Lourdes - Verslagen en foto's van mijn reizen naar Lourdes

Naar Lourdes samen met de NLZ

Vorig jaar was mijn reis met de NLZ goed bevallen en dit jaar mocht ik weer mee.
Deze keer niet met de dovengroep maar in een 'gewone' hotelgroep. Twee Lourdesvriendinnen van mij logeerde in hetzelfde hotel, dat was heel leuk en ik ben dan ook veel met Rianne en Marieke opgetrokken. De dames hebben ook veel voor mij gedaan deze reis. Wij maakte deel uit van een groep fraters/zuster uit Tilburg. Aan 'geestelijkheid' geen gebrek deze reis J
Het was voor mij alweer mijn 20e Lourdesreis, en toch weer een heel andere reis. Deze keer ben ik niet met de trein of bus, maar met het vliegtuig naar Lourdes gegaan.
Voordeel van vliegen is dat je er snel bent en het is minder vermoeiend. Toch vind ik de trein en bus gezelliger. Dan ben je echt samen onderweg, op bedevaart en als je als groep in Lourdes aankomt, dan ken je elkaar al. Met het vliegtuig heb je die band nog niet, je weet als je in Lourdes aankomt nog niet welke mensen bij de groep horen. Pas gaandeweg de week, leer je elkaar een beetje kennen. Toen het zover was dat ik de gezichten uit de groep een beetje kende, gingen we alweer naar huis.
Ik heb het deze reis ook best moeilijk gehad met het afhankelijk zijn. Verder is het een hele mooie en leuke week geweest.
Dat kunnen jullie hieronder in mijn reisverslag weer lezen en natuurlijk ook de foto's bekijken.
Veel plezier ermee!

Fotoalbum Lourdesreis NLZ van 11 t/m 16 September 2012

Als je op de startknop drukt dan gaat de fotoshow automatisch.
De foto's wisselen om de 10 seconden. Je kunt door met de muis op de knop met >> of << te klikken ook handmatig door het fotoalbum bladeren.

Dinsdag 11 September 2012

Vanochtend – zeg maar vannacht – moest ik al vroeg opstaan, om 04.30u want de taxi zou om 05.20u mij op komen halen. Ik was ’s avonds extra vroeg naar bed gegaan om toch aan voldoende nachtrust te komen. Toch viel het tegen hoor om zo vroeg op te staan. Rond 05.00u de begeleiding wakker gebeld om te helpen met mijn steunkousen en mij en mijn koffer naar beneden te helpen. We waren nog maar net beneden en toen stopte de taxi al. De chauffeur hielp met de koffer, handbagage en rolstoel en toen konden we op weg.
De rit naar Eindhoven verliep voorspoedig, het was nog heel rustig op de weg. We waren dus ruim op tijd op Eindhoven Airport, volgens mij rond de klok van 06.15u. De chauffeur parkeerde de taxi voor de deur en heeft mij en mijn bagage naar binnen gebracht. Ik werd door een vrijwilliger opgevangen en naar de incheckbalie gebracht. Toen ik daar was zag ik Marieke en even later ook Rianne, die waren ook al heel vroeg aanwezig. Zij waren al ingecheckt.
We zijn daarna vrij snel door de douane gegaan. Ik mocht met mijn CI (hoorapparaat) niet door de poortjes omdat dit met magnetische velden werkt en mijn CI ook, dan heb je kans dat de programmering van de CI in de war raakt en dat kon ik natuurlijk niet gebruiken, want dan zou ik misschien niets meer kunnen horen of veel slechter. Ik heb een speciaal kaartje met uitleg over de CI maar dat had ik niet nodig. Omdat ik in een rolstoel zit, hoefde ik niet door het poortje maar door een andere ingang naast het poortje. Eenmaal daardoor werd ik met de hand gefouilleerd maar dat stelde niets voor. Marieke trof het slechter want bij haar ging het alarm af en zij moest van alles uit doen, totdat het alarm niet meer afging.
Na de douane zijn we bij de tafel van Hotel Padoue gaan zitten. Het team met vrijwilligers zat ons daar al op te wachten en we kregen een naambadge en NLZ-speldje aangereikt. Later ook nog een bedevaartboekje. Het team bestond uit 3 brancardiers, 2 verpleegkundigen, 2 maatschappelijk stagiaires en 2 pastors waaronder de hotelleider. We hebben ons voorgesteld aan andere mensen die er bij kwamen en ook in hetzelfde hotel verblijven. Het vliegtuig was er nog niet maar iets na 07.00u zag ik het vliegtuig aan komen rijden. Een vliegtuig van de maatschappij Thomas Cook.
Rond 07.30u mochten we richting uitgang. Eerst de rolstoelers want wij werden met een speciale lift in het vliegtuig geholpen. Er werd steeds een groepje rolstoelers doorgelaten. Bij de uitgang moesten we ook nog onze papieren en ID-pas laten zien, alvorens we naar buiten mochten. Toen ik stond te wachten zag ik dat de lopende pelgrims ook al naar het vliegtuig mochten en ik zag Rianne en Marieke ook al die kant op lopen.
Toen ik naar buiten mocht, moest ik nog even geduld hebben want er konden niet zoveel rolstoelers tegelijk in de lift. Ik was met de 2e groep aan de beurt. Boven bij de ingang van het vliegtuig werd ik door vrijwilligers het vliegtuig in geholpen. Ik mocht op de 5e rij gaan zitten en had een mooi plaatsje voor het raam, dat vond ik wel leuk.
Rond 08.10u zat ik in het vliegtuig en precies om 08.30u ging het vliegtuig rijden richting startbaan. Tijdens en na het opstijgen was het helder en kon ik buiten kijken en wat plaatjes schieten. Al zijn die foto's heel wazig doordat de raampjes zo wazig waren. We kwamen al snel in de wolken terecht en dat je niets meer kon zien op de grond. Pas toen we dichter bij Tarbes kwamen werd het weer helderder. Rond 09.45u moesten we de riemen al vastmaken voor de landing en om 10.05u zijn we geland, 10 minuten eerder dan gepland was. Het vliegtuig werd naar een slurf gereden die vastgemaakt werd bij de deur, dus we hoefden er niet met de lift uit. Eerst mochten de mensen die zelfstandig het vliegtuig konden verlaten er uit en de vrijwilligers. Rolstoelers waren als laatste aan de beurt. We werden in een rolstoel van het vliegveld het vliegtuig uit gereden en door vrijwilligers van het Hospitalite, naar de aankomsthal gebracht. Daar aangekomen hadden Rianne en Marieke mijn koffer al van de band gehaald en mijn eigen rolstoel stond er ook al klaar.
Ik had begrepen dat ik met de bus naar het hotel zou worden gebracht maar natuurlijk verliep dat bij mij weer anders want ze hadden mij per ongeluk in de bus naar het acceuill gezet. Ik denk dat we tegen 11.30u in het acceuill aan kwamen. Daar iedereen uit de bus geholpen en naar de Nederlandse afdeling gebracht. Daar moest ik wachten op verpleegkundige Tonny van ons hotel, zij zou mij op komen halen. Mijn koffer was al wel in het hotel want die hadden Rianne en Marieke mee genomen in hun bus. In het hotel aangekomen zijn we eerst naar het restaurant gegaan want het was 12.00u geweest en 12.00u is het etenstijd in Lourdes. Rianne en Marieke hadden al een plekje voor mij vrij gehouden bij hen aan tafel.
Tijdens de maaltijd zag ik voor het eerst de andere mensen van onze groep en ik hoorde van Rianne dat wij met een groep Fraters en 2 zusters uit Tilburg in de groep zaten, dus aan geestelijkheid geen gebrek. De Fraters hadden ook een eigen geestelijk verzorger bij zich en enkele vrijwilligers.
Na het eten heb ik eerst overleg gehad met de verpleegkundigen Tonny en Leny om te vragen of het mogelijk was dat zij mij ’s morgens wakker maken. Ik had wel mijn reis-trilwekker bij, maar daar had ik niet zoveel vertrouwen in of die mij wakker kon maken. Het leek even een probleem omdat de deuren met een sleutelkaart open gemaakt moesten worden en die kaart moest je dan in een sleuf steken waarna de lampen gingen branden. Zonder kaart had je geen licht en de deur viel ook achter je in het slot. Tonny en Leny vroegen of ze mij via de telefoon konden wekken, maar die hoor ik niet. Uitgelegd dat ik zonder CI 200% doof ben. Toen kwamen we op het idee om een extra sleutelkaart te vragen. Hoe vraag je dat in het Frans als je geen Franse taal kent. Met handen en voetenwerk is het Leny gelukt en was het probleem “deur openen” opgelost.
Hierna heeft Tonny mij naar mijn kamer gebracht en ook de koffer. Ik kreeg een hele ruime kamer, leek wel een balzaal zoveel ruimte. En mooi uitzicht op de winkelstraat met zicht op de Limburgse winkel van Mia en Katy. Even later kwam Leny met iemand van het hotel een mooie douchestoel brengen, die was van het hotel zelf, goede service dus. Het was echt een heel mooi en luxe hotel. Ik ben even wat gaan rusten, we zouden om 16.30u verzamelen om naar de grot te gaan, dus ik had voldoende tijd om te rusten.
Ik was rond 16.00u weer beneden en om 16.30u zijn we met de hele groep richting Heiligdom gelopen. Daar aangekomen zagen we de acceuill mensen al in een lange rij staan te wachten om door de grot te mogen trekken. Wij hebben ons daarbij aangesloten. Tijdens het wachten zag ik een aantal vrijwilligers die ik kende van vorig jaar of langer geleden. Zij waren met de trein naar Lourdes gekomen, vandaar dat we elkaar bij de grot voor het eerst zagen, dus dat werd zwaaien, kletsen en zoenen.J
Nadat we door de grot gelopen zijn en Maria hadden begroet, gingen we richting Bernadettekerk voor de openingsviering. Dit was een korte gebedsviering van een half uurtje met als voorganger Vicaris van Meijgaarden. Om 18.30u waren we weer terug in het hotel en konden we om 19.00u weer aan tafel schuiven.
Na het eten ben ik naar beneden gegaan en natuurlijk in de computerhoek terecht gekomen waar gratis internet was. Alleen was de computer heel erg traag en een Frans toetsenbord, waarop een aantal toetsen op een heel andere en nogal onhandige plaats zaten. Toen Rianne en Marieke ook beneden kwamen ben ik bij hen gaan zitten. Marieke begon op haar laptop het reisverslag voor haar website te schrijven. Ik heb ondertussen haar fotoboek over Alp d’huzes bekeken. Rianne en Marieke zijn beide (met man/vader Kees) afgelopen zomer als vrijwilligers mee geweest met Alp d’Huzes. Het was een mooi fotoboek. Rond 21.30u ben ik naar mijn kamer gegaan, ik was moe van de hele lange dag. Eerst met Leny nog afgesproken dat zij mij morgen om 07.15u komt wekken en dan een half uurtje later terug komt om mijn steunkousen aan te doen. Op de kamer heb ik nog even wat gerommeld en om 22.15u ben ik het bed ingedoken. Het lag wel hard maar ik heb er goed in geslapen, volgens mij was ik al heel snel onder zeil.

Woensdag 12 September 2012

Na een goede nachtrust werd ik om 07.10u gewekt door Leny. Ik had haar verteld dat als zij met het licht knipperde, ik wel wakker zou worden. Want tja roepen helpt niet. En zo gebeurde dus dat ik in een zee van licht ontwaakte. Daarna ben ik gaan douchen en dat ging goed met de douchestoel en een ruime douche want het gebeurd in Lourdes ook dat je een superkleine douchebak aantreft waar de douchestoel niet eens in past. Maar hier had ik ruimte in overvloed. Na een half uurtje kwam Leny terug om mijn steunkousen aan te doen en daarna kon ik mij verder aankleden.
Om 08.10u kwam ik in het restaurant en daar was ik even verbaasd over het uitgebreide ontbijt. Ik ben gewend dat je in Lourdes 1 croissantje en een stuk stokbrood krijgt als ontbijt. In dit hotel kon je zoveel croissants/stokbrood nemen als je wilde. Er was kaas, ham, jam, chocopasta en noem maar op. Ontbijtkoek, beschuit, crackers, verschillende soorten muesli, melk, yoghurt en een volle fruitschaal waar je fruit uit kon zoeken. Thee, koffie, chocolademelk, cappucino. Echt luxe dus. Aan het ontbijt ligt het deze week dus niet.
Het weer was een stuk minder. Maandag had ik nog op de weersverwachting gekeken en gaven ze mooi weer op. Nou ze hadden ongelijk want de regen viel gestaag naar beneden. We hebben vanmorgen gespijbeld en zijn niet met de groep mee gedaan. Die gingen naar de Internationale mis in de Pius-X kerk.
Rianne, Marieke en ik hadden besloten om die over te slaan en met z’n drietjes onze Nederlandse mailvrienden Ria en Frans, die in Lourdes wonen, een bezoek te brengen. We zijn om 08.45u door de stromende regen (regenpakken aan) richting grot gelopen. Eerst onze flesjes gevuld bij de kraantjes, kaarsen gekocht en daarna naar de grot. Er was daar een mis aan de gang, dus we konden niet door de grot maar we hebben er wel foto’s gemaakt. Daarna onze kaarsen aangestoken en Rianne en Marieke hadden een noveenkaars van hun parochie, die hebben ze ook aangestoken bij de kaarsenbakken.
Hierna zijn we toch even naar de Pius-X gegaan om naar de binnenkomst van de vaandels en priesters te kijken. We kwamen pas om 09.30u binnen en toen waren de vaandels helaas al voorbij maar we zagen nog wel de lange rij met priesters klaar staan. We zagen de priesters die met de NLZ mee zijn maar tot onze verrassing zagen we ook dat Kardinaal Simonis voorganger was. Hij was waarschijnlijk mee met de bedevaartgroep van de VNB, die verbleven deze week ook in Lourdes.
Nadat de priesters naar voren waren gelopen zijn wij weer naar buiten gegaan waar de regen nog steeds met stromen uit de lucht kwam vallen. Marieke kreeg hulp van vrijwilliger Ruud, die we tegen kwamen en hij heeft mij in de rolstoel de steile helling naar de uitgang van het Heiligdom opgeduwd. Daarna zijn we via de winkelstraat naar de lift gelopen. Het stukje naar de lift is heel erg steil en was voor Marieke best zwaar om mij boven te krijgen, maar het is haar gelukt! Met de lift omzeil je een nog steiler stuk vandaar dat we de lift namen. Toen richting markthallen want daar wonen Ria en Frans dichtbij en we hebben hun flat best snel gevonden. Toen was het nog de vraag of ik binnen kon komen want je moest trappen beklimmen en er was maar een hele kleine lift. Maar het is gelukt. Ik ben uit de stoel gekomen en onder de arm de trapjes op. Daarna hebben Marieke en Ria de rolstoel de trapjes opgetild zodat deze binnen in de hal kon staan. We konden hem moeilijk op straat in de stromende regen laten staan. Daarna ben ik aan de arm van Marieke naar de lift gelopen en samen met haar eerst naar boven gegaan. Het was een hele ouderwetse lift met een klapdeur die je zelf open en dicht moet doen en we konden er maar met twee personen in. Boven in de hal gewacht tot Rianne en Ria ook boven waren en toen naar het appartement van Ria en Frans. Zij vonden het heel leuk om bezoek uit Nederland te krijgen. We mailen al heel lang met elkaar en hebben Ria afgelopen jaren wel even ontmoet/gesproken op het Heiligdom of bij het hotel. Maar we waren nog nooit bij hen thuis geweest en Frans nog nooit gesproken. Voor Frans was het ook een leuke afleiding want hij is sinds een paar maanden ernstig ziek en dan is afleiding uit Nederland natuurlijk heel welkom en ik vond het ook fijn om hem gezien en gesproken te hebben en ook Ria natuurlijk. Het was gezellig en we vonden het allemaal leuk, lekker gekletst en Ria had goed voor ons gezorgd.
Rond 11.30u zijn we weer opgestapt om richting hotel te lopen want daar moesten we op tijd terug zijn voor het eten. Helaas was het niet gestopt met regenen, dus door de stromende regen terug gelopen. Tijdens de middagmaaltijd kwam Jan Joosten van de pastorale leiding bij ons op bezoek en heeft ook mee gegeten. Na het eten ben ik een dik uurtje gaan rusten op de kamer en om 14.30u zouden we beneden verzamelen voor de stadswandeling. We zijn eerst naar het Bernadettemuseum gewandeld en daar had onze hotelleider Jan Renders van alles te vertellen, hij weet ook veel over Lourdes en het leven van Bernadette. Ik was er al eerder geweest maar het blijft interessant om spulletjes te zien die van Bernadette zijn geweest of andere dingen die met haar verbonden zijn. Vanuit het museum zijn we door de Michaelpoort een klein stukje het Heiligdom op gegaan. Aan de rechterkant heb je een zaaltje waar achter glas, met beelden, enkele verschijningen van Maria aan Bernadette zijn uitgebeeld. Die had ik nog nooit gezien, dus was leuk om dat te ontdekken. En dat terwijl ik voor de 20e keer in Lourdes was. Dan zijn er nog steeds dingen die ik niet eerder heb ontdekt. Van hieruit zijn we naar de Molen van Boly gewandeld, daar heeft Bernadette tot haar 10e jaar gewoond. Helaas is de molen niet rolstoeltoegankelijk en moesten wij buiten wachten. Gelukkig was het wel droog geworden. De mensen die konden lopen zijn naar binnen geweest. Ik ben er zelf al een paar keer geweest toen ik nog niet rolstoelafhankelijk was, dus ik vond het niet zo erg dat ik buiten moest wachten.
Rianne en Marieke waren er trouwens niet meer bij, zij zijn terug naar het hotel gegaan omdat de fysiotherapeut bij Rianne zou komen. Wij zijn vanuit de molen eerst naar een terras gegaan. Dat was maar goed ook want wij zaten goed en wel en toen begon het te stortregenen. Gelukkig zaten wij onder een luifel en hadden er geen last van. Kijkend naar de waterstromen en rennende, schuilende mensen heb ik genoten van een lekkere kop warme chocolademelk. Toen het droog was geworden zijn we verder gewandeld in de richting van het cachot. De familie Soubirous heeft daar een poos gewoond nadat vader Soubirous zijn werk als molenaar niet meer kon doen en het gezin zo arm was geworden dat zij geen woonruimte meer hadden. Binnen in het cachot heeft Jan heeft iets verteld en we hebben even gebeden. Toen weer naar buiten want een andere groep wilde binnen en het Cachot is maar heel klein. Niet voor te stellen dat er in zo’n kleine ruimte een gezin heeft gewoond en dat het kleine kamertje gebruikt werd als huiskamer, keuken en slaapkamer. Buiten gekomen begon er weer nat te vallen en werd er besloten om weer terug naar het hotel te gaan. Daar kwamen we rond 17.30u aan. Ik ben toen naar de kamer gegaan om alvast te rusten want na het eten zouden we meteen naar de Lichtprocessie gaan.
Om 20.30u zijn we richting het Heiligdom gewandeld voor deelname aan de lichtprocessie. Dit jaar ging het anders dan vorig jaar. We moesten opstellen voor de Bernadettekerk en gingen daar de brug over, terwijl we vorig jaar langs de andere kant liepen en de achterste brug (bij de baden) overgingen en langs de grot. Nu was de route dus korter. De NLZ mocht het Mariabeeld dragen. Voorheen werd het Mariabeeld vanuit de processie naar het bordes van de Rozenkransbasiliek gebracht en weg gezet maar nu gingen ze via de linkerboog naar boven en werd ze midden op het plateau weg gezet, ik vond dat niet zo mooi. Rianne en ik hebben ons aan de handen vastgehouden toen we bij het plein kwamen om ervoor te zorgen dat ze ons niet uit elkaar konden halen en we naast elkaar konden zitten. Aan het einde van de lichtprocessie werd het Mariabeeld via de rechterboog weer naar beneden gedragen en kwam midden over het plein naar het bordes waar ze werd weggezet. Toen de lichtprocessie was afgelopen moesten de vrijwilligers hand in hand in een kring om het beeld gaan staan. De mensen vlogen allemaal op het beeld af en wilde het aanraken of kussen. Echt vreemd om te zien dat mensen zo ver kunnen gaan in hun aanbidding of wat het ook is. Dan zijn wij Hollanders daar toch een stuk nuchterder in. Tegen 22.15u waren we weer terug in ons hotel en ik zag iedereen naar boven gaan. Toen ben ik ook naar boven gegaan en dus weer op tijd in mijn bed gedoken.

Donderdag 13 September 2012

Vandaag was het vroeg opstaan i.v.m. de mis aan de grot. Leny kwam mij al om 06.45u wekken en een half uurtje later helpen met de steunkousen. Om 07.20u zat ik aan het ontbijt en om 07.50u zijn we met onze groep richting Heiligdom gewandeld. De mensen van het acceuill stonden al te wachten en nog meer hotelgroepen. Wij hebben ons achter de acceuill-groep aangesloten. Het was een mooie viering die droog begon maar helaas begon het tijdens de viering af en toe te spetteren en moesten de paraplu’s of regenpakken tevoorschijn worden gehaald. Ik dacht dat het wel mee zou gaan vallen met de regen en heb mijn paraplu gebruikt. Tijdens de viering was dat voldoende, het zeurde steeds met de regen. Dan weer nattigheid en dan weer even droog zodat de plu weer weg kon. Na de communie begon het door te regenen maar nog niet zo heel hard.
Na de viering gingen we richting Rozenkransplein want daar zouden groepsfoto’s gemaakt worden. Terwijl we daar naartoe liepen ging het steeds meer regenen. We moesten wachten tot we aan de beurt waren voor de foto en wij werden onder de bomen geparkeerd want daar was het nog redelijk droog. Zit ik daar en ineens komt er iemand op mij af en omhelst mij en zoenen, toen ze klaar was zag ik dat het Janny was. Zij is een paar keer met de 35+ mee geweest als vrijwilligster en zij woont niet zo ver bij mij vandaan.Ik wist niet dat zij me was, dus heel leuk om haar zo onverwachts te zien.
Toen wij in de rij stonden voor de foto begon het maar weer eens te stortregenen en onze foto is dus in de stromende regen gemaakt. Ik sta op de foto met de paraplu boven mijn hoofd. Het is een verregende foto geworden maar toch heeft hij ook wat en het is weer eens wat anders want zo’n groepsfoto heb ik nog niet in mijn collectie. J
Nadat de foto gemaakt was zijn we met de groep iets gaan drinken bij New Orleans (vroegere Miam Miam) Lekkere warme chocolademelk op. Dat konden we wel gebruiken iets warm want we waren flink verkleumd door de regen. Doordat ik te eigenwijs was geweest om mijn regenpak aan te trekken, waren mijn broekspijpen van onderen helemaal nat geworden door het water dat van de paraplu afgleed denk ik. We gingen om 11.00u weer weg bij New Orleans en we hadden nog een uurtje voor we moesten gaan eten. Leny is toen met mij naar de bibliotheek gewandeld want ik had voor enkele mensen boodschappen die ik daar moest halen. Gelukkig snel gevonden wat ik moest hebben. Daarna nog even bij de Limburgse winkel en de Rosaire voor kruisjes en kaarsen gekeken die ik ook mee moest brengen voor vrienden, maar we konden de goede niet vinden. Het liep tegen etenstijd dus terug naar het hotel zonder kruisjes en kaarsen.
De stemming aan tafel was bedrukt want een echtpaar bij ons aan tafel had bericht gehad uit Nederland dat zijn broer in kritieke toestand in het ziekenhuis was opgenomen. Dat gaf natuurlijk veel verdriet en onzekerheid om de beslissing te nemen of zij naar huis gingen of in Lourdes zouden blijven en hier de berichten af te wachten. Uiteindelijk wilde ze toch graag naar Nederland terug en de bedevaartorganisatie zou gaan kijken wat de mogelijkheden voor hen waren om terug te gaan. Na het eten hebben we ook even voor hen en de broer gebeden.
Na het eten ben ik een uurtje gaan rusten. De hotelleider had na het eten verteld dat er vanavond weer gelegenheid was om naar de lichtprocessie te gaan, dat wilde ik wel. Toen ik dit aan Leny vertelde bleek het niet mogelijk te zijn, alleen voor mensen die zelfstandig erheen konden, zij konden op eigen gelegenheid naar de Lichtprocessie. Maar voor de rolstoelers waren er niet voldoende duwers en voor ons is er tijdens de bedevaart maar 1x gelegenheid om te gaan en dat was gisteravond. Als ik wilde dan kon ik wel gaan maar dan moest ik zelf voor een duwer zorgen. Daar baalde ik wel van en was er ook verdrietig door L
Rond 14.30u ben ik naar beneden gegaan maar daar was helemaal niemand te zien van onze groep. Toen ben ik maar in mijn eentje buiten gaan zitten, het zonnetje was weer gaan schijnen. Maar ondanks het zonnetje voelde ik mij verdrietig omdat ik door de rolstoel zo afhankelijk ben. Zit ik zo dicht bij het Heiligdom en de winkels in een hotel en dan kan ik er nog niet zelfstandig komen, dat was erg frustrerend.
Na een poosje kwam Zuster Miriam aanlopen, zij was met haar rollator een eindje verderop naar de winkel geweest om wat boodschappen te halen. We hebben samen een praatje gemaakt en even later zag ik ook Rianne en Marieke aan komen lopen. Zij hadden een leuk bericht voor mij want ze hadden onderweg ook gekeken of zij de kaarsen die ik nodig had, ergens zagen. Ze hadden die gezien en er een foto van gemaakt en in een winkel dichtbij hadden ze die. Ze zijn daar met mij naartoe geweest en ik heb er de kaarsen gekocht en tot mijn verrassing zag ik daar ook de goede kruisjes liggen die ik voor een vriendin mee moest nemen. Dus ik was heel blij dat zij mij even hadden mee genomen en mijn verdriet zakte daardoor ook weer weg.
Daarna zijn we weer naar het hotel terug gegaan, mijn aankopen naar de kamer gebracht en weer naar beneden gegaan. Daar was het nog niet druk maar er zaten wel een paar mensen van onze groep waar ik bij ben gaan zitten en even mee heb gekletst. Om 16.00u zijn we met de groep richting Pius X gewandeld voor de sacramentsprocessie. Helaas begon het weer te regenen en werd de processie binnen gehouden i.p.v. buiten. Jammer want als ze buiten starten is het mooier en dan duurt het ook langer. In de kerk zag ik Janny weer en een vrijwilliger die ik van vorig jaar kende kwam eventjes bij mij kletsen. Dus het was gezellig in de kerk voor de viering begon.
Toen de priesters binnen kwamen zag ik dat onze hotelleider die tevens diaken is, het evangelieboek droeg, later heeft hij het evangelie ook voor gelezen. Toen de sacramentsprocessie afgelopen was kwam Gabriël om mij te duwen en hij vroeg of ik het fijn vond om nog even langs de grot te lopen want we hadden nog een uur de tijd voor we aan tafel moesten, nou dat wilde ik natuurlijk wel. We hebben eerst mijn fles gevuld met water, daarna kaarsen gekocht. Het was nogal druk bij de grot i.v.m. het rozenkransgebed en daarom besloten wij om eerst in alle rust onze kaarsen op te steken. Daarna zijn we naar de grot gelopen en het was heel mooi want toen we over het plein naar de grot liepen werd het Salve Regina gezongen en op het moment dat wij door de grot liepen zongen ze Ave Maria het refrein van te Lourdes op de bergen. Ik vond dat zo bijzonder, alsof het zo moest zijn dat precies op die momenten dat wij op die plaatsen liepen, die liederen werden gezongen. Nadat we door de grot gelopen waren zijn we richting rozenkransplein gelopen en op het grasveld achter het beeld van de gekroonde Maria, staan bomen die vol hangen met rozenkransen. Dit i.v.m. het thema van dit jaar “Met Bernadette de rozenkrans bidden”. Ik wilde daar graag foto’s van maken, dus dat hebben we gedaan. Gabriël heeft ook foto’s gemaakt waar ik zelf op sta, dat was een leuk idee van hem.
Om 18.45u zijn we weer richting hotel gelopen voor het avondeten.Van Albert en Tonny hoorde we dat hun terugreis geregeld is en zij morgenochtend vroeg al naar huis vliegen om bij de zieke broer van Albert te kunnen zijn. Verdriet en geluk liggen dicht bij elkaar want vanavond werd er ook gezongen voor het echtpaar Schleck die vandaag 60 jaar getrouwd zijn. Ze kregen van de baas van het hotel felicitaties en een fles wijn. Na de maaltijd heb ik afscheid genomen van Albert en Tonny en natuurlijk een goede reis en heel veel sterkte gewenst.
Ik kon vanavond dus niet mee doen met de lichtprocessie maar Rianne en Marieke boden mij aan om samen naar de processie te gaan kijken van bovenaf. Marieke heeft mij geduwd en Rianne is zelf achter een rolstoel naar boven gelopen. Ik voelde mij niet zo prettig. Ik vond het wel leuk dat ik mee mocht maar Marieke had al heupklachten voor we naar Lourdes vertrokken en ze was ook ziek geworden in Lourdes, grieperig en dan toch nog mij duwen en naar boven sjouwen een heel steil stuk op. Ze deden dit graag voor mij en dat geloofde ik ook wel. Ik heb zelf toen ik nog kon lopen, ook vaak genoeg rolstoelen geduwd en dan ben je blij dat je iemand kan helpen. Maar het is heel anders als je zelf in die stoel zit en weet hoe zwaar het duw en klimwerk is. Gelukkig kreeg Marieke spontaan hulp van een Duitse vrouw die mee kwam duwen. Eenmaal boven gekomen moesten we nog een steile helling af om op het plateau te komen waar wij konden gaan staan om naar de lichtprocessie te kijken. Dat moest Marieke alleen doen en het asfalt was nog nat van de regen, dus dat viel niet mee. Chapeau voor Marieke want het is gelukt om beide heelhuids beneden aan te komen.
Helaas konden we niet vooraan staan omdat het daar al vol stond met mensen. Je moet er al heel vroeg zijn om vooraan te kunnen staan. We hadden wel een ander plekje waar geen mensen voor onze neus konden staan en wij toch het achterste gedeelte (Esplanade) van de processie konden zien. Het was droog geworden en niet koud, dat troffen we. Het was een drukke en hele lange lichtprocessie, zo’n lange heb ik nog niet eerder gezien. We zagen nu ook van dichtbij dat het verlichte Mariabeeld via de boog naar boven werd gedragen en midden op het plateau werd neer gezet. Meteen stroomde er een hoop mensen op af. Toen hadden we nog de pech dat een (beetje asociale) man met een grote filmcamera voor onze neus ging staan op een plaats waar hij eigenlijk niet mocht staan, dat stukje was afgesloten maar hij was gewoon over het hek geklommen en ging dus vlak voor onze neus staan. Op dat moment zag Marieke ook dat de lichtbak van de NLZ aan kwam lopen met daarachter de groep van het acceuill. Die hadden gisteren niet mee gedaan vanwege het onbestendige weer. Doordat de man met de camera er stond, konden wij het niet goed zien en kon Marieke ook geen mooie foto er van maken. Op het moment dat het Mariabeeld via de andere boog weer naar beneden werd gedragen zijn wij weggegaan zodat wij de grote drukte aan het eind van de processie voor bleven. Toen we op de weg naar beneden liepen zagen dat het hele rozenkransplein vol stond en ook nog achter de gekroonde Maria stonden veel mensen. We kwamen rond 22.15u terug in het hotel en hebben samen nog iets gedronken en rond 22.45u ben ik naar boven gegaan om te gaan slapen.

Vrijdag 14 September 2012

Vandaag mocht ik uitslapen en ik had met Leny afgesproken dat zij mij om 08.00u zou komen wekken. Maar ik werd om 07.15u zelf al wakker en ben toen maar eruit gegaan en gedoucht. Toen Leny om 08.00u kwam, zat ik dus al klaar en hoefde zij alleen nog maar mijn steunkousen aan te doen en ik kon meteen mee naar beneden naar het restaurant. Er was vanochtend om 09.30u een viering in de Maximilaan Kolbe kapel. Dit is een kleine kapel in het oude acceuill en er konden niet veel mensen/rolstoelers mee. Mijn programma zou om 10.30u beginnen met de kruisweg. Maar toen ik klaar was met eten, stonden de mensen die naar de viering gingen nog beneden en bedacht ik dat ik net zo goed mee kon gaan want ik had verder toch niets te doen. Gevraagd of het kon/mocht en ik mocht mee. Er bleek toch voldoende ruimte in de kapel te zijn, het was ook niet zo druk. De viering werd voor gegaan door Bisschop Liesen van Breda, hij was vannacht aangekomen in Lourdes. Hij deed dit samen met Mark Kemseke, de Nederlands sprekende pater in Lourdes. Het was een mooie, intieme viering. De akoestiek in de kapel was goed en daardoor voor mij ook goed te volgen. Tijdens de viering kreeg er iemand een onderscheiding voor haar vele en lange werkzaamheden en inzet in/voor Lourdes.
Marieke vertelde later dat de echtgenoot de oud-directeur van CZ was en dat hij ervoor heeft gezorgd dat zieke mensen via CZ op bedevaart kunnen naar Lourdes. Na de viering die rond 10.30u afgelopen was, zijn we samen met de groep en Bisschop Liesen de kruisweg gaan doen. Marieke wilde liever de grote kruisweg op de berg doen, deze zou gedaan worden door Diaken Jan Joosten.
Terwijl wij naar de kruisweg liepen heb ik eventjes gelegenheid gehad om met de Bisschop te praten. Hij was voor de 2e keer in Lourdes maar de 1e keer was dik 30 jaar geleden, dus heel veel veranderd. En nu was hij dus voor de 1e keer in de functie van Bisschop mee met een bedevaart, een hele nieuwe ervaring voor hem. Ik dacht dat wij de nieuwe kruisweg voor de zieken zouden gaan doen maar ze liepen richting oude kruisweg voor de zieken. Die spreekt mij niet zo aan, het zijn gemetselde muurtjes met een klein tegeltje erin. De nieuwe kruisweg met marmeren beelden spreekt veel meer en die beelden een statie heel goed uit, je kan je daar veel beter inleven. Dus ik vroeg aan de hotelleider of we die niet beter konden gaan doen, tot mijn verbazing besloot hij inderdaad om daarheen te gaan. We liepen wel met een omweg er naartoe waardoor we ook een stuk over slecht pad en grind moesten, dat was niet zo handig.
Mijn idee werd niet door iedereen even fijn gevonden want het was heel mooi weer en de zon scheen volop. Dat hield in dat wij in de volle zon voor de staties stonden, er staan nog weinig bomen bij deze kruisweg. Sommige mensen kregen hierdoor last van de hitte.
Ik had er zelf geen last van en vond het een mooie kruisweg en Bisschop Liesen deed het ook heel mooi en goed. Aan het begin van de kruisweg had iedereen een houten kruisje gekregen en bij de laatste statie vroeg de Bisschop of het een goed idee was om deze te zegenen. Dat vond iedereen een goed plan en dus heeft hij de zegen uitgesproken over onze kruisjes. Na afloop vroeg ik de Bisschop of hij iets op mijn kruisje wilde schrijven. Dat wilde hij wel doen en hij vroeg wat ik er op wilde. Ik heb gezegd dat hij dat uit eigen inspiratie mocht doen. Hij had er op gezet Lourdes en de datum. Ik heb het kruisje nog een keer gegeven met de vraag of hij er ook zijn naam op wilde zetten. Dat wilde hij in 1e instantie niet doen want het was het kruis van Christus en niet van hem. Ik heb gezegd dat het met zijn naam er op een nog bijzonderder kruis zou zijn en toen deed hij het toch.
De kruisweg was uitgelopen en daardoor kwamen we pas om 12.40u bij het hotel aan voor de maaltijd. Na het eten vertelde de hotelleider dat de handoplegging die vanmiddag op het programma stond niet doorging, de Bisschop wilde deze niet doen, had hem afgekeurd maar waarom?? Nu kregen we i.p.v. de handoplegging een boeteviering. Veel pelgrims waren teleurgesteld dat de handoplegging niet door ging, ik ook. De handoplegging is toch een van de belangrijkste vieringen in Lourdes en hoort er gewoon bij. Dus heel erg jammer en voor ons onbegrijpelijk dat de Bisschop deze niet wilde doen. Om 13.30u zouden we vertrekken naar de Bernadettekerk. Ik moest nog even naar boven naar de toilet. Toen ik weer beneden kwam, was de groep al zonder mij op weg. Ik had geluk dat een brancardier even terug kwam en hij zag mij, waarna er iemand gevraagd werd om mij te duwen. Marieke zei later dat zij ook al gezegd had dat ik nog ontbrak en ze moesten wachten.
De boeteviering was op zich wel mooi, al kon ik weinig verstaan, zeg maar niets. Maar ik ken het verloop van een mis uit mijn hoofd en weet wanneer wat komt en wat er op bepaalde momenten gebeden wordt, dus aan de gebeden doe ik dan wel mee. Bisschop Liesen is een hele goede preker. Wat hij te vertellen had, zou ik niet weten maar het was een hele lange preek en mijn ogen vielen regelmatig dicht.
Na de viering zijn we met de hele bedevaartgroep koffie gaan drinken bij het acceuill. Daar weer bekenden gezien dus even gezellig kunnen kletsen. Na afloop zijn we met onze groep naar het dakterras gegaan waar je een prachtig uitzicht over het Heiligdom, Lourdes en omgeving hebt. Mooi weer, dus het was genieten. Iets na 17.00u zijn we terug naar het hotel gegaan en ben ik eerst even naar mijn kamer geweest en daarna weer naar beneden waar het heel rustig was. Ik ben buiten in het zonnetje gaan zitten, zat daar alleen. Maar ja, iets anders kon ik ook niet ondernemen. Rond 18.30u kwam er wat leven in de brouwerij en kwamen er geregeld mensen richting hotel terug gelopen, die waren allemaal zelf nog even er op uit geweest. Leny kwam even bij mij zitten kletsen en ik heb het er met haar over gehad dat ik het moeilijk vind de confrontatie van het afhankelijk zijn van anderen en niet zelf op stap te kunnen terwijl we overal toch zo dichtbij te zitten. Het deed wel goed om hier met haar even over te kunnen praten.
Daarna om 19.00u weer richting het restaurant. Bij de lift is het dan altijd topdrukte want iedereen wil met de lift naar het restaurant dat op de 1e verdieping ligt. Er kan maar 1 rolstoel in de lift, dus ik moest vaak wachten. En dat terwijl er toch 3 liften waren.
Na het eten ben ik even naar de kamer gegaan en daarna naar beneden want er stond niets op mijn programma vanavond. Ik heb bij Rianne en Marieke gezeten en Jalune kwam ook nog even langs om goedendag te zeggen en afscheid te nemen. Zij was twee jaar geleden bij de 35+ groep als maatschappelijk stagiaire en nu in Lourdes als vrijwilligster, zij heeft het Lourdesvirus dus ook te pakken. We wisten van elkaar dat wij samen in Lourdes waren maar hadden elkaar nog niet gezien en nu was het voor Jalune de laatste avond dus kwam zij even naar ons hotel. Ik kreeg van haar een speldje van een lieveheerbeestje, lief en leuk van haar. Om 22.15u ben ik naar boven gegaan en gaan slapen.

Zaterdag 15 September 2012

Vandaag is het onze laatste volle dag in Lourdes, het vliegt voorbij. Leny kwam mij om 07.30u wekken en een half uurtje later helpen met de kousen, daarna naar het restaurant voor het ontbijt. Om 08.30u verzamelen om gezamenlijk naar de Bernadettekerk te wandelen waar om 09.00u een viering was. Bisschop Liesen was voorganger en Embregt mocht de viering openen. Ik kon natuurlijk weer weinig volgen van wat er gezegd en gezongen werd. De Bisschop had ook deze viering weer een lange preek. Tijdens de communie werd er door enkele koorlieden een lied gezongen. Het zal best mooi geklonken hebben maar ik had geen idee wat er gezongen werd. Na de viering heb ik dat aan Rianne gevraagd en het was inderdaad heel mooi en een kippenvelmoment, vertelde Rianne. Ze zongen “Panis Angelicus”. Na de viering zijn we met de groep door de grot gelopen om afscheid te nemen van Maria.
We hebben nog een poosje voor de grot gezeten en Rianne, Marieke en ik zijn samen op de foto gegaan met Maria op de achtergrond. Hierna zijn we naar de Rozenkransbasiliek gegaan, veel mensen uit de groep waren daar nog nooit binnen geweest en het is een prachtige kerk met in mozaïek de geheimen van de rozenkrans. Er is dit jaar een nieuw altaar geplaatst in de basiliek, dat had ik nog niet gezien. Ik vind het zelf geen mooi altaar. Toen we buiten kwamen bij de basiliek, bleek het plein en esplanade vol met mensen te staan en er stonden een aantal mensen op grote stelten voor het bordes. Het leken herders op stelten. Op het moment dat wij buiten kwamen werden er een heleboel groene, gele en witte ballonnen opgelaten. Het bleek de afsluiting te zijn van de bedevaartweek van LCE-Lourdes Cancer Esperance. We hebben even staan kijken en toen zijn we met een deel van de groep naar het terras van Rivierasol gegaan. Het liep toen al tegen 11.30u dus veel tijd hadden we niet. Maar genoeg tijd om nog een lekkere kop chocolademelk te drinken.Daarna naar het hotel voor de middagmaaltijd.
Meteen na het eten moesten we al naar buiten waar de bus voor de excursie naar de Gavarnie al stond te wachten. Ik was de eerste die de bus in ging en had een mooi plekje op de eerste bank. Ik kon dus volop genieten van de schoonheid van de bergen. Dat blijft prachtig en indrukwekkend om te zien die hoge en soms grillige bergen. Het was erg druk in Gavarnie maar het was ook prachtig weer en veel toeristen waren blijkbaar op het idee gekomen om hierheen te gaan. Embregt heeft mij geduwd en we zijn een eindje gewandeld naar het laatste terrasje en daar heb ik samen met Embregt en Frater Sebastianus op een terrasje gezeten. Genoten van een lekkere ijscoupe. De batterij van mijn camera was helaas leeg (was even balen) maar ik had mijn gsm nog waar ik een paar foto’s mee kon maken (wel wat minder van kwaliteit) en Henk, de begeleider van de frater had een prachtige camera en is een eind de bergen in gewandeld en daar mooie foto’s gemaakt. Prachtige foto’s en die mag ik gelukkig gebruiken voor mijn verslag. Het was wel raar om geen sneeuw op de bergwand van Gavarnie te zien. Als je goed keek zag je een heel klein beetje liggen. Alle vorige keren dat ik er was lag er een flink pak ‘eeuwige sneeuw’…….zo eeuwig is de sneeuw dus niet.
De bus zou om 17.00u weer vertrekken en Embregt was vanmiddag de verantwoordelijke man voor de bus, daarom zijn we om 16.30u terug gewandeld zodat wij zelf tijdig bij de bus waren. De terugweg was genieten want ik zat weer op de eerste bank, zoals op de heenweg. Ik ben blij dat ik geen buschauffeur daar ben want dan moet je echt over goede stuurmanskunst beschikken en zeker geen hoogtevrees hebben. Ik was wel moe en soms vielen mijn ogen dicht, ook al wilde ik dat niet want ik wilde zoveel mogelijk genieten van de mooie tocht.
Om 18.15u waren terug bij ons hotel, daar even naar de kamer naar de toilet gegaan en de camera aan de oplader gelegd. Om 18.45u moesten we beneden verzamelen want Henk zou een nieuwe ‘droge’ groepsfoto maken voor het hotel. Omdat we op de foto van donderdag allemaal als ‘verzopen katjes’ op staan. Al is die foto best leuk geworden hoor (kunnen jullie zien bij de foto’s bij dit verslag) Er is een groepsfoto gemaakt, eentje waar alleen de vrijwilligers op staan, eentje met de fraters en nog eentje van de groep mensen uit de parochie Dussen.
Daarna naar het restaurant voor onze laatste warme maaltijd in het hotel. Na het eten moesten we snel zijn want om 20.15u hadden we in een zaaltje beneden in de kelder van het hotel de gezamenlijke afsluiting van onze bedevaartweek. Ook onze aankopen zouden daarbij gezegend worden. Dus snel even naar de kamer naar de toilet en spulletjes halen. Lang moeten wachten bij de lift waardoor ik bijna als laatste en te laat binnen kwam, maar ze waren nog niet begonnen.
Het was een mooie afsluiting en tot mijn verrassing was er een ringleiding in de zaal en kon ik daardoor alles goed volgen. We hebben samen “Lourdes op de bergen" gezongen. Leny en Tonny lazen allebei een mooi gedicht voor. We hebben gebeden voor de broer van Albert en Tonny en voor onze eigen intenties, op dat moment kreeg ik het even moeilijk en Rianne merkte dat en pakte mijn hand vast, dat was wel fijn. Ook hebben we gedankt voor de 60e trouwdag van echtpaar Schleck en Dhr. Schleck mocht zijn ervaring van deze week vertellen. Hij bleek een vlotte en humoristische prater te zijn en hij bracht ons een aantal keer aan het lachen waardoor de sfeer ongedwongen werd en mijn dipje verdween daardoor ook weer.
Als afsluiting hebben we elkaars handen vastgepakt en samen gezongen: “geef mij je hand” dat was heel mooi en ontroerend. Aan het eind kregen we nog een kaartje namens het vrijwilligersteam met een mooi gedicht en hun handtekeningen er in. Ik had zelf ook bedankjes gemaakt voor de vrijwilligers en die aan hen gegeven. Rianne en Marieke hadden ook bedankjes en hebben deze ook gegeven. Het was 21.30u toen het was afgelopen en ik ben nog even beneden in de lounche gaan zitten. Daar zaten meerdere mensen van onze groep. Marieke maakte het nog gezelliger door nootjes en tuc op tafel te zetten. Om 22.30u ben ik naar boven gegaan want ik was best moe en vooral was het te druk voor mij, ik kon de gesprekken niet meer volgen en mijn tinnitus (oorsuizen) werd door de drukte en moeheid steeds harder. Daarom maar besloten om mij terug te trekken en naar mijn kamer te gaan, vond het wel jammer maar het was wel beter voor mijn hoofd.

Zondag 16 September 2012

Vandaag gaan we weer naar huis. Leny kwam mij om 07.45u wakker maken. Ik had mijn koffer al bijna gepakt staan alleen de laatste spulletjes moesten er nog in en dat was snel gebeurd. Inmiddels was het 08.40u en Leny was nog steeds niet geweest om mijn kousen aan te doen. Het ontbijt is tot 09.00u en ik besloot om toch maar naar het restaurant te gaan om te ontbijten, voordat alles op zou zijn. De steunkousen had ik mee genomen voor het geval ik Leny tegen kwam. Ik kwam in het restaurant aanrijden en daar zat Leny lekker te ontbijten en zij schrok toen ze mij zag, want ze was mij vergeten in alle drukte. Geen probleem, dat kan gebeuren en ik had mijn kousen bij, die heeft ze meteen aan gedaan, dus toen was het weer opgelost. Ik trof het want er waren nog 2 croissantjes in de mand, de laatste en die heb ik lekker opgegeten.
Theo zou mijn koffer van mijn kamer halen en naar beneden brengen. Na het ontbijt ben ik naar beneden gegaan en daar heb ik zitten wachten tot de bus naar het vliegveld kwam. Ik heb met zuster Mirjam en enkele fraters kunnen kletsen, daarbij kom je geen praat te kort. Om 10.35u kwam de bus die ons naar het vliegveld zou brengen. Ik moest met de rolstoel in een aparte rolstoelbus, waar ook al mensen uit een ander hotel in zaten. Op het vliegveld aangekomen meteen in de rij om in te checken. Het was een beetje onhandig want ik had niemand die mij duwde, dus rolde ik zelf steeds een stukje vooruit en daarna trok ik mijn koffer naar mij toe, die reed gelukkig heel soepel over de tegelvloer.
Na het inchecken naar de douane en ook hier hoefde ik vanwege de rolstoel niet door de poortjes en hoefde ik dus ook niets uit te leggen over mijn CI, die niet door de poortjes mag. Op de Franse slag met de hand gefouilleerd. Daarna ben ik net voorbij de douane blijven zitten om te zien wanneer onze groep en Rianne en Marieke door de douane kwamen, zodat ik foto’s kon maken. Het was wel grappig om het schouwspel bij de douane aan te zien want bij bijna iedereen ging het alarm af en moesten ze dingen of kleding en zelfs schoenen uit doen, dan opnieuw door het poortje en zelfs dan nog ging het alarm af en werd iedereen met de hand gefouilleerd. Er was dan niets aan de hand, dus waarom die poortjes dan steeds afgingen, geen idee.
Toen iedereen door de douane was, eerst nog even naar de toilet geweest, zodat ik tijdens de vlucht niet hoefde. Even later kwam iemand van de verpleging zeggen dat ik naar de vertrekhal moest om aan te sluiten in de rij met mensen met een eigen rolstoel, want die moesten als eerste het vliegtuig in. Daar ben ik toen zelf naartoe gerold. Achter elke rolstoel liep iemand van de hospitalite, maar voor mij was blijkbaar niemand beschikbaar. Dus ook hier zelf gerold tot aan het vliegtuig.
Ik kreeg weer een mooi plekje naast het raam. Het was 12.30u toen ik in het vliegtuig zat. Na ons kwamen alle andere pelgrims binnen en ik zag de mensen van onze groep voorbij komen. Precies om 13.00u gingen de deuren van het vliegtuig dicht en 10 minuutjes later gingen we naar de startbaan om op te stijgen. Tot aan zo’n beetje Parijs was het vrij helder, daarna werd het veel bewolkter. We vlogen op iets meer dan 10 km hoogte en daar was het maar liefst -53 graden brrrrrrr.
Vanaf Parijs ging het vliegtuig steeds een stukje lager vliegen en boven Lille ging het lampje aan om de gordels vast te doen. Een dik kwartier later waren we al in Eindhoven, precies volgens het schema om 14.45u geland, netjes dus. De mensen die zelfstandig het vliegtuig uit konden, mochten er al uit. Ik moest blijven zitten en was als een van de laatste uit het vliegtuig. Dit kwam doordat ik een eigen rolstoel heb en die moest eerst nog uit het bagageruim gehaald worden.
Het was 15.45u toen ik uit het vliegtuig kwam. Daarna heeft Leny mij naar de aankomsthal gebracht. Vanwege verbouwingen op het vliegveld liep dat al anders dan normaal en het was een grote chaos want er waren maar liefst 4 vliegtuigen achter elkaar geland. Nog voor ik bij de aankomsthal was, kwamen Rianne en Marieke aanlopen en zij hadden mijn koffer al bij zich. Ik had verwacht dat zij al lang op mij stonden te wachten maar dat was niet zo. Door de chaos hadden ze heel lang bij de bagageband op de koffers moeten wachten, die hadden ze nog maar net te pakken toen ik aan kwam rijden. Ik ben met hen mee naar de hal gegaan.
Toen we bij de douane kwamen stond daar een lange rij met douaniers, leek wel een welkomstcomité. Rianne heeft in een beetje rustig hoekje voor mij de Valys gebeld. Het was toen 16.00u en je moet dan altijd minimaal 1 uur wachten, dus de Valys zou rond 17.00u komen. We zijn naar boven naar het restaurant gegaan en daar een broodje gegeten en iets gedronken. Rond 16.45u werd ik onrustig en wilde naar beneden voor het geval de taxi kwam. Ze hadden Rianne wel verteld dat de taxi zou bellen als hij er aan kwam, maar dat gebeurd heel vaak niet. Dus naar beneden en eerst binnen staan wachten. We gingen ons afvragen waar de taxi zou stoppen en of de chauffeur wel binnen zou komen? Voor de zekerheid zijn we naar buiten gegaan en daar een tijd staan wachten, maar er kwam geen taxi. Toen zijn we richting parkeerterrein gelopen omdat we de meeste taxi’s daarheen zagen rijden. Daar zaten ook andere mensen al heel lang op een taxi te wachten. Marieke besloot om een eindje verderop waar taxi’s geparkeerd stonden, te gaan vragen of iemand op mij stond te wachten.
Even later kwam er een taxibus aanrijden en die bleek voor mij te komen. Maar we moesten langer wachten want de chauffeur moest ook mensen uit Tilburg mee nemen, maar die mensen moest hij eerst gaan zoeken. Dat duurde een poosje maar uiteindelijk kwam hij met de mensen terug. Een ouder echtpaar die ook terug kwamen uit Lourdes. Zij hadden de taxi al voor de reis besteld en de rit om 15.45u gezet, maar door het lange wachten op de bagage, waren ze na die tijd pas in de hal gekomen en toen bleek hun taxi weg gereden te zijn. Ze hebben toen opnieuw moeten bellen en weer een uur moeten wachten. Dat was ook de reden waarom ik de taxi niet voor vertrek had vastgelegd. Je weet immers nooit of het vliegtuig vertraging heeft of er andere dingen gebeuren waardoor je later dan gepland terug bent. Uiteindelijk was ik rond 19.00u thuis. Wel grappig want ik was sneller van Lourdes in Eindhoven, dan dat ik vanuit Eindhoven in Etten-Leur was J

TOT SLOT EEN BEDANKJE

Zoals bij elk verslag, ook nu een kort dankwoordje aan het vrijwilligersteam van Hotel Padoue.
En vooral aan Rianne en Marieke want mede dankzij jullie, heb ik een mooi, leuke Lourdesweek gehad. Het was bijzonder om zo met z'n drietjes een week lang samen op getrokken te hebben. We hadden elkaar vorig jaar voor het eerst live ontmoet, en toen was het al meteen zo vertrouwd. Nu ook weer, volgens mij dacht iedereen dat wij elkaar al vele jaren kennen en samen naar Lourdes gaan J

Nu mag ik even bij komen en nagenieten van deze Lourdesweek, en dan ga ik 13 oktober a.s. alweer op reis naar Lourdes, bofkont dat ik ben!! Maar dan met mijn vertrouwde 35+ groep en met de bus. Bovendien gaat mijn schrijftolk met mij mee. Dat gaat vast een hele nieuwe ervaring en een heel andere reis worden. Dus binnenkort volgt er weer een reisverslag J

REISVERSLAGEN EN FOTOALBUMS
MAAK HIER UW KEUZE:
Reisverslag 35+ reis 2000
NLZ-reis met Jan 2001
Reisverslag 35+ reis 2001
Reisverslag 35+ reis 2002
Reisverslag 35+ reis 2004
Reisverslag 35+ reis 2005
Reisverslag 35+ reis 2006
Reisverslag 35+ reis 2007
Reisverslag 35+ reis 2008
Reisverslag 35+ reis 2009
Reisverslag 35+ reis 2010
Reisverslag NLZ reis Mei 2011
Reisverslag Busreis/35+ reis 2011
Reisverslag NLZ reis September 2012
Reisverslag Busreis/35+ reis 2012
Reisverslag Juli 2014
Reisverslag 35+ reis 2014
Links
Conny's Hoekje

Inhoud Conny's Hoekje: