Vrijdag 15 November 2013:

Na een goede nachtrust en heerlijk ontbijt, vertrekken we om 08:00u met de bus naar de Berg van de Zaligsprekingen. Onderweg vertelt Aehab van alles over het land en zijn verleden. Ik noem dit gekscherend de 'geschiedenisles'. Gea heeft het er heel druk mee om alles wat Aehab vertelt voor mij te tolken. Eerlijk gezegd heb ik niet altijd zin om alles mee te lezen, ik kijk liever naar buiten om te genieten van de omgeving waar we doorheen rijden. Natuurlijk lees ik ook wel mee wat Aehab te vertellen heeft, en zit Gea niet voor niets te werken. Maar als ik het verhaal niet zo interessant vind, dan wint toch de nieuwsgierigheid naar het land het van de geschiedenisles.

Aangekomen bij de Berg, zouden wij in de kerk een Eucharistieviering hebben. De kerk bleek bezet te zijn en daarom hebben wij onze viering in de buitenlucht gehouden. Dat was geen straf want het was wederom prachtig, zonnig en warm weer. De Kerk van de Zaligsprekingen markeert de plaats waar Jezus de Bergrede uitgesproken heeft met de bekende Zaligsprekingen.

Matteüs 5:1-12
Toen hij de mensenmassa zag, ging hij de berg op. Daar ging hij zitten met zijn leerlingen om zich heen. Hij nam het woord en onderrichtte hen:
Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.
Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.
Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.
Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten.
Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.

Na een mooie viering kregen wij nog even de gelegenheid om rond te kijken in en om de kerk. Een prachtige omgeving met een schitterend uitzicht over het meer van Galilea, waar wij gisteravond nog gevaren hadden. De natuur volop in bloei, heel mooi. Daarna zijn de mensen die konden, te voet via de berg naar beneden gelopen. De rolstoelers en enkele andere pelgrims en vrijwilligers, gingen met de bus naar beneden, naar Tabgha. Daar hebben wij op een klein terrasje wat gedronken en de lopers opgewacht. Aehab gaf nog een demonstratie granaatappels persen, waarna wij het mochten proeven en zelfs ik heb het opgedronken!

Toen de groep compleet was, hebben we een bezoek gebracht aan de Kerk van de Broodvermenigvuldiging. De plaats waar Jezus de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging deed , er van 5 broden en 2 vissen voedsel maakte voor 5000 mensen. In de kerk liggen hele oude mozaïeken uit de 4e en 5e eeuw van vogels, planten en bloemen, die pas in de 20e eeuw ontdekt zijn. Nog niet eens zo heel lang geleden werden ze onder het zand gevonden. Je komt in de mozaïeken vaak de afbeelding van een pauw tegen, de pauw staat symbool voor het eeuwig leven, de verrijzenis van Jezus. Onder het altaar is een stuk rots te zien en op deze rots is de plaats waar het wonder plaats vond. Voor het altaar ligt een mozaïek waarop de twee vissen en vier i.p.v. 5 broden in de mand. Aehab vertelde dat er 4 broden zijn afgebeeld omdat het 5e brood Jezus zelf was.

Marcus 6: 35-44
Toen hij uit de boot stapte, zag hij een grote menigte en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en hij onderwees hen langdurig. Toen er al veel tijd was verstreken, kwamen zijn leerlingen naar hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. Stuur hen weg, dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omtrek gaan om eten te kopen.’ Maar hij zei: ‘Geven jullie hun maar te eten!’ Ze vroegen hem: ‘Moeten wij dan voor tweehonderd denarie brood gaan kopen om hun te eten te geven?’ Toen zei hij: ‘Hoeveel broden hebben jullie bij je? Ga eens kijken.’ En nadat ze waren gaan kijken wat ze bij zich hadden, zeiden ze: ‘Vijf, en twee vissen.’ Hij zei tegen hen dat ze de mensen opdracht moesten geven om in groepen in het groene gras te gaan zitten. Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig. Hij nam de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel, sprak het zegengebed uit, brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen om ze aan de menigte uit te delen; ook de twee vissen verdeelde hij onder allen die er waren. Iedereen at en werd verzadigd. Ze haalden de overgebleven stukken brood op, waar wel twaalf manden mee konden worden gevuld, en ook wat er over was van de vissen. Vijfduizend mensen hadden van de broden gegeten.

Na dit bezoek zijn we naar Ein Gev gereden alwaar wij St. Petrusvis gingen eten. We konden kiezen uit de Petrusvis, pasta of pizza. Geen van drie was iets voor mij, maar ik heb mij een vis voor laten zetten. En ........ ik heb er zelfs van gegeten maar verder dan 3 hapjes ben ik niet gekomen. Als jullie gezien hadden hoe die vis mij aankeek, nou dan vergaat ieders zijn eetlust hoor!! Wel hebben we aan onze tafel heel veel lol gehad met de St. Petrusvis. En waar het over ging......eigenlijk flauwe grappen en onzin over de vis, maar wat maakt het uit J  Na het serieuze gedeelte van de dag is zo’n flauwe lachbui ook verfrissend hoor. We lachen trouwens best wat af, het gaat er echt niet de hele dag serieus aan toe op een pelgrimage!

Na de maaltijd zijn we nog even naar buiten gegaan, een paar plaatjes geschoten aan de oever van het meer. Hierna hebben we een korte wandeling gemaakt door de kibboets van Ein Gev. Grappig, zijn we in het verre Israël en wat komen we daar tegen........een stal vol Friese koeien! Daarna verlaten we de kibboets en gaan we op weg naar Kafarnaüm.
Aehab heeft hier het een en ander verteld en daarna heeft Pastoor Martin een Bijbelverhaal gelezen. Tijdens het leven van Jezus was Kafarnaüm een welvarende Joodse stad. Petrus woonde hier, en boven de overblijfselen van zijn huis is een kerk gebouwd. Jezus heeft ook in deze stad gewoond, waar opgravingen van waren te zien. Jezus predikte in de Synagoge, ook hiervan staan nog overblijfselen.

Marcus 1:21-34
Ze gingen op weg naar Kafarnaüm, en op de eerstvolgende sabbat ging Jezus naar de synagoge en onderwees er de mensen. Ze waren diep onder de indruk van zijn onderricht, want hij sprak hen toe als iemand met gezag, niet zoals de schriftgeleerden. Er was in de synagoge ook een man die bezeten was door een onreine geest, en hij schreeuwde: ‘Wat hebben wij met jou te maken, Jezus van Nazaret? Ben je gekomen om ons te vernietigen? Ik weet wel wie je bent, de heilige van God.’ Jezus sprak hem streng toe en zei: ‘Zwijg en ga uit hem weg!’ De onreine geest deed de man stuiptrekken en verliet hem met een luide schreeuw. Iedereen was zo verbijsterd dat ze tegen elkaar zeiden: ‘Wat is dit allemaal? Een nieuwe leer met groot gezag! Zelfs als hij onreine geesten een bevel geeft, wordt hij gehoorzaamd.’ Het nieuws over Jezus verspreidde zich algauw overal in Galilea. Toen ze uit de synagoge kwamen, gingen ze rechtstreeks naar het huis van Simon en Andreas, samen met Jakobus en Johannes. Simons schoonmoeder lag met koorts in bed, en ze spraken met Jezus over haar. Hij ging naar haar toe, pakte haar hand vast en hielp haar overeind. Toen verliet de koorts haar, en ze begon voor hen te zorgen. ’s Avonds laat, toen de zon al was ondergegaan, brachten de mensen alle zieken en bezetenen naar hem toe; alle inwoners van de stad hadden zich bij de deur van het huis verzameld. Hij genas vele zieken van allerlei kwalen en hij dreef veel demonen uit, maar stond ze niet toe om iets te zeggen, want ze wisten wie hij was.

Op het moment dat wij er waren, ging de zon onder boven het meer van Galilea en daar hebben we van mee kunnen genieten en foto’s maken natuurlijk. Hierna hebben we ook nog een bezoek gebracht aan de kerk van het Primaatschap van Petrus, oftewel Mensa Christi – de tafel van Christus. Inmiddels was het donker geworden en konden we van de omgeving niet veel zien. De kerk was een kleine kapel waar de zwaluwen vrolijk rondvlogen. Voor in de kerk zag je een rots en op deze rots is Jezus voor de derde keer na Zijn dood verschenen. Hier at hij samen met zijn leerlingen en wees Hij Petrus aan als zijn opvolger/primaat. Dus eigenlijk was hier het laatste avondmaal van Jezus met zijn leerlingen. Dat verraste ons, wij wisten niet beter dan dat het laatste avondmaal in Jeruzalem was geweest. Pastoor Martin deed een korte overweging en las voor uit de bijbel waarin deze verschijning en avondmaal beschreven wordt. Daarna hebben we het Onze Vader en Wees Gegroet gebeden. De pastoor merkte op dat hij zich een beetje als Franciscus van Assisië voelde met al die kwetterende zwaluwen boven onze hoofden J

Johannes 21: 4-19
Toen het al ochtend werd, stond Jezus op de oever, al wisten de leerlingen niet dat het Jezus was. Hij riep: ‘Hebben jullie soms iets te eten?’ ‘Nee,’ antwoordden ze. ‘Gooi het net aan stuurboord uit,’ riep Jezus, ‘dan lukt het wel.’ Ze wierpen het net uit en er zat zo veel vis in dat ze het niet omhoog konden trekken. De leerling van wie Jezus hield zei tegen Petrus: ‘Het is de Heer!’ Zodra Simon Petrus dat hoorde, schortte hij zijn bovenkleed op – meer had hij niet aan – en sprong in het water. De andere leerlingen kwamen met de boot en sleepten het net vol vis achter zich aan. Ze waren niet ver van de oever, ongeveer tweehonderd el. Toen ze aan land kwamen zagen ze een vuurtje met vis erop en brood. Jezus zei: ‘Breng ook wat van de vis die jullie net gevangen hebben.’ Simon Petrus ging weer aan boord en trok het net aan land. Het zat vol grote vissen, welgeteld honderddrieënvijftig, en toch scheurde het niet. Jezus zei tegen hen: ‘Kom, eet iets.’ Geen van de leerlingen durfde hem te vragen wie hij was, ze begrepen dat het de Heer was. Jezus nam het brood en gaf hun ervan, en hij gaf hun ook vis. Dit was al de derde keer dat Jezus aan de leerlingen verscheen nadat hij uit de dood was opgestaan. Toen ze gegeten hadden, sprak Jezus Simon Petrus aan: ‘Simon, zoon van Johannes, heb je mij lief, meer dan de anderen hier?’ Petrus antwoordde: ‘Ja, Heer, u weet dat ik van u houd.’ Hij zei: ‘Weid mijn lammeren.’ Nog eens vroeg hij: ‘Simon, zoon van Johannes, heb je me lief?’ Hij antwoordde: ‘Ja, Heer, u weet dat ik van u houd.’ Jezus zei: ‘Hoed mijn schapen,’ en voor de derde maal vroeg hij hem: ‘Simon, zoon van Johannes, houd je van me?’ Petrus werd verdrietig omdat hij voor de derde keer vroeg of hij van hem hield. Hij zei: ‘Heer, u weet alles, u weet toch dat ik van u houd.’ Jezus zei: ‘Weid mijn schapen. Waarachtig, ik verzeker je: toen je jong was deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde, maar wanneer je oud wordt zal een ander je handen grijpen, je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.’ Met deze woorden duidde hij aan hoe Petrus zou sterven tot eer van God. Daarna zei hij: ‘Volg mij.’

Het was een heel bijzondere plek, het raakte mij en deed iets diep binnenin mij. Ik vind het toch allemaal heel bijzonder om zo in de voetsporen van Jezus door het Heilig land te trekken en op deze bijzondere plaatsen te komen. Mij voor te stellen en soms te voelen hoe het geweest moest zijn toen Jezus op deze plaatsen kwam, hier rond trok en predikte en zoveel mensen naar hem kwamen luisteren en hem volgde. En nu 2013 jaar later volg ik hem, en heel veel mensen met mij. Heel bijzonder en soms nog niet te bevatten. Er gebeurd zoveel, we zien heel veel, horen veel en doen heel veel indrukken op.

Terug in het hotel moesten we in een ander restaurant dineren, dit i.v.m. de Sabbat. De Sabbat gaat in op vrijdagavond na zonsondergang en duurt tot zaterdagavond zonsondergang. Aehab had ons tijdens de bustochten al het een en ander verteld over de Sabbat. Het is een strenge rustdag waarop men helemaal geen arbeid mag verrichten. Zelfs het aan of uitdoen van een lichtknop mag niet. Het eten wordt van tevoren klaar gemaakt. Er is speciaal Sabbat-brood 'Challe', dit zijn gevlochten broodjes. Aehab waarschuwde ons ook voor de lift in het hotel. Tijdens de Sabbat is er 1 lift speciaal ingesteld voor de Sabbat. Omdat men dan zelfs geen knopjes in mag drukken, is deze lift zo ingesteld dat hij op elke verdieping stopt en de deuren automatisch sluiten en openen. Toen wij in het hotel waren, zagen we inderdaad bij de ene lift een bordje hangen dat dit een speciale Sabbat lift was. Bijzonder!

Het is onze laatste avond in het Nazareth Plaza hotel, morgen vertrekken we richting Jeruzalem. Vanavond hebben Leon en Wim de beensteun van mijn rolstoel nog maar eens gerepareerd. Daarna naar de kamer om alvast de spullen die we niet meer nodig hadden in onze koffers te stoppen, scheelt morgenvroeg weer werk. Na samen nog gekletst te hebben, besluiten we dat het tijd wordt om toch maar eens te gaan slapen.