel (bij wijze van spreken) met de rollator maar verder is alles wat ik doe zittend. Ik kan wel naar buiten gaan om een eindje te rijden maar dan zit ik op de scootmobiel. Ga ik een dagje uit dan zit ik in de rolstoel. Ga ik bij iemand op visite dan zit ik eerst in de auto en daarna op een stoel. Als ik kook dan zit ik op de rollator voor het fornuis want lang staan kan ik niet..................tja en ga zo maar even door, weinig alternatief dus. Ik zit zo'n 10-12 uur per dag en mijn conditie is 0,0 dus vandaar dat mijn lichaam het op een gegeven moment niet meer op kan vangen en er steeds meer mankementen komen * sniksnik*.
De komende dagen moet ik wat extra op bed rusten in zijligging en goed smeren om zo mijn stuit te ontlasten en te genezen.
Oja nog even over mijn rolstoel. De stoel is een klein beetje achterover gekanteld zodat ik niet zo gedwongen rechtop zit maar een klein beetje achterover. Die houding ontlast vaak de rug en stuit een beetje extra. Dat moet ik even uitproberen hoe dit zit.
En hij doet een aanvraag weg voor een anti-doorzitkussen. Dat moet via de gemeente (WMO) want die moeten eerst toestemming geven omdat zij zo'n kussen moeten vergoeden. Daar kan dus wel weer een tijdje overheen gaan. Misschien dat het nu iets sneller gaat omdat we een traject overgeslagen hebben. Normaal gesproken moet ik eerst een aanvraag doen bij de WMO en dan krijg ik formulieren toegezonden om in te vullen en te retourneren. Als die brief eindelijk bij de juiste man/vrouw op het bureau komt, krijg ik daar weer bericht van en schakelen zij de adviseur van mediplus in. Die komt dan kijken en doet de aanvraag. Nu heb ik dus het eerste traject overgeslagen en dat scheelt 2-3 weken. (denken wij)
En morgen het bezoek aan de gynaecoloog. Ik ben reuze benieuwd wat die te vertellen heeft. Hij zal wel vreemd opkijken dat ik weer kom denk ik. Jullie lezen morgen of overmorgen vast wel hoe het gegaan is J


<
Vrijdag 20 Juli 2007: Kat met CI
Er is weinig nieuws vanuit Huize Kapitein. Er is niets bijzonders gebeurd en ik vermaak me nog steeds uitstekend met de tour.  Van borduren is deze week weinig terecht gekomen, heb meer op de computer zitten rommelen met mailen en het Hyven.  Ik heb een BAHA-Hyves opgericht en daarover stond een stukje in de BAHA-nieuwsbrief die door Cochlear (maker/leverancier van de BAHA) een paar keer per jaar verstuurd wordt naar alle BAHA-dragers.  Dat was een leuke opsteker voor mij en ook een leuke reclame ........het leverde een aantal nieuwe leden op waardoor ik meteen extra werk had op die Hyves.  Maar wel heel leuk hoor J
Ik had de smaak te pakken en heb ook maar meteen een Conny-Hyves opgestart.  Dat is grappig hoor want daar kunnen alleen mensen die Conny heten lid van worden.   We zijn nu met 36 Conny's, grappig hé. Stelt verder niet veel voor hoor, gewoon voor de gein en ik ben er lekker door bezig J
Mijn bezoek aan de gynaecoloog begint ook dichterbij te komen............aanstaande vrijdag al dus ik kan nu af gaan tellen.  Ik blijf last houden van het gezeur in mijn buik/rug en ben heel benieuwd of er iets uit gaat komen bjij de gynaecoloog of dat hij net als vorig jaar september, niets kan vinden?!
Dan heb ik ook nog iets grappigs. Het moet echt niet gekker worden want mij bereikte het nieuws dat een dove kat een CI heeft gekregen.  Zal even opschrijven wat er in het artikeltje stond:
"Op de foto de kat 5 maanden na de operatie. Ze draagt het apparaat 8 uur per dag, 5 dagen per week. Veel witte katten worden doof geboren en staan model voor de studie van erfelijke doofheid. Met het implant komt de kat als men ze roept en bewijst door haar gedrag dat ze kan horen".   (bron: www.dovennieuws.eu)     Wat vinden jullie daar nou van??


De kat met CI


Vrijdag 13 Juli 2007: Tour en borduren
Mooie datum vandaag om iets te schrijven........vrijdag de 13e.....uitkijken dus iedereen.....niet onder ladders doorlopen J
Ik heb weinig bijzonders te vertellen want het is heel saai bij mij hoor......eigenlijk niks voor mij geloof ik saaiheid......zal dus eens iets vrolijks proberen te vertellen. Ik kom momenteel mijn tijd door met het kijken naar de Tour de France. Ik ben sinds mijn jeugdjaren (lang geleden) al tourfanaat en volg de Tour dus al jaaaaaaaaaaaren. Het is niet alleen leuk om de wedstrijd te volgen maar ook de omgeving waar de Tour doorheen rijdt is vaak mooi om naar te kijken, vooral als ze in de bergen zijn (morgen). En wat ik ook heel erg mooi vind is de 'billenparade' ...... wat dachten jullie van die lekkere kontjes in de strakke wielrenbroekjes hahahaha....genieten hoor K   De komende twee weken zit ik dus aan de buis gekluisterd.
Verder vermaak ik mij ook met mijn borduurwerk.....jaaaa ik ben weer aan het borduren geslagen. Dat heb ik altijd heel veel en graag gedaan. Door mijn oogproblemen lukte het alleen niet meer. In 2001 of 2002 was ik begonnen aan een schilderij met zonnebloemen. Ik was er al een eind mee op stap maar toen begonnen mijn oogproblemen weer op te spelen en sinds die tijd lag het borduurwerk in de kast. Ik heb het nog eens tevoorschijn gehaald maar toen wilde het niet lukken. Nu met het vooruitzicht van mijn huisje, wilde ik het graag afhebben. Het is een mooi schilderij en het lijkt me leuk om straks in mijn huisje op te kunnen hangen. Ik was al op zoek geweest naar iemand die het voor mij af kon maken maar toen toch eerst zelf nog eens geprobeerd. En tot mijn grote verwondering lukt het me. Aan tafel borduren dat lukt niet want ik moet steun voor mijn hoofd hebben, anders kan ik niet goed kijken doordat mijn oog dan onrustig is. Dus nu zit ik in mijn stoel te borduren. Zet de stoel een beetje naar achteren en dan heeft mijn hoofd steun waardoor het kijken beter gaat en dan lukt het dus....... al gaat het niet zo snel als ik zou willen. Maaaaaaar......denk ik dan.....al is het dat ik 20 kruisjes borduur op een dag, dan ben ik toch weer een stukje verder gekomen. En met alle beetjes bij elkaar komt het werk uiteindelijk toch klaar!! Dan kan ik straks vol trots zeggen dat ik het helemaal zelf voor elkaar heb gekregen en is het mijn eigen schilderij. Niet gek toch als je maar een gezichtsvermogen van 35% hebt - mét bril 50% - dat ook nog eens onrustig is!
Dat is waar ik op het moment mijn dagen mee doorkom.......de tour en het borduurwerk.
Voor de scootmobiel is het nog geen mooi weer geweest........komt er wel aan volgens de weersverwachting.
Mijn buik/rug blijven zeuren. Vanmorgen had ik weer flink veel pijn, gelukkig is het nu een beetje aan het minderen.....mede dankzij pijnstillers. Ik heb er mijn eigen theorie over maar daar zal ik jullie maar niet mee lastig vallen, misschien klopt mijn theorie helemaal niet. Ik denk nogal veel en vaak zelfs té veel..........ik had de huisarts vorige week al om een anti-denkpilletje gevraagd J   die pilletjes moeten alleen nog uitgevonden worden, bestaan nog niet.
De pijn houdt me wel tegen om te gaan scooteren omdat het niet zo lekker voelt als ik op de scootmobiel zit. Ieder kuiltje of hobbeltje voel ik door mijn lijf heen gaan en dat is niet zo fijn. Ik hou het voorlopig maar even bij kleine stukjes. Ik heb toch geen tijd nu ik Tour moet kijken J
Op de planning staat ook nog het maken van een Lourdesboekje voor onze groep om straks tijdens de Lourdesreis in oktober te grbuiken. Nog 3 maanden.....ik ben al aan het aftellen J   En als ik naar Lourdes ben geweest dan komt mijn huisje en de verhuizing ook heel dichtbij!! Maar ik moet eerst nog zorgen dat mijn indicatie verlengd wordt en dus geldig is. Dat komt wel goed hoor.


Conny aan het borduren

Zover ben ik al

En zo moet het worden


Donderdag 5 Juli 2007: Uitslag kweek en huisarts
Gisterochtend hebben we gebeld met het ziekenhuis voor de uitslag van de urinekweek en deze is eindelijk GOED!! Na 4 antibioticakuren is de blaasontsteking dan eindelijk onder controle pffffffftttttt
Gistermiddag weer naar de huisarts voor mijn buikpijn en rugpijn. De huisarts heeft mij onderzocht en nu blijkt dat de pijn vanuit de baarmoeder komt en daar kan de huisarts niet inkijken dus mag ik weer naar de Gynaecoloog toe K   Ik vind het niet leuk om daarheen te gaan en weer die vervelende onderzoeken over me heen te krijgen. Maar aan de andere kant stelt het me wel gerust dat er nog eens naar gekeken wordt. Ik denk zelf niet aan iets ernstigs maar meer richting een ontsteking omdat de pijn wel iets lijkt op die van februari. Alleen deed toen heel mijn buik zeer en nu is het alleen de onderbuik en onderrug. Misschien toch een sluimerende ontsteking van die eierstok die in februari ontstoken was??? Op de CT-scan van mei was niets verontrustends te zien dus vandaar dat het mij sterk lijkt dat er iets ergs aan de hand is. Ik had toen ook al deze buik/rugpijn en had nog aan de radioloog gevraagd of hij goed naar de baarmoeder en eierstokken wilde kijken. Dan hadden ze vast moeten zien of er iets mis mee is. Afwachten maar weer, iets anders zit er niet op. Wel spannend hoor ...... wat zal er nu weer op mijn pad komen? Het een is nog niet voorbij of het volgende kondigt zich weer aan K   De pijn is nu gelukkig wel wat minder dan afgelopen weekend en begin van de week. Het is nu wat draaglijker en ik hoop dat dit de komende drie weken nog even zo blijft. Het voelt nu alsof ik moet plassen, poepen en ongesteld worden tegelijk, maar ik hoef geen van drie.....kunnen jullie je een beetje voorstellen hoe dat voelt J
Verder heb ik voorlopig niets op mijn programma staan en van het zorgappartement heb ik ook niets meer gehoord. Ik denk dat ze na de vakantieperiode wel contact op zullen nemen. Ik ben op het moment druk doende om een verlenging aan te vragen van mijn CIZ-indicatie. Deze loopt eind dit jaar af en ik moet wel zorgen dat ik een geldige indicatie heb want anders gaat het hele zorgappartement nog niet door......dat moeten we niet hebben natuurlijk. Er moet nu weer een hoop papierwerk ingevuld worden en gegevens her en der opvragen. Maar dat vind ik beide wel leuk om te doen hoor.....ik schrijf graag J
Ik ben al een poosje niet meer bij de bouw geweest, dus ik weet ook niet hoever het nu staat. Het zou best wel eens wat mooier weer mogen worden en als de buikpijn dan wat mee wil werken, dan kan ik weer eens met de scootmobiel er heen rijden om te gaan kijken.
Gisteren kreeg ik trouwens nog bericht van de verzekering dat zij het politierapport en medisch rapport op gaan vragen en dan kunnen ze gaan kijken wat ze voor mij kunnen doen. Via de rechtsbijstand of waarborgfonds of zoiets kunnen we dan misschien de schade verhalen. De dader is nog steeds spoorloos en zal wel nooit gevonden gaan worden.


Maandag 2 Juli 2007: Jaartje ouder
Zo inmiddels ben ik weer een jaartje en 2 dagen ouder.....en wijzer J
Ik ben stevig verwend en in het zonnetje gezet en heb nog meer kaarten gekregen, daarnet ook weer een hele stapel.....leuk hoor! Alleen werd mijn verjaardag overschaduwd door stevige buikpijn.......durf het bijna niet meer te vertellen want voel me ondertussen zo'n zeurkous.....altijd wel iets met dat lijf van mij K   Ik zal er ook maar niet te uitgebreid op in gaan, weet eerlijk gezegd ook niet waar het vandaan komt .....de blaas geloof ik zelf eigenlijk niet meer zo. Vanochtend heb ik zelf via Teleplus naar het ziekenhuis gebeld om te vragen of ze de uitslag van de urinekweek al hebben. Helaas nog niet, woensdag pas als we de belafspraak hebben. Daarna toch maar de huisarts gebeld voor een afspraak maar daar kan ik woensdagmiddag pas terecht.....schiet niet op dus.
Hopelijk zakt de pijn nog wat af en is het snel woensdag en dan maar verder zien wat de artsen zeggen. Ik duik dadelijk na het avondeten mijn bed in. Het is raar, maar als ik lig dan heb ik bijna geen last van mijn buik of rug. Zodra ik opsta begin het lieve leventje en als ik ga zitten dan lijkt het of er messen uit mijn stoel steken waar ik op ga zitten aaaaaaauuuuuwwww K   Ik maak me eerlijk gezegd wel zorgen en ik hoop dat het iets simpels is ....maar ikke en simpel......past dat wel bij elkaar ??!!!


Vrijdag 29 Juni 2007: Weer allerlei vertelsels
Volgens mij kan ik weer hele verhalen vertellen want ik heb deze week weer van alles beleefd.J
Het was voor mij best een drukke week met tandarts en ziekenhuisbezoeken. Dinsdag in het ziekenhuis is er een nieuwe urinekweek afgenomen en a.s. woensdag krijg ik daar de uitslag van. Voor het zover was dat de kweek genomen kon worden had ik al een heel avontuur beleefd. Eerst kwam de taxi veel te laat waardoor ik dus ook veel te laat in het ziekenhuis aankwam. Margareth zou mij daar opwachten maar was zelf ook iets later dan afgesproken en zij was mij kwijt. Ze dacht dat ik al naar de afdeling was maar kon de afdeling niet vinden en verdwaalde een beetje J  Toen ik eindelijk in het ziekenhuis aankwam, was ik haar kwijt en begreep er ook niets van. Ik heb toen aan de receptionist gevraagd of hij met mijn mobiel haar wilde bellen om te vragen waar zij was en dat ik bij hem zat. En zo vonden we elkaar weer en kwam alles uiteindelijk toch nog goed J
Op de afdeling hoefde we niet lang te wachten. Na het aanmelden werd ik meteen meegenomen en werd de kweek afgenomen, lekker snel dus.
Woensdag had ik weer een avontuur met de deeltaxi......ik was opgehaald maar we moesten nog een mevrouw ophalen. maar onderweg draaide de chauffeur - een manneke van rond de 20 - de versnellingsbak naar de filistijnen. Tijd staan rommelen aan de kant van de weg en toen kreeg hij hem weer een beetje aan de praat. Daarna in een slakkengangetje naar de taxi-centrale gereden, daar waren we gelukkig niet ver vandaan. Daar moest ik overstappen in een rolstoelbus want er was niets anders voor handen. Ik heb een speciale indicatie dat ik niet in een bus vervoerd mag worden omdat ik dan snel ziek word. Maar ja, dit was overmacht en het was niet meer zo ver nar huis. Iets van 8km over asfaltweg. Dus dacht ik: "laat me dat maar doen, dat stukje overleef ik wel in de bus. Nou dat dacht je....hij moest nog steeds die mevrouw ophalen en natuurlijk aan 't ander eind van het dorp...hobbeldebobbel K   Onderweg 2x stoppen voor een lange goederentrein en blokkade op de weg door een betonwagen........de chauffeur steeds sjagrijniger en ik steeds misselijker en een tollende kop. Uiteindelijk veilig thuis gekomen maar was dolblij toen ik in mijn stoel neer kon vallen......wat n avontuur hé J

Gistermiddag weer een ander avontuur. Ik was eerst bij de tandarts geweest en daarna gingen we naar Breda om een nieuwe rollator op te halen. Kom ik daar bij de revalidatiewinkel en ik wil de verwijsbrief van de huisarts geven...........sta ik met een lege envelop in mijn handen K   Begreep er niets van want ik wist zeker dat ik de verwijsbrief er ingedaan had. Maar ja ik word morgen ook al 44 dus wie weet, begin ik al wat te dementeren hahaha. Of de brief moest bij de tandarts zijn blijven liggen want ik had voor hem ook een brief bij en die had hij zelf uit mijn tas gehaald. De receptioniste naar de tandarts gebeld en ja hoor......daar lag de verwijsbrief. Wij blij natuurlijk en zij gevraagd of ze hem door konden faxen maar de tandarts heeft geen fax.....schoot dus niet op. Zonder verwijsbrief mochten ze geen rollator meegeven dus zat er niets anders op dan dat wij weer terug naar Prinsenbeek reden om de brief te halen. Daarna weer terug naar Breda en toen mocht ik wel een nieuwe rollator uitzoeken. Veel keuze was er niet hoor. Van het ziekenfonds mag je kiezen uit twee rollators: een gewone en een lichtgewicht. Maar omdat ik erg veel steun op de rollator, is een lichtgewicht geen optie en werd het de gewone rollator. Ik heb nu wel een andere kleur. Mijn oude rollator is paars en nu heb ik een groene. De oude mocht ik trouwens houden en dat is wel handig. Die kan ik als ik straks verhuisd ben mooi hier thuis laten staan. Als ik dan met mijn scootmobiel naar mijn vader ga dan heb ik hier ook een rollator want anders kan ik niet lopen, dat is ook niet handig natuurlijk.

Zo maak ik heel wat mee in een paar dagen tijd.........zo saai is mijn leven eigenlijk niet, vinden jullie wel?!
Nou en morgen is de grote dag van mijn 44e verjaardag   
Eigenlijk ben ik al heel de week een beetje jarig. Ik heb al een hele hoop kaarten gehad. Daarnet kwam mijn vader met een hele stapel binnen. Dat vind ik nou echt genieten al die kaarten, mijn vader zat mee te genieten toen ik alle kaarten aan het openen en lezen was K   Ik heb ook al verjaardagsvisite gehad en kado's (geld) gekregen......en ik ben nog niet eens jarig, leuk hé!!   Voor het geld heb ik een leuke bestemming want ik wil er een Senseo voor kopen, voor straks in mijn huisje. Als jullie dan op visite komen kan ik een 'bakske' Senseo-koffie aanbieden J  Van mijn vader krijg ik een stofzuiger en verder heb ik mijn uitzet volgens mij compleet. Ik heb die jaren geleden al bij elkaar gespaard en is bijna antiek.....vandaar dat ik nog geen Senseo had, die bestonden in die tijd nog niet hahaha
Mijn verjaardag wordt morgen niet groots gevierd hoor. Er komen wel een paar vriendinnen en familie een 'bakske' drinken, zoals wij Brabanders dat zeggen. Dankzij jullie kaarten voel ik me nu al heel erg jarig. Bedankt allemaal !!!!!!!


Vrijdag 22 Juni 2007: Van alles te vertellen
Volgens mij heb ik vandaag wel een aardig stukje te vertellen..............eens even kijken waar ik zal beginnen.
Ik zal eerst maar vertellen dat we gisteren met de poli urologie hebben gebeld i.v.m. de urineweginfectie. Ik weet niet zeker of de laatste kuur wel geholpen heeft want ik heb nog steeds pijn in mijn rug en buik. Dus als ik daar op af moet gaan dan denk ik dat de infectie nog niet over is.
Ik moet nu dinsdagochtend naar het ziekenhuis en dan nemen ze weer een nieuwe urinekweek af via een katheter. 4 juli moeten we dan bellen voor de uitslag.
Margareth heeft ook meteen gevraagd hoe het met de nieuwe afspraak voor een controle CT-scan zit. Normaal gesproken moet die weer over een half jaar gedaan worden dus in november/december. Maar door het gedoe met de urinekweek vorige keer, is dit er bij ingeschoten. Er is nog niet veel duidelijkheid over geloof ik. We moeten het 4 juli tijdens de belafspraak nog een keer navragen. In de tussentijd vragen zij het na bij de dokter en dan sturen ze de verwijskaart voor de CT-scan op. Beetje onhandig vind ik want ik ben er dinsdag toch dus dan kunnen ze het toch net zo goed dan regelen, dan kunnen we ook meteen langs de röntgen om alles te regelen .......zal wel aan mij liggen....waarom makkelijk doen als het moeilijk kan hé J  Maar even afwachten hoe het dinsdag loopt.
Dan hebben we gisteren eindelijk de parkeerkaart op kunnen halen in het gemeentehuis van Breda - sorry, stadskantoor heet zoiets tegenwoordig J
Aansluitend zijn we even bij de buren van het stadskantoor binnen gelopen en dat is het Chassé Theater. Daar hebben we al kaartjes gekocht voor de musicals Evita en Ciske de Rat. Er komen dit seizoen wel meer musicals, die ook mooi zijn maar ik denk dat musicals zoals Fame en Hair voor mij veel te druk zijn. Het verhaal van Evita en Ciske ken ik goed, dus dat is dan beter te volgen en ik denk dat dit rustige musicals zijn. Dus vandaar dat ik deze twee gekozen heb. Maar het duurt nog eventjes hoor. Evita komt pas in januari en Ciske in april.....dan woon ik al lang en breed in mijn huisje!!!
Wat het huisje betreft......het rot/schuldgevoel t.o.v. mijn vader en broer is weer een beetje weggezakt. Mijn vader zegt er nog steeds weinig over en ik weet dat hij het heel moeilijk vind. Maar hij begrijpt volgens mij wel dat we deze stap moeten nemen. Naar mij toe zegt hij dat niet maar ik heb van mensen uit de omgeving gehoord dat hij dat tegen hen wel heeft gezegd.
Ik begin nu wel meer te genieten van het idee en ik ben ook al druk aan het bedenken hoe ik mijn huisje straks in wil richten.....dat is wel moeilijk hoor.
Woensdagmiddag ben ik met de scootmobiel naar de woonboulevard in Breda gereden (jaja ik tuf weer rond J ) Daar ben ik bij Carpetland geweest voor info over laminaat. Ik heb altijd gezegd dat ik in mijn huisje laminaat wil. Maar ik krijg vloerverwarming in het huisje en sommige mensen zeiden dat daar geen laminaat op kan. Volgens de verkoper kan het wel maar moet er een speciale onderlaag onder. Hij heeft een offerte voor mij gemaakt en dat was wel een prijzig bedrag wat daar uitkwam hoor...poeh!!
Gistermiddag is Margareth met mij nog even langs Roobol gereden en zijn we naar Novilon gaan kijken. Ik had daar van enkele mensen al tips over gehad. In mijn 'boerse opinie' is dit zeil en dat wilde ik eigenlijk niet, net als marmoleum en linoleum. Dat doet mij zo aan ziekenhuizen en verpleeghuizen denken. Als dat in mijn huisje ligt en ik kom thuis dan heb ik straks het gevoel dat ik in het ziekenhuis/verpleeghuis zit......nee, dat wil ik niet hoor K
Gisteren dus naar dat Novilon gekeken en daarvan heb je een uitvoering dan is het net laminaat, was toch best mooi. En volgens de verkoper net zo sterk en beter dan laminaat. Wat voor mij vooral meespeelt is de akoestiek en gladheid. Ik had er woensdagavond zo eens over na zitten denken......laminaat klinkt vaak nogal hol en het is ook erg glad. Als je hoorapparaten draag en zeker met de CI is het heel belangrijk om een goede akoestiek (geluisdemping) te hebben. En met mijn slechte evenwicht is een gladde vloer ook niet zo handig.
Novilon is iets stroever van structuur en het is een soort vinyl dus klinkt niet zo hol. Wat dat betreft denk ik dus dat Novilon voor mij praktischer is. Qua prijs maakt het niet uit of ik laminaat of Novilon neem.....ik neig nu richting Novilon maar ben er nog niet helemaal aan uit hoor J
Bij Roobol ook meteen naar rolgordijnen gekeken. Ik had leuke gezien met een soort schulprand (halve cirkels) aan de onderkant en dan een stok er doorheen. Maar toen de verkoper het boek met rolgordijnen tevoorschijn toverde zag ik ook rolgordijnen met schulprandje zonder stok, en die vind ik ook heel leuk. Daarstraks moest ik even naar de huisarts en onderweg heb ik bij alle huizen naar de gordijnen gekeken hahaha Heb zelfs nog foto's gemaakt om terug te kunnen kijken hoe de gordijnen er uit zien J   Ben nu aan het twijfelen.....schulprandje, roede of rechte onderkant.....als ik het driekhoekvormige appartement krijg, dan zitten er 10 smalle ramen in. Dan wordt zo'n schulprandje misschien wel te druk en kan ik toch beter de rechte nemen?? Ik vind zo'n schulprandje wel vrolijk en speels eigenlijk........een beetje zoals mij hahaha. Tjee, moeilijk is dat dan zeg om een keuze te maken.........maar goed dat ik er nog een half jaar over na kan denken J
O ja, ik was bij de huisarts om een verwijsbrief voor een nieuwe rollator te vragen. Mijn remmen zijn kapot en die kunnen ze wel maken maar dan moet ik het zelf betalen. Maar als ik een verwijsbrief haalde bij de huisarts dan ruilen ze de rollator om en is het gratis......daar heb ik niet lang over na moeten denken. Ik ben meteen naar de huisarts geraced J
Zo, nu heb ik een aardig eindje weggekletst en zal ik er weer eens een eind aan breien. Volgende week krijg ik trouwens een drukke week; maandag en donderdag naar de tandarts, dinsdag naar het ziekenhuis,donderdag de rollator omruilen, vrijdag komt de kapster en zaterdag ben ik jarig ..... veel in een week tijd hé!


Zondag 17 Juni 2007: Uitslag Kweek
Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle felicitaties en enthousiaste reacties op de toezegging van het zorgappartement, echt heel leuk was dat!
Nu het allemaal zeker is dat het doorgaat zijn mijn gevoelens nogal van slag. Het is natuurlijk niet niks wat er allemaal te gebeuren staat......na 44 jaar ga ik het ouderlijk huis verlaten! Dat op zich vind ik niet moeilijk want ik verlang al lang naar een eigen plekje waar ik mijn eigen dingetjes kan doen en gang kan gaan. Maar een zorgappartement is iets anders dan een gewoon huisje of appartement waar je zelfstandig gaat wonen. Dat is het punt ook niet want het geeft mij een veilig gevoel om hulp en zorg te hebben waar nodig is. Wat ik moeilijk vind dat vertelde ik woensdag al. Het is dat schuldgevoel dat weer bij mij boven komt drijven en waardoor ik in de afgelopen jaren ook besloot om niet thuis weg te gaan. Ik vind het zo moeilijk om de boel hier in de steek te laten. Sinds mijn moeder in 1994 is overleden heb ik de moederrol automatisch op mijn schouders gekregen en genomen en voor mij voelt het als een moeder die haar gezin gaat verlaten. Mijn vader vind het ook heel moeilijk maar hij praat er niet over. Volgens mij weet hij ook wel dat de stap die ik nu ga maken, nodig is en beter is voor mij maar hij laat mij niet graag gaan. Het zal als het zover is best even een moeilijke periode voor ons allemaal zijn en ik hoop dat mijn zorgen uiteindelijk voor niets zijn en alles straks op zijn pootjes terecht gaat komen. Ik ga er in elk geval wel mee door hoor en ik heb er ook veel zin in maar het is dus een beetje dubbel gevoel.
Vrijdag ben ik trouwens nog bij de bouw geweest en ze zijn nu met de laatste verdieping bezig met de ruwbouw. Ook al met het metselwerk dus het schiet al best op. Ik had bericht gehad van de opticien dat er een nieuwe bril voor mij klaar lag en die heb ik vrijdag opgehaald. Ik kan nu weer iets beter kijken en dat scheelt ook met de hoofdpijn merk ik.
Het was weer de eerste keer dat ik met de scootmobiel op de ongeluksplek kwam. Maar ik ben langs de andere kant over de rotonde gereden (tegen de stroom in) Ik durfde nog niet over de onheilsplek te rijden, vond dat toch een beetje eng. Mijn bloed ligt daar op straat en daar rij ik dan overheen brrrrrrr

En tot slot kreeg ik gisteren een brief van het ziekenhuis met daarin een berichtje dat de urinekweek niet goed was want ik heb een urine-infectie. Dat wisten we natuurlijk al want die heb ik al een hele tijd. Er zat een recept bij voor weer een andere antibiotica-kuur dus die zal ik morgen maar weer gaan halen bij de apotheek, dat wordt dan al de vierde kuur. Als die dan ook niet aanslaat dan weet ik het niet meer hoor.

Deze kuur is wel speciaal gericht op de bacterie die in mijn urine zit, dan verwacht ik dat het nu wel helpt. Ik hoop het want ik heb nog steeds flinke pijn in mijn buik en rug en dat is niet zo prettig. En ook nog zo ontzettend moe, bah K
We hoeven nu donderdag niet meer te bellen dan want ik heb de uitslag nu met de post gehad. Of misschien toch bellen want er staat niets in over eventuele nacontrole en een volgende afspraak of controle CT-scan en die zou normaal gesproken over een half jaar weer gedaan worden. Op het spreekuur is daar ook niets over gezegd, dus dat moeten we wel even na vragen hoe dat zit. Het is wel handig om verder beleid te weten. Ik vind het eigenlijk helemaal niet zo prettig om zo'n kort briefje te krijgen en niet te weten wat de dokter er van zegt of denkt.


Woensdag 13 Juni 2007: YES!!!!!
De post heeft vanmiddag een brief van het NSWAC over het zorgappartement gebracht en dit schrijven ze:
Naar aanleiding van het selectiegesprek voor project De Wachter in Etten-Leur, is besloten dat u een definitieve kandidaat bent voor project De Wachter. Binnenkort informeren wij u over de verdere voortgang van het project.
Zien jullie dat.........dit betekent dat ik een zorgappartement krijg.......IK ZIT ERBIJ.....JOEPIE JJJ
Eindelijk na twee jaar in onzekerheid te hebben gezeten is het nu dan definitief.....ongelooflijk hoor!!
En dat terwijl ik vandaag een pechdag dacht te hebben. Vanochtend zat er van alles tegen en toen ging ook nog eens de vierde viskom in korte tijd kapot.......weer 30 euro naar de Filistijnen. Ik heb nu maar een plastic bak gekocht, die kan niet springen en gaat hopelijk langer mee.
Goh....ik had vanochtend nog tegen een paar mensen gezegd dat het ook best volgende week kon worden voor ik iets zou horen, want vandaag is het gesprek precies drie weken geleden. Ik dacht dat ze deze week misschien niet mee zouden tellen en voor hun volgende week pas de derde week zou zijn. Maar ik heb dus precies drie weken later bericht gekregen..............en nu plannetjes gaan maken denk ik, leuk hoor JJ
Ik weet dus nog niet welk appartement het gaat worden maar in elk geval 1 van de 10!! Naar verwachting worden ze in december/januari opgeleverd dus over een half jaartje is het zover. Na 44 jaar ga ik dan eindelijk op mezelf wonen, dat zal wel een grote verandering worden zowel voor mezelf als thuis. Ik heb ook een beetje dubbel gevoel hoor.........aan de ene kant heel blij dat ik er bij zit maar aan de andere kant vind ik het moeilijk om thuis weg te gaan en mijn vader en broer hier samen achter te moeten laten. Mijn vader heeft ook geen reactie gegeven toen ik hem het nieuws vertelde. Hij begrijpt wel waarom ik naar een zorgappartement ga, maar hij vind het ook heel moeilijk om mij te laten gaan. Ik vind het best moeilijk om thuis los te moeten laten. Ik ben altijd degene die alles regelde, verzorgde en draaiende hield......hoe zal dat straks allemaal gaan als ik wegga. Nou ga ik niet naar het andere eind van de wereld natuurlijk maar 7 kilometer verderop wonen.....maar toch..... er zal veel gaan veranderen. Maar laat ik me daar nu nog niet al te druk over maken en genieten van het goede bericht!!


Vrijdag 8 Juni 2007: Uitslag
Ik heb goed bericht.....de uitslag is GOED JJJ
Er zijn geen nieuwe uitzaaiingen of afwijkingen op de CT-scan te zien......wat een opluchting!!! Ik heb hem toch best even zitten knijpen hoor. Ook al had ik het gevoel dat het goed moest zijn omdat ik afgelopen weken niets gehoord had, zeker weten doe je het pas als je de uitslag krijgt.
En zoals verwacht is er gisteren via catheterisatie een urinekweek genomen. Over twee weken kunnen we bellen voor de uitslag. 21 juni hebben we een belafspraak en dan belt Margareth voor mij met de uroloog. Wel samen met mij hoor, ik zit er dan bij terwijl zij belt.
Ik vind het wel lang duren twee weken voor zo'n uitslag. Als de kuur die ik nu heb wel aanslaat dan is de blaasontsteking als het goed is over tegen die tijd en heb ik weinig meer aan de uitslag. Ik maak me daar dus maar niet druk over. Nu heb ik nog wel flink last van mijn buik en rug al heb ik het idee dat het minder is dan in het weekend.
Vanochtend ben ik weer naar de tandarts geweest. Ik ging erheen in de veronderstelling dat hij een foto van mijn kaken ging maken om te zien waar en hoe de wortels precies zaten en of hij ze er zelf uit kon halen of de kaakchirurg dat moest doen. Daar werd ik even flink in verrast want hij heeft er meteen werk van gemaakt en de wortels er meteen uitgehaald. Op zich wel goed want ik had nu geen tijd meer om me zenuwachtig of bang te maken.......het was hoeps....meteen de verdovingsspuiten er in en trekken. Er bleken drie wortels in mijn kaken achtergebleven te zijn, twee boven en eentje onder en die zijn er dus alledrie eruit gehaald en de kaken moesten ook nog gehecht worden. De nawerking van de verdoving was het ergst want mijn gezicht is nog beurs van het ongeluk en door de verdoving was het een paar uur helemaal beurs. Vooral de rechterkant omdat ik daar boven en onder verdoofd was. Maar ik heb het nu achter de rug en mijn gezicht begint weer een beetje normaal aan te voelen alleen mijn lippen, tong en gehemelte tintelen nog steeds maar dat zal de komende uren ook wel verdwijnen. Als de verdoving uitgewerkt is en het pijn zou gaan doen dan mag ik paracetamol nemen......zie wel hoe het straks gaat.

Ik heb gisteren ook nog iets leuks meegemaakt wat ik wil vertellen want al dat medische gedoe bij/met mij daar wordt een mens ook niet vrolijk van, toch?!
Zal ik dus maar eens iets leuks vertellen......gisteren in de wachtruimte bij de uroloog had ik een ontmoeting met een bekende regionale tv-persoonlijkheid van de zender TV&CO. Voor de mensen uit de regio die ook wel eens naar die zender kijken........het was Ad Romijn. Ik raakte in gesprek met hem en heb hem uitgenodigd om bij ons in de straat te komen filmen J   Hij presenteert namelijk een onderdeel en dat heet "Onze Straat" daarin bezoekt hij een straat en interviewt dan mensen die daar wonen. Nu afwachten wanneer hij op de stoep staat J
Ooooh ja en ik kan nog wel iets vertellen over mijn fantasie....die ging gisteren ook nog even op de loop met me. Ik zat samen met Margareth op de taxi te wachten en kwam op het onderwerp 'fanclubdag'.......daar heb ik het al eens eerder over gehad in mijn logboek en het is nog steeds niet helemaal uit mijn hoofd hahaha
Ik kwam er op omdat we het over onze verjaardagen hadden en dat ik die sinds ik ziek geworden ben nooit meer vier. Maar dat ik er soms wel zin in heb om het eens wel te doen en toen kwam ik dus weer bij het onderwerp "fanclubdag" uit en ben weer gaan fantaseren........... We zetten een grote tent hier naast het huis in het weiland...of we huren een mooie locatie af wat denken jullie van de Efteling of een mooi kasteel J   Guus Meeuwis komt nog steeds en alle vrienden van dichtbij, Lourdes, internet, e-mail, lezers van mijn logboek enz worden uitgenodigd. Ik wil jullie allemaal eens in levende lijve ontmoeten.
O ja en natuurlijk nog een metamorfose vooraf; kapper, visagist (ik maak me nooit op en wil wel eens zien hoe ik er uit zie als een echte visagist dat doet.....dan wordt ik misschien ook een ster), nieuwe kleding en dan wordt ik met een limousine gehaald en gebracht terwijl jullie daar allemaal op mij staan te wachten.
Zien jullie het ook al voor je............dromen zijn zo leuk JJJ Maar of ze ooit uitkomen......denk het niet.....daarvoor is deze droom wel een beetje groots en prijzig, vrees ik.......
Laat me maar weer eens met beide benen op de wereld terug komen in de harde werkelijkheid van alledag.........dan denk ik er aan dat ik als het goed is volgende week bericht moet krijgen over het zorgappartement of ik er wel of niet eentje krijg. Ik heb er nog steeds geen idee van welke kant het opgaat. Als ze zich maar wel aan hun woord houden en volgende week iets laten weten en dan het liefst maandag al J  Zodra ik iets weet dan lezen jullie het hier hoor!
Nu ga ik er mee stoppen want ik begin er moe van te worden en weer scheel te kijken (deed ik toch al met die rare ogen van mij)


Woensdag 6 Juni 2007: Berichtje van de Pechvogel
Het ongeluk is vandaag alweer een week geleden gebeurd en ik heb het deze week heel rustig aan gedaan maar nu wil ik jullie even 'bijkletsen' hoor.
Allereerst vind ik dat ik rijk en gezegend ben met zoveel lieve mail/internet-vrienden om me heen!!!!
Ik ben afgelopen week zo verwend met jullie kaarten en bloemen. Echt geweldig dat jullie dat allemaal voor mij doen en het doet me ook heel erg goed.
Ik wil ook de 'mailvriendin' die mij een geweldig groot en mooi boeket bloemen in mijn lievenlingskleur stuurde ook heel erg bedanken. Ik ben natuurlijk vreselijk nieuwsgierig wie de 'mailvriendin' is J  ...ik ben daar nog niet aan uit want ik heb nogal wat mailvriendinnen. Ik ben echt heel blij met alle bloemen en kaarten, echt te gek JJJ     Nou dan vertellen hoe het nu gaat........
De uitdrukking "met de schrik vrijgekomen" was toch wel een beetje zacht uitgedrukt heb ik deze week gemerkt. Ik heb vreselijk veel hoofdpijn gehad en de hoofdpijn is nog steeds niet helemaal weg. Ook veel last van mijn gezicht, vooral van mijn gekneusde neus en lip. De eerste dagen had ik flink spierpijn aan de linkerkant van mijn lichaam, de kant waarop ik gevallen ben. Daar heb ik nu gelukkig geen last meer van. Het is nu nog de hoofdpijn mijn gekneusde neus en lip zijn ook nog steeds gevoelig. Ik kan ook nog geen bril op omdat mijn neus nog gezwollen en pijnlijk is, daardoor zal ik ook wel hoofdpijn krijgen.
Ik ben door veel mensen gewaarschuwd dat ik het echt rustig aan moest doen met de hersenschuddding. Anders bestaat er kans dat ik mijn leven lang hoofdpijnklachten hou.....dat wil ik natuurlijk niet, dus ik heb geluisterd. Ik kon ook niet anders want als ik eventjes achter de pc ging dan keek ik binnen een paar minuten zo scheel als een oerletoeter (wat dat ook mag zijn J ). Dat gaat nu gelukkig wel iets beter maar ik geloof dat ik het computeren nog steeds moet beperken. Verder zijn mijn tanden weer gerestaureerd. Ik moet vrijdag terug naar de tandarts want er zitten nog wortels in mijn kaak en die moeten er uit.....nog geen leuke vooruitzichten dus J   Mijn bril is ook gevonden maar die ligt helemaal in de kreukels en kan niet meer gemaakt worden.
Mijn oudste broer Kees, helpt mij overal mee en hij regelt alles, echt super van hem. Hij is ook met mijn bril naar de opticien geweest en ik krijg een hele nieuwe bril. Ze hebben meteen dezelfde bril besteld en die zal eind deze week of begin volgende week klaar zijn.
De dader is niet meer gevonden, helaas K  Er waren wel getuigen en ze weten dat ik aangereden ben door een grijze Opel Astra maar niemand heeft het kenteken gezien/opgenomen. Ze hebben wel gezien dat de auto vol gas wegreed, dus dan is deze bewust er vandoor gegaan, erg is dat toch!
Mijn scootmobiel staat nog in de revisie maar er schijnt gelukkig niet zo veel schade aan te zijn, een paar onderdelen stuk en die moeten besteld worden.
Zover de stand van zaken rondom het ongeluk.

Zoals jullie inmiddels wel door zullen hebben is er met/bij mij altijd wel iets aan de hand en nu ook.
Zaterdagmiddag kreeg ik weer flinke buikpijn en zondagmiddag begon mijn onderrug ook nog eens mee te doen. Zondagavond ging ik met een heel ongerust gevoel naar bed omdat ik bang was dat ik weer wakker zou worden met dezelfde buikpijn als in februari. Dat is gelukkig niet gebeurd maar ik heb maandag toch maar mijn huisarts gemaild omdat ik het niet vertrouwde. Zij adviseerde om nog eens urine na te laten kijken en dat heb ik gisteren laten doen. En wat denken jullie.........juist......de urine is nog steeds afwijkend L  Ik begrijp er niets van want ik heb er al twee anitibioticakuren voor gehad. Nu heb ik dus een derde kuur gekregen en de huisarts wilde een urinekweek.
Omdat ik morgen toch naar de uroloog moet voor de uitslag van de CT-scan, vraag ik morgen maar of ze die urinekweek in het ziekenhuis kunnen doen.
Over de uitslag van de CT-scan maak ik me nu geen zorgen meer. Die moet goed zijn want ik heb niets gehoord en het lijkt me sterk dat ze je vier weken laten wachten als de uitslag niet goed is. Ik maak me wel wat zorgen over de blaasontsteking en wat de uroloog daarvan zal zeggen en van plan is. Morgenmidddag moet ik er heen. Ik weet niet of het dan lukt om morgen in mijn logboek te schrijven maar anders toch zeker vrijdagmiddag (want vrijdagochtend zit ik bij de tandarts) Het mailen laat ik nog maar even op een laag pitje staan totdat de hoofdpijn verder gezakt is, ik denk dat ik daar wel wijs aan zal doen.


Zo zie ik er nu uit. Mijn gezicht is gelukkig weer aan het slinken maar ook aan het kleuren. De eerste dagen was heel de linkerkant van mijn gezicht gezwollen en mijn neus was 3x zo dik. Nu begin ik weer een beetje toonbaar te worden. Ik kan alleen nog niet goed lachen vanwege de dikke lip, die is aan de binnenkant ook kapot, vandaar dat lachen pijnlijk is sniksnik.

Het boeket van de anonieme mailvriendin J 


Donderdag 31 Mei 2007: Ongeluk
Niet te veel schrikken hoor .....ik heb gisteren een ongeluk gehad.....pechvogel dat ik ben L
Eerst kreeg ik 2e Pinksterdag last van diarree en woensdagnacht had ik daar ook nog last van. Gisterochtend was ik zo slap en moe daarvan. Maar het zonnetje scheen gisteren zo lekker dus besloot ik om even naar buiten te gaan in de hoop dat ik daarvan op zou knappen.
Zoals meestal gaat mijn rit dan met de scootmobiel naar Etten-Leur om naar de vorderingen van de bouw te kijken.
Alles ging goed tot bij de rotonde bij het winkelcentrum/zorgappartementen. Ik moest nog een oversteek maken en ik rij al op de rijbaan en ineens word ik van de weg gereden door een auto die mij geen voorrang verleende. Die auto is nog doorgereden ook maar gelukkig is het op een druk punt gebeurd en hebben heel veel mensen het zien gebeuren.
Wat er precies allemaal gebeurde ben ik kwijt maar ik ben met de scootmobiel omver gevallen en ben met mijn gezicht vol op het asfalt terecht gekomen en ook met de linkerkant van mijn lichaam. De scootmobiel was bovenop mij gevallen. Mijn linkerkant zit vol schaafwonden en blauwe plekken en mijn gezicht is dik, blauw en pijnlijk. Vooral mijn neus en lip, maar gelukkig is mijn neus niet gebroken. Ik heb ook een lichte hersenschudding en flink hoofdpijn.
Mijn bril ben ik kwijt geraakt, ik weet niet waar die gebleven is. Mijn broer gaat vanmiddag mijn scootmobiel ophalen bij het politiebureau en zal dan meteen naar mijn bril vragen. Mijn CI was afgevlogen en lag ergens halverwege de straat. Toen ik weer wat bijkwam was dat het eerste waar ik naar vroeg. Toen ik hem opdeed wilde hij het eerst niet doen maar na een keer aan en uit zetten kwam er gelukkig weer geluid door.
Mijn gebit is in stukken en dat vind ik eigenlijk nog het ergste van alles.
Ik geloof dat er heel veel mensen om me heen waren maar ik heb er allemaal weinig van mee gekregen. Ik ben even bewusteloos geweest te zijn maar daar weet ik zelf niets van. Op een gegeven moment - naar mijn gevoel lag ik er nog maar net - kwam de ambulance en zij hebben mij weer op de been geholpen en daarna moest ik op de brancard gaan liggen en hebben ze mij de ambulance ingeschoven. Daar ben ik onderzocht en gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en ben ik zoals ze dat zo mooi zeggen: "met de schrik vrij gekomen." Het ambulancepersoneel vond het niet nodig om mij naar het ziekenhuis te brengen en zij hebben me lekker naar huis gebracht.
Voor mijn vader was het flink schrikken toen de ambulance voor de deur stopte en mij er uit tevoorschijn toverde.
Nu lig ik hier dus met een stijf en beurs lijf. Ik mag van de dokter niet te veel achter de computer i.v.m. mijn hersenschudding en ik merk ook dat ik naar dat advies moet luisteren K  Maar ik kon het niet laten om jullie even op de hoogte te brengen van wat me nu weer overkomen is zodat jullie weten waarom ik even niet kan reageren op berichten enz.
Ze moeten me dit jaar wel hebben geloof ik hoor.....heb nu al zoveel meegemaakt: allerlei infecties, operatie, ziekenhuisopname, ongeluk, ritje in de ambulance......en niet te vergeten de leuke zonnebloemvakantie! Ik ben benieuwd wat nu het volgende weer zal zijn wat me overkomt.........hopelijk iets leuks!!!!
Nu trek ik me even terug en ga een paar dagen rust houden en hoop snel weer beter nieuws te kunnen brengen!


Donderdag 24 Mei 2007: Gesprek en Cats
Jullie zitten zeker al nieuwsgierig op het puntje van de stoel te wachten op mijn verhaal J ......hier is het hoor.....
Het gesprek van gisteren ging geloof ik wel goed en Margareth zei ook dat het goed ging en dat zij er positief over is. Ze hadden een vragenlijst die we tijdens het gesprek samen ingevuld hebben. Dat ging voornamelijk over de zorgvraag; wat kan ik wel/niet zelf, waar heb ik hulp bij nodig, medicijngebruik en al dit soort zaken. Daarna had de gedragsdeskundige nog wat vragen voor me o.a of ik niet bang ben te vereenzamen, hoe ik me denk bezig te gaan houden en wat mijn verwachtingen zijn en nog meer van dit soort vragen.
Daarna kwam de brochure van het appartement op tafel. Er zijn twee soorten appartementen en ik mocht kiezen welke ik graag zou willen. Maar dat was moeilijk want het ene appartement heeft twee slaapkamers en dat wilde ik altijd graag zodat ik een logeerkamertje heb. Het andere appartement heeft één slaapkamer maar een veel mooier uitzicht. Dus ja waar kies je dan voor hé....moeilijk hoor. Zij vroegen wat belangrijker voor mij is een extra slaapkamertje of een mooi uitzicht. Tja...zelf heb ik natuurlijk meer plezier aan een mooi uitzicht......maar een extra kamertje is ook handig ...ik kwam er niet goed aan uit want het heeft beide zijn voor- en nadelen. Ze kunnen ook niet garanderen of ik het appartement van mijn keuze wel kan krijgen dus heb ik uiteindelijk gezegd dat ik al heel blij ben als ik een appartement toegewezen krijg en het mij dan niet uitmaakt welke het is. Ze hebben vandaag en volgende week nog gesprekken met andere kandidaten en daarna gaan ze alles bespreken en de verwachting is dat ik over drie weken bericht krijg of ik wel/niet een appartement toegewezen krijg! Daar had ik al op gerekend hoor dat het nog een paar weken zou duren voor ik zekerheid krijg dus dat viel niet tegen. Nog een paar spannende weken dus.....eerst 7 juni de uitslag van de CT-scan en dan als het goed is de week er op bericht over het appartement!

Nou en dan CATS.....dat was schitterend, vooral het tweede gedeelte na de pauze was spetterend mooi.
De ringleiding werkte goed maar ik kon niet alles verstaan hoor. Alleen als er solo gezongen werd herkende ik soms stukjes uit de tekst. Het was echt goed dat ik de teksten allemaal doorgelezen had en zodoende wist wat ze zongen en waar het verhaal over ging. En ik hoorde van Margareth dat zij ook niet alles kon verstaan. Eigenlijk ben ik nog in het voordeel met de ringleiding want ik kan daarmee het geluid ook harder of zachter zetten. Soms was het zo'n herrie en dan draaide ik hem even zachter zodat ik wel iets mee kreeg maar heel zacht. En tijdens de solo's ging hij dan weer hard om te proberen de tekst te volgen. Tja en dat kunnen goedhorenden mensen niet.....dus het heeft wel eens voordelen om doof/slechthorend te zijn J
Maar ook al had ik helemaal niets kunnen horen dan was het nog heel mooi geweest gewoon om te kijken. Er waren wel vaak felle lichtflitsen en daarbij moest ik mijn ogen wel dicht doen want dat was niet zo fijn. We hadden ook een prima plaats met de rolstoel. Op rij 13 en op het looppad dat verhoogd is en bovendien zit mijn rolstoel hoog dus ik kon over al het publiek dat voor ons zat heen kijken. Mooi hoor.
Tja en nu moe natuurlijk maar dat was ik al, alleen ben ik nu moe en voldaan!!!


Maandag 21 Mei 2007: Huisarts
Vanochtend ben ik naar de huisarts geweest voor controle van de blaasontsteking en de bloeduitslag. De blaasontsteking is nog niet over en ik heb weer een andere antibioticakuur gekregen voor 7 dagen....balen dus K  Ik moet het 7 juni ook melden bij de uroloog.
Mijn ijzergehalte blijkt toch mee te vallen, dat had ik niet verwacht. Het moet tussen de 9 en 30 zijn en bij mij is het 13. Een maand geleden was het 12 dus eigenlijk is het zelfs een ietsiepietsie beter. Wel aan de lage kant maar mijn huisarts denkt niet dat het helpt als ik weer ijzertabletjes ga slikken, ze verwacht niet dat ik mij dan minder moe zal gaan voelen. Mijn lichaam heeft gewoon veel te verduren en dan alle infecties van de laatste tijd......logisch dus de moeheid.......koop er alleen weinig voor K   Daarbij nog de spanning voor het gesprek van woensdag over het zorgappartement en de uitslag van 7 juni, dat speelt allemaal mee. Rustig aan doen en afleiding zoeken was het advies van de huisarts....jajajaja.
Afleiding ga ik morgenavond zoeken als we naar Cats gaan. Vrijdag is een vriendin van mij al geweest en zij was erg enthousiast. Ik heb er ook veel zin in. Ben zo benieuwd hoe het zal gaan en hoe het zal zijn. Ik heb de teksten van de liedjes vrijdag op internet gevonden en uitgeprint dus ik weet al een beetje waar het allemaal over gaat. Ik hoop dat het daardoor beter te volgen is voor mij. Ik ga morgenmiddag maar naar bed om te rusten want het wordt wel een hele lange avond want de voorstelling duurt van 20.00u tot 22.45u. Voordat ik dan weer thuis ben......en ik ben helemaal niet meer gewend zo laat op te zijn want ik lig meestal tussen 21.30u-22.00u in bed. woensdag kan ik ook niet uitrusten want dan is het gesprek voor het appartement. Zo spannend vind ik dat,ik heb geen idee wat ik er van kan verwachten. Jullie lezen het van de week wel hoe het gegaan is bij Cats en op het gesprek.


Woensdag 16 Mei 2007: Ik heb weer wat
Ikke en niks te vertellen hebben......dat gaat dus niet op ..... hier ben ik alweer J
En het kan haast niet anders of ik heb weer eens wat.......niets ernstigs gelukkig hoor. Ik ben de laatste tijd weer zo vreselijk moe en sinds zondag ook ...hoe noem je het....huilerig, een beetje down zonder goed te weten waarom. Ik bedacht me dat het misschien aan mijn ijzergehalte kan liggen? Een week of 3-4 geleden mocht ik met de ijzertabletten stoppen omdat mijn ijzergehalte in het bloed weer binnen de normaalwaarden was gestegen. Eind januari heb ik ook een poging gedaan om te stoppen maar na de operatie was ik terug bij af en moest ik toch weer beginnen met de pillen. Ik vermoed dat het nu weer hetzelfde liedje is. Eigenlijk moest ik pas over 2-3 weken bloed laten prikken maar ik heb het zelf vervroegd en ben vanochtend, tussen de buien door, naar de huisartspraktijk gereden. Ik moest daar eerst een priklijst ophalen en daarna naar de prikpost om te prikken.
Ik had ook een potje urine meegenomen want ik blijf zo'n last van mijn buik houden en de laatste dagen werd het erger en ook na het plassen. En ja hoor......deze dame heeft weer eens een blaasontsteking K   Ik heb een antibioticakuur gekregen en maandagochtend heb ik weer een afspraak met de huisarts. Dan zijn de bloeduitslagen ook binnen als het goed is. Eigenlijk weet ik de uitslag zo al wel hoor......Dokter Conny J


Maandag 14 Mei 2007: Metamorfose, feest en keuring
De 85e verjaardag van mijn vader is goed verlopen en hij heeft heel erg genoten van zijn feestje; een Brabantse koffietafel. Wij hebben er ook van genoten en lekker onze buikjes vol gegeten natuurlijk. Het viel me mee dat ik eens niet ziek of onderwege was en mee kon naar het etentje. Meestal is er wel iets met mij als er iets belangrijks te doen is. Ik heb daardoor al zoveel moeten missen....maar deze keer ging het dus goed.
Ik heb alleen nog steeds een aandenken aan het etentje, namelijk een vreselijke knoerharde herrie in mijn hoofd......echt om gek van te worden en ik heb afgelopen twee nachten daardoor ook heel slecht geslapen. Ik hoop maar dat het snel iets minder gaat worden want dit is echt niet leuk K    Gisteren voelde ik me ook heel down zonder dat ik echt wist waarom en ik ben weer ontzettend moe, bah!!
Zaterdagmiddag is eerst de kapster bij mij thuis geweest om me een beetje toonbaar te maken hahaha. Ze heeft flink haar best gedaan en ik heb een beetje een metamorfose ondergaan want mijn blonde haren....nou ja blond...zeg maar gerust grijs...... zijn nu donkerblond geworden met blonde plukken er in. Ze had het ook heel leuk en wild in model gebracht met een volle spuitbus haarlak. Ik heb er natuurlijk weer een foto van en hier zit het nog zoals de kapster het gedaan had maar 's avonds met het feest was het al iets minder wild omdat mijn haar al wat 'ingezakt' was. Nu is het weer het standaard modelletje, want deze dame heeft twee linker handen wat het in model brengen van mijn haren betreft. Ik snap dat nooit hé, mijn kapster gaat even met haar handen door mijn haar en het zit. Als ik dat zelf probeer komt er nooit iets van terecht K
Vanochtend ben ik met Margareth naar de GGD geweest voor de keuring i.v.m. de aanvraag voor de parkeerkaart. Dat was dus inderdaad onzin en tijdverspilling. Ik ben nog geen 5 minuten bij die arts geweest. Margareth zei al dat ze meer tijd kwijt was met het uit-en inladen van mijn rolstoel, dan dat we binnen zijn geweest. De arts vertelde dat je normaal gesproken als je deeltaxi hebt, geen parkeerkaart krijg. Maar hij vind het voor mij wel erg belangrijk en ik krijg een parkeerkaart i.v.m. mijn evenwichtstoornis. Hij schrok ook wel van al mijn ziektebeelden en vond dat ik het nogal voor mijn kiezen heb gekregen in mijn leven.
Hij gaat nu een brief naar de gemeente sturen met zijn advies en dan krijg ik van de gemeente weer bericht als de parkeerkaart klaar ligt. Maar daar kunnen wel een paar weken overheen gaan, waarschuwde hij al. Vertel mij wat.........ambtelijke molens draaien niet zo snel.....dat heb ik allang ontdekt. Wie weet gaat het deze keer wel snel, ik wacht het bericht maar weer af.
Verder heb ik deze week niets op mijn programma. Ik ben flink moe dus het is ook wel goed om rustig aan te doen. Volgende week dinsdag ga ik iets leuks doen. Dan ga ik namelijk naar de musical Cats in het Chassé Theater!! Dit wordt de eerste keer sinds ik in 2000 ziek geworden ben dat ik weer naar het theater ga. Voor ik ziek werd ging ik met mijn vriendin Yvonne altijd alle musicals af. Helaas ging ik steeds slechter horen en werd ik uiteindelijk doof waardoor ik niet meer naar musicals kon. Met de CI had ik ook niet verwacht dat het voor mij haalbaar zou worden omdat muziek heel anders klinkt, blikkerig en vals. Maar na de musical van Annie wilde ik het toch nog een keer proberen in een gebouw met een goede ringleiding. In het Chassé Theater kon ik 'vroeger' de voorstelling altijd goed volgen via de ringleiding. Ik ben dus reuze benieuwd hoe het dinsdag zal gaan?! Maar ook al zou ik het niet goed kunnen volgen, dan is de show op zich volgens mij al heel mooi om te zien. Als het dinsdag goed gaat dan hebben we al plannen om in het nieuwe theaterseizoen naar meer musical voorstellingen te gaan!!    En dan volgende week woensdag het gesprek over het zorgappartement, dat vind ik wel heel erg spannend.
Tjee wat een verhaal heb ik getikt zeg....kletskous dat ik ben hahahaha dit verhaal is voor heel deze week J
Het is een rustige week dus ik denk dat ik de rest van de week weinig schrijfstof zal hebben. Tot volgende week dan maar JJ


Vrijdag 11 Mei 2007: CT-scan, keuring en zorgappartement
De CT-scan is weer achter de rug en zoals jullie zien heb ik het allemaal goed doorstaan. Gisteren en vannacht was wel even zwaar i.v.m het laxeren en leegloop van mijn darmen. Ik was vanochtend helemaal geradbraakt en moest toen nog de 2 liter contrastvloeistof drinken bweeeh L
De CT-scan was zo gepiept. De dokters hadden weer het meeste werk om een ader te vinden om de contrastvloeistof in te spuiten.
Gelukkig kan ik tegen al de prik- en zoekpogingen en geloof het of niet....ik heb altijd de grootste lol en klets honderduit als ik op die tafel lig en ze met hun prikzoektocht bezig zijn.J   Beter dat dan dat ik lig te krimperen van angst en pijn hé!
Nu breekt er toch wel een spannende tijd aan met het wachten op de uitslag. Ik krijg die pas 7 juni, dat duurt nog een maand,lang hoor! Ik had eigenlijk 24 mei een afspraak maar kreeg een brief dat de arts dan op vakantie is en de afspraak verzet is naar 7 juni. Tja, die goeie man zegt voor mij zijn vakantie natuurlijk niet af. Och, ik ga er van uit dat de uitslag goed is en als er iets zou zijn dan nemen ze volgens mij wel voor 7 juni contact op. Maar dat is nou net het spannende.......ik ga er voor 99% van uit dat alles goed is maar die 1% hou ik als armslag want je weet maar nooit. En aan die 1% denk je dan toch de komende tijd, dat is logisch denk ik. Als ik over 2 weken niets gehoord heb van het ziekenhuis dan is alles goed en weet ik zeker dat ik 7 juni een goeie uitslag krijg.
Dan moet ik maandag naar de GGD voor een keuring voor een passagiersparkeerkaart. Ik vind het eerlijk gezegd je reinste onzin en geldverspilling. Omdat Margareth zelf een auto heeft en we dus ook met haar auto weg kunnen leek ons zo'n parkeerkaart wel handig. Dus ik een aanvraagformulier ingevuld en weggedaan. Daar stond in dat als je rolstoelafhankelijk bent dat je dan altijd zo'n kaart krijgt en een keuring niet nodig is. Ik had in het formulier aangegeven dat ik rolstoelafhankelijk ben en ook dat de gemeente al mijn medische gegevens al heeft. Dus ging ik er van uit dat ik de parkeerkaart zo zou krijgen.
Dat had je gedacht.......ik kreeg eerst een oproep voor de keuring voor 26 april maar toen was ik ziek dus die is afgezegd. En nu moet ik dus maandag. Er zit zelfs een formulier bij om toestemming te geven dat ze mijn medische gegevens bij al mijn artsen op kunnen vragen. Hahahahaha.....dan zijn ze wel even bezig want ik heb er nogal wat J   En ik moet al mijn ziektebeelden, medicijngebruik en reden van de aanvraag invullen......dus ik ben ook even bezig. Volgens mij heb ik die gegevens ook al op het aanvraagformulier in moeten vullen......"werken is niks,maar werk houden", dat zei mijn moeder altijd.
Afijn, Margareth en ik gaan maandag dus 'gezellig' naar de GGD en we spelen het spel maar mee!!
En dan het laatste nieuwtje........ik heb bericht gehad van het zorgappartement. Het nieuwe gesprek is Woensdag 23 Mei.......over 12 dagen dus al!! Nu maar hopen dat het deze keer wel doorgaat en dat ik daarna eeeeeeeeeeeindelijk zekerheid krijg of ik in aanmerking kom.
Maar eerst morgen de 85e verjaardag van mijn vader vieren Hiephoi J


Maandag 7 Mei 2007: Agenda en Hyves
zo, ik ben weer opgeknapt. Sinds donderdag ben ik pas koortsvrij dus ze hadden me toch wel even flink te pakken afgelopen weken hoor. Ik voel nu nog wel dat ik erg snel moe ben maar dat zal zijn tijd weer wel nodig hebben. Ik ben gelukkig weer beter en dat is het belangrijkste.
Deze week heb ik van alles op mijn agenda staan.....morgen en woensdag zijn bezoekdagen. Donderdag dieetdag want vrijdag moet ik door de CT-scan ter controle van de nierkanker en dan moeten mijn darmen weer leeg zijn. Donderdag dus even streng dieet en vrijdag moet ik om 06.30u al beginnen met het drinken van contrastvloeistof en dat elk half uur tot aan het onderzoek dat om 09.30u is. Daar zie ik wel tegenop want dat spul is zo vies en dan moet ik dat 's ochtend vroeg op nuchtere maag drinken...bah L   Ik moet nuchter blijven dus kan de smaak ook niet 'weg eten'. Pas na het onderzoek mag ik weer eten......nou ja.....ik overleef het allemaal wel weer hoor, komt allemaal goed.
Zaterdag is mijn vader jarig en wordt hij alweer 85 jaar.....wat een leeftijd hé! We gaan dit vieren met een Brabantse Koffietafel zaterdagavond. Zaterdagmiddag komt eerst de kapster nog bij mij langs, zodat ik er een beetje toonbaar uit zie op mijn vaders feestje J
En dan is het weer zondag en is de week weer om.
Verder hou ik me sinds vrijdagavond met iets nieuws bezig......alhoewel nieuw.....het schijnt al lang een hype te zijn in Nederland maar ik hoorde er vrijdag pas voor het eerst van. Brigitte heeft mij warm gemaakt voor HYVES en dat is niet zonder resultaat gebleven J  Ik heb afgelopen twee dagen een ware ontdekkingsreis op Hyves gemaakt en vind het best wel leuk. Als jullie een kijkje willen nemen op mijn Hyves-pagina dan is dit het adres: conny-k.hyves.nl
Vandaag heb ik weinig kunnen doen want mijn internetverbinding is rond 10.00u uitgevallen en het is nu 16.30u en ik heb nog steeds geen verbinding....balen K  Maar ik heb me wel bezig kunnen houden hoor........ik heb een hoop mails beantwoord en die liggen nu te wachten op verbinding om verzonden te kunnen worden. Ik heb nieuwe foto's in mijn foto-albums op mijn website geplaatst en nu zit ik dus in mijn logboek te schrijven. Zo meteen een potje eten koken en het ook op eten en dan is het weer avond en is de internetstoring hopelijk verholpen. O ja en ik ben met Martha even naar het tuincentrum geweest en heb twee goudvisjes gekocht want mijn guppies hebben het begeven......er zijn er nog maar drie in leven, dat was wat leeg in de viskom .....daarom maar weer goudvisjes er in.
Jullie zien het.....ik verveel me heus niet JJJ


Woensdag 2 Mei 2007: Bril en boek
Zo......eindelijk heb ik kans gezien om mijn nieuwe bril op te halen bij de opticien, waar hij al een dikke week op mij lag te wachten. Het is wel even wennen hoor. Ik vond hem er eigenlijk anders uit zien dan ik nog in gedachten had en twijfelde al of ik hem nou nog wel of niet mooi vind
Hebben jullie gisteravond "Een Vandaag" gezien op tv? ...........
Ik was mijn eerste boek toch geëindigd met de gedachte dat er een vervolg op zou komen.....iets in de trant "Van doof naar horend"?!
Nou......iemand is mij voor geweest en heeft een boek geschreven en dat heet "het meisje dat uit de stilte kwam". De schrijfster heet Fiona Bollag en was gisteravond dus bij dat tv-programma. Fiona komt uit Zwitserland, is 22 jaar, zij is doof geboren en heeft op 16-jarige leeftijd een CI gekregen en later zelfs ook een tweede CI. En daar heeft zij dus een boek over geschreven........beetje hetzelfde idee als ik toen al had.

Mijn tweede boek is er nog steeds niet van gekomen ...... gewoonweg omdat ik geen idee heb hoe ik alles wat afgelopen jaren met mij gebeurd is, samen moet vatten in een boek. Toen ik mijn eerste boek afsloot was ik helemaal doof en was het de bedoeling dat ik een CI zou krijgen en daarmee weer kon gaan horen. Mijn bedoeling was toen om een boek te schrijven met uitleg over de CI en hoe het voor mij was/is om opnieuw te kunnen horen. Maar ja.......wie had toen kunnen denken dat ik weer evenwichtsproblemen zou krijgen met mijn andere oor en deze problemen na de operatie alleen maar toe zouden nemen. Daarbij nog alle andere gezondheidsproblemen die afgelopen jaren de kop opgestoken hebben.......daar zou ik dan ook allemaal over moeten vertellen. En tja.....zie er dan maar eens een samenhangend verhaal van te gaan maken.
Ik heb er nog wel aan gedacht om het boek te schrijven en dan eerst het verhaal van de CI en dan daar achteraan mijn belevenissen uit mijn Logboek te plakken. Dan wordt het dus eigenlijk een herhaling van alles wat op internet ook te lezen is........en........is daar wel behoefte aan?????
Het kost best veel geld om een boek uit te geven dus ik moet er dan zeker van zijn dat er genoeg belangstelling voor is. Ik denk zelf dat wanneer mensen iets op internet kunnen vinden en vrijblijvend kunnen inzien/lezen, dat zij dan geen boek meer gaan kopen. Vandaar dus dat de plannen voor een tweede boek stil zijn komen te liggen. Mocht iemand suggesties voor mij hebben dan zijn die overigens van harte welkom hoor. Wie weet klopt er straks een uitgever o.d. aan die een biografie over mij wil gaan schrijven........hahahahaha........net als bij Frans Bauer JJ
Wie weet......Fiona Bollag is het ook gelukt en haar boek is zelfs al in verschillende talen uitgebracht. Zeg nooit, nooit hé!


Zondag 29 april 2007: Nog niet helemaal beter
Er is niet zo heel veel te vertellen vandaag alleen hoe het nu met mij gaat....... beter maar nog niet helemaal beter. Van mijn keel heb ik bijna geen last meer. Nog wel van de zweertjes in mijn mond maar ook dat gaat vooruit hoor. Gisteren zat ik met de verhoging toch weer boven de 38 dus nog niet helemaal zoals het hoort. Ik merk dat mijn lijf deze week een flinke klap heeft gehad......voel me nog heel slap en doodmoe. Het zal wel eventjes zijn tijd nodig hebben om goed te herstellen. Aan het mooie weer heb ik deze week nog weinig gehad want ik ben nog niet buiten geweest. Hier in mijn stoel is het overigens goed uit te houden hoor, alleen begin ik een 'zitkont' te krijgen J
Komende week heb ik niets op mijn programma staan.....eerst maar eens goed de tijd en rust nemen om te herstellen. Als ik zo in mijn stoel zit lijkt het goed te gaan maar vanmiddag was ik eventjes met het eten bezig geweest en dat kostte me zoveel energie, ik was doodop daarna..... dat je van zoiets onbenulligs zo vreselijk moe kan worden........ ik hoop dat ik jullie snel weer leukere en vrolijke verhalen kan vertellen hoor!!!


Donderdag 26 april 2007: "The day after"
Zo noemen ze dat toch ...de dag na een ingrijpende gebeurtenis? En dat was het gisteren een ingrijpende gebeurtenis. Maar naar wat ik uit de reacties van mijn Lourdesvrienden al vernomen heb, was het ook een mooie afscheid van Corina. Wat ik zelf mooi vind is dat er een speciale kaars gebrand is tijdens de uitvaartmis en deze kaars nemen wij in oktober mee naar Lourdes en zullen hem daar verder laten branden. Zo leeft Corina straks in Lourdes ook in onze harten voort, mooi hé!!! Er hebben gisteren ook veel mensen thuis een kaarsje gebrand voor Corina en dat vind ik ook heel speciaal. Toen ik mijn kaarsje aanstak kreeg ik een gevoel van rust over mij heen, alsof Corina zelf wilde zeggen dat ik me nu niet meer druk moest maken en dat het goed was, heel wonderlijk was dat.

Tja en dan weer verder met de alledaagse dingen........ik ben nog steeds niet helemaal hersteld, gisteravond toch weer boven de 38 verhoging. Voor de verandering is er weer wat bijgekomen......mijn mond staat vol zweertjes en dat is knap lastig en pijnlijk. De huisarts denkt dat het een bijwerking is van de antibiotica. Ik moet vandaag de antibiotica nog wel slikken en dan morgen er mee stoppen .....morgen zou de laatste dag van de kuur zijn. Ik was van plan om als ik beter ben toch nog een keer de nieuwe medicijnen te proberen. Waarschijnlijk hadden mijn klachten vorige week geen verband met de medicijnen maar zat de keelontsteking er al aan te komen. Dat blijkt namelijk wel uit de bloeduitslagen want mijn bezinking was heel erg hoog vorige week maandag.
Maar ik mag van de huisarts voorlopig nog niet opnieuw proberen.....eerst helemaal beter zijn.
Afgelopen maandag had ik ook al bericht gehad dat mijn nieuwe bril klaar is maar die moet maar even blijven wachten tot volgende week. Ik neem aan dat ik dan toch wel beter zal zijn. Zaterdag zou ik een uitstapje met de Zonnebloem-jongeren gaan maken maar dat gaat nu ook niet. En al was ik beter geweest dan had ik het ook niet gedaan want dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen.......niet naar de begrafenis en dan een paar dagen later wel gezellig op stap gaan. Zo zit ik niet in elkaar dan zou ik niet kunnen genieten en me heel de dag schuldig voelen.....stom misschien, maar zo is het.
En verder is er weinig nieuws.........het is vreemd stil vandaag ......echt "The day after"..... O ja, het mailen pak ik volgende week weer wel op......eerst even alles laten bezinken nu en dan zal ik de "mailberg" eens door gaan nemen.


Woensdag 25 April 2007: Niet gelukt....nog ziek
Het is me helaas niet gelukt om tijdig beter te zijn om naar de begrafenis van Corina te gaan. Gistermiddag had ik toch weer teveel verhoging en ik voel me nu ook nog steeds niet zo lekker.
Ik vind het vreselijk moeilijk, heb er niet echt vrede mee maar weet wel dat dit het verstandigste is. Ik heb al wat tranen gelaten maar op mijn manier beleef ik alles toch mee. Ik reis namelijk per sms mee met de Lourdesmensen die nu op weg zijn naar Texel.....ik sms me al de hele ochtend suf! Ook sta ik per e-mail in contact met een aantal andere thuisblijvers en zo kunnen we elkaar steunen. Al is het heel moeilijk dat ik niet met hen mee ben ....... het is ook wel fijn en bijzonder op deze manier met sms en mail met iedereen verbonden te zijn en op deze manier mee te leven met alles.
Vanmiddag om 14.00u is de begrafenis van Corina en op dat tijdstip ga ik hier naast mijn stoel een kaarsje branden. Ik heb al een mooi herdenkingsplekje gemaakt hier op mijn kastje. Het zou fijn zijn als andere mensen dit ook willen doen zodat wij op deze manier in gebed en gedachten met Corina en elkaar verbonden zijn.......dat vind ik wel een heel mooi idee.


Maandag 23 April 2007: Uitvaart Corina
Op verzoek van de familie van Corina plaats ik hier een berichtje over de uitvaart van Corina. Omdat de familie niet iedereen kent met wie Corina contact had, kan het zijn dat zij mensen vergeten zijn een rouwkaart te sturen. Als er mensen zijn die geen kaart hebben ontvangen en toch graag naar de avondwake of uitvaart willen, dan zijn jullie van harte welkom!
De avondwake voor Corina zal zijn op Dinsdagavond 24 april om 19.00u in de R.K.kerk, Molenstraat 36 in Den Burg op Texel. De uitvaartviering waarin we Corina de laatste eer bewijzen en afscheid van haar nemen is Woensdagmiddag 25 april om 14.00u in dezelfde kerk.
Ik hoop dat we met veel mensen Corina's familie bij kunnen staan en we zo samen proberen het verdriet een plek te geven en mogelijk het Lourdes gevoel, waar Corina ook deel van uitmaakt, over te brengen en te versterken die dag.
Als er mensen zijn die graag een kaartje naar de familie willen sturen dat kan.....het adres is bij mij op te vragen per e-mail......dat ga ik hier maar niet neerzetten.

Dan ook nog even over mezelf vertellen.......het gaat helaas niet zo best. Gisteren dacht ik dat ik het ergste met de keelontsteking achter de rug had en ik had goede hoop dat ik woensdag er bij kan zijn. Maar vannacht en vandaag nam de keelpijn toe en ook de koorts. Met het opstaan had ik al 38.2 verhoging en mijn keel is heel pijnlijk en opgezet en praten en slikken gaat heel moeizaam. Ik baal...ik baal....ik baal.....ik wil zo graag woensdag naar Texel naar Corina om afscheid te nemen. Ik ben ook boos op mijn lijf.......elke keer als ik denk dat het weer de goede kant op gaat en dat ook aan Jan en Alleman vertel, dan gebeurd er weer iets. Eerst in Februari de ontsteking van mijn eierstok/buik en nu weer een keelontsteking. Ik heb afgelopen dagen echt hoge koorts gehad 39.8 was het hoogste zaterdagavond. En nu is het zo te voelen ook al hoger dan de 38.2 van vanochtend. Ik kan me niet meer heugen wanneer ik zo'n hoge koorts heb gehad.....als kind waarschijnlijk.....en keelontsteking heb ik volgens mij nog nooit gehad.....waarom moet ik dat dan nu net krijgen hé L
Afijn.....laat me er maar niet te veel over zeuren......ik heb mijn huisarts vanochtend gemaild en ik krijg nu antibiotica en als ik woensdag onder de 38 verhoging heb dan mag ik mee naar de begrafenis. Duimen jullie heel hard mee voor mij dat ik er heen kan??
Als ik daarna totall-loss ben dat kan me niks schelen, daar kom ik wel weer bovenop maar dit is nu belangrijk voor me!
Het mailen ligt nu wel eventjes stil....probeer wel de belangrijkste mails i.v.m Corina te beantwoorden. Ik lig lekker in mijn sta-op-stoel want op bed is het ook zo saai en als ik plat lig heb ik ook nog eens meer last van mijn keel en beetje benauwd ook. Hier in de stoel lig ik ook comfortabel en rustig.........zonder laptop zou het natuurlijk rustiger zijn J

Om het nog een beetje moeilijker te maken mail mijn KNO-arts net dat hij het niet verstandig is om woensdag naar Texel te gaan. Volgens hem is rust nu het beste medicijn.......tja, naar wie moet ik nu luisteren naar mijn KNO-arts of huisarts......ik weet het geloof ik wel K Eerst maar kijken hoe het morgen gaat ...... ik hoop stilletjes dat de kuur supersnel aanslaat! Eventuele koorts vind ik zelf nog geen ramp maar de keelpijn wel en dat ik daardoor bijna niet kan praten, slikken, eten enz..


Vrijdag 20 April 2007: Bijwerkingen, keelontsteking en Corina
Eigenlijk zou ik nu niet achter de pc moeten zitten maar een beetje rust houden want het gaat de laatste dagen niet zo heel lekker met me. Dinsdag ben ik begonnen met de nieuwe medicijnen en dinsdagochtend had ik al eventjes dat ik me een paar keer heel 'raar' voelde. Woensdagochtend was dit veel erger en heel akelig/eng. Ik had steeds het idee dat ik 'wegraakte' alsof ik flauw ging vallen of zo. Misschien een soort van duizeligheid maar doordat ik geen evenwichtsorganen meer heb voel ik dat heel anders. Wat ook eng was, is dat ik me heel erg loom en zwaar voelde en het gevoel had alsof alles in slow-motion gebeurde in en rondom mij. Ik vond het maar niets en heb contact opgenomen met mijn KNO-arts en huisarts en ze dachten eerst dat mijn bloeddruk misschien te laag was, want dat kan ook als bijwerking gebeuren. Mijn bloeddruk was goed en ik kreeg het advies rustig aan te doen en het in de gaten houden.
Rond 16.30u verdwenen de klachten geleidelijk weer en 's avonds was er niets meer aan de hand.
Ik wilde stoppen met de medicijnen maar de huisarts zag toch graag dat ik nog even door zou zetten omdat je eerst een 'spiegel' op moet bouwen in je bloed van de medicijnen en daarna worden de bijwerkingen - als het goed is- minder. Donderdag heb ik de medicijnen niet ingenomen en ging het weer goed met me. Ik ben toen zelfs nog naar de Keukenhof geweest, waar het heel mooi was.
Op advies van de artsen ( en mezelf) heb ik de medicijnen donderdagavond voor het slapen gaan ingenomen. We hoopten dat ik dan minder last er van zou hebben.
Na een onrustige nacht, omdat ik toch wel een beetje bang was voor wat er zou gebeuren, werd ik gisterochtend wakker met keelpijn en verhoging (37.9)
Keelpijn en verhoging wordt in de bijsluiter ook genoemd als een eventuele bijwerking dus ik dacht meteen dat het weer van de medicijnen was. Ik heb ook meteen naar de artsen gemaild dat ik stop met die rommel.
Maar ik weet nu niet zeker of het wel van de medicijnen is ....denk nu dat ik gewoon een normale keelontsteking heb. Gistermiddag liep de koorts op naar 38.5 maar ik was te eigenwijs om mijn bed in te duiken en om 19.30u was de koorts opgelopen naar 39.5. Toen was ik dus echt ziek L. Met wat paracetamol ben ik toch maar in bed gekropen en nu heb ik nog steeds een hele zere opgezette keel en verhoging van 38......nog niet echt lekker dus. Ik zou er dus beter aan doen om het rustig aan te doen maar ik wilde jullie toch even laten weten waarom het even rustig blijft.

Gisteren kreeg ik ook bericht van de schoonzus van mijn Lourdesvriendin Corina dat het heel slecht met haar ging en vanochtend las ik dat Corina gistermiddag om 15.50u in het bijzijn van familie rustig is ingeslapen.
Onze Kanjer heeft het dus niet gered maar ze heeft geknokt voor wat ze waard was en wij zijn allemaal heel trots op Corina!!
Ik wil iedereen die Corina gesteund heeft door een kaartje te sturen ook heel erg bedanken. Het heeft Corina en haar familie heel goed gedaan dat zoveel mensen zo met haar/hen meegeleefd hebben.
Het is nu best wel moeilijk om te beseffen dat Corina er niet meer is en als het gaat lukken wil ik deze week naar Texel (daar woont Corina) om afscheid te gaan nemen. Het is nu wel vervelend dat ik niet lekker ben maar ik hoop dat het over een paar dagen wel weer beter zal gaan met mij. Maar even mijn rust proberen te nemen en dan komt het weer wel goed.


Maandag 16 April 2007: Mooi weer en bezoek huisarts
Genieten jullie ook zo van het mooie weer? Ikke wel hoor! Ik ben afgelopen dagen elke dag met de scootmobiel weggeweest en heb leuke ritjes gemaakt en ben onderweg ook bij een paar vriendinnen aan gereden en er een 'bakske' gedronken en lekker gekletst. Heerlijk vond ik dat.......het geeft me weer een gevoel van vrijheid,onafhankelijk zijn. Helemaal zelfstandig naar iemand toe kunnen rijden zonder de hulp van de taxi of begeleiding nodig te hebben. Voor veel mensen is dat heel gewoon maar voor mij is het een luxe en daar geniet ik dus van!
Morgen schijnt het afgelopen te zijn met dit zomerweer. Maar ja het is eigenlijk ook te zot dat het half april al bijna 30 graden is hé.......dus we moeten maar niet klagen over het weer als het kouder wordt!

Nu ik weer meer ga doen......nou ja op zich valt dat ook weer wel mee......huishoudelijk werk lukt me nog niet en ook het lopen vraagt veel energie. Vorige week ging ik de post uit de brievenbus halen maar dan moet ik nog steeds 20x stoppen omdat alles tolt en het vermoeiend is.
Maar ik heb nu weer energie om lekker met de scootmobiel te rijden en bij mensen op bezoek te gaan........voorheen zat ik heel de dag in mijn stoel en was ik al doodmoe als ik alleen mijn ogen 's morgens nog maar open deed. Wat dat betreft is het nu dus al een hele verbetering.
Maar alles heeft zijn keerzijde en ook dit want ik heb de laatste tijd veel pijnklachten aan mijn linkeroor/achterhoofd. Dat is op zich niets ernstigs want die pijn heb ik al jaren en is veroorzaakt door de vele ooroperaties die ik ondergaan heb. Daarbij zijn de spieren achter mijn oor gebruikt en ingekort en de zenuwen zijn beschadigd en dat veroorzaakt dus de pijn. Ik heb er al jaren pijnstillers voor en blijkbaar ben ik daar aan gewend geraakt want ze helpen dus niet meer.
Als ik een hele dag in mijn stoel zit, is de pijn goed uit te houden. Maar als ik één of twee uurtjes op bezoek ben en op een gewone stoel zit zonder steun voor mijn hoofd dan verga ik daarna van de pijn. Zo ook als ik een tijdje met mijn scootmobiel rondgereden heb. Daar zit wel een hoofdsteun op waar ik af en toe even steun bij zoek, maar onder het rijden kan je dat niet doen want dan trilt heel mijn hoofd mee, dat werkt niet.
Tja en ik kan er ook voor kiezen om het rustiger aan te doen en minder met de scootmobiel er op uit te trekken......maar ik doe al zo weinig en ik GENIET hier zo van en dat vind ik toch ook heel belangrijk. Dadelijk slaat het weer om en kan ik weer lang genoeg hier zitten,ja toch!?
Vorige week had ik al met mijn KNO-arts gemaild of hij een alternatief had voor de pijnstilling en hij had een paar suggesties. Dus vanochtend ben ik voor "werkoverleg" naar mijn huisarts geweest J   Ik heb nu andere medicijnen gekregen maar ben er wel wat huiverig voor want het is eigenlijk een antidepressiva middel wat in lagere dosering goed helpt tegen zenuwpijn. En het heeft ook een hoop bij-en wisselwerkingen en bij nier-lever-en schildklierstoornissen wordt het in de bijsluiter afgeraden....maar die stoornissen heb ik alledrie dus?!?!  Mijn KNO-arts had vorige week dit middel dus ook al geadviseerd maar ik had het er helemaal niet op nadat ik alle info op internet had gelezen. En antidepressiva slikken zag ik ook helemaal niet zitten want ik ben niet depressief en wie weet wat het met je hoofd doet?? Maar mijn huisarts heeft me vandaag weten te overtuigen om het toch te proberen. In de dosering die ik nu krijg mag ik het met mijn ziektebeelden wel gebruiken en zou het met de bijwerkingen mee vallen. Ik moet het minstens 2 weken proberen want dan pas begint het te werken en kunnen we er pas iets nuttigs over zeggen. Nu maar hopen dat het helpt en ik er niet te veel bijwerkingen van krijg.
Er is vanochtend ook bloed geprikt, gewoon ter controle..... van de bloeduitslagen verwacht ik geen al te gekke dingen hoor. Eind van de week zal ik de uitslagen wel krijgen denk ik. Ik heb de huisarts meteen naar mijn voeten laten kijken want die zijn de laatste dagen ook pijnlijk, een brandend gevoel en vuurrode tenen alsof ze ontstoken waren. Maar vanochtend was er niets aan mijn voeten te zien dus de huisarts was snel uitgekeken. Nu zijn ze weer wel pijnlijk maar waarschijnlijk komt het door de warmte......vorig jaar had ik er ook zo'n last van in de zomer. Toen waren ze ook flink dik van het vocht maar dat is nu niet. Wat dat betreft is het wel lekker als het iets minder warm gaat worden.
Tja en zo is het altijd wat zien jullie wel.......ouderdom komt met gebreken .... en ik ben al stokoud hahahaha J
Ondanks de pijntjes en kwaaltjes ben ik op het moment heel tevreden zoals het nu met mij gaat hoor!!  Het was ook niet de bedoeling om hier een heel zeurverhaal/klaagzang neer te schrijven......maar ja.....ik moet jullie toch op de hoogte houden J  Toch maar goed dat ik een beetje vreemd lijf heb wat steeds van alles met me uithaalt want zo hou ik wel schrijfstof hahahahahaJ


Donderdag 12 April 2007:
Zo,de paasdagen zijn weer achter de rug en ze zijn bij ons goed verlopen. Voor het eerst sinds ik ziek werd in 2003 heb ik zelf op beide dagen het Paasdiner klaar gemaakt en daar ben ik ontzettend blij en trots op. Het is een teken dat het weer de goede kant op gaat met mij!! Mijn pijntjes, kwaaltjes en beperkingen blijf ik natuurlijk wel houden. Maar ik merk dat ik weer meer energie begin te krijgen en samen met het mooie weer doet dat wonderen!
Gisteren heb ik een mail gestuurd naar mijn contactpersoon van het NSWAC (dat is de zorginstelling van de zorgappartementen) om te vragen of ze al weten wanneer het gesprek is, want ik heb nog steeds geen bericht. Ik had er ook in geschreven dat ik het beu begin te worden want dat ik nu al 2 jaar er mee bezig ben en nog steeds geen zekerheid heb en dat ik onderhand wel eens wil weten of ik wel of niet een appartement krijg. Ik kreeg een mail terug met 1 regel: "U zult binnenkort een nieuwe uitnodiging krijgen". Nou daar koop ik veel voor dat mailde ze vorige week maandag ook al.....grrrrrr
Gistermiddag heb ik iets leukers gedaan..............Ik ben bij de opticien binnen gereden en heb een nieuwe bril gekocht!!!
Mijn rechteroog, waar ik mee kijk, was achteruit gegaan en mijn bril moest dus aangepast worden. Ik heb zo'n beetje alle brillen uit de collectie op mijn neus laten zetten en ook andere klanten gingen zich er zelfs mee bemoeien.....maar dat was in positieve zin en leuk hoor J   Uiteindelijk is het toch weer een blauwe bril geworden.....het was de eerste die ik zag en mooi vond. Daarna heb ik er dus nog een stuk of 100 op gehad.....overdrijven is ook een vak hahaha...... Het is nu een montuur die rondom blauw is. Over ongeveer anderhalve week is hij klaar...ben benieuwd of ik hem dan nog leuk vind???

En dan nog het laatste nieuws over Corina.......haar toestand is nog steeds zorgwekkend maar is wel stabiel. Ze ligt nog steeds op de intensive care aan de beademing en het is afwachten hoe het verder gaat.....het kan nog alle kanten op...goed en slecht.


Zondag 8 april 2007: Vrolijk Pasen
Al mijn 'fans' en bezoekers van mijn website wens ik een Vrolijk en Gezegend Paasfeest toe!
Met mij gaat het gelukkig weer beter na mijn kleine geestelijke inzinking van afgelopen week. Er zijn nog wel veel dingen waar ik mij zorgen over maak, maar ik kan het allemaal weer een beetje beter relativeren.
De circusvoorstelling van vrijdag was best leuk. Ik had het wel groter verwacht maar ik had dan ook zoiets als het circus van Monte Carlo in mijn hoofd en dit was het circus van Breda JJJ
Maar het was best leuk om mee te maken hoor en vooral het trapezenummer vond ik spannend maar ook eng....ik was steeds bang dat er iemand naar beneden zou storten recht in mijn armen.....zulke gevaarlijke capriolen haalde ze uit. Het nummer met de zeeleeuwen en pinquins was erg grappig en de leeuwentemmer vond ik erg ver gaan met het uitdagen van de leeuwen. Ik heb een nog een paar foto's gemaakt maar die moet ik nog op de computer zetten. Ik weet nog niet of ze een beetje gelukt zijn? Anders zet ik ze komende week in een of ander fotoalbum, dat moet ik nog even bekijken.
En verder heb ik weinig nieuws. Met mijn lijf gaat het best goed....ik ben in elk geval tevreden zoals het nu gaat. Voor jullie wel saai want het levert nu weinig verhalen op maar ik vind weer wel andere onderwerpen om over te kletsen hoor. Ben veel te blij dat het eindelijk eens de goede kant op gaat en nu is het de kunst om het zo te houden J


Donderdag 5 April 2007: Zorgen
Van het NSWAC heb ik nog geen bericht gehad wanneer ik nu op gesprek moet. Ik hoop maar dat de afzegging van maandag geen slecht voorteken was. Ik heb eerlijk gezegd niet meer zoveel vertrouwen in de goede afloop van zaken rondom mij. Maar voor ik mijn hoofd er over ga breken ga ik er nu nog maar vanuit dat er gewoon iemand ziek was en de afspraak daardoor niet door kon gaan. Ik ben maandag i.p.v. naar het gesprek maar naar de bouw geweest om te zien hoe ver ze zijn.......en dat schiet al flink op. Ik heb een paar foto's gemaakt en die zal ik nog in het fotoalbum over het zorgappartement plaatsen.
Verder gaat het met mijn lijf eigenlijk best goed op het moment. De vakantie heeft wonderen gedaan wat dat betreft geloof ik. Ik ben nog steeds een beetje aan het nagenieten van de vakantie want ik heb afgelopen week een plakboek voor mezelf en eentje voor Eric in elkaar geknutseld. Die van Eric ga ik 2e paasdag naar hem toe brengen zodat zijn ouders, familie en vrienden ook kunnen zien hoe leuk en goed wij het hebben gehad op de boot.
Ik krijg ook veel reacties van zonnebloemvrijwilligers die met ons mee waren maar ook van vrijwilligers die via mijn website of die van de zonnebloem op mijn verslag uitgekomen zijn. Dat is ook heel erg leuk.
Helaas zijn er naast leuke dingen ook altijd vervelende dingen en dat is ook bij mij zo. Het lijkt de laatste weken wel alsof ik alle ellende van de wereld aantrek.
Er zijn zoveel dingen die me zorgen baren en door mijn hoofd spelen. Thuis hebben we op het moment nogal wat zorgen maar ook veel vrienden en mailvrienden hebben flinke problemen van allerlei aard. Op zich vind ik het niet erg en help ik op mijn manier graag mensen door ze wat kracht, moed en sterkte in te spreken en waar ik kan, hulp te bieden. Dat was uiteindelijk ook het doel van mijn website.....mensen helpen d.m.v. mijn ervaringen.
Maar soms kan het ook een ervaringsdeskundige wel eens eventjes te veel worden hé!
De grootste zorg heb ik op dit moment over mijn Lourdesvriendin Corina. Het gaat heel slecht met haar en we zijn bang dat Corina het niet gaat redden. Vreselijk moeilijk is dat, niet alleen voor mij maar voor iedereen die dicht om Corina heen staat of haar kent.
Ik hoop dat ik morgenmiddag bij de circusvoorstelling eventjes mijn hoofd leeg kan maken en alle zorgen voor een paar uurtjes van me af kan zetten. Ik ben best wel benieuwd hoe ik het circus zal vinden......ik dacht al dat het een beetje kinderachtig was om erheen te gaan maar heb inmiddels al van meer "grote mensen" gehoord dat ze gaan......is het dus toch niet zo kinderachtig als ik dacht J   Zo....sluit ik dit stukje toch nog een beetje vrolijk af......


Maandag 2 April 2007: Gesprek gaat niet door
Balen.......ik kreeg vanochtend een mail met excuses voor de late afzegging want het gesprek van vanmiddag kan niet doorgaan. Ik krijg binnenkort een nieuwe uitnodiging. Had ik er zo naar toegeleefd en gehoopt vandaag eindelijk een stukje zekerheid te krijgen.....dus niet K  
Ach ja....het is prachtig weer vandaag dus dan pak ik zo meteen de scootmobiel en ga lekker crossen.

Verder heb ik niet zo veel nieuws. Ja vrijdag ga ik iets geks doen J   Ik ga dan met Margareth naar het Circus! Circus Renz slaat vanaf vrijdag een week in Breda zijn tenten op. Ik zag vorige week overal al van die reclameborden staan en kreeg er ineens zin in. Ik ben in mijn leven 1x naar het circus geweest en dat was een klein circus in Zevenbergen. Toen zat ik op de Mavo en ben na schooltijd met mijn vriendinnen erheen geweest. Dat moet geweest zijn toen ik 13 of 14 jaar was.......lang geleden dus JJ  

Dan nog even een berichtje over mijn Lourdesvriendin Corina.......haar toestand is nog steeds zorgelijk. Corina ligt nog steeds aan de beademing en heeft er nu ook een longonsteking bij gekregen. Ze heeft dus echt heel veel steun en kracht van ons nodig!


Donderdag 28 Maart 2007: Operatie 1 jaar geleden
Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat mijn rechternier weggehaald is i.v.m de nierkanker.
Geen dag om lang bij stil te blijven staan maar ik denk er al wel de hele week aan. Na een jaar sukkelen lijkt het nu eindelijk beter te gaan met mij. Ik weet niet of het door het mooie weer komt of door de fijne week met de zonnebloem..... maar ik lijk me beter te gaan voelen en minder moe! Ik durf nog niet al te hard te roepen want meestal als ik schrijf/zeg dat het beter gaat, gebeurd er daarna weer iets......snel afkloppen dus maar!!
Verder heb ik weinig nieuws geloof ik...... O ja.....ik heb gemerkt dat al veel mensen mijn reisverslag gelezen hebben....... waar halen jullie die tijd vandaan hahahaha J  
Vanmiddag heb ik nog even bij de bouw van de zorgappartementen gekeken en ze zijn al bezig met de 3e verdieping,dus dat schiet ook op. Maandag heb ik het selectiegesprek...spannend!

Dan nog even iets over Corina.... het gaat niet zo best met haar en haar toestand is erg zorgelijk.
Gistermiddag is zij overgeplaatst naar het AMC-Amsterdam. Meer wil ik er hier liever niet over kwijt...... dit gaat niet over mezelf maar over Corina en dat is natuurlijk persoonlijk. Ik hoop alleen heel erg dat het weer goed komt met haar en als jullie ook een beetje voor haar willen bidden of een kaarsje op willen steken dan vinden wij dat heel fijn! Ik hoop dat ik binnenkort iets beters kan vertellen over Corina.


Zondag 25 Maart 2007: Reisverslag
Hebben jullie allemaal de klok één uur vooruit gezet vannacht? De zomertijd is weer aangebroken en ik hoop daarmee ook het mooie weer. Deze week beloven ze in elk geval mooi lenteweer dus ik denk dat ik lekker kan gaan crossen met mijn scootmobiel.....dat wordt weer eens tijd...lekker hoor!!
Afgelopen dagen heb ik nog niet gescootert (was ook geen weer ervoor) maar heel hard gewerkt aan mijn reisverslag van de Zonnebloemvakantie.
Ik heb vandaag alles af kunnen werken en het verslag en de foto's staan nu online. Zoals jullie vast al gewend zijn van mij, is het wel een lang en uitgebreid verhaal geworden J   Klik hier om naar het verslag te gaan.

Verder heb ik niet zoveel nieuws te melden......heb deze week niets op mijn programma staan....alleen de kapster en lekker van het mooie weer genieten.
Ik wil alleen nog eventjes laten weten dat Corina nog steeds op de IC aan de beademing ligt. Er is wel een lichte verbetering want de beademing is lager gezet zodat zij al iets meer zelfstandig mee kan ademen. Laten we bidden en hopen dat Corina weer snel opknapt en helemaal van de beademing af kan!!


Donderdag 22 Maart 2007: Nieuwe nieuwtjes en een verzoek
Hier ben ik alweer, snel hé J   Ik heb een drukke dag achter de rug...... eerst een halve dag in het ziekenhuis gezeten en toen ik thuis kwam zat er weer visite op mij te wachten, die wilde ook graag mijn zonnebloemverhaal horen  J
Ik heb nu een nieuwe lens en merk het verschil wel hoor! Deze lens zit veel beter en sluit mijn oog veel beter af dan de oude. Ik heb hem nu een halve dag in en heb nog helemaal geen last van irritaties of dat de lens steeds verschuift. Het was dus blijkbaar hard nodig om de lens te vervangen!
Er schijnt wel wat kleurafwijking met de oude lens te zijn maar het is mij nog niet opgevallen. Ik zal dat vanavond eens onderzoeken als ik de lens uitdoe. De oude lens heb ik meegekregen voor reserve, dus dan kan ik ze naast elkaar leggen om het verschil te ontdekken J

Ik heb ook een heel leuk nieuwtje....... ik heb een gedicht gemaakt over de vaarvakantie van vorige week en had dat gisteren naar de Zonnebloem gemaild. Nu kreeg ik vanmiddag een mailtje dat ze op de website van de zonnebloem een pagina gemaakt hebben met daarop mijn ervaring en gedicht.
Leuk hé..... ik kleurde helemaal toen ik dat berichtje las JJ  

Als laatste heb ik nog iets heel anders. Een Lourdesvriendin van mij - Corina - heeft dinsdag een hele zware operatie ondergaan waarbij haar nek/rug vastgezet zijn d.m.v. een ijzeren pin. De operatie is goed gegaan maar Corina heeft het op het moment heel moeilijk en zij ligt op de intensive care aan de beademing. Zij moet de komende 3 maanden ook met een gipscorset en ijzeren frame op/om haar hoofd lopen. Tezamen met de handicaps die zij al heeft is dit een zware tijd voor Corina.
Omdat ik weet hoe goed het je kan doen om kaartjes te krijgen in moeilijke tijden wil ik vragen of jullie haar een kaartje willen sturen om haar wat moed, kracht en sterkte mee te geven voor de komende tijd. Ik denk dat zij dat heel erg leuk zal vinden, ook al zijn het kaartjes van onbekenden.


Woensdag 21 Maart 2007: Even wat nieuwtjes vertellen
Hier ben ik weer even. Ik ben nog steeds in de Zonnebloemstemming J   Ben druk doende met de foto's klaar te maken voor op mijn website. Gisteren aan het eind van de middag had ik alle foto's gehad en wat denk je........ gisteravond zette ik mijn laptop nog eventjes aan om ergens naar te kijken en er ging ineens van alles verkeerd en tot overmaat van ramp was ik heel mijn map met bewerkte foto's kwijt.....ikke balen L
Vandaag ben ik dus maar weer vol goeie moed opnieuw aan het kwarwei begonnen en ben nu een beetje op de helft. Als ik klaar ben met de foto's dan ga ik aan het reisverslag beginnen en als dat klaar is kan ik alles gaan verdelen op een webpagina.....geduld....geduld...geduld... moeten jullie dus hebben J
Wat de Zonnebloemstemming er ook heel goed inhoudt bij mij zijn alle leuke gastenboekberichtjes en mailtjes van de vrijwilligers die vorige week ook op de boot mee waren. Op deze manier kan ik heerlijk na genieten J

Dan nu de nieuwtjes............ Vanmiddag kreeg ik eerst met de post bericht van het ziekenfonds dat ik een nieuwe teksttelefoon krijg. In december heb ik geloof ik zolang een oud leentoestel gekregen en er is toen een aanvraag ingediend voor een nieuw toestel omdat mijn andere stuk was. Bij het ziekenfonds begrepen ze dat geloof ik niet zo goed. Mijn teksktelefoon heb ik in 2003 gekregen en is dus bijna 4 jaar oud maar je krijgt zoiets pas om de 7 jaar vergoedt geloof ik. Ik heb wel 4-5 brieven van het ziekenfonds gekregen met vragenformulieren hierover. Dat was niet zo erg maar het waren steeds dezelfde brieven. Die heb ik steeds netjes - met op- en aanmerkingen - ingevuld en terug gestuurd met het resultaat dat ik dus binnenkort een nieuwe ga krijgen.

Iets later ontving ik een e-mail van de oogarts dat mijn lens binnen is en of ik die morgen om 11.30u op wil komen halen bij hem! Eindelijk issie er dan.......de lens zou in september vorig jaar al aangevraagd worden. In januari had ik er nog over gemaild en toen beloofde de oogarts nogmaals om hem aan te vragen. Nu zijn we een half jaar verder en is de lens eindelijk binnen. Gelukkig had ik al een lens en sluit deze nog wel af dus het was niet zo dat ik een half jaar een oogpleister moest dragen zoals voorheen. Vandaar dat ik er ook niet zo achteraan heb gezeten. Maar de laatste maanden irriteert de lens vrij snel en hij blijft vaak onder mijn bovenste ooglid plakken. Dan ben ik hem ineens kwijt en zie dus even alles weer dubbel. En hij verschuift erg snel waardoor ik dan een streepje licht zie en dat is ook vervelend. Dus het is wel echt tijd voor een andere lens, deze zal wel versleten zijn. Ik weet niet of het zolang heeft geduurd omdat het ziekenfonds eerst groen licht moest geven of dat het vergeten werk is geweest. Dat hoor ik morgen misschien wel maar het doet er eigenlijk niet zoveel toe......als de lens maar goed is, dat is het belangrijkste.

Even denken of er nog meer nieuwtjes zijn........o ja dat zou ik bijna vergeten.........ik heb bericht gehad van de Efteling i.v.m onze klacht over de nietwerkende ringleiding bij Annie. Dat is ook lachen hoor.........ik heb gisteren een keurige brief ontvangen met de mededeling dat onze klacht besproken is met de leidinggevende van het Eftelingtheater. Die biedt zijn welgemeende excuses aan maar denkt dat de ringleiding niet goed gebruikt is door mij. Maar ze schrijven dat dit niet mijn schuld is want de medewerker had moeten weten hoe de ringleiding werkt en ons daar uitleg over moeten geven en hij betreurt het dat de leidinggevende er niet bijgehaald is.
Dat is nou het mooie ervan...... de leidinggevende van die dag is er wel bijgehaald en die had er ook niet zoveel verstand van want ik moest juist zelf alles aan het personeel uitleggen over de ringleidingsystemen en werking er van. Toen ik het las had ik zoiets van "ik ga ze mailen hoe het werkelijk in elkaar zit". Er staat alleen geen e-mailadres in de brief en toen had ik weer vrij snel zoiets van laat maar zitten.
Ter compensatie heb ik een CD gekregen met de liedjes uit de musical. Daar moest ik ook weer om lachen want ik dien een klacht in dat ik door de nietwerkende ringleiding niets heb kunnen volgen. Nou daar kunnen ze toch uit opmaken dat ik flink slechthorend ben......en dan sturen ze een CD met muziek! Met mijn CI is het luisteren naar muziek niet zo makkelijk, het klinkt heel vals als ik een CD aanzet. Er zit ook een tekstboekje bij van de liedjes dus ik heb nu in wel de teksten.
Aan de andere kant bedoelen ze het natuurlijk goed en ik heb nu al een beker van Annie, een programmaboek en de CD gekregen ...... dan heb ik mijn kaartje weer wel terug verdiend want als ik dat alles had moeten kopen was ik ook heel wat geld kwijt geweest......alleen zou ik deze dingen nooit zelf gekocht hebben. Ik had het leuker gevonden als we twee vrijkaartjes hadden gekregen.......dat zit er niet in en een mens kan ook niet alles hebben hé J
Maar ja, het is toch wel lachen zoals ze het afhandelen vind ik. Zo, jullie zijn nu weer helemaal op de hoogte van het Eftelingverhaal en de andere nieuwtjes J


Maandag 19 Maart 2007: Terug van weggeweest
Zo, ik heb weer voet gezet op vaste wal en ben dus veilig teruggekeerd van een heerlijke vakantieweek waarvan Eric en ik allebei enorm hebben genoten JJJ Zoals altijd had ik mij voor niets zo zenuwachtig en druk gemaakt afgelopen weken, alles is goed gegaan.
We zijn door alle vrijwilligers super verwend, hadden prachtig weer en ook met de 'zeeziekte' is het meegevallen. Ik had al snel door dat ik tegen de stroom in moest kijken om het minste last te hebben van het bewegende water. En op de boot niet te dicht aan de kant gaan zitten maar een beetje op het middendek.
Zaterdag toen ik thuis kwam had ik nog een vaargevoel. Ik had het idee dat buiten alles bewoog maar als ik dan keek stond alles natuurlijk stil. Dat was even vreemd maar is nu weer over. Ik hoorde al dat andere mensen daar ook last van hebben gehad. Het is na een week varen, weer wennen om vaste grond onder je voeten/wielen te hebben J
Zoals gezegd hebben we prachtig weer gehad en hebben lekker op het zonnedek kunnen zitten waardoor ik niet zo veel last van alle herrie van de 'kakelende mensen' aan boord heb gehad. Misschien kakelde ik zelf wel het hardst JJ
We mochten elke ochtend uitslapen en ik werd geholpen met douchen/verzorging. Daarna lekker uitgebreid en rustig ontbijten en daarna naar het zonnedek om van het zonnetje en de omgeving te genieten. 'S middags een uurtje rusten en 's avonds vroeg naar bed en zo was het goed vol te houden. Het was een echte luier- en verwen vakantie J   Eric ging natuurlijk niet zo vroeg naar bed maar bleef tot de nachtelijke uurtjes feest vieren. We waren de jongste van de gasten. Alle andere gasten waren oude mensen maar bij de vrijwilligers waren veel jongeren hoor. We hebben ook niet zoveel contact gehad met de medegasten, alleen met de vrijwilligers eigenlijk. We hebben het in elk geval niet vervelend gevonden om met ouderen mensen aan boord te zijn. Ik denk zelfs dat het in ons voordeel was omdat wij hierdoor er uit sprongen en volgens mij wel meer aandacht hebben gekregen daardoor.
De middagen legden we steeds in een andere plaats aan. We zijn in Keulen, Andernach, Koblenz en Neuwied aan wal geweest en daar lekker gewandeld en van alles bekeken en een terrasje gepakt natuurlijk.
Woensdagochtend heb ik een verwenochtend gehad. Na een heerlijke verzorging ben ik daarna in de kapsalon (die ook aan boord is) in de krullen gezet. In het begin zat de krul nog wat stijfjes en tuttig maar daarna vond ik het zelf wel grappig.... het was weer es iets anders J
Ik ben zelfs nog even reisleidster geweest. Was hiervoor gevraagd omdat ik een heldere en duidelijke stem heb J  Mocht samen met Eric in de stuurhut en via de omroepinstallatie vertellen wat er zoals te zien was langs de Rijn. Dit stond wel allemaal opgeschreven hoor, dus ik hoefde alleen maar voor te lezen.....makkelijk dus. Eric mocht op de stuurmanstoel zitten en heeft overal uitleg over gehad,dat vond hij prachtig.
Vrijdagavond waren Eric en ik en Ingrid (onze vrijwilligster van die dag) tijdens het Captainsdiner (feestelijk afscheidsdiner) door de Kapitein uitgenodigd als eregasten aan zijn tafel. En zo was eigenlijk heel de week een grote verwennerij.
Ik heb echt even een week alle pijntjes, moeheid en zorgen naar de achtergrond kunnen zetten en genoten. Ik kan er nu weer even tegenaan! Ik kan terug kijken op een ontzettend mooie en prachtige week en die nemen ze mij niet meer af!!

Afgelopen weekend heb ik alleen maar geslapen geloof ik...... slaapkop hé J
Vandaag wilde ik van alles doen maar ik kreeg zowel vanochtend als vanmiddag onverwachts visite van mensen die ook heel benieuwd waren naar mijn vakantieweek. Vandaar dat ik jullie even moest laten wachten in mijn logboek.

Ik zou zoveel kunnen vertellen over de vakantieweek maar jullie moeten nog even geduld hebben. Er komt nog een verslag met foto's aan maar dat duurt nog even voor dat klaar is ...... ik moet er nog aan beginnen en alle foto's bewerken (verkleinen en sommige lichter maken). Daarom hieronder alvast een klein voorproefje voor jullie.

Maar eerst wil ik - mede namens Eric - iedereen die REIS 6 van 12 t/m 17 maart 2007 mogelijk heeft gemaakt........
HEEL HARTELIJK BEDANKEN........…ZONDER JULLIE WAS DEZE VOOR ONS ONVERGETELIJKE WEEK NIET MOGELIJK GEWEEST !! BEDANKT VOOR JULLIE INZET, AANDACHT EN TOEWIJDING, EN VOOR ALLES WAT JULLIE VOOR ONS GEDAAN HEBBEN, BEDANKT!!!









Zondag 11 Maart 2007: Vakantie!!!
Zo, de koffer staat gepakt en ik ben er klaar voor om op vakantie te gaan. Ik hoop dat ik vannacht een beetje kan slapen want ik vind het echt heel erg spannend. Ik ben gelukkig niet meer zo zenuwachtig als 1-2 weken terug.....vind het alleen spannend.... het is een heel avontuur zo'n bootreis! Gisteren had ik nog bijna geen vakantiekriebels maar nu we vandaag de koffer hebben gepakt heb ik de vakantiekriebels ook te pakken hoor J
Volgens de weersvoorspelling beloofd het een mooie week te gaan worden, droog en redelijk wat zonneschijn en op sommige dagen zelfs 16 graden!! Ik heb echt geluk dat ik nu met de Zonnebloemboot mee mag! Zaterdag komen we weer thuis maar dan zal ik eerst wel een paar dagen nodig hebben om te bekomen...... denk ik. Daarna horen jullie vast wel hoe de vakantieweek geweest is J

Nog even een laatste nieuwtje verklappen.......... ik heb bericht gehad dat ik 2 April op gesprek moet voor het zorgappartement. In de brief staat dat het een selectiegesprek is en ik heb dit met het hoofd kleinschalig wonen (haar ken ik van een eerder gesprek en e-mailcontact) en er zit ook een gedragsdeskundige bij het gesprek. Er staat me dus weer iets spannends te wachten......ik ben zo benieuwd hoe dat af gaat lopen .....of ik wel/niet een appartement toegewezen krijg?!


Donderdag 8 Maart 2007: Lentekriebels
Vanochtend toen ik wakker werd en het zonnetje eindelijk weer eens zo heerlijk zag schijnen, kreeg ik de lentekriebels in mijn lijf J   Ik heb op mijn gedichtenlog ook al een leuk lenteversje geplaatst...... ik heb het ineens helemaal te pakken, jullie ook??
Het kriebelde zo dat ik gewoon naar buiten moest. En ik heb de stoute schoenen aangetrokken en geprobeerd of het lukte om weer op mijn scootmobiel een eindje te rijden. En het is gelukt hoor.....dit was de eerste keer na de operatie J  Ik ben heerlijk een eindje gaan rijden en tja als ik ga rijden dan is het meestal één kant op............ naar Etten-Leur om te zien hoe het met de bouw van het zorgappartement staat. Het was al een hele tijd geleden dat ik daar geweest was en ze hebben me toch hard gewerkt. Ze zijn al met de derde verdieping bezig!!
Ik heb trouwens vorige week een mailtje ontvangen met de vraag of ik nog interesse had (ja natuurlijk!!) en dat ze in april met de gesprekken willen beginnen. Na de gesprekken wordt dan besloten wie er wel of niet een zorgappartement toegewezen krijgen. Tegen die tijd moeten jullie allemaal heel hard mee duimen, hopen, bidden enz enz....dat ik bij de gelukkigen mag horen.

Met mij gaat het de laatste dagen gelukkig weer de goede kant op. Ik merk dat het met mijn buik beter gaat. Vanochtend op de scootmobiel had ik nog wel wat last er van, mijn buik is nog heel gevoelig dat wel, maar het was wel om te doen hoor. Maandag gaan we lekker een weekje genieten op de Zonnebloemboot. Het zou wel heel leuk zijn als het volgende week net zulk mooi weer is als vandaag, daar ga ik ook maar voor duimen J
En als het daarna dan mooi lenteweer blijft zodat ik er met de scootmobiel op uit kan........ Nou dan komt alles weer helemaal goed met mij hoor, let maar op J
Mijn zenuwen voor de vakantie zijn trouwens ook een heel stuk minder. Dat komt doordat ik mij nu weer wat beter ga voelen maar ook door jullie hoor want ik heb zoveel lieve en bemoedigende reacties gekregen..... daar moeten mijn zenuwen wel door weggaan en het vertrouwen weer terug komen.
Echt hartstikke toppie ......zoals ze dat tegenwoordig zo leuk zeggen J


Maandag 5 Maart 2007: Musical Annie
Zaterdagmiddag zijn Margareth en ik naar de Musical Annie geweest in het Eftelingtheater in de Efteling. Hoe het daar was dat is een heel verhaal........ ik moet altijd iets mee maken hoor J  Ik zou dus eigenlijk 10 februari naar een speciale uitvoering voor doven en slechthorenden gegaan zijn, maar toen kon ik niet vanwege mijn ziekenhuisopname. We konden die kaartjes annuleren en verzetten naar afgelopen zaterdag. Ringleiding gereserveerd want dat moest je bij de reservering al aangeven en 10 euro borg betalen.
Komen we zaterdag daar aan en vragen om de ringleiding.
Die kreeg ik netjes maar het was een infrarood hoofdtelefoon (kinbeugel) die je gewoon in je oren moet stoppen en dan wordt het geluid versterkt. Die hoofdtelefoon werkt dus eigenlijk als hoortoestel en is bedoeld voor mensen met een gering gehoorverlies. Ik wist al dat het zo werkte maar vroeg aan het personeel of je hem op een hoortoestel kon aansluiten. Nou ze stonden mij met z'n allen met grote ogen aan te kijken en niemand die het wist. Ik zei dat ik het wel wist, dat dit niet kon en ik er niets aan had. Toen gingen ze er iemand anders bijhalen die er wel verstand van had.
De bedrijfsleider kwam er bij en ging mij uitleggen dat er een knop onderaan die hoofdtelefoon zat waarmee ik hem aan moest zetten. Ja dat wist ik ook wel..... ben geen klein kind !!  Ik dus weer uitgelegd hoe en wat en gevraagd of ze geen andere ringleiding hadden met een halslus. Toen ging er een lichtje branden bij de bedrijfsleider en ging hij even weg en kwam terug met een halslus. Maar daar zat niets aan van ontvanger of zo, alleen een plug aan het eind van het snoer. Ik dus gevraagd waar ik die in moest pluggen. Zegt hij: "in uw hoortoestel". Dat kan helemaal niet want op geen enkel hoortoestel zit dit soort plug. Ik weer uitleggen dat er een kastje (ontvanger) bij moet zitten die het signaal opvangt en dat ik dan mijn hoortoestel op de ringleidingstand moet zetten en dan zou ik het geluid moeten kunnen ontvangen. "Ooowh", zei hij "wacht even" ..... hij weer naar achteren en toen kwam hij terug met een kastje. Eigenlijk hetzelfde kastje als die hoofdtelefoon maar dan zonder die 'stengels' die je in je oren moet stoppen.

Kinbeugel


Halslus

Ik had er nogal mijn bedenkingen bij maar de plug paste inderdaad in dat kastje dus dacht ik dat het wel goed zou komen. Nou jullie raden het al, denk ik ...... er kwam niks geen geluid door in mijn toestel. Balen dus. Ik hoorde wel van alles; de muziek en praten maar kon er helemaal niets van verstaan. Het geluid van de zaal was veel te hard waardoor het helemaal vervormd binnen kwam in de CI.
Margareth is na 5 minuten met de ringleiding terug gegaan naar de receptie om een andere te halen. Hadden ze geen reserve L  ze hadden van deze maar 1 en van die andere 19, dus 20 totaal. Ze gingen de mijne opladen want ik had geopperd dat de batterijen misschien leeg waren en hij het daardoor niet deed. Na de pauze zou ik hem dan weer terug krijgen. Margareth vertelde dat er nog iemand stond met zo'n andere ringleiding, die het ook niet deed.
In de pauze kwam de bedrijfsleider de ringleiding persoonlijk bij mij terug brengen. Maar toen Annie weer begon deed hij het nog steeds niet. Ik heb nog gevraagd of het ringleidingsysteem in de zaal wel aanstond. Volgens hem staat die altijd aan dus kon het daar niet aan liggen. Ik heb van alles geprobeerd maar kon er geen geluid door krijgen. Flink balen dus K
Ondanks dit heb ik nog wel een beetje genoten van alles wat er op toneel gebeurde maar dat komt doordat ik het verhaal goed kende. Ik heb de musical in het verleden al 2x gezien en ook de film een paar keer. Maar toch werd het nu weer heel anders gespeeld dan de vorige keren en soms had ik eventjes nodig om er achter te komen waar de scene over ging. Als ik het dan door had kon ik er weer een beetje wijs uit.
Margareth was boos en is na afloop verhaal gaan halen want ze vond dit niet kunnen. Ze geven in advertenties, op de website en op de kaartjes aan dat er een ringleiding aanwezig is en dan werkt het systeem niet. Ik durf daar dan niet zoveel van te zeggen maar Margareth wel hoor J
Ik mocht van haar niet zeggen dat ik het wel een beetje had kunnen volgen doordat ik het verhaal kon. En ze heeft een verhaal opgehangen dat ik het niet breed heb en heb moeten sparen voor dit kaartje. En als we geweten hadden dat er geen ringleiding was, dat we dan niet gegaan waren maar omdat zij aangeven dat er een werkende ringleiding is dat wij daarom er heen gingen en dat dit niet klopt. De bedrijfsleider wist zich er ook geen raad mee en moest gaan overleggen en even later kwam hij terug met een boekje en een beker van Annie. Ik wist zo snel niet hoe ik daar op moest reageren maar Margareth wel. Zij zei dat ik geen klein kind was dat je met zoiets kan troosten. Hij kon verder ook niets doen want de bazen waren niet aanwezig maar we konden naar de klantenservice gaan en daar een klacht indienen, misschien dat ze daar iets konden doen. Dat hebben we dus gedaan en ze gaven Margareth daar helemaal gelijk en ze zijn ook aan het bellen geweest. Daarna kregen we de opmerking dat we naar die speciale voorstelling voor doven en slechthorenden hadden moeten gaan. Margareth weer uitgelegd dat we daar eigenlijk voor gereserveerd hadden maar ik toen in het ziekenhuis lag. Zij weer bellen en uiteindelijk hebben we een klachtenformulier in moeten vullen. Nu is het dus afwachten wat we daarop horen........ we hebben al gefantaseerd dat we gratis toegangskaartjes krijgen voor een dagje Efteling J Ik ben benieuwd hoor of we er iets over terug horen of dat ze het papier in de doofpot stoppen.
Ik vraag me wel af hoe ze dat met die speciale voorstelling hebben gedaan als ze maar 19 van die hoofdtelefoons hebben en 1 halslus????

Zo, een heel verhaal hé J Eigenlijk was het nog niet alles want we hebben na afloop ook nog een uur kou staan lijden omdat de taxi te laat kwam. Die zou ons om 15.45u ophalen dus wij stonden netjes om 15.30u bij de uitgang klaar. Om 16.00u nog geen taxi en dan mag je bellen als ze een kwartier te laat zijn. Margareth gebeld en zij kreeg te horen dat de taxi op 16.15u stond....maar dat klopte niet hoor. Om 16.25u kwam de taxi pas en hebben we dus een uur in de koude wind staan wachten. Het was gelukkig wel droog maar de wind was flink koud en we konden nergens binnen staan want alles was verder gesloten. Valt nog mee dat ik nu niet snipverkouden ben. Jullie merken het wel......het is altijd een avontuur om met mij op stap te gaan J

En verder..... ik kan vanaf vandaag de dagen af gaan tellen want volgende week op deze tijd zit ik als het goed is op de Zonnebloemboot!
Deze week doe ik het lekker rustig aan om mijn energie te sparen voor volgende week want die heb ik dan hard nodig.


Donderdag 1 Maart 2007: Bloeduitslagen
Vandaag heb ik de nieuwe bloeduitslagen van mijn huisarts gekregen en deze zijn gelukkig weer beter dan de vorige keer. De bezinking is gezakt en is nu weer zoals vanouds...... nog wel wat te hoog maar normaal voor mijn doen. De andere uitslagen zijn ook weer zoals ze bij mij altijd zijn. Wel afwijkend met de normaalwaarden maar voor mijn doen goed dus wat dat betreft is er geen reden voor ongerustheid.
Alleen mijn ijzergehalte is weer veel te laag dus ik moet weer beginnen met het slikken van ijzertabletjes. Dat valt even tegen want eind januari mocht ik daarmee stoppen, na ze een jaar geslikt te hebben, omdat mijn ijzergehalte toen weer goed was. Blijkbaar kan ik dus toch niet zonder de ijzertabletjes.
Wat mijn rommelende/zeurende buik betreft denkt de huisarts dat ik last heb van een spastische darm K
Ik had daar zelf eerlijk gezegd ook al aan gedacht en was de laatste 1.5 week al een beetje aan het experimenteren geweest met mijn eten. De laatste dagen heb ik het idee dat het wat beter gaat met het rommelen/zeuren.
Ik ga me nu wel weer een beetje rustiger voelen, dat scheelt denk ik ook wel. De eerste weken was ik heel erg onrustigen onzeker. En ook boos op mijn lijf omdat het steeds van die rare fratsen uithaalt en er nooit iets normaals kan gaan bij mij. Ik baalde even vreselijk van dat continue tollende hoofd, de herrie in mijn hoofd, de moeheid enzovoorts.... enzovoorts. Ik sliep ook slecht ondanks dat ik voor het inslapen gebruik maak van een slaaptabletje vanwege de tinnitus (oorsuizen) Afgelopen nacht heb ik voor het eerst weer heel de nacht door kunnen slapen. Dat lijkt mij een teken dat ik weer op de goede weg ben!
Ik moet ook niet vergeten dat ik wel een buikoperatie heb ondergaan en dat deze vandaag nog maar 4 weken geleden is. Het is daarom helemaal niet gek dat ik nog steeds wat naweeën heb daarvan. Maar ja het valt niet altijd mee hé om steeds tegen allerlei ongemakken van je lijf op te moeten boksen!
De huisarts was ook heel blij voor mij dat ik op vakantie mag met de Zonnebloemboot. En net als zovelen zei ook zij dat ik niet teveel moet piekeren over wat er eventueel mis kan gaan maar gewoon heerlijk moet gaan genieten en mij lekker moet laten verwennen.
Vandaag kreeg ik de reispapieren thuis dus het is nu officieel en ik ga de wijze raad van jullie maar proberen op te volgen J


Zaterdag 24 Februari 2007: Leuk nieuwtje
Surprise....surprise......over twee weken gaat deze dame een weekje er tussenuit!!!
Ik heb bericht gehad van de Zonnebloem dat Eric en ik van 12 t/m 17 maart met de Zonnebloemboot mee mogen op vaarvakantie naar Duitsland.
Dat is leuk en goed nieuws hé J
Kennen jullie dat liedje nog van Willy Alberti?

Ja zo'n reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn
's Avonds in de maneschijn, schijn, schijn
Met een lekker potje bier, bier, bier
Aan de zwier, zwier, zwier, op de rivier, vier, vier
Zo'n reisje met een nieuwewetse schuit, schuit, schuit
Allemaal in de kajuit, juit, juit
't Is zo deftig, 't is zo fijn, fijn, fijn
Zo'n reisje langs de Rijn

Dat gaan wij over twee weken beleven J

Ik vind het wel heel erg spannend hoor en ben er ook best zenuwachtig voor, beetje eng vind ik het. Krom is wel dat ik vorige week nog de jongerenvakantie van de Zonnebloem naar Spa afgezegd heb i.v.m mijn operatie en herstel en omdat Eric 2 maart ook een dag opgenomen moet worden in het ziekenhuis. En ik twijfelde toch al omdat die reis heel veel per bus gaat en dat voor mij niet echt haalbaar is. Dus vandaar dat we die vakantie toch maar afgezegd hebben. We hadden ons trouwens niet officieel aangemeld maar ze hielden wel twee plaatsen vrij voor ons. Ik vind het nu dus wel een beetje 'lullig' dat we nu in diezelfde week wel meegaan met de bootreis. Maar ja nu krijgen we deze kans en hier wachten we al twee jaar op en wie weet wanneer de volgende kans zich voor doet. De boot die vaart ons heel de week overal naartoe. Dat lijkt mij minder vermoeiend dan als je elke dag met een bus overal naartoe moet reizen terwijl ik weet dat ik niet goed tegen het rijden in een bus kan. We varen nu met de boot overal lekker naartoe en leggen ook bij verschillende Duitse steden aan en daar gaan we dan ook aan wal o.a in Keulen, Andernach, Koblenz en Düsseldorf.
Ik heb wel een beetje angst voor de drukte op de boot...... als dat maar goed gaat? In Lourdes had ik het 'geluk' dat mijn CI het niet goed deed en ik daardoor niet zoveel last van al het geluid had. Maar nu doet mijn CI het weer goed en op de boot verblijven iets van 140 mensen geloof ik. 69 gasten en 62 vrijwilligers en de bemanning er nog bij. Maar het is wel een hele grote boot dus misschien valt het allemaal wel mee? En ik hoop ook dat het allemaal niet te vermoeiend wordt omdat ik nu na de operatie weer zo ontzettend moe ben. Als ik er maar goed aan doe om nu al met zo'n vakantie mee te gaan? Maar ik moet me daar misschien maar niet te veel zorgen over maken denk ik....... denk ik..... jaja.....ik ben juist een persoontje die vaak veel te veel denkt dan goed voor mij is. Dat zit in de aard van het beestje en doe je weinig aan maar het kan soms wel eens lastig zijn.
Nou...... ik neem me nu voor dat ik me daar geen zorgen over moet maken en alles lekker op mij af moet laten komen en dat we ons over twee weken lekker laten verwennen op de boot J Ik neem wel pen en papier mee voor het geval het horen niet lukt.
Spannend hoor maar ik vind het wel heel leuk en Eric ook. Het is ook wel even wennen het idee dat ik over twee weken op vakantie ga, dat is echt supersnel J


Woensdag 21 Februari 2007: Optocht
Afgelopen zondag ben ik lekker naar de optocht geweest. Hij was druk, lang, leuk en mooi, veel mooier dan een verslag op tv. Alleen wel veel lawaai door de harde muziek op de wagens en daar kon mijn CI en mijn hoofd niet tegen. Dus die heb ik uitgezet en zonder geluid gekeken. Alleen leek het wel alsof mijn lijf veel harder dreunde dan wanneer je geluid binnen krijgt. Ik had soms het gevoel alsof ik zat te shaken in mijn stoel en mijn buik protesteerde ook regelmatig. Maar ik heb het wel volgehouden en de hele optocht gezien, dat waren 101 deelnemers dus heel erg lang. Kou heb ik niet gehad alleen koude voeten maar die heb ik zelfs als ik binnen voor de kachel zit ...... een vrouwenkwaaltje geloof ik J

Verder gaat het redelijk. Mijn buik is nog steeds wat onrustig en ik heb nog niet het vertrouwen terug in mijn lijf. Voel me nog onzeker wat dat betreft. Gelukkig heb ik inmiddels bericht van mijn huisarts terug gehad en zij vind ook dat de chirurg nogal lomp gereageerd heeft. Ze vind het een goed idee om mijn bloed te prikken dus dat gaan we volgende week doen. Ik hoop dat de bloeduitslagen mij dan weer kunnen geruststellen en ik het vertrouwen in mezelf weer terug krijg.

Ik ga vanaf vandaag ook weer proberen om regelmatig een gedichtje te plaatsen op mijn gedichten web-log. De eerste staat er al weer op J


Impressie van de carnavalsoptocht



Conny in haar rusthoekje
Klik op de foto voor een grotere weergave
Zaterdag 17 Februari 2007: Carnaval en nieuwe begeleidster
Zo, de boosheid van woensdag is weer gezakt. Ik ben niet iemand die lang boos blijft,dat scheelt.
Mijn buik is nog steeds onrustig en ik blijf moe. Maar ik merk qua moeheid wel verbetering met een week geleden. De diarree is nu ook zo goed als over, dat kwam dus echt door de antibiotica. Alleen heb ik nu weer een schimmelinfectie. Dat was te verwachten want dat krijg ik altijd als gevolg van een antibioticakuur en nu had ik nog wel twee kuren tegelijk. Ik heb er gisteren medicatie voor gekregen dus dat zal binnen een paar dagen wel weer beter gaan.

Hier in Brabant is het carnaval losgebarsten. Ik ben nooit zo'n carnavalsvierster geweest. Toen ik nog in het verpleeghuis werkte, werkte ik altijd alle dagen met carnaval zodat mijn collega's carnaval konden vieren. Ik vond het altijd wel leuk om met mijn neefjes en nichtjes naar de optochten te kijken en op dinsdagavond liepen we dan samen de lampionnenoptocht mee en we gingen naar het vuurwerk kijken. Dat wordt hier altijd afgestoken als afsluiting van de carnaval. Het is nu al wel 5-6 jaar geleden dat ik naar de optocht ben geweest. We volgen de optocht altijd wel via de regionale tv-zender.

Maar morgen komt er als het goed is verandering in. Als het goed weer is en ik me goed voel ga ik samen met mijn nieuwe begeleidster naar de optocht bij ons in Prinsenbeek kijken. Prinsenbeek staat hier in de regio bekend om zijn mooie en grote praalwagens. In het echt is het toch mooier en leuker dan voor de tv. We gaan dan met de rolstoel want met de scootmobiel lukt het mij nog niet. Ze beloven goed weer en zoals ik mij nu voel moet het morgen gaan lukken.

Ik had jullie nog niet verteld dat ik een nieuwe begeleidster heb. Wil had met nieuwjaar aangegeven dat zij graag minder wilde gaan werken om meer vrije tijd voor zichzelf te hebben. Ik was eigenlijk niet op zoek naar een nieuwe begeleidster maar Margareth is op mijn pad gekomen. Zij is een oud buurtgenootje van mij en hoorde dat Wil wilde minderen/stoppen. Het leek haar wel leuk om mij te gaan begeleiden en ik vond dat ook een leuk idee. Maar we moesten alles eerst officieel via het doveninstituut Viataal regelen. Per 1 februari heeft Margareth een contract en mag ik haar dus mijn nieuwe begeleidster noemen. Wil, blijft dan mijn 2e begeleidster, als invalkracht zeg maar.

Ik vond het wel jammer dat Wil wilde minderen/stoppen en ook wel moeilijk hoor. Zij is sinds mei 2003 mijn vaste begeleidster en we hebben samen de afgelopen jaren heel wat mee gemaakt zowel leuke als minder leuke dingen. We hebben ook veel van elkaar geleerd in de afgelopen tijd.
Ik ben ook wel iemand die zich snel aan iets vertrouwds vasthecht en vind het daardoor moeilijk om los te laten.
Maar aan de andere kant ben ik mij er ook wel van bewust dat het soms goed kan zijn om iets nieuws te proberen. En ik ben inmiddels ook aan het idee gewend dat Margareth nu mijn vaste begeleidster is geworden en het klikt ook goed tussen ons, dat is ook belangrijk.

Margareth en ik hadden als eerste uitstapje de musical Annie in het Eftelingtheater gepland. Daar zouden we 10 februari heengaan. Het was een speciale voorstelling voor doven en slechthorenden met gebarentolken. Dit zou voor Margareth een leuke en leerzame kennismaking met het 'doven en slechthorenden wereldje' zijn en voor mij was het ook leuk en interessant. Maar door mijn ziekenhuisopname kon ons uitstapje niet doorgaan, dat was wel stevig balen. Gelukkig heeft Margareth afgelopen week naar de Efteling gebeld en nu mogen we 3 maart naar de musical. Ik moet dan wel een doktersverklaring overleggen maar dat is al geregeld met mijn huisarts. Tijdens de voorstelling van 3 maaart zijn er geen gebarentolken maar ik kan gelukkig wel gebruik maken van een ringleiding. Ik ben volgens mij al eens naar een andere musical van Annie geweest en ik ken het verhaal van de film, dus het zal vast wel goed komen.
Maar voor het zover is gaan we morgen dus eerst naar de caranavalsoptocht in Boemeldonck, want zo heet Prinsenbeek in carnavalstijd J


Woensdag 14 Februari 2007: Controle chirurg
Vanochtend ben ik op controle geweest bij de chirurg, dat bezoek viel wel een beetje tegen hoor.
Vorige week was gezegd dat ik op controle moest bij de chirurg die mij geopereerd had maar dat bleek deze chirurg niet te zijn. Ik had hem nog nooit gezien en hij mij ook niet, dat werkt dus al niet prettig. Hij vroeg hoe het ging en ik vertelde dat mijn buik nog wel 'zeurt'. Ik kan het niet echt pijn noemen maar het voelt nog niet lekker. En ik heb al heel de week diarree, waarschijnlijk door de antibiotica. Verder heel erg moe.
De chirurg keek in mijn dossier en mompelde iets wat ik dus niet verstond.......dus maar weer eens aangegeven dat ik slecht hoor en of hij duidelijker wilde praten * zucht*. Hij had dus verteld wat er in mijn dossier stond over wat er aan de hand was en dat het nu van lieverlee wel beter zal moeten gaan. En toen wilde hij weglopen maar de hechtingen moesten nog uit mijn buik gehaald worden en ik wilde de uitslag van de kweek graag weten. Hij bladerde weer in mijn dossier en liep toen weg. Even later kwam de zuster om de hechtingen te verwijderen en toen dat gebeurd was mochten we naar huis. Maar dat deden we dus niet want de chirurg moest de kweekuitslag nog komen vertellen. Wat denk je was meneer gewoon naar de volgende patiënt gegaan K De zuster er dus achteraan en toen kwam hij snel even vertellen dat er een bacterie in zat en de antibiotica was daar goed voor. Daar moesten we het mee doen en hij ging weer. Maar hij kwam zomaar niet van mij af, want ik had nog meer vragen en wilde in elk geval weten hoe de laatste bloeduitslagen waren. Toen ik in het ziekenhuis lag is er elke dag bloed geprikt maar ik kreeg er nooit een uitslag van. Ik was heel benieuwd of mijn bezinking al gezakt was. De zuster is dat uit gaan zoeken en het duurde een hele tijd voor ze de uitslagen eindelijk gevonden had. Stom trouwens dat die niet gewoon in mijn dossier stonden K
De bezinking was vorige week 129...... da's nog flink hoog want hij moet onder de 15 zijn. Ik dus gevraagd of er dan niet opnieuw bloed geprikt moest worden om te zien of de bezinking nu beter is. Mijn verhaal over afgelopen jaar uitgelegd. De zuster ging dat weer aan de arts vragen dus die moest weer terug komen en zal mij vast een lastige patiënte gevonden hebben. Maar ja, dan had hij maar de tijd moeten nemen zodat ik in één keer mijn vragen had kunnen stellen, ja toch!
Eind van het verhaal is dat de chirurgen niet met bloeduitslagen werken en daar niet naar kijken, dus hij wist het ook niet. Ik moet daarvoor naar de huisarts of naar de internist.
Nou ik kan kan jullie vertellen dat ik flink boos/gefrustreerd ben. Waarom moet ik dan op controle komen als zo'n dokter van niets weet? De huisarts had mijn hechtingen ook wel kunnen verwijderen. Ik vond het zonde van mijn tijd en energie. Ik ga nu maar aan mijn huisarts vragen wat ik hier weer verder mee aan moet.
Ik denk zelf dat het toch wel verstandig is om nog eens bloed te prikken om te zien hoe het gaat. Straks is het nog niet goed en zit ik over een paar weken weer met hetzelfde.......daar heb ik echt geen zin in K Afwachten dus maar weer............jullie lezen het wel weer hoe dit afloopt.


Vrijdag 9 Februari 2007: Onverwachtse ziekenhuisopname
Nou, zo schrijf ik jullie dat het eindelijk na lange tijd weer de goede kant met mij opgaat en dat ik voorlopig geen ziekenhuisbezoeken op de planning had staan. En nu kan ik weer een verhaal gaan vertellen over een week ziekenhuisopname.......ze kunnen daar denk ik niet zonder mij hoor J
Vorige week donderdagavond (1 februari) ben ik namelijk met spoed opgenomen en geopereerd. Ik had al een paar dagen wat last van mijn buik maar dacht dat het mijn darmen waren,lichte verstopping of zoiets. In de nacht van woensdag op donderdag werd ik iets na middernacht wakker met hevige buikpijn. Elke beweging die ik maakte deed vreselijk veel pijn en ik had het gevoel alsof ik weer opnieuw aan mijn buik was geopereerd, zo erg was de pijn. Ik heb tot de ochtend heel stilletjes op mijn rug in bed liggen wachten tot ik iemand zou kunnen waarschuwen. Toen het zover was zat ik met het probleem dat ik mijn vader niet kon bereiken. Ons huis is nogal groot en mijn vader een beetje (veel) doof. Ik kwam uiteindelijk op het idee om mijn vriendin An een smsje te sturen met de vraag of zij naar ons huis wilde bellen en mijn vader vragen of hij naar boven naar mij wilde gaan. Dat heeft An gedaan maar zij kon mijn vader niet bereiken en heeft toen Martha - onze hulp die iets verderop in de straat woont - gebeld en zij is gekomen. Dat was dus een heel gedoe maar het werkte en daarna is de huisarts gewaarschuwd. De huisarts kwam 's midddags rond 13.30u en zij vermoedde een blinde darm ontsteking. En ik had haar nog wel zo mooi begroet met de mededeling dat het mijn blinde darm niet was. De pijn zat midden over mijn hele buik en ik dacht dat je met een blinde darm pijn in de rechter onderbuik had.
Maar ja mijn hele buik deed pijn en ook op de plaats waar je pijn hebt bij blinde darm ontsteking. Bloeduitslagen zouden meer zekerheid geven dus is zij gaan regelen dat er iemand bij mij thuis bloed kwam prikken. Om 15.30u is er bloed geprikt en rond 17.30u hadden we de uitslagen binnen. Mijn bloed bleek flink afwijkend te zijn en alles wees in de richting van de blinde darm. De pijn was in de tussentijd heviger geworden en ik had er ook koorts bijgekregen dus er zat niets anders op dan mij met spoed naar het ziekenhuis te sturen. Dus daar ging Conny toch weer naar het ziekenhuis ....... weg vooruitzicht om pas in mei voor het eerst naar het ziekenhuis te hoeven KL

In het ziekenhuis werd als eerste weer bloed geprikt en moesten we een uurtje op de uitslag wachten die ik al wist. Want het bloed was natuurlijk nog steeds afwijkend. Daarna ben ik onderzocht door drie artsen die alledrie van alles uitspookten met mijn zere buik en dat was echt geen pretje.K
Er waren twijfels of het inderdaad mijn blinde darm was. Mijn urine is ook onderzocht om een urineweginfectie uit te sluiten. Ze hebben inwendig onderzoek gedaan om daar problemen uit te sluiten. Uiteindelijk wees alles toch het meest richting de blinde darm en besloot de chirurg om een kijkoperatie te gaan doen. Of een kijkoperatie zou lukken was wel de vraag want daar ik al een grote buikoperatie achter de rug heb, heb je veel kans op verklevingen en dan lukt een kijkoperatie niet. In dat geval zou er een incisie (snee) gemaakt worden.

Donderdagavond 1 februari ben ik om 22.00u naar de OK gebracht en geopereerd. Ik heb alles heel gelaten over mij heen laten komen. Iedereen vroeg of ik niet zenuwachtig was maar dat was ik helemaal niet. Ik heb al zoveel meegemaakt waardoor ik nu zoiets had van: "och de blinde darm dat stelt niets voor, een fluitje van een cent. Haal dat ding er maar snel uit zodat ik van die vreselijk buikpijn af ben."
Toen ik 's nachts wakker werd dacht ik zelf dat de blinde darm er uit was. Ik had mijn CI op mogen houden maar wat denk je.......de batterijen begaven het toen ik net uit de narcose ontwaakt was en ik had geen andere batterijen bij mij op de uitslaapkamer en op de afdeling ook niet want ik was die avond in allerijl in mijn pyjama naar het ziekenhuis gebracht. Later op de ochtend (CI deed het weer) hoorde ik dat mijn blinde darm er nog in zat, daar was niets mis mee. Maar ze hadden 'iets' op mijn eierstok gezien en dat was op kweek gezet. Weer later hoorde ik van de arts dat het 'iets' een 'wit beslag' was en dat zij, gezien mijn hevige buikpijn en hoge koorts en wat de chirurg gezien had, uitgingen van een ontstoken eierstok.
Ik moest aan het infuus met antibiotica voor 10 dagen. Heel misschien als het beter zou gaan zou ik over kunnen stappen op tabletten en dan zou ik naar huis kunnen. Ik hoopte dat dit snel zou gebeuren maar heb uiteindelijk toch nog een week geduld moeten hebben voor het zover was dat ik naat huis mocht K

Vrijdagmiddag kreeg ik nog extra schrik te pakken omdat ik verhuisd werd naar de afdeling chirurgie/oncologie. Volgens de zuster omdat ze daar beter gespecialiseerd waren en mij daar beter konden helpen. Toen is er even van alles door mijn hoofd geschoten hoor. Eerst de vage verhalen over 'iets' op mijn eierstok, een kweek en het vermoeden van een ontsteking. En dan verhuizen naar de afdeling oncologie, want alleen dat woord bleef bij mij hangen en oncologie=kanker. Maar afgelopen dagen was elke arts er van overtuigt dat ik een eierstokontsteking heb en daar hou ik mij dus ook aan vast.

Maandag werd verteld dat de gynaecoloog naar mij moest komen kijken en verder beleid moest afspreken. Ik heb drie dagen op die goede man liggen wachten maar hem niet gezien. Na telefonisch overleg besloot hij dat hij mij niet hoefde te zien. Ik mocht van het infuus af en met tabletten antibiotica naar huis.....Hiephoi J
Nu ben ik dus weer lekker thuis. Ik kan weer heerlijk in mijn eigen bed slapen zonder 's nachts gestoord te worden door een zuster die met en zaklamp rond je bed aan het spoken is of een buurman die midden in de nacht alle lichten aan doet.
Ik heb nog wel wat buikpijn maar ja ze zijn dan ook weer wel in mijn buik bezig geweest. Ze hebben nog een incisie moeten maken waardoor ik nu twee kleine wondjes van de kijkbuizen heb en een grotere incisie onder mijn navel (in het vorige litteken) Voor de buikpijn heb ik pijnstilling en ik heb nu twee verschillende kuren antibiotica (Augmentin en Doxycycline) die ik tot woensdag nog moet slikken en ik moet verplicht rust houden. (moeilijk hoor) Woensdag moet ik voor controle naar de chirurg die mij geopereerd heeft.

Zo zie je maar hoe snel iets kan veranderen. Het was voor mijzelf ook heel erg onwerkelijk. Ik wilde ook steeds naar huis. Ik heb er nog nooit een hekel aan gehad om in het ziekenhuis te liggen. (leuk is anders natuurllijk) Maar nu wilde ik alleen maar van het infuus af en weg.
Ik lag op een 2-persoonskamer naast een Surinaamse man van rond de 60. Ik kon die man helemaal niet verstaan doordat hij een zachte stem had en ik denk ook met accent sprak. Hij was nogal moeilijk en deed niets anders dan ruzie maken met de verpleging en hij zette steeds de verwarming voluit waardoor ik in bed lag te koken. De verpleging zette deze dan weer lager maar hij 5 minuten later weer vol uit, niet leuk dus.
Doordat ik aan het infuus lag kon ik ook niets zelfstandig doen. Ik heb beide handen nodig voor de rollator maar de infuuspaal moest ook nog mee. Dus als ik naar de toilet, douche, uit bed, in de stoel wilde moest ik steeds de hulp van de verpleging inroepen. Ik ben dus echt dolgelukkig dat ik weer thuis ben en hier lekker weer mijn eigen gang kan gaan en wat aan kan rommelen. Ik ben ook al verwend met aardig wat bezoek, die lopen hier thuis ook makkelijker binnen dan in een ziekenhuis.

Zo, nu heb ik het hele verhaal denk ik wel goed (en uitgebreid J) verteld. Ik merk dat veel mensen - die van mijn opname wisten - denken dat het iets met de kanker te maken heeft. Maar ik kan jullie geruststellen. Volgens de artsen is het een ontsteking van mijn eierstok en die kweek is alleen om te zien om welke bacterie het gaat. Ik neem aan dat zij het weten en geen smoesjes vertellen dus ik ga hier ook van uit.

Balen is wel dat ik nu weer helemaal terug bij af ben. Ging het de laatste weken eindelijk iets beter en voelde ik mij weer iets fitter, nu ben ik weer flink moe en moet ik weer opnieuw herstellen van een operatie. Ik had deze weken een aantal afspraakjes met vrienden gepland en die heb ik ook allemaal weer af moeten zeggen. Daar baal ik wel stevig van hoor K
Oké er komt nog genoeg tijd om nieuwe afspraakjes te maken en dat zal ik ook wel gaan doen, zodra ik mij weer beter voel. Maar het is niet leuk. Afgelopen jaren kwam er ook steeds iets met mijn gezondheid tussen als ik iets wilde gaan ondernemen en nu dus weer.
De uitspraak van de huisarts 2-3 weken geleden dat 2007 mijn jaar zou gaan worden, gaat nu nog even niet op. Maar wie weet....het jaar is nog maar net begonnen en ik heb mijn ziekenhuisopname voor dit jaar er al op zitten. Mijn standaard is dat ik maar 1x per jaar het ziekenhuis in ga dus dit jaar heb ik dat al gehad en ga ik dus niet meer J

Ik moet het de komende week heel rustig aan doen dus het mailen zal even op een laag pitje staan maar als er nieuws is dan zal ik dat in elk geval hier in mijn logboek proberen te vermelden hoor. Ik merk wel dat het behoorlijk wat energie kost om zo bezig te zijn.......maar ja nu is dit ook wel een heel boekwerk geworden JJJ

O ja en iedereen natuurlijk bedankt voor de smsjes, kaarten en mails met lieve wensen!


Woensdag 31 Januari 2007: Reünie
Het was zondag druk, vermoeiend maar ook heel leuk en gezellig. De meeste mensen van onze groep waren er en het was heel leuk om iedereen weer te zien en sommige gesproken te hebben. De vrijwilligers hebben flink hun best gedaan om er voor ons een leuke middag van te maken en dat is gelukt!
Met de taxi ging ook alles goed, jullie hebben flink geduimd denk ik J
Zowel op de heen als terugweg zijn we rechtstreeks van hier naar Doetinchem gebracht, zonder tussenstops of omwegen.
De reünie heeft me wel flink wat energie gekost en ik was zondagavond dan ook helemaal op (maar de meeste wel denk ik hoor)
Maandag ben ik lekker een dagje op bed gebleven. Griep noemen ze dat geloof ik K Ik doe het nu dus maar even rustig aan, eerst even uitzieken.
Ik heb al wel wat knutselwerk verricht en een foto in elkaar geknutseld van de middag. De kerk en het huis op de achtergrond zijn de kerk en pastorie van 'onze pastor Ton'. Bij hem in de pastorie hadden we onze reünie.


Zaterdag 27 Januari 2007: Ik ben er klaar voor en heb er zin in!
Tja....waar zou ik klaar voor zijn en zin in hebben.............in de reünie van de Lourdesclub morgen, natuurlijk JJ
Ik heb er echt zin in om iedereen weer terug te zien. Het was van de week wel een beetje balen toen bleek dat mijn rolstoel niet in de kofferbak van de auto van Tonny past. Anders had ik met haar terug naar huis kunnen rijden. Maar het is opgelost hoor. Eric en ik gaan samen met de Valys-taxi naar Doetinchem en ook samen weer met de Valys naar huis. We hopen dat de taxi dan niet teveel omwegen maakt. Als wij er samen al inzitten kan de taxi in elk geval al minder mensen ophalen en/of afzetten dan als ik alleen mee zou gaan. Ik zal in elk geval mijn voorzorgsmaatregelen maar nemen en mijn medicijnen tegen de misselijkheid tijdig in nemen en extra meenemen ook. Duimen jullie morgen allemaal maar mee dat ze ons in 1x van Prinsenbeek naar Doetinchem rijden, dan komt het vast allemaal goed!

De post bracht net een brief van mijn zorgverzekering, de derde al in korte tijd. Dat gaat over mijn teksttelefoon. die was eind vorig jaar toch kapot en toen heeft het bedrijf dat de teksttelefoon levert de mijne omgeruild voor een ouder exemplaar. Zij hebben een aanvraag ingediend bij mijn zorgverzekering voor een nieuwe teksttelefoon, zonder dat ik dat wist overigens. Nu krijg ik al voor de derde keer dezelfde brief waarin ze mij vragen waarom ik die teksttelefoon nodig heb omdat ik de mijne pas sinds 2003 heb en dus nog geen recht heb op een nieuwe. Je moet er eigenlijk 7 jaar mee doen voor je een nieuwe aan mag vragen. Nu heb ik al twee keer netjes de brief met uitleg terug gestuurd maar om het een derde keer te sturen dat gaat zelfs mij te ver. Het is me toch wat hé.......goede communicatie is blijkbaar ver te zoeken. of heet zoiets bureaucratie K Maandag maar weer er achteraan gaan, dat is vast om werk te houden? Gehandicapt zijn is echt een fulltime-baan hoor J


Maandag 22 Januari 2007: Bloeduitslag
Yes!!!! Voor het eerst sinds de operatie in maart, zijn mijn bloedwaarden beter, goed hé JJ
Nog niet alles is goed. De BSE-waarde (bezinking) is nog wel te hoog maar ten opzichte van de vorige keer een stuk gezakt. Het HB-gehalte is gestegen en nu binnen de normale waarden. De nierfunctie blijft gelukkig stabiel en zo ook mijn leverwaarden, dus dat is voor mijn doen ook goed. Ze zijn beide afwijkend maar zolang ze niet verslechteren ben ik al dik tevreden.
Volgens mijn huisarts gaat 2007 mijn jaar worden J Ik hoop van harte dat zij gelijk gaat krijgen!
Ik heb ook weer iets anders namelijk een beginnende tenniselleboog en een beknelde zenuw in mijn linkerbeen. Maar dat zijn maar wat kleine dingen en dat stelt niet zo veel voor. Een beetje pijn bij mijn elleboog bij bepaalde bewegingen en tintelingen in mijn bovenbeen als ik even stil gestaan heb.....maar ik sta niet zo vaak stil want meestal zit ik, dus dat is geen ramp. Er hoeft in elk geval bij geen van beide ingegrepen te worden of dat ik er weer voor naar een specialist moet. Misschien gaat het allebei weer wel vanzelf over?!
Nou.....en wat gaat de week verder voor mij brengen??? Niet zo heel veel denk ik hoor. Donderdag komt de kapster mijn haar weer een beetje fatsoeneren J
Zondag heb ik wel iets heel leuks op het programma. Dan hebben we namelijk reünie van Lourdes, helemaal in Doetinchem. Da's een eind weg en ik moet nog even bekijken hoe ik daar kom en weer thuis kom. Waarschijnlijk met de Valys-taxi er naartoe en terug kan ik als het goed is mee rijden. Ik heb er heel veel zin in en kijk er al een poosje naar uit om alle Lourdesvrienden weer te zien, leuk hoor J


Zaterdag 20 Januari 2007. Weekpraatje
De week is weer omgevlogen. Zowel letterlijk als figuurlijk met de storm en wind van afgelopen dagen. Het ging hier donderdag ook flink tekeer met de storm. Hier middenin de polder waait het altijd veel harder dan in het dorp of in de stad. Voordeel is wel dat de wind hier vrij spel heeft en alle kanten op kan en daardoor hebben wij gelukkig geen schade van de storm. Op een scheefgewaaide boom in de tuin na maar dat stelt niets voor hé J
Ik wilde donderdagmiddag nog zo lekker eigenwijs zijn om met mijn scootmobiel naar de buurvrouw te rijden om haar 'computerles' te geven. Ik was al bijna het erf af maar werd bijna omver geblazen dus toen is deze eigenwijze dame toch maar thuisgebleven J
De computerles....jajaja ik hou er bijbaantjes op na hahahaha.....hebben we gistermiddag gedaan.
En verder nieuws.....eens even denken......ik heb de oogarts nog maar eens een keer gemaild want ik kreeg maar geen reactie terug van hem. De aanhouder wint want nu kwam er wel reactie en hij gaat de lens bestellen. Nu maar hopen dat hij dat weer niet vergeet. Begin september zei hij ook dat hij de lens ging bestellen. Was hij dus mooi vergeten. Waarschijnlijk is dit in de vergetelheid geraakt door allerlei interne verhuizingen binnen de twee locaties van het Amphia ziekenhuis in Breda. De oogpoli is vorig jaar van de locatie Molengracht naar locatie Langendijk verhuisd en zo'n verhuizing gaat altijd met een hoop problemen en communicatiestoornissen gepaard. Dat zal in het geval van mijn lens dus ook wel de oorzaak zijn. Hopelijk komt het nu wel goed. Afwachten maar en anders ga ik gewoon weer een mail sturen J
Verder is er woensdag weer bloed geprikt bij mij en daarvan krijg ik maandag de uitslag. Maandagmiddag heb ik een afspraak bij de huisarts. Nu wel even duimen dat het droog is maandagmiddag zodat ik zelf met de scootmobiel naar de huisarts kan rijden. Ik ben wel benieuwd hoor of mijn bloedwaarden nu verbeterd zijn. Ik begin me beter te voelen dus ik verwacht het eigenlijk wel dat ze beter zijn dan eind oktober, toen was ik nog zo uitputtend moe.

De rest van de week ben ik door gekomen met bezoek en ik ben zelf ook op bezoek geweest bij een vriendin die ik al bijna 2 jaar niet gezien had.
Ik had mij begin vorig jaar voorgenomen om iedereen weer eens te gaan bezoeken maar toen kwam er een 'kink in de kabel' door de nierkanker. Nu ik me eindelijk weer een beetje beter begin te voelen heb ik me voorgenomen om dat nu te gaan proberen.
Verder knutsel ik een beetje aan mijn gedichten web-log. O ja, het is nu makkelijker om een reactie te plaatsen op die web-log hoor. In het begin moest je je eerst registreren maar dat heb ik kunnen veranderen.
En ik heb een andere leuke bezigheid ontdekt. Namelijk leuke plaatjes maken in PSP (Paint Shop Pro) een plaatjes bewerkingsprogramma. Deze plaatjes noemen ze 'Blends' en ik ben er deze week een beetje mee begonnen. Hiernaast staat mijn eerste werkstukje, vind hem zelf wel mooi geworden.


Vrijdag 12 Januari 2007: Even kletsen
Het is nu een beetje een saaie tijd voor mijn logboekverhalen vrees ik. Het is een rustige tijd nu. Deze week heb ik niet zo veel beleefd.
Afgelopen woensdag ben ik wel even met de scootmobiel naar Etten-Leur geweest en ben daar gezellig even bij een vriendin aan geweest. Natuurlijk ook bij de bouw gekeken. Ze zijn nu op de begane grond bezig en toen ik terug naar huis reed zag ik dat er weer een grote kraan stond. Het begint nu echt leuk te worden want de komende tijd gaat de bouw echt uit de grond verrijzen.
Gisteren heb ik nog eens gemaild met de de contactpersoon van de zorginstelling die de zorgappartementen gaat beheren (NSWAC). Ik hoorde woensdag namelijk dat de seniorenappartementen in het gebouw al toegezegd zijn aan de toekomstige bewoners. Nou gaan die wel via de woonstichting en de onze dus via de zorginstelling, maar het maakte mij weer wel nieuwsgierig.
Mijn contactpersoon mailde terug dat zij binnenkort contact op gaat nemen met de mensen die staan ingeschreven. Er zullen dan selectiegesprekken plaatsvinden en dan worden de appartementen al of niet toegewezen.
Spannend hoor! Zij heeft mij eerder gezegd dat ik mij geen zorgen hoeft te maken en dat het allemaal goed komt. Maar zoals jullie weten heb ik daar nog geen 100% vertrouwen in en wil ik het echt zeker weten en liefst zwart op wit hebben, dan geloof ik het pas echt. Ik hoop dat ze ons niet te lang in spanning laten zitten.

Nou en verder......volgende week heb ik ook een rustige week. Alleen woensdag komen ze weer bloed prikken. Dat is dan alweer 3 maanden geleden en ik ben benieuwd of mijn bloedwaarden inmiddels verbetert zijn? Ik ga me de laatste tijd gelukkig weer wel iets fitter voelen en daar ben ik heel erg blij om! Het scheelt ook dat ik inmiddels een beetje weet hoever ik kan gaan en waneer ik voel dat ik te ver ga en moet stoppen. Eigenlijk doe ik weinig..... wat computeren, lezen en in het huishouden alleen het eten koken - wat wil zeggen dat ik op de rollator voor het gasfornuis de boel gaar zit te kijken J Gisteren had ik mijn bed afgehaald en toen heb ik toch wel even nodig gehad om bij te komen............dus mijn conditie is echt 0,0 hoor. Maaaar afgelopen tijd was ik al doodmoe zonder dat ik iets deed, en dat gaat nu wel beter.
Afgelopen maandag heb ik ook nog naar de oogarts gemaild om te vragen hoe het met de nieuwe lens zit, die hij in september al ging bestellen. Ik heb daar niets meer van gehoord maar heb ook nog geen reactie terug gehad op mijn mail.
Nou zeg, zo heb ik toch weer een heel verhaal weten te vertellen ook al had ik weinig te vertellen hahahahaha..... ikke en niets te vertellen, dat past ook niet bij elkaar J of wel??


Vrijdag 5 Januari 2007: UWV
Gisteren ben ik naar de arbeidsdeskundige van het UWV geweest en ik kan zeggen dat het 100% meegevallen is. De arbeidsdeskundige was een aardige man en hij zei al meteen aan het begin van het gesprek dat er voor mij niets zou veranderen. Nou, dan valt er al een hele last van je af hé.
Hij had mij opgeroepen omdat ik voor het laatst in 1999 bij een arbeidsdeskundige was geweest en het is zowel voor mij als hun belangrijk om elkaar dan toch weer eens even te zien en alles door te spreken. Achteraf kan ik ook zeggen dat het goed is geweest dat we met elkaar gesproken hebben en het was gewoon een fijn en eigenlijk zelfs een gezellig gesprek. Hij heeft uitgelegd hoe alles in zijn werk gaat. De arbeidsdeskundige krijgt van de verzekeringsarts een verslag van mijn bezoek aan de arts. Daar staan geen medische gegevens in alleen de beperkingen die de arts heeft vastgesteld. Daar gaat de arbeidsdeskundige mee aan de slag. Zij hebben een speciaal computerprogramma waarin de beperkingen van de cliënt ingevuld worden en dan doet dat programma de rest.
Voor mij was er o.a uitgekomen:
Telefoniste.........maar dat kan niet vanwege mijn gehoor.
Assistente op een consultatiebureau...........best leuk maar ook niet mogelijk voor mij.
Biezen naaien aan dekbedden en blokken er op stikken enz................bij deze functie moest ik wel lachen, zie me al bezig ........ ik zou 's nachts geen dekbed meer kunnen zien geloof ik J Gelukkig vond de arbeidsdeskundige dat dit voor mij niet haalbaar is omdat ik met 1 oog geen diepte kan zien en dan kan je dit werk niet doen. Dat zou ik niet eens weten want ik kan geen steek naaien J
De arbeidsdeskundige kijkt ook of het mogelijk is dat de cliënt kan reïntegreren en geeft daar dan begeleiding in. Maar ook dat leek hem niet haalbaar. Dan blijft er nog 1 taak over voor de arbeidsdeskundige en dat is kijken naar de sociale aspecten. Als een cliënt in een sociaal isolement zit door zijn/haar ziekte of heel depressief is bijvoorbeeld, dan gaan ze kijken of je vrijwilligerswerk kunt doen voor een paar uurtjes per dag of per week.
Toen dit ter sprake kwam heb ik hem over mijn website verteld en dat ik eigenlijk op mijn manier al vrijwilligerswerk doe. Via mijn website heb ik in de afgelopen jaren al veel mensen kunnen helpen en steunen, vooral op het gebied van de Baha en gehoor en evenwichtsproblemen. Ik ben ervaringsdeskundige en soms voel ik mij een beetje een maatschappelijk werkster. Ik voel mij in elk geval op deze manier nuttig voor de maatschappij en het is voor mij een mooie manier om op deze manier aktief te blijven. Ik hoef er de deur niet voor uit en kan 'mijn werk' doen wanneer het mij uitkomt, als ik mij goed voel. Ben ik te moe dan doe ik niets en of ik een hele dag over een e-mail of stukje tekst op mijn website doe......dat merkt niemand, heeft niemand problemen mee.
An vertelde daarna ook nog dat ik een boek heb geschreven en de arbeidsdeskundige zat er echt even van te kijken geloof ik J
Hij vertelde ook dat hij bewondering voor mij had, dat ik dit allemaal uit mezelf ondernomen heb. Hij zei ook dat hij vaak genoeg cliënten voor zich krijgt die veel minder gehandicapt zijn dan mij maar veel dieper in de put zit en zo. Nou dat deed me toch weer wel goed om te horen hoor J
Zoals jullie kunnen lezen, hoeft het dus niet altijd negatief er aan toe te gaan bij het UWV. Door alle verhalen die de ronde doen over de slechte herkeuringen gaan veel mensen met een heel negatief tegen het UWV aankijken en dat deed ik dus ook. Vandaar dat ik mijn verhaal nu een beetje uitgebreid op geschreven heb om te laten zien dat het dus ook anders kan gaan! Hij gaf ook toe dat de communicatie intern beter kan want de verzekeringsarts had aan hem dus niet doorgegeven dat hij al contact had gehad met een arbeidsdeskundige, over mij.
Over 4 jaar krijgt ik waarschijnlijk weer een nieuwe oproep voor een herkeuring.
Dan heb ik Sjoerd nog beloofd dat ik zijn baas om opslag zou vragen........dus bij deze! Ik heb mijn best gedaan Sjoerd JJJ

Na dit lange verhaal heb ik misschien nog een leuk berichtje. Eric mailde gisteren dat hij gebeld was door de Zonnebloem. Zij vertelde hem dat hij als mijn gast/begeleider mee mag omdat hij nog vrij zelfstandig is en ik in de rolstoel zit en hulp nodig heb. Als ik niet mee ga dan mag Eric ook niet mee.
Dat was eigenlijk alles wat Eric wist, hij heeft niet verder doorgevraagd.....sufferd hé J
Maar ik maak hieruit op dat wij dan dit jaar met Zonnebloemboot mee mogen naar Duitsland. Anders gaat de Zonnebloem toch niet naar Eric bellen om dit te vertellen lijkt mij?? We hebben nu stiekum een beetje hoop dat we mee mogen, dat zou wel heel leuk zijn hé!
Ik verwacht dat we eind januari/begin februari definitief bericht krijgen. Het is dus nog even afwachten, spannend hoor!
Een vriendin zei gisteren al, nadat ik dit alles verteld had, dat het vanaf nu beter zal gaan en dit een keigoed jaar gaat worden......ik hoop het zo!!


Maandag 1 Januari 2007: Nieuwjaar
De eerste dag van het nieuwe jaar 2007, meteen aan de schrijverij J
Ik hoop dat iedereen een goede jaarwisseling heeft gehad en wil jullie nogmaals de beste wensen en een goed en gezond 2007 toewensen!!
Zoals jullie zien heb ik een nieuwe pagina aangemaakt in mijn logboek.
De vorige pagina was aardig vol geschreven.
Ik heb deze nieuwe pagina ook een beetje symbolisch aangemaakt.
Om zo alle ellende van het oude jaar achter mij te laten en met positieve gedachten het nieuwe jaar in te gaan.
2006 was natuurlijk niet alleen kommer en kwel.
Ik heb ook mooie en leuke momenten beleefd.
Zo heb ik ontzettend genoten van de uitstapjes die ik samen met mijn doofblindbegeleidster Wil heb gemaakt.
De Lourdesreis was ook een hoogtepunt waar ik ontzettend van heb genoten.
Met mijn website heb ik heel veel plezier en ik vind het prachtig dat ik op deze manier steeds meer mensen bereik en leer kennen.
Wat ook ontzettend mooi is, dat is de steun, bemoediging en warmte die ik van jullie allemaal mag ontvangen. Ik voel me wat dat betreft een rijk mens.
Ik heb afgelopen jaar veel meegemaakt maar ik kan ook zeggen dat dit mij wéér sterker heeft gemaakt. Het heeft ook veel goeds gebracht in de vriendschappen die zijn ontstaan. En dat is ook heel mooi en heel veel waard!! Dit alles overdenkend ben ik zelf ook weer rustiger geworden ten aanzien van mijn gevoelens voor dit nieuwe jaar. Zoals een mailmaatje mij schreef: "2006 hebben we overwonnen dus dat gaan we met 2007 ook doen!" En zo is dat, daar ga ik voor!!!
Wie weet wat voor leuke dingen er te wachten staan.......nog een keer naar Lourdes in Oktober, misschien een boottocht door Duitsland met de Zonnebloem en heel misschien eind van het jaar de verhuizing naar het zorgappartement in Etten-Leur???

Alle Blog-pagina's

Blogs 2018 | Blogs 2017 | Blogs 2016 | Blogs 2015 | Blogs 2014 | Blogs 2013 | Blogs 2012 | Blogs 2011 | Blogs 2010 | Blogs 2009 | Blogs 2008 |
Blogs 2007 | Blogs 14-4-2006 t/m 30-12-2006 | Blogs 21-9-2005 t/m 26-3-2006 | Blogs 12-3-2005 t/m 18-9-2005 | Blogs 7-2-2004 t/m 10-2-2005

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL (nieuw)|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT