Logboek

Zondag 30 December 2012:

De kertsdagen zijn inmiddels voorbij en vandaag is het de laatste zondag van 2012, overmorgen is het al 2013. Vandaag dus mijn laatste blogje van dit jaar.
Niet dat ik veel te vertellen heb geloof ik. Alleen dat ik de kluts kwijt bent wat de dagen betreft. Ik moet elke ochtend diep nadenken op wat voor dag we leven. Zo midden in de week de feestdagen, zo is het maandag en dan zondag, en na de zondag is het ineens weer donderdag. Daar moet je toch de kluts wel door kwijt raken  
Afgelopen week ben ik naar St. Willebrord geweest om naar de kerststal in de kerk te gaan kijken. Ik had al zo vaak gehoord, dat ze daar een bijzondere en mooie kerststal hebben. Er komen mensen van heinde en verre, naar kijken. Aangezien het maar 5 km hier vandaan is, en ik er nog nooit was geweest, werd dat nu eens tijd om wel te gaan.
Nou ze hadden niets teveel gezegd want het is inderdaad een mooi kunstwerk. Het kersttafereel is verdeeld over 5 bogen/kapellen van de kerk. In de eerste twee bogen zag je de woestijn, kamelen en de wijzen uit het oosten. In de middelste boog de kerststal en in boog 4 en 5 de herders met hun schapen. Er is echt veel werk van gemaakt.
Ik maakte er ook iets moois mee. Toen we binnenkwamen was er een soort viering bezig met een groep mensen uit het plaatselijk verzorgingshuis. Wij waren net binnen en toen werd het 'Lourdes op de bergen' gezongen. Eerst geloofde ik niet dat ze dit zongen, met kerst zingen ze toch kerstliederen?! Maar het bleek toch werkelijk het Lourdeslied te zijn. Ik vond het zo mooi dat ze dit zongen op het moment dat wij net in de kerk waren, alsof we op deze manier welkom werden geheten. Ik heb natuurlijk foto's gemaakt van de kerststal, die plaats ik dadelijk hier onder.
Vrijdag moest ik bloed laten prikken voor zowel de huisarts als de reumatoloog. Daar gebeurde ook een 'wonder'. Ik had een vakantiehulp om mij te prikken en ik zag de bui al helemaal hangen, dat dit niet zou gaan lukken. Bij binnenkomst heb ik haar er maar meteen op voorbereid dat ik lastig te prikken ben. Dat vond zij wel een uitdaging. Ze wilde het wel eerst in mijn arm proberen, dat lukt nooit dacht ik. En toen ze begon te voelen, zei ze dat het haar al duidelijk was waarom ik moeilijk te prikken ben. Toch voelde ze een ader en wilde het proberen. In 1e instantie was de ader foetsie bij het aanprikken maar na wat heen en weer gedoe met de naald, lukte het toch de ader terug te vinden. Hiephoi er kwam bloed uit en zelfs genoeg om alle 8 de buisjes vol te krijgen. Nou dat mag in mijn geval echt een wonder genoemd worden hoor!
Komende week krijg ik de uitslagen. Eerst woensdag naar de reumatoloog en dan donderdag bij de huisarts.
Woensdag had ik ook een afspraak voor mijn nieuwe orthopedische schoenen. Maar gisteren kreeg ik met de post een nieuwe afspraak voor 9 januari. Dan moet ik het een en ander regelen/verzetten want 9 januari hebben we ook nieuwjaarsviering op de dagbesteding. Komt goed, dat regel ik wel.
En nu op naar het nieuwe jaar. Ik wens jullie allemaal een hele gezellige jaarwisseling toe, uitkijken met vuurwerk. En ik hoop dat 2013 voor iedereen een prachtig jaar mag gaan worden. Een nieuw jaar om vol te schrijven met blogjes met heel veel goede en leuke berichtjes....ik ga ervoor!!!

 


Zondag 23 December 2012:

De wereld is vrijdag niet vergaan, dus ik kan gewoon mijn wekelijkse blog schrijven  
Allereerst Disney on Ice, dat was zo mooi. We hebben er alledrie van genoten. Met de taxi is ook alles goed gegaan, we zijn op tijd opgehaald en waren ruim op tijd in Den Bosch. Op de terugweg meteen naar huis gebracht, kon niet beter. We hadden eigenlijk willen blijven zitten tot de show van 18.30u begon, zo mooi vonden we het. Helaas ging dat plannetje niet door, we werden netjes de zaal uit geholpen......personeel was overigens heel aardig en behulpzaam.
Ik vond Disney on Ice mooier dan Holiday on Ice. Die voorstelling was zo druk en bij Disney ging het er toch wat rustiger aan toe en soms waande we ons in een echt sprookje, zo mooi was het. Volgend jaar willen we er weer naartoe.
Dinsdagmiddag was ik weer eens bij de huisarts, ben kind aan huis daar. Het vocht in mijn benen/voeten werd steeds erger, dus toch maar even naar laten kijken. Nu moet ik een extra plastablet erbij nemen voor 10 dagen en vrijdag bloed prikken om te zien hoe mijn nier zich daar onder houdt. 3 januari terug komen voor uitslagen en controle.
Ik begin het nieuwe jaar al meteen goed want op de 1e werkdag 2 januari mag ik al naar het ziekenhuis, naar de reumatoloog. En die dag ook mijn nieuwe orthopedische schoenen ophalen. 3 januari dan naar de huisarts en de week erop geloof ik naar de internist. Als dit de voorbode is van wat mij in 2013 te wachten staat.........?!
Vrijdag hadden we kerstviering op de dagbesteding. Niet op onze eigen locatie maar in Breda op de hooflocatie "Noutenhof". In de ochtend hebben we kerststukjes gemaakt. Ik was bang voor de drukte maar met het kerststukjes maken viel dat mee en was ik al blij dat ik mij voor niets zorgen had gemaakt. Er werden verschillende activiteiten gedaan in diverse lokalen, vandaar dat het minder druk was. Tegen lunchtijd kwam echter iedereen bij elkaar en toen begon het wel druk te worden, ik denk dat we toen met iets van 80 mensen in de zaal zaten. En dat was minder want toen werd het voor mij dus wel te druk en begon de tinnitus steeds harder op te spelen, en moeheid van het ingespannen luisteren enz.
Het eten was wel heel goed, we hadden warm en koud buffet. In de middag was er nog een verloting en verder gewoon 'gezellig' bij elkaar zijn en kletsen. Achteraf gezien had ik beter een halve dag kunnen gaan, de middag was net teveel voor mij. De ochtend was leuk en gezellig en daar heb ik van genoten en van het buffet ook wel, al begon ik toen al moe te worden maar de middag was net iets teveel.
Ik kwam doodop thuis maar dit werd helemaal goed gemaakt toen ik mijn brievenbus leeg haalde. Een grote stapel post en een onverwachts pakketje er tussen. Daar zat een schitterende roos in, helemaal gemaakt van kralen. Die is door een heel lief mens, speciaal voor mij gemaakt met een bijzondere en lieve boodschap erbij.
Ik was nog met alle post bezig en toen werd er aan de deur gebeld. Stond de bloemist voor de deur met een prachtig bloemstuk.
Wat ben ik dan toch een bevoorrecht mens om zo verrast en verwend te worden: een roos speciaal voor mij gemaakt, bloemen, heel veel kerstkaarten. Ik heb er al bijna 2 deuren mee kunnen behangen. En van post kan ik zo genieten, elke keer als ik een stapel kaarten in mijn brievenbus vind, word ik weer blij. Ik ben dan ook een rijk mens, om zoveel vrienden te mogen hebben via de computer, Lourdes, de dagbesteding. Ook al zie ik vele mensen misschien 1x per jaar of zelfs nooit, omdat er alleen contact is via de computer, ik ben wel ontzettend blij om iedereen te mogen kennen.
Ik heb heel wat kerstkaarten verstuurd, maar helaas kan ik niet iedereen een wenskaart sturen. Niet getreurd want de wenskaart die ik verstuurd heb, krijgt iedereen digitaal. Ik zal dadelijk onderaan deze blog de link naar mijn kerstwens plaatsen, zodat jullie deze kunnen bekijken.
Ik heb nog iets leuks te vertellen........vrijdag zat het Lourdesblad ook tussen mijn post. Ik had woensdag en donderdag al diverse berichtjes gekregen dat er zo'n mooi artikel in het Lourdesblad staat over het schrijftolken van Gea voor mij. Jullie snappen dat ik vreselijk nieuwsgierig was. Ze hebben niets teveel gezegd want ik vind dat het een leuk stukje is geworden. Ik heb gescand en een pdf-bestand van gemaakt, zodat iedereen die wil, het kan lezen.
Nou dat was het zo'n beetje wat mij deze week allemaal is overkomen, het is niet echt saai te noemen J
Dan nu de foto's van Disney on Ice, kerstviering, kerstkado's, een link naar mijn kerstwens en een link naar het interview in het Lourdesblad. De foto's zijn aan te klikken, dan zijn ze wat groter en beter te bekijken.
Rest mij nog om al mijn lezers hele fijne, mooie, gezellige en gezegende kerstdagen toe te wensen.

Mijn kerstwens kunnen jullie hier bekijken: http://www.connyshoekje.nl/kerst/kerst2012.html

Het interview uit het Lourdesblad is hier te lezen:  (hierop klikken)


Zondag 16 December 2012:

Afgelopen woensdag ben ik naar het Academisch Ziekenhuis in Maastricht geweest, voor mijn jaarlijkse CI-controle. Vroeg vertrokken want ik moest er om 10 uur al zijn. De reis met de zorgtaxi verliep goed, geen files of sneeuw gehad onderweg en mooi op tijd in Maastricht. We moesten wel even zoeken naar de ingang van het ziekenhuis. ik had de chauffeur netjes naar de hoofdingang gestuurd maar toen we daar aan kwamen, bleek dat wij daar niet binnen konden vanwege verbouwingswerkzaamheden. Het stond niet echt goed aangegeven waar we dan heen moesten en waar de taxi moest parkeren. Na wat zoekwerk hadden we een ingang gevonden.
Toen naar de KNO-poli om mij te melden en daarna 2 gangen verder naar het audiologisch centrum, en daar wachten tot ik geroepen werd voor de gehoortesten.
Eerst kreeg ik de piepjes en toontjes te horen en moest ik aangeven wanneer ik iets hoorde. Na deze testen de spraaktest. Daarbij krijg je een lijst met afzonderlijke en korte woordjes te horen. Zoals zon-geit-maan-paard. Woordjes die dus niets met elkaar te maken hebben en dat maakt het des te moeilijker om ze te verstaan.
Ze waren niet zo tevreden over mijn score want die was maar 62%. Gemiddeld zit een CI-drager op 70-75% zei de audioloog. Nou maak ik mij hier verder niet druk over, ik zie deze testen meer voor de statistieken van het ziekenhuis, dan dat ze mij iets zeggen. Het hangt van zoveel factoren af hoe de testen gaan, zoals moeheid, luidheid van de tinnitus.......en die was luid!
Voor mij is belangrijker wat ik met mijn CI in het dagelijkse leven kan verstaan en daarin kan ik een 1 op 1 gesprek goed volgen en 2 op 1 redelijk. Met meer mensen wordt het moeilijker. Daar ben ik tevreden mee al blijf ik altijd tegen situaties oplopen waarin ik minder goed kan verstaan en dat is soms moeilijk, ligt er aan in wat voor situatie dit gebeurd.
En ik vind het nog steeds een wonder dat ik stokdoof ben en door zo'n technisch vernuft apparaat als een CI, kan horen/verstaan. Elektroden die in mijn hoofd zitten en die elektrische signaaltjes doorseinen naar mijn gehoorzenuw en dat mijn hersenen dan zo ontzettend slim zijn om die signaaltjes om te zetten in woorden die ik kan horen. Dat is toch heel wonderlijk als je daar over nadenkt, dat dit allemaal mogelijk is!
Na de testen moest ik nog naar de audioloog om mijn CI na te kijken en eventueel opnieuw af te stellen. Hij is nu iets harder ingesteld en op mijn verzoek is er ook een programma in gezet waarmee ik alleen de ringleiding kan horen. Dat vind ik fijner voor als ik naar een voorstelling ga of in de kerk, of op andere plaatsen waar ringleiding aanwezig is. Ik heb die stand gisteravond in de kerk al uit kunnen proberen en ik kon de pastor veel beter verstaan dan met de oude ringleidingstand, die stond op 50% ringleidinggeluid en 50% omgevingsgeluid.
Verder ben ik naar de dagbesteding geweest op mijn vaste dagen, ziekenbezoek en verjaardagsbezoek gedaan. En ik heb mijn huisje verder in kerstsfeer gebracht. Het ziet er knus uit vind ik.
Vanmiddag ga ik met Nel en Margriet naar Disney on Ice in de Brabanthallen in Den Bosch. Hopelijk gaat het met de taxi goed, we hebben hem expres vroeg besteld om 11.45u terwijl de voorstelling pas om 14.30u begint. Nou dan ga ik er toch vanuit dat wij ruim op tijd aanwezig zijn. Zekerheid heb je er niet mee want ik heb al vaker meegemaakt dat ik 3.5 uur onderweg ben geweest naar Den Bosch.
Volgende week kan ik jullie vertellen hoe het gegaan is en hoe Disney on Ice was. verder heb ik deze week geloof ik niets..... oja vrijdag kerstviering op de dagbesteding maar dan op de hoofdlocatie in Breda. Ik heb lang zitten dubben tussen wel of niet mee gaan. De hoofdlocatie is veel groter dan die van ons en wel iets van 100 clienten geloof ik. Dus ik was/ben bang dat het te druk voor mij is. Afgelopen donderdag heb ik de knoop door gehakt en besloten om toch te gaan en dan maar zien hoe het gaat, misschien valt het reuze mee en vind ik het heel leuk? Van onze dagbesteding gaan de meeste mensen er ook naartoe en ik kan dus bij mijn vrienden zitten, dat scheelt alweer. Ook dat kunnen jullie volgende week lezen, hoe het gegaan is.
De gezondheid gaat redelijk, ik heb alleen weer veel last van vocht in mijn benen en voeten, dat is wat minder. Het scheelt ook in gewicht want ik zeul nu 3-4 kilo (liter eigenlijk) meer met me mee en daar baal ik flink van  
Oja en ik heb nog iets leuks want ik heb de "Plotsdoof" ontvangen, en daar staat het interview met Gea en mij in. Ik heb alles ingescand en opgeslagen in een pdf bestand.
Als jullie het leuk vinden om te lezen dan moet je hier even klikken en opent het bestand zich
Er komt als het goed is nog een interview aan in het blad 'Lourdes', dat verwacht ik komende week in mijn brievenbus te krijgen. Daar ben ik nog benieuwder naar want ik heb geen idee wat voor verhaal de redacteur er van heeft gemaakt. Bij het interview voor 'Plotsdoof' wist ik dat wel, daar staan voor mij geen verrassingen in. Ik vond het wel heel leuk om het interview met Gea te lezen, hoe zij het tolken en Lourdes heeft ervaren. Haar antwoorden had ik ook al eerder te lezen gekregen. Het is echt de moeite waard om te lezen hoor!


Zondag 9 December 2012:

Sinterklaas is inmiddels zonder mij naar Spanje terug gekeerd, al had ik best mee gewild om daar te overwinteren. Scootmobiel mee en lekker veel ritjes maken door het Spaanse land, dat lijkt mij wel wat   Misschien moet ik komend jaar minder goed oppassen en neemt hij mij dan volgende keer wel mee!?
Ik heb in elk geval wel een leuke Sinterklaas gehad. Eerst afgelopen zondag bij mijn oudste broer, samen met broer Jan. Jan heeft zo zitten genieten en was zo blij met zijn kadootjes, voor ons is dat ook genieten om hem zo blij te zien. Voor mij had de goede Sint ook iets meegebracht. Een chocolade letter en een decemberlot, helaas geen prijs op het lot, maar dat is niet erg. Het ging om het gebaar en dat was goed en leuk.
Maandagochtend deed ik de gordijnen open en kreeg ik een wit Etten-Leur te zien, de eerste sneeuw en ondanks het ongemak dat het meebrengt is het wel een prachtig plaatje om naar te kijken. Onderweg naar de dagbesteding ging het nog harder sneeuwen en moesten we al omrijden vanwege een ongeluk. Drie auto's die naast elkaar op 1 rijbaan willen rijden, tja dat kan natuurlijk niet. De sneeuw bleef maandag niet lang liggen, later op de ochtend ging het regenen en was alles weer nat en grauw.
Dinsdag was mijn vrije dag, in de ochtend komt mijn hulp altijd en meestal ga ik 's middags even naar mijn poes in Prinsenbeek. Helaas was het bar en boos dinsdag, dus binnen moeten blijven en lekker rustig aan gedaan. Ook eindelijk tijd en puf gehad om een hoop mails te beantwoorden van wie sommige zelfs al maanden op een reactie lagen te wachten.
Woensdag was een dag met gemengde gevoelens, aan de ene kant het Sinterklaasfeest maar aan de andere kant het gemis van mijn moeder die deze dag jarig was. De herinneringen aan de gezellige Sinterklaastijd met ons hele gezin, het vieren van haar verjaardag. Op zo'n dag mis ik haar en ook de gezelligheid van ons gezin.
Gelukkig kon de Sinterklaasviering op de dagbesteding mij opvrolijken. Tot onze verrassing kregen wij bezoek van Sint met 2 pieten. Sinterklaas genoot ook van zijn dag, wat zat hij op zijn praatstoel, ik heb hem nog nooit zoveel horen kletsen. En je kreeg hem ook niet vast gepraat, hij had overal wel een antwoord op. Helaas had Sint het erg druk en kon hij maar iets van 3 kwartier bij ons gebleven, maar die 3 kwartier was het echt genieten en heel gezellig. Nadat Sint vertrokken was zijn we verder gegaan met pakjes uitdelen. We hadden lootjes getrokken en voor elkaar een aardigheidje gekocht. De opdracht was geweest om voor 2,50 iets te kopen en een rijm van minimaal 4 regels er bij te maken. de kadootjes werden op nummer uitgedeeld. Sinterklaas had het eerste nummer getrokken en degene die het pakje kreeg moest het volgende nummer trekken. Dat was een leuke en handige manier.
Ik heb een lief klein beertje gekregen, dat heb ik nu aan mijn rollator hangen.
Vrijdagochtend was de wereld weer wit en toen kreeg ik ineens zin om de kerstboom te zetten. Dat had ik eigenlijk pas volgend weekend willen doen maar nu met de kou en de sneeuw, kreeg ik er een kerstgevoel bij. Dus heb ik vrijdagochtend de boom naar boven gehaald en een begin gemaakt om deze in elkaar te zetten. Dat viel nog niet mee met dat tegenstribbelend lijf van mij. Ik heb het in etappes gedaan. Elke keer een laag en dan weer een poos uitpuffen en nieuwe energie op doen. Vrijdagmiddag ben ik nog even naar de dagbesteding geweest, kon ik daar mooi uitrusten hahaha. Toen ik thuis kwam ben ik nog even bezig geweest maar de energie was helemaal op. Dus heb ik de boel de boel gelaten om er gisteren weer mee verder te gaan.
Na een gevecht met stekkerdozen, stekkers, lichtjes die 't niet deden in de boom dus op zoek naar nieuwe lichtjes. Kom je thuis met lichtjes, doen die in de boom het ineens weer wel *zucht*. Verder met Veel gemopper, gekreun, gesteun, ademnood en weer op adem komen, tollend hoofd en doordraaiende ogen heb ik het toch maar mooi voor elkaar gekregen en kan ik nu genieten van een mooie kerstboom in mijn huisje. De aanhouder wint, ook deze keer  
En nu heb ik mijn kerstboom dus staan en is buiten de sneeuw weer weg, nu is het nat en grauw buiten en daar vind ik weinig aan. Het is dan wel fijn om het binnen knus te maken en daarvan te genieten en zo weinig mogelijk naar buiten kijken.


Zondag 2 December 2012:

De laatste maand van het jaar is alweer aangebroken, wat gaat de tijd toch snel, een jaar is niets.
Afgelopen vrijdag heb ik een ritje Bilthoven gemaakt om 'even' bij Signcall een nieuwe telefoon op te halen. De taxi ritten gingen deze keer goed. Ik had om 13.30u de afspraak en was er rond 12.50u geloof ik. Op de heenweg wel mensen op moeten halen in Breda en afzetten in Utrecht, maar dat lag op de route, dus niet ver omrijden.
Bij Signcall heeft Andrea mij geholpen en de telefoon gebruiksklaar gemaakt en de teksttelefoonfunctie er op geïnstalleerd. Daarna heb ik uitleg gekregen over de belangrijkste functies, hoe die werken.
Het is wel wennen en ik moet nog van alles uitdokteren. Helaas bleken de contactadressen niet op de sim-kaart te staan op de Blackberry. Gevolg is dat ik alles weer met de hand in moet gaan voeren. Gelukkig had ik afgelopen week alle gegevens al wel over genomen op de computer. Maar ik vind het wel lastig. Komt allemaal wel weer goed en ik kan nu lekker bezig zijn met mijn nieuwe speeltje  
De terugweg was heel gezellig. Ik had een chauffeur die flink kon kletsen, al geloofde ik de helft er maar van want hij had nogal sterke verhalen. Ik had wel een hele luxe taxi, ben het merk weer kwijt maar het was een soort Limousine geloof ik. De achterkant was ook verlengd, waardoor mensen op de achterbank ook heel veel ruimte hadden. En voor in de auto zaten allerlei technische snufjes. Ik voelde mij een beetje een V.I.P. in die taxi. Hij reed ook meteen van Bilthoven terug naar Etten-Leur, deze keer geen toeristische routes.
Verder ben ik gezellig naar de dagbesteding geweest en bij vriendinnen op bezoek geweest. Vanmiddag ga ik naar mijn oudste broer om Sinterklaas te vieren, mijn broer Jan is er dan ook. Dat gaat vast gezellig worden.
Ik ben vrijdag ook al verwend door de Sint. Nadat ik thuis kwam vanuit Bilthoven haalde ik mijn brievenbus leeg en daar zat een dikke envelop in. Boven meteen open gemaakt en het kwam dus van een lieve Sint en er zaten leuke kadootjes in en ook nog een lange rijm. Dat vind ik zo knap van Sinterklaas dat hij zo goed en zoveel kan rijmen  
Komende week ben ik maar liefst 4 dagen op de dagbesteding. Dat komt omdat we woensdag Sinterklaasviering hebben en daar hoor ik natuurlijk bij te zijn  

        



Zondag 25 November 2012:

Zo, eens kijken of ik iets te vertellen heb. Op zich valt het mee denk ik. Begin van de week was ik niet zo lekker waardoor ik maandag niet naar de dagbesteding ben geweest. Donderdag en vrijdag ging het beter en was ik daar weer wel.
Ik heb ook een uitstapje gehad naar Intratuin en dat was heel leuk. Het is altijd genieten van de kerstshow en er was zo ontzettend veel moois te zien. Natuurlijk heb ik ook iets gekocht, valt mee hoor alleen een heel leuk theelicht. Ik had wel veel meer mee willen nemen maar ja, waar laat ik het hier thuis allemaal en hoe nam ik het mee. Dus vandaar dat het bij het theelicht is gebleven   En verder was het een rustige week.
Aanstaande vrijdag moet ik helemaal naar Bilthoven om mijn Blackberry om te ruilen. Misschien weten jullie nog dat ik al een hele tijd terug had geschreven dat het bedrijf van de teksttelefoon failliet was gegaan. Inmiddels is er een ander bedrijf die deze service over heeft genomen, alleen werken zij met andere telefoons. Hun software voor de teksttelefoonfunctie werkt alleen op een Samsung telefoon. Tot 1 januari 2013 mogen Blackberry-gebruikers die deze via de zorgverzekeraar verstrekt hebben gekregen, de Blackberry omruilen tegen een Samsung telefoon met teksttelefoonfunctie. Dat is heel mooi maar ik moet er dus voor naar Bilthoven want de zorgverzekeraar eist dat het bedrijf de telefoons persoonlijk levert, zodat zij er uitleg bij kunnen geven. Aanstaande vrijdag heb ik dus een mooi ritje voor de boeg en ik hoop dat de reis met de Valys-taxi goed verloopt. Ik heb het bedrijf al ingelicht dat ik niet kan beloven dat ik er op het tijdstipt van onze afspraak zal zijn. Voor hetzelfde geld ben ik er of veel eerder, of veel later. Spannend dus hoe die dag gaat verlopen.
Dinsdagavond hebben we bewonersvergadering. Er is weer zoveel onduidelijkheid door alle bezuinigingacties. Daar gaan we dinsdag meer over horen en we kunnen vragen stellen.Spannende tijden dus


zondag 18 November 2012:

Het ging deze week niet zo lekker met mij door de flinke jichtaanvallen in beide voeten en enkels. Veel pijn gehad en mijn benen/voeten waren flink dik, dat maakte alles ook lastiger. Gelukkig zit er weer een opwaartse lijn in en gaat het met de pijn een heel stuk beter. Het vocht is nog niet helemaal weg, vooral het linkerbeen is nog een stuk dikker. Maar dat komt allemaal wel weer goed, geduld hebben.
Toch ben ik wel naar de dagbesteding geweest. Een hele dag of week in mijn uppie thuis dat is niets voor mij, daar kan ik depri van worden. Voor de dagbesteding wordt ik voor de deur opgehaald en ook weer voor de deur afgezet. Het was er gezellig alhoewel we donderdag weer een vervelend bericht kregen. Door de bezuinigingen van de regering op het gehandicaptenvervoer naar/van dagbestedingen. stopt het contract met het taxibedrijf dat al jaren voor ons vervoer naar de dagbesteding zorgt. De bezuinigingsmaatregel gaat op 1 januari 2013 in en dan stopt dus ook het contract. Het is nu nog niet duidelijk hoe het vervoer daarna gaat worden. Voor ons weer een flinke impact want we hebben onze vaste chauffeurs waar wij aan gehecht zijn en deze chauffeurs kennen ons, weten hoe ze met iedereen om moeten gaan, wat er speelt. waar we hulp bij nodig hebben. Dus er gaat straks weer een stukje vastigheid en vertrouwen weg en na alle veranderingen van de het afgelopen jaar, hakt dit er weer flink in.
Ik vraag mij overigens af of ze wel iets opschieten met deze bezuinigingsmaatregel, volgens mij verleggen ze het probleem alleen maar. Als een vervoersbedrijf door deze maatregel contracten kwijt raakt, hebben die minder werk. Gaan er waarschijnlijk ontslagen vallen, dus meer mensen zonder werk en als je niet oppast ook nog bedriiven die failliet gaan. En stel dat cliënten een eigen bijdrage moeten gaan betalen voor het vervoer, dan vrees ik dat er veel af moeten haken omdat zij dit niet kunnen betalen. Gevolg is dan dat er minder cliënten naar de dagbestedingen gaan. Hierdoor is er minder personeel nodig, met waarschijnlijk gevolg ook ontslagen. Of misschien zelfs dat dagbestedingen moeten sluiten omdat deze niet meer rendabel genoeg is. Nou waar bezuinigen ze dan op???? Gaat het toch alleen maar geld kosten, of zie ik dat verkeerd???
Misschien moet ik maar eens in Den Haag gaan zitten, kunnen die broekies daar nog iets leren  
Afgelopen woensdag ben ik bij de orthopedisch schoenmaker geweest. Ondanks mijn dikke, zere voeten ben ik toch maar gegaan. Gelukkig was het geen probleem want de maten van mijn huidige schoenen, kunnen gebruikt worden. Ik heb nieuwe schoenen uit mogen kiezen en deze keer worden het hoge schoenen in twee kleuren blauw, licht en donkerblauw. Het duurt nog wel even voor ze klaar zijn, 2 januari mag ik terug komen. Dat lijkt nu nog lang te duren, maar voor we het weten is het kerst en nieuwjaar...
Ik heb ook nog iets leuks te vertellen want ik ben deze week lekker bezig geweest met mijn reisverslag van de Lourdesvakantie en ik kan jullie vertellen dat ik het klaar heb en dat het online staat!! Dus er kan weer gelezen worden en natuurlijk staan er weer een heleboel foto's bij. Dit is de link naar mijn nieuwe reisverslag: http://www.connyshoekje.nl/lourdes/2012/2012.html
Ik hoop dat alles goed werkt en er niet teveel schrijffouten in staan. Ik heb het wel een paar keer nagelezen, maar zelf kijk je vaak over tikfouten heen.
Ik wens jullie veel plezier en hoop dat jullie er van kunnen genieten.



Zondag 11 November 2012:

Het gaat de laatste weken niet zo lekker met mijn lijf, dat is weer flink aan het protesteren. Ook gebeurd er om mij heen van alles en helaas geen leuke dingen zoals ernstige ziekte en overlijden. Vorige week was een mailvriendin onverwachts en plotseling overleden en afgelopen vrijdag de man van mijn Lourdesvriendin Ria, die in Lourdes wonen. En dan is het lastig dat Lourdes zo ver weg is en je haar alleen via de mail en een kaartje kan steunen. Ik ben wel heel blij dat ik tijdens de Lourdesreis in september, samen met Rianne en Marieke nog bij Ria en Frans op bezoek ben geweest. Frans en Ria genoten daar toen zo van, en wij ook.
Mijn lijf haalt ook weer allerlei fratsen uit. Ik ben erg moe en dacht dat dit komt omdat ik de laatste tijd nogal een bezige bij ben geweest. Wel met leuke dingen en mijn instelling is dat ik beter moe kan zijn omdat ik iets leuks heb gedaan, dan dat ik niet weet waarom ik moe ben. Inmiddels weet ik dat de moeheid niet alleen door mijn bezigheden komt. Woensdag moest ik bloed prikken voor de Reumatoloog en van haar kreeg ik bericht dat mijn HB heel erg laag is en ik contact met mijn huisarts op moest nemen. Niet gek dus dat ik zo moe ben, met een laag HB. Met de jicht gaat het ook niet goed, ik zit op 't moment met twee pijnlijke enkels/voeten, die ook flink dik zijn.
Door dit alles heb ik de laatste tijd niet veel zin/puf gehad in mailen/facebooken. Mijn postvak zit dan ook aardig vol met mails die ik nog moet beantwoorden. Dus mensen die op bericht zitten te wachten, dat komt maar eventjes geduld. Ik ben wel begonnen aan mijn reisverslag van Lourdes.
Door bovenstaand stukje denken jullie misschien dat het nu 'kommer en kwel' is bij mij, maar dat valt mee hoor. Ik heb deze week ook leuke dingen gedaan.
Zo ben ik dinsdag samen met mijn oud-buurmeisje/klasgenoot naar onze leraar/directeur van de basisschool geweest. Wij willen een reunie gaan organiseren en wilde hem om advies/hulp vragen. Het was een hele leuke en gezellige middag. Vooral veel herinneringen opgehaald aan onze schooltijd. Plannen zijn er nog niet zoveel gemaakt, maar dat komt nog wel. Na het bezoek heb ik bij haar gegeten en daarna samen een vriendin opgehaald en naar mijn huisje gereden om hier wat te drinken en samen te kletsen, dat was heel gezellig.
Donderdag hadden we op de dagbesteding een feestdag met een brunch/lunch.dat was heel leuk en gezellig. In de ochtend hebben we een bingo gedaan. Daarna de brunch/lunch, er was zoveel te eten dat we het allemaal niet op konden. 'S middags hebben we een kwis over Brabant gedaan, dat was ook heel leuk. Dus die dag heb ik genoten, al was ik 's middags niet zo lekker. Ik was ineens zo moe/loom/duf. Net alsof ik een slaaptablet op had en elk moment in slaap kon vallen. En koude rillingen, ik vreesde even dat ik de griep ging krijgen. Thuis gekomen ben ik in bed gedoken en heb ik 4 uur achter elkaar geslapen, maar voelde mij nog steeds zo raar, loom. Het lijkt ook alsof ik niet uitgerust en uitgeslapen raak. Vandaag maar lekker rustig aan doen en met mijn voetjes omhoog, hopelijk scheelt dat tegen de pijn en 't vocht.
Komende week ga ik wel gewoon naar de dagbesteding en woensdag mag ik nieuwe orthopedische schoenen uit gaan zoeken en laten maken. Ik heb nu extra medicatie voor de bloedarmoede en de jicht, dus ik hoop dat het volgend weekend weer een stuk beter gaat, wat dat betreft.


Zondag 4 November 2012:

Afgelopen week heb ik twee leuke dagen gehad, de week zelf was minder. Ik ga jullie gezellig over de leuke dagen vertellen.
Eerst afgelopen zondag het uitje naar Holiday on Ice in de Brabanthallen in Den Bosch.
Dat begon al met een hilarisch avontuur........de taxi kwam eerst mij ophalen en was ruim op tijd. Van mij uit gingen we Nel en Ans ophalen, een stukje van hooguit 3-4 minuten rijden. Was het niet dat het hier vorige week zondag herfstmarathon was en daardoor half Etten-Leur afgesloten was. Ook de weg waar wij langs moesten om bij Nel en Ans te komen. Met een flinke omweg van 15 minuten zijn we er toch weten te komen. Staan we daar stil, chauffeur was druk bezig om Nel met haar elektrische rolstoel in de bus te krijgen. Terwijl we daar stil staan begon het in mijn hoofd te kraken..........er was iets.....ik miste iets.....maar wat? En ja, het kwartje viel.....ineens wist ik het......de toegangskaarten lagen nog in mijn huisje op tafel  
Probleem.....de chauffeur lief aan gekeken en gevraagd of we nog even terug naar mij konden. Gezien de omleiding betekende dat weer 15 minuten omrijden, en daardoor te laat bij zijn volgens adres aan komen. Dus de chauffeur ging eerst bellen met zijn baas en daarna met de volgende klant, die helemaal in paniek was. Maar wat bleek......die klant was Margriet en zij hoorde bij ons groepje. We zouden dus alle vier in dezelfde bus naar Den Bosch gebracht worden. De chauffeur is hierheen gereden en de tussentijd had ik de begeleiding gesmst of zij de kaarten kon pakken zodat de chauffeur beneden op kon halen. Ik zat met rolstoel en al midden in de bus vast gesnoerd, kon dus geen kant op. Gelukkig zag de begeleiding mijn sms meteen en heeft zij de kaarten gehaald. Stoppen wij hier en de chauffeur stapt uit om aan te gaan bellen....in de tussentijd staat de begeleiding bij de taxibus met de kaarten te zwaaien. De bus zat op slot, dus zij moest op zoek naar de chauffeur. Als er iets mis loopt, dan kan alles wel mis lopen, maakt dan niet meer uit.
Gelukkig hadden ze elkaar snel gevonden en konden we met kaarten richting Klundert om Margriet op te halen. De tijd tikte natuurlijk lekker door en ik had het toch wel even spaans benauwd gehad, want ik zag ons al veel te laat in Den Bosch aan komen. Op een gegeven moment, toen we de kaarten hadden en op weg naar Klundert waren kwam de rust terug in mijn hoofd. Als we te laat kwamen, dan was dat maar zo......dan zouden we in elk geval met z'n allen te laat komen en niet dat er al iemand in Den Bosch op ons zat te wachten, dat was vervelender geweest.
Hoe de chauffeur het geflikt heeft, weet ik niet maar we kwamen toch nog op tijd aan. 10 voor 4 waren we er en om 4 uur begon de show en toen zaten wij dus netjes op onze plaatsen
Wat de show betreft, die vond ik heel erg druk......hij heette ook niet voor niets "speed" denk ik. Er gebeurde zoveel op, naast en boven de ijsvloer. Dat was voor mij met 1 oog niet bij te houden. Volgens mij ook niet voor mensen die gewoon met 2 ogen kunnen kijken, volgens mij had je wel 10 paar ogen nodig om alles te kunnen volgen. De muziek was knoerhard en ik heb mijn CI uit moeten zetten omdat het geluid gewoon pijn deed aan mijn hoofd. Het mooiste vond ik het als er 1 paar aan het schaatsen was, of iemand solo. Dan is het meer kunstschaatsen en rustiger om naar te kijken, ze dansen dan zo mooi en sierlijk op het ijs. Ondanks dat de show erg druk was, heb ik er wel van genoten hoor. Deze show was misschien wel spectaculairder dan voorgaande shows van Holiday on Ice, maar het was niet de beste voorstelling die ik gezien heb. Ik persoonlijk heb ik mooiere shows van hen gezien.
Nel, Ans en Margriet hebben volop zitten genieten, voor hen was het de eerste keer en dan kijk je natuurlijk helemaal je ogen uit. Ik vond het ook leuk om hen zo lekker te zien genieten.
De show was eerder afgelopen dan ze ons gezegd hadden. Men had gezegd half 7 maar hij was om 6 uur al afgelopen en wij hadden de taxi om 7 uur besteld, deze kwam om kwart over 7. Na eerst iemand in Den Bosch opgehaald te hebben, zijn we eerst naar Klundert gereden om Margriet thuis te brengen en toen naar Etten-Leur. Het liep tegen half 10 toen ik thuis was.
Dan slaan we de maandag t/m vrijdag voor het gemak even over en komen we bij zaterdag aan, gisteren dus. En gisteren heb ik een hele leuke dag gehad.
We hadden gisteren een familie-uitstapje met en voor onze broer Jan. Vorig jaar was hij 50 geworden en zijn we met de bus een dag op stap geweest. Jan vond dat toen zo leuk, dat hij er het hele jaar nog over gehad heeft en hij wilde dit jaar voor zijn verjaardag weer met de bus weg. Mijn oudste broer heeft dat kunnen regelen. Gisterochtend in alle vroegte zijn we vertrokken. Ik werd om 07.00u al opgehaald want om 08.00u moesten we in Oosterhout verzamelen. We zijn richting Hoorn gereden en daar hebben we eerst een kijkje genomen in het Stoomtram museum om daarna een rit met de stoomtram te maken naar Medemblik. We hadden een eigen rijtuig ter beschikking. Onderweg kregen we koffie/thee en gebak. We hadden geluk want ze hadden veel regen voorspelt maar dat is mee gevallen. We zijn droog in Hoorn aangekomen en ook tijdens de rit met de stoomtram bleef het droog, waardoor we gezellig buiten konden kijken wat daar aan ons voorbij trok. Daar zagen we ook steeds 'mistvlagen' ..... dat was natuurlijk geen mist maar de stoom die uit de stoomtram kwam  
Toen we in Medemblik aankwamen was het nog steeds droog. De meeste gingen even Medemblik ik was met mijn rollator en daarmee kan ik niet ver lopen. Mijn ouste zus kan dat ook niet dus zijn wij nog even op het stationnetje gebleven samen met mijn zwager en nicht. We zagen de lucht steeds grijzer worden en aan de andere kant van de dijk, lag de boot aangemeerd waarmee wij naar Enkhuizen zouden varen. Aangezien we eerst de dijk over moesten zien te komen en dan nog een vrij lange, steile pad en steiger om bij de boot te komen. Besloten wij om alvast maar die kant op te gaan, zodat wij dit in alle rust konden doen en het dan misschien droog zouden houden. Dat bleek een goede beslissing. Mijn zus en zwager zijn droog in de boot gekomen. Mijn nicht hielp mij en aangezien ik maar voetje voor voetje kan lopen, nog trager dan een slak geloof ik.......kregen wij toch nog de eerste druppels op ons, tijdens het laatste stuk op de steiger. Gelukkig niet echt nat geworden. De rest van de familie/groep kwam ook al aangesneld en tijdens het varen heeft het geregend, maar dat was geen ramp want we zaten binnen. Wel jammer dat er op het ijsselmeer weinig te zien was. Als het mooi weer is, zal het vast drukker zijn. Toch was het boottochtje wel lekker, even relaxen en wat drinken met elkaar.
In de tijd dat wij onderweg waren met de tram/boot, is mijn oudste broer met de bus naar Enkhuizen gereden om ons daar op te wachten. Nou in Enkhuizen heb ik de halve marathon gelopen, zo voelde/voelt het. De bus kon helaas niet dichtbij parkeren en het was een hele trip om bij de bus te komen. Voor mij een hele opgave met de rollator. Buiten lopen gaat heel moeizaam en zo'n lange trip is erg inspannend waardoor het alleen maar moeilijker gaat. Het ging stapje voor stapje en steeds even mijn hoofd/ogen/lijf resetten om weer een stukje verder te kunnen pfffff. Op een gegeven moment kwamen 2 mannen op het idee om mij op de rollator te laten zitten, en zij mij dan naar de bus zouden duwen. Echt niet!!!!.......ik ben geen kermisattractie......dan maar heel langzaam, zolang ik vooruit kwam, was het goed en de bus zou echt niet zonder mij wegrijden. Ik had wel spijt dat ik mijn rolstoel niet had mee genomen. Vorig jaar had ik dat wel maar toen viel het lopen mee. We werden toen steeds bijna voor de deur afgezet, en hoefde maar een paar meter te lopen. Ik had verwacht dat dit nu ook zou zijn......niet dus! Maaaaaaar ik heb het gehaald, was kei kapot dat wel, maar ook trots op wat ik gepresteerd had. En daarna kon ik in de bus uitrusten.
We zijn via de dijk Enkuizen-Lelystad, naar Almere gereden en omdat we aan de vroege kant voor het diner waren, hebben we een omweg door Hilversum genomen, langs het Mediapark. Van daaruit naar Leusden/Achterveld waar we in "Gasterij de Klaveet" een heerlijk diner voorgeschoteld kregen en Jan kreeg als eregast een toetje met vuurwerk er in, helemaal geweldig natuurlijk.
Toen onze buiken vol gegeten waren, hebben we de reis hervat en was de rit eerst naar Biezenmortel om Jan, zijn vrienden en begeleiding weer bij de woonvoorziening waar hij woont, af te zetten. Daarna richting Oosterhout waar de auto's geduldig op ons stonden te wachten, daar waren we rond 20.45u. Mijn broer moest toen de bus nog terug naar zijn baas brengen en schoon maken. Ik was rond 21.30u weer in mijn huisje. Flink moe, met een hoofd dat flink tekeer ging (en nog gaat) door de tinnitus (oorsuizen). Dat is wel balen hoor dat de tinnitus altijd overal bovenuit wil komen, en als ik moe ben neemt het ook nog eens in luidheid toe. Zondag bij Holiday on Ice had ik er ook zoveel last van. Maar ja, dat hoort bij mijn leven en helaas is daar nog steeds geen goede oplossing voor uitgevonden.
Over een uurtje mag ik weer op stap, naar een neef die vandaag zijn 16e verjaardag viert, dat kunnen we ook niet zomaar voorbij laten gaan. Ik denk dat ik wel blij ben als het avond is en mijn bed weer in kan duiken.
Plannen voor komende week: bezoek huisarts, bloed prikken reumatoloog, bezoek aan een leraar van de basisschool die wil helpen om een reunie te organiseren. Dat plan hebben Jacqueline (van de duo-fiets afgelopen zomer) en ik in onze hoofden, heel leuk om te doen trouwens. Onze klasgenoten van toen opsporen, wat al aardig gelukt is.
Donderdag hebben we op de dagbesteding een feestdag, dan gaan we brunchen. En dan zitten we weer bijna in het weekend.
Ik ben trouwens nog steeds niet toe gekomen om een begin te maken met mijn reisverslag van Lourdes, dus helaas moeten jullie nog een poosje geduld hebben daarvoor......maar het komt er wel hoor!!!

 


ondag 28 Oktober 2012:

Hier ben ik weer!! Vorige week zondagavond ben ik om 22.00u thuis gekomen van een supermooie Lourdesreis. Al mijn Lourdesreizen waren mooi en elke reis had andere mooie momenten, maar de reis van vorige week komt wel hoog in mijn top 5 te staan hoor! Ik heb deze reis ook sterk ervaren dat de 35+ groep, 'mijn groep en thuishaven' is, die groep is zo vertrouwd voor mij.
Van mijn schrijftolk heb ik ontzettend veel profijt gehad. Voor ik wegging vond ik het soms een beetje overdreven om met een schrijftolk te gaan. Ik was immers al 20x naar Lourdes geweest, en toen ook genoten. Ik was vooral nieuwsgierig hoe het zou gaan met schrijftolk, wat het voor meerwaarde voor mij zou hebben. Ook leek het mij een mooie ervaring voor mijzelf maar ook voor Gea en onze groep.
Nu kan ik zeggen dat de schrijftolk echt geen overbodige luxe is geweest. Ik kon dankzij Gea haar tolkwerk, zoveel meer mee krijgen en ik heb de reis daardoor veel intenser beleefd dan anders. Het was voor mijzelf soms ook hard werken. In de vieringen kon ik de preek nooit verstaan en dan zat ik altijd wat rond te kijken of te doezelen. Nu moest ik aktief mee doen want Gea zat natuurlijk niet voor noppes te typen, ik moest mijn aandacht bij het lezen houden i.p.v. rond te gaan zitten kijken  
Ook in de groep kon ik veel meer volgen. De groepsgesprekken waren bij mij altijd beperkt, ik kon alleen de personen die naast mij zaten verstaan maar de rest van de groep niet. Ook tijdens de maaltijden probeerde Gea zoveel mogelijk te tolken, zodat ik ook de tafelgesprekken kon volgen. Soms was ik stom verbaasd over wat je allemaal kan horen als je goed hoort.
In het begin was het wel wennen want ik ben zo gewend om de spreker aan te kijken, niet alleen omdat ik dat beleefd vind maar ook om het mondbeeld te zien ter ondersteuning van het spraakverstaan. Nu moest ik op de computer kijken wat er gezegd werd, in het begin vond ik dat 'onbeleefd'. Het wende wel en soms gaf de spreker zelf al aan dat ik op het scherm moest kijken, als deze zag dat ik het niet verstond.
Niet iedereen vond het even fijn dat Gea alles tolkte wat er gezegd werd. Soms voelde men zich afgeluisterd, maar ook dat was een kwestie van wennen.
En als we reacties kregen dat mensen het vervelend vonden, zoals in de kerk, dan werd het uitgelegd en dan begreep men het en was het goed.
Soms vonden mensen het ook vreemd dat ik een tolk bij had, want zij vonden dat ik best goed kan horen. Dan is het best moeilijk uit te leggen dat ik in een rustige omgeving, inderdaad heel goed een 1 op 1 gesprek kan volgen. 1 op 2 gaat ook redelijk maar zodra de 2 personen met elkaar gaan praten, dan mis ik al een gedeelte van het gesprek. Men heeft ook niet altijd in de gaten dat ik maar een deel van de gesproken woorden opvang en door spraakafzien en puzzelen met de woorden die ik verstaan heb, mijn hersenen razendsnel een verhaal in elkaar flansen. Vaak gaat dit goed maar het gaat ook regelmatig niet goed. Zolang ik niet echt terug hoef te reageren, merkt niemand dat ik het niet goed verstaan heb. Pas als er een antwoord verwacht wordt, dan val ik door de mand. En het is voor mij vreselijk vermoeiend, wat dat betreft merkte ik dat ik na deze reis minder moe was dan anders en ik denk dat dit te danken is aan het feit dat ik mij niet een hele week tot het uiterste toe in heb hoeven te spannen om zoveel mogelijk te kunnen verstaan.
Ik heb nu ervaren hoe fijn het is om een schrijftolk mee op reis te hebben en ik denk dat vele mensen die Gea voor mij hebben zien werken, het hier mee eens zullen zijn.
Gea heeft heel vaak uit moeten leggen wat zij aan het doen was, hoe haar velobord en tolkwerk werkt. Dat vonden Gea en ik alleen maar leuk om uit te leggen en zo het bestaan van een schrijftolk ook in Lourdes te promoten.
Onze eerste dag in Lourdes werden we al uitgenodigd voor een interview voor het tijdschrift "Lourdes". Als het goed is komt ons interview er in december in te staan.
Ook zijn wij door de redactie van "plotsdoof" gevraagd voor een interview. Alleen maar goed denk ik die aandacht voor het werk van een schrijftolk, dus ik werk er graag aan mee.
De busreis is ook goed gegaan en deze keer hadden we in Amiens, Lisieux en Nevers, meer tijd om rond te kijken dan vorig jaar. Op de heenreis hebben we vooral de 1e dag veel regen gehad maar dat was niet erg want we zaten droog in de bus. Toen we in Amiens de bus verlieten om de kathedraal te gaan bekijken, was het droog. We zaten net terug in de bus en toen begon het weer te regenen, de weergoden waren ons dus goed gezind dat het precies in de tijd dat wij buiten waren, droog was.
In Lourdes hebben we prachtig weer gehad en niet zoals de meeste mensen in Nederland denken, dat het de hele week geregend heeft. Pas onze laatste dag in Lourdes, vrijdag 19 oktober, regende het. In de loop van de dag zagen we het water in rivier de Gave, die door Lourdes stroomt, steeds verder stijgen. Vooral aan het eind van de middag. 'S avonds kon de slotviering in de Bernadettekerk niet doorgaan. Vanwege het hoge water was het niet veilig om over de brug te gaan. Ook konden we geen afscheid nemen bij de grot, zoals wij dat gewend zijn op de laatste avond. Dat was een grote teleurstelling. De slotviering is wel doorgegaan maar we zijn uitgeweken naar de Bovenste Basiliek. In het hotel hebben we een alternatief afscheid gedaan, dat was ook mooi maar kan natuurlijk niet tippen aan een echt afscheid bij de grot en Maria.
Wij dachten dat er veel overdreven werd over het water maar zaterdags kwamen we er al snel achter dat wij een hele goede beschermengel bij ons hebben gehad. Van de chauffeur hoorde wij dat hij wegversperringen weg had moeten halen en al door het water had moeten rijden. Wij hebben dat niet gezien want het was nog donker toen we vertrokken en onze aandacht was op dat moment ook meer bij het afscheid nemen van de groep dan naar het water te kijken. Een dik uur na ons, vertrokken de mensen met de TGV en daar kregen wij sms-berichten van, dat zij vanuit de trein gezien hadden dat de grot onder water stond en de Kruisweg voor de zieken, stond helemaal in het water. Nog later hoorde wij dat men begonnen was om hotels in Lourdes te evacueren en dat er een meter water in de grot stond. Ook kwamen er berichten uit Nederland dat het hoge water zelfs het Nederlandse journaal had bereikt. Zondags zagen we de kranten met foto's van de overstromingen en eigenlijk kwam toen pas echt het besef over wat er werkelijk gebeurd was en wat een ramp het voor Lourdes is. De kranten waren trouwens in mum van tijd uitverkocht, ik heb zelf ook een exemplaar gekocht. Ondanks de nare berichten uit Lourdes, ging onze reis natuurlijk gewoon verder. Zaterdagmiddag waren we ruim op tijd in Nevers en hebben we in alle rust rond kunnen wandelen in de kloostertuin. Mooie plekjes gezien daar, plekjes waar ook de heilige Bernadette heeft gezeten en gelopen, heel bijzonder. na het diner hebben we een viering gehad in de kapel waar Bernadette opgebaard ligt. De viering was eigenlijk voor de zondagochtend gepland maar omdat wij ruim op tijd waren, is de viering verzet naar zaterdagavond. Zodoende werden we zondag verrast.......omdat we extra tijd hadden, kregen we een rondrit door Parijs.....keileuk!!!!!!
Nou, jullie zullen het inmiddels ook gemerkt hebben dat ik een superweek heb gehad en ik heb heel intens genoten. Ik hoorde van mensen dat ze mij zo vonden stralen, veel meer dan anders. Ook thuis hoor ik dat mensen vinden dat ik straal als ik over de reis vertel......als iemand nu zou vragen of ik mee naar Lourdes ga, dan zou ik daar niet eens over na hoeven te denken, ik ga meteen mee! Ik moet deze keer heel erg wennen aan het thuis zijn, het is zo stil en saai, ik mis de warmte van Lourdes en de warmte en gezelligheid van onze groep maar ook van de busgroep.
Donderdag en vrijdag ben ik weer naar de dagbesteding geweest maar ook daar was het wennen, mijn hoofd zit gewoon nog in Lisieux, Lourdes, Nevers en Parijs.
Er is deze week weinig uit mijn handen gekomen, ben alleen maar bezig geweest met foto's en filmpjes kijken van de reis en van de overstromingen, want daar was ook genoeg van te vinden op internet.
Mijn facebook staat er vol mee   Er zijn ook heel veel foto's te zien op Flickr-Sanctuaires Notre-Dame de Lourdes. Filmpjes zijn te zien op het You Tube kanaal van Lourdes.
Vanmiddag ga ik mijn gedachten verzetten......ik ga samen met drie mensen die ik van de dagbesteding ken, naar Holiday on Ice! Als ik het mij goed herinner had ik een paar weken terug er al iets over geschreven dat ik hen warm had gemaakt om mee te gaan. Ik ben wel benieuwd hoe het zal gaan hoor. We gaan met 4 rolstoelen en hebben geen begeleiding mee. Het moet toch wel heel gek lopen als er niet iemand is in de Brabanthallen, die ons een duwtje richting de zaal wil geven. Ook spannend hoe het met de taxi zal gaan, we vertrekken vanaf 3 verschillende plaatsen en het is de bedoeling dat we bij elkaar in de bus zitten en we op tijd in Den Bosch aan komen. Spanning en sensatie dus hahahaha.............past goed bij het thema van deze Holiday on Ice voorstellingen, het thema is "SPEED".
Mijn camera gaat mee, wie weet kan ik er wat leuke plaatjes schieten?? Verder gaat het een rustige week worden denk ik. Zaterdag 3 november heb ik weer een leuk uitstapje want dan gaan we met mijn broer Jan weer een dagtocht maken, voor zijn verjaardag nog. Dus volgende week heb ik vast weer een hoop gesprekstof Vandaag hebben jullie ook geen klagen want volgens mij heb ik de 2 weken afwezigheid in deze blog goed gemaakt  

 


Vrijdag 12 Oktober 2012:

Het is maar goed dat ik maandag had gemaild over de reispapieren, ze waren namelijk niet verstuurd. Er zou nog een rekening openstaan van 63 euro, daar zou ik enkele weken geleden een herinnering voor hebben gekregen. Niet gehad dus, anders had ik toen al wel aan de bel getrokken. En ik wist zeker dat ik in juni alles al had betaald. Bleek dat ze een fout hadden gemaakt in de administratie. De papieren zijn daarna meteen opgestuurd en dinsdag had ik ze dan eindelijk in huis. Dus ik hoef niet meer als verstekeling mee  
Vandaag heb ik de koffer ingepakt, morgenochtend nog wat laatste spulletjes er in en dan ben ik om richting Lourdes te vertrekken. Morgenochtend om 07.45u komt de taxi, die mij naar de opstapplaats van de bus in Zevenbergschen Hoek brengt, lekker dichtbij voor mij.
Ik heb het voor elkaar gekregen om iets extra's mee naar Lourdes te nemen, namelijk een blaasontsteking. Ik heb van de huisarts een antibioticakuur gekregen, wel in aangepaste dosering i.v.m. mijn nier- en leverproblemen, i.p.v. een hele tablet mag ik maar 1/2, dus duurt iets langer voor de ontsteking onder controle is. Maar ik merk al wel dat de klachten iets minder aan het worden zijn. Komt allemaal goed, maar ja ik zou Conny niet zijn als ik niet iets aparts zou hebben  
Ik ben deze week ook nog bij de diabetesverpleegkundige geweest voor de 3-maandelijkse controle, zij was gelukkig tevreden. Ook de oogarts was tevreden en bij hem hoef ik over een jaar pas weer terug te komen.
Als het goed is ben ik de rest van dit jaar vrij van ziekenhuisbezoek. In november nog wel een keer bloed prikken voor de reumatoloog maar daar hoef ik niet voor naar het ziekenhuis. Kan hier bij de prikpost en uitslagen gaan via de mail, lekker makkelijk.
Vanavond op tijd naar bed en dan vanaf morgen lekker genieten van, naar ik hoop weer een hele mooie, leuke, gezellige reis en Lourdesweek.
Ik wil weer proberen om op facebook af en toe een foto/berichtje te posten. Dat was tijdens de septemberreis best leuk. Ik moet wel even afwachten hoe het met de internetverbindingen gaat tijdens deze reis. Nou tot over 1-2 weken, dan kunnen jullie weer lezen hoe het gegaan is. Ik ben zelf heel benieuwd hoe het met het tolken zal gaan. Ooo misschien wel leuk om jullie de website van Gea te geven, zij is de schrijftolk die met mij mee gaat deze reis. Op haar website kunnen jullie zien wat het schrijtolken zoals inhoudt: www.schrijftolknodig.nl
Ik las vandaag op Gea's facebook, dat zij heel wat mee moet nemen om voor mij te kunnen tolken, zal het hier een kopie van haar berichtje plaatsen:
koffers inpakken, laptops testen, reservesnoeren zoeken, opladers koppelen. velowalker, ipad, textontop, o ja niet vergeten kleding in te pakken. alle papieren zoeken die nodig zijn. tolkteksten na lezen...ik ga maar een weekje weg maar als ik deze stapel zie, denk ik dat het voor een jaar is...
En dat allemaal voor mij  

Overigens gaat er nog iets speciaals met mij mee want ik mag proefdraaien met een nieuw oor-picto bordje (Limited Hearing Symbol). Cor Toonen heeft dit ontworpen en is samen met studenten van de Universiteit van Twente, een nieuw, duidelijk bordje aan het maken om in het verkeer duidelijk te maken dat iemand doof/slechthorend is. Nu zijn daar nog de witte SH bordjes voor, misschien bekend bij jullie? Tegenwoordig weten veel mensen niet waar dat bordje betekent. Dus nu testen hoe het nieuwe bordje het gaat doen, of er reacties op gaan komen. Het hangt achter mijn rolstoel als er een duwer achter mij loopt is het niet zichtbaar.(zie foto, ik heb in het hoekje van de foto het bordje iets duidelijker geplaatst) Dit was niet erg want ervan uitgaande dat de duwer goedhorend is, fungeert deze voor mij als oren. Sta ik ergens alleen en iemand wil mij aanspreken of iets uithalen met mij (weet je maar nooit hahaha) dan zou men aan het bordje kunnen zien dat ik niet goed hoor.
Dan nog het programma van onze reis, dat had ik jullie beloofd. Dit is het algemene programma, wij hebben als 35+ groep ook nog ons eigen programma zoals groepsviering, kruisweg etc. Ik weet niet wat we wanneer doen, ik laat mij verrassen!

Zaterdag 13 Oktober
08.30u opstappen, uiterlijk 09.00u vertrek bus
14.30U Bezoek Kathedraal Amiens
Diner en overnachting in
Lisieux Ermitage Sainte Thérèse

Zondag 14 Oktober
09.00u Bezoek Basiliek Lisieux
10.00u Viering in de crypte van de Basiliek
11.00u Bezoek Carmel Liseux
Na de lunch in het klooster van Lisieux vervolgen we onze reis naar Niort waar we overnachten.

Maandag 15 Oktober
13.00u Aankomst in Lourdes
15.30u Passage door de grot - te volgen via Lourdes TV
16.00u Welkomstviering in de Bernadettekerk

Dinsdag 16 Oktober
08.30u Viering aan de grot - te volgen via Lourdes TV
16.00u Boeteviering in Kapel Notre-Dame
Aansluitend gezamenlijk koffie drinken bij het Acceuill
21.00u Lichtprocessie

Woensdag 17 Oktober
09.30u Internationale mis in de Pius X - te volgen via Lourdes TV
17.00u Sacramentsprocessie - ook te volgen via Lourdes TV

Donderdag 18 Oktober
10.00u Eucharistieviering in de Bernadettekerk
Aansluitend rozenkrans ophangen in de speciale bomen achter het beeld van de gekroonde Maagd
15.00u Handoplegging in de Bernadettekerk - aansluitend gezamenlijk koffie drinken bij het Acceuill

Vrijdag 19 Oktober
Excursiedag
20.45u Zendingsviering in de Bernadettekerk

Zaterdag 20 Oktober
06.45u Vertrek uit Lourdes (pffff veels te vroeg!)
17.00u Aankomst in Nevers waar we overnachten in het klooster St. Gildard

Zondag 21 Oktober
Slotviering in de kapel van het klooster
17.00u Afscheidsdiner St. Niklaas


Zondag 7 Oktober 2012:

Volgende week op deze tijd ben ik op weg naar Lourdes en zijn we zondagochtend in Lisieux. Althans als ik mee mag, want ik heb nog steeds geen reispapieren ontvangen. Ik vind het helemaal niet leuk, sommige hebben woensdag al de papieren binnen gehad en ik nog steeds niets. En dat valt niet mee als je nieuwsgierig bent. Morgen maar even mailen......of ik ga als verstekeling mee.  Och, het zal vast wel goed komen want ik heb wel gehoord dat ik op de passagierslijst van de bus vermeld sta. Deze dame zal wel te ongeduldig en te nieuwsgierig zijn.
Afgelopen maandag ben ik naar de Zonnebloem-musical "Katharina Ballerina" geweest. Het was een leuke, komische musical. Ik ga er niet teveel over vertellen want er zijn lezers die nog naar de musical toe moeten. Het was wel jammer dat de ringleiding het niet deed. Ik had mijn eigen halslus mee genomen en bij de receptie om het kastje van de ringleiding gevraagd, waar ik mijn halslus dan op aan kan sluiten. Vorige keer werkte dat goed. Deze keer dus niet, er kwam geen enkel geluid binnen bij mij. Het rode lichtje waaraan je kan zien dat het apparaat in werking is, deed het ook niet. Conclusie: de batterij leeg, niet opgeladen.
Gelukkig zat ik op de eerste rij en kon de spelers goed zien, dat scheelde wel. Ik heb alles niet mee gekregen maar begreep in grote lijnen wel wat er gebeurde en het was ook leuk om naar te kijken. In de pauze werden we verwend met een klein formaat Bossche Bol en koffie/thee. Het is een leuke middag geweest en ik heb er van genoten.
Even denken wat ik nog meer heb gedaan, niet zoveel geloof ik. Naar Mickey geweest en bij de buren gezellig gekletst en weer naar de dagbesteding geweest.
Bloed laten prikken voor de diabetescontrole, was weer een zoektocht om bloed te vinden. Na een aantal prikpogingen is het uiteindelijk toch weer gelukt.
Komende week moet ik naar de diabetesverpleegkundige voor de uitslagen en controle van de diabetes en bloeddruk. De oogarts mag ik donderdag ook met een bezoek gaan verblijden.
Morgen een dagje naar de dagbesteding en dan heb ik daar 2 weken vakantie 25 oktober ga ik dan pas weer erheen. Oja donderdag heb ik even geregeld dat twee mede-clienten met mij mee gaan naar 'Holiday on Ice' in Den Bosch op 28 oktober. Ik zag in de krant een advertentie staan dat je er met 30% korting naartoe kan. Dus even een balletje op gegooid met het resultaat dat we nu met z'n drietjes gaan. Alledrie in de rolstoel, ze wilde ons ook nog kaartjes voor begeleiders aansmeren, maar er lopen daar zoveel mensen rond dat er vast wel iemand zal zijn die ons even naar onze plaatsen willen rijden. Komt vast wel goed.
En dan eind van de week de koffer weer pakken om er een weekje tussenuit te gaan. Ik heb er weer veel zin in en de voorpret is ook al leuk. De laatste 2 weken stromen de mails van andere Lourdesgangers, die inmiddels ook de kriebels hebben gekregen, binnen.
Misschien dat ik vrijdag nog even probeer een blogje te schrijven en dan met ons reisprogramma erbij.


Zondag 30 september 2012:

Allereerst kan ik jullie vertellen dat ik hard gewerkt heb deze week en het reisverslag van mijn Lourdesreis klaar is. Om het te lezen moet je hierop klikken: reisverslag NLZ reis September 2012
wel raar hoor om met het verslag en foto's van deze reis bezig te zijn, maar ondertussen ook bezig met voorbereidingen voor de volgende reis. Nog maar twee weekjes en dan ga ik alweer, wat een luxe
Afgelopen week ben ik bij de contactlensspecialist geweest voor de occlusie-lens die in mijn linkeroog zit. De lens is aan vervanging toe, dus ik krijg er binnenkort weer een nieuwe lens in.
Ik ben ook bij de reumatoloog geweest en die had goed nieuws. Want eindelijk, na heel veel getob, slaat de medicatie nu eindelijk aan en we waren verrast over mijn bloeduitslagen. Positief nieuws dat kon ik wel gebruiken want het is toch al een heel jaar tobben met mijn gezondheid. Nu nog zo zien te houden! Over 6 weken moet ik weer bloed prikken, want de reumatoloog wil het nog wel goed in de gaten houden. Over 3 maanden weer op controle. Dat is mijn 2e afspraak al voor volgend jaar. Ik ga het in januari weer druk krijgen.
Volgende week nog naar de oogarts en dan hoop ik het ziekenhuis dit jaar niet meer van binnen te zien.
Morgen ga ik iets leuks doen want dan is het hier theatermiddag van de Zonnebloem en daar ga ik natuurlijk naar toe. Dan neem ik mijn eigen ringleidinglus mee. Had ik laatst met de musical van de Zangeres zonder Naam, ook gedaan en dat werkte goed.
Eind van de week weer eens bloed laten prikken voor de diabetescontrole. Dan ook nog een afspraak plannen bij de diabetesverpleegkundige.
Dadelijk eventjes naar buiten denk ik want het zonnetje schijnt zo lekker. Het is hier jaarmarkt en de winkels zijn open. Ik denk dat ik die omzeil want op de jaarmarkt is weinig aan met de scootmobiel. Dat is meer een traject waar je mensen moet ontwijken die voor je neus lopen, dan dat je iets van de jaarmarkt ziet. Lekker de polder en de natuur in rijden, dat is leuker dus ik denk dat ik die kant op ga.


Zondag 23 September 2012:

Vandaag weer zoals vanouds een zondagse blog. Mijn hoofd is geloof ik nog niet helemaal op aarde terug gekeerd, na de Lourdesweek.
Ik weet soms niet eens op welke dag van de week we leven, op vakantie gaat zoiets allemaal langs je heen. Het is zo'n omschakeling en er speelt nog van alles door mijn hoofd van Lourdes, nagenieten met de vele foto's die gemaakt zijn en de hele week binnen druppelen. Daarnaast ben ik in mijn hoofd ook al bezig met de komende Lourdesweek, die is al over 3 weken met de 35+ groep. Zoals jullie weten maak ik elk jaar een boekje met gedichten, teksten, liederen voor deze reis. Daar was ik al ver mee, maar ik moest het nog afwerken en dat wilde ik deze week klaar hebben. Dat is gelukt, dus daar hoef ik mij niet druk over te maken. Wel over bedankjes die ik nog in elkaar moet/wil zetten.
Mijn reisverslag van vorige week wil ik voor ik alweer vertrek, klaar hebben. Dus daar ook flink aan gewerkt en het verslag heb ik klaar. Nu nog alle foto's uitzoeken, de leukste eruit halen, bewerken (kleiner maken) en dan alles nog in elkaar zetten om het op mijn website te kunnen plaatsen. Ik hoop dat ik daar komende week aan kan werken.
Dan ook nog de gewone dingen.....voor mij zijn ziekenhuisbezoeken, bloed prikken enz, gewone dingen.
Ik had nog vakantie op de dagbesteding en daar was ik blij mee. Morgen ga ik daar weer beginnen en dan zal ik vast weer in het normale ritme komen.....voor 3 weekjes
Dinsdag ben ik naar Livit geweest om mijn nieuwe orthopedische schoenen op te halen. Ze zijn best leuk geworden en je ziet er niet aan dat het speciaal gemaakte schoenen zijn. Ik heb al veel reacties gehad dat het blitse schoenen zijn. Het is nog wel wennen met lopen hoor. De eerste dagen leek het alsof ik 10 kilo aan mijn voeten had hangen. Nu gaat het al wat beter maar ik loop er nog niet soepel op. Dat heb je met gewone nieuwe schoenen ook dat ze pas na een tijdje lekker gaan zitten, zal met deze schoenen ook wel zo zijn. En ik heb natuurlijk maanden op de verbandschoenen gelopen, die weinig steun gaven. De laatste maand wel gewone schoenen aan gehad, maar zonder mijn steunzolen want anders kon ik er niet in. En nu heb ik stevige schoenen met betere steunzolen er in, dus logisch dat het anders loopt en wennen is. Komt helemaal goed.
Woensdag moest ik eigenlijk bloed laten prikken voor de reumatoloog (moet ik dinsdag naartoe). Het kwam goed uit om het woensdag te doen want dan zou de internist/oncoloog waar ik afgelopen donderdag naartoe moest, meteen nieuwe bloeduitslagen hebben. Laat ik nou nergens het prikformulier kunnen vinden
Dus maar gemaild naar de Reumalijn en gevraagd of zij een nieuw formulier konden sturen, dat was geen probleem en zouden ze doen.
Donderdag dus naar de internist/oncoloog en helaas moest zij het met bloeduitslagen van een maand geleden doen. Het was overigens een aardige, vrouwelijke arts. Alleen sprak zij heel onduidelijk en moest ik regelmatig vragen wat ze zei. Volgende keer maar weer melden dat ik slechthorend ben, of zij daar rekening mee kan houden. Dat heb ik donderdag niet aangegeven, dus beetje eigen schuld. Alhoewel het volgens mij ook in mijn dossier staat vermeld en dan denk ik ze zien toch de CI ook wel op mijn hoofd zitten, want die zit bij mij niet verstopt.
De bloeduitslagen zijn stabiel gebleven dus wat dat betreft was zij tevreden. Ze wilde mij eerst over 3 maanden terug zien en vroeg of ik dat goed vond. Nou zei ik: "over een half jaar mag ook hoor". Ik dacht dan ben ik een poosje ervan verlost, ik loop al vaak genoeg naar het ziekenhuis, zou best wat minder mogen. Maar helaas, dat vond zij te lang en nu hebben we voor de middenweg gekozen en mag ik over 4 maanden terug komen. Dan is het alweer nieuwjaar. Mijn eerste afspraak voor 2013 staat dus al in de agenda.
Toen ik thuis kwam vond ik in mijn brievenbus het nieuwe prikformulier en ben ik er maar meteen mee naar de prikpost gereden. Het prikken was weer een heel gedoe, lukte weer eens niet. Uiteindelijk met mijn hand 10-15 minuten in een warm badje gezeten en ja hoor, toen kwam er bloed uit mijn ader. Al stroomde het er niet uit, was een geduldwerkje.
Nou....dinsdag dus naar de reumatoloog en ik ben benieuwd of die uitslagen nog steeds stabiel zijn, hoop van wel. Voor ik naar de reumatoloog ga, moet ik eerst nog langs de contactlensspecialist voor controle van mijn occlusie-lens, die in mijn linkeroog zit. Kwam goed uit dat de afspraak gecombineerd kon worden, dat scheelt weer een extra ritje ziekenhuis. We hadden nog geprobeerd of ik dinsdag ook bij de oogarts terecht kon maar dat lukte helaas niet. De oogarts heeft op andere dagen spreekuur dan deze twee artsen. Over twee weken mag ik de oogarts gaan bezoeken.


Dinsdag 18 September 2012

Zoals jullie zien ben ik terug uit Lourdes. Zondagmiddag om 14.45u zijn we na een goede vlucht geland op Eindhoven Airport en rond 19.00u was ik thuis.
Gisteren flink geslapen, ik was zondagavond om 21.30u mijn bed ingedoken en gisteren rond de klok van 12 uur pas ontwaakt, slaapkop
Verder kwam er gisteren nog niet veel uit mijn handen, mijn hoofd zat nog vol met alles wat ik in Lourdes heb mee gemaakt en nog moet 'zakken'. Ik heb in elk geval een hele mooie, leuke week gehad. Mede dankzij mijn vrienden Rianne en Marieke, die steeds voor mij klaar stonden en met mij op stap zijn geweest. Zo hebben we samen onze vrienden Ria en Frans, die in Lourdes wonen, een bezoek gebracht. En we hebben ook samen de Lichtprocessie van bovenaf bekeken. Voor Marieke betekende beide uitstapjes een zwaar duw- en klimwerk en dat terwijl zij ook nog eens ziek was geworden in Lourdes. Hartstikke superlief dat zij dit voor mij heeft gedaan samen met haar moeder Rianne, bedankt dames......ik kan het niet vaak genoeg zeggen ook al vinden jullie het heel gewoon. Misschien hebben julle de verhalen van Marieke gevolgd op haar weblog: http://onsmarie.waarbenjij.nu/reisverslag/4344969/hotel
Mijn reisverslag en foto's volgen nog in de komende weken, daar moet ik weer even tijd voor zien te maken.
Ik moet ook nog even iets vertellen over de lotgenotendag van 9 September, dat was ook een onwijs leuke dag. Het leek wel alsof ik jarig was want iedereen had een kadootje voor mij mee genomen. Adrie had een heel speciaal kadootje voor iedereen, armbandjes. Ze zijn gemaakt door Marianne Mouw zelf nierpatiente De armband is gemaakt van rode stof (het bloed dat door de aderen stroomt) met daarin een mooie, verzilverde bedel in de vorm van twee nieren. Een gedeelte van de opbrengst van de armbandjes gaat naar de nierstichting, heel toepasselijk voor ons dus.
We hebben die dag eerst bij mij koffie met heerlijke en echte Limburgse vlaai gedronken/gegeten. Daarna hadden de dames een verrassing.
Ik had toch geschreven dat ik mijn nieuwe, grijze rollator saai vond en hem wilde pimpen.......nou daar hebben de dames even voor gezorgd. Ze hebben al hun creativiteit op mijn rollator losgelaten en daarna zag hij er een heel stuk saaier foutje.....ik bedoel vrolijker uit (zie foto's)
Daarna zijn we naar Oudenbosch gereden en hebben daar de Basiliek bezocht. De mannen en Adrie hebben de koepel beklommen. Vanuit de Basiliek zijn we ook naar de kapel van St. Louis geweest. Daar een groepsfoto laten maken door een van de vrijwilligers, die daar werkzaam was (het was monumentendag). Na het bekijken van beide kerken hebben we een terrasje in Oudenbosch gedaan, het was heerlijk weer die middag. Om 18.00u hadden we in Etten-Leur een etentje geboekt en dat werd een beetje raar etentje want we kregen helemaal geen groenten bij onze bestelling. Een klein schaaltje komkommersalade kregen we erbij geserveerd en daar moesten we met 6 mensen van eten. Natuurlijk hebben we er iets van gezegd en toen kregen we er nog een schaaltje extra bij, daar bleek later een lange zwarte haar in te zitten, dus daar hadden we meteen genoeg van. Ondanks dat hebben we het wel gezellig gehad en wat we wel kregen, smaakte wel goed. Het is in elk geval een middag en een etentje geweest, dat we niet snel zullen vergeten
Vanaf vandaag zit ik weer in het dagelijkse leven want vanmiddag mag ik de orthopedische schoenen op gaan halen, hopelijk zijn ze nu wel goed. Donderdag naar de internist/oncoloog. Dit keer naar een nieuwe arts want mijn eigen arts is langdurig afwezig vanwege ziekte. Best spannend weer wat voor arts ik nu krijg, een vrouwelijk dat weet ik al wel. Woensdag ook nog 'even' bloed prikken. Op de dagbesteding heb ik deze week nog vakantie, maandag begin ik daar weer.
Zondag kunnen jullie weer een gewone wekelijkse blog lezen, tot dan!


Zondag 9 September 2012:

Mijn laatste blog voor de vakantie, volgende week zondag moeten jullie hem missen denk ik, want dan ben ik waarschijnlijk eind van de middag pas thuis en zal ik vast iets van moeheid voelen. Misschien dat ik volgende week maandag een nieuw stukje kan schrijven, hou het maar in de gaten hier.
Afgelopen zondag ben ik 's middags nog met de scootmobiel naar Zundert gereden om naar het bloemencorso te kijken. Het was er heerlijk weer voor en ik heb een prachtig corso voorbij zien trekken. Ik had ook een mooi plaatsje kunnen bemachtigen tussen de drukke menigte.
Maandag ben ik naar de dagbesteding geweest en verder rustig aan gedaan. Dinsdagmiddag hebben ze mijn nieuwe rollator gebracht. Helaas niet die mooie lichtgewicht paarse rollator, maar een standaard ding in de kleur grijs    Hoe ze het verzonnen krijgen......ze denken zeker de gebruikers hebben al grijze haren, dus laten we het hulpmiddel dan ook maar grijs maken. Waarom kunnen ze hulpmiddelen niet een beetje hip pimpen?? Ik ga hem gewoon zelf pimpen, heb afgelopen week via facebook volop tips ervoor gekregen hahaha. Na Lourdes ga ik ermee aan de slag, nu gebruik ik de oude groene rollator nog even.
woensdag heb ik de ochtend uitgeslapen en rustig aan gedaan en 's middags lekker aan het toeren geweest met de scootmobiel. Sinds ik de nieuwe accu's heb, heb ik al heel wat afgereden en we treffen het met het weer want dat is sinds die tijd best goed.
Donderdag weer een dagje dagbesteding gehad en gisteren had ik vakantie!!! Mijn plan was om mijn koffer te gaan pakken maar veel verder dan een stapeltje kleding op mijn bed leggen, ben ik niet gekomen. Het zonnetje lokte mij naar buiten, dus ben ik lekker op toer gegaan. Ik heb wel wat extra boodschappen gehaald voor de vakantie.
Gistermiddag heb weer een hele ronde gereden, maar liefst 49 km, echt genieten hoor!
Vandaag ben ik vroeg met mijn blog want straks rond het middaguur krijg ik 5 lieve mailvrienden op bezoek. We kennen elkaar van de nierkanker-mailgroep. Twee jaar geleden hebben we ook een ontmoetingsdag gehad in Zaltbommel en nu komen ze deze kant op, zodat ik niet ver hoef te reizen. Het gaat vast een hele leuke, gezellige middag worden. De zon schijnt dus dat hebben we al mee. Aan het eind van de middag sluiten we af met een etentje, dat gaat helemaal goed komen.
En dan morgen de koffer reisklaar maken. Morgenavond op tijd mijn bed in duiken want ik moet dinsdag al om half 5 opstaan. Om half 6 komt de taxi mij ophalen want ik moet om half 7 al in Eindhoven zijn. Om half 9 vliegen we dan richting Lourdes, als alles volgens de planning verloopt komen we om 10.15u op het vliegveld van Tarbes/Lourdes aan.
Ik logeer in hotel Padoue, samen met mijn Lourdesvrienden Rianne en Marieke, hartstikke leuk dat wij in hetzelfde hotel logeren en ook bij elkaar in het vliegtuig zitten. Voor de mensen die ons willen volgen in Lourdes, zal ik het programma hier ook plaatsen:

Dinsdag 11 september:
08.30u vertrek vliegtuig, aankomst Lourdes 10.15u .
17.00u Passage door de grot. Dit is via Lourdestv te zien: http://nl.lourdes-france.org/tv-lourdes/
18.00u Openingsviering Bernadettekerk

Woensdag 12 september:
09.30u Internationale mis Pius X . Rechtstreeks te volgen http://nl.lourdes-france.org/tv-lourdes/
21.00u Lichtprocessie

Donderdag 13 september:
08.30u H.mis aan de grot. Rechtstreeks te volgen http://nl.lourdes-france.org/tv-lourdes/
daarna foto’s maken per hotelgroep
17.00u Sacramentsprocessie. Ook deze is via Lourdes tv rechtstreeks te volgen.

Vrijdag 14 september:
09.30u H. mis kapel pater Kolbe
10.15u Kruisweg
14.00u gebedsviering met handoplegging Bernadettekerk

Zaterdag 15 september:
09.00u H. mis Bernadettekerk
13.00u Excursies

Zondag 16 september:
10.00u Slotviering Bernadettekerk
Vertrek vliegtuig 13.00u. Aankomst Eindhoven 14.45u.


Zondag 1 September 2012:

Ook deze week heb ik leuke dingen te vertellen. Het begon er mee dat ik een mail van een vroeger buurmeisje kreeg, uit mijn kinder/jeugdtijd (dat klinkt ver terug )
Zij vroeg of ik het leuk vond om samen met haar op een duo-fiets te fietsen. Nou, dat wilde ik wel proberen. Ik heb daar al vaker over nagedacht, of ik dat zou kunnen en dan komt het zomaar ineens op mijn pad! Woensdagmiddag ben ik samen met Jacqueline op de duofiets weg geweest en tot mijn verbazing hebben we meteen een rit van 25-30 km gemaakt. Dat overtrof mijn stoutste verwachtingen!! De fiets had wel elektrische trapondersteuning hoor. Maar ik heb wel mee getrapt, dus de fietsbewegingen gemaakt!
Het was heel erg leuk en wat ook leuk was, is dat we naar een vriendin van Jacqueline zijn geweest, die ik ook van 'vroeger' ken, dus dat was dubbelop. Grappig is wel dat we elkaar misschien wel 25 jaar niet gezien hadden en toch zeker niet gesproken en toch voelde het meteen heel vertrouwd en vanouds.
We hebben bij Anja gezellig thee gedronken en daarna onze tocht vervolgd, richting ons geboortedorp Langeweg. Daar het kerkhof bezocht, de graven van onze ouders en grootouders. Een kerkhof is niet echt een gezellig uitje en toch was ook dat leuk, er kwamen daar weer allerlei herinneringen en verhalen in ons boven. Daarna terug naar ons startpunt Prinsenbeek, onderweg kwamen we mijn broer tegen, die heeft zijn zus ook sportief zien doen. We troffen het met het weer want woensdag was de beste dag van de afgelopen week

Donderdag hadden we op de dagbesteding een bbq, helaas was de aanleiding daarvoor minder leuk. We hebben donderdag afscheid moeten nemen van onze begeleidster Jeanette. Al onze protesten hebben niet geholpen en Jeanette is toch overgeplaatst naar een andere locatie, tot groot verdriet van alle cliënten. Er was nog een afscheid want ook Jeanny, onze vrijwilligster nam op deze dag afscheid. Ondanks het afscheid hebben we er wel een gezellige dag van gemaakt. We begonnen met koffie/thee en appelgebak, daarna hebben we een paar rondjes bingo gespeeld. Rond het middaguur was het dan eindelijk zover dat de bbq's ingezegend konden worden. Weten jullie nog dat ik die via de wensboom van de Lionsclub, had gevraagd? In februari werd deze wens verhoord en al die tijd zijn de bbq's niet uit de doos gehaald, mede door alle veranderingen op de dagbesteding. Dus het was hoog tijd om hier verandering in te brengen. Omdat het niet echt lekker weer was hebben we de bbq's onder de afzuigkap gezet en dat ging heel erg goed. We hebben allemaal lekker zitten smullen. Daarna kwam het 'officiële gedeelte dichterbij......kado's overhandigen, afscheid nemen....

Gistermiddag heb ik weer kunnen genieten van een wielerkoers die door Etten-Leur kwam. De 'World Port Classics'. Dit is een nieuwe tweedaagse profwedstrijd. Vrijdag was de etappe begonnen in Rotterdam en de finish in Antwerpen. Gisteren reden ze hem andersom, start in Antwerpen en finish in Rotterdam. En de route liep dwars door Etten-Leur. Ik dacht slim te zijn om buiten de bebouwde kom te gaan kijken. Ik had al een mooie plekje in mijn gedachten waar ik de renners aan kon zien komen en ze een bocht moesten maken, dus langzamer zouden fietsen. Maar er waren meer mensen op dat idee gekomen en het bleek ook nog eens dat op dat gedeelte de ravitailleringzone was, oftewel daar kregen de renners de etenszakjes aangereikt. Ook wel weer leuk want overal stonden de ploegauto's geparkeerd en ik kreeg van de chauffeur van Saxobank een bidon aangereikt, ik had er niet eens naar gevraagd maar stond wat te kijken. Daarna een plaats langs de kant van de weg gezocht en ik vond een mooi plekje naast de wagens van Rabobank. Lekker onder de bomen en in de schaduw. De renners reden minder hard voorbij dan als ze in volle koers zijn, toch heb ik weinig renners herkend. Het waren er zo veel en het gaat toch nog snel, sneller dan mijn oog bij kon houden. Wel heb ik Lieuwe Westra gezien, hij reed in de 3-koppige kopgroep.
Op tv ben ik niet geweest. Ik had de uitzending weer opgenomen maar de uitzending begon op het moment dat ze Etten-Leur net gepasseerd waren. Wat wel leuk is, is dat mijn geboortedorp Langeweg wel mooi in beeld kwam vanuit de helicopter, mijn geboortehuis net niet. 'Ons dorpke' zag er mooi uit van bovenaf!
Toen ik na de koers wegreed kreeg ik ook nog een bidon van de mensen van de Rabobank, weer zonder te vragen. Misschien herkennen ze mij al als 'scootmobiel-courreur' en trouwe supporter in en rondom Etten-Leur
Hieronder staat een collage met een paar foto's. Toen de renners voorbij reden heb ik gefilmd. Een stukje film van de kopgroep, dat is te zien op: http://www.youtube.com/watch?v=-9HTiM7PawA&feature=youtu.be
En de passage van het peleton is hier te zien: http://www.youtube.com/watch?v=B26Abi2wjH8&feature=youtu.be

Zover mijn belevenissen, komende week heb ik niet zoveel op mijn programma geloof ik. Gisteren heb ik de reispapieren van Lourdes binnen gekregen, dat komt nu heel dichtbij, nog een dikke week. Ik baal wel van de vertrektijd, we vliegen al om 08.30u vanuit Eindhoven. 2 uur van tevoren al op het vliegveld zijn, dus om 06.30u al.......maar ik moet daar eerst zien te komen met de taxi, rekening houden met omrijden en dat ze een kwartier voor en een kwartier na de afgesproken tijd mogen komen..........dan moet ik midden in de nacht weg. Zal trouwens eerst eens uit gaan zoeken of de taxi dan wel rijdt, wat de regels daarvoor precies zijn. Heb ik in elk geval weer wat te doen De koffer zal ik ook eens uit de kelder naar boven halen en proberen om niet over de 15 kilo bagage heen te komen, die we mee mogen nemen in het vliegtuig. Zal moeilijk worden vrees ik, want ik neem meestal mijn halve kledingkast mee. Voor alle weersomstandigheden moet je toch iets bij hebben.....ikke wel.


Zondag 26 Augustus 2012:

De week is om en ik heb er weer van genoten. Ik heb dit jaar wel een hele leuke zomer, zoveel leuke dingen die op mijn pad komen. Soms bekruipt mij weleens de angst hoelang dit zo blijft, wanneer het stopt en er weer iets vervelends gebeurd, zoals de eerste maanden van het jaar met al dat getob met mijn gezondheid. Daarom geniet ik er nu maar dubbel van: "pluk de dag!"
Maandag had ik geen dagbesteding want er zou iemand komen om nieuwe steunkousen aan te meten. Deze mevrouw kwam net na de middag en dat kwam goed uit, want zo had ik nog iets aan mijn middag. Ik ben op de scootmobiel naar Breda gereden, had daar een paar boodschapjes te doen en het was mooi weer, dus van profiteren.
Ik maakte er iets grappigs mee. De scholen zijn hier begonnen en in Breda krioelde het van de studenten, die met een ontgroeningsweek bezig waren. Op de havermarkt werd ik aangehouden door zo'n jong ventje en hij vroeg of ik hem wilde helpen met een opdracht, want dan kon hij punten scoren. Ik moest hem een zoen geven maar dan wel met lippenstift want de zoenafdrukken leverde de punten op. Ik wilde dat manneke wel aan zijn punten helpen. Kreeg ik een knalpaarse lippenstift en daar mocht ik mee zoenen. Had ik hem gezoend (op de wang hoor) en toen kwamen er nog een stuk of 12 jongens op mij af, die wilde ook allemaal een zoen. Hahaha dat ze mij daarvoor uit kiezen i.p.v. een jonge, knappe meid. Dat streelde wel even mijn ego
Na het zoenen ben ik nog naar de thuiszorgwinkel geweest. Daar zag ik een hele gave lichtgewicht rollator, een paarse .....ja, ik heb iets met paars
Ook zag ik een mooie opvouwbare scootmobiel en toen ik daar bij stond te kijken, kwam de verkoper naar mij toe. Hij heeft uitleg en info gegeven over de scootmobiel en rollator. Ik heb een rondje door de winkel gecrosst met de scootmobiel. Crossen viel wel mee want hij kon niet harder dan 6 km. De rollator ook uitgeprobeerd en een rondje winkel gedaan. Toen ik buiten kwam en in de spiegel van de scootmobiel keek, zag ik ineens mijn felpaarse lippen......die verkoper zal wel gedacht hebben hahahaha
Op de rollator was ik meteen helemaal verliefd. Dinsdag ben ik meteen bij het CZ-kantoor hier in Etten-Leur na gaan vragen hoe het zit met aanvragen en vergoeding. Mijn rollator heb ik al sinds 2004 volgens hen gegevens en dus kom ik in aanmerking voor een nieuwe. Ze vallen tot eind dit jaar nog in de vergoeding, vanaf volgend jaar niet meer. Helaas kan ik alleen een nieuwe rollator aanschaffen via het bedrijf waar zij een contract mee hebben. Dat is een ander bedrijf dan de thuiszorgwinkel. Conny zit dan natuurlijk niet stil en is het internet af gaan struinen, bedrijf gevonden en gemaild voor info.
Kreeg ik mail terug met de vraag of ik hen kon bellen, nee dus. Weer mail of mijn partner of kinderen konden bellen......die heb ik niet, kan het niet gewoon per mail als we toch aan het mailen zijn. Nee kon niet, en er werd gevraagd of ze dan met mijn huisarts contact op mochten nemen. Heb ik maar weer terug gemaild dat dit mocht en dat het ook via de begeleiding hier zou kunnen. Inmiddels hebben ze met de begeleiding gebeld maar de gave paarse rollator is afgeraden. Een lichtgewicht rollator is voor mij niet stevig genoeg i.v.m. mijn evenwichtproblemen, slecht zien en duizeligheid. Nou was ik daar al wel bang want de verkoper had het daar ook al over en ik had er zelf ook al naar gevraagd of het ding stevig op zijn wielen staat. Ik steun tijdens het lopen nogal op mijn rollator en tijdens mijn rondje door de winkel, adviseerde de verkoper een andere rollator. Maar ja, Conny had die mooie paarse in haar hoofd zitten..........die moet ik er dus uit zetten. Trouwens ook wel een duur ding hoor en je krijgt hem niet via de zorgverzekeraar.
Dus einde droom
Dinsdagmiddag ben ik na lange tijd weer eens met mijn buddy op stap geweest. We zouden ergens gaan lunchen en we wilde dat gaan doen bij de "Moerse Bossen" in Zundert. Eerst lekker een eindje fietsen/rijden door de bossen en dan lunchen. Het begon al verkeerd want ik was vergeten om 's nachts mijn scootmobiel op te laden. Ik had er maandag al een eind mee gereden maar ik verwachtte wel dat ik Zundert er mee kon halen en dan daar opladen, om voldoende stroom te hebben om thuis te kunnen komen. Komen we bij de "Moerse Bossen"......zijn ze dicht. Dan maar een stukje door rijden naar een andere gelegenheid maar ook daar waren ze dicht. Ondertussen raakte mijn stroom wel op en kreeg ik het een beetje benauwd over de afloop. Gelukkig was de 3e gelegenheid Cafe "in den Anker" wel open, alleen konden we daar niet lunchen. Ze hadden alleen worstenbrood, appeltaart of kersentaart. We zijn toen maar voor het warme worstenbrood gegaan. Mijn buddy mopperen want zij had flink honger, ik niet zo. Tja, ik was ook niet expres vergeten om de scootmobiel op te laden, vond het flink vervelend en stom van mezelf. We hebben toch een leuke middag gehad en er was bij het cafe een oplaadpunt, dus ik kon de scootmobiel een stuk opladen. Er kwamen ook nog bekenden bij ons aan tafel zitten en we hebben er 2 uur zitten kletsen en genieten. Na die 2 uur had ik gelukkig weer voldoende stroom om veilig thuis te komen.Dat was weer een mooi avontuur.

Woensdag moest ik eerst bloed prikken, dat ging weer met de nodige moeite gepaard. Deze keer zijn mijn bloedwaarden eens stabiel gebleven, ik wist gewoon niet wat mij overkwam. Ben er inmiddels zo aan gewend dat er elke keer wel iets niet goed is, dat ik er al rekening mee had gehouden en verbaasd was dat er niets aan de hand was. Nu mogen mijn aderen even uitrusten want de volgende prikbeurt is pas in de week van 17 september........dan ben ik net terug uit Lourdes.
Woensdagmiddag ben ik naar een ex-collega geweest samen met twee anderen ex-collega's van mijn vroegere werk in het verpleeghuis. Ik ben daar al 12.5 jaar weg. Ik heb in juli mijn 12.5 wao-jubileum gevierd, maar geen extra toelage of feestje gehad    Het was een gezellig weerzien maar te kort doordat de taxi mij erg vroeg kwam ophalen.
Donderdag ben ik wel weer naar de dagbesteding geweest en ik was s'middags net thuis, toen de bel ging. Een vriend die kwam vragen of ik zin had om een terrasje te doen, daar heb ik altijd zin in. Dus samen gezellig wat gedronken en gegeten op het terras hier in het centrum. De onverwachtse dingen, die zijn vaak leuk.

En gisteren was de "klapper van de week"........ik schreef vorige week al dat ik zaterdag misschien iets bijzonders zou gaan doen. Toen was ik nog aan het twijfelen over de uitnodiging die ik de dag ervoor had gekregen.......stom hoor want jullie zullen vast zeggen, dat ik over zoiets niet had moeten twijfelen, maar gewoon doen. Het was voor mij echter best een drempel om overheen te stappen, want ook al lijkt het vaak niet zo, ik ben erg onzeker over mezelf.
Ik kreeg vorige zaterdag namelijk een uitnodiging voor een verwendag van de Yellow Roses Foundation. Deze stichting organiseert 1x per jaar een verwendag voor vrouwen met kanker of andere levensbedreigende ziekte.
Ik vond zelf dat ik niet tot de doelgroep behoor. Ik heb wel kanker gehad, maar ben "schoon" en ik mankeer natuurlijk wel van alles maar dat is niet levensbedreigend. Ik ben nog niet van plan om dood te gaan. Ten tweede - en dat was de grootste drempel - ben ik dan heel onzeker en heb ik weinig zelfvertrouwen......ik vind mezelf dik en lelijk (ook al zegt de hele wereld dat dit niet zo is.....dat helpt niet......tussen mijn oren zit dat vastgeroest) Ik vind het dan "eng" om mezelf bloot te geven en van alles aan mij te laten doen. Ten derde ben ik met zoiets ook onzeker door het slechte horen. Ik ken de mensen niet en 1 op 1 kan ik alles goed volgen maar het moet niet te druk worden want dan bak ik er niets meer van. In een groep onbekende mensen, voel ik mij dan onzeker en opgelaten en daardoor zie ik er dan ook al als een berg tegenop op.
Maar Sandra, de oprichtster en voorzitter van de foundation was zo lief. Zij beloofde ook dat als ik mee deed, zij mij zou helpen. Tegen zoveel liefs, kon ik niet op. Ik heb mezelf maar eens ernstig toegesproken......het is toch stom van mij dat ik wel in een ballon durf te stappen en niet mezelf durf te laten verwennen. Dus uiteindelijk heb ik Ja gezegd.
Gisterochtend ging ik met de nodige zenuwen en spanning naar de locatie waar de verwendag gegeven werd. Ik was in de eerste groep ingepland en moest er al om 08.30u zijn. Het was toen nog niet druk en ik werd zo hartelijk ontvangen door de twee gastvrouwen en even later ook door Sandra. Toen dacht ik wel even: "waar heb ik mij zo druk om gemaakt, ouwe zeurkous"
Ik had visioenen gehad dat we met z'n allen in een grote zaal zouden zitten en daar behandeld werden. De werkelijkheid was dus heel anders want we werden persoonlijk in een behandelkamer behandeld. De kapper en visagie was wel met een groepje, in een tent die buiten stond.
Ik kreeg als eerste een ontspannende gezichtsbehandeling door Sandra. Dat was toch wel heerlijk, lekker ruikende creme en lotion en massage erbij....genieten was het. Daarna eventjes pauze en weer een heerlijke massage door de fysiotherapeute van mijn gezicht/nek/hals/schouders. Ik lag bijna te slapen zo heerlijk en ontspannend was dat. Hierna weer even pauze en toen was het heel druk in de wachtruimte, het was net een kippenhok en daar tussen voelde ik mij even niet zo happy. Tijdens deze pauze werden we verwend met een gebakje en dat was lekker smullen. Na de pauze werden we met 6 vrouwen mee genomen naar de tent en daar werd ons haar in model gefohnt en daarna nog make-up door een visagiste. Dat was nieuw voor mij. De visagiste heeft mijn make-up neutraal gehouden. Een foundation en poeder denk ik want ze ging ook met een kwast over mij gezicht. Daarna mascara en een beetje oogschaduw en een mooie bruintint lippenstift........wat anders dan de paarse van maandag
Na de make-over weer eventjes pauze totdat ik bij de fotograaf terecht kon. Er zijn een aantal portretfoto's gemaakt. Een serie met zwarte achtergrond en een serie met een witte achtergrond. Binnenkort mag ik zelf een mooie foto uitzoeken, die krijgen wel ook.
Toen zat mijn verwennerij er bijna op. De groep ging nog lunchen maar omdat het vrij druk zou zijn met de lunch en dat voor mijn hoofd niet zo prettig is, had ik al besloten om de lunch niet mee te doen. Als ik het goed gehoord heb zijn er gisteren iets van 38 vrouwen verwend door de vele, lieve vrijwilligers.
Voor ik naar huis ging kreeg ik ook nog eens een tas met allerlei verwenspullen mee. Zoals monsters van handcreme, voetcreme, lotion, massage olie, tegoedbonnen enz. En alsof dat nog niet genoeg was kreeg ik ook nog een boeketje rozen.
Nu ben ik blij dat ik mee gedaan heb, het is een overwinning voor mezelf geweest om deze "drempel" te nemen, dat is al iets positiefs. En ik heb erg genoten van de massages en de metamorfose vond ik ook heel erg leuk. Ik kwam stralend weer thuis en bij thuiskomst stonden enkele buurvrouwen beneden die mij er leuk en stralend uit vonden zien en het heel leuk voor mij vonden dat ik mee mocht doen aan de verwendag.
Ik heb een paar foto's van gisteren en ook van na de metamorfose. De fotograaf heeft met mijn camera een foto gemaakt, maar die vond ik niet zo mooi. Dus thuis nog maar eens een foto gemaakt om jullie het resultaat te kunnen laten zien. Ik ben heel benieuwd naar de professionele portretfoto.....nog eventjes geduld. Een collage heb ik al wel gemaakt hier even klikken om die te bekijken
Meteen even de foundation onder de aandacht brengen, want dat hebben zij ontzettend verdiend. Ik vind het een compliment waard dat Sandra en haar team zich vrijwillig voor dit mooie doel inzetten. Sponsors, giften en/of schenkingen zijn van harte welkom. Meer daarover is te vinden op de website van de Yellow Roses Foundation.
Zoooooo, het is een lange blog geworden en op deze regenachtige zondag, vast niet erg voor jullie om te lezen


Zondag 19 Augustus 2012:

Het is zomer in Nederland met een tropisch weekend. Gelukkig is het in mijn huisje lekker koel, dankzij de airco. Zo tropisch hoeft voor mij persoonlijk niet, 25 graden is meer dan genoeg. Maar we moeten niet klagen want we wilde zo graag zomer, dus rustig aan doen en genieten van het mooie weer, zou ik zeggen
Ik heb in elk geval weer genoten van mooie scootmobieltochten. Vooral woensdag had ik een mooi ritje richting Meerseldreef(B), Strijbeek (NL) en Meer (B) vooral het fietspad langs het riviertje de Mark, is ontzettend mooi.
Dinsdag had ik een medisch dagje bij de huisarts en diabetesverpleegkundige. De diabetescontrole was goed, eindelijk eens iets waar ze tevreden over zijn. Dat is zeldzaam met een lijf als het mijne
Vitamine D blijft ondanks de medicatie aan de lage kant, dus die medicijnen moet ik blijven gebruiken. Aan het zonlicht kan het niet liggen want ik ben de laatste tijd toch vaak genoeg buiten met mijn ritjes. Maar het heeft te maken met de slechte werking van nier/lever/alvleesklier, waardoor het slecht opgenomen wordt door mijn lichaam. Och dat is het ergste dan niet, als het met 2 pilletjes op te lossen is.
Woensdag zou ik bij Livit mijn orthopedische schoenen weer moeten passen, maar dit is uitgesteld vanwege vakantie van de leverancier. Ik moet nog wat meer geduld hebben.
Verder heb ik volgens mij niets uitgespookt of mee gemaakt, een rustig weekje verder.
Komende week mag ik voor de verandering weer eens bloed prikken en misschien dat zaterdag een bijzondere dag gaat worden, maar dat weet ik nog niet zeker. Afwachten tot mijn volgende blog van komende zondag


Zondag 12 Augustus 2012:

Het was weer genieten geblazen de afgelopen week. De eerste helft van de week was "gewoontjes". Maandag naar de dagbesteding geweest, dinsdag rustig aan gedaan.
Woensdag was een medisch dagje. Ik moest weer eens bloed laten prikken en er waren maar liefst 6 buisjes nodig......zie die maar eens uit deze dame te krijgen.....dat lukt dus niet.
Met moeite kwamen we niet verder dan 2 buisjes en de prikster heeft er maar een brief bij gedaan dat ik heel moeilijk te prikken ben, met de vraag of ze de onderzoeken uit die 2 buisjes konden doen. De onderzoeken voor de reumatoloog zijn in elk geval gelukt want daar heb ik al bericht van gehad. Mijn nier is de afgelopen twee weken stabiel gebleven, nu is de lever weer achteruit gegaan......het is ook altijd wat in dat lijf van mij
Gevolg is dat ik over twee weken weer moet laten prikken en dan meer weer afwachten wat er dan uit komt.
Overmorgen (dinsdag) moet ik naar de huisarts en diabetesverpleegkundige voor de overige uitslagen, ben benieuwd of die wel tevreden zijn.
Woensdag ben ik ook naar Livit geweest voor de orthopedische schoenen, ze zijn best mooi geworden. Ik moet wel een weekje wachten want er moet nog iets aangepast worden en aanstaande woensdag kan ik opnieuw komen passen.
Donderdagochtend ben ik naar de dagbesteding geweest en de middag heb ik vrij genomen want de Enecotour kwam langs Etten-Leur, en daar moest ik als wielerfan bij zijn natuurlijk.
Mijn plan was om eerst bij de 1e doorkomst te gaan kijken en dan door te crossen naar de 2e doorkomst. Die was ongeveer 5 km verderop, maar de renners reden daar met een omweg naartoe waardoor ik dacht dat ik het wel zou redden met de scootmobiel om er op tijd te zijn. Toch waren de renners sneller dan mijn rode scheurmonster. Ik zag het al aan de helicopter die boven de koers hing, dat ze verder waren. Op het doorkomstpunt aangekomen, was net de hele karavaan voorbij. Toen ben ik mijn eigen tour maar gaan rijden want het was heerlijk weer, heb ik toch nog een tour van 40 km gereden.
Grappig was dat ik de video had ingeschakeld want de Enecotour werd op de Belgische tv rechtstreeks uitgezonden. Toen ik het terug keek, zag ik dat ik op de tv was geweest. Vanuit de lucht was de passage waar ik stond gefilmd.
Vrijdag heb ik een rustdag op de dagbesteding gehouden, heb er niet veel uitgevoerd
Gisteren heb ik een ontzettend leuke middag gehad. Samen met mijn Lourdesvrienden Ton en Nel, zijn we met z'n drietjes een tocht gaan maken door de Loonse en Drunense duinen.
Ik was daar nog nooit geweest, het is er prachtig. Ton en Nel wonen er dichtbij en kennen het gebied op hun duimpje. Ik ben met de Valys, scootmobiel mee, naar hen gegaan. En zo konden we samen de scootmobieltocht maken. Het was genieten en ook gezellig zo samen. Het mooiste hadden ze voor het laatst bewaard. We reden een heuvel op en toen ik bovenkwam was mijn reactie: "wat gaaf!"
Bovenop de heuvel keek je uit over de zandvlakte van de duinen, echt onwijs mooi.
Vandaag is het hier wielerronde, kan ik weer gaan genieten. Er komen enkele bekende renners waaronder Marianne Vos, Alexander Vinokourov (beide gouden medaille-winnaars), Peter Sagan (groene trui tour), Andre Greipel (sprinter), Laurens ten Dam, Johnny Hoogerland, Kenny van Hummel, Rob Ruigh en oud-renner Johan van de Velde. Ik ben net om 12 uur al even geweest want toen moest Marianne Vos fietsen. Ze heeft met 2 ronden voorsprong gewonnen en ik heb een paar mooie plaatjes kunnen maken. Die foto's komen nog want straks om 3 uur zijn de profs aan de beurt en dan ga ik weer kijken. Camera natuurlijk ook weer mee en hopen op een mooi plekje en dat ik mooie foto's van de renners kan maken. Dan kan ik ze weer met jullie delen


Zondag 5 Augustus 2012:

Volgens mij heb ik afgelopen week de nodige schrijfstof op gedaan en kan ik jullie het een en ander vertellen
De "plasverzameling" is zondag goed gelukt en maandag heb ik ze in het ziekenhuis blij gemaakt met deze verzameling. Ik heb er nog niets over gehoord maar dat verwachtte ik ook niet want de arts gaat of is op vakantie. Ik ga er vanuit dat ik 5 september er pas iets over hoor. Of het moet heel ernstig mis zijn, maar dan had hij vast al gebeld.
Dinsdag heb ik een "rustig aan dagje" gehad. Woensdag hadden we een zomerse dag en daar heb ik volop van genoten.
Ik heb die dag een flinke scootmobieltocht gemaakt naar Meerseldreef en ik ben via het fietspad langs/door het Markdal naar Breda gereden, dwars door het mastbos en van daaruit via Rijsbergen terug naar Etten-Leur, 44 km op de teller ebij! Het was al een hele poos geleden dat ik in Meerseldreef was geweest maar in het markdal was nog veel langer geleden, wel 5-6 jaar denk ik. Vanuit Etten-Leur was dat te ver met de scootmobiel. Nu met de nieuwe accu's kan het wel, dus meteen uitgeprobeerd.
Ik heb zo zitten genieten onderweg, ik vond alles mooi, zelfs het onkruid langs de weg. Ik heb heel veel foto's gemaakt en ben de hele ochtend bezig geweest om deze in een fotoalbum van Picasa te plaatsen. Dat is toch best handig om foto's te kunnen delen met jullie.
Vorige week heb ik een fietskaart gekocht met LF-routes en d.m.v. die kaart had ik mijn route uitgestippeld. In het Mastbos was ik even bang dat ik de route gemist had want ik kwam ineens op hele smalle paadjes terecht, alsof ik midden in de rimboe zat. Erg hard rijden kon ik er niet maar dat was niet erg want zo kon ik dubbel genieten. Zo zat ik zomaar ineens oog in oog met een ree!! De ree stond stokstijf naar mij te staren en voor 2-3 seconden keken we elkaar recht in de ogen.......uiteindelijk raakte de ree daar zo verward van dat ze omdraaide en hard wegrende. Het was een heel bijzonder moment en helaas kan ik het niet met jullie delen want voor ik mijn camera aan kon zetten, was de ree dus gevlogen.
In Meerseldreef heb ik enkele voorbijgangers gevraagd of zij een foto van mij wilde maken, bewijs dat ik er echt ben geweest
Donderdag en vrijdag ben ik naar de dagbesteding geweest en verder rustig aan gedaan.
Gisteren was het gedaan met de rust want ik ben weer op stap geweest, deze keer naar de jaarlijkse boerendag in Rijsbergen.
Het was best mooi weer, soms zelfs erg warm in de zon en ik ben ook wat verbrand daardoor. Ik heb er veel bekenden gezien en gesproken, dat alleen maakt de boerendag al gezellig.
Mijn broer reed weer mee in de historische optocht met de Belgische paarden. En waar ik kom lijkt altijd wel iets bijzonders te gebeuren
Tijdens de optocht kwam ineens een paard met de bakkerwagen achter zich in volle draf het veld op rennen. Het paard was ergens van geschrokken denk ik en op hol geslagen en rende in volle paniek over het veld. Hij kwam recht op mij afgelopen maar gelukkig rende het paard niet het publiek in want dan was het heel wat erger afgelopen. Voor de dranghekken maakte hij een bocht en uiteindelijk kantelde de bakkerswagen, gelukkig viel de wagen op het veld. Wel dichtbij de dranghekken maar niet er tegen of er over want dan was de wagen in een volle tribune met mensen terecht gekomen (daar zat ik naast) Toen het paard de wagen kwijt was, kalmeerde hij iets en lukte het uiteindelijk om het paard te vangen en te kalmeren zonder dat er iets ernstigs gebeurd is. Ik had het idee dat sommige mensen dachten dat het erbij hoorde want er werd luid geapplaudiseerd. Al hoop ik dat ze het toch door hadden en het applaus bedoeld was als compliment dat er niets ernstigs gebeurd is en het lukte om het paard te vangen en te kalmeren. Je moet er toch niet aan denken dat zo'n beest het publiek in was gerend.
Even later was er weer een pechgeval in de optocht, recht voor mijn neus. Het wiel van een van de machines (de schottelstrooier) wilde niet mee draaien, was vastgelopen. Gelukkig bleef dit paard wel rustig.
Ik ben heel de middag gebleven tot 5 uur en toen was het jammer dat de boerendag eindigde met een flinke regenbui. "Een goede meid is op alles voorbereid".....dus had ik paraplu en regenkleding bij. Aan de paraplu had ik genoeg.
Toen het droog werd heb ik de paraplu op de voetenplank, tussen mijn voeten gelegd (zo'n opvouwbaar geval) Rij ik hier de lift in en kijk naar beneden, mis ik de paraplu! Ik heb er niets van gemerkt dat ik hem was verloren, maar och over een paraplu maak ik mij niet te druk hoor. Morgen maar een nieuwe kopen voor 5 euro of zo.
Alhoewel ik hoorde net van de begeleiding dat zij vanmorgen een paraplu heeft zien liggen hier op de rotonde. Het signalement van de paraplu komt sterk overheen met de mijne.......straks eens kijken of het ding er nog ligt.
Mijn plan was om vandaag naar mijn geboortedorp Langeweg te rijden en even langs het graf van mijn ouders te gaan. Maar daarstraks kwam ik er achter dat ik vergeten ben de scootmobiel op te laden. Dus een verre rit zit er vanmiddag niet in. Ik heb hem wel meteen aan de stroom gezet, dus misschien dat ik dadelijk nog even naar buiten ga. Eerst op de buienradar kijken of er geen regen of onweer aan komt.
Komende week schijnt het weer te verbeteren, dus wie weet kan ik deze week weer enkele mooie tochten maken. Woensdag moet ik maar liefst voor 3 dingen bloed laten prikken. Ik heb een prikformulier voor de diabetescontrole, eentje voor vitamine D en eentje voor de reumatoloog. Ben benieuwd hoeveel buisjes dat gaan worden en of er voldoende bloed te vinden is, want daar ben je bij mij niet altijd zeker van. Oooo en woensdag kan ik ook mijn orthopedische schoenen op gaan halen, ik ben heel benieuwd hoe ze er uit zien.

             


Zondag 29 Juli 2012:

Het voelt alsof ik afgelopen week vakantie heb gehad, zo'n leuke week was het. Alhoewel het begin wel heel hectisch was hoor.
Maandagochtend in alle vroegte belde het ziekenhuis al dat ik 's middags de echo van mijn nier moest laten maken. Halverwege de ochtend belde ze weer met de mededeling dat ik na de echo meteen door moest naar de internist-oncoloog. Toen begon ik hem toch wel even te knijpen, omdat de arts er zoveel haast achter zette.
Gelukkig zijn er geen akelige dingen in mijn nier gevonden. De nier is te klein en hij werkt te langzaam en daarbij de vele medicatie, en de klap die de nier in mei ook al te verwerken heeft gekregen.
Tja, dat doet hem allemaal niet goed
Vandaag moet ik 24 uur lang al mijn urine bewaren en dan morgenochtend naar het ziekenhuis en daar ook nog verse urine produceren.
De medicatie voor de reuma/jicht is weer opgestart maar wel over 2 weken weer bloedcontrole om de nier- en leverfunctie goed in de gaten te houden, ze zitten er bovenop zeg maar.
Goed is het natuurlijk niet dat mijn nier achteruit gaat, maar zolang hij voldoende blijft werken en vanaf nu stabiel blijft, dan ben ik allang blij.
Buiten dit ziekenhuisdagje om, was het een geweldige week. Ik heb zo ontzettend genoten van het mooie weer en de ritjes met de scootmobiel. Zondagmiddag was ik al op pad geweest en kwam ik op plaatsen waar ik nog nooit geweest was, zoals de Ruchpense bossen en heide. Ik heb die middag maar liefst 49 km gereden met de scootmobiel, een record!!
Dinsdagmiddag heb ik mijn bekende ritje naar de poes gemaakt en daarna op bekend terrein rond getoerd. Woensdagmiddag ben ik samen met een vriend op stap geweest en hebben we 48 km gereden. Eerst zijn we naar de Abdij in Zundert geweest. Daar is een winkeltje en ik wilde daar al heel lang eens naar toe. Het was altijd net te ver om er met de scootmobiel te kunnen komen. Nu haalde ik het met gemak. We hebben eerst in de winkel rond gesnuffeld en ik heb er twee gedichtenboekjes gekocht.
Daarna zijn we de Oude Buisse Heide opgegaan. Daar was ik nog nooit geweest, het is een heel mooi natuurgebied bij Zundert. we zijn midden in de bossen op het terras van Herberg 't Pannehûske neer gestreken. Daar lekker iets gedronken met wat lekkers erbij. We zaten er zo lekker dat we er wat langer zijn gebleven en ook iets hebben gegeten. Daarna zijn we via de Rucphense bossen en heide (daar was ik zondag voor 't eerst) en via Bosschenhoofd, Airport Seppe, Bosbad Hoeven terug naar Etten-Leur gereden.
Het geeft een heerlijk gevoel van vrijheid om zo'n eind met de scootmobiel te kunnen rijden. Mijn wereldje is weer wat groter geworden en ik ben de hele week al op ontdekkingsreis. Op zoek naar mooie plaatsen waar ik nu met de scootmobiel kan komen en dan ook het stukje spanning er bij of ik genoeg stroom heb om thuis te komen. Dat alles samen met het mooie weer gaf mij een vakantiegevoel, lekker genieten
Donderdag ben ik naar de dagbesteding geweest. Ik had niet zoveel zin vanwege het mooie weer, toch ben ik gegaan en de bedoeling was om later op de dag nog een eindje te gaan rijden. Bleek bij thuiskomst dat ik de scootmobiel de avond ervoor niet aan de oplader had gezet en tja dan kom ik niet ver. Vrijdagmiddag heb ik wel weer een flinke ronde kunnen doen, die middag ben ik richting Zundert en Rijsbergen gegaan en had ik weer iets van 40 km op de teller.....kilometervreter hahaha.....ik zit inmiddels al dik over de 10.000 km heen!
Dan iets anders wat ook leuk is om te vertellen.......ik heb afgelopen week een boek van mezelf gekocht. Ik kwam het boek tegen bij Bol.com, als 2e hands bibliotheekboek. Dat is toch wel bijzonder om mijn eigen boek als bibliotheekboek te hebben, dus heb ik het gekocht en inmiddels in huis. Het boek komt uit de stadsbibliotheek van Maastricht. Leuk toch
En er is nog iets leuks........tijdens de Lourdesreis in oktober gaat mijn schrijftolk mee met mij om die week te tolken! We hebben daar samen al vaker over gebrainstormt, maar er komt van alles bij kijken om het plan uit te voeren. Nu is dat gelukt en we hebben ook toestemming van het zorgkantoor. Dus ga ik weer een bijzondere Lourdesweek mee maken denk ik. Ik verwacht dat het voor zowel de schrijftolk, de groep, de vrijwilligers, de reisorganisatie en voor mijzelf een bijzondere ervaring zal worden. Eerst heb ik nog de Septemberreis met het vliegtuig, die begint al op te schieten 11 september. Woensdag is het al augustus, nog maar een week of 6 denk ik en dan is het al zover!


Zondag 22 Juli 2012:

Yes, eindelijk heeft de zon ons landje gevonden en hier in Etten-Leur schijnt hij op het moment volop.....heerlijk
Kan ik mijn nieuwe accu's de komende tijd eens goed in gaan rijden. Dat heb ik afgelopen dinsdag ook al geprobeerd. Toen was het nog best fris maar ik had toch iets van 27 km gereden. Gistermiddag heb ik het nog eens over gedaan en ben ik net zolang blijven rijden tot het 1e streepje weg viel, dat gebeurde pas na 39 km!! Ik vond het wel kicken hoor dat ik nu zo'n eind kan rijden, en ze zijn nog niet helemaal ingereden en als het warmer is kunnen ze nog verder. Dus ik ben benieuwd als het komende week gaat zomeren, welke afstand ik er dan mee kan halen. Gisteren heb ik de laatste 12 km wel hier in Etten-Leur rond gereden, niet te ver van huis. Ik wist niet hoever ik zou komen en wilde het niet riskeren om een eind weg te staan met een lege accu. Toen het 1e streepje weg viel ben ik meteen omgekeerd richting huiswaarts en hier aangekomen stond de teller op 41.2 km en nog steeds maar 1 streepje weg. Dat is nog eens andere koek dan na 20 km al met een lege accu staan
Dinsdag was trouwens een nogal rare dag.......eerst kreeg ik een andere huishoudelijke hulp, omdat mijn vaste hulp vakantie heeft. Nadat ik haar werkinstructies had gegeven ben ik naar de prikpost gereden want er moest weer eens bloed geprikt worden voor de reumatoloog. Dat had ik anderhalve week terug ook al gedaan en toen liepen mijn nier-en leverwaarden op, vandaar dat zij het goed in de gaten wilde houden en ik dinsdag alweer moest prikken. Het prikken ging deze keer in 1x goed en ik was helemaal perplex, de prikster zelf ook ..... ik ben daar nog nooit zo snel klaar geweest. Ik kwam binnen en er zat helemaal niemand te wachten, dus ik was meteen aan de beurt. En toen ging het ook nog eens zo snel goed, het verbaasd mij nog.
Dinsdagmiddag een rondje met de scootmobiel gereden, tussen de buien door. Ik was net thuis en toen viel de regen weer uit de lucht, dus dat had ik mooi gepland.
En toen ging ineens de bel......kwam een vriend vragen of ik het leuk vond om samen een terrasje te pakken. Nou daar ben ik altijd voor te vinden, dus wij samen op pad. Lekker een broodje en een ijsje gegeten en vooral veel gekwebbeld.
Kom ik thuis en daar stond de begeleiding mij al op te wachten want de reumatoloog had gebeld met minder goede berichten. Mijn nierfunctie was in anderhalve week heel hard achteruit gegaan en de reumatoloog was daar erg van geschrokken. Advies gekregen om z.s.m. contact met mijn internist op te nemen. Dat was wel even een domper op de leuke middag
Woensdagochtend heeft de begeleiding naar de poli van de internist gebeld, maar hij was niet aanwezig. Belafspraak ingepland voor vrijdag, dan zou de internist naar de begeleiding bellen maar hoe laat, dat kon men niet zeggen. Vrijdag de hele dag wel een beetje in spanning gezeten over het telefoontje. Ik had zelf het idee dat het wel mee zou vallen en de internist dat ook zou vinden.
Helaas, zit ik ernaast want vrijdagavond heeft hij gebeld en de begeleiding vertelde dat hij ook geschrokken is van de achteruitgang en z.s.m. een echo van mijn nier wil laten maken.
Morgen belt hij of iemand anders naar de begeleiding om te vertellen wanneer ik voor de echo terecht kan.
In 1e instantie schrok ik wel toen mij dit werd verteld maar vrij snel daarna had ik zoiets van "och, het zal wel weer meevallen en de bekenden storm in een glas water zijn". Afgelopen jaren heeft mijn lichaam ons al zo vaak voor de gek gehouden. En dan elke keer weer paniek, onderzoeken die er op volgen met de nodige spanning voor de uitslagen. Achteraf viel het dan reuze mee. Zal je zien dat dit nu weer het geval is hoor. Dus ik laat mij nog niet gek maken en wacht eerst alles maar eens rustig af. Vanmiddag ga ik lekker van de zon genieten en wat de week verder brengen gaat, dat zie ik dan wel weer!


Zondag 15 Juli 2012:

Er is alweer een week voorbij gevlogen, dus even tijd maken voor een nieuw blogje.
Dinsdag kreeg ik bericht van de reumatoloog dat mijn nier en leverfunctie weer aan het stijgen is, dat betekent dat deze achteruit gaan. Nu mag ik komende dinsdag nog maar eens bloed laten prikken, om dit goed in de gaten te houden.
Dinsdag was een drukke dag want 's morgens hadden we op de dagbesteding vergadering. We hebben ons zegje kunnen doen, er is naar ons geluisterd maar het veranderd helaas niets aan de plannen. Dus binnenkort hebben we weer een afscheidsfeestje.......feestjes zijn wel leuk maar afscheid nemen niet
Dinsdagmiddag is de Welzorg geweest voor mijn scootmobiel en ik heb nu zwaardere accu's gekregen. I.p.v. 60 Ah heb ik nu 74 Ah, dus als het goed gaat, kan ik straks grotere ritten maken. Tevens worden er nieuwe banden besteld want ik heb gladde banden, dat krijg je als je zoveel kilometers maakt! De accu's moeten eerst nog ingereden worden maar ja, dan zal er toch eerst met het weer iets moeten gaan veranderen. Ik geloof dat de zon met zomerreces is......alhoewel ik heb hem vanmorgen wel even gezien. Blijkbaar is hij ergens van geschrokken, want hij is terug gedoken achter de wolken. Wolken zijn er genoeg en dat levert soms ook mooie plaatjes op, zie maar eens onder deze blog.
Het is wel prima weer om tv te kijken en de Tour te volgen, al is het daar met ons Nederlanders ook een tragisch gebeuren, de helft is al naar huis. 2012 schijnt ons sportjaar niet te zijn. Eerst de voetballers die niets klaar spelen, nu de wielrenners en de olympische spelen kunnen we misschien beter overslaan
Verder is er weinig bijzonders te melden, dus een korte blog deze week.


Zondag 8 Juli 2012:

Het begin van de week was nog nagenieten van het jarig zijn want ik kreeg maandag, dinsdag en woensdag nog verjaardagskaarten in mijn brievenbus. De deur hangt er helemaal vol mee. Heb ik ook slim bedacht trouwens om de kaarten op de deur te hangen. Ik heb dit met plakband gedaan maar blijkbaar is de deur niet erg plakbestendig want elke ochtend lagen er weer een aantal kaarten op de grond. Of ik kwam thuis en vond de kaarten voor mijn voeten. "Werken is niets, maar werk houden"
Dinsdagmiddag kwam er ook nog bezoek van een vriendin voor mijn verjaardag. Mijn vriendin stond al hier voor de deur te wachten, terwijl ik nog op het gemeentehuis zat. Ik had dinsdagmiddag een gesprek met de WMO-consulente i.v.m. verlenging van mijn gehandicapten parkeerkaart. Ik kwam er vorige week achter dat deze verlopen was op 21 juni 2012 en ben toen meteen naar het gemeentehuis getuft om een nieuwe aan te vragen. Dat ging echter niet zomaar, ik moest eerst een afspraak maken om mijn dossier door te spreken en reden van aanvraag. Maar inmiddels heb ik de nieuwe kaart binnen en dat binnen 1 week, dus toch nog supersnel!
Donderdag had ik bloed en urinecontrole moeten laten doen i.v.m. de jaarlijkse grote diabetescontrole. Dinsdag toen mijn vriendin weg ging, ben ik een stukje met haar mee gereden naar de huisartspraktijk om een urinepotje te halen. Wilde ik meteen voor komende week een combinatie-afspraak maken met huisarts en diabetesverpleegkundige, maar dat bleek niet zo makkelijk. Mijn huisarts gaat nu op vakantie en daarna de verpleegkundige. Nu heb ik 14 augustus pas een combinatie-afspraak. Kan ik de bloed-en urinecontrole dus ook uitstellen tot begin augustus. Op zich geen ramp denk ik hoor, dat het 6 weken later gebeurd. Schuiven straks de 3-maanden controles gewoon ook op.
Toch ben ik nog bij het priklab geweest want er moest ook bloed geprikt worden voor de reumatoloog, die uitslagen krijg ik van de week.
Verder heb ik natuurlijk naar de tour gekeken en wat een valpartijen zijn er deze 1e tourweek weer geweest zeg, vrijdag was het helemaal een slagveld.
Gisteren hebben we de eerste serieuze beklimming gehad en vandaag gaan ze verder met klimmen, dus dadelijk weer lekker languit voor de tv en hopelijk genieten van een mooie etappe.
Verder druk op de dagbesteding waar het momenteel nogal heftig is vanwege de bezuinigingen en re-organisatie. Hierdoor moet er weer een begeleidster weg bij ons en daar is iedereen nogal verdrietig en boos over. Dinsdag is er een clientenvergadering, dus ons zegje dan maar eens gaan doen.
Dinsdagmiddag komt ook de Welzorg voor mijn scootmobiel. Laatst had ik weer dat ik met lege accu's stond, terwijl ik niet eens zover gereden had. Ik heb nog geen echte verre ritten gemaakt na mijn ziekenhuisopname en het weer werkt ook niet altijd mee. Maar als het ding na 20km al met lege accu's staat, heb ik er ook geen vertrouwen in om verder weg te rijden. Ze moeten de accu's maar eens door komen meten. Ze kunnen in elk geval niet zeggen dat de accu's nog ingereden moeten worden, want met meer dan 10.000 km op de teller lijkt mij dat ze inmiddels wel ingereden zijn!


Zondag 1 Juli 2012: Feestweek

Allereerst ga ik iedereen van harte bedanken voor alle lieve mails, smsjes, kaartjes, kadootjes, felicitaties op hyves en facebook. Ik ben er mee overspoeld, ontzettend leuk. Ik heb een week lang genoten van het jarig zijn. Een week geleden kwam de eerste kaart al met de post en afgelopen week kwam er nog meer. Gisteren is de post zelfs 2x geweest..... gisterochtend had ik al een hele stapel kaarten uit mijn brievenbus gehaald. Toen ik gisteravond thuis kwam, zat er weer een dikke stapel in. Zoals jullie inmiddels wel weten, kan ik ontzettend genieten van al die kaartjes, zoveel mensen die aan mij denken, ongelooflijk
Donderdag heb ik op de dagbesteding getrakteerd en om het af te leren vrijdagmiddag nog maar een keer....... er was donderdag nog gebak over en dat hebben we bewaard voor vrijdag. Vrijdag waren er een aantal andere clienten en zij hebben zo ook mee kunnen feesten. Dus twee dagen feest gevierd en natuurlijk gisteren op de grote dag zelf ook nog eens.
Dinsdagmiddag had ik ook al bezoek gehad en woensdagmiddag met een vriend een terrasje gedaan en gebak op mijn naderende verjaardag. Dus het is met recht een feestweek te noemen!
Gistermiddag dan als klapper de high-tea en dat was heel leuk. We hebben dit gedaan in de Biesenschuur in Spijkenisse. We kregen eerst een plaatsje in de tearoom, waar het heel lawaaierig was voor mij. Er werd toen meteen naar een oplossing gezocht en we konden ruilen met een ander groepje, waardoor wij een wat rustiger plek kregen achter in de tearoom. Dat scheelde een hoop in geluid. Echt super dat dit zo geregeld kon worden en de mensen het ook niet erg vonden om met ons te ruilen.
Daarna was het smullen van al het lekkers. Eerst kregen we een plateau met hartige hapjes zoals een mini-quiche, sandwiches, wrap, hartig broodje. Hierna kregen we warme scones met jam en clotted cream, echt lekker. En tot slot een plateau met veel zoete lekkernijen zoals bonbons, mini-appeltaartje, mini-muffin, soort macaronikoekje, taart, brownies. Bij het laatste plateau zaten onze buiken bomvol en konden we alles niet meer binnen krijgen. We kregen ook steeds een pot verse thee en elke keer een ander smaakje, het was steeds een verrassing welke thee we zouden krijgen. Ik heb er super van genoten, was een goed plan om op deze manier mijn verjaardag te vieren.
En nu zit ik in mijn 50e levensjaar en ben ik de zoektocht naar Sarah begonnen.......ik ben benieuwd waar deze zoektocht mij allemaal langs brengt
Voorlopig heb ik geen leuke uitstapjes of activiteiten meer op de planning staan. Pas in september en oktober de reisjes naar Lourdes. Maar wie weet wat er voor die tijd nog tussendoor komt, soms komen leuke dingen heel onverwachts aanwaaien.
Medische zaken heb ik voorlopig nog wel genoeg in mijn agenda staan. Bloed prikken en controles enz, dat gaat gewoon door.
En de komende 3 weken is het weer genieten van de Tour de France, die staat nu ook al aan. Oooo en nog iets grappigs, ik sta hier in de voetbalpoule op de 1e plaats!! Ik had zomaar alle landen die naar de halve finales gingen helemaal goed, dat leverde flink wat punten op. Vanavond de laatste wedstrijd maar daar haal ik geen punten meer want in mijn voorspelling zou de finale tussen Spanje en Duitsland zijn en Duitsland de wedstrijd winnen. Dat kan niet meer. Ik vind het wel grappig......ik heb weinig verstand van voetbal en dan toch bovenaan staan in de poule


Zondag 24 Juni 2012: Floriade en Ballonvaart

Ga er maar eens lekker voor zitten want ik denk dat het een lange blog gaat worden vandaag
Ondanks - of misschien beter gezegd dankzij mijn gezondheid - heb ik toch weer leuke dingen kunnen doen. Laat ik maar beginnen bij de maandag.
Maandag moest ik naar de internist, maar daar ben ik niet echt veel wijzer geworden. Hij deelt wel de mening van de huisarts dat het harde bonzen van mijn hart, komt doordat ik zo ziek ben geweest. Daar zei hij ook bij dat het weken en zelfs maanden kan duren voor ik qua conditie weer terug ben, als voor het ziek worden. Dat vond ik minder leuk om te horen. Ik moet hem over 2 weken mailen hoe het met mij gaat en dan spreken we weer verder af.
Dinsdag mocht ik weer eens bloed laten prikken, deze keer voor de reumatoloog. Ik had geluk want het prikken ging nu in 1x goed. Bij thuiskomst naar de reumatoloog gemaild dat mijn bloed was geprikt en aan het eind van de dag kreeg ik al bericht terug. Mijn bloedwaarden zijn nog steeds niet goed en nu heb ik weer een nieuw medicijn bij gekregen. Over 2 weken moet ik dan weer bloed prikken om te zien wat dit medicijn doet. Inmiddels heb ik alweer meer medicijnen dan voor mijn ziekenhuisopname, gaat lekker dus......niet
Woensdag ging ik met de Zonnebloem naar de Floriade en ik heb een geweldige dag gehad. We vertrokken hier in Etten-Leur iets voor 9 uur met de zon, maar hoe dichter we bij Eindhoven kwamen, hoe grijzer dat het werd. Bij de Floriade aangekomen regende het zelfs, maar gelukkig werd het snel droog en later kwam de zon er ook soms door. Als de zon scheen was het zelfs flink warm, te warm eigenlijk.
Samen met mijn vrijwilligster en Nel (die ik van de dagbesteding ken) met haar vrijwilligster, zijn we met z'n vieren de hele dag samen opgetrokken. Dat was heel leuk dat Nel en ik samen konden zijn.
In de bus hadden we een tegoedbon gekregen voor koffie/thee met Limburgse vlaai. Daar zijn we eerst naar op zoek gegaan. De terrasjes bij binnenkomst zaten flink vol en daarom zijn wij het verderop gaan zoeken, daar was het een stuk rustiger. Ik heb het meest genoten van de "Villa Flora". Dit was een grote hal vol met prachtige bloemstukken en planten. Echt supermooi en ik heb daar veel foto's gemaakt.
Om 12.45u werden we verwacht voor de lunch, dus zijn wij vanuit de Villa Flora richting het Zen-gedeelte gelopen, waar de lunch geserveerd zou worden.
Nou petje af voor de Zonnebloem want het was super geregeld. Er waren woensdag 400 gasten en 400 vrijwilligers aanwezig (1 op 1 begeleiding). Deze kwamen in 3 groepen lunchen. Een grote hal vol met lange tafels. Eerst kregen we tomatensoep, daarna kwamen ze langs met diverse belegde broodjes. Er was koffie, thee, melk en karnemelk. Tot slot kreeg iedereen ook nog een stuk fruit naar keuze. Wat een werk zal het geweest zijn om zoveel broodjes te smeren!
Na de lunch zijn we verder het park door gelopen en ik heb veel mooie dingen gezien, maar ook lelijke of oninteressante, van alles dus.
'S middags kwam de zon er regelmatig door en pfff dan was het toch warm. Als de zon achter de wolken kroop, was het aangenaam met een zuchtje wind.
Om half 5 werden we weer bij de bussen verwacht en dit verliep heel soepel, iedereen was op tijd waardoor we voor de geplande tijd van 5 uur al konden vertrekken. Om half 7 waren we weer terug in Etten-Leur. Ik had in de bus al zitten knikkebollen, want het was ook flink vermoeiend en dat wist ik van tevoren hoor dus geen gezeur, het was gewoon een superdag! Thuis gekomen eerst mijn verhaal verteld bij de begeleiding en daarna vrij snel mijn bed ingedoken.
Donderdag heb ik - onbewust - voor paniek gezorgd in de flat. Op donderdag ga ik naar de dagbesteding en eigenlijk had ik dat af moeten zeggen, maar vergeten. Dus rond half 10 kwam de taxi mij ophalen. De chauffeur heeft 4-5x aangebeld (vertelde zij later) maar geen reactie van Conny. Op kantoor was niemand van de begeleiding aanwezig en een bewoner uit de flat is ook nog hier boven aan de deur een paar keer aan komen bellen, maar geen teken van leven te merken. Zodra het kon is de begeleiding gewaarschuwd, want iedereen was bezorgd over mij. Zodoende werd ik rond half 11 wakker geschud door twee begeleiders en de opluchting was van hun gezichten af te lezen toen ik reageerde. Er was gelukkig niets ernstigs aan de hand, deze dame lag alleen in een hele diepe, vaste slaap......."de schone slaapster".
In bed heb ik mijn CI niet in, dus de bel hoor ik dan niet. Ik heb wel een flitswekker, maar daar ben ik ook niet van wakker geworden. Waarschijnlijk omdat het al licht was en de flitsen dan minder fel zijn en ik heb gewoon heel vast geslapen. Dat was niet zo verwonderlijk na zo'n inspannende dag, dan slaap ik de dag erna gewoon heel veel en heb echt een paar dagen nodig om er van te bekomen.
Ik was wel het gesprek van de dag geloof ik. Iedereen die ik hier tegenkwam begon er over dat ze zo bezorgd waren geweest over mij, of dat ik zoek was.
Het geeft mij ook wel een goed en veilig gevoel moet ik zeggen. Stel dat er wel iets ernstigs aan de hand was geweest, dan is het toch wel fijn om te weten dat de mensen oplettend zijn.
Vrijdag was een rustige dag en heb ik geen gekke dingen uitgehaald
En dan zijn we bij zaterdag, de dag dat mijn eerste ballonvaart gepland stond! Toen ik 's morgens buiten keek had ik de verwachting dat het niet door zou gaan. Er stond veel wind en onbestendig was het. Mijn verrassing was dan ook groot toen ik rond half 5 van mijn broer een berichtje kreeg, dat hij gebeld was door Ad Ballon en de ballonvaart voor 90% door zou gaan, had ik echt niet verwacht.
Toen gierden de zenuwen ineens door mijn lijf hoor......spannend!!
We moesten gisteravond in Breda bij Ad Ballon verzamelen. Er kwamen heel wat mensen binnen die ook een ballonvaart gingen maken.
Rond half 8 zijn we in Breda vertrokken, dat was al een beetje spannend. Wij (mijn broer, twee andere gasten en ik) reden mee in een taxibusje en wij reden achter de terreinwagen met aanhanger, waar de ballon in zat. We waren heel benieuwd waar de reis naartoe ging en dat bleek Zundert te zijn. Ergens tussen Zundert en Rucphen. Wij waren niet de enige ballon die daar het luchtruim inging. Er waren nog 2 andere ballonnen.
We kwamen terecht in een weiland waar het gras lekker hoog stond en ik vroeg mij al af hoe ik met mijn rollator daar doorheen kwam. Aan alles was gedacht want Ad Ballon had twee speciale terreinrolstoelen met soort trekkerbanden. Dat was wel iets voor mij
Eerst werd de oudere mevrouw richting de opstijgplaats gebracht en daarna kwam de "trekker-rolstoel" bij mij voorgereden. De beensteppen zaten wel erg hoor, maar verder voelde ik mij "lekker op de trekker"
We konden van dichtbij zien hoe de ballon vliegklaar gemaakt werd. In de tussentijd gingen ballon 1 en 2 ons al voor, die waren al een eind op weg in het luchtruim toen wij omhoog gingen.
Wij hadden een aangepaste mand met een deur, zodat we niet over de mand heen hoefde te klimmen. In de mand staan 2 speciale stoelen met veiligheidsriemen. Toen we de lucht ingingen werden deze stoelen omhoog gepompt en kon ik mooi over de rand van de ballon van het uitzicht genieten. En dat was echt fantastischt!!!! Het was helemaal niet eng, maar juist heel mooi en rustig. Zodra we van de grond kwamen werden we omring door een stilte, een rust, heel bijzonder. Alleen de gasbrander maakte lawaai, maar ja dat ding is wel nodig om in de lucht te blijven. Ik heb enorm genoten, veel foto's gemaakt en ook de mevrouw die mee was (80 jaar) vond het allemaal prachtig.
We zijn helaas niet over Etten-Leur gevlogen.......dat heb je in een ballon niet voor het zeggen, je gaat waarheen de wind je waait. We hebben Etten-Leur wel zien liggen. Vanuit Zundert vlogen we richting Tilburg. We kwamen over de Pannenhoef (waar ik vaak met de scootmobiel ga toeren), Rijsbergen, het Mastbos in Breda, Ulvenhout, Bavel en net voorbij Bavel zijn we geland aan de Tervoortseweg.
De landing ging overigens heel rustig, een heel klein stukje hebben we maar over de grond gesleept/gebonkt en de ballon kwam mooi rechtop op de grond terecht. Applaus voor onze piloot Ad Haarhuis!!
Na de landing werd ik weer met de "trekker-rolstoel" het weiland uitgereden naar de weg waar onze taxibus al stond te wachten, die was achter de ballon aan gereden samen met de andere volgauto's. Mijn broer werd gevraagd om te helpen bij het opruimen van de ballon, een heel werk is dat. We hebben precies een uur gevlogen/gevaren. We gingen om 9 uur de lucht in en om 10 uur zijn we geland. Toen alles opgeruimd was, zijn we terug gebracht naar Breda en hebben daar in de kantine bij Ad Ballon iets te drinken gekregen en daarna kwam ook nog de champagnefles tevoorschijn en kreeg iedereen die dat wilde een glas champagne. Ook kregen we een balloncertificaat met daarop onze naam, datum, opstijgplaats, landingsplaats en naam van de piloot. (moet ik nog een foto van maken, bedenk ik mij)
Het was half 12 toen we in Breda wegreden en om 12 uur rolde ik mijn bed in. Vanmorgen tot 12 uur geslapen, dus het klokje weer rond geslapen, er stond vandaag gelukkig geen wachtende taxi voor de deur
Ik heb het echt super geweldig gevonden, enorm genoten en als ze mij zouden vragen of ik weer mee wil, dan hoef ik er niet over na te denken en ga mee. Wat mij leuk lijkt is ballonvaren tijdens de ballonfiesta, ik denk dat het een prachtig zicht is met al die ballonnen in de lucht en daar zelf tussen te vliegen.......een droom erbij dus!!
Ik heb heel veel foto's van de Floriade en de Ballonvaart. Ik heb twee collages gemaakt en ik moet nog even brainstormen of ik de foto's ergens online in een album kan zetten of zo. Op facebook kan wel, maar daar kunnen niet al mijn lezers het zien. Misschien zet ik ze ergens op mijn website, zie het nog wel. Als het zover komt dan horen/lezen jullie dat wel ergens.
Voor de komende week geen grootse plannen. Woensdagochtend moet ik naar Livit om aangepaste schoenen aan te meten. En niet te vergeten zaterdag.......dan ben ik jarig! Ik heb besloten om het niet te vieren want ik heb even geen fut/zin in al die drukte van boodschappen doen, visite ontvangen enz. Dit jaar doe ik het anders en doe ik iets wat ik zelf leuk vind. Ik ga een dagje naar mijn zus en dan gaan we samen een high-tea doen, lekker een dagje voor mezelf!!

           


Zondag 17 Juni 2012:

Vandaag is het vaderdag, alweer de 4e keer zonder mijn vader. Voor mij een dag met een dubbel gevoel want vandaag is het ook de sterfdag van mijn moeder, de 18e alweer. Wat vliegt de tijd toch.
Je blijft je ouders missen en ik heb steeds vaker de wens om hen weer even terug te zien en met ze te kunnen praten, over dingen die ik nu begrijp maar vroeger tegenin ging.......jullie herkennen dat vast wel, wijze raad van je ouders die je als ouderwets zag en niet aan wilde nemen. Nu ik zelf ouder word, zie ik alles vanuit een ander oogpunt en begrijp ik de dingen van toen veel beter. That's life..........."wijsheid komt met de jaren", zeggen ze en ik moet nu toch toegeven dat dit gezegde klopt.
Op facebook kwam ik een gedicht tegen dat mij ontroerde en ik wil dit ook hier met jullie delen, het staat onder deze blog.
Verder is het een rustige, gewone week geweest. Ik ben weer op mijn vaste dagen naar de dagbesteding geweest. Ik merk nog wel dat ik nog steeds niet de oude ben. Op de dagbesteding moest ik tussen de middag rusten en als ik om 4 uur thuis kwam, viel ik hier in mijn stoel weer in slaap door de moeheid.
Mijn hart blijft wild tekeer gaan. Morgen moet ik op controle bij de internist/oncoloog en dan zal ik dat bij hem ook aangeven.
Afgelopen week bloed laten prikken voor deze controle. Nou als jullie mij terug hadden zien komen dan hadden jullie vast gedacht ik een zwaar ongeluk had gehad. Mijn beide armen en handen in het verband........het prikken wilde weer eens niet lukken. Het 1e buisje ging heel vlot maar daarna kwam er niets meer uit, bloed was op
Op diverse plaatsen geprobeerd maar niets. Een tweede prikster erbij, die mij al heel vaak heeft geprikt maar ook haar lukte het niet. Uiteindelijk heb ik een minuut of 10 met mijn hand onder de warm waterkraan gestaan, en daarna lukte het om nog wat bloed te bemachtigen. En nu dus afwachten wat de arts morgen er over te melden heeft.
Voor woensdag heb ik droog weer en zon besteld, want dan ga ik met de Zonnebloem naar de Floriade, nu nog afwachten of mijn bestelling door gekomen is
En zaterdag moet het ook goed weer zijn want dan ga ik de lucht in met de Zonnebloem-luchtballon. Ik weet nog niet of we 's morgens of 's avonds gaan en waar we op gaan stijgen. Dat zal ik deze week vast te horen krijgen, spannend hoor! Vandaag een korte blog maar als het goed is heb ik komende zondag van alles te vertellen en gaat het weer een lange blog worden!!




Zondag 10 Juni 2012:

Yes......het is gelukt om beide uitstapjes mee te gaan!!! Ik begin maar te vertellen vanaf het begin van de week.
Maandag moest ik naar de reumatoloog. Ik heb toch weer colchicine tabletjes gekregen voor de jicht, ook al had de internist gezegd dat ik dat niet meer mag gebruiken en hij een brief met advies naar de reumatoloog had gestuurd. Dat vertelde ik en de reumatoloog ging meteen kijken op de computer. Zij had wel een brief over mijn ziekenhuisopname maar er stond niets in over de colchicine of andere medicatie adviezen. Zij denkt niet dat de colchicine verband houdt met alle klachten/aandoeningen. Dus toch weer voorzichtig opstarten en over 2 weken bloed prikken om te zien wat het met mijn bloedwaarden doet. Ik heb ook een verwijsbrief mee gekregen voor aangepaste orthopedische schoenen. Nu ik mijn steunkousen weer moet dragen, passen mijn gewone schoenen weer niet. En de orthopedisch schoenmaker kan ook iets in de schoen maken, waardoor ik minder last van de jicht heb. 27 juni heb ik al een afspraak bij de schoenmaker.
Maandagavond was ik heel vroeg naar bed gegaan want dinsdag was het uitstapje met de KBO en moest ik om 08.30u al op de bus stappen.
Het is een leuke dag geworden. We zijn eerst naar Nijmegen gereden en aan de Waalkade op de pannekoekenboot gestapt. Niet om pannenkoeken te eten maar koffie/thee met een appelpunt. Het was nog een hele toer om op die boot te komen want het was een hele steile loopplank. Met de rollator was dat veel te gevaarlijk en andere mensen hebben mijn rollator mee de boot op genomen. Zelf ben ik voetje voor voetje en met twee handen de reling vastpakkend, beneden bij de boot gekomen, was best een eng tochtje maar ik ben heelhuids op de boot gekomen.
De boottocht zelf vond ik tegenvallen want we hebben alleen maar van de ene kant naar de andere kant van de Waalkade gevaren. Het was heel lawaaierig op de boot. We waren met 3 bussen en iets van 140-150 mensen en dat allemaal op 1 boot, er werd heel druk gekletst. Dat vond mijn hoofd echt geen pretje en liet dat merken ook, de tinnitus ging steeds harder zijn best doen om boven het geluid op de boot uit te komen.
We zijn toch nog een uur op de boot geweest, ook al ging hij niet ver. De boot af was weer een spannend gebeuren want nu moest ik de steile helling opklimmen, maar ook dat is zonder ongelukken gelukt.
Daarna zijn we naar Hoenderloo gereden, daar kregen we een uitgebreide lunch aangeboden. Ook hier heel erg veel herrie in het restaurant, maar wel lekker gegeten.
Na de lunch kregen we gezelschap van een gids en hebben we een rondrit over de Veluwe gemaakt, richting Posbank. Dat was een flinke heuvel waar de bus tegenop moest rijden. Ik vond het wel jammer dat we veel door de bossen reden, veel bomen langs de weg waardoor we van de veluwe niet zo heel veel konden zien. De gids vertelde wel enthousiast over wat er te zien was, maar we moesten tussen de bomen door kijken en vanuit een rijdende bus. Maar de natuur was wel heel mooi hoor. Bij de Posbank aangekomen kregen we 10 minuutjes de tijd om van het uitzicht te genieten en foto's te maken. Ik ben in de bus blijven zitten want ik begon al flink moe te worden. Bovendien stond de bus een eindje van het uitkijkpunt vandaan en had ik met mijn rollator door het grind moeten lopen. Dat had ik in 10 minuten niet eens gehaald om er naartoe te lopen, laat staan ook nog terug. Dina (mijn begeleidster) heb ik mijn camera mee gegeven en gevraagd wat foto's te maken. Ik baalde wel een beetje hoor dat ik zelf niet kon gaan kijken. Vanuit de bus had ik al wel een glimp opgevangen van het verre uitzicht.
Toen iedereen weer terug in de bus was, zijn we via plaatsen als Rozendaal, Velp, Rheden, Dieren, Laag-Soeren, Loenen, Beekbergen terug naar Hoenderloo gereden. (Ik ben dicht in de buurt geweest van enkele mailvrienden!)
Daar gingen de gidsen weer uit de bussen en kregen wij de gelegenheid om iets te drinken. Rond half 5 vertrokken we weer op weg naar Asperen waar we gedineerd hebben. Toen zat ik er echt totaal doorheen en ik werd een beetje gek maar vooral doodmoe, van de herrie om mij heen en in mijn hoofd. Het eten was wel lekker en toen ik dat op had, ben ik samen met Dina op een rustig plekje gaan zitten wachten tot de bus richting huis vertrok. In de bus kon ik mijn ogen niet meer open houden. Rond half 10 was ik thuis en ben meteen mijn bed ingerold om er woensdag tegen de middag pas weer uit te komen. 'S middags ook nog een paar uur geslapen. Ik snap niet waar ik alle slaap vandaan haal. Het was natuurlijk wel te verwachten dat ik zo ontzettend moe zou zijn. Ik ben donderdag ook niet naar de dagbesteding geweest en dat was een goede beslissing want ik was nog steeds flink moe en kon die dag nog lekker rustig aan doen.
Donderdag was er nog wel een verrassing...........'s middags kwam de begeleiding boven met nieuws. Bleek dat de Zonnebloem had gebeld, dat er een plaatsje vrij was gekomen voor de vakantieweek naar Rheinsberg/Berlijn. Als ik wilde, mocht ik mee. Ik had daar helemaal geen rekening meer mee gehouden. Ik stond nog wel op de reservelijst, maar dat ik daadwerkelijk mee zou kunnen had ik nooit verwacht.
Helaas heb ik 'Nee' moeten zeggen. Ik ben nog niet voldoende hersteld om een hele week op vakantie te gaan. Als ik al zie/voel hoe moe ik ben van 1 dagje uit.......en met zo'n vakantieweek is er elke dag van alles te doen. Ik ga niet op vakantie om de helft van de tijd op bed door te brengen, dat is ook zonde. Dus mijn verstand laten spreken en gezegd dat ik niet mee ga.
Jammer, maar ik weet voor mezelf dat dit de juiste beslissing is en gelukkig kom ik toch wel aan mijn trekken. Zo had ik deze week 2 uitstapjes en 20 juni ga ik met de plaatselijke Zonnebloem naar de Floriade en nog iets leuks........23 juni mag ik een ballonvaart maken met een aangepaste ballon van de Zonnebloem!! Het is nog wel afwachten of de weersomstandigheden gunstig zijn om de ballon de lucht in te laten gaan. Als dat zo is, dan ga ik samen met mijn broer op 23 juni de lucht in!! Best spannend hoor.......aan de ene kant vind ik het eng/spannend maar aan de andere kant hoor ik van mensen die het al eens gedaan hebben, dat het heel mooi is. Door alle toestanden van de laatste tijd, was ik er niet eens aan toegekomen om dit eerder te vertellen. Maar de datum weet ik ook pas sinds afgelopen zondag. En ik weet inmiddels ook dat er nog twee mensen uit Etten-Leur met ons mee gaan. Een mevrouw van 80 jaar, samen met haar dochter. 80 jaar en dan nog in een ballon durven te stappen!
Dus ik heb nog leuke en spannende dingen in het verschiet en dan in september en oktober nog naar Lourdes, het komt toch wel goed.
Dan verder naar vrijdag want toen had ik het uitstapje met mijn Lourdesvrienden naar het Dolfinarium en dat was zoooooo leuk. We hadden het dinsdag trouwens getroffen met het weer maar vrijdag ook. 'S middags zijn er wel twee flinke buien gevallen maar bij de 1e bui zijn wij naar de 'Onder Odiezee' gegaan, waar je binnen de dolfijnen en walrussen onder water ziet zwemmen. En bij de 2e bui zat ik voor de tweede keer bij de dolfijnenshow, daar kon ik geen genoeg van krijgen. Ik vind het prachtige dieren en zo mooi om te zien hoe de medewerkers van het dolfinarium met de dieren contact hebben en met ze omgaan. Bij de 1e show werd ik op het eind kletsnat gespetterd door een dolfijn die precies voor ons plat op het water dook. Rolstoelers zitten vooraan en we kregen een zeil over ons heen. Het water spetterde tijdens de show vaker over ons heen, maar dan zag ik het aankomen en dook ik even onder het zeil weg. (vooral ook vanwege mijn CI, die niet nat mag worden) De laatste duik verraste mij en dus werd ik kletsnat. Maar ik was niet de enige rolstoeler die nat was, we hadden allemaal het nodige water over ons heen gekregen. Een eindje bij ons vandaan zat een man in de rolstoel en die kreeg een aantal keer de volle laag en was dus echt zeiknat.
Bij de 2e show wist ik wat er ging gebeuren en ik zat op een ander plekje waar minder spettergevaar was. Ik heb genoten van deze dag, meer nog dan dinsdag. Ik wilde zelf graag naar het dolfinarium, vandaar dat we dit gekozen hebben en met mijn eigen vrienden, dat is ook anders en leuker. En dolfijnen, zeehonden en zeeleeuwen vind ik prachtige dieren.......walrussen zijn iets minder mooi om te zien maar als je ziet wat ze kunnen dan verdienen zij ook respect. Het is net als bij ons mensen.........de buitenkant zegt niet altijd alles over de binnenkant en kan erg verrassend zijn!
Voor zo'n leuke dag heb ik graag een paar dagen vermoeidheid en extra slaap/rust over, dit pakken ze mij niet meer af!!
Gisteren dan ook weer veel geslapen en gerust en vandaag ook een rustig-aan-dagje. Morgen wil ik weer naar de dagbesteding gaan en ook donderdag en vrijdag. Dinsdag en woensdag rustdagen, al moet ik dinsdag naar de pedicure en bloed prikken voor de controle bij de internist, die is volgende week. Maar dat zijn geen inspannende dingen, dus komt wel goed. En dan hopen dat ik langzaam aan weer op mijn oude niveau terug kom.




Zondag 3 Juni 2012:

Afgelopen week heb ik het rustig aan gedaan, maar er is weer wel van alles te vertellen hoor.
Donderdag ben ik voor het eerst na mijn ziek zijn, naar de dagbesteding geweest. Dat viel eerlijk gezegd best tegen. Toen ik beneden in de hal op de taxi zat te wachten, dacht ik al "wat zit ik hier te doen, had ik niet beter wat langer in mijn bed kunnen blijven". Ik was toen al moe. Maar ben toch gegaan en het was goed en gezellig om iedereen weer te zien en te kunnen kletsen met elkaar. We hadden gespreksgroep en 's middags fitnes maar daar heb ik nog niet aan mee gedaan. Ging niet ook want ik was in de middagpauze toch maar even in een relaxstoel gaan zitten en tot mijn eigen verbazing heb ik een flinke middagdut gedaan. Toen ik wakker werd, kwam de fitnesgroep al bijna terug. Het is wel een teken dat ik nog lang niet de oude ben, want ten eerste ga ik zomaar niet op de dagbesteding in een relaxstoel zitten en ten tweede val ik zomaar niet in slaap, zeker niet als ik daar ben. Toen ik tegen 4 uur thuis kwam, ben ik hier ook nog in mijn stoel in slaap gesukkeld.
Vrijdagochtend had ik een afspraak bij mijn huisarts. Ik had eerder de week een mail ontvangen dan de doktersassistente of ik op het spreekuur kon komen. Het ziekenhuis had naar de huisarts gebeld i.v.m. bloeduitslagen en dat wilde zij graag met mij bespreken.
Mijn vitamine D blijkt heel erg laag te zijn. Daar was ik verbaasd over want ik wist niet beter dan dat vitamine D vooral aangemaakt wordt door zonlicht. Ik kom normaal gesproken dagelijks buiten, dus had verwacht dat dit wel goed zou zijn. In het ziekenhuis had ik dat ook aan de zaalarts verteld, toen hij vertelde dat ze mij daarop zouden prikken.
Nou bleek ik wel een gedeelte gelijk te hebben maar vitamine D is een in vet-oplosbare vitamine en omdat mijn alvleesklier niet goed werkt, kan het niet goed door mijn lichaam(darmen) opgenomen en verwerkt worden. Daarnaast zorgt een slechte nierfunctie ook voor een slechtere opname en verwerking. Dus dat verklaart een hoop.
Nu heb ik er medicatie voor gekregen, weer 2 tabletjes aan de waslijst met medicijnen erbij.
Er is ook een ECG gemaakt. Ik heb heel erg veel last mijn hart dat heel hard bonst. Op zich goed dat hij bonst natuurlijk, maar het is een akelig gevoel als het zo tekeer gaat. En ik zie ook in mijn goede oog een zwarte stip die mee knippert met mijn hartslag. Bij het opnemen van de bloeddruk hoorde de huisarts ook dat mijn hartslag onregelmatig was, dus voor de zekerheid een hartfilmpje gemaakt. Dat kon meteen in de huisartspraktijk, dat was handig.
Doordat ik heel erg ziek ben geweest en mijn lichaam veel in heeft moeten leveren, moet mijn hart nu harder werken en dat verklaart het bonzen. Ik hoef mij er niet ongerust over te maken en als ik weer iets meer ben aangesterkt en conditie heb, dan zal het bonzen wel weer minder worden. de bloeddruk en vocht vasthouden hebben er ook nog invloed op.
Helaas moet ik de steunkousen ook weer gaan dragen want ik begin weer vocht vast te houden en voorkomen is beter dan genezen. Dat is wel zo, maar leuk vind ik het niet. Ben blij dat het nu kouder is buiten, dan zijn de kousen niet zo erg om te dragen.
Verder rustig aan doen en langzaam aan opbouwen. En daar had ik gisteren wel even een dip over.....rustig aan doen.......ik doe voor mijn gevoel al zo rustig en dan is het nog niet genoeg. Het is ook raar dat de dokters zeggen dat ik zo ziek ben geweest en veel in heb moeten leveren. Voor mij voelt het alsof ik gewoon diarree heb gehad en dat is toch iets simpels!?!?
Dat het geen simpele diarree was, maar een alvleesklier die niet wil doen wat hij moet doen en een nier die er de brui aan wilde geven.......dat laat mijn lichaam mij nu wel merken. Ik geloof dat mijn hoofd(denken) en lijf, twee verschillende dingen zijn die niet zo goed met elkaar overweg kunnen
Waarom kan ik geen doodgewone buikgriep krijgen, maar moet ik altijd weer iets vreemds hebben, wat dan ook weer de nodige beperkingen met zich mee brengt, alsof die er al niet genoeg zijn!
De jicht is ook weer aan het opspelen, gelukkig geen grote aanval en ik had het al aan zien komen. De plastabletten waren gestopt i.v.m. de jicht maar in het ziekenhuis hebben ze deze weer opgestart. Dus tja dan is het niet gek dat ik weer een aanval krijg. Morgen moet ik naar de reumatoloog, dus kan zij er meteen naar kijken. Dan zien de huisarts en ik de bui ook weer hangen want ik mag de colchicine voor de jicht niet meer i.v.m. slechte nier/lever/alvleesklierfunctie, het advies is Prednison. Maar daar schieten vaak de suikers weer van omhoog en krijgen we een volgend probleem, als het even tegen zit. En zo blijft de cirkel maar draaien. Misschien dat de reumatoloog nog een ander goed plan heeft en de prednison niet nodig is, morgen dus even afwachten.
Dinsdag heb ik een uitstapje met de KBO (waar ik de webmaster van ben) We gaan een bustocht maken naar Nijmegen, daar gaan we een boottocht maken over de Waal denk ik. En daarna gaan we een tocht maken naar Posbank, daar had ik nog nooit van gehoord. Het is een natuurgebied op de Veluwe geloof ik, zal het dinsdag wel zien. Onderweg hebben we stops voor koffie, lunch en diner. Een geheeld verzorgde dag dus.
Vrijdag heb ik ook een uitstapje want dan gaan we met ons Lourdesvriendengroepje van 1998, een soort reunie houden. We gaan naar het Dolfinarium in Harderwijk en daar gaan we heen omdat ik dat graag wilde, dus tja dan moet ik er wel bij zijn. Mijn lichaam zal waarschijnlijk niet blij zijn met deze twee uitstapjes binnen een week maar ik vertik het om thuis te blijven. Ik wil leuke dingen doen en genieten i.p.v. hier op bed of in een stoel te liggen/zitten als een oud vrouwke. Dus blijf ik lekker eigenwijs doen en ga op stap en dan de dagen er na extra rust pakken.
Als ik het zo eens even terug lees wat ik geschreven heb dan ben ik geloof ik een 'beetje opstandig'
In mijn volgende blog lezen jullie of mijn plannen gelukt zijn en ik zal vast weer leuke foto's kunnen maken om hier met jullie te delen.


Zondag 27 Mei 2012: Herstel en leuk nieuws

Inmiddels ben ik een week thuis uit het ziekenhuis en het viel afgelopen week best tegen. Ik had verwacht dat ik veel sneller opgeknapt zou zijn. Aan het mooie weer heb ik niet veel gehad, al is het natuurlijk fijner om naar buiten te kijken en daar de zon te zien schijnen, dan donkere wolken en regen te zien. Maar ja het was ook balen, prachtig weer en er niet met de scootmobiel op uit kunnen. Dat ik dat niet deed, zegt in principe al genoeg over hoe ik mij voelde.
Dinsdag kreeg ik twee dikke pakketten met kaarten, doorgestuurd vanuit het ziekenhuis. Dat was zo leuk, daar zit ik dan echt van te genieten met een stralende glimlach op mijn gezicht. Het doet me zo goed dat zovelen van jullie met mij mee leven en de moeite nemen om een kaartje te sturen, echt onwijs gaaf, bedankt daarvoor!!!
Woensdag heb ik echt een vreselijke rotdag gehad, de hele dag buikpijn en buikkrampen, ik was er gewoon doodmoe van. Donderdag ook nog, al ging het toen wel wat beter dan woensdag.
Vrijdag voelde ik mij redelijk en heb ik het aangedurfd om met de scootmobiel een klein rondje te rijden. Dat was echt genieten, de zon te voelen op mijn lijf en de wind door mijn haren, heerlijk. Daar knapte ik echt even van op!
De nacht van vrijdag op zaterdag was minder, toen ben ik flink aan het spoken geweest en daardoor heb ik gisteren een gat in de dag geslapen.
Vandaag gaat het - tot nu toe - goed en ik heb ook het gevoel dat ik mij een stuk beter voel, minder moe dan afgelopen week. Mijn buik is op het moment rustig maar dat kan zo weer veranderen. Ik moet vooral weer het vertrouwen in mijn lijf terug zien te vinden want het heeft mij weer eens flink in de steek gelaten.
Komende dagen nog rustig aan doen en ik hoop dat ik weer vaker met de scootmobiel er op uit kan, buitenlucht doet een mens ook goed.
Donderdag wil ik weer gaan starten met de dagbesteding, daar ben ik afgelopen week niet geweest. Maar ik mis de gezelligheid van daar, alleen in mijn huisje is ook niet alles en vooral stil en saai.
Door alle toestanden ben ik er niet meer aan toe gekomen om het leuke nieuws te vertellen, dat ik vlak voor mijn opname kreeg.........
Ik heb namelijk bericht gehad dat ik in van 11 t/m 16 September met de vliegreis van de NLZ naar Lourdes mag
Een paar weken terug toen er een hoop vrienden naar Lourdes waren, kreeg ik zo vreselijk de kriebels en toen heb ik gevraagd of er nog een plekje in de meireis vrij was. Helaas was dat er niet meer, was ook erg kort dag want die zijn afgelopen woensdag naar Lourdes vertrokken en zijn daar dus nu. Maar ik kreeg bericht terug dat ze nog een plaatsje voor mij hebben in het vliegtuig voor de septemberreis, of ik dat wilde!
Ik heb wel even getwijfeld want in oktober ga ik al met mijn eigen vriendengroep, de 35+ en dan is het wel dicht op elkaar. Ging ik mezelf ook nog aanpraten dat mensen het wel stom zullen vinden, als ik 2x in amper een maand tijd naar Lourdes ga. Maar vrienden hebben dat uit mijn hoofd weten te praten want het gaat er om wat IK leuk vind......en tja dat is duidelijk ... LOURDES!! Om niet met mijn eigen groep mee te gaan, dat gaat niets worden. Ik weet nu al dat ik geen rust heb, als ik weet dat iedereen daar is. Dit aanbod voor september krijg ik vast geen 2e keer en dus heb ik JA gezegd. Dus Conny gaat 2x naar Lourdes!!
Ik denk dat MARIA wist dat ik in het ziekenhuis zou belanden en daarom besloten heeft om mij pas in september te laten komen, toeval bestaat niet. Vaak gebeuren dingen zoals ze moeten gaan. Als ik terug kijk dan merk ik dat zo vaak en dat denk ik dus bij dit ook weer.
Leuke is dat er ook weer bekenden mee gaan zoals de vrienden die ik vorig jaar in Lourdes heb ontmoet en vrijwilligers die ik toen ook heb leren kennen. Ik kan gewoon niet wachten tot het september is. Gisteren en vandaag heb ik samen met vrienden de vieringen van de NLZ in Lourdes via het internet gevolgd, zo mooi dat dit allemaal kan. Morgenochtend gaan we weer samen naar de mis aan de grot kijken. Mee doen, mee luisteren en ondertussen proberen bekenden te spotten.
Overigens vind ik het ook leuk om ergens anders op vakantie te gaan, maar het is zo moeilijk als je hulp nodig hebt. De Zonnebloem is een mogelijkheid maar met die reis kon ik niet mee vanwege de vele aanmeldingen. Ik heb nog wel op internet zitten snuffelen naar andere aangepaste reizen maar ten eerste zijn ze erg duur. Dit omdat wij moeten betalen aan de extra vrijwilligers die mee gaan met zo'n aangepaste vakantie. En bij andere organisaties staat er dan weer bij vermeld dat als je rolstoelafhankelijk bent, beter zelf voor een duwer kunt zorgen omdat zij niet kunnen garanderen dat deze voor jou beschikbaar is. Nou dan zal je het maar net treffen als je met zo'n reis mee gaat, dat er te weinig vrijwilligers zijn om jou te duwen.......zit je een week in het hotel vast.
In Lourdes zijn wel genoeg vrijwilligers om te helpen en mijn hart ligt nou eenmaal in Lourdes, het is als een tweede thuis. Maar wie weet komt er volgend jaar iets op mijn pad en kan ik ook eens een ander stukje van de wereld gaan bekijken?!
Zover het nieuws van deze week......nu vol goede moed de nieuwe week in, verder opknappen en hopelijk kan ik weer wat ritjes maken. Maar ik moet het wel even rustig aan doen want volgende week heb ik een drukke week, daar vertel ik zondag meer over.

          


Zondag 20 mei 2012: Onverwachtse Ziekenhuisopname

Hier ben ik weer. Mijn vaste volgers, die geen hyves of facebook hebben, zullen mijn zondagse blog vorige week gemist hebben.
In mijn laatste blog schreef ik dat ik dacht buikgriep te hebben en hoopte dat mijn buik snel rustig zou worden.
Dat was niet wat er gebeurde, het werd alleen maar heviger met hardnekkige diarree, misselijkheid en braken. Woensdag 9 mei is de huisarts op huisbezoek geweest en kreeg ik medicatie tegen de misselijkheid en het overgeven. Dit in de hoop dat ik dan weer iets van eten en drinken binnen kon houden. Ik was in 4 dagen tijd 6 kilo afgevallen, wat ik wel een handige bijkomstigheid vond, maar niet de juiste manier natuurlijk. Het vochtprobleem in mijn benen was ook opgelost, mijn benen waren ineens superdun. Ook werden er enkele medicijnen gestopt.
De nacht van woensdag op donderdag was echt een hel. Ik had van 00.30u tot 06.00u 's ochtends, bijna continu op de wc gezeten. En heel erge steken in mijn buik, mijn hart leek uit mijn borstholte te komen kloppen, zo ging het tekeer.
Ik dacht dat het misschien van de medicatie voor de misselijkheid kon komen en heb 's morgens naar de huisarts gemaild, of dit inderdaad zou kunnen. De huisarts vroeg of ik mijn bloedsuiker wilde controleren en die was vrij laag 3.7. Ik heb dat terug gemaild en toen kreeg ik bericht dat zij langs zou komen.
Dat vond ik eigenlijk niet nodig want ze was de dag ervoor al geweest en toen vond ik het al stom dat de huisarts op huisbezoek moest komen voor diarree.
Mijn huisarts bleek het allemaal niet te vertrouwen het vele gewichtsverlies in korte tijd, diarree, overgeven, niets binnen kunnen houden, diabetes, slechte nierfunctie, benen die ineens superdun zijn, hartslag die bijna 3x zo snel ging dan normaal. Zij besloot te overleggen met mijn internist om mij in te sturen naar het ziekenhuis, daar schrok ik nogal van.
Mijn eigen internist was op vakantie en de dienstdoende internist zei, al voor de huisarts haar verhaal af had kunnen maken, dat ik ingestuurd moest worden.
Mijn huisarts ging meteen "het gele monster", zoals zei hij het noemde, bellen. Een half uur later stond dat monster al voor de deur en ben ik 'op transport' gezet naar het ziekenhuis.
Toen ik hier in de ziekenauto werd geschoven, heeft de ambulancebroeder meteen een infuus aangesloten (wat natuurlijk moeiijk ging, zoals gewoonlijk bij mij) en een aantal functies gecontroleerd en daarna reden we richting Breda. Daar werd ik naar de spoedeisende hulp gebracht, alwaar ook meteen van alles gebeurde en ik liet alles maar over mij heen komen.
Lichaamfuncties werden gecontroleerd, bloed afgenomen, buikonderzoek gedaan. Gesprekken met verpleegkundige, co-assistente, arts-assistente en tenslotte de internist zelf, dus steeds weer hetzelfde verhaal vertellen. De laatste bevestigde dat ik opgenomen ging worden vanwege uitdroging en nier-en blaas die bijna niet meer werkte. Over mijn nier maakte ik mijzelf de grootste zorgen.
na dik 3 uur op de Spoedeisende hulp te hebben gelegen, werd ik naar de afdeling Interne Geneeskunde gebracht.
Ik kreeg hier een 1-persoonkamer en kwam in isolatie te liggen omdat niet bekend was wat de oorzaak van mijn diarree was. Als het een bacterie of virus was, dan is dat besmettelijk en daar moet in het ziekenhuis, met al die zieke mensen, met uiterste voorzichtigheid naar gehandeld worden. Dus deur dicht, handschoenen aan, ontsmetten enz.
Ik vond het helemaal niet erg om alleen te liggen, voordeel was ook een eigen wc en daar was ik meer te vinden dan in bed. Ook wat betreft de rust vond ik het fijn. Ik had uitzicht op een 4-persoonskamer en daar was het steeds zo druk met bezoek en alles. Dat was echt niets voor mijn hoofd geweest, veel te druk.


Ik kreeg heel veel vocht via het infuus, 3.5 liter per 24 uur. En nog plaste ik maar heel weinig..........maar ik plaste weer wel, dat had ik thuis 2-3 dagen niet gekund en dat was een goed teken want mijn nier werkte dus nog. Het meeste vocht ging via de diarree verloren. Ook al kon/mocht ik niet eten, de diarree bleef maar stromen. Er werden lijsten bij gehouden en ik moest maar liefst 26x in 24 uur naar de wc......pffff echt slopend.
Er werden allerlei onderzoeken gedaan en bijna alle medicatie werd gestopt want een deel had invloed op de nierfunctie en andere medicijnen konden darmklachten veroorzaken. Alles moest uitgesloten worden, dus vandaar zo weinig mogelijk medicatie en alle functies goed in de gaten houden.
Op maandag waren de uitslagen bekend en bleek het niet om een bacterie of virus te gaan, dus mocht ik uit de isolatie. Ik bleef wel lekker op mijn eigen kamertje liggen maar de deur mocht weer open en bezoek hoefde geen handschoenen of ontsmettingsmiddel meer te gebruiken.
Maar ja....wat was dan de oorzaak van de aanhoudende en hardnekkige diarree?? Dat werd dinsdagmiddag bekend.......mijn alvleesklier werkt niet goed en maakt geen stofjes (enzymen) aan, die nodig zijn om de ontlasting dikker te maken. Deze enzymen zou ik via medicatie gaan krijgen en dan was het afwachten of dit zou helpen. Dinsdagavond had ik de eerste medicatie gekregen en vanaf woensdag krijg ik bij het ontbijt en de lunch twee capsules Panzytrat (het medicijn voor de alvleesklier) en met de warme maaltijd drie stuks. Donderdag werd mijn ontlasting weer een stuk normaler en vooral ook minder. Ik hoefde niet meer 26x naar de wc maar 3-4x, dus een hele verbetering. Het infuus mocht ook afgekoppeld omdat ik weer goed zelf kon drinken en er minder vocht verloren ging via mijn darmen.
Vrijdagochtend kwam de arts vertellen dat ze die dag mij nog even in de gaten wilde houden en als het goed ging zou ik eind van de middag naar huis mogen, hiephoi!!!!
Toen was er geen houden meer aan natuurlijk, ik wilde naar huis en dat mocht ik gelukkig ook. Dus sinds vrijdagavond ben ik weer in mijn eigen huisje.
Toch moet ik bekennen dat het best tegenvalt. In het ziekenhuisbed voelde ik mij een hele Piet maar ik kwam er al heel snel achter, dat ik dat nog lang niet ben. Ik ben nog erg moe, slap en zwak. Mijn buik is nog aan het rommelen maar de arts zei dat dit de komende tijd minder gaat worden. Het heeft even zijn tijd nodig om aan de nieuwe situatie en de medicatie te wennen. Mijn medicatie is ook aangepast. Sommige medicijnen zijn gestopt of vervangen door een ander soort met dezelfde werking. Ook nieuwe medicijnen erbij gekregen. Dat is ook weer wennen.
En het klinkt misschien raar maar ik had ook 'heimwee' naar het ziekenhuisleven. Ik zag daar heel de dag mensen voorbij lopen, verpleging en artsen die regelmatig binnen kwamen, voedingsassistenten die voor mijn eten en drinken zorgden. En thuis lig ik ineens weer alleen en is het stil en rustig en alles zelf weer doen. Dat is toch best een grote omschakeling. Vandaag heb ik er al minder last, het komt allemaal wel weer goed hoor.
Het is nu eerst aansterken en opknappen, goed op mezelf letten dus de nodige rust nemen (best moeilijk voor een bezige bij) en dan hopen dat ik mij snel weer beter voel en er weer met de scootmobiel op uit kan. Als ik dat weer kan dan komt het zeker weer goed. Ik moet 18 juni op controle bij mijn eigen internist en de afspraak met de reumatoloog is verzet naar 4 juni. Zij moet ook even goed naar mijn medicatie kijken want daar is in het ziekenhuis ook het een en ander van gestopt. Ze zouden haar een brief sturen met advies voor de verdere behandeling.
En nu duimen dat het vooruit gaat met mijn gezondheid en ik vanaf nu weer wekelijks mijn blogje kan schrijven.


Zondag 6 Mei 2012:

Wat een wisselende week hebben we achter de rug. Eerst maandag Koninginnedag met volop feest en heerlijk zonnig en warm weer. Daarna koude en gewone dagen. Vrijdag de dag van de dodenherdenking, beetje sombere dag vind ik dat altijd maar wel goed om stil te staan bij het feit dat wij in vrijheid kunnen leven. Gisteren werd de week afgesloten met bevrijdingsdag en was er weer feest, alleen het weer was minder feestelijk want wat is het weer kil en nat zeg, bah.......waar is de lente???
Met Koninginnedag heb ik 's morgens lekker voor de tv gezeten om het bezoek van de Koninklijke familie aan Rhenen en Veenendaal te volgen. Het is elk jaar zo'n beetje hetzelfde al was er dit jaar een bijzondere aktiviteit bij......wc-potten werpen met een Koninklijke winnaar...........hoe krijgen ze het verzonnen
'S middags ben ik naar buiten gegaan, maar niet naar de vrijmarkt of andere aktiviteiten. Daar is het toch altijd veel te druk om met de scootmobiel doorheen te rijden. Dus ik ben de drukte ontvlucht en heb de rust van de natuur opgezocht en ben lekker een eind gaan toeren. Het was heerlijk en ik heb genoten van mijn tocht. Ik was zondagmiddag ook een ritje wezen maken en was toen naar natuurgebied Pannenhoef gereden. Maandag ben ik weer die kant opgegaan maar een andere route genomen. Mijn kilometerstand is inmiddels weer dik 100 km gegroeid deze week!
Zondag had ik iets van 23 km gereden en maandag bijna 30 km. Natuurlijk had ik mijn camera weer mee en heb ik voor wat mooie plaatjes gezorgd, en dus weer een nieuwe collage onder deze blog.
Dinsdag was het ineens heel ander weer, nat en kouder. Dinsdagochtend heb ik via internet naar de mis aan de grot in Lourdes gekeken. Het was wel balen dat er geen geluid bij was.
Dinsdagmiddag heb ik bezoek gehad en gezellig gekletst.
Woensdagochtend vertoefde ik weer in virtueel Lourdes, dit keer voor de Internationale mis. Gelukkig was er deze keer beeld en geluid en het was een hele mooie viering in een bomvolle Pius X.
Bisschop Eijk (Kardinaal inmiddels) was de voorganger en er kwamen enkele bekenden in beeld, dat maakte het extra leuk om te kijken.
Toen de mis was afgelopen, zo rond 11 uur, ben ik meteen op mijn scootmobiel gestapt om naar de oogkliniek in Breda te rijden. Ik had dinsdag aan het eind van de middag een mail ontvangen, dat mijn nieuwe lens binnen was en opgehaald kon worden.......dat was dus echt een spoedbestelling!
Ik had geen zin om met de taxi te gaan en dan een hele tijd te moeten wachten. Het ophalen kost maar een paar minuten en met de scootmobiel ben ik zelfstandig, kan ik gaan waar ik wil. Het was droog maar wel koud hoor, wat een tegenstelling met maandag. Toen zat ik in mijn vest op de scootmobiel en woensdag weer in dikke winterjas en zelfs handschoenen aan! De lens had ik zo opgehaald. Het was heel rustig in de oogkliniek, lag aan de tijd want het was 12 uur toen ik binnen kwam en net middagpauze. Ik ben er nog geen 5 minuten binnen geweest, dat ging lekker snel. Daarna ben ik via Prinsenbeek naar de Verloren Hoek gereden, even bij poes Mickey geweest. Ik had haar 2 weken niet gezien en dan moet ik er gewoon even langs. Het was wel een beetje omrijden maar ik had dit vaker gedaan met de scootmobiel, dus moest kunnen.
Nou........dat liep dus heel anders......ik had nog iets van 4 km af te leggen voor ik thuis was, reed iets buiten de bebouwde kom van Etten-Leur. Daar zag ik dat de streepjes van mijn accu aan het wegvallen waren. "Ojee......als ik dat maar ga halen", dacht ik. Met nog 2 km te gaan, was de stroom op, oeps! Nou had ik dit al eens eerder mee gemaakt, ik wist daardoor dat als ik even pauze hield en de scootmobiel uitzette, dat de accu dan een klein beetje uit zichzelf bij kan laden. Dat dus gedaan en na een minuut of 5 wachten, had ik weer een beetje stroom en kon ik 300-400 meter rijden. Dan weer stil staan en een stukje rijden. Zo ben ik met de nodige opstoppingen, hortend en stotend thuis gekomen......pff was toch wel een opluchting hoor. Wel spannend, de adrenaline spoot door mijn lijf    Wat het weer dan toch veel invloed heeft op de accu's. Maandag was het warm en toen kon ik met gemak 30 km afstand halen en nu was het koud en dan kan ik meteen een stuk minder ver. Ik was gelukkig ook net op tijd thuis want ik was net binnen in mijn huisje, zat al achter mijn laptop en toen dacht ik dat de bel ging. Ik heb een flitsbel, en ik zag het flitsen. Wilde al uit mijn stoel klimmen om te kijken wie er voor mijn deur stond, maar ik kwam er op tijd achter dat de flits van buiten kwam............het onweerde en de regen viel met bakken uit de lucht.......ikke blij dat ik droog binnen zat.
Ook tijdens deze rit had ik mijn camera bij en kwam onderweg mooie situaties tegen om op de foto te zetten, ook van die foto's krijgen jullie een collage........er zit geen foto van mijn pitstops bij
Donderdag ben ik naar de dagbesteding geweest. Normaal ga ik op maandag ook maar vanwege Koninginnedag waren we maandag vrij. Ik keek er donderdag naar uit om er weer naar toe te gaan en iedereen weer te zien, een goed teken toch!   Vrijdagochtend moest ik naar de huisarts om naar het oedeem in mijn benen/voeten te laten kijken. Ze was niet ontevreden want het oedeem is al een stuk minder, de steunkousen doen dus hun werk. Ik heb er nog wel last van, 's middags worden vooral mijn voeten moe en pijnlijk. Ik heb nog steeds de verbandschoenen aan want de gewone schoenen passen nog steeds niet.     Vanuit de huisarts ben ik naar de dagbesteding gegaan.
Gisteren heb ik een rustdag gehouden want het was geen weer om naar buiten te gaan, dus lekker lui gedaan. Uitgeslapen, tv gekeken naar de uitzending van de bevrijdingsfeesten, computeren en ook weer in virtueel Lourdes geweest.
Vandaag zou ik naar de jaarlijkse Mariaviering gaan, hier in de kerk. Maar ik ben ziek    Buikgriep denk ik. Vannacht om half 3 begon het gedonder, steeds naar de wc lopen, braken bweeeh. En het is nog niet over, ik voel me zo slap als een vaatdoek. En vannacht......dan was ik bijna weer in slaap en dan begonnen de buikkrampen weer en kon ik richting wc, ellendig is dat zeg. Nu is het wel iets minder want ik denk dat ik onderhand ook helemaal leeg ben. Tussen de wc-bezoeken door, heb ik toch nog mijn blog weten te schrijven. Ik hoop dat mijn buik de komende uren wat rustiger wordt en dan kruip ik lekker terug mijn bed in en ga proberen nog wat slaap in te halen. Hopelijk is de ellende snel voorbij.

          


Zondag 29 April 2012:

Het is alweer zondag, dus tijd voor mijn blog. Het is een rustige week geweest maar ik kan toch wel het een en ander vertellen.
Bijvoorbeeld dat ik contact gezocht heb met de oogkliniek. Het is inmiddels al dik 6 weken geleden dat ik op controle ben geweest voor mijn lens. Er zou een nieuwe aangevraagd worden, maar ik had nog helemaal niets gehoord en dat vond ik nogal lang duren. In de tussentijd zit ik wel mooi te tobben met mijn huidige lens en gezichtsvermogen. Doordat de lens niet goed meer afsluit, lijkt het soms of ik nog dubbel zie en wazig. Het kijkt gewoon heel vervelend.
Het is maar goed dat ik aan de bel getrokken heb, want ze waren vergeten de lens te bestellen......had ik dus nog heel lang kunnen wachten en aantobben.
Ze zouden er nu een spoedbestelling van gaan maken, ik ben benieuwd wanneer ik bericht krijg. En ook benieuwd of de zorgverzekeraar ermee akkoord gaat.
De zorgverzekeraar is in elk geval niet akkoord gegaan met de vergoeding voor de FM-apparatuur. Ik was er al bang voor en ik denk dat het mede komt door de crisistoestanden, dat ze niet meer zo makkelijk vergoeden. Ik heb de FM-apparatuur al terug gebracht naar de audicien want ik ga er zelf geen 700 euro voor neertellen. Als ik het gevoel zou hebben dat ik hem vaak ga gebruiken en veel baat bij heb, dan had ik het nog wel overwogen of ik hem zelf kan betalen of bezwaar maken tegen de beslissing van de zorgverzekeraar. Maar ik vind de FM-apparatuur nog steeds niet prettig klinken en moet veel moeite doen om ermee te kunnen verstaan wat er gezegd wordt. Hierdoor lag hij al vrijwel ongebruikt, dus dan heeft het weinig zin om er een hoop moeite voor te gaan doen.
Met de steunkousen gaat het goed, maar het vocht is er nog steeds niet mee weg. Ik kan ook nog steeds niet mijn gewone schoenen aan, omdat mijn voeten nog te dik zijn. Draag dus nog steeds de verbandschoenen. Onder een spijkerbroek vallen die niet zo op, en ze zitten prettig om mijn voeten en lekker warm. Ik heb weer wat last van ontstekingen in de gewrichten van mijn voet/teen en dan zijn de verbandschoenen ook prettiger om te dragen. Ik kan ze aanpassen aan mijn voeten en daardoor minder druk op de gevoelige plekken.
Komende week moet ik naar de huisarts om haar mee te laten kijken, even afwachten wat zij er van zegt.
Met het weer was niet veel soeps en gisteren ben ik een klein rondje gaan rijden tussen de buien door, op zoek naar de lente. Ik heb de hele week niet kunnen toeren met de scootmobiel en het leek eerder herfst dan lente. Onderweg naar de dagbesteding had ik wel gezien dat de bomen mooi in de bloesems staan en zodoende kwam ik gisteren op het idee om eens even rond te toeren door Etten-Leur, met mijn camera bij de hand. Komt de lente niet naar mij, dan ga ik maar naar hem/haar (wat is het??)
Ik heb enkele mooie plaatjes geschoten en natuurlijk weer een foto-collage gemaakt om jullie mee te laten genieten en te laten zien dat het toch echt lente is!
Bij de visvijver zag ik twee zwarte vogels bovenop een bordje "verpacht viswater" zitten. Ik vond het zo'n grappig gezicht, alsof ze samen de vijver en dan vooral de vis zaten te bewaken. Het zijn Aalscholvers, die heel veel vis eten. Dus die willen een maaltje niet door een mensfiguur voor hun neus weg laten hengelen
Overigens ziet het er buiten op dit moment niet zo slecht uit. Het is droog, flink bewolkt maar ik zie toch de zon voorzichtig weer tevoorschijn komen. Morgen met Koninginnedag beloven ze ook redelijk goed weer. De rest van de week baggerweer geloof ik, dus vandaag en morgen dan maar extra genieten!
Ik hoop wel dat het snel opknapt want ik heb wel weer eens zin in een toertochtje met mijn scootmobiel. Gisteren zag ik trouwens dat mijn teller al boven de 10.000 km staat en dat in dik 3 jaar tijd.......heb ik heel wat af gecrosst door het Brabantse land
Voor morgen wens ik jullie een leuke, gezellige Koninginnedag. Ik weet nog niet wat ik ga doen, zie het wel. Misschien even over de vrijmarkt, alleen is het meestal zo druk dat ik drukker ben met mensen ontwijken dan dat ik iets kan zien van de markt. Dinsdag krijg ik bezoek en donderdag en vrijdag de dagbesteding. Tussendoor vertoef ik regelmatig in virtueel Lourdes. De Nederlandse pelgrims zijn inmiddels aangekomen in Lourdes en ik volg hen via de computer........ik ben gewoon verslaafd

          


Zondag 22 April 2012:

Yes....ik ben eindelijk verlost van de zwachtels!! Maandag is de mevrouw geweest om steunkousen aan te meten. Zij had diverse soorten en maten steunkousen bij en laat er nou de juiste soort en maat bij zitten, die ik nodig had. Eindelijk een beetje geluk voor mij.......anders had ik nog twee weken moeten wachten en zwachtelen.
Het dragen van de steunkousen valt mij mee. Ik had verwacht dat ze heel strak zouden aan voelen, maar het voelt eigenlijk alsof ik gewone kniekousen aan heb.
Doordat het niet vervelend of strak voelt, dacht ik dat ik ze heel makkelijk zelf uit kon trekken. Dat bleek nogal tegen te vallen. De eerste avond dat ik ze uit wilde doen, bleef ik boven mijn enkel steken. Ik vreesde al dat ik alsnog de begeleiding moest bellen om te helpen met uittrekken. Maar ik heb er speciale handschoenen bij gekregen en daarmee lukte het wel om ze uit te trekken. Met de handschoenen heb je meer grip op de kous.
Het aan doen kan ik niet zelf, daar helpt de begeleiding mij mee.
Wat het vocht betreft is er nog niet veel verschil te bemerken. Ik had gehoopt dat het door de steunkousen snel minder zou worden. Waarschijnlijk moet ik wat meer geduld hebben, tenslotte draag ik de kousen nu pas voor de zesde dag. En het oedeem zit er al dik 2 maanden.
Wat ik ook dacht is dat ik door de steunkousen minder vermoeide, pijnlijke voeten zou hebben. Dat valt ook nog tegen want halverwege de middag krijg ik er toch nog flink last van. "Geduld is een schone zaak", dat zal hiervoor ook gelden vrees ik. Het is in elk geval een hele verlichting vergeleken bij het zwachtelen. En wat was ik maandag blij dat ik eindelijk weer eens lekker kon douchen, ik heb er gewoon van genoten en extra lang gedoucht   
Minder geluk heb ik bij de Zonnebloem. Ik hoorde maar niets of ik mee op vakantie kon naar Duitsland (Rheinsberg/Berlijn). In januari had ik mij al aangemeld en daarop bericht gekregen dat ik na ongeveer 8 weken zou horen of ik wel of niet mee mocht. Inmiddels zijn er al 12 weken verstreken en daarom had ik vorige week vrijdag een mail gestuurd. Ik werd bang dat ze mijn formulieren kwijt waren geraakt.
Afgelopen maandag kreeg ik een reactie terug dat ze mijn formulieren erbij gingen zoeken en kijken of ik op de reservelijst geplaatst kon worden.
Dinsdag kwam er een brief met de post en ik kan/mag dus niet mee en sta op de reservelijst. Het is zo'n standaard brief dat vanwege het grote aantal aanmeldingen, niet iedereen mee op vakantie kan.
Tja, dat is best een teleurstelling voor mij    Ik had er op gehoopt en toch wel een beetje verwacht, dat ik mee zou kunnen.
Nu is het wachten tot oktober, dan ga ik mijn jaarlijkse Lourdesreis weer maken. Alleen zie ik dat niet echt als een vakantie........meer een martelweek met het vroege opstaan, drukke programma's enz.......tja, het is een bedevaart en op bedevaart gaan betekent afzien   
Overigens ben ik al twee weken virtueel in Lourdes aanwezig, sinds de paasdagen al. Ik volg via Lourdes-TV de internationale vieringen op woensdag- en zondagochtend. Bovendien wordt nu de Sacramentsprocessie ook elke dag om 17.00u rechtstreeks uitgezonden. Afgelopen week waren er ook veel extra uitzendingen vanwege een Franse jongerenbedevaart. Dat was heel leuk om naar te kijken, het ging er zo vrolijk aan toe. Ik geniet dus volop van virtueel Lourdes.
Komend weekend gaat de eerste grote Nederlandse bedevaart naar Lourdes en er gaan een hoop vrienden en bekenden mee.......ooooo wat kriebelt het dan in mij, ik zou zo mee willen gaan. Misschien moet ik komend weekend mee gaan en dan in oktober pas weer mee naar huis reizen, lekker een half jaartje in Lourdes blijven.......geen gek plan toch   
Ik ga zeker proberen om zoveel mogelijk van de Nederlandse bedevaarders te volgen en degene die komend weekend vertrekken, wil ik een hele mooie, goede week toe wensen! De mensen van Aquero die 3 mei de musical gaan spelen in de Bernadettekerk, wens ik heel veel succes. Ik heb al geopperd dat ze de musical ook uit moeten zenden via Lourdes-TV, voor de thuisblijvers....dat zal moeilijk te realiseren zijn, vrees ik.
Het weer is de laatste tijd niet veel soeps, het zonnetje laat ons aardig in de steek. Maar soms levert het mooie plaatjes op. Zo zat ik woensdagavond hier in mijn stoel, er was net een stevige hagelbui gevallen en vanuit mijn stoel zag ik de bui over trekken. Dat is al bijzonder om te zien maar ineens zag ik iets veel mooiers.......een hele mooie regenboog en even later zelfs een 2e regenboog. Ik heb zo snel mogelijk mijn camera gepakt en er foto's van gemaakt. Op facebook hebben mijn fb-vrienden de foto's al kunnen zien. Ik kreeg er reacties op, dat ik ze in moest sturen voor een fotowedstrijd en dat advies heb ik opgevolgd.
Ik heb het zelfs dubbel opgevolgd want ik heb ze naar de fotowedstrijd van de krant gestuurd. En ook naar de fotowedstrijd van de gemeente, waarbij ik kans maak dat de foto in de nieuwe gemeentegids komt te staan. Ik ben benieuwd of ik er nog iets van ga horen. Voor jullie heb ik er een collage van gemaakt.
Tot zover mijn belevenissen van de afgelopen week. Komende week heb ik geen extra afspraken en eens geen doktersbezoeken of onderzoeken, dat is voor het eerst dit jaar geloof ik......laat ik het maar snel afkloppen......


Zondag 15 April 2012:

De Paasdagen zijn weer voorbij en mijn paasboom en spulletjes zijn ook opgeruimd. Ik ben beide dagen goed door gekomen. 1e Paasdag lekker mijn eigen ding gedaan en genoten van het wielrennen op tv. 2e Paasdag werd onverwachts een leuke dag. 'S middags kwam een vriend vragen of ik mee ging om de kunstroute te bekijken hier in Etten-Leur.
Het was jammer dat het regende maar ondanks de regen hebben we een leuke middag gehad. We zijn naar de Withof kapel, het Raadhuis, Vincent van Gogh huis en het Turfschip geweest om daar de exposities te bekijken. Ik heb veel gezien, mooie kunstwerken en schilderijen maar ook werken waar ik niets in zag, of stom of lelijk vond. Zo heeft ieder zijn eigen smaak en dat is maar goed ook natuurlijk. We hebben samen ook nog een terrasje (binnen) gepakt. Ik had lekker ongezond gedaan en warme chocomel met slagroom genomen....mjammie heerlijk was het. Minder goed voor de lijn maar de laatste keer dat ik het op had was in Lourdes. Een half jaar geleden al, dus dan mag het wel een keer. 'S avonds kwam het er overigens snel uit want toen kreeg ik ineens buikkrampen en prrrrrrrr.......alles er weer uit.
Dinsdag was voor de verandering een dokterdag. Naar de huisarts alwaar de assistente mij eerst bevrijdde van de zwachtels, daarna kwam de huisarts kijken. Er blijft vocht in mijn benen zitten en de huisarts verwacht dat het met het zwachtelen niet gaat lukken om al het vocht er uit te krijgen. Ze heeft groen licht gegeven om steunkousen aan te laten meten!! Tot dat ik de steunkousen heb, moeten mijn benen wel gezwachteld blijven worden.
Daarna ben ik nog bij de diabetesverpleegkundige geweest. Zij kwam al in de behandelkamer kijken hoe ver ik was met het zwachtelen. Zodra ik klaar was, kon ik meteen met haar mee. Zij had gelukkig goed nieuws want de bloeduitslagen betreffende de diabetes waren heel netjes.....eindelijk eens iets goeds in mijn lijf, dat mag ook in de krant!!
Vanuit de huisarts ben ik door gereden naar de prikpost om nog maar eens bloed te laten prikken. Deze keer voor de maandelijkse controle van de reumatoloog. De reumatoloog heeft er niet over gebeld, dus ik ga er vanuit dat de bloedwaarden stabiel zijn gebleven.
Wat ik woensdag gedaan heb, dat weet ik niet meer. Niet veel volgens mij......uitgeslapen, boodschappen gedaan en ...... wielrennen gekeken denk ik. Niets spectaculairs in elk geval, want dan had ik het wel onthouden   
Donderdag en vrijdag ben ik naar de dagbesteding geweest en gistermiddag ben ik even naar mijn buddy geweest en hebben we samen een rondje Etten-Leur gereden. Haar hond was ook mee. Ze hebben een zwarte labrador, Boris heet hij. Als Boris mij ziet of hoort dan raakt hij helemaal door het dolle, zo blij is hij dan. Ik ben een dierengek en ook dol op Boris, en dat voelt hij vast aan denk ik. Volgens Sylvia doet hij bij niemand zo dol, alleen bij mij. Grappig vind ik dat en het zijn van dit soort kleine dingen waar ik super van kan genieten    Zo ook als ik naar Mickey ga en zij meteen aan komt lopen als ze mij aan hoort komen. De vriendschap van een dier, die is oprecht en waardevol!!
Vanmiddag kan ik weer languit voor de tv om naar de Amstel Gold Race te kijken, relaxe zondag dus.
Morgen komen ze al om de steunkousen aan te meten. Morgenmiddag hebben we ook een afscheidsreceptie voor onze begeleidster Sandra. Zij moet ons vanwege de bezuinigingen ook al verlaten, dat is minder dus.
Morgen dus geen dagbesteding, donderdag en vrijdag wel. En voor de rest van de week is mijn agenda nog leeg, lekker rustig. Het ligt er aan wanneer de steunkousen klaar zijn, anders moet ik nog wel een keer naar de huisarts voor het zwachtelen. Maar het einde daarvan is dus in zicht. Ben ik straks eindelijk van dat zwachtelgedoe af. Het heerlijkste vind ik nog dat ik dan eindelijk weer eens lekker kan douchen. Met de zwachtels mag dat niet. Ik zit dus al een paar weken aan de wastafel te klungelen. Ik verlang nu gewoon naar een lekkere douche.

of zo, lijkt mij ook heerlijk ik heb alleen geen bad.


Zondag 8 April 2012:

Het is een - voor mijn doen - rustige week geweest. Ik heb geen gekke of rare dingen mee gemaakt.
Maandag en vrijdag zijn mijn benen weer gezwachteld bij de huisartspraktijk. Het vocht is nog steeds niet weg maar het begint wel minder te worden. Dinsdag moet ik weer terug en dan kijkt de huisarts weer mee. Deze paasdagen doe ik lekker rustig en veel met de benen omhoog in mijn relaxstoel zitten. Ik hoop dat hierdoor dinsdag nog minder vocht in mijn benen zit, en de huisarts gaat zeggen dat ik steunkousen aan mag laten meten.
Niet dat ik op steunkousen zit te wachten hoor, maar het lijkt mij makkelijker dan dit gedoe met zwachtelen. Als mijn benen net opnieuw gezwachteld zijn, dan zitten de zwachtels superstrak. Ik ben al wankel maar na het zwachtelen is dat nog erger. In de loop der dagen, gaan ze wel losser zitten en dan gaat het lopen ook weer wat beter.
Dinsdagochtend dus naar de huisarts voor het zwachtelen en ik heb er meteen de diabetescontrole aan vast gekoppeld. Afgelopen donderdag is er bloed geprikt, dat ging eens een keer in 1x goed.
En verder heb ik geen spectaculair nieuws. Vanmiddag wielrennen kijken naar Parijs-Roubaix, de tv staat al aan.
Een korte Blog vandaag, is weer eens wat anders Ik wens jullie allemaal fijne, gezellige Paasdagen toe.


Zondag 1 April 2012:

Vandaag is het 1 april, dan doet de gek wat hij wil    maar wat ik te vertellen heb, is werkelijkheid!
Dinsdag moest ik voor een extra bloeddruk- en oedeemcontrole naar de huisarts. Nou, daar kwam ineens van alles over mij heen. Het zwachtelen van mijn benen de afgelopen twee weken, heeft weinig resultaat gegeven. Mijn bloeddruk was ondanks de extra medicatie nog steeds te hoog. De jicht in mijn teen was, ondanks dat de pijn minder is, nog niet weg en de teen zag rood, warm en dik.
De huisarts besloot tot een hardere aanpak en er gebeurde ineens van alles. Voor ik het wist zat ik in een andere kamer op de behandeltafel en werden mijn benen door de assistente op een speciale manier gezwachteld. Ik moet nu 2x per week naar de huisartspraktijk komen om mijn benen te laten zwachtelen. De zwachtels mogen er niet af maar moeten dag en nacht blijven zitten.
Dinsdag zijn mijn benen voor het eerst op deze manier gezwachteld en donderdagochtend moest ik, voor ik naar de dagbesteding ging, de zwachtels laten verwisselen. De huisarts komt dan ook mee kijken hoe het met het oedeem gaat.
Het is niet echt prettig want mijn benen worden heel strak ingepakt. Hierdoor gaat het lopen ook moeilijker, ik ben al erg wankel maar nu nog meer. En wat nog erger is, dat is de jeuk. Mijn benen jeuken zo verschrikkelijk onder de zwachtels, en ik kan er niet bij   
Morgenochtend worden de zwachtels weer verwisseld. Ik hoop dat deze behandeling beter en sneller werkt, zodat er snel steunkousen aangemeten kunnen worden. Hieronder staat een foto van mijn benen zoals ze nu ingepakt zitten.
Dan een vrolijker onderwerp.......nou ja, de reden is niet echt vrolijk maar het was wel een vrolijke dag. Woensdag hadden wij op de dagbesteding het afscheid van ons locatiehoofd Geertje. Geertje wilde op een gezellige wijze afscheid van ons nemen en dat is gelukt. Het thema was dus "ik hou van Holland". Begeleiding en vrijwilligers hadden zich heel leuk aangekleed, Hollands welvaren! Ik had ook wat spulletjes meegenomen zoals oranje boa's, Hollandse schortjes en een oranje muts. De muts en schort had ik zelf aangetrokken en mijn andere spulletjes zijn door andere cliënten gebruikt.
We begonnen de dag met gebak, daarna hebben we bingo gespeeld waarbij iedereen een prijsje won. Rond 12 uur zijn we in optocht naar het grand-cafe van het verpleeghuis gegaan. (onze dagbesteding zit in het verpleeghuis). We trokken veel bekijks met onze optocht, de mensen zullen wel gedacht hebben wat een rare stoet loopt daar, het is toch geen carnaval   
In het grand-cafe kregen wij onze lunch en die bestond uit frietjes, sla, zelfgemaakte appelmoes, kroket of frikandel. Omdat deze dame zo moeilijk is met eten en geen kroket of frikandel lust, was er voor mij voor kipnuggets gezorgd......jaja die lust ik wel    We hebben heerlijk gesmuld en genoten.
Na het eten zijn we terug gegaan naar onze eigen ruimte. Na een korte pauze zijn we een spel gaan doen dat heette natuurlijk "ik hou van Holland". Eerst een spel met de landkaart. Daarbij moesten we bij elke provincie de goede naam en hoofdstad noemen. Hierna hadden we nog een spel waarbij een foto werd getoond en dan moesten wij raden welk lied daarbij hoorde. Zoals een foto van een bos tulpen is; "tulpen uit Amsterdam". Of een foto met 2 duiven; "alle duiven op de dam". En dan zongen we met z'n allen het refrein van het lied. Simpel spel maar heel erg gezellig.
Na deze gezelligheid kwam het afscheid van Geertje dichterbij en hebben we haar verrast met enkele kado's o.a. een afscheidsmap. Deze map had ik vorige week vrijdag samen met Gerrie, in elkaar geknutseld. Vorige week kon ik dat natuurlijk niet vertellen, want als Geertje het hier zou lezen dan was de verrassing er af geweest.
Geertje had voor ons allemaal ook een afscheidkadootje en toen die uitgereikt waren, was het tijd om naar huis te gaan en dus afscheid te nemen. Doordat het zo'n gezellige dag was, verliep het afscheid ook rustiger.
Dan nog een medisch stukje.......woensdag stond er ook een belafspraak met de reumatoloog op de agenda. De reumatoloog heeft met mijn begeleiding gebeld en ik moet tot aan de volgende controle door blijven gaan met de 2 tabletjes en ook nog 1/2 tablet van een ander medicijn. Over 2 weken weer bloed laten prikken en dan zien we verder. Op dit moment gaat het gelukkig met de jicht wel beter, nu het oedeem nog. Ik heb er veel last van. Pijnlijke, vermoeide en brandende benen en voeten. En zelf ook flink moe, maar dat lijkt me logisch want er komt de laatste tijd zoveel op mij af, er gebeurd zoveel. Ik ben al de hele week 's avonds helemaal opgebrand en dat ik heel vroeg naar bed ga. Ook hier in mijn stoel val ik soms in slaap, dat is eigenlijk niets voor mij. Maar we zitten ook nog met dat uur tijdsverschil en ik denk dat dat ook nog meespeelt. Afijn gewoon door gaan en dan komt het vast wel weer goed.
Eens even denken........dat was alles volgens mij. Komende week staan er ook weer extra afspraken op de agenda. Morgen de zwachtels laten vernieuwen en dan naar de dagbesteding. Dinsdag heb ik een vrije dag. Woensdag bloed prikken voor de diabetescontrole en ik moet naar de mondhygieniste, dat is wat minder. Donderdag waarschijnlijk weer de zwachtels verwisselen en dagbesteding en vrijdag ook dagbesteding en dan is het weer weekend en Pasen.

              


Zondag 25 Maart 2012:

Met mijn benen/voeten wil het nog niet lukken, er blijft een paar liter vocht teveel in zitten. Het zwachtelen laat tot nu toe weinig resultaat zien. Tot overmaat van ramp kreeg ik er dinsdag ook een jichtaanval bovenop. Daar zat ik dus helemaal niet op te wachten   
Na overleg met de reumatoloog mag ik een week lang i.p.v. 1 tablet nu 2 tabletjes innemen. Daar ben ik woensdag mee begonnen, maar ook dat heeft nog niet veel resultaat.
Leuk is anders en ik baal er wel een beetje van hoor. Vooral tegen het eind van de middag beginnen mijn voeten flink dik en pijnlijk te worden.
Ondanks deze ongemakken laat ik mij niet kisten en ik ben dus gewoon naar de dagbesteding geweest. In mijn uppie thuis zitten, een hele dag in een stoel met benen in de lucht, dat zie ik niet zo zitten. Dat is echt niets voor mij, ik moet mensen zien en kunnen kletsen.
Tussendoor heb ik ook proberen te genieten van het mooie lenteweer   
Gistermiddag ben ik met de scootmobiel er op uit geweest en onderweg genoten van de zon en de natuur. Bomen en struiken staan in de knop en bij sommige struiken zag ik al nieuwe heldergroene blaadjes. Onderweg kwam ik ook voorbij een weiland met schapen en lammetjes en toen was ik helemaal verkocht. Ik heb meteen mijn camera gepakt (die ik altijd bij heb op mijn ritjes) en foto's van het jonge spul gemaakt. Van de foto's heb ik weer een collage in elkaar geknutseld.
Aan de foto's zit trouwens ook een verhaal aan vast......... toen ik stopte kwamen de lammetjes zo hard op me af gerend. Ik wilde een foto over de omheining heen maken, maar dacht er niet aan dat ik op een dijk stond en dat die schuin aflopen. Zodra ik met 1 voet in de berm stond was mijn hoofd helemaal de kluts kwijt en dan ook nog die stomme dikke en pijnlijke benen/voeten die niet doen wat ik wil. Ik lag dus bijna bij de schapen in de wei, ik kon mij nog net wankel staande houden door de scootmobiel vast te grijpen. Maar van de lammetjes werd ik wel vrolijk, ze dartelde zo vrolijk door de wei, echt een genot om naar te kijken.
Ik moest mijn rit wel bekopen met nog dikkere en pijnlijkere voeten........dus thuis gekomen meteen in mijn stoel neergevallen met de benen weer omhoog.
Maar och als ik thuis had gezeten, dan waren ze ook dik en pijnlijk geweest, want dat zijn ze elke avond. En om mij met dit mooie weer thuis te houden........dan moeten ze me vastbinden in mijn stoel vrees ik   
Gisteren was er nog iets leuks gebeurd want ze hebben mijn nieuwe stoelen gebracht, die had ik in januari al gekocht. De stoelen die ik had staan, waren een aantal kapot gekrabbeld door de poes die ik in het begin had. En de wieltjes onder de stoelen reden heel stroef, waardoor mijn vinyl stuk dreigde te gaan. Op de plaats waar ik altijd aan tafel zit, zaten al twee luchtbellen in het vinyl. Nu heb ik stoelen zonder wieltjes en ik hoop dat hiermee mijn vloer langer mee gaat.
Het was best spannend want ik had in de meubelzaak een andere stof uitgekozen dan de stof van de fauteuiils en stoelen die in de showroom stonden. Daar ben ik langer mee bezig geweest dan het uitzoeken van de stoelen. In de meubelzaak zat er een donkerbruine stof op en ik wilde een lichtere tint. Maar je ziet pas als alles in huis staat, hoe het uitvalt. Gelukkig blijkt het goed uit te vallen en ik ben er heel blij mee. Ook trots op mezelf dat ik dit in mijn eentje gedaan heb, stoelen uitzoeken en stoffen uitzoeken.
Ook hiervan heb ik foto's en een collage's geknutseld. Ook een foto er tussen van mijn paasboom, die heb ik deze week geplaatst. Is toch weer wat gezelliger in huis zo'n vrolijke paasboom.
Zoals jullie lezen is het niet alleen kommer en kwel. Ondanks de lichamelijke ongemakken probeer ik er wel iets van te maken en te genieten van dingen die mij wel lukken.
Komende week ga ik maar liefst 4 dagen naar de dagbesteding. Dat komt omdat we woensdag afscheidsfeest hebben van Geertje, het hoofd van onze locatie. Het thema van de feestdag is: "Ik hou van Holland", dat beloofd al veel gezelligheid.
Daarnaast kan een week bij mij niet zonder medische zaken, zo ook deze week. Dinsdag moet ik terug naar de huisarts om mijn bloeddruk te controleren en voor het vochtprobleem. Woensdag is er een belafspraak met de reumatoloog. Zij belt naar de begeleiding, omdat ik zelf niet kan telefoneren. Vind ik zelf wel onhandig hoor zo'n belafspraak. Ik zou het makkelijker vinden om zoiets via de mail te doen, of op controle te gaan, zodat ze het zelf kan zien. Belt ze ook nog op de dag dat ik op de dagbesteding ben. Maar dat is geen ramp want de begeleiding komt 2x per dag om te zwachtelen en de zwachtels er af te halen, dus zij kunnen zien hoe het ervoor staat en dit aan de reumatoloog vertellen. Als er iets is ben ik via mijn blackberry per mail en sms bereikbaar, dus het komt wel goed. En dan maar weer afwachten wat ze voor plannen hebben met mij.

              


Zondag 18 Maart 2012: Hectische week

Wat kan er in een week tijd toch veel gebeuren zeg. Sommige van jullie hebben via facebook of hyves al het een en ander meegekregen, hier volgt een uitgebreider verslag.
Vorige week had ik al verteld over het vocht vasthouden en dat ik extra plastabletten daarvoor had gekregen. Ik was in 1.5 week tijd 7 kilo aangekomen en vooral mijn voeten deden flink pijn doordat door het vocht mijn huid heel strak ging staan. Ik vertrouwde het niet helemaal en vroeg mij af waar dit nou ineens vandaan komt. Maandag ben ik terug naar de huisarts gegaan en het resultaat van dat bezoek is dat ik meteen moest stoppen met de plastablet. Mijn bloeddruk was veel te hoog en daarom heb ik er een bloeddruktablet bij gekregen. Nu heb ik al 3 medicijnen voor de bloeddruk. Daarbij moest ik mijn benen gaan zwachtelen en als mijn benen weer een beetje normaal worden, dan moet ik steunkousen aan laten meten. Daar baalde ik dus flink van    De apotheek zou medicijnen en zwachtels dinsdagavond thuis bezorgen.
Dinsdagochtend moest ik naar de pedicure en zij schrok ook van mijn dikke voeten/benen. Na de behandeling heeft zij mij voeten verwend met heerlijke warme doeken met lavendelolie. Dit met de hoop dat de circulatie in mijn voeten iets zou verbeteren, waardoor er minder vocht achter zou blijven. Het was een heerlijk gevoel maar helaas gaf het verder geen resultaat.
Toen ik thuis kwam van de pedicure bleek de lift het niet te doen. Dat werd dus trappen op klimmen om bij mijn huisje te komen, en dat met die zere benen van mij    Samen met de begeleiding ben ik aan de klim begonnen en aangekomen op de 3e verdieping, had ik geluk. De lift stond daar open en de monteurs waren er bij, van hen mocht ik in de lift mee en hebben ze mij netjes naar de 6e verdieping gebracht.
Dinsdagmiddag moest ik naar de oogarts voor controle van mijn occlusie-lens. De lift deed het nog steeds niet. Met een rolstoel te trappen af, dat is niet te doen. Dus zat er niets anders op dan met de rollator naar beneden en naar het ziekenhuis te gaan. Trappen afdalen is gelukkig niet zo vermoeiend als klimmen. De begeleiding had het zwaarder want zij moest mijn rollator via de trap naar beneden sjouwen. Beneden aan gekomen, stond de zorgtaxi al op mij te wachten.
De oogpoli is gelukkig vooraan in het ziekenhuis en ik hoefde niet zo heel ver te lopen, daar was ik heel blij mee. Met mijn zere voeten, gaat het lopen nog moeilijker dan normaal (nog trager dan een slak)
Mijn lens blijkt weer aan vervanging toe te zijn. Dat had ik zelf al verwacht want ik kijk er al een poosje doorheen en dat komt doordat de lens poreus wordt. De oogarts gaat een nieuwe lens aanvragen en als deze binnen is, krijg ik bericht om hem op te halen.
Thuis gekomen was de lift nog steeds buiten werking en deed helemaal niets meer. Dus weer trappen klimmen en deze keer wel alle 6 de trappen op. Begeleiding achter mij aan met mijn rollator. Het was een hele klus en er is onderweg flink wat gepuft en gehijgd, een bevalling was er niets bij    maar ik ben boven gekomen en de rest van de dag heb ik voor pampus in mijn stoel gelegen.
'S avonds kwam de apotheek een hele grote tas afleveren, de bezorger had trouwens ook al die trappen moeten beklimmen.
Woensdagochtend heeft de begeleiding voor het eerst mijn benen gezwachteld. De lift was overigens nog steeds niet gemaakt, gelukkig hoefde ik niet weg. Maar voor de begeleiding zorgde de lift voor extra werk want de cliënten vroegen meer om hulp en het kostte extra tijd en inspanning om cliënt op de trap te begeleiden.
Terug naar het zwachtelen.......door de zwachtels kon ik in geen enkele schoen meer. Met mijn dikke voeten lukte het nog net om in mijn sandalen te komen, maar de bandjes sprongen steeds open. Met de zwachtels zijn ze nog dikker en kunnen mijn sandalen helemaal niet meer dicht, lastig dus. Enige oplossing die we konden bedenken waren verbandschoenen. Van die lompe dingen, die ik eigenlijk helemaal niet wilde maar ja, ik had weinig keus. Voor verbandschoenen moet je een verwijsbrief van de huisarts hebben, dus daar weer achteraan gegaan. Daarna heeft de begeleiding naar de leverancier gebeld om een afspraak te maken om de verbandschoenen aan te meten. Daarvoor kon ik vrijdagochtend terecht.
Woensdagavond had ik eindelijk iets leuks na al deze ellende..........de musical "De Zangeres", over het leven van de zangeres zonder naam. Theater De Nobelaer staat hier schuin tegenover, dat was een geluk waardoor ik er toch naartoe kon. Ik had nog een slimme zet gedaan. Ik wist dat ze er geen rinleidingsysteem hebben om in combinatie met mijn CI te gebruiken. Net voor ik weg moest, kwam ik op het heldere idee om mijn eigen ringleidinglus mee te nemen. Ik hoopte dat er op het ringleidingkastje van de Nobelaer een aansluiting voor een koptelefoon zat, dan kon ik hem daar in doen.
De ringleidingvoorziening bleek wel vernieuwd te zijn in de Nobelaer, maar nog steeds geen goed systeem voor mij. Gelukkig zat er inderdaad een koptelefoon aansluiting op en daar paste mijn lus in hiephoi!! Op deze manier heb ik toch redelijk wat kunnen verstaan van de musical. Het bleef wel moeilijk om onbekende liedjes, samenzang en samenspraak te verstaan. Maar de bekende liedjes en als er solozang was of er werd door 1 persoon gesproken, dan kon ik het redelijk goed volgen. Dus dat was een meevaller want ik was er al vanuit gegaan dat ik er niet veel van zou kunnen verstaan.
Ans, Nel en ik hebben genoten van de musical. Het viel mij wel tegen dat er heel weinig publiek was. Amper een halve zaal en vooral een ouder publiek. Ik was zo'n beetje de jongste geloof ik. Ik denk dat jongere mensen de muziek oudbollig vinden en daarom niet naar deze musical gaan. Nou ik was blij dat ik gegaan ben want het was echt genieten. Ik vond de musical gezellig, grappig, emotioneel, nostalgisch echt heel leuk en Ellen Pieters vond ik zo goed in haar rol van de Zangers zonder Naam. Mijn ouders hadden de elpee's van de zangeres en op zondag werd deze muziek vaak gedraaid. Vandaar dat ik de musical een nostalgisch aspect vond hebben, ik ging weer even terug naar mijn jeugd. Veel liedjes die gezongen werden zoals: Mexico, Mandoline in Nicosia, Keetje Tippel, Vader lief toe drink niet meer, het soldaatje enz enz, die kende ik. Er werd in de zaal ook lekker mee gezongen en mee gedeind. Hier is een promotiefilmpje van de musical te zien: http://youtu.be/e1rT5YxHevc
Thuis gekomen heeft de begeleiding de zwachtels van mijn benen gehaald. En ik moet zeggen......hoe vervelend ik het zwachtelen ook vind, want het maakt mij afhankelijker en ik vind het lastig en het is lelijk....... maar het helpt wel want mijn voeten waren minder gezwollen en minder pijnlijk, dan zonder zwachtels.
Donderdag ben ik gewoon naar de dagbesteding gegaan. Een hele dag alleen in huis zitten, dat trok mij niet erg. En bovendien ben ik verder niet ziek, het is alleen lastig die dikke benen/voeten. Wel merkte ik dat een hele dag op een gewone stoel zitten, minder goed is voor mijn benen. 'S avonds had ik weer meer last en toen de zwachtels er af gingen, waren mijn benen dikker dan de avond er voor.
Dan komen we bij de vrijdag, om 11 uur had ik de afspraak voor het aanmeten van de verbandschoenen. En al zijn het lelijke, lompe dingen (vind ik dus) het is wel een verademing. De schoenen kunnen helemaal open en aangepast worden aan de dikte van mijn voeten. Ze zijn lekker warm, aangezien ik altijd koude voeten heb, is dat fijn. Het lopen gaat hiermee beter dan met sandalen die elke moment open springen, en dus gevaarlijk was. Ze zijn ook lekker warm.
Ik voel me nu een oud vrouwtje........ik loop al met een rollator, heb grijze haren, bril, hoorapparaat, zwachtels, verbandschoenen...........maar ik ben nog geen Sara    Sara komt vanzelf, volgend jaar komt ze bij mij op bezoek......onvoorstelbaar eigenlijk, in mijn hoofd/hart voel ik mij nog 18......mijn lijf voelt soms als het omgekeerde 81.
Nou, ik kan jullie niet wijsmaken dat ik nooit iets mee maak........al vind ik het zelf wel weer genoeg! Gisteren en vandaag heb ik verplicht rust en wat de komende week brengen gaat???? Volgens de agenda niets bijzonders, maar je weet het bij mij nooit   

De nieuwste been - en schoenmode voor de zomer 2012...... gaat vast een rage worden   


Zondag 11 Maart 2012: Vocht

Buiten schijnt de zon, zou de lente nu dan eindelijk komen? Van mij mag het hoor!
Mijn week was op zich rustig. Dinsdag ben ik op bezoek geweest bij een vriendin en dat was heel leuk en gezellig, ben weer lekker verwend door haar.
Met de taxi was het best goed gegaan. Op de heenweg wel wat langer onderweg geweest, bijna 2 uur. Maar het was een gezellige rit. Ik had een bekende chauffeur en we hebben samen gezellig gekletst waardoor ik niet het gevoel had dat ik 2 uur in de taxi had gezeten. We moesten iemand naar het oogziekenhuis in Rotterdam brengen en daarna nog naar een andere plaats in Rotterdam. En tja dan rij je heel de stad door, met stoplichten etc en dan ben je zo extra tijd kwijt. Vanuit Rotterdam zijn we rechtstreeks naar Boskoop gereden. Op de terugweg werd ik meteen van Boskoop naar huis gebracht en was ik binnen een uur alweer thuis. Dus deze keer geen spectaculaire taxi verhalen.  
De week had wel een onverwachts medisch tintje want ik heb mijn huisarts weer eens moeten raadplegen. Het is verdorie altijd wat met dat rotlijf van mij    Sinds anderhalve week hou ik veel vocht vast waardoor ik flinke dikke benen en voeten heb. 'S avonds kan ik bijna niet lopen doordat de huid van mijn voeten helemaal strak staat. 'S nachts lijkt al het vocht naar mijn hoofd te stromen want na het opstaan heb ik hele dikke ogen en naar mijn idee is mijn gezicht ook opgezwollen. In anderhalve week ben ik 5 kilo gegroeid en vanmorgen zelfs 2 kilo vergeleken met gisteren. Daar baal ik nog het meeste van. Was ik net goed aan het afvallen en is alles weer teniet gedaan, schiet niet echt op zo.
Ik heb nu voor 10 dagen een flinke plaspil gekregen. Ook weer niet goed want ik mag i.v.m. mijn nier en jicht geen plaspillen meer, maar ja je moet wat natuurlijk. De 20e dan weer terug komen om te kijken hoe het dan gaat en extra bloeddrukcontrole. Had ik eindelijk een week niets medisch en dan overkomt me dit weer.
Komende week heb ik na mijn vaste weekschema wat extra afspraken. Dinsdag naar de pedicure en 's middags naar de oogarts voor mijn occlusie-lens.
Woensdag ga ik iets leuks doen want dan ga ik 's avonds naar de musical over de Zangeres zonder naam. Samen met Nel en Ans, die ik van de dagbesteding ken. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan want we gaan naar de Nobelaer, hier in Etten-Leur (bij mij schuin aan de overkant) Ze hebben daar geen ringleiding die ik in combinatie met mijn CI kan gebruiken. Dus wat ik dan kan verstaan van de musical, dat is nog een vraagteken. Maar ik ga er vanuit dat ze liedjes van de Zangeres gaan zingen. Die ken ik en dat zal dan vast wel bekend klinken. Spraakverstaan zal wel moeilijker zijn. Als het niet lukt ga ik gewoon genieten van wat er op het podium gebeurd, dat heb ik mij voorgenomen. We gaan in elk geval met z'n drietjes een gezellig avondje uit!


Zondag 4 Maart 2012: Bezoekweek

De lentekriebels van vorige week waren snel verdwenen, het viel tegen met het weer. Dan maar wachten tot de echte lente er aan komt, en dat duurt niet lang meer.
Ik heb wel een leuke week gehad. Ik ben zelf een paar keer bij vrienden op bezoek geweest en heb zelf ook bezoek gehad van vrienden en van oud-collega's. Met de laatste herinneringen opgehaald aan mijn werk in het verpleeghuis. Tijdens deze herinneringen kwam ik er achter dat ik deze zomer een jubileum heb, al is het niet echt een feestelijk jubileum hoor. 20 januari was het al 12 jaar geleden dat ik door mijn toegenomen gezondheidsproblemen, moest stoppen met mijn werk. Dus in juli heb ik mijn 12.5 jarig jubileum.
Toen ik 12.5 jaar in het verpleeghuis werkte, heb ik een feestje, cadeau's en extra salaris gekregen. Ben bang dat dit laatste er zeker niet in zit met het komend jubileum
Als ik terug kijk dan zijn die 12 jaar wel snel gegaan. In mijn hoofd heb ik de herinneringen alsof ik er vorige week nog gewerkt heb. In werkelijkheid is het inmiddels heel anders. Het verpleeghuis is namelijk met de grond gelijk gemaakt en als alles volgens wens verloopt wordt na de zomervakantie de nieuwbouw opgeleverd. Dan is er niets tastbaar of zichtbaar meer van mijn vroegere werkplek......."lifes goed on". Zover mijn 'memories'.
Donderdag op de dagbesteding hadden we een rare dag. We kregen namelijk te horen dat ons locatiehoofd gaat stoppen. Dat is nummer 2 in korte tijd. Dit bericht kwam onverwachts en bracht de nodige emoties met zich mee    De gehele dag was anders want we moesten een aangepast programma draaien. Er was een invalkracht van een andere locatie, samen met een stagiaire. De fitness ging niet door want een stagiaire mag niet alleen werken en de invaller kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn. We hebben toen gezamenlijk besloten om met de hele groep een spel te doen. Dat was leuk en we hebben zo toch een gezellige middag gehad.
Mijn FM-apparatuur heb ik niet uit kunnen proberen, dat wil ik in onze gespreksgroep doen en met een vaste begeleidster, die mij kent en weet hoe en wat.
Vrijdagochtend moest ik bloed laten prikken, dat ging deze keer goed. De vorige keren dat ik voor de reumatoloog moest laten prikken, belde zij naar de begeleiding omdat er iets niet goed was aan mijn bloedwaarden. Vrijdagmiddag toen ik op de dagbesteding was, heb ik de hele middag op mijn mobiel zitten kijken of er een sms of mail van de begeleiding was, maar dat kwam niet. Dus ik denk en hoop dat deze keer mijn bloedwaarden eindelijk eens stabiel zijn gebleven.
Komende week ga ik weer een rustige week tegemoet. Maandag, donderdag en vrijdag naar de dagbesteding. Dinsdag een uitje naar een Lourdesvriendin, daar heb ik veel zin in. Dan ga ik weer op avontuur met de valys-taxi, ben benieuwd hoe de reis zal gaan. Wie weet kan ik volgende keer weer hele verhalen er over vertellen.   



Overhandiging bbq door de Lions
Zondag 26 Februari 2012:

Zooo, we gaan al de laatste week van februari in........ik begin de lentekriebels al een beetje te krijgen    Voor ik vooruit ga kijken, eerst even terugblikken op de afgelopen week.
Maandag was ik naar de dagbesteding en 's middags kwam de man van de Lionsclub om officieel de barbeque's die wij kregen n.a.v. mijn wens, te overhandigen. Meteen een foto gemaakt waar ik samen met hem en de barbeque's op mocht poseren.
Dinsdag kreeg ik voor de verandering een jichtaanval in mijn enkel, die is nog niet helemaal over maar het gaat al een stuk beter met de pijn en zwelling.
Verder heb ik dinsdag en woensdag niet veel gedaan, expres rust genomen i.v.m. mijn voet en omdat ik donderdag naar 't UMC Maastricht moest voor mijn CI. Een lange dag en daar moest ik mijn energie voor sparen.
De rit naar Maastricht verliep goed, gezellige chauffeur, geen file en we kwamen er ruim op tijd aan. Mijn CI is weer gerepareerd, nieuw onderdeel er op gezet. Daarna zijn we meer dan een uur bezig geweest met instellen voor het gebruik van de FM-apparatuur. Dat kost heel wat inspanning. Steeds aangeven hoe het geluid klinkt, beter of slechter, meer of minder galm, scherp of minder scherp. En dat gebeurd dan in een geluidsdicht kamertje waar de lelijkste geluiden zelfs nog mooi kunnen klinken. In de praktijk klinkt het vaak veel minder mooi dan in dat kamertje. Er staan nu twee nieuwe programma's op mijn CI voor de FM-apparatuur en nu is het uitproberen of het met deze programma's beter lukt om m.b.v. de FM-apparatuur de gesprekken te volgen. Donderdag heb ik weer gespreksgroep op de dagbesteding, dus dan ga ik het weer uitproberen.

Ik heb het hier thuis met de tv al uitgeprobeerd en het geluid klonk wel iets rustiger dan eerst, maar nog steeds niet fijn en moeilijk te verstaan zonder ondertiteling. Mijn gewone, vaste ringleiding klinkt beter. Ik hoop dat het donderdag gaat lukken.
Komende week gaat de eerste week na nieuwjaar worden dat ik eens niet niet naar het ziekenhuis of dokter moet.....eindelijk. Ik had voor woensdag wel een afspraak bij de internist maar daar heeft de begeleiding over gebeld. Ik hoef woensdag niet te komen, pas 16 mei en dat duurt gelukkig nog eventjes. Wel moet ik vrijdag bloed laten prikken voor de reumatoloog, dus toch nog wel een medisch tintje deze week.
De weersvoorspellingen zijn goed, dus ik denk dat ik lekker ga genieten van de lentekriebels. Wie weet kan ik al een leuk ritje met de scootmobiel maken, daar heb ik best zin in. Wat mij betreft mag het voorjaar komen


Zondag 19 Februari 2012:

Carnaval is hier begonnen en ik heb net naar de optocht zitten kijken. Ze vertrokken hier, dus ik kon lekker binnen blijven zitten. Gelukkig wel want op dit moment valt er een stevige sneeuwbui. Jammer voor alle mensen die mee doen met de optocht en voor de kijkers die buiten staan. Ik heb geen foto's van de optocht want ik had net bezoek, die vonden het hier binnen ook aangenamer om te kijken dan buiten.
Wel heb ik andere foto's en die zijn van het afscheid van onze begeleider Marcel van de dagbesteding en ook de beloofde foto van de vlinder die ik op de dagbesteding heb gemaakt.
We hebben vrijdag afscheid genomen van Marcel en dat was aan de ene kant een gezellig en vrolijk afscheid maar toen het moment van afscheid nemen echt daar was, was het voor de meeste van ons moeilijk en emotioneel.
Omdat Marcel al zo snel afscheid ging nemen, moesten wij snel iets bedenken voor hem. Iedereen die een idee had, mocht dat aandragen. Dinsdagavond ging er bij mij ineens een lichtje branden.......ik heb heel veel foto's die ik gemaakt heb tijdens uitstapjes of leuke, bijzondere aktiviteiten op de dagbesteding. Daar zou best een leuke collage van te maken zijn, dacht ik. Dinsdagavond ben ik meteen al die foto's uit gaan zoeken en geprobeerd om van zoveel mogelijk cliënten een foto te vinden. Woensdagochtend ben ik meteen naar 't Kruidvat getuft om de foto's af te drukken. Ik had maar liefst 50 foto's gevonden. Toen verder getuft naar de dagbesteding om daar met de begeleiding te overleggen. Zij vonden het ook een leuk idee. Alleen hadden we geen fotolijst voor de collage. Geen probleem.....Conny is gewoon weer terug getuft en ik ben eerst bij de Action en daarna bij Xenos naar een grote wissellijst gaan zoeken. 'S middags ben ik met de wissellijst op de scootmobiel weer naar de dagbesteding getuft en daar ben ik samen met een andere cliënt aan het knippen en plakken geweest. Aan het eind van de middag hadden we de collage klaar en hij was heel leuk geworden. Marcel was die dag trouwens vrij, dus zodoende dat wij ons plan konden uitvoeren. Vrijdag tijdens de afscheidsmiddag hebben wij de collage aan hem gegeven en hij vond hem ook heel leuk, dus een geslaagd idee.
Vrijdag was voor mij ook een spannende dag want de internist zou rond half 2 naar de begeleiding bellen voor de uitslag van het urineonderzoek. Ik hoefde daarvoor niet thuis te blijven. Als de internist gebeld had, zou de begeleiding mij een berichtje sturen. Dus heb ik op de dagbesteding de hele middag met mijn mobiel in mijn handen gezeten, zodat ik die zou voelen trillen en geen bericht kon missen. Maar wat er ook kwam, geen berichtje van de begeleiding. De spanning liep dus flink op. Toen ik thuis kwam bleek dat de internist helemaal niet gebeld had. Dat was wel heel erg vreemd want er stond toch echt een belafspraak en hij zou naar ons bellen.
's Avonds kwam de begeleiding aan de deur en bleek de internist pas om 6 uur gebeld te hebben. Normaal gesproken worden de uitslagen door het lab berekend, maar dat was niet gebeurd. Hierdoor had de internist zelf alles moeten berekenen. En volgens zijn berekening was de uitslag beter dan hij had verwacht, dus dat is positief. Maar hoe en wat precies dat weet ik nu dus niet. Maar gewoon weer verder gaan en de volgende onderzoeken, controle en uitslagen weer afwachten. Hij wil mij over 3 maanden weer terugzien en zou een nieuw formulier voor het bloed prikken op laten sturen.
Dat is wel wat verwarrend want twee weken terug moest ik een afspraak maken en 29 februari al bij hem terug komen. En nu heeft hij het over drie maanden. Dat vind ik niet zo erg want zoals ik afgelopen zondag al schreef werd het mij een beetje te veel en dus ben ik wel blij om even wat rust te hebben in ziekenhuisbezoeken en onderzoeken. Het brengt elke keer toch weer de nodige spanning mee. Ook al kan ik nuchter reageren, in mijn koppie speelt natuurlijk wel van alles rond. Deze week maar even de begeleiding vragen om te bellen met de poli van de internist om te vragen of de afspraak van 29 februari dan kan komen te vervallen.
Donderdag heb ik voor het laatst logopedie gehad. Samen met de logopediste heb ik besloten dat het wijzer is om te stoppen. Er gebeurd al zoveel met mij en dan leg ik voor mijzelf de lat ook nog erg hoog met de logopedie. De logopediste heeft mij even een spiegel voor gehouden en gevraagd of het echt zo belangrijk is om zachter te kunnen praten. Op zich vind zij dat ik het best goed doe en dat ik als ik enthousiast ben of in een drukke omgeving een hardere stem heb, dat is logisch met mijn doofheid. Moet ik dat dan willen veranderen omdat er mensen zijn die vinden dat ik te hard praat, of moet ik het zo laten en dat de mensen mij nemen zoals ik ben en dus soms te hard praat. Ik heb een duidelijke stem en ben goed verstaanbaar, dat is belangrijker dan dat ik mezelf voorbij ga lopen door teveel te willen. Dit was allemaal niet makkelijk en er zijn flink wat tranen gevallen en uiteindelijk heb ik besloten om te stoppen. Ik heb de afgelopen weken wel handreikingen van haar gehad en daar kan ik mee verder.
Donderdag heb ik een afspraak in Maastricht bij het CI-team en gaan we proberen om een programma op mijn CI te zetten waardoor het geluid van de FM-apparatuur beter klinkt en ik hoop dat ik dat apparaat dan wel kan gaan gebruiken. De CI wordt dan ook nagekeken want die is niet helemaal in orde. Hopelijk gaat het daarna dan weer beter.

              


Zondag 12 Februari 2012: Veel schrijfstof

Afgelopen week heb ik weer volop schrijfstof op gedaan. Zo is gebleken dat ik gelijk kreeg wat betreft mijn paars/rood gekleurde teen. Dinsdag heb ik het doppler-onderzoek gehad en daaruit bleek dat de oorzaak in elk geval niet aan mijn bloedvaten ligt. Gelukkig maar, want ook al bleef ik dat zelf eigenwijs vol houden......als drie artsen denken dat het wel een bloedvatprobleem is, dan ga ik toch ook wel twijfelen hoor. Maar ik kan best zelf dokter worden want ik had gelijk. De huisarts denkt nu ook dat de verkleuring door alle jichtaanvallen komt. Ik heb haar wel moeten beloven om meteen aan de bel te trekken als de verkleuring verder gaat richting voet. Maar zo slim ben ik zelf natuurlijk ook wel.
Dinsdag mocht ik ook mijn urine 24 uur lang opvangen en die moest ik woensdagochtend door de vrieskou naar het priklab brengen. Brrrr koud was dat hoor.
Op de terugweg heb ik de eenden brood gegeven en die beestjes waren toch blij. Ik stond nog niet stil of het ze kwamen er al aan gewaggeld en gekwaakt. In een mum van tijd zag het zwart van de eenden en het brood was in no-time op. Ik heb er foto's van gemaakt en daar een collage van gemaakt.
Woensdagmiddag ben ik naar mijn vriendin in Rosmalen geweest, dat was weer heel gezellig en veel gekletst natuurlijk. Op de heenweg was het heel goed gegaan met de taxi. Op de terugweg leek het goed te gaan. We moesten naar Drunen om iemand op te halen die naar Tilburg moest. Op zich goed te doen want het ligt beiden op de route, de chauffeur dacht dat hij maar 10-15 minuten om moest rijden dan wanneer hij rechtstreeks naar Etten-Leur kon. Hij vertelde dat zijn bedrijf rekening houdt met de klanten en nooit verre, lange omwegen maakt. Nou......dat liep woensdagavond een beetje anders.
Alles ging goed totdat wij in Tilburg kwamen want daar verdwaalde de taxi en dat mét tom-tom. In dit geval was het een miep-miep want het was een vrouwenstem en die zei steeds op dwingende toon, dat we rechtsaf moesten slaan, maar die straat was eenrichtingsverkeer en daar mochten we niet inrijden. Dus reed de taxi verder en daar was miep-miep het niet mee eens en zij beveelde de chauffeur om zo snel mogelijk om te keren d.m.v. een U-bocht te maken. De chauffeur zat nogal onder de duim van miep-miep, en gehoorzaamde haar. Gevolg......jullie raden het vast al......miep-miep wilde ons weer de straat in laten rijden waar we niet in mochten. Na andere straatjes geprobeerd te hebben, zonder resultaat, ging de chauffeur in overtreding en reed toch de eenrichtingstraat in de verboden richting in. Maar nog steeds was er onenigheid met miep-miep. Na lang dwalen hebben we het adres uiteindelijk gevonden en de passagier daar afgezet. Al het heen en weer gedwaal had behoorlijk wat tijd gekost want pas om 21:25u werd ik thuis afgezet en ik was al om 19:00u opgehaald in Rosmalen. Normaal gesproken een ritje van 40-45 minuten en nu bijna 2.5 uur. Maaaaar ik heb wel waar voor mijn geld gekregen
Het was overigens wel gezellig in de taxi hoor en de chauffeur baalde er zelf ook van en heeft tig keer zijn verontschuldigingen gemaakt. Zo zie je maar dat je niet altijd van de navigatie-systemen op aan kunt, ik heb dat al vaker meegemaakt in mijn loopbaan van deeltaxi- valys passagier. Taxi rijden blijft altijd een spannend avontuur.
Donderdag was ik naar de dagbesteding en ik had een verrassing. Weten jullie nog dat ik in december verteld heb over een wensboom, die hier in het winkelcentrum stond? In die boom kon je een wens ophangen voor iemand anders. De wensboom is een initiatief van de Lionsclub. Ik had er een wens ingehangen voor een barbeque voor de dagbesteding. Laat ik woensdag bericht gehad hebben dat mijn wens in vervulling gaat en de dagbesteding een barbeque krijgt van de Lionsclub. Samen met iemand van de Lions en aktiviteitenbegeleiding van de dagbesteding mag ik binnenkort een mooie barbeque uit gaan zoeken.
Geweldig toch    Wanneer weet ik nog niet, de begeleidster zou contact opnemen met de meneer van de Lions om een afspraak te maken. Misschien dat ik morgen er meer over hoor. Ik ben benieuwd, vind het heel erg leuk.
Vrijdag kreeg ik een minder leuk bericht want een van de begeleiders van de dagbesteding gaat afscheid nemen om op een andere locatie te gaan werken. Dat vind ik heel erg jammer en het doet ook verdriet. We moeten de laatste tijd wel erg veel afscheid nemen van begeleiders/zorgverleners waar ik de afgelopen jaren een goede en leuke band mee heb opgebouwd. Het hoort erbij natuurlijk en het gebeurd op elke werkvloer maar het is toch anders als je er als cliënt tegenover staat. En als het dan ook nog lieve, leuke mensen zijn die je graag mag, dan komt het dubbel aan
Dan heb ik nog contact gehad met de audicien over de FM-apparatuur maar hij kan helaas niets aan de geluidsinstelling veranderen. Daarom maar weer contact gezocht met de audioloog in Maastricht en de enige optie is om een speciaal programma voor het gebruik van het FM-apparaat, in mijn CI te programmeren. Dat gaat weer een ritje Maastricht worden   
Ik denk niet deze week maar volgende week. Allereerst moet er nog gekeken worden of er iemand van de begeleiding met mij mee kan en wanneer. De audioloog heeft al enkele opties doorgemaild wanneer ik bij haar terecht kan en daar zitten dus ook een paar tijden voor deze week bij. Maar ik heb het momenteel even helemaal gehad met al dat gedoe met dokters, onderzoeken en ziekenhuizen. Ik heb dat niet zo snel maar op het moment zit ik er wat dat betreft eventjes doorheen geloof ik. Het is nu al sinds nieuwjaar dat ik elke week wel bij een dokter, onderzoek of in het ziekenhuis zit, ik wil even een weekje rust!
Deze week hoef ik nergens heen maar vrijdag belt wel de internist met de uitslag van de urine-onderzoekenen daar heb ik toch wel spanning voor hoor. Vrijdagmiddag ook al afscheid van de begeleider op de dagbesteding. Logopedie komt er ook nog tussendoor en daar moet ik tussendoor ook op oefenen. De FM-apparatuur is niet van levensbelang en komt niet op een week op aan. Ik had gisteren ook even zoiets van ik breng het ding terug en doe het wel zonder. Maar ja.......ik moet het ook weer niet te snel opgeven. Misschien lukt het met een aangepast programma op de CI wel en heb ik er dan toch profijt van? En ik zal toch naar Maastricht moeten want enkele knopjes van de CI werken niet meer, daar moet ook naar gekeken worden. Eerst maar even afwachten hoe het hier met de begeleiding uitkomt, wat er geregeld kan worden.
Ik hoop dat ik deze week in elk geval eventjes wat rust krijg.


Aanklikken voor een groter formaat


Zondag 5 Februari 2012: Reumatoloog en Internist

Koning Winter, heeft in Etten-Leur ook zijn intrede gedaan. Wat was/is het ineens koud in ons kikkerlandje en vrijdag viel er in korte tijd ook nog eens een dik pak sneeuw. Ik was net met mijn scootmobiel op weg naar een vriendin hier in Etten-Leur. Toen ik wegreed was er nog weinig aan de hand maar terwijl ik daar was, ging het steeds harder sneeuwen. Ik ben maar heel even daar geweest. Het is hooguit 1 km rijden van haar naar mij, maar ik kwam als een sneeuwpopke thuis. Vond het stiekem wel leuk en spannend hoor om door de sneeuwbui te crossen.
Wat is er naast de winter deze week nog meer te vertellen.....van alles. Ze zien mij in het ziekenhuis zo graag, dat ik afgelopen week twee keer mocht komen. Maandag was het de beurt aan de reumatoloog. Omdat zij al met de verzorging had gebeld over mijn lever- en nierfunctie, was het geen verrassing meer om te horen dat deze achteruit zijn gegaan. De reumatoloog zou graag zien dat ik twee medicijnen voor de reuma/jicht in kan nemen, omdat die bloedwaarden flink hoog zijn. Het beste daarvoor zou zijn als ik zowel de Allopurinol als de Colchicine in kan nemen. De afgelopen maand mocht ik alleen de colchicine omdat bij de controle van eind december mijn lever-en nierfunctie ook al achteruit waren gegaan en daarom de allopurinol moest stoppen. Ondanks dat is er dus toch weer verdere achteruitgang. Hierdoor durfde zij zelf niet te beslissen en moest ik het met de internist overleggen.
Ze heeft ook naar mijn voeten gekeken en vooral naar de verkleurde teen. Volgens haar is het geen gevolg van de jicht, zoals ik zelf dacht. Zij heeft dit nooit eerder gezien en denkt toch ook aan een probleem met de bloedvaten. Dus toch a.s. dinsdag het doppler-onderzoek bij de huisarts laten doen.
Verder elke maand bloedcontrole en over 3 maanden zelf weer bij haar komen. En ze hoopt dat ze tussendoor niet meer hoeft te bellen omdat de bloeduitslag niet goed is.
Dinsdag ben ik bij Schoonenberg geweest om de FM-apparatuur (Zoomlink) op te halen. Ik heb uitleg gekregen van de audicien en ik mag het nu 2 maanden uitproberen. Het was wel een gezellig bezoekje. De audicien had al veel gehoord over de CI maar nog nooit in het echt gezien. Dus wat uitleg gegeven en mijn website kwam ook ter sprake en die ging hij meteen op de computer opzoeken, grappig
Woensdag ben ik lekker binnen gebleven want het was zo'n ijskoude wind buiten. Geen doen om op de scootmobiel naar buiten te gaan en daarom lekker in mijn warme huisje gebleven. Ik ben ook niet met mijn buddy naar de markt geweest. Maar ben wel nuttig bezig geweest want ik kreeg een opruimwoede en heb meteen mijn administratie helemaal bijgewerkt en geordend. Is dat ook weer voor een poosje klaar.
Donderdag naar de dagbesteding en daar meteen de Zoomlink uitgeprobeerd. Maar helaas......ik vond het niet zo fijn, het geluid klonk niet prettig. Ruis erbij en hoger/scherper waardoor het heel onrustig klonk. Met alleen de CI klinkt het rustiger. Wel kon ik de mensen die ik anders moeilijk kan verstaan, omdat zij net te ver van mij vandaan zitten, beter horen. Alleen vielen de stemmen van de mensen naast mij en van mijzelf weg. Misschien is het een kwestie van oefenen en wennen? Of misschien dat de audicien de tonen anders in kan stellen zodat ze minder scherp klinken? Ik heb daarover al een mail gestuurd, nu nog even de reactie afwachten.
Donderdagmiddag ook weer bij de logopedie geweest en het ging best aardig. Ik heb weer nieuwe oefeningen mee gekregen en komende donderdag gaan we daarmee verder aan de slag.
Vrijdag naar de internist geweest.Ik moet nu 24-uur urine opvangen en ik heb vrijdag ook al meteen een potje verse urine in moeten leveren. Dinsdag ga ik die 24-uurs urine opvangen want dan ben ik thuis en dan kan ik het woensdagochtend meteen naar het lab brengen. Ook de vraag van de reumatoloog besproken met de internist maar gezien mijn bloeduitslagen mag ik de allopurinol nog niet erbij hebben. Waar ik meer van baal is dat ik de simvastatine niet mag stoppen. Ik heb verteld over mijn moeheid en daarbij het verhaal van de huisarts en de apotheker over de simvastatine, dat dit de oorzaak zou kunnen zijn. De internist denkt daar anders over en ziet het als een combinatie van mijn aandoeningen en medicatie maar vind de simvastatine heel belangrijk voor mij. Daar was ik dus niet blij mee, en liet ik ook merken. Hij legde daarop uit dat het juist gezien mijn aandoeningen, medicatie en slechte nierfunctie het beter om het wel in te nemen, want dan kunnen een hoop problemen voorkomen worden volgens hem
De internist belt 17 februari naar de begeleiding/verzorging om de uitslagen door te geven en 29 februari moet ik alweer op controle komen.
De komende week heb ik weer een volle agenda. Maandag naar de dagbesteding, dinsdag 24 uur urine verzamelen, 's middags naar de huisarts voor het doppler-onderzoek.......waar volgens mij niets uit komt hoor. Ik blijf lekker eigenwijs en denk nog steeds dat de paarse huidverkleuring van de teen wel een gevolg is van de jicht. Dinsdag eens zien wie er gelijk gaat krijgen
Woensdag eerst naar het priklab om de urine weg te brengen, woensdagmiddag ga ik gezellig op bezoek bij een vriendin. Donderdag dagbesteding en logopedie en vrijdag ook weer dagbesteding, daarna is het weer weekend.
Ik ben nog aan het knutselen geweest met foto's. Deze keer winterfoto's van de sneeuw, die ik vanuit mijn huisje heb gemaakt. En ook in Lourdes is het winter en is er flink wat sneeuw gevallen. Dankzij mijn mailvriendin Ria, die in Lourdes woont, heb ik daar ook een mooie collage van kunnen maken.

              


Zondag 29 Januari 2012:

Een week vliegt zo voorbij, maar ik sta vaak versteld van wat er in een week tijd allemaal kan gebeuren. Zo heb ik deze week weer van alles te vertellen.
Maandag was ik naar de dagbesteding en in de middagpauze bij de logopediste voor stembeheersing. Maar tjee wat is dat moeilijk zeg! Ik moet aan mijn ademhaling en lichaam gaan voelen of ik zacht of hard praat. Ik heb ook oefeningen mee gekregen voor thuis. Ik ben nu wel bewuster bezig. Als ik aan het praten ben, dan denk ik ineens dat ik moet opletten wat er met mijn lichaam en ademhaling gebeurd. Ik denk dat het best pittig zal worden om het onder de knie te krijgen. Als ik enthousiast aan het vertellen ben, dan denk ik er niet bij na, dat gebeurd spontaan (en dat moet ook denk ik) Maar dan denk ik aan het eind toch ineens dat ik vergeten ben om op te letten en ik vast weer te hard gesproken heb. De logopediste heeft mij op het hart gedrukt dat ik niet van mezelf moet verwachten dat ik het meteen al kan, of snel kan. Het valt niet mee om je stem te veranderen en zeker niet na 48 jaar en dan ook nog de moeilijkheid erbij om zelf mijn stemvolume niet te kunnen horen. De logopediste wil proberen om mij handreikingen te geven, waardoor ik er hopelijk meer mee kan. Ik doe in elk geval mijn best.
Van de audicien heb ik bericht gehad dat ik dinsdagmiddag de FM-apparatuur op kan komen halen. Ik ben benieuwd wat daar de mogelijkheden van zijn.
Dinsdag had ik een medisch dagje: pedicure, diabetesverpleegkundige, huisarts. De pedicure maakte zich zorgen over mijn teen waar ik de afgelopen maanden diverse jichtaanvallen in heb gehad. Die teen ziet nog steeds rood/blauw. Zij wilde dat ik hem aan de diabetesverpleegkundige liet zien. Zo gezegd, zo gedaan.....dus dinsdagmiddag netjes laten zien. De diabebetesverpleegkundige ging de huisarts erbij halen en resultaat is dat ik 7 februari een doppler-onderzoek krijg. (onderzoek van de bloedvaten) Zelf denk ik dat het nog een nawee van de jicht is, maar de huisarts vond het dan wel erg lang duren. Ik maak mij er niet druk om en denk dat er weinig uit het doppler-onderzoek zal komen. Op zich kan het geen kwaad natuurlijk zo'n onderzoek en mede i.v.m. mijn diabetes, willen ze het goed in de gaten houden.
Mijn bloeddruk was gelukkig weer wat gezakt vergeleken met twee weken terug, dat was een meevaller. Daarna heb ik nog een goed gesprek met mijn huisarts gehad.
Woensdag moest ik weer eens bloed laten prikken. Deze keer voor zowel reumatoloog als internist. Op de prikpost heb ik eerst een tijd met mijn hand in een bak warm water moeten zitten en daarna lukte het prikken gelukkig in 1 keer. Woensdagmiddag heb ik bezoek gehad, dat was gezellig.
Donderdag naar de dagbesteding en voor de gespreksgroep hadden we als onderwerp hulpmiddelen. Ik had van alles meegenomen. Mijn waarschuwingssysteem voor de bel/brandalarm. Dat zijn flitslampen. Mijn trilwekker, ringleiding, oude Baha-gehoorapparaat, communicator uit de periode dat ik doof was en nog geen CI had. Het was een leuke ochtend, iedereen vond het leuk om te zien welke hulpmiddelen er zijn en ik vond het leuk er over te vertellen. De trilapparaten waren het leukst mede ook doordat twee mensen van onze gespreksgroep blind zijn en deze apparaten konden zij voelen trillen. Dat was voor hen leuker dan alleen maar te kunnen horen hoe iets eruit ziet, nu konden ze mee voelen.
Donderdagochtend was er nog commotie voor ik naar de dagbesteding vertrok. Ik ging mij melden bij het kantoor van de verzorging en daar keek ik in een ernstig en bezorgd gezicht van twee verzorgers. Ik werd binnen geroepen in het kantoor en ik werd al bang dat ze gingen vertellen dat de instelling toch failliet is en wij weg moeten uit ons zorgappartement. Gelukkig was dat niet de reden. Het ging over mijzelf.......de reumatoloog had net gebeld met de mededeling dat mijn nierfunctie heel erg achteruit is gegaan en dat zij daar van geschrokken is. Zij zou de huisarts bellen voor overleg. De verzorging was van deze mededeling ook geschrokken en waren bang dat ik er ook van zou schrikken.
Dat was niet het geval, ik geloof dat ik eindelijk zover ben dat ik niet meer meteen in de stress schiet. Ik vond het wel vreemd dat de reumatoloog gebeld had, omdat ik maandag (morgen) naar haar toe moet. En tja.....we kunnen er hier ook niets aan veranderen. Morgen maar eens horen wat zij te vertellen heeft en of ze nog contact heeft gehad met mijn huisarts.
Vrijdag was een rustige dag, vrijdagmiddag ook naar de dagbesteding geweest en gisteren en vandaag lekker relaxen, energie op doen voor de komende week.
O ja, ik kreeg gisteren bericht van de Zonnebloem. Mijn aanmeldformulier is ontvangen en ik krijg pas over 8 tot 10 weken bericht of ik mee kan/mag. Dan is het al april denk ik, duurt best lang!
Komende week weer een vol programma: morgen naar de reumatoloog, dinsdag naar de audicien, woensdag met mijn buddy gezellig naar de markt, donderdag dagbesteding en vrijdag naar de internist. Dan is het weer weekend en kan ik me weer opladen voor de volgende week


Zondag 22 Januari 2012: Facebook

Jaja, jullie lezen het goed boven deze blog.....ook ik ben gezwicht voor Facebook. Ik heb lang gezegd dat ik er niet aan begon, omdat ik alles niet bij kan houden en er over mijn persoontje al volop te vinden is op de digitale snelweg. Bovendien had ik via de media diverse waarschuwingen over facebook gehoord, waardoor ik er ook een beetje afzijdig tegenover stond. Maar veel mensen probeerde mij toch steeds over te halen om op facebook te komen en uiteindelijk won mijn nieuwsgierigheid    Dus beste lezers sinds vanaf nu kunnen jullie mij volgen via mijn website, hyves en facebook.
De blogjes die ik hier schrijf, worden ook geplaatst op mijn hyves en facebook (nog even uitdokteren hoe ik dat het beste kan doen)
Eens even nadenken wat ik deze week nog meer heb uitgespookt........maandag naar de dagbesteding geweest. Mijn kunstwerk - een vlinder van mozaïeksteentjes - is bijna klaar. Morgen nog even afwerken en dan kan ik hem mee naar huis nemen om hier een ereplekje te geven. (foto volgt vast nog)
Dinsdag heb ik contact gehad met de huisarts en is besloten dat ik een weekje met de simvastatine mag stoppen, om te zien of het met de moeheid en spierklachten dan beter gaat. Volgens mij scheelt het inderdaad want ik merkte donderdag al dat het met de fitness beter gaat. Kon ik 2 weken terug amper 2 minuten op de hometrainer vol houden. Donderdag heb ik het 5 minuten volgehouden. Morgen misschien weer een beetje langer, ga het wel proberen.
A.s. dinsdag moet ik terug naar de huisarts om te vertellen hoe het gaat en eventueel kan ik dan i.p.v. de simvastatine een ander middel krijgen. Tja, ze vinden de medicatie toch nodig omdat als je diabetes hebt, er een strengere regel gehanteerd wordt......heb ik pech dus.
Dinsdag ook terug naar de diabetesverpleegkundige voor de bloeddruk, die vorige keer te hoog was. En zo blijven Conny en haar artsen lekker bezig
Woensdagmiddag hebben we afscheidsreceptie gehad van maar liefst vier begeleiders van ons zorgteam. Helaas worden de bezuinigingen binnen onze instelling, steeds ingrijpender. Het is voor ons cliënten niet leuk, om van vertrouwde hulpverleners afscheid te moeten nemen. Ook voor het zorgteam is het niet leuk en erg onzeker. Zij blijven met een heel klein team over en moeten aangepaste (langere) diensten draaien, om te kunnen zorgen dat het rooster opgevuld wordt en ons de zorg kunnen blijven verlenen. Maar het zijn ook voor hen onzekere tijden, of zij hun baan kunnen blijven houden of niet. Niet echt leuk dus.........ze zouden van Den Haag uit eens een weekje moeten ruilen met ons, zodat ze echt weten hoe het er aan toe gaat als je afhankelijk bent van hulpverlening. Niet alleen hulpverlening maar ook van hulpmiddelen. Ik ben vorige week vergeten te vertellen hoe het gesprek met de WMO-consulente was gegaan.
Op zich was het wel een goed gesprek en die mensen moeten ook doen wat hun opgedragen wordt, dus kunnen er ook niet zoveel aan doen. Ik mag in elk geval mijn scootmobiel, rolstoel en deeltaxi houden. Wel zal er waarschijnlijk vanaf juni 2012 een eigen bijdrage voor de scootmobiel gevraagd gaan worden. Daar had ik al lang rekening mee gehouden, want dit gebeurd bijna overal al. En ik ben niets te beroerd om iets te betalen maar aan de andere kant.....ze pakken ons aan alle kanten.....de bezuinigingen hier binnen de zorginstelling, eigen bijdragen bij de WMO, zorgverzekering die een stuk duurde is geworden, eigen bijdrage die ook al vehoogd is en ga zo maar door. Dan na te gaan dat de meeste mensen die dit alles nodig hebben, rond moeten komen van een uitkering en dus al niet veel overhouden. Dan ben ik benieuwd hoeveel van die mensen dit alles op kunnen hoesten, zonder in de problemen te komen!
Ik lees regelmatig reacties van mensen die zelf gezond zijn en vinden dat het heel normaal is om bij te betalen of zelf een scootmobiel of ander hulpmiddel te kopen. Die mensen beseffen blijkbaar niet dat niemand er voor kiest om ziek, gehandicapt te worden en afhankelijk te worden van hulpmiddelen. Daar kan ik best boos over worden als ik zoiets lees. Ik weet nog dat ik eerst niet eens een scootmobiel wilde, vond het vreselijk. Het is toegeven aan jezelf dat je iets niet meer kan en een grote drempel overstappen om in te zien dat je niet zonder hulp kan. In het begin ging ik schoorvoetend op de scootmobiel en had het gevoel dat iedereen mij nakeek. Nu heb ik dat niet meer hoor en geniet ik alleen maar van de vrijheid en vooral de onafhankelijkheid die de scootmobiel mij geeft. Zonder het ding kan ik niet eens zelf boodschappen doen of gewoon even naar buiten.
Weer verder met waar ik gebleven was.....de afscheidreceptie.......die was ondanks het afscheid wel gezellig. Ik mag er nog een verslag over schrijven voor in de Nieuwsbrief van het NSWAC. Die nieuwsbrief staat straks vol met verslagen van mijn hand, denk ik. Voor de dagbesteding heb ik ook al twee verslagen moeten schrijven. Eentje over ons uitstapje naar de Wok in november en eentje van de kerstviering. Ik heb er een nieuwe vrijwilligersbaan bij 'verslaggeefster Conny'
Verder met het doornemen van mijn week.....oja woensdag ben ik ook nog naar de audicien geweest met het recept voor de FM-apparatuur, die ik mag gaan uitproberen. De audicien was er niet en de medewerkster zou het in zijn postvak leggen en doorgeven dat hij via de mail contact met mij moet opnemen. Waarschijnlijk besteld hij eerst de FM-apparatuur en krijg ik dan bericht als het binnen is. Ik heb namelijk nog niets gehoord, ga er vanuit dat het goed komt hoor, en anders trek ik er wel weer aan de bel, als het te lang duurt.
Donderdag zou ik voor de tweede keer logopedie krijgen om aan mijn stembeheersing te werken, maar dit is verzet naar morgen (maandag dus).
Vrijdagochtend heb ik lekker uitgeslapen en rustig aan gedaan, dat had mijn lijf wel even nodig. 'S middags een paar uurtjes naar de dagbesteding geweest en verder niets bijzonders.
Gisteren ben ik in de reisgids van de Zonnebloem gaan snuffelen. Ik wil graag op vakantie, baal alleen dat ik alleen moet en omdat ik rolstoelafhankelijk ben moet het dan met een aangepaste reis zijn. (Met Eric gaat het nog steeds niet lekker en is het moeilijk om iets te plannen, want anders waren we uiteraard samen gegaan) Ik had afgelopen week op internet ook al wat gesnuffeld. Uiteindelijk toch bij de Zonnebloem uitgekomen, dan weet ik zeker dat er voldoende vrijwilligers mee zijn en dat dit goed verzorgde reizen zijn. Het alleen op stap gaan vind ik wel wat eng......maar aan de andere kant weet ik ook dat als ik eenmaal met de groep heb kennis gemaakt, dat het dan wel goed komt. Dus heb ik mij over mijn onzekerheid heen gezet en vanmorgen heb het aanmeldformulier ingevuld en meteen op de post gedaan. Kan ik mij niet meer bedenken, mocht ik weer gaan twijfelen! Ik heb gekozen voor een busreis naar Rheinsberg in Duitsland. Met die reis gaan ze ook naar Berlijn en dat lijkt mij een mooie, interessante stad. Ik ben er nog nooit geweest en van zon- of luiervakanties hou ik niet. Mij trekt het meer om zoveel mogelijk van een land of stad te zien. Zwemmen kan en mag ik toch niet en op het strand liggen is ook niets voor mij. Als 2e keus heb ik ook een busreis naar Duitsland opgegeven, maar dan naar Trier. Ook daar ben ik nog nooit geweest. De papieren liggen dus op de post en nu is het afwachten op bericht, of er nog plaats is en of ik mee mag. Duimen jullie mee?! Ik ga wel gewoon naar Lourdes hoor, in oktober met mijn eigen groep ......denk niet dat het mij lukt om een jaar niet naar Lourdes te gaan. Ik heb nou eenmaal het Lourdesvirus en daarvoor is maar 1 remedie.......elk jaar naar Lourdes gaan
Komende week ga ik mij ook niet vervelen. Morgen naar de dagbesteding en logopedie, dinsdag mijn voetjes laten verwennen bij de pedicure en 's middags naar de huisarts en diabetesverpleegkundige. Woensdag bloed prikken voor zowel reumatoloog als internist, kan mooi in 1 keer. Donderdag en vrijdagmiddag naar de dagbesteding en dan is het alweer weekend en volgt er een nieuwe blog


Zondag 15 Januari 2012:

Er is weer van alles te vertellen, ik begin maar gewoon met de maandag. Maandag ben ik voor de 1e keer bij de logopediste geweest voor stembeheersing. De logopediste denkt dat zij mij wel wat adviezen kan geven en dan vooral m.b.t mijn ademhaling. Het stemvolume wordt mede bepaald door de manier waarop je ademhaalt. Hoe hoger je ademt, hoe harder je praat geloof ik. Ik heb als opdracht mee gekregen om deze week op mijn buikademhaling te letten, hoe die gaat en wanneer. Best nog moeilijk hoor. Donderdag heb ik mijn 2e afspraak bij haar. Ook dan kan ik mooi in de pauze van de dagbesteding.
Dinsdag moest ik naar de huisarts voor de bloeduitslagen en ik had geluk want er was iemand uitgevallen bij de diabetesverpleegkundige. Zodoende kon ik, voor ik naar de huisarts ging, eerst langs de diabetesverpleegkundige. De uitslagen m.b.t de diabetes waren goed. Mijn bloeddruk was echter flink verhoogd en nu moet ik de 24e weer terug komen om nogmaals de bloeddruk te laten meten.
Daarna naar de huisarts. Gelukkig blijkt mijn bloedarmoede niet toegenomen te zijn. De bloedwaarden zijn goed, wel aan de lage kant maar binnen de norm. Dus gewoon zo doorgaan met de ijzertabletjes. Ik keek er wel van op, want was er eigenlijk van overtuigt dat het probleem daar lag.
Woensdag ben ik naar de apotheek gegaan en een gesprekje met de apotheker gehad. Er was 's morgens ineens een lampje gaan branden dat de apotheker iets over spierklachten verteld had, toen ik mijn jichtmedicatie op had gehaald. Nu blijkt de combinatie tussen de jichtmedicatie en andere medicatie spierpijn of spierzwakte te kunnen veroorzaken. Zijn advies is om een weekje met het ene medicijn te stoppen en daarna weer starten. Gaat het na de stopweek beter en verslechterd het weer na het starten van die medicatie, dan kan het dus daar aan liggen. Maar ik moet nog met de huisarts overleggen of zij het ook goed vind als ik ze een weekje laat staan, dat staat voor de komende week op mijn programma.
Donderdag gezellig naar de dagbesteding geweest, was een leuke dag.
Vrijdagmiddag kwam ik thuis van de dagbesteding en toen vond ik een verrassende mail van mijn audioloog uit het AZ Maastricht. Ik mag de FM-apparatuur de komende 1.5-2 maanden uitproberen met mijn CI. Ik krijg met de post een recept thuis gestuurd en daar kan ik dan mee naar een audicien hier in de buurt. Ik ben benieuwd hoor hoe de FM-apparatuur werkt en of het inderdaad helpt om de gesprekken beter te kunnen volgen zoals tijdens de gespreksgroep op de dagbesteding en misschien ook in andere situaties. Dat mag ik dus allemaal gaan uitproberen.
Als het bevalt dan moet ik een afspraak maken met de audioloog voor een gesprek en daarna gaan zij de goedkeuring vragen bij het ziekenfonds. En dan is het dus nog hopen dat die ook toestemming geeft. Maar zover zijn we nog niet. Eerst op het recept wachten, dan naar de audicien en dan uitproberen!


Zondag 8 Januari 2012: Weekpraatje

De eerste week van 2012 zit er al op, de kerstspullen zijn gisteren opgeruimd en we zitten dus weer in het gewone, dagelijkse ritme. Dat vind ik toch wel fijn want ik merkte dat ik toch een beetje van slag raakte door het andere ritme in de decembermaand.
Wat minder fijn is....mijn laptop wil het niet meer doen, ik denk dat de aan/uit knop niet meer werkt. Morgen dus richting de computerwinkel en hopen dat die het op kunnen lossen. Ik zit nu met een mini-notebook te werken en heb in deze paar regels al heel wat tikfoutjes gemaakt (en hersteld hoop ik). Het is wennen zo'n klein ding en klein toetsenbordje. Dadelijk nog proberen of ik deze blog online kan krijgen op mijn website en hyves. Mails die ik nog moet beantwoorden staan allemaal op de laptop. Afhankelijk van wanneer dat ding het weer doet, kan ik jullie terug mailen. Op dit netbookje moet dat allemaal eerst ingesteld worden, lijkt mij slimmer om eerst morgen even af te wachten wat ze in de winkel zeggen en kunnen. Anders heb ik straks op verschillende plaatsen mails staan en dat is niet zo handig.
Verder met mijn weekoverzicht........ik ben weer 3 dagen naar de dagbesteding geweest. De storm en regen zorde ervoor dat ik dinsdag en woensdag 'binnen blijf dagen' had. Alhoewel woensdagochtend ben ik met mijn buddy nog wel even naar buiten geweest. Rondje over de weekmarkt gedaan en een terrasje gepakt.
Vorige week was ik klaar gekomen met het fotoalbum over de Lourdesvakantie van oktober en dat boek heb ik inmiddels in huis. Het is een heel erg mooi boek geworden, een mooi juweeltje erbij in mijn boekenkast.
Vrijdagochtend mocht ik weer bloed laten prikken, deze keer ging het beter dan de vorige keer. Al was het wel even zoeken naar een geschikt bloedvaatje en moesten we heel veel geduld hebben want het kwam er maar druppelsgewijs en met tussenpozen uit en ze moest 4 buisjes hebben. Deze prikbeurt was voor de 3-maandelijkse diabetescontrole maar in overleg met de huisarts is er extra bloed geprikt. Ik ben de laatste weken erg moe, vooral mijn spieren. Als ik in mijn stoel zit of op de scootmobiel dan gaat het goed. Maar o wee als ik in beweging kom dan ben ik nergens meer en slaat de moeheid bijna meteen toe in mijn spieren.
De gedachte is dat mijn bloedarmoede verslechterd is en vandaar extra bloedcontrole. Ik hoop dat dit de oorzaak is want dan is het op te lossen door de medicatie op te hogen (ijzertabletjes) al geeft dat dan ook weer andere problemen. Eerst maar afwachten wat het is. Dinsdagmiddag kan ik bij de huisarts terecht voor de uitslag. Bij de diabetesverpleegkundige kan ik pas over een week terecht maar dat is geen ramp want daar is niet zoveel haast bij, bij mijn weten is mijn suiker wel goed.
Morgen heb ik mijn eerste behandeling bij de logopedie, ben benieuws wat voor trucjes zij heeft.
Vrijdag krijg ik een consulente van de WMO op bezoek i.v.m. een onderzoek naar scootmobielgebruik. Dat is voortgevloeid uit de bezuinigingen die de gemeente in gedachte had, maar door de kamer zijn terug gefloten. We hoeven nog geen eigen bijdrage te betalen aan de scootmobiel en inleveren zal bij mij vast niet aan de orde zijn. Ik kan bewijzen dat ik mijn scootmobiel veel gebruik, de kilometerteller staat namelijk al boven de 9500 km, dus ik heb al bijna 10.000 km gereden in de afgelopen 3 jaar!!
Nog even over de foto van de nieuwjaarsborrel van vorige week, die in de krant zou komen. Er staat inderdaad een mooie grote foto op de voorpagina van de Ettense Bode. Deze keer ben ik onherkenbaar.....er is alleen een pluk van mijn haren te zien   



Zondag 1 Januari 2012: Nieuwjaar

Zoooo en toen was het alweer 2012. Allereerst wens ik alle lezers een gelukkig en vooral gezond nieuwjaar toe.
Ik start het jaar weer met een lege pagina en ga weer proberen, om hem net als afgelopen jaren, vol te schrijven met mijn blogjes.
Weten jullie dat dit al het 9e jaar gaat worden dat ik mijn Blogjes schrijf. Ik zag dat ik er in februari 2004 mee gestart ben......wanneer ik stop?????
Voorlopig denk ik nog wel voldoende schrijfstof te krijgen, zo ook deze keer.
Afgelopen woensdag moest ik namelijk bloed prikken voor de reumatoloog. Na het nodige zoek en prikwerk hebben ze toch nog iets van mijn bloed weten te bemachtigen. We zijn er bijna 3 kwartier mee zoet geweest want ik was er rond 11 uur en reed er tegen 11.45u pas weer weg.
Stom verbaasd was ik toen ik begin van de middag van de begeleiding hoorde dat de reumatoloog al had gebeld. Mijn bloedwaarden zijn verslechterd en ik moet nu met een medicijn voor de jicht stoppen. 30 januari moet ik weer op controle komen bij haar en dan kijken we verder hoe het gegaan is en hoe de bloedwaarden dan zijn. En in de tussentijd dan maar hopen dat zich geen nieuwe jichtaanval aandient, want daar zit ik echt niet op te wachten.
Ik vind het wel raar dat ik altijd een week voor de controle bloed moet laten prikken, omdat ze anders de uitslagen niet op tijd hebben. Dus ik had gedacht dat als er iets aan de hand zou zijn, ik dat deze week pas zou horen en dan blijkt het ineens binnen een paar uur te kunnen, ook raar!

Op het priklab zullen ze vast niet blij worden van mij want bij thuiskomst lag er een brief in de bus dat ik a.s. vrijdag er weer wordt verwacht, deze keer bloedcontrole voor de diabetes. Als dat weer een zoektocht naar bloed gaat worden.........vrees dat alle priksters wegkruipen als ze mij aan zien komen crossen   
Verder wordt het weer een gewone week en daar ben ik wel blij om eigenlijk dat alle feestdagen weer achter de rug zijn en het normale ritme weer terug komt.
Vanmiddag ben ik naar de nieuwjaarsborrel geweest (vandaar het late tijdstip van deze blog) Appartementengebouwen kregen altijd van de woningstichting een kerstboom in de centrale hal. Dit jaar vond de woningstichting dat zij op de kerstbomen konden bezuinigen, dus geen boom in de hal. Enkele bewoners van onze flat, hebben toen zelf het initiatief genomen en hebben een kunstboom weggezet en het gezellig gemaakt. Zo ontstond ook het idee om met nieuwjaar een nieuwjaarsborrel beneden in de hal rond de kerstboom te organiseren.
Afgelopen weken heb ik gezien hoe ijverig deze mensen bezig waren en natuurlijk ook bij hen staan kletsen.......een opzichtster is in dit soort gevallen toch ook nodig   
Ik vond dat dit initiatief dan ook waard was om naartoe te gaan en gelukkig waren er meer mensen die het ook zo zagen. Het was een soort van Amerikaans feest. De mensen die kwamen, was gevraagd om iets mee te nemen; kaas, worst, chips, hapjes....noem maar op. Er was vanmiddag best een grote opkomst vond ik, en aan hapjes was ook geen gebrek. Eerst had ik niet zoveel zin om te gaan en toen ik er net was voelde ik mij even wat verloren omdat het best druk was en ik zat gewoon niet op een goed plek. Later ben ik op een andere plaats gaan zitten vanwaar ik een overzicht over het hele gebeuren had. Als ik niet kan horen, dan maar kijken! En toen werd het toch nog leuk en gezellig en was ik een van de laatste die terug naar boven ging.
Ik hoorde vertellen dat er een stukje over in de krant gaat komen met een foto erbij.........als ik er dan maar niet op sta want ik heb de laatste tijd vaak genoeg in de krant gestaan. Ik denk het niet want ik zat in een hoekje en heb niet gezien dat er een foto is gemaakt. Ik ben natuurlijk wel benieuwd naar wat er in de krant komt te staan.

Alle Blog-pagina's

Blogs 2018 | Blogs 2017 | Blogs 2016 | Blogs 2015 | Blogs 2014 | Blogs 2013 | Blogs 2012 | Blogs 2011 | Blogs 2010 | Blogs 2009 | Blogs 2008 |
Blogs 2007 | Blogs 14-4-2006 t/m 30-12-2006 | Blogs 21-9-2005 t/m 26-3-2006 | Blogs 12-3-2005 t/m 18-9-2005 | Blogs 7-2-2004 t/m 10-2-2005

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL (nieuw)|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT