Fotoalbum Israël van 13 t/m 20 November 2013 - Dag 7

Bezoek aan de Sionsberg, bezoek aan de Kerk van het Hanengekraai, bezoek aan het graf van Koning David, bezoek aan de zaal van het Zaatste Avondmaal,
bezoek aan de Westelijke Muur, Lunch in de Notre Dame, Vrije middag; winkelen in de oude stad of bezoek aan Yad Vashem het Holocaustmuseum.

Als je op de startknop drukt dan gaat de fotoshow automatisch. De foto's wisselen om de 10 seconden.
Je kunt door met de muis op de knop met >> of << te klikken ook handmatig door het fotoalbum bladeren.

Dinsdag 19 November 2013:

Je zou denken dat ik door alles wat ik de afgelopen dagen gezien en meegemaakt heb, mijn hoofd overloopt van alle indrukken en ik daar niet door kan slapen. Mijn hoofd loopt inderdaad over, maar ik kan gelukkig wel goed slapen en heb dat vannacht dan ook gedaan. Na een heerlijk ontbijt vertrekken wij rond 09:00u met onze bus richting de Kerk van het Hanengekraai. Eerst komen we op een uitkijkpunt waar we een prachtig uitzicht hebben en waar de nodige plaatjes geschoten worden. Daarna gaan we naar de kerk. De kerk staat op de plek waar Petrus, Jezus drie keer verloochent heeft, zoals Jezus voorspeld had.

Marcus 14:26-31
Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg. Jezus zei tegen hen: ‘Jullie zullen allemaal ten val komen, want er staat geschreven: “Ik zal de herder doden, en de schapen zullen uiteengedreven worden.” Maar nadat ik uit de dood ben opgewekt, zal ik jullie voorgaan naar Galilea.’ Petrus zei tegen hem: ‘Misschien zal iedereen ten val komen, maar ik niet!’ Jezus antwoordde: ‘Ik verzeker je: juist jij zult me vannacht, nog voor de haan tweemaal gekraaid heeft, driemaal verloochenen.’ Maar Petrus hield met grote stelligheid vol: ‘Al zou ik met u moeten sterven, ik zal u nooit verloochenen.’ Alle anderen zeiden iets dergelijks.

Marcus 14:66-72
Terwijl Petrus beneden op de binnenplaats was, kwam een van de dienstmeisjes van de hogepriester voorbij. Toen ze Petrus bij het vuur zag zitten, keek ze hem aan en zei: ‘Jij was ook bij die Jezus van Nazaret!’ Maar hij ontkende dat en zei: ‘Ik weet niet waar je het over hebt, ik begrijp echt niet wat je bedoelt.’ Hij ging naar buiten, naar het voorportaal, en er kraaide een haan. Toen het meisje hem daar weer zag, zei ze opnieuw, nu tegen de omstanders: ‘Hij is een van hen!’ Maar hij ontkende het weer. En algauw zeiden ook de omstanders tegen Petrus: ‘Je bent wel degelijk een van hen, jij komt immers ook uit Galilea.’ Maar hij begon te vloeken en zwoer: ‘Ik ken die man over wie jullie het hebben niet!’ En meteen kraaide de haan voor de tweede keer. En Petrus herinnerde zich dat Jezus tegen hem gezegd had: ‘Voordat een haan tweemaal heeft gekraaid, zul je mij driemaal verloochenen.’ En toen hem dat te binnen schoot, begon hij te huilen.

Pastoor Martin leest voor de prachtige deuren van de kerk, uit de bijbel. Daarna gaan we naar binnen. Het is een Katholieke kerk, dus geen olielampen of kunst en kitsch, wel prachtige mozaïeken die het Bijbelverhaal uitbeelden. Nadat we in de kerk rond gekeken hebben, gaat de groep naar de crypte van de kerk. Voor de rolstoelers is dit niet haalbaar. Leon neemt mijn camera weer mee om foto’s te maken. In de crypte zijn opgravingen te zien van uit de tijd dat Jezus hier gevangen heeft gezeten, voordat hij naar Pilatus werd gebracht.

Ik heb in de tussentijd lekker buiten in het zonnetje zitten genieten. Op een gegeven moment zag ik op de tablet dat Gea aan het tolken was. Zij was vandaag gelukkig weer wat beter dan gisteren. Gea was mee de crypte in gegaan en van daaruit had zij alles wat er verteld werd, getolkt. Helaas zat Gea te diep in de grond en tussen de muren en was haar tekst niet op mijn tablet aangekomen. Pas toen zij weer buiten was, ontving ik de tekst. Wel heel lief dat zij zo aan mij dacht.
Ik hoorde ook dat er naast de kerk een heel oud stenen pad ligt, ik kon dat pad ook zien. Jezus heeft dit pad vaak bewandeld en het is zo goed als zeker dat Jezus na zijn arrestatie in het Hof van Olijven, dit pad heeft moeten lopen toen hij naar de gevangenis werd gebracht.

Na het bezoek aan de kerk, zijn we met de bus richting de oude stad gegaan. Daar gingen we eerst het graf van Koning David bezoeken. Jezus stamt uit het Huis van David. Het graf is een plaats die zowel door de Joden, Christenen als Mohammedanen vereerd wordt. Voor de Joden is het naast de Klaagmuur de meest Heilige plaats van Israël. De mensen komen er naartoe om te bidden, een hulde te brengen aan de Koning of zich over de heilige teksten te buigen. Mannen en vrouwen moeten gescheiden het graf bezoeken en de mannen moeten verplicht een keppel op, er lagen kartonnen keppels voor de mannen. Aan de vrouwenkant zaten een aantal vrouwen te bidden en te ‘jammeren’. Op het moment dat wij er waren, werd er aan de mannenkant blijkbaar een hulde aan de Koning gebracht met een heel luid gezang J

Van hieruit gingen we naar de Zaal van het Laatste Avondmaal oftewel Coenaculum. Aehab nam mij mee naar een trap om te vragen of ik daar op zou kunnen. Ik heb deze week al zoveel gedaan, dat die trap bedwingen mij vast en zeker zou lukken. De Zaal van het Laatste Avondmaal is op de 2e verdieping in hetzelfde gebouw als het graf van Koning David. In deze zaal gebruikte Jezus met zijn leerlingen het laatste avondmaal.

Marcus 14:12-26
Op de eerste dag van het feest van het Ongedesemde brood, wanneer het pesachlam wordt geslacht, zeiden zijn leerlingen tegen hem: ‘Waar wilt u dat wij voorbereidingen gaan treffen zodat u het pesachmaal kunt eten?’ Hij stuurde twee van zijn leerlingen op pad en zei tegen hen: ‘Ga naar de stad. Daar zal een man die een kruik water draagt jullie tegemoet komen; volg hem, en wanneer hij ergens binnengaat, moeten jullie tegen de heer des huizes zeggen: “De Meester vraagt: ‘Waar is het gastenvertrek waar ik met mijn leerlingen het pesachmaal kan eten?’” Hij zal jullie een grote bovenzaal wijzen, die al is ingericht en waar alles gereedstaat; maak daar het pesachmaal voor ons klaar.’ De leerlingen vertrokken naar de stad, en alles gebeurde zoals hij gezegd had, en ze bereidden het pesachmaal. Toen de avond was gevallen, kwam hij met de twaalf. Terwijl ze aanlagen voor de maaltijd, zei Jezus: ‘Ik verzeker jullie: een van jullie, die met mij eet, zal mij uitleveren.’ Ze werden bedroefd en vroegen een voor een aan hem: ‘Ik ben het toch niet?’ Maar hij zei tegen hen: ‘Het is een van jullie twaalf, die met mij uit dezelfde kom eet. Want de Mensenzoon zal heengaan zoals over hem geschreven staat, maar wee de mens door wie de Mensenzoon uitgeleverd wordt: het zou beter voor hem zijn als hij nooit geboren was.’ Terwijl ze aten, nam hij een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.’ En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker, en allen dronken eruit. Hij zei tegen hen: ‘Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt. Ik verzeker jullie: ik zal niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken tot de dag komt dat ik er opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van God.’ Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg.

In de zaal kreeg ik gezelschap van een poes, die lief naast mij kwam zitten en zich lekker rustig en heel uitgebreid ging zitten wassen. Het beestje voelde zich blijkbaar op zijn gemak naast mij.
Er lopen trouwens heel veel zwerfkatten rond in Jeruzalem. In heel Israël denk ik want ook in Nazareth zag ik regelmatig zwerfkatten.
Er stond ook een olijfboom (geen echte) in de zaal, die door Paus Benedictus geschonken is. Deze heb ik niet goed kunnen zien want er was gelijktijdig met ons een grote groep Afrikaanse pelgrims binnen, die rond de plaats van de boom stonden. Deze groep stond eerder bij de Kerk van het Hanengekraai, ook al achter ons.

We zijn weer naar buiten gegaan, waar we eerst op zoek moesten naar Arie en Marcel met hun begeleiders. Omdat zij met de rolstoelen niet in de zaal konden komen, waren ze op zoek gegaan naar koffie. Toen we hen hadden gevonden zijn we een stukje de Joodse wijk ingelopen en daar hebben we bij een bakker iets lekkers te drinken en eten gekocht. Dat hebben we gezellig op een pleintje zitten verorberen.
Toen wij daar zaten kwam er een groep (school denk ik) Joodse kinderen langs. Zo leuk om te zien, die kleine Joodse jongens met een keppeltje op hun hoofd en plukjes haar bij de oren, het begin van de ‘pijpenkrullen’ die de Joodse haardracht typeren.

Na deze pauze, zijn we te voet naar de Westelijke Muur gewandeld. Een hele onderneming want we moesten de Sionberg afdalen, en die bleek best steil te zijn. Het is gelukt om iedereen heelhuids beneden te krijgen en daar moesten we eerst weer door de beveiligingspoorten. We hadden Aehab bij en die loodst ons zo overal doorheen en ook langs de wachtrij bij de beveiliging.

We hadden gisteren vanaf de loopbrug al een glimp gezien van de Klaagmuur. Nu gingen we er echt naartoe. Aehab heeft eerst het een en ander verteld. De Klaagmuur is een gedeelte van de westelijke muur van de Tempel, die Herodes hier liet bouwen in het jaar 20 voor Christus. Het is de Heiligste plaats voor de Joden. Ook voor de Moslims is het een belangrijke plaats. In de Islam gelooft men dat Mohammed hier het dier waarmee hij naar de Hemel is gevlogen, aan de muur had vastgemaakt. De Moslims noemen de muur de Al-Buraqmuur.
Het plein voor de Klaagmuur wordt gezien als een Synagoge. Daarom moeten mannen en vrouwen gescheiden en hebben ze ieder hun eigen stuk muur.
Ik ben zelf niet tot aan de muur geweest, heb op het plein zitten kijken naar alles wat er om mij heen gebeurde. Je ziet vrouwen bidden, of lezen zowel hardop als zacht. Er worden briefjes met gebeden in de voegen van de muur gestopt. De meeste briefjes blijven niet zitten en vallen op de grond voor de muur. Wat ook opviel is dat veel vrouwen achteruit van de muur vandaan liepen. Als je de muur de rug keert dan betekent het, dat je de hemel de rug toekeert en je gebeden niet verhoord worden.

Na ons bezoek aan de Klaagmuur, zijn we richting onze bus gegaan om naar ons lunchadres gebracht te worden. Dit was in een heel chique hotel-restaurant Notre Dame. Helaas hebben we niet zoveel van het mooie gebouw gezien. Het was eten en daarna moesten we weer meteen weg.
Eerst namen we afscheid van onze gids Aehab, zijn werk zat er op. Een paar mensen bleven ook achter omdat zij de stad in zouden gaan om te winkelen. We hebben ook enkele mensen bij ons hotel afgezet en daarna zijn wij naar Yad Vashem gereden, voor een bezoek aan het Holocaust museum.

Dat was een heel indrukwekkend bezoek. We weten allemaal wat er tijdens de Holocaust is gebeurd maar in het museum wordt je er met je neus bovenop gedrukt, je kan het daar niet ontwijken.
Er zijn heel veel foto’s, films, bezittingen afgepakt van de Joodse mensen, te zien.
De ‘Hall of Names’ muren vol met foto’s en namen van Joodse mensen die gedood zijn.
De ‘Hall of Remembrance’ waar rond een altijd brandend vuur, stenen met de namen van de 22 vernietigingskampen.
Het ‘Children’s Memorial’ waarin continu de namen van de overleden Joodse kinderen worden genoemd en duizenden lichtjes je doen denken aan een sterrenhemel. Hoe warm het ook mag zijn, je komt hier met kippenvel naar buiten en je bent er stil van. En het ergste is dat de mensheid er nog steeds niets van geleerd heeft……oorlog, haat en nijd is nog steeds de orde van de dag L

Nel Benschop schreef in haar gedichtenbundel “Zo zag ik hem”, dit gedicht

Yad Vashem

Mijn God, al die namen, die duizenden namen,
ze kijken naar mij en ze staren mij aan;
hier ben ik alleen met de doden tesamen
en met een verdriet dat niet over zal gaan.

Hoe hebben ooit mensen zo diep kunnen zinken?
En, Here mijn God, waarom hield Gij U stil?
Maar waar heb ik zelf mijn protest laten klinken,
of liet ik het toe, al was 't buiten mijn wil?

Ik voel mij verpletterd, kan enkel mij schamen
omdat ik een méns ben; om 't gruwelijk lot
van al die miljoenen. - Die namen, die namen
ze zwijgen, ze huilen - mijn God!

Met de beelden van Yad Vashem nog in ons hoofd, zijn we terug gereden naar ons hotel. Na het diner zijn we in een zaaltje bij elkaar gekomen waar Pastoor Martin de souvenirs zegende. Daarna nog even in de lobby van het hotel gekletst en iets gedronken en toen naar boven en proberen te slapen want we moeten heel vroeg op en richting het vliegveld.

.

Verslag dag 1 |  Verslag dag 2 |  Verslag dag 3 |  Verslag dag 4 |  Verslag dag 5 |  Verslag dag 6 |  Verslag dag 7 |  Verslag dag 8 |

.

Inhoud Conny's Hoekje:

HOME | EVEN VOORSTELLEN | COCHLEAIRE IMPLANT | LOGBOEK | LOURDES | MIJN BOEK: 'VAN HOREND NAAR DOOF' | ISRAEL 2013|
TINNITUS | EEN WANKEL EVENWICHT | SCHILDKLIER | NIERKANKER | BAHA | ROME 2014 |
VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2014 | VAARVAKANTIE ZONNEBLOEM 2007 | MIJN FACEBOOK | GASTENBOEK | CONTACT