Lourdes - Verslagen en foto's van mijn reizen naar Lourdes

Fotoalbum Lourdesreis van 13 t/m 21 Oktober 2012

Als je op de startknop drukt dan gaat de fotoshow automatisch. De foto's wisselen om de 10 seconden. Je kunt door met de muis op de knop met >> of << te klikken ook handmatig door het fotoalbum bladeren.
Mocht je een foto op groter formaat willen hebben, stuur mij dan een mailtje.

zaterdag 13 Oktober 2012

Vandaag vertrek ik voor de tweede keer in korte tijd, naar Lourdes en dat voor de 21e keer. Dit keer ga ik – net als vorig jaar – met de bus via Amiens en Lisieux naar Lourdes. Op de terugweg reizen we via Nevers waar we overnachten in het klooster van St. Gildard waar St. Bernadette heeft gewoond.
Om 07.40u begon mijn reis, toen kwam de taxi voorrijden die mij naar de opstapplaats van de bussen zou brengen, de parkeerplaats van hotel “de gouden leeuw” in Zevenbergschen Hoek. Voor mij niet zo ver van huis, we waren dan ook al om 08.00u bij de opstapplaats. De eerste Lance-bus stond er al en ik zag vanuit de taxi al enkele bekenden gezichten op de parkeerplaats staan. Emma-Marie, Bernadette en Eric waren er ook al.
Even later kwam onze bus de parkeerplaats op rijden en zagen we José, Ad en mijn schrijftolk Gea. We zijn snel naar binnen gegaan want buiten was het fris en Eric had al een hele tijd buiten gestaan, hij had het flink koud. Binnen een kop thee gedronken en daar zagen we nog meer mensen binnen komen druppelen. Het was meteen gezellig met begroeten en kletsen. Rond 08.40u zijn we richting de bus gegaan en we zijn netjes op tijd vertrokken.
Eric en Bernadette zaten samen in een bank voor mij, zodat Gea en ik naast elkaar konden zitten i.v.m. het schrijftolken. Dat was toch wat lastig werken voor Gea, te weinig ruimte. Omdat er volop plaats in de bus was, is Gea op een andere bank gaan zitten, zodat zij meer ruimte had. Gea begon meteen met tolken en het was wel grappig want op deze manier kon ik volgen wat Eric en Bernadette zeiden. Zelf kon ik dat niet verstaan maar via het tolken wel en zodoende kon ik op hen reageren. Dat was voor hen even raar dat ik hen kon verstaan. Tot zij er achter kwamen dat ik via Gea het gesprek kon volgen. Dat was onze eerste kennismaking met het schrijftolken en er werden al grappen gemaakt dat ze afgeluisterd werden en zouden gaan fluisteren om dit te voorkomen.
Nadat we een eindje op weg waren hebben onze busleiders Hans en Henk zich aan ons voorgesteld en ook pastor Riekje. Haar kende wij van vorig jaar want toen was Riekje ook onze buspastor.
Iets na 11 uur passeerde wij de grens met Frankrijk en een uurtje later was onze 1e tussenstop. Helaas regende het pijpenstelen, het was koud en nat toen we naar het restaurant liepen voor een sanitaire stop. We hebben onderweg heel veel regen gehad, gelukkig zaten we in de bus droog.
Na de tussenstop hebben we onze lunchpakketten aangebroken om een hapje te eten. Iets na 13.30u kwamen we in Amiens aan waar wij tot 15.00u de tijd hadden om de Kathedraal te bezichtigen.
Hans heeft ons het een en ander verteld over de geschiedenis van de kathedraal en over de beelden en andere talrijke versieringen. Vorig jaar hadden we deze Kathedraal ook bezocht maar toen hadden we maar een half uurtje om rond te kijken. Nu anderhalf uur en dat was veel fijner, nu hebben we in alle rust rond kunnen kijken.
Toen we tegen 15.00u richting de bus liepen begonnen er weer wat druppels te vallen en we waren goed en wel op weg, of het begon weer flink door te regenen. De weergoden waren ons goed gezind, dat het precies in de tijd dat wij de kerk konden bezichtigen, droog was.
Onderweg hebben we in de bus gebeden en gezongen. Het liep tegen 18.00u toen we in Lisieux aan kwamen. Nadat de kamersleutels verdeeld waren, zijn we onze spullen m.b.v. José en Ad naar de kamer gaan brengen, we logeren weer in het klooster; Ermitage Sainte Thérèse . Om 19.00u werden we beneden verwacht voor het diner. Tijdens het diner werd er door de bediening/zusters een lied voor ons gezongen om ons welkom te heten. Gea heeft voor mij getolkt tijdens het eten en zo kon ik de gesprekken aan tafel volgen, iets wat mij anders nooit lukt. Ik heb vandaag echt al veel plezier van Gea gehad.
Gea werd ook opgemerkt door andere mensen en sommige kwamen aan haar vragen wat zij precies aan het doen was. Dat heeft Gea heel wat keren uit moeten leggen deze week. Maar ook wel goed, want zo krijgt het schrijftolken ook bekendheid in het Lourdesgebeuren.
Na het diner zijn we met een groepje met Bernadette, Eric, Gea, José, Ad en Riekje in Lisieux een terrasje gaan zoeken en hebben we wat gedronken. Ik had Gea vrij gegeven met het tolkwerk. Achteraf jammer want Hans en Henk schoven later ook bij ons aan en er werden nog hele gesprekken gevoerd waar ik best nieuwsgierig naar was, maar niet kon volgen. Normaal zou ik dat gelaten over mij heen laten komen, maar ik merkte dat ik het tolken deze dag al als prettig heb ervaren en het miste. Rond 22.30u waren we terug in het klooster en zijn we gaan slapen.

Zondag 14 Oktober 2012

Eric wekte mij om 06.45u pffff vroeg hoor. Het was toen mijn beurt om te douchen en mij klaar te maken. José kwam rond 07.30u helpen om mijn steunkousen aan te doen en daarna zijn we naar de eetzaal gegaan voor het ontbijt. Geen croissantjes hier maar een sober ontbijt met een sneetje stokbrood of beschuitje.
Om 08.45u zijn we met de bus naar de Basiliek gereden, daar kregen we eerst de gelegenheid om de Basiliek te bezichtigen en natuurlijk foto’s te maken. Ook hier hadden we meer tijd dan vorig jaar, waardoor ik nu meer van de Basiliek hebben kunnen zien. Een prachtige en vooral kleurrijke kerk.
Om 10.00u hadden we in de Crypte een gebedsviering, voorgegaan door Riekje, Stephan en Jurriaan. Een mooie viering waarin ik dankzij het tolkwerk van Gea, alles heb mee gekregen. Tijdens deze viering zagen de overige pelgrims Gea voor het eerst aan het werk in de kerk en dat gaf natuurlijk reacties. Zo was er iemand die dacht dat ik blind was en Gea voor mij in braille aan het typen was. Of iemand die dacht dat ik een buitenlander was en Gea in mijn taal tolkte. Hoe ingewikkeld mensen dan kunnen denken hahaha.
Ik denk dat het ook wel vreemd is voor mensen die mij al vaker in Lourdes hebben gezien, om nu eens iemand naast mij te zien die aan het tolken is. Terwijl ik wel kan horen en praten. Een tolk wordt eerder in verband gebracht met iemand die doof is (ben ik ook zonder CI) of buitenlanders die de taal niet spreken. Gea en ik vonden het wel leuk om uit te leggen en het is ook leuker als mensen er naar vragen, en interesse tonen.
Na de viering konden we heel even in de Crypte rondkijken en om 11.00u moesten we weer bij de bus zijn. Die bracht ons terug naar het klooster. Daar aangekomen zijn we de kloosterkapel gaan bezoeken waar de schrijn met relikwieen van St.Thérèse staat. Van daaruit zijn we naar het naastgelegen museum gegaan en daar wat rond gesnuffeld.
En zo werd het al snel 12.00u , etenstijd. Er werd weer gezongen door de bediening maar nu omdat er bij een Franse groep gasten iemand jarig was. Wij hebben daarna in het Nederlands ‘lang zal ze leven’ voor de jarige mevrouw gezongen en daarna zong de bediening ook nog ‘Happy Birthday’. Dat was dus een gezellige maaltijd.
Na het eten zouden wij vertrekken richting onze 2e overnachtingplaats Niort. We zijn om 14.15u vertrokken in Lisieux. Tijdens de busreis is er weer gebeden en gezongen. Bernadette was gevraagd om na het Rozenkransgebed een liedje op haar dwarsfluit te spelen, dat deed zij heel mooi. Van Riekje kregen we papieren hartjes, waar we onze intenties op konden schrijven. Deze zouden later in de week bij de grot in Lourdes neer gelegd worden. Na het bidden en zingen werd er een dvd over Lourdes getoond.
Onderweg hadden we via sms contact met de treinpelgrims, die vanochtend ook in alle vroegte uit Nederland waren vertrokken richting Tourcoing in Frankrijk. Van daaruit gingen zijn met de TGV naar Lourdes. Dat was leuk om zo via sms, samen op reis te zijn.
We waren bijna in Niort en toen werd het even spannend of we ons hotel wel zouden halen, of in de bus moesten slapen. De tolpoort waar de bus voor stond, weigerde open te gaan. Gelukkig kwam ook dat goed en rond de klok van 20.00u kwamen we aan bij het Mercure hotel in Niort. Daar konden we meteen aanschuiven voor het diner. Eenmaal klaar met het diner was het al 21.45u en hebben José en Ad ons en onze koffers naar de kamer geholpen. Voor we gingen slapen was het bijna 23.00u.

Maandag 15 Oktober 2012

Vond ik het gisteren al vroeg dag, vandaag was het nog veel erger. Om 05.15u wekte Eric mij al *gaap*. José en Ad kwamen rond 05.45u om mij te helpen met mijn steunkousen en onze koffers naar beneden te brengen. Om 06.00u werden we aan het ontbijt verwacht. Het was wel een heel luxe ontbijt, dat compenseerde het vroege opstaan een heel klein beetje. Na het ontbijt eerst nog even naar de toilet en daarna de bus in. We vertrokken om 07.00u. Buiten was het nog donker en iedereen was moe. Dus hebben we rustig aan gedaan.
Later op de ochtend toen iedereen weer wat wakkerder was, heeft Riekje weer met ons gebeden en gezongen. Busleider Hans heeft iets verteld over de streek waar wij doorheen reden. Ook werd er een dvd gedraaid van de musical “De Ontmoeting” van de stichting Aquero. Deze musical is in 2005 opgevoerd in Nederland en in de Bernadettekerk in Lourdes door de Stichting Aquero.
Tegen het middaguur kwamen we steeds dichter in de buurt van Lourdes en begon het flink te kriebelen. Om 13.15u werden wij afgezet bij Hotel L’europe waar de 35+ groep logeert. Hier moesten wij afscheid nemen van de busgroep en ons aansluiten bij onze vrienden van de 35+ Het was een warm welkom en het was fijn om iedereen van de 35+ weer te zien. Er waren ook enkele nieuwe gezichten in de groep, leuk om weer andere mensen te ontmoeten.
Ik vond het deze keer minder moeilijk om afscheid te nemen van de busgroep, dan vorig jaar. Het was ook leuk om de mensen van het hotel weer te zien, ik werd door hen ook warm onthaald. We konden meteen aanschuiven om te eten. We hebben deze reis weer hulp van jongeren die met de maatschappelijke stage mee zijn.
Na het eten konden we even snel naar de kamer om ons te installeren maar een half uur later moesten we al weer beneden zijn. Om 14.50u zijn we met de hele groep richting Heiligdom vertrokken. Op het Heiligdom zijn we met de groep op een rustig plekje gaan staan/zitten en daar een heel kort bezinningsmoment gehouden.
Hierna zijn we richting grot gelopen en ons aangesloten in de rij om met de hele bedevaartgroep (440 pelgrims) door de grot te gaan en Maria te begroeten. Vanuit de grot richting de Bernadettekerk voor de openingsviering. We hadden voor Gea een mooie oplossing want voor haar was ook een rolstoel geregeld zodat zij tijdens de viering naast mij in de rolstoel kon gaan zitten om te tolken voor mij.
Aan het begin van de viering was een mevrouw die voor ons zat even boos omdat Gea zat te computeren. Nadat aan de mevrouw was uitgelegd waarom Gea dit deed, was het goed. Ik moet nu trouwens wel actief mee doen met de viering. Normaal kan ik in een viering teksten die niet in het boekje staan, zoals het voorwoord, de preek etc niet verstaan. Dan zit ik wat te doezelen of rond te kijken. Dat kon nu niet, Gea zat niet voor niets naast mij om alles wat er gezegd werd te tolken, ik moest nu mee lezen i.p.v. doezelen of rondkijken. Niet dat dit erg was hoor, alleen maar fijn om op deze manier de viering te kunnen volgen en er niet voor ‘spek en bonen’ bij te zitten.
Eerlijk gezegd vond ik het voor we op reis gingen, ietwat overdreven om een schrijftolk mee te nemen, want afgelopen 20 reizen heb ik het toch ook zonder gedaan. Ik zag het meer als een ervaring voor zowel Gea, onze groep en voor mezelf. Maar na 2.5 dag op weg te zijn, waarin Gea al aardig wat voor mij getolkt heeft, merk ik heel goed het verschil. Het is voor mij een stuk relaxter en ik krijg zoveel meer mee van gesprekken en vieringen. Het is ook erg wennen. Ik ben zo gewend om mij te concentreren op de spreker, op haar/zijn mondbeeld, als houvast om te kunnen verstaan/begrijpen wat er gezegd wordt. Maar het is ook een beleefdheidsvorm dat je iemand die tegen je spreekt aankijkt. En nu moet ik op het computerscherm kijken als men iets zegt en ik versta het niet. Dat is voor mij ook een hele omschakeling. Maar het is zeker geen overbodige luxe, zoals ik eerst dacht. Het tolken geeft echt heel veel meerwaarde aan mijn reis.
Na de viering werd aan Gea en mij gevraagd of wij een interview wilde doen met de hoofdredacteur van het tijdschrift Lourdes. Dat wilde wij wel maar ik wilde eerst kaarsen aan gaan steken, dat had ik iemand van het thuisfront beloofd om dat vandaag te doen voor hem. Dat was goed en na het kaarsen branden zijn we op een bankje gaan zitten en heeft vooral Gea uit mogen leggen wat het schrijftolken is en wat het inhoudt. En ik mocht vertellen waarom ik nu een schrijftolk bij had en wat voor meerwaarde het voor mij heeft. Hoe ik het afgelopen jaren zonder schrijftolk in Lourdes deed…............tja, gewoon heel veel missen. In december komt ons interview in het tijdschrift te staan, ik ben nu al heel benieuwd.
Na het interview zijn we via de Esplanade, langs de rozenkransbomen gelopen richting hotel gewandeld. Eric heeft nog tussen bomen, die vol met allerlei soorten en maten rozenkransen hangen, gestaan om de verschillende soorten rozenkransen te voelen. In het hotel aangekomen zijn we heel even naar de kamer gegaan. Ik ben even op mijn i-pad bezig geweest, foto's er op gezet en iets op facebook geschreven, zodat ‘mijn fans’ mijn avonturen konden volgen J
Om 19.00u was het weer etenstijd. Na het eten hadden we een voorstelrondje maar omdat de meeste van ons elkaar al kennen, was er nu iets anders bedacht. We mochten uit een mand met stenen, een steen uitzoeken. Daarna werd aan iedereen gevraagd waarom we juist die ene steen hadden uitgezocht. Wat ons aansprak in die steen; de kleur of de vorm of andere reden en of je de steen in relatie kon brengen met je geloof/Lourdes.
Ook nu merkte ik weer hoeveel ik aan Gea had met het tolken. Normaal kon ik deze groepsbijeenkomsten niet volgen, hooguit de mensen die naast mij zaten. En nu kon ik de hele groep volgen en ik was soms verbaasd/verrast over de mooie inspirerende, diepgaande antwoorden die er gegeven werden, en dat alleen n.a.v. een steen. Van sommige mensen had ik dat niet verwacht, gewoonweg doordat ik nooit heb kunnen horen wat zij in de groep inbrachten en nu dus wel. Dat raakte mij best wel.......het ontdekken dat ik al die jaren veel meer gemist heb dan ik zelf gedacht had.
Rond 22.00u was de bijeenkomst afgelopen en zijn Eric en ik naar onze kamer gegaan. Het was een hele lange dag en morgen is het weer vroeg dag, dus hoog tijd om te gaan slapen. Al duurde het wel even voor ik sliep, want er speelde best veel door mijn hoofd.
Als mensen horen dat ik weer naar Lourdes ga en al voor de 21e keer, dan vragen ze vaak of ik het niet beu ben en of er nog wel iets te beleven is in Lourdes. Nou ik kan jullie zeggen dat geen enkele reis hetzelfde is. Elke reis is anders, je ontmoet andere mensen, er gebeuren allerlei dingen. En in de 3 dagen dat ik nu op reis ben is er al best veel gebeurd en heb ik veel nieuwe dingen mogen ervaren. Ik heb het gevoel dat ik Lourdes dankzij het tolken van Gea, veel intenser beleef dan voorheen. Eric en ik grapte vaak dat Lourdes een martelweek is. Het vroege opstaan, druk programma, laat naar bed, verschillende emoties. Maar vanavond voor ik in slaap viel schoot het door mijn hoofd dat het geen martelweek is maar “heel intens leven”. En intens leven is volgens mij ook vermoeiend maar het is ook een rijkdom om dat te kunnen. Het is ook heel bijzonder dat je met een groep mensen......sommige ken je al jaren, anderen ontmoet je voor het eerst.....en dat je dan met z’n allen zo intens met elkaar om kan gaan. Emoties, verhalen, verdriet, vreugde..........zoveel kan delen met elkaar in een week Lourdes.
Wat voor mij vandaag ook heel duidelijk was, is dat ik bij de 35+ groep thuis hoor. De reis in september was ook mooi en het was heel leuk om met mijn vriendinnen Rianne en Marieke samen in Lourdes te zijn, maar het was zo anders. Vandaag voelde het echt als thuis komen, thuis bij mijn vrienden, bij Maria, bij St. Bernadette en in Lourdes. Met die gedachten ben ik uiteindelijk in slaap gevallen.

Dinsdag 16 Oktober 2012

Vandaag was het weer vroeg dag, om 06.00u werd ik gewekt en om 07.00u zaten we al aan ons ontbijt. Vanochtend is de viering aan de grot en al om 08.30u waardoor we om 07.45u al richting Heiligdom moesten vertrekken. Vandaag stonden de geheimen van het Licht op de voorgrond en tijdens de viering werd hier ook bij stil gestaan en ook de preek ging hierover. Bijzonder was dat vandaag 10 jaar geleden, Paus Johannes Paulus II de geheimen van het licht bekend maakteen deze aan de geheimen van de Rozenkrans werden toegevoegd. Het was vandaag dus de 10e verjaardag van deze geheimen.
Na afloop van de viering zijn we naar het Acceuill gegaan waar we koffie/thee kregen. Bisschop Hoogenboom kwam ons ieder persoonlijk begroeten, hij nam daar alle tijd voor en had voor iedereen een woordje. Hij heeft samen met Eric een gedenkteken met daarin de verschijningen van Maria aan Bernadette uitgebeeld, bekeken. Echt een hele lieve, aardige man.
Na de koffie was het tijd voor het maken van de groepsfoto. Ook de Bisschop ging met onze groep op de foto.
Doordat de viering al vroeg was, hadden we nog volop tijd over, na het maken van de foto. We zijn toen met een klein groepje naar de Limburgse winkel gegaan. Eric moest daar wat boodschappen doen en natuurlijk Katy begroeten en niet vergeten haar moeder Mia. Na de boodschappen zijn we neergestreken op het terras van Rivierasol, lekker wat gedronken en gekletst, tot het tijd werd om richting hotel te gaan voor het middageten.
Na het eten zijn we naar de kamer gegaan om wat te rusten, die rust hadden we hard nodig na al het vroege opstaan en korte nachten.
Rond 15.15u zijn we naar beneden gegaan want we gingen op weg naar de kapel van St. Frai voor onze catechese. Tijdens de catechese hebben we stil gestaan bij het jaarthema: "met Bernadette de rozenkrans bidden". Wij kregen de opdracht om uit een mand met kralen, kralen te zoeken die je aanspraken of als symbool stonden voor een periode in je leven of als symbool van je geloof. We noemde deze kralen, 'levensparels', en we hebben er geen rozenkrans maar een armband van gemaakt. Het was een mooi gezicht om iedereen zo ijverig bezig te zien met de kralen, zelfs de mannen. Na de catechese zijn we naar het terras van Rivierasol gegaan, lekker even ontspannen.
Het avondeten was een half uurtje eerder omdat we vanavond de Lichtprocessie op het programma hadden staan. Om 20.15u zijn we met z’n allen naar het Heiligdom vertrokken om mee te doen met de lichtprocessie, die blijft mooi en indrukwekkend, hoe vaak je het ook doet. Gea bleef bij mij en toen wij aankwamen op het plein is Gea voor mijn rolstoel gaan zitten om te tolken. Dit keer zonder computer maar met gebaren en duidelijk mondbeeld. Dat vond ik een stuk moeilijker om te volgen. Gelukkig weet ik de gang van zaken bij de Lichtprocessie wel, ik heb niet het idee of gevoel dat ik daar veel van mis. Ik had ook gezegd dat Gea niet hoefde te tolken maar Gea is dat zo gewend dat zij het op de automatische piloot doet denk ik J Toen we terug in het hotel kwamen hebben we nog iets gedronken en daarna naar boven gegaan. Voor we in bed lagen was het toch weer bijna middernacht.

Aan het eind van de Lichtprocessie wordt het Mariabeeld naar het bordes gebracht.

Woensdag 17 Oktober 2012

Vandaag mochten we eens uitslapen. Eric en ik hadden besloten dat wij niet naar de Internationale mis gingen maar uit wilde slapen en dan iets anders ondernemen. We waren gisteravond bezig geweest dat wij ontbijt op bed wilde. Er werd toen gezegd dat Eric op zijn knieën daarom moest vragen en dan zouden wij het krijgen. Dus Eric ging op zijn knieën en ja hoor........om 08.30u kwam Correttie ons een ontbijt bezorgen.J Dat hebben we met smaak opgegeten en daarna in alle rust gedoucht en aangekleed.
Om 09.45u kwamen wij beneden. Er waren meer mensen die niet naar de internationale mis waren gegaan en met dat groepje zijn we eerst naar de grot gegaan en kaarsen aangestoken.
Daarna zijn we naar de kasteelruïne gegaan. Ik ben hier het museum gaan bekijken. Je kon niet met de rolstoel in het museum omdat je enkele trapjes op moest. Ik ben lopend gegaan, een hele prestatie van mezelf en ik was er ook trots op en blij dat ik het geprobeerd en doorgezet had. Vanaf het kasteel heb je een heel mooi uitzicht over Lourdes, dus flink wat foto’s genomen. Ik was overigens al eerder op het kasteel geweest maar dat is voor het laatst in 2001 geweest, dus al 11 jaar geleden. Het was leuk om daar weer eens rond te kijken.
Gea haalde ook een stunt uit. Ik vroeg haar of zij al in de kapel van het kasteel had gekeken, omdat deze heel mooi is. Zelf ben ik er nu niet geweest maar weet dat van mijn vorige bezoeken. Dus Gea ging nog even kijken voor wij weer richting hotel gingen. In haar haast zag ze het drempeltje niet en kwam daardoor te val. Haar duim was daardoor pijnlijk, dat kan je als schrijftolk niet gebruiken.K
Na het middageten zijn we even gaan rusten op de kamer. Gea kwam nog even langs om haar ‘velowalker’ te laten zien. Zij wilde deze gebruiken om tijdens de kruisweg te tolken. Het toetsenbord dat Gea gebruikt is een speciaal toetsenbord waarmee zij lettergrepen kan typen, dit toetsenbord heet een ‘velobord’ en vandaar de naam ‘velowalker’. Tussen de foto’s kunnen jullie daar een foto van zien.
Om 14.45u moesten we beneden weer paraat zijn om op te stellen voor vertrek richting kruisweg. Het was warm bij de kruisweg, de zon scheen flink. Nadeel was wel dat ik daardoor niet goed op de computer de tekst kon lezen. Ik kwam op het idee om mijn paraplu dan maar als zonnescherm te gebruiken. Bij de eerste staties heb ik met de paraplu op gezeten. Gelukkig hadden we bij de volgende staties meer schaduw en kon ik zonder paraplu de tekst op de computer wel lezen. Zonder paraplu was toch wel handiger.
Toen we terug kwamen lopen van de kruisweg waren we nog net op tijd om aan te sluiten bij de sacramentsprocessie en die wilde ik graag mee lopen, dus dat hebben we gedaan. Gea heeft ook hier weer getolkt, zowel buiten tijdens de processie, dus lopende weg. En ook het gedeelte binnen in de kerk.
Na afloop zijn we terug naar het hotel gegaan, eventjes gerust op de kamer tot het weer tijd voor het avondeten was. Gea maakte zich zorgen want haar duim ging steeds meer pijn doen. Ik opperde dat zij dan moest stoppen met tolken maar daar wilde zij niets van weten.
Na het eten zijn we met z’n allen naar het dakterras van het Acceuill gegaan om vanaf daar naar de lichtprocessie te kijken. Dat had ik nog niet eerder gedaan en ik vond het heel mooi. Je kan er niet de hele processie zien maar wel de start. De processie start vanaf de Bernadettekerk waar de rolstoelers op moeten stellen en de lopers sluiten dan aan vanaf de grotzijde. Het gedeelte op de esplanade en het plein konden we niet zien maar we zagen wel dat het Mariabeeld via de linkerboog naar boven werd gedragen en in het middengedeelte werd neergezet. En tegen het einde zagen wij dat het Mariabeeld via de rechterboog naar beneden werd gedragen. Mooi om het eens vanaf deze kant te zien. Ik heb een paar filmpjes gemaakt omdat fotograferen in het donker moeilijk is, de filmpjes staan hieronder.
Na de processie werden we in het Acceuill uitgenodigd om koffie/thee te drinken. Gea kon daar bij de bedevaartarts terecht en deze had geen goed nieuws voor haar. Hoogstwaarschijnlijk was het ‘schippersbotje’ in haar duim gebroken. De arts had de hand in drukverband verbonden en in een mitella. Dikke pech voor Gea.L
Vanuit het Acceuill zijn we nog even naar de grot geweest en een kaarsje opgestoken en daarna richting hotel. Zo werd het weer dik 23.30u voor we gingen slapen.

...

Start van de Lichtprocessie gefilmd vanaf het dakterras

...

Het Mariabeeld wordt via de rechterboog naar beneden gedragen

Donderdag 18 Oktober 2012

Ook deze ochtend hoefde we niet zo heel erg vroeg op te staan, alhoewel door de korte nacht dit nog vroeg is voor mij hoor.....07.45u werd ik gewekt. Daarna ontbijten.
Deze ochtend gingen we naar Cité Secours en zouden daar in de schaapskooi onze groepsviering hebben. Bijzonder voor ons want de meeste mensen van onze groep kennen Cité Secours en de schaapskooi van de jongerenreizen in de jaren '90. Toen verbleven we altijd op Cité en ik heb mooie herinneringen aan die tijd. Volgens mij was dit voor mij de 1e keer dat ik terug kwam op Cité.
Ik had verwacht dat wij er met een bus naartoe zouden gaan maar nee hoor, we gingen te voet. De hele groep van de maatschappelijke stage, zou met ons mee gaan om de rolstoelen te helpen duwen/trekken. Maar goed dat zij er geen weet van hadden wat hen te wachten stond denk ik. Het is een hele klim die berg op. Ik weet er alles van want tijdens de jongerenreizen heb ik zelf ook rolstoelen omhoog geduwd/getrokken en ook de berg af, dat was nog moeilijker want dan moet je continu remmen. Het was dan ook raar dat ik nu zelf de persoon in de rolstoel was, die geholpen moest worden. En hoewel ik weet dat ik zelf in die tijd met liefde en plezier de rolstoelers naar boven en beneden hielp, ik had te doen met de mensen die nu deze taak moesten uitvoeren. Maar het bracht ook een gevoel van nostalgie boven hoor, leuk om terug te denken aan de mooie tijd die het was op Cité. Toen kon ik nog alles zelf, ik was alleen slechthorend maar verder mankeerde ik toen niets. Wat dat betreft is mijn situatie 100% veranderd.
We hadden wel pech vanochtend. Bij de schaapskooi aangekomen bleek dat deze dubbel geboekt was. Naast ons had ook een groep Duitsers de schaapskooi geboekt en zij wilde niet wijken voor ons. Dus zijn wij uitgeweken naar een andere ruimte voor onze groepsviering. We mochten wel even binnen kijken in de Schaapskooi.
De schaapskooi is trouwens een kopie van de schaapskooi in Bartres, waar Bernadette als schapenhoedster werkzaam is geweest. Vandaar de naam schaapskooi.
Wij kregen zaal Jeremia voor onze viering ter beschikking. Deze zaal/kapel gaf mij geen ‘kerkgevoel’. We hadden er wel een mooie, ingetogen viering met onze groep.
Gea is ook een kanjer en een doorzetster want ondanks de pijn in haar duim, ging ze toch gewoon tolken voor mij. Ze had haar duim in laten tapen en dat ging beter dan met het verband en zo kon zij toch typen. Nou petje af voor haar hoor!!! Ik had het haar echt niet kwalijk genomen als zij gestopt was met tolken. Ik wilde ook niet dat zij het deed, maar zij wilde het zelf wel, echt dapper!
Na de viering zijn we aan de afdaling van de berg begonnen richting hotel. Onze middagmaaltijd was een uurtje verschoven naar 13.00u. Na het eten moesten we bijna meteen vertrekken voor de viering met handoplegging. Deze viering had ik de vorige Lourdesreis gemist, nu ging hij gelukkig gewoon door. Het was een mooie viering
Na de viering kregen we bij het acceuill koffie/thee en konden we ontspannen en kletsen met oude bekenden. Rond 16.30u zijn we met de hele bedevaartgroep in processie naar de rozenkransbomen gelopen om daar de grote groepsrozenkrans, die door diverse groepen, waaronder de kinderen en jongeren, in elkaar geknutseld was, op te hangen. Dat was een mooi moment.
Na deze ceremonie, zijn Eric, Gea, Peter, Jacky en ik op stap gegaan. We zijn eerst bij Photo Durand naar de foto’s gaan maken, die ze deze bedevaart van de VNB vieringen hebben gemaakt. Er hingen mooie tussen en ik heb stiekem met mijn camera foto’s van de foto’s gemaakt, foei!!
Daarna zijn we nog even naar de Limburgse winkel gegaan waar ik voor de busgroep een aardigheidje heb gekocht, om op de terugweg uit te delen. Eric heeft er ook nog wat dingetjes gekocht. Na onze koopjesjacht zijn we naar ons terras Rivierasol gewandeld en daar lekker wat gedronken, er zaten al meer mensen van onze groep.
Tegen etenstijd weer richting hotel. We hadden vanavond Bisschop Hoogenboom als gast bij het eten. Wat mooi was is dat hij bij elke gang van het eten, naar een andere tafel verhuisde om op die manier met zoveel mogelijk mensen te kunnen praten. Leuk en attent toch!! Hij heeft ook bij ons aan tafel gezeten en wij hebben een leuk en goed gesprek met hem gehad.
Na het eten ben ik even naar boven gegaan om mijn schoenen uit te doen, want ik had hele pijnlijke voeten. We bleven vanavond in het hotel voor onze feestavond. We werden in drie groepen verdeeld. Bernadette, Carla en ik mochten om beurten iemand kiezen en zo ontstonden drie groepen en daarmee gingen we een quiz spelen. In de 1e ronde veel vragen die betrekking hadden op Lourdes. Daarna een ronde met praktische vragen en een ronde met zinnen waarin een woord ontbrak en daar moest je een plaatsnaam in kunnen vullen om de zin kloppend te maken. Het was leuk en gezellig en er ontstond een hele strijd tussen de drie groepen. Ik geloof dat de groep van Bernadette gewonnen heeft, mijn groep in elk geval niet. Och het ging ook niet om het winnen maar om de gezelligheid met elkaar. Rond 23.00u zijn Eric en ik naar boven gegaan, toen was ons lampje aardig leeg aan het raken.

Vrijdag 19 Oktober 20121

Om 7.30u werd ik gewekt, daarna rustig douchen en aankleden en ontbijten. Vandaag was het excursiedag en het plan was om naar de markthallen, kerkhof met Nederlands graf en de Oekraïense kerk te gaan. We hadden pech want het regende vandaag, dus dit plan ging niet door. In plaats daarvan zijn we naar het wassenbeeldenmuseum gegaan.
Dat vond ik ook leuk want ook daar was ik al lang niet meer geweest. Dus regenpakken aan en op weg naar het wassenbeeldenmuseum. We mochten daar geen foto’s maken maar zoals jullie tussen de foto’s gezien zullen hebben, heb ik er toch gemaakt. Tja……mijn tolk was niet bij om te tolken en mijn zicht is slecht, dus geen bordjes gezien hahahaha
Ik heb de foto’s zonder flitser gemaakt hoor, dan kan het geen kwaad. Flitslicht is schadelijk voor de wassen beelden. De foto’s zijn zonder flitser toch aardig goed gelukt!
Vanuit het museum zijn we nog even naar het terras van Rivierasol gegaan om iets te drinken en om 13.00u werden we in het Acceuill verwacht. Hier hebben we lekker gesmuld van de lunchpakketten.
Na de lunch zijn Eric, Peter, Josefien, Gea en ik naar de Rozenkransbasiliek gegaan. Ik had Gea aangeraden dat zij deze basiliek gezien moest hebben voor we uit Lourdes zouden vertrekken. Het is zo’n mooie kerk.
Toen we van het acceuill naar de kerk liepen, zagen we dat het water in de Gave sinds vanochtend flink gestegen was. Het stroomde met volle vaart langs de heiligdommen en we zagen dat er flinke takken en zelfs bomen meegesleurd werden met het water. Dat was wel erg indrukwekkend om te zien, dat de natuur en het water zoveel kracht heeft. Raar ook want vanmorgen was er nog weinig aan de hand. Gisteren stond het water zelfs vrij laag, toen zag je het grind op de bodem liggen. Vanuit het wassenbeeldenmuseum heb ik nog foto's gemaakt van de 'waterval' en toen zag je de keien liggen, die waren vanmiddag niet meer te zien hoorde ik.
In de Rozenkransbasiliek hebben we in alle rust rond gekeken, we hadden de tijd. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan,het regende nog steeds dus om buiten te wandelen was niet zoveel aardigheid aan. We waren rond 15.30u in het hotel terug en Eric en ik hebben even op de kamer gerust. Ik heb een filmpje gemaakt vanuit de hotelkamer van het hard stromende en stijgende water in de Gave. Op een foto zie je dat niet zo goed en zodoende kwam ik op het idee om het te filmen, het filmpje staat hieronder.
Om 17.00u werden we beneden verwacht waar Diaken Mari onze aankopen zou komen zegenen. Na de zegening was het tijd om de begeleiding de bedanken voor al hun inzet. Ik heb toen mijn rozenkranskaarten (zie foto) uitgedeeld aan de hele groep. Daar heb ik afgelopen maanden op de dagbesteding flink aan zitten werken.J
We kregen ook te horen dat vanwege het hoge water de slotviering in de Bernadettekerk niet door kon gaan. En we konden/mochten ’s avonds ook niet meer naar de grot om afscheid te nemen. De laatste avond gaan we altijd met de hele groep naar de grot, afscheid nemen, kaarsen branden. Dat was een flinke teleurstelling dat dit niet door kon gaan.
We hadden het idee dat er overdreven werd over het water en wij er best naartoe konden. Maar het gedeelte van het Heiligdom was afgesloten vanwege de veiligheid.
De slotviering ging wel door maar in een andere kerk, in de bovenste Basiliek. Dit gaf wel een logistiek probleem want om bij deze kerk te komen, moet er een flinke klim gemaakt worden. Bovendien is er in deze kerk te weinig plaats voor rolstoelen, dus zoveel mogelijk mensen moesten uit de rolstoel en in de bank gaan zitten. Ik had al tegen Gea gezegd dat ik dat zou doen en dat wij dan naast elkaar in de bank konden gaan zitten i.v.m. het tolken. Maar dat plan ging niet door want er was geregeld dat ik wel in mijn rolstoel mocht blijven zitten.
Het avondeten was een half uur eerder, zodat we op tijd naar de kerk konden vertrekken vanwege de klim. We hadden gelukkig de trektouwen voor de rolstoel nog, die hadden we voor de klim naar Cite Secours gebruikt en die kwamen nu ook goed van pas. Het was een mooie slotviering. Ik vind de basiliek een mooiere kerk dan de Bernadettekerk, dat is meer een praktische kerk waar veel mensen in kunnen. De bovenste basiliek is niet zo groot, maar wel mooi en door het kleinschalige vond ik de viering ook intiemer.
Toen de viering was afgelopen kwam er ineens een mevrouw naar mij toe en tot mijn grote verrassing was dat Alie. Eric en ik zijn in 2002 met Alie en haar man naar Rome geweest en daarna hebben we elkaar nog wel een paar keer gezien maar de laatste keer was volgens mij in 2008 in Lourdes. Alie was zo blij om mij te zien en daarna ook Eric en ik vond het zelf ook ontzettend leuk. Dat is ook een van de leuke aspecten van Lourdes, de ontmoetingen die je daar hebt.
Toen we van de kerk naar het hotel liepen, hebben we op de brug bij de Jeanne D’arc naar het water staan kijken. Het stond nog hoger dan ’s middags en het leek nog harder te stromen. Vanmiddag zag het water nog grijs, maar nu was het bruin en er kwam weer van alles voorbij gedreven, de bomen waren nog groter dan vanmiddag. Toch waren we niet bang, het was vooral indrukwekkend en we vonden het uniek om dit mee te maken. We zijn al zo vaak in Lourdes geweest maar dit hadden wij nog nooit mee gemaakt. Het was fascinerend om naar te kijken.
Rond 22.00u waren we terug in het hotel en daar hebben we een alternatieve afsluiting van de week gehouden. Dat was op zich mooi en fijn om nog even zo met z’n allen samen te zijn. Maar het kon natuurlijk niet op tegen een afscheid bij de grot en Maria. Ik verlangde ook naar mijn bed want morgen is het heel vroeg dag. Pas om 23.30u waren we op onze kamer en konden we ons klaar gaan maken voor de nacht........een hele korte nacht.

Hoog water in de Gave, gefilmd vanuit de hotelkamer

...

1 van de vele filmpjes op internet van het hoog water.
Op het You Tube kanaal van 't Heiligdom staan er nog veel meer

Zaterdag 20 Oktober 2012

Pfff het was echt een kort nachtje, om 05.15u werd ik gewekt en om 05.45u zaten we al aan het ontbijt. De bus stond om 06.30u voor ons hotel maar we zijn later vertrokken omdat we natuurlijk afscheid wilde nemen van de begeleiding en ook een aantal groepsgenoten, die ook binnen druppelde voor het ontbijt. Aan het hoge water heb ik helemaal niet gedacht en ook niet naar gekeken (het was donker), ik had het te druk met afscheid nemen. En toen we eenmaal Lourdes uit waren ben ik in slaap gesukkeld.
Toen ik wakker was hoorde ik dat de chauffeur vanmorgen al wegversperringen weg had moeten halen en door water had moeten rijden. Ook kwamen er smsjes van de mensen vanuit de TGV, zij hadden gezien dat de grot helemaal onder water stond en ook de kruisweg en de prairie, alles was overstroomd. Dat hadden zij van de trein uit kunnen zien.
Nog later bereikte ons ook berichten dat men Lourdes aan het evacueren was vanwege de overstromingen door het hoge water. Ik kon mij daar helemaal niets bij voorstellen, zo erg was het toch ook weer niet, dacht ik. We hadden onderweg geen internetverbinding dus konden ook niet op de computer kijken.
Ik was ook nog erg slim bezig geweest. In het hotel had ik mijn mobiele telefoon op het gratis wifi van het hotel aangesloten. Maar als ik buiten het hotel was, dan kon ik niets. Eenmaal in het hotel kwamen de berichten binnen. Maar ik kon zelf geen smsjes of zo versturen. Ik dacht dat het euvel verholpen zou zijn als we eenmaal Lourdes uit waren, dat was niet zo. Toen dacht ik heel slim de mobiel te resetten door de batterij er even uit te halen. Dat ging goed maar toen moest ik de pincode invoeren. Die had ik op een briefje staan maar laat nou net het eerste getal weggevaagd te zijn. Ik heb verschillende pogingen gedaan maar allemaal verkeerde code en na 3x zei de mobiel dat ik de puk-code in moest voeren. Heel leuk……die had ik niet binnen handbereik, lag thuis. Vanaf toen was ik dus telefoonloos en ook internetloos K.... het was wel heel rustig. Maar ik baalde wel want ik hoorde dat de evacuatie van Lourdes zelfs in Nederland het journaal had gehaald en dat er vast een hoop mensen ongerust over mij waren. En ik kon niemand waarschuwen/gerust stellen, daar baalde ik van.
De busreis verliep verder goed. Tussen de middag hebben we op een parkeerplaats zitten picknicken met onze lunchpakketten. Het was best lekker weer, niet zo heel koud en leuk en lekker om buiten te eten. Onderweg in de bus hebben we weer gebeden en gezongen. ’S Middags werd er een dvd over het leven van St.Bernadette gedraaid.
Om 17.30u kwamen we aan bij het klooster St. Gildard in Nevers. Gelukkig een heel stuk vroeger dan vorig jaar, toen was het bijna 22.00u voor we aankwamen. Na het verdelen van de sleutels zijn we eerst onze kamer gaan zoeken en de koffers erheen gebracht. Wat leuk was, is dat ik op dezelfde kamer lag van vorig jaar. Ik denk een aangepaste kamer i.v.m. de rolstoel. Wij hadden douche/toilet op de kamer en dat hadden de andere kamers niet. Die moesten op de gang douche en toilet met elkaar delen. Soms heeft een rolstoel wel voordelen dus!
Nadat we alles op de kamer hadden gezet en even getoiletteerd hadden zijn we naar beneden gegaan. Samen met José, Ad en Gea zijn we een wandeling door de kloostertuin gaan maken. We zijn in de tuin naar de kapel geweest waar volgens mij H. Bernadette eerst begraven is geweest. Ook op zoek gegaan naar een Mariabeeld dat ergens in de tuin moest staan. We konden het eerst niet vinden maar kregen van iemand aanwijzingen. De tuin was erg groot en uitgestrekt, maar we hebben het Mariabeeld gevonden.
Na de wandeling zijn we het klooster binnen gegaan en in de kapel een poosje bij de schrijn met St.Bernadette gezeten tot het tijd werd om naar de eetzaal te gaan voor het diner.
Na het eten zijn we naar de kapel gegaan daar hadden we om 20.30u de slotviering van de busbedevaart. Vanuit de kapel zijn we met de hele groep naar de Lourdesgrot buiten bij het klooster gegaan. Daar heeft Riekje een groepskaars met intenties aangestoken. De bedoeling was geweest om deze op de laatste avond in Lourdes bij de grot aan te steken en achter te laten, maar dat plan was dus letterlijk in het water gevallen. Dit was ook mooi om de kaars in Nevers bij de grot achter te laten, daar kwam hij ook bij Maria en Bernadette terecht.
Na afloop zijn we nog iets gaan drinken en was er een korte evaluatie van de bedevaartweek. En zo kwam het dat we toch nog laat ons bed indoken, rond middernacht pas.

Zondag 21 Oktober 2012

Onze laatste vakantiedag en reisdag. We hoefde niet zo heel vroeg op als gisteren. Om 7.00u ben ik gewekt en rond 07.40u kwamen José en Ad ons helpen om de koffers naar beneden te krijgen en wij zelf natuurlijk ook. Beneden aangekomen zijn Eric en ik nog eventjes (10 min) in de kapel bij St.Bernadette gaan zitten. Om 08.00u moesten we ontbijten en zijn we naar de eetzaal gegaan. Iedereen zat op tijd in de bus en om 09.00u konden beide bussen vertrekken.
Tijdens de eerste busstop zagen we kranten met een artikel en foto’s van de overstromingen in Lourdes. Die kranten waren in een mum van tijd uitverkocht, alle Nederlanders wilde een krant. Ik heb er ook een gekocht en pas toen ik de foto’s zag, drong tot mij door dat het allemaal veel heftiger is geweest dan ik/wij dachten. Toen kwam ook het besef dat wij toch wel een hele goede beschermengel bij ons hebben gehad, omdat we net op tijd Lourdes uit waren. Als wij een paar uur later waren vertrokken, dan had het er voor ons heel anders uit gezien.
We kregen een hele leuke verrassing in de bus. We waren aan de vroege kant en daarom was besloten om een rondrit door Parijs te maken! Superleuk!!
Het was voor mij iets van 20 jaar geleden denk ik, dat ik in Parijs was geweest. Ik vond het heel leuk en heb vanuit de bus veel foto’s zitten maken. Om 13.30u zijn we gestopt bij een plein met uitzicht op de Eifeltoren (Esplanade du Trocadero) We kregen 10-15 minuten om er even uit te gaan en foto’s te maken.
Natuurlijk meteen een foto laten maken van mijzelf met de Eifeltoren op de achtergrond. Maar ik wilde dichterbij gaan kijken. Eerst een stukje met de rolstoel gedaan maar we moesten steeds 3-4 trappen af naar een lager plateau en dat was niet zo handig met de rolstoel. Toch was ik nieuwsgierig en wilde verder om rond te kunnen kijken en foto's te maken. Ik ben lopend tussen Ad en José in naar het laagst gelegen plateau gegaan. En ook weer lopend terug. Dat was weer een hele prestatie en ik was supertrots op mezelf.
Bijna terug bij de bus hoorde ik Gea zeggen dat ik eens omhoog moest kijken, bleek dat zij foto’s aan het maken was van mijn wandeling. Als ik loop moet ik mij concentreren op het lopen en naar de grond kijken omdat ik anders niets kan zien, want dan beweegt het beeld alle kanten op door mijn onrustige hoofd. Dus even stil gaan staan en netjes in de lens gekeken J Nu heb ik zelfs een foto waar ik staande op sta met de Eifeltoren op de achtergrond, zo leuk!
Rond 13.50u zijn we weer vertrokken met de bus. Ik vond het wel jammer dat we niet langs de Sacre-Coeur zijn gekomen. Die kerk wilde ik 20 jaar geleden al zo graag zien, toen lukte dat niet vanwege tijdgebrek. En nu kon het dus ook niet. Ik heb hem wel vanuit de bus in de verte zien staan. Wie weet komt het er ooit nog eens van dat ik de Sacre-Coeur wel van dichtbij kan gaan bekijken?! Ik had ook niet gedacht dat ik nog in Parijs zou komen en zeker niet tijdens een reis naar Lourdes. Dus wie weet??
Onderweg hebben we nog een koffiestop gehad en toen hebben we de mensen van onze bus een klein aandenken gegeven namens Bernadette, Eric en mijn persoontje. Daar was iedereen heel blij mee. Hoe je met een kleinigheidje iemand blij kan maken, mooi is dat!
Rond 17.00u kwamen we in de buurt van Lille en begonnen de mensen al afscheid te nemen. Ooooo dat vind ik niets, afscheid nemen, bah L En de reis was niet eens ten einde maar omdat het er na het eten waarschijnlijk niet van kwam en in Zevenbergschen Hoek ook niet, deden ze het nu al.
Om 18.15u waren we bij restaurant de Houtmuis in St. Niklaas. Daar kregen we een lekker diner voorgeschoteld. Wat grappig was, is dat de obers zagen dat Gea voor mij aan het tolken was. Of ze door hadden wat Gea precies aan het doen was, is mij niet duidelijk maar ze vonden het wel heel grappig en leuk, collega’s werden er bij gehaald om ook te kijken wat Gea deed...... dat was dus alles intypen wat de obers zeiden J
Iets na 20.00u zijn we vertrokken uit St. Niklaas. Onderweg heeft Eric voor mij de deeltaxi besteld, die zou om 21.30u komen. Zelf moest Eric met de Valys maar het lukte niet om die voor de grens te bellen, dit kon pas als we de grens met Nederland over waren. Gea kwam met het idee om haar man te laten bellen, die stond al in Zevenbergschen Hoek te wachten. Dus alle gegevens van Eric door gesmst en het is de man van Gea gelukt om de Valys voor Eric te bestellen, die zou om 22.00u in Zevenbergschen Hoek zijn.
De bus was er om 21.15u en eenmaal uit de bus heb ik nog van een aantal mensen afscheid genomen. Kennis gemaakt met de man en dochter van Gea. Mijn taxi was er al heel snel, precies om 21.30u en tja dan moet je mee. Wat was het stil in de taxi, ik miste al meteen de groep K
Om 21.50u was ik weer in mijn eigen huisje en daar was het nog veel stiller. Echt niet leuk om na zo’n week weer terug in de stilte te komen. Maar ja vakantie kan niet eeuwig duren en voor de rust was het wel goed om thuis te zijn en lekker in mijn eigen bed te kunnen kruipen met de wetenschap dat ik de andere ochtend zolang kon slapen als ik zelf wilde........ heerlijk om met dat idee in slaap te vallen en te gaan dromen van een super week!
Ik kijk met een super goed gevoel terug op deze Lourdesweek en ik ben zo blij dat ik heb mogen ervaren hoe het is om een schrijftolk mee te hebben en daardoor zoveel meer mee te kunnen krijgen en alles veel intenser te kunnen beleven, TOP!!!

SCHRIJFTOLK GEA, ALLE VRIJWILLIGERS, BEGELEIDERS, MEDE-PELGRIMS BEDANKT VOOR DEZE HELE MOOIE LOURDESWEEK!!!!

REISVERSLAGEN EN FOTOALBUMS
MAAK HIER UW KEUZE:
Reisverslag 35+ reis 2000
NLZ-reis met Jan 2001
Reisverslag 35+ reis 2001
Reisverslag 35+ reis 2002
Reisverslag 35+ reis 2004
Reisverslag 35+ reis 2005
Reisverslag 35+ reis 2006
Reisverslag 35+ reis 2007
Reisverslag 35+ reis 2008
Reisverslag 35+ reis 2009
Reisverslag 35+ reis 2010
Reisverslag NLZ reis Mei 2011
Nieuw - Reisverslag Busreis/35+ reis 2011
Reisverslag NLZ reis September 2012
Reisverslag Busreis/35+ reis 2012
Reisverslag Juli 2014
Reisverslag 35+ reis 2014
Links
Conny's Hoekje

Inhoud Conny's Hoekje: