Zaterdag 16 November 2013:

Vandaag hebben we een lange reisdag voor de boeg. Voor we gaan ontbijten stoppen we de laatste spullen in de koffers, en zetten die klaar op de gang. Het hotelpersoneel zou zorgen dat de koffers bij de bus kwamen. Daarna een laatste ontbijt in Nazareth en naar de bus om mijn koffer aan te wijzen, zodat we er zeker van zijn dat de juiste koffer in de bus mee gaat.

Iets voor 09:00u vertrekt de bus bij het hotel en verlaten we Nazareth. Onderweg zien we het landschap veranderen van groen naar droge, rotsachtige heuvels. Af en toe zie ik schapen of koeien lopen op best kale gronden en vraag mij af wat die dieren moeten eten. Gaandeweg de reis komen we in een meer woestijnachtig landschap. Soms zie je na het droge rotslandschap ineens een veld met palmbomen of een kibboets met andere groen gewassen verschijnen. Deze worden speciaal gekweekt. Het lijken oases in een woestijn.

Via snelweg 90 rijden we naar de Westbank, Palestijns gebied. Aehab verteld ons van alles over de geschiedenis. Wat mij vooral bij blijft van alle ‘geschiedenislessen’ van Aehab is de haat, nijd en oorlogen tussen Moslims, Joden, Christenen, Arabieren, Druzen en nog veel meer volken. Al die verhalen duizelen door mijn hoofd, het is teveel om allemaal te onthouden.

Onderweg maken we een koffiestop. Het restaurant is gesloten, waarschijnlijk vanwege de Sabbat. Maar we hebben geluk want er is wel een klein winkeltje open, waar we iets te drinken of een versnapering kunnen kopen. De winkelier weet niet wat hem overkomt. Ook voor een sanitaire stop kunnen we hier terecht. Daarna vervolgen we onze reis en gaan we op weg naar Quasr El Yahud, naar de doopplaats in de Jordaan.

De Jordaan stroomt door het grensgebied met Jordanië. Aehab waarschuwt ons, dat wij niet aan de andere kant van de Jordaan moeten komen, dat is vijandig gebied. Op het plein met uitzicht op de Jordaan, krijgen we eerst uitleg van Aehab en daarna een korte meditatie van Pastoor Martin.
Ik heb het druk met lezen wat Gea voor mij tolkt. Op de tablet lees ik dat Martin ons symbolisch opnieuw gaat dopen, ik ga er vanuit dat we dat beneden bij de Jordaan gaan doen. Plotseling duwt Bernadette de beschermhoes over de tablet en dat was net op tijd want meteen volgde er een aantal natte spetters bovenop. Doordat ik aan het lezen was, kon ik niet zien dat Martin een flesje Jordaanwater in zijn handen had, wat hij over de groep uitgooide en onze hernieuwde doop symboliseerde. Gelukkig dat Bernadette zo oplettend was en de tablet geen schade heeft ondervonden van zijn doop J

Matteüs 3:13-17
Toen kwam Jezus vanuit Galilea naar de Jordaan om door Johannes gedoopt te worden. Maar Johannes probeerde hem tegen te houden met de woorden: ‘Ik zou door u gedoopt moeten worden, en dan komt u naar mij?’ Jezus antwoordde: ‘Laat het nu maar gebeuren, want het is goed dat we op deze manier Gods gerechtigheid vervullen.’ Toen stemde Johannes ermee in. Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoogkwam, opende de hemel zich voor hem en zag hij hoe de Geest van God als een duif op hem neerdaalde. En uit de hemel klonk een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.’

Hierna gaat de groep naar beneden naar de oever van de Jordaan om in de Jordaan te stappen. Helaas is het een steile weg en veel trappen om bij de Jordaan te komen, hierdoor is het voor de rolstoelers niet mogelijk om bij het water te komen. Ik heb foto’s zitten maken van de groep in de Jordaan. Het deed mij wel pijn hoor. Het leek mij zo bijzonder om in navolging van Jezus de doopplaats te betreden en een nieuwe, bewuste doopbelofte te kunnen doen. Ik had verwacht dat iedereen bij de rivier zou kunnen komen, maar de werkelijkheid was anders. En dan toekijken hoe je medepelgrims wel kunnen doen, wat ik gewild had, tja dat was wel even confronterend. Ondanks dat kon ik wel genieten naar het kijken naar mijn medepelgrims, die de Jordaan in gingen. En gelukkig was ik ook niet de enige toeschouwer van de groep.

Na dit bezoek zijn we verder gereden en was onze volgende stopplaats de stad Jericho. Hier hebben we even stil gestaan bij een hele oude vijgenboom. Op weg naar Jeruzalem, kwam Jezus door Jericho en daar stond heel veel publiek Jezus op te wachten. Ook Zaccheüs, en hij klom in deze vijgenboom om Jezus te kunnen zien.

Lucas 19:1-10
Jezus ging Jericho in en trok door de stad. Er was daar een man die Zacheüs heette, een rijke hoofdtollenaar. Hij wilde Jezus zien, om te weten te komen wat voor iemand het was, maar dat lukte hem niet vanwege de menigte, want hij was klein van stuk. Daarom liep hij snel vooruit en klom in een vijgenboom om Jezus te kunnen zien wanneer hij voorbijkwam. Toen Jezus daar langskwam, keek hij naar boven en zei: ‘Zacheüs, kom vlug naar beneden, want vandaag moet ik in jouw huis verblijven.’ Zacheüs kwam meteen naar beneden en ontving Jezus vol vreugde bij zich thuis. Allen die dit zagen, zeiden morrend tegen elkaar: ‘Hij is het huis van een zondig mens binnengegaan om onderdak te vinden voor de nacht.’ Maar Zacheüs was gaan staan en zei tegen de Heer: ‘Kijk, Heer, de helft van mijn bezittingen geef ik aan de armen, en als ik iemand iets heb afgeperst vergoed ik het viervoudig.’ Jezus zei tegen hem: ‘Vandaag is dit huis redding ten deel gevallen, want ook hij is een zoon van Abraham. De Mensenzoon is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.’

Hierna zijn we door gereden naar een uitkijkpunt op de Berg der Verzoeking (Mount of Tempation) Op deze berg zou Jezus 40 dagen hebben gevast.

Matteüs 4: 1-11
Daarna werd Jezus door de Geest meegevoerd naar de woestijn om door de duivel op de proef gesteld te worden. Nadat hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, had hij grote honger. Nu kwam de beproever naar hem toe en zei: ‘Als u de Zoon van God bent, beveel dan die stenen in broden te veranderen.’ Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.” Vervolgens nam de duivel hem mee naar de heilige stad en zette hem op het hoogste punt van de tempel. Hij zei tegen hem: ‘Als u de Zoon van God bent, spring dan naar beneden. Want er staat geschreven: “Zijn engelen zal hij opdracht geven om u op hun handen te dragen, zodat u uw voet niet zult stoten aan een steen.” Jezus antwoordde: ‘Er staat ook geschreven: “Stel de Heer, uw God, niet op de proef.” De duivel nam hem opnieuw mee, nu naar een zeer hoge berg. Hij toonde hem alle koninkrijken van de wereld in al hun pracht en zei: ‘Dit alles zal ik u geven als u voor mij neervalt en mij aanbidt.’ Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.” Daarna liet de duivel hem met rust, en meteen kwamen er engelen om voor hem te zorgen.

Tegen de bergwand is nu een klooster gebouwd en er is een kabelbaan. Na een fotosessie zijn we naar het iets verderop gelegen Mount of Temptation Restaurant gereden, waar we onze lunch hadden. Dit was een restaurant met een winkel. Je moest door de winkel om in het restaurant te komen, zo slim zijn ze wel. Buiten voor het restaurant was een bak waar pauwen in liepen. De pauw is hier een heilig dier en er werden veel foto’s van gemaakt........ dat heb ik natuurlijk ook gedaan J

Na de lunch ging onze reis verder naar Qumran, In 1947 werden hier in de grotten, de oudste Bijbelse handschriften, de Dode zee rollen gevonden. Volgens Aehab zijn ze nog steeds aan het zoeken of er nog meer rollen liggen. We moesten eerst via het bezoekerscentrum waar een film getoond werd. Daar heb ik niet veel van gezien want toen de film begon, deed mijn hoofd heel naar en heb ik mijn ogen moeten sluiten. Vanuit de filmzaal moesten we via een gang - waar van alles over de rollen te zien was - naar buiten. Buiten liep een pad naar een uitkijkpunt op de grotten waar de rollen gevonden zijn. Er waren ook opgravingen van de oude stad te zien.

Vanaf Qumran zagen we in de verte de Dode Zee al liggen, het volgend doel van onze reis. De zon was al onder aan het gaan toen wij bij de Dode Zee aan kwamen, op zich niet gek want de zon ging rond 4 uur al onder. Het zwemmen/drijven in de Dode Zee was niet voor iedereen mogelijk, met de rolstoel kon je er niet komen. Ik had gedacht dat wij op een soort strand zouden komen vanwaar je rechtstreeks de zee in kon. Zo was het niet. Wij kwamen aan op een heuvel en van daaruit moest je via een steile helling en vele trappen naar het strand, alvorens de zee in te kunnen. De mensen in de zee konden wij amper zien, waren kleine poppetjes. Een groot deel van onze groep kon wel de zee in om te ervaren hoe het is om op het water te drijven en je daarna in te smeren met de modder uit de Dode Zee, die heel goed voor je huid schijnt te zijn. Mieke kwam ons een bekertje met modder laten zien, voelen en ruiken. Verder heb ik van het uitzicht zitten genieten en natuurlijk ook foto’s gemaakt. Aehab vertelde overigens wel zorgelijke verhalen. De Dode Zee is de laagst gelegen plek op aarde en elk jaar zakt het water met 1 meter. Als dit zo doorgaat is er over 50 jaar geen Dode Zee meer K

Na het bezoek aan de Dode Zee was het nog een dik uurtje rijden naar Jeruzalem. Bij het binnen rijden van Jeruzalem, zijn we even gestopt op een uitkijkpunt over de stad en hebben we onder muzikale begeleiding van Roel, het lied Jeruzalem gezongen. Heel bijzonder was dat. Daarna naar ons hotel. Het Olive Tree Hotel, een chique hotel met een prachtige kamer en nog mooier een geweldig aangepaste badkamer. En ik heb toch een beetje van de Dode Zee kunnen genieten want in de badkamer stond een setje met Dode Zee douchegel, shampoo en bodylotion, daar heb ik lekker gebruik van gemaakt J